🍁தளத்தில் கதைகளை வாசிக்கும் அன்பானவர்களுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றிகள். தங்கள் கருத்தை comments மூலமாக பகிர்ந்து உற்சாகமூட்டவும். பேரன்பும் நன்றிகளும்.🍁  

Friendship Story Archives - Praveena Thangaraj Novels
புது தளத்திலும் கதைகள் பதிவிடப்படுகின்றன. Register Login செய்து வாசிக்கவும்.

Tag: Friendship Story

Friendship Story

  • விலகும் நானே விரும்புகிறேன்-12

    அத்தியாயம்-12

    காலையிலேயே மேகா வீட்டில் ரம்யா வந்து நின்றாள்.

    பாலா தான் கதவை திறந்து “யாரு நீங்க?” என்று கொட்டாவி விடுத்து நின்றான்.

    “மேகாவை பார்க்கணும்” என்றதும் மறுகேள்வி கேட்காமல் அட்சரன் அறைக் கதவை தட்டி முடித்தான்.

    அட்சரன் தான் எட்டி பார்த்தான். “தங்கச்சிய பார்க்க யாரோ ஒரு பொண்ணு வந்திருக்காங்க” என்றதும் அட்சரன் எட்டி பார்க்க ரம்யா என்றதும், தலையை கோதி கொண்டு “உட்காருங்க ரம்யா நேத்து தான் சொன்னா. இவ்ளோ பாஸ்டா வந்து நிற்கறிங்க. பாலா இவங்க மேகாவோட பிரெண்ட்டுடா” என்று அறிமுகப்படுத்தினான்.

    ரம்யாவோ ‘இரண்டு தடிமாடும் இருக்குங்க அவளை காணோமே?’ என்று தோழியை மனதிற்குள் வறுத்தெடுத்தாள்.

    “நான் மேகாவை அனுப்பறேன்” என்று அறைக்கு சென்றவன் அவளிடம் ரம்யா வந்துவிட்டதை கூறினான்.

    “இவ்ளோ குயிக்கா வந்துட்டா. நான் என்ன மாதிரி ஒன்பது ஒன்பதரைக்கு வருவானு நினைச்சேன்.” என்று எழுந்தாள்.

    முகம் அலம்பி வரவும் ரம்யாவை தூரத்தில் அமர்ந்தவாறு பாலா மனோஜ் இருந்தனர்.

    ரம்யா இதற்கே ஆடுவாளென வந்து வரவேற்று நலம் விசாரித்தாள்.

    ” பதினோறு மணிக்கு இன்டர்வியூ டி அதான் அவசரமா கிளம்பியது” என்றதும் ரம்யாவை தங்கள் அறைக்கு கூட்டிக்கொண்டு குளிக்க கூறினாள்.

    அட்சரன் அறைக்குள் போகாமல் பாலாவோடு இருந்தான்.

    அவரவர் அலுவலகம் கிளம்பவும் நிஷாந்த் அட்சரன் இருவரும் வெளிநாடு செல்வதால் நிஷாந்திற்கு புதிதாக ஏதேனும் வேண்டுமா என்று வாங்க செல்ல முடிவெடுத்தனர்.

    ரம்யாவோ இன்டர்வியூ முடித்து வந்து மேகாவிடம் பேசினாள்.

    நிஷாந்தை பற்றி தான் பெரும்பாலான பேச்சு என்றாலும் அட்சரன் மன்னித்து ஏற்றுக் கொண்டதில் மேகாவிற்கு முதலில் பிடிக்கவில்லை. பிறகு தற்போது அட்சரன் முடிவே இருக்கட்டும் நிஷாந்தும் இங்கு இருக்க போவதில்லையே என்று ஆறுதலாய் இருக்கின்றதென கூறினாள்.

    அடுத்த நாள் நிஷாந்த் வெளிநாடு செல்வதாலும், ரம்யா மேகா இருவரும் தோழிகளாய் அட்சரன் அறையில் கதை அளக்கவும் நேரங்கள் நகர்ந்தன.

    அன்றைய இரவு மேகா ரம்யா அறையில் உறங்கினார்கள்.

         ஐவரும் ஹாலில் நள்ளிரவு தாண்டி பேசுவது மேகாவிற்கு அறைக்குள் வரை கேட்டது.
       வெளியே வந்து எட்டி பார்த்த போது அட்சரனும் நிஷாந்த் பாலா என்று பேசிக்கொண்டிருக்க மற்றவர்கள் உறங்கியிருந்தார்கள்.
       
        ‘ரொம்ப க்ளோஸ் பிரெண்ட் போல பச் அதனால தான் ஒதுங்கிடாம அகைன் பேசி நண்பனை கட்டியணைக்கிறார்’ என்று மேகா காதில் பஞ்சை அடைத்து
    கொண்டு படுத்தாள்.

        அடுத்த நாள் அட்சரன் கதவை தட்ட, மேகாவோ பஞ்சு அடைத்து இருக்கவும் எழுந்துக் கொள்ளவில்லை.

         பாலாவும் கதவை தட்டி “சிஸ்டர் தங்கச்சிம்மா… மேகா.” என்று பலதடவை தட்ட, ரம்யாவே வந்து நின்றாள்.

        அதே நேரம் சரியாக பாலா “தங்கச்சி பாவம் நைட்டு நிஷாந்த் கூட நீ பேசவும் தூங்காம முழிச்சிட்டு இருந்தாங்க. கூட ஒன்னு தூங்குச்சே. அது முழிச்சிருக்க வேண்டாம் சரியான கும்பகர்ணி..ணி.” என்று தடுமாறி அட்சரனிடம் “நான் போறேன் டா” என்று தந்தியடித்து ஓடினான்.

       ரம்யாவோ ஓடுகின்ற பாலாவை பார்த்து “நைட்டு முழுக்க ஹாஹாஊஊனு கத்தி கத்தி சிரிச்சி பேசினிங்க. தூங்கமே வரலை. காலையில தான் அமைதியான தூக்கம் வந்துச்சு. நான் கும்பகர்ணியா… சாரு அப்படியே தூங்காதவர். பாலா… தம்பி ராசா.. அப்படின்னதும் விசுக்குனு எழுந்துடுவாரு.” என்று ஏகத்துக்கு திட்டினாள்.

        அட்சரனிடம் “அவ காதுல பஞ்சு வச்சிட்டு இருக்காண்ணா.” என்று முகமலம்பினாள்.
     
       அட்சரனோ ஓகே மா பார்த்துக்கறேன்.” என்று அறைக்குள் சென்றான்.

      காலை பேப்பரில் செய்தியை வாசித்து முடித்து இருந்தாள் ரம்யா.

        “பேப்பர்லாம் வாசிப்பிங்களா.” என்று பாலா கேட்டதும், “ஏன் சார் கிராமத்துல இருந்து தானே நீங்களும் வந்திங்க. அதென்ன எல்லாம் கொஞ்ச நாள்ல நீங்க மேதாவிங்க மாதிரியும் ஊர்ல இருந்து வந்தா முட்டாளாட்டுமே ஒரு சீனை சித்தரிக்கறிங்க. நான் கோல்ட்மெடல்… இங்கிலிஷ் நல்லாவே தெரியும்.” என்று ஆங்கிலப் பேப்பரை வாசிக்க பக்கத்தை திருப்பினாள்.

        பாலாவோ சத்தமில்லாது இடத்தை காலி செய்தான். இந்த பொண்ணுக்கும் நமக்கும் முட்டிக்குதே’ என்று வாயை திறக்க பயந்தான்.

      சாப்பிட்டு முடித்து ரம்யா ஊருக்கு கிளம்புவதாக கூறி அவளது ஷோல்டர் பையை எடுத்து ஹாலுக்கு வந்தாள்.

         “நான் நிலா அக்கா பைக்ல போய் ரம்யாவை கோயம்பேட்டுல விட்டுட்டு வர்றேன்” என்றாள் மேகா.

         “ஏய்… நாங்கயெல்லாம் லீவ் போட்டிருக்கோம். கார்ல கொண்டு போய் விடு. ம்ம்.. பாலா.. ப்ளிஸ் டா” என்று டிரைவ் பண்ண கூற பாலா தலையாட்டவும் கீயை தூக்கி போட பாலா கேட்ச் பிடித்தான்.

    “நான் கூட்டிட்டு போறேன் சிஸ்டர்.” என்று நொடியில் வரவும் மறுக்க இயலாது பின் தொடர்ந்தாள்.

        பாதி தூரம் வரை நிசப்தமாக வரவும், “என்ன சிஸ்டர் சைலண்டா வர்றிங்க. நான் இருக்கறதால பேச  இடைஞ்சலா இருக்கா.?” என்று மேகாவிடம் கேட்டான்.

        மேகா மறுக்கும் முன், “ஆமா” என்று ரம்யா கூறவும் ‘பேச்சுக்கு இல்லைங்கனு சொல்லுதா பாரு.’ என்று மனதிலேயே ரம்யாவை திட்டினான்.

        மேகாவோ “ரம்யா சும்மாயிருக்க மாட்ட. அண்ணா அவர் கூட வருவார்னு ரொம்ப எதிர்பார்த்தேன். அந்த சோகத்தை ரம்யாவிடம் சொன்னேன். அதனால அவ வெடுக்குனு பேசறா. தப்பா எடுத்துக்காதிங்க” என்று மன்னிப்பு கேட்டாள்.
     
      ”சேசே தப்பா எடுத்துக்கலமா. நிஷாந்த் ஈவினிங் போறானா. அவனை நார்மலா இருக்க வச்சி அனுப்பணும்னு அட்சரன் ரொம்ப மெனக்கெடுக்கறான்.

         நிறைய இடத்துல நிஷாந்தை தன்னை அறியாம காயப்படுத்தியதா அட்சரன் ஃபீல் பண்ணறான். தப்பை செய்தவனை விட அதை செய்ய தூண்டியவன் நான் தான் டா. நியாயம் பேசுறதா உளறுறான்.
      
         எப்படியும் மத்தவங்கனா நீ இன்னமும் தயங்குவேன்னு தான் என்னை கூட அனுப்பினான்.” என்று பாலா அட்சரன் செய்கைக்கு விளக்கம் தந்தான்.

       கோயம்பேடு வரவும் தனியார் பேருந்து ஒன்றில் ரம்யாவை  ஏற்றி விட்டு வீட்டுக்கு வந்தார்கள்.

        நிலாவும் விஸ்வாவும் சாந்தனுவை பள்ளியிலிருந்து அழைத்து வர சென்றிருந்தனர்.

        மதியம் உணவை சாப்பிட்டு முடித்து, இரவு பயணத்திற்கு அப்பொழுதே கிளம்ப கூறினான்.
      
        “ரொம்ப குயிக்கா இருக்கே?” என்றதும் அங்க செக்-இன் வேற இருக்கு. நீ கிளம்பு” என்று அட்சரன் அவசரப்படுத்தினான்.

          முன்னிருக்கையில் மேகா அமர்ந்திட, அட்சரன் வாகனத்தை இயக்க, பின்னிருக்கையில் மனோஜ் பாலா நிஷாந்த் இருந்தார்கள்.

       “கமலேஷ் எங்கடா போனான்? இன்னும் என் மேல கோபமா? நேத்தெல்லாம் நல்லா பேசினானே?” என்று நிஷாந்த் தேடினான்.

        “அவனுக்கு கொஞ்சம் வேலையாம். அப்படியே வர்றேன்னு சொன்னான்.” என்றான் அட்சரன். வண்டி விமானநிலையம் நோக்கி சீறிப்பாய்ந்தது.

         விரைவில் வந்து சேரவும், விமான நிலையத்தில் கார் பார்க் செய்து விட்டு லக்கேஜை எடுத்து வெளியே வைத்து அங்கே பேசிக்கொண்டிருக்க மேகாவோ “எனக்கு லெமன் ஜூஸ் வேண்டும்” என்று சுட்டிக் காட்டினாள்.

         மனைவிக்கு முதலில் வாங்கித்தர சென்றான். நண்பர்களுக்கு கேட்க வேண்டாமென்றதும் விட்டுவிட்டான்.

        லெமன் ஜூஸ் வாங்கி கையில் கொடுத்ததும் குடித்தாள்.
       அட்சரன் கமலேஷிற்கு போன் போட அவனோ “ஆன்திவே டா” என்று கூறவும் அணைத்து விட்டான்.
     
        “என்னதிது லெமன் ஜூஸ் 60 ரூபாயா.? என்னங்க இது. ஒரு லெமன் பத்து ரூபா இல்லை பதினைந்து ரூபா என்று வச்சிக்கிட்டாலும் சர்க்கரை ஒரு ஸ்பூனோ இரண்டு ஸ்பூனோ அதுக்கு 60 ரூபாயா.” என்று கத்தினாள்.

        “ஏய் மேகா இங்க அப்படி தான் குடிச்சிட்டு குப்பையில போட்டுட்டு வா. நான் அங்க போறேன்” என்று சென்றான்.

        மேகாவோ விமான நிலையத்தின் வெளியே இருந்த கடையில் விலைப்பட்டியலை கவனித்து வாயை பிளந்தாள்.
      
        ‘அடப்பாவி சமோசா பப்ஸ் 90 ரூபாயா. பதினைந்து இருபது ரூபாய்  பொருளை எப்படி இப்படி விலை போட்டு விற்கறாங்க.’ என்று சபித்தாள்.

        அப்பொழுது தான் தூரத்தில் கமலேஷோடு ஒரு பெண் வரவும் மேகா அவளை கவனித்தாள்.

        அந்த பெண் நிஷாந்தை நோக்கி வேகயெட்டுக்கள் வைத்து ஒடி சென்று அணைத்து கொண்டாள்.

         நிஷாந்தோ அஞ்சலி வந்து அணைக்க ஆனந்த அதிர்வில் கமலேஷை காண அவனோ அட்சரன் பக்கம் கைகாட்டி ‘இவன் தான் காரணம்’ என்று சொல்லாமல் சொன்னான்.

        “லவ் யூ நிஷாந்த். ஐ அம் சாரி” என்று பேச நண்பர்கள் ஒதுங்கினார்கள்.
      
        “இப்ப தான் டா நிம்மதியா இருக்கு.  அவன் போறதுக்குள்ள இந்த லவ் திரும்ப தொடரவும் தான் அவன் இனி அங்கயிருக்குற தனிமைக்கு மருந்தா மாறும்.” என்று அஞ்சலியிடம் நிஷாந்திற்காக பேசி அவள் நிஷாந்தின் காதலை புரிய வைத்து இன்று சந்திக்க ஏற்பாடும் பண்ணினான்.

        நிஷாந்தும் அஞ்சலியும் இருபது நிமிடம் தனியாக பேசினார்கள்.  

       அட்சரன் தனக்காக அஞ்சலியிடம் பேசி அழைத்து வந்ததை உணரவும் தான் செய்த செயலை எண்ணி அருவருப்பு கொண்டான்.

       இம்முறை மேகாவிடம் வந்து “நான் தடுக்க பார்த்தும் நீங்க அட்சரனோட மனைவியா வந்து இங்க நிற்கறது ரொம்ப சந்தோஷம். அட்சரன் என்னை மன்னிச்சிட்டான். நீங்களும் மன்னிச்சிட்டா. நான் நிம்மதியா போவேன். ப்ளிஸ்ங்க.. மன்னிச்சி பாருங்க இனி நல்ல நண்பனா அட்சரனுக்கு இருப்பேன்.” என்று கூறவும் மேகாவோ “நீங்க சங்கடமா போகக்கூடாதுனு தான் அவரு ஒன்னுஒன்னா பார்த்து பார்த்து செய்யறார். நல்லப்படியா போயிட்டு வாங்க.” என்று வாழ்த்தினாள்.

        அட்சரனோ மேகாவை அணைத்து ”சோ ஸ்வீட்” என்றான்.

            மணித்துளிகள் கரையவும் நிஷாந்த் விமானநிலையத்திற்குள் சென்று கையசைத்து வெளிநாட்டுக்கு பயணம் செய்திட விமானத்தில் ஏறினான். எப்படியும் திரும்ப இரண்டு வருடம் ஆகும். அதுவரை காதலர்களாக தொலைப்பேசியில் காதலை தொடரலாமென கூறியிருந்தான் நிஷாந்த்.

       நிஷாந்த் விமானநிலையத்திற்குள் சென்றதும், அஞ்சலியோ இங்கிருந்து கார் புக் செய்து கிளம்புவதாக அட்சரனுக்கும் கமலேஷுக்கும் நன்றி நவில்ந்து கிளம்பினாள்.

       வரும் பொழுது அமர்ந்த இடத்திலேயே மேகா அட்சரன் அமர்ந்திட, பின்னிருக்கையில் நிஷாந்த் சென்றதால் