முக்கியமான தண்டனை விவரங்கள்:

அபராதம் (Fine): ஹெல்மெட் அணியாமல் சென்றால் விதிக்கப்படும் அபராதம் பொதுவாக ரூ. 1,000 ஆக உள்ளது.

சில மாநிலங்களில் இந்த அபராதத் தொகை மாறுபடலாம். சில இடங்களில் இது ரூ. 2,000 வரைகூட விதிக்கப்படலாம்.

ஓட்டுநர் உரிமம் தற்காலிக ரத்து (Driving License Suspension): அபராதம் தவிர, ஓட்டுநரின் ஓட்டுநர் உரிமம் (Driving License) மூன்று மாதங்களுக்கு ரத்து செய்யப்படவும் வாய்ப்புள்ளது.

ஐஎஸ்ஐ முத்திரை (ISI Mark): ஐஎஸ்ஐ முத்திரை இல்லாத தரமற்ற ஹெல்மெட்டை அணிந்திருந்தாலோ அல்லது ஹெல்மெட்டை சரியாக அணியாமல் இருந்தாலோகூட அபராதம் விதிக்கப்படலாம்.

பின்னிருக்கை பயணி (Pillion Rider): வாகனத்தை ஓட்டுபவர் மற்றும் பின்னிருக்கையில் பயணிப்பவர் ஆகிய இருவருமே ஹெல்மெட் அணிவது கட்டாயம். பின்னிருக்கை பயணி ஹெல்மெட் அணியாவிட்டாலும் அபராதம் விதிக்கப்படும்.

இந்த விதிகள் இந்தியாவின் பெரும்பாலான மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில் நடைமுறையில் உள்ளன. சரியான அபராதத் தொகை மற்றும் விதிமுறைகள் குறித்து, நீங்கள் வசிக்கும் மாநிலத்தின் போக்குவரத்துத் துறை விதிகளையும் உறுதிப்படுத்திக் கொள்வது நல்லது.

👩‍⚕️ வாடகை தாயாக இருக்க வேண்டிய நிபந்தனைகள்:

• இந்தியப் பெண் ஆக இருக்க வேண்டும்.

• திருமணமானவர் மற்றும் குறைந்தபட்சம் ஒரு குழந்தை பெற்றிருப்பவர் ஆக இருக்க வேண்டும்.

• வயது: 25 முதல் 35 வயதுக்குள் இருக்க வேண்டும்.

• முன்னொரு முறையும் வாடகை தாயாக இருந்திருக்கக்கூடாது.

• மருத்துவ ரீதியான சோதனைகள் மற்றும் மனநிலை மதிப்பீடு ஆகியவை அவசியம்.

📜 சட்ட ஒப்பந்தம்:

• Intended Parents மற்றும் Surrogate Mother இடையே சட்டபூர்வ ஒப்பந்தம் செய்யப்பட வேண்டும்.

• இந்த ஒப்பந்தம் மருத்துவ செலவுகள், பராமரிப்பு, மற்றும் பிற நிபந்தனைகளை உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும்.

🚫 வணிக வாடகை தாய்மை தடை:

• வணிக நோக்கில் (Commercial Surrogacy) வாடகை தாய்மை தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.

• மனிதாபிமான அடிப்படையில் (Altruistic Surrogacy) மட்டுமே அனுமதிக்கப்படுகிறது — அதாவது, வாடகை தாய் எந்தவிதமான பணம் பெறாமல், மருத்துவ செலவுகள் மட்டும் பெற்றுக்கொள்வது.

🏥 மருத்துவ மையங்கள்:

• வாடகை தாய்மை செய்யும் மருத்துவமையங்கள் மத்திய அரசால் அங்கீகரிக்கப்பட்டதாக இருக்க வேண்டும்.

• National Assisted Reproductive Technology and Surrogacy Board மற்றும் மாநில வாரியங்கள் இந்த செயல்முறையை கண்காணிக்கும்.

⚖️ இந்திய தண்டனைச் சட்டம் (IPC) பிரிவுகள்:

🔹 IPC பிரிவு 354:

• பெண்களின் மரியாதையை குலைக்கும் வகையில் தாக்குதல் அல்லது அச்சுறுத்தல்.

• தண்டனை: 1 வருடம் முதல் 5 வருடம் வரை சிறை மற்றும் அபராதம்.

