📜 கீதை உபசாரத்தின் முக்கிய கருத்துகள்

• கடமையைச் செய், பலனை எதிர்பார்க்காதே “கர்மண்யே வாதிகாரஸ்தே மா பலேஷு கடாசன”  செயல் செய்வதில் உனக்கு உரிமை உண்டு, ஆனால் அதன் பலனில் இல்லை. நீ யாரென்று உணர்ந்துகொள் “நான்” என்பது உடல் அல்ல, ஆன்மா. உடல் அழிவதாலும் ஆன்மா நிலைத்திருப்பதாலும், உண்மையான “நான்” ஆன்மா தான்.

• அநீதி தோன்றும் இடங்களில் இறைவன் அவதரிக்கிறார் “யதா யதா ஹி தர்மஸ்ய க்லானிர் பவதி பாரத…”  தர்மம் கெடும்போது, இறைவன் அவதரிக்கிறார். 

• இறைவன் அனைத்தையும் இயக்குபவர் நாம் நினைப்பது போல நாம் தனிப்பட்டவர்கள் அல்ல. இறைவன் தான் நம்மை இயக்குகிறார். “நான் தான் நீ, நீ தான் நான்” என்பது கிருஷ்ணரின் உபதேசத்தின் ஆழமான உண்மை.

பிள்ளை யார் பிள்ளையார் ஆனா கதை. 

ஒருமுறை பார்வதி தேவி வீட்டில் யாரும் இல்லாத சமயத்தில் குளிக்கச் சென்றார். அப்போது காவலுக்கு யாருமில்லை என்பதால், என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டே, தன்னுடைய கையில் இருந்த மஞ்சளை உருட்டி உருட்டி கூம்பு வடிவில் ஒரு உருவத்தைச் செய்துவிட்டார். அதை ஒரு சிறுவனைப் போல், உயிருள்ளது போல் பாவித்தாள். அதை வாசலில் நிறுத்தினார். "நீ இங்கேயே இரு. நான் குளிக்கப் போகிறேன். யாராவது வீட்டுக்குள் வந்தால் உள்ளே விடாதே" என்று சொல்லிச் சென்றார்

பார்வதி குளிக்கச் சென்ற கொஞ்ச நேரத்திலேயே சிவபெருமான் வீட்டுக்கு வந்தார். ஆனால் மஞ்சளால் வடிக்கப்பட்ட அந்த சிறுவன் சிவனை வீட்டுக்குள் செல்ல அனுமதிக்காமல் தடுத்து நிறுத்தினான்.

என்னுடைய வீட்டுக்குள் என்னையே போக விடாமல் ஒரு பொடிப்பையன் தடுப்பதா என்று கடும் கோபமுற்ற சிவன், அந்த சிறுவனின் தலையை அப்படியே கிள்ளி எறிந்து விட்டார். குளித்துவிட்டு திரும்பி வந்த பார்வதி, தான் காவலுக்கு வைத்த சிறுவன் தலை கொய்யப்பட்டு இறந்து கிடப்பதைப் பார்த்து கண்ணீர் விட்டார்.

பார்வதியின் கண்ணீரைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியாத சிவன் தன்னுடைய வேலையாட்களுக்கு ஒரு ஆணையை வெளியிட்டார். அது என்னவென்றால், "சூரியன் மறையும் முன் வடக்கு திசை பார்த்து படுத்திருக்கும் மிருகத்தின் தலையை கொய்து வாருங்கள்" என்று கூறினார். வேலையாட்களும் காடுகளில் போய் அலைந்து திரிந்தனர். அப்போது, யானை மட்டுமே வடக்கு திசை பார்த்து படுத்திருந்தது. உடனே யானையின் தலையை வெட்டி எடுத்து வைத்துவிட்டு வந்தனர். அதைக்கொண்டு வந்து, கொடுத்ததும், சிவன் வெட்டுப்பட்டு கிடக்கும் சிறுவனாகிய பிள்ளையாரின் உடலோடு யானையின் தலையை ஒட்டி உயிர் கொடுத்து விட்டார். அன்றிலிருந்து இன்று வரை பிள்ளையார் உருவானார். 

இறைவனுடைய தொடர்புடையது தான் ஆன்மிகம் என்போம்.அப்படியாக அதற்க்கு நாம் பல நாள் தவம் இருந்து கடவுளை பற்றி எப்பொழுதும் சிந்தித்து கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று இல்லை.

மனிதனாக பிறந்து அவன் முதல் அழுகையில் இருந்து நம்முடைய ஆன்மிகம் தொடங்குகிறது.

அப்படியாக ஒருவர் பிறரிடம் அன்பாய் இருப்பது ஆன்மீகம்

அன்பாக பேசுவது ஆன்மீகம்

அறிவைத் தேடுவது ஆன்மீகம்

அறிவாக செயல்படுவது ஆன்மீகம்

அறிவை பக்குவப்படுத்துவது ஆன்மீகம்

அதிகாரம் செய்யாதிருப்பது ஆன்மீகம்

அழகில் மயங்காதிருப்பது ஆன்மீகம்

அகங்காரம் கொள்ளாதிருப்பது ஆன்மீகம்

அடக்கமாக வாழ்வது ஆன்மீகம்

அறிவாக வாழ்வது ஆன்மீகம்

இப்படியாக நம்முடைய ஒழுக்கமான வாழ்க்கை தான் ஆன்மீகம்.

நம்முடைய அகம் சரியான முறையில் அமைந்தால் இறைவன் மனம் என்னும் கோயிலில் குடி கொள்வான்.ஆக இயலப்பான வாழ்க்கையில் ஒன்றி இருக்கும் இறைவனை மறந்து தனியே வெளியில் சென்று தேடி எந்த பயனும் இல்லை.