🔹 IPC பிரிவு 509:

• ஒரு பெண்ணின் மானத்தை குலைக்கும் வகையில் வார்த்தைகள், ஒலி, செயல்.

• தண்டனை: 1 வருடம் வரை சிறை அல்லது அபராதம், அல்லது இரண்டும்.

🔹 IPC பிரிவு 294:

• பொது இடங்களில் அசிங்கமான வார்த்தைகள் அல்லது செயல்கள்.

• தண்டனை: 3 மாதம் வரை சிறை அல்லது அபராதம், அல்லது இரண்டும்.

🔹 தமிழ்நாடு பெண்கள் பாதுகாப்பு சட்டம்:

• தமிழகத்தில், “தமிழ்நாடு பெண்கள் பாதுகாப்பு சட்டம், 1998” மூலம் ஈவ்டீசிங்-க்கு கூடுதல் தண்டனைகள் வழங்கப்படுகின்றன.

• கல்லூரி வளாகங்களில் ஈவ்டீசிங் செய்தால், குற்றவாளி கல்லூரியில் இருந்து நீக்கம் செய்யப்படலாம்.

👮‍♀️ போலீசாரின் நடவடிக்கை:

• பெண்கள் நேரடியாக போலீசில் புகார் அளிக்கலாம்.

• அம்மா போலீஸ் patrol உலாவுகின்றது. 

• சில மாநிலங்களில் விசேஷ பெண்கள் பாதுகாப்பு பிரிவுகள் உள்ளன.

💰 அபராதங்கள் மற்றும் தண்டனைகள்

• தாமதமாக வரி அறிக்கை தாக்கல் செய்தல்

  • பிரிவு 234F படி,

    • டிசம்பர் 31க்கு முன் தாக்கல் செய்தால்: ₹5,000 அபராதம்

    • அதற்குப் பிறகு: ₹10,000 அபராதம்

    • மொத்த வருமானம் ₹5 லட்சத்திற்கும் குறைவாக இருந்தால்: ₹1,000

• வரி செலுத்தத் தவறுதல்

  • பிரிவு 220(1) படி, வரி செலுத்த வேண்டிய அறிவிப்புக்குப் பிறகு 30 நாட்களுக்குள் செலுத்தப்பட வேண்டும்.

  • தவறினால், மதிப்பீட்டு அதிகாரி அபராதம் விதிக்கலாம்

• தவறான தகவல் அல்லது வருமானத்தை மறைத்தல்

  • பிரிவு 270A மற்றும் 271C போன்ற பிரிவுகள் கீழ்,

    • வருமானத்தை குறைத்து காட்டுதல்,

    • தவறான தகவல் வழங்குதல் ஆகியவை குற்றமாகக் கருதப்படும்.

    • அபராதம்: தவறாக காட்டிய வருமானத்தின் 50% முதல் 200% வரை அபராதம் விதிக்கலாம்

• மூலத்தில் கழிக்கப்பட வேண்டிய வரியை தாக்கல் செய்யத் தவறுதல்

  • பிரிவு 200(3) படி, TDS/TCS தாக்கல் செய்யத் தவறினால் அபராதம் விதிக்கப்படும்

⚖️ குற்றவியல் நடவடிக்கை

• பிரிவு 276C மற்றும் 276CC படி,

  • வரி ஏமாற்றம் அல்லது அறிக்கையை தாக்கல் செய்யத் தவறினால்,

  • சிறை தண்டனை (3 மாதம் முதல் 7 ஆண்டுகள் வரை) மற்றும் அபராதம் விதிக்கப்படும்.

இந்த தண்டனைகள் வருமான வரி சட்டம், 1961 மற்றும் 2025 இல் உள்ள புதிய திருத்தங்களின் அடிப்படையில் அமல்படுத்தப்படுகின்றன

⚖️ முக்கிய சட்ட தண்டனைகள்:

• அதிகபட்ச தண்டனை:

  • ஆயுள் தண்டனை அல்லது

  • மரண தண்டனை (கூட்டு கற்பழிப்பு, சிறுமி மீது கற்பழிப்பு போன்ற மிகக் கடுமையான வழக்குகளில்)

• குறைந்தபட்ச தண்டனை:

  • 7 ஆண்டுகள் சிறை

  • இது 10 ஆண்டுகள் அல்லது ஆயுள் தண்டனையாக நீட்டிக்கப்படலாம், depending on the severity

• சிறுமிகள் மீது கற்பழிப்பு (16 வயதிற்குட்பட்டவர்கள்):

  • 20 ஆண்டுகள் சிறை முதல் மரண தண்டனை வரை வழங்கப்படும்

• சமரசம் இல்லை:

  • பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணை திருமணம் செய்துகொள்வதாக சமரசம் ஏற்பட்டாலும், தண்டனை குறைக்க முடியாது. உச்ச நீதிமன்றம் இதைத் தெளிவாக கூறியுள்ளது

இந்திய குற்றவியல் சட்டத்தின் பிரிவு 309 (IPC Section 309) குறிப்பிடப்படுகிறது.

⚖️ பிரிவு 309 - தற்கொலை முயற்சி குறித்த சட்டம்

• யாராவது தற்கொலை செய்ய முயற்சி செய்து, அதற்கென ஏதாவது செயலை மேற்கொண்டால்:

  • ஒரு ஆண்டுக்குள் சிறை தண்டனை அல்லது

  • அபராதம், அல்லது

  • இரண்டும் விதிக்கப்படலாம்.

 ஆனால், சமீபத்திய மாற்றங்கள்:

• மத்திய அரசு தற்கொலை முயற்சியை குற்றமாகக் கருதும் சட்டப்பிரிவை நீக்க முயற்சி செய்துள்ளது.

• இது மனநல சிக்கல்களை சட்ட ரீதியாக değil, மருத்துவ ரீதியாக அணுக வேண்டும் என்ற எண்ணத்தின் அடிப்படையில் வந்த மாற்றமாகும்.

💡 முக்கியக் கருத்து:

தற்கொலை முயற்சி என்பது பல நேரங்களில் மனநல பிரச்சனையின் வெளிப்பாடாக இருக்கலாம். அதற்காக தண்டனை விதிப்பதைவிட, மருத்துவ மற்றும் உளவியல் ஆதரவு வழங்குவது சிறந்த அணுகுமுறையாக கருதப்படுகிறது.

📜 முக்கிய சட்டங்கள்

1. குழந்தைத் தொழிலாளர் (தடை மற்றும் ஒழுங்குமுறை) சட்டம், 1986

• 14 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளை எந்த தொழிலிலும் பணியமர்த்துவது சட்டவிரோதம். 14 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் “குழந்தை” என வரையறுக்கப்படுகிறார்கள்.

• 14 முதல் 18 வயதுக்குட்பட்ட இளம் பருவத்தினரை அபாயகரமான தொழில்களில் பணியமர்த்த முடியாது. அபாயகரமான தொழில்கள், இரவு வேலை, நீண்ட நேர வேலை ஆகியவை முற்றிலும் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளன

• சட்டத்தை மீறினால் 2 ஆண்டுகள் வரை சிறைதண்டனை அல்லது அபராதம் விதிக்கப்படும். குழந்தைகளை வேலைக்கு அமர்த்தும் பெற்றோர்களுக்கும் தண்டனை விதிக்கப்படும்

2. இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் – பிரிவு 24

• 14 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகள் எந்த தொழிலிலும் வேலை செய்யக் கூடாது எனக் கூறுகிறது.

3. இளம் நீதி (பராமரிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு) குழந்தைகள் சட்டம் – 2000

• குற்றங்களில் ஈடுபடும் சிறார்களுக்கு பாதுகாப்பான முறையில் அணுக வேண்டும்.

💔 விவாகரத்திற்கான சட்ட காரணங்கள்

• கருத்து வேறுபாடுகள் மற்றும் மனமுடைவு தொடர்ந்து ஏற்படும் மனமுடைவு, கருத்து முரண்பாடுகள் திருமண உறவை பாதிக்கின்றன.

• விசுவாசக் குறைவு (நம்பிக்கையின்மை) வெளிப்புற உறவுகள் (extramarital affairs) ஹிந்து திருமண சட்டத்தின் 13(1)(i) பிரிவின் கீழ் விவாகரத்திற்கான காரணமாகும்.

• நிதி பிரச்சினைகள் பொருளாதார சிக்கல்கள், பணம் தொடர்பான முரண்பாடுகள்.

• மதுபானம் மற்றும் போதைப்பொருள் பழக்கம் கணவன் அல்லது மனைவியால் ஏற்படும் அடிமைத்தனமான பழக்கங்கள்.

• உடலுறவு தொடர்பான பிரச்சினைகள் நீண்ட காலமாக உடலுறவு இல்லாமை, குழந்தை பெற முடியாமை போன்றவை.

• மருத்துவ ரீதியான பிரச்சினைகள் கடுமையான உடல் அல்லது மனநலக் கோளாறுகள்.

• குடும்பத்தினரின்过தலையீடு கணவன்/மனைவியின் குடும்ப உறுப்பினர்கள் திருமணத்தில்过தலையிடும்போது பிரச்சினைகள் ஏற்படலாம்.

• குடும்ப வன்முறை (Domestic Violence) உடல், மன, பாலியல் வன்முறை – பெண்கள் பாதுகாப்பு சட்டம், 2005ன் கீழ் குற்றமாகும்.

• அனாதரவான நடைமுறை (Desertion) கணவன்/மனைவி ஒருவரை விட்டுவிட்டு செல்லுதல் – ஹிந்து திருமண சட்டத்தின் 13(1)(b) பிரிவின் கீழ்.

• மனப்பூர்வ ஒப்புதல் (Mutual Consent) இருவரும் மனப்பூர்வமாக பிரிவதற்காக ஒப்புதல் அளிக்கும்போது, விவாகரத்து பெற முடியும்.

இந்த காரணங்கள் மதம் சார்ந்த தனிப்பட்ட சட்டங்களின் கீழ் சிறிது மாறுபடலாம். உதாரணமாக, இந்து திருமணச் சட்டம், முஸ்லீம் தனிநபர் சட்டம், கிறிஸ்தவ திருமணச் சட்டம் போன்றவை தனித்தனியாக விவாகரத்துக்கான நடைமுறைகளை வகுத்துள்ளன

விவாகரத்து பெறுவதற்கான சட்ட செயல்முறைகள்

1. வழக்கறிஞரின் ஆலோசனை பெறுதல்

விவாகரத்து மனுவை தாக்கல் செய்வதற்கு முன்பு, வழக்கறிஞரின் ஆலோசனையை பெறுவது அவசியம். இந்திய குடும்ப நீதிமன்ற சட்டம், 1984 சமரச முயற்சியை ஊக்குவிக்கிறது.

2. விவாகரத்து மனு தாக்கல்

விவாகரத்து மனு இரண்டு வழிகளில் தாக்கல் செய்யலாம்:

A. ஒப்புதல் விவாகரத்து (Mutual Divorce)

• கணவன்-மனைவி இருவரும் திருமணத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வர ஒப்புக்கொண்டால், அவர்கள் ஹிந்து திருமண சட்டம் 13(B) பிரிவின் கீழ் மனு தாக்கல் செய்யலாம்.
• திருமணமான 1 ஆண்டுக்குப் பிறகு மனு தாக்கல் செய்யலாம்.
• முதல் மனு தாக்கல் செய்த 6 மாதங்களுக்கு பின் இறுதி மனு தாக்கல் செய்ய வேண்டும்.

B. ஒருதரப்பு விவாகரத்து (Contested Divorce)

• கணவன் அல்லது மனைவியிலொருவர் மட்டுமே விவாகரத்து மனு தாக்கல் செய்யும் நிலை.
• ஹிந்து திருமண சட்டம் 13(1) பிரிவில் குறிப்பிட்டுள்ள காரணங்களின் அடிப்படையில் இது செய்யலாம்.
• மனு தாக்கல் செய்ததும், எதிர்முனை தரப்பினருக்கு நீதிமன்ற நோட்டீஸ் அனுப்பப்படும்.

3. நீதிமன்ற நடைமுறை

• மனு தாக்கல் செய்ததும், எதிர்முனை தரப்பினருக்கு அறிவிப்பு அனுப்பப்படும்.
• மனுவில் கூறிய குற்றச்சாட்டுகளை நிரூபிக்க ஆவணங்கள், சாட்சிகள் தேவைப்படும்.
• நீதிமன்றம் குடும்ப சமரச முயற்சிகளை மேற்கொள்ளும்.
• சமரசம் முடியாவிட்டால், வழக்கு விசாரணைக்கு செல்லும்.

4. நீதிமன்ற தீர்ப்பு

• அனைத்து ஆதாரங்கள் பரிசீலிக்கப்பட்ட பிறகு, நீதிமன்றம் விவாகரத்து வழங்குமா என்பது தீர்மானிக்கப்படும்.
• இந்திய குடும்ப நீதிமன்ற சட்டம், 1984 மற்றும் சிவில் நடைமுறைச் சட்டம், 1908 ஆகிய சட்டங்கள் இந்த தீர்மானத்தை வழிநடத்துகின்றன.
• விவாகரத்து வழங்கப்பட்ட பிறகு, குழந்தை பராமரிப்பு, உடைமைகள் பங்கீடு போன்ற பிரச்சினைகள் தீர்மானிக்கப்படும்.
•  

விவாகரத்து குறித்த புள்ளிவிவரங்கள்

• இந்தியாவில் விவாகரத்து விகிதம்: இந்தியாவில் விவாகரத்து விகிதம் மிக குறைவாக (1%) காணப்படுகிறது, இது மேற்கத்திய நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் மிகக் குறைவானது.
• நகர்புறம் vs கிராமப்புறம்: நகர்ப்புறங்களில் விவாகரத்து விகிதம் 3.5% ஆகவும், கிராமப்புறங்களில் 0.8% ஆகவும் இருக்கிறது.
• பெண்கள் மனுதாக்கல் செய்யும் வீதம்: இந்தியாவில், ஒப்புதல் விவாகரத்து மனுக்களில் 60% வரை பெண்களால் தாக்கல் செய்யப்படுகிறது.

விவாகரத்து என்பது ஒரு முக்கியமான மற்றும் மன அழுத்தம் தரக்கூடிய முடிவு. மனஅழுத்தம் மற்றும் சட்ட ரீதியான பாதுகாப்புக்காக, அனுபவமிக்க வழக்கறிஞர்களின் ஆலோசனையை பெறுவது மிகவும் அவசியம். மேலும், விவாகரத்து மனுதாக்கல் செய்யும் முன், குடும்ப மனநலம் ஆலோசனை (Family Counseling) அல்லது மத்தியஸ்த நீதிமன்றம் (Mediation Court) வாயிலாக கருத்து பரிமாற்றம் செய்வது சிறந்த தீர்வாக இருக்கலாம். விவாகரத்து ஒரு முக்கியமான சட்ட நடவடிக்கையாக இருப்பதால், தீர்வு தேடும் முன் சமரச முயற்சிகளை மேற்கொள்வது சிறந்த வழியாக இருக்கும். இந்திய சட்டம் குடும்ப உறவுகளை பாதுகாக்க பல வழிகளை வழங்கினாலும், விவாகரத்திற்கான சட்ட பாதுகாப்புகளும் குறைவல்ல. எனவே, சரியான வழிமுறைகளை பின்பற்றுவதும், சட்ட ஆலோசனை பெறுவதும் முக்கியம்.

⚖️ சட்டத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்:

• பெண்களுக்கு குறைந்தபட்ச திருமண வயது: 18

• ஆண்களுக்கு: 21

• 18 வயதுக்கு குறைவான வயதில் திருமணம் செய்தால்—even if it’s with consent—that marriage is considered a child marriage.

• கட்டாயமாக திருமணம் செய்யும் பெற்றோர், உறவினர்கள் அல்லது மத/சமூக தலைவர்கள் மீது சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்.

• தண்டனை: 2 ஆண்டுகள் வரை சிறை அல்லது ரூ.1 லட்சம் வரை அபராதம் அல்லது இரண்டும் கூட இருக்கலாம்.

• திருமணத்தை ரத்து செய்யும் உரிமை: அந்தப் பெண் 18 வயதுக்கு பிறகு 2 ஆண்டுகளுக்குள் திருமணத்தை ரத்து செய்யலாம்.

👩‍⚖️ சமீபத்திய நீதிமன்ற நிலைப்பாடு:

இந்திய உச்சநீதிமன்றம் சமீபத்தில் PCMA சட்டத்தை மேலும் வலுப்படுத்த வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்தியுள்ளது. குழந்தைகளின் தன்னாட்சி, வாழ்க்கைத் தரம், மற்றும் கல்வி உரிமை ஆகியவை இத்தகைய திருமணங்களால் பாதிக்கப்படுகின்றன என்று கூறியுள்ளது.

🛡️ பாதுகாப்பு மற்றும் நடவடிக்கை:

• NALSA மற்றும் NCPCR போன்ற அமைப்புகள் குழந்தை திருமணங்களை தடுக்கும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு வருகின்றன.

• affected குழந்தைகளுக்கு மீள்பெறுதல் மற்றும் ஆதரவு திட்டங்கள் வழங்கப்படுகின்றன.

இது ஒரு மனித உரிமை மீறல் மட்டுமல்ல, சமூக குற்றமும் ஆகும். உங்கள் சமூகத்தில் இதுபோன்ற சம்பவங்கள் நடந்தால், நீங்கள் புகார் அளிக்கலாம் — இது ஒரு முக்கியமான சமூக பொறுப்பு.

🏠 வாடகைதாரருக்கான முக்கிய சட்ட உரிமைகள்

• வாடகை ஒப்பந்தம் பதிவு செய்யப்பட வேண்டும்: 11 மாதங்களுக்கு மேல் வாடகை ஒப்பந்தம் இருந்தால், அதை சட்டபூர்வமாக பதிவு செய்ய வேண்டும். சாதாரண காகிதத்தில் எழுதப்பட்ட ஒப்பந்தம் நீதிமன்றத்தில் செல்லாது. வீட்டின் உரிமையாளர் மோசடியில் ஈடுபட்டிருந்தால் இவை உங்களுக்கு பாதுகாப்பாக அமையும்

• உங்கள் அனுமதி இல்லாமல் வீட்டிற்குள் நுழைய முடியாது: வீட்டு உரிமையாளர் உங்கள் அனுமதி இல்லாமல் வீட்டிற்குள் நுழைவது சட்டவிரோதம். இது தனிப்பட்ட உரிமைக்கு எதிரானது.

• திடீரென வெளியேற்ற முடியாது :உரிமையாளர் திடீரென உங்களை வெளியேற்ற முடியாது. குறைந்தது 2 மாதம் முன் அறிவிப்பு கொடுக்க வேண்டும்.

• அட்வான்ஸ் தொகைக்கு வரம்பு உள்ளது: உரிமையாளர் அட்வான்ஸ் தொகையை கேட்கலாம், ஆனால் அது சட்ட வரம்புக்குள் இருக்க வேண்டும். சில மாநிலங்களில் இது 3 மாத வாடகையை தாண்டக்கூடாது.

• வாடகை ரசீது பெறுவது உங்கள் உரிமை: நீங்கள் ரொக்கமாக வாடகை செலுத்தினாலும், ரசீது கேட்டால் உரிமையாளர் கட்டாயம் வழங்க வேண்டும். இது வாடகை செலுத்தியதற்கான சட்டப்பூர்வமான ஆதாரம். எனவே செலுத்திய வாடகைக்கு ரசீது பெறுவது கட்டாயம்.

• நீதிமன்றத்தில் முறையிடும் உரிமை :வாடகைதாரர்கள் தங்கள் பிரச்சனைகளை நீதிமன்றத்தில் எடுத்துச் செல்லலாம். சென்னையைப் பொறுத்தவரை உயர் நீதிமன்ற வளாகத்தில் அமைந்திருக்கும் சிறுவழக்குகள் நீதிமன்றத்தை அணுகலாம். வெளியூர்களில் இருப்பவர்கள் மாவட்ட உரிமையியல் நீதிமன்றத்தை அணுகலாம்.

• வீட்டு உரிமையாளர் தண்ணீர், மின்சாரம் போன்ற அத்தியாவசியமான தேவைகளை வாடகைதாரருக்குத் தடைசெய்ய முடியாது. அதற்கான உரிமைச் சட்டத்தில் இல்லை. அதுபோலத் திடீரென வீட்டைக் காலிசெய்யச் சொல்லவும் முடியாது. இம்மாதிரியான சூழ்நிலையில் வாடகைதாரர் உரிமையியல் நீதிமன்றத்தில் சென்று முறையிடலாம். இம்மாதிரியான வழக்குகள் உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுத் தீர்வு காணப்படும். இதுபோன்ற தொந்தரவுகளால் வாடகைதாரருக்கு ஏதேனும் இழப்பு இருக்கும்பட்சத்தில் உரிமையாளர் அதற்குரிய இழப்பீடைத் தர வேண்டும்.

• 100 வருடம் இருந்தாலும் வீடு சொந்தமாகாது: நீண்ட காலம் ஒரு வீட்டில் வசித்தாலும், அந்த வீட்டின் உரிமையை கோர முடியாது. உரிமை என்பது ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் மட்டுமே அமையும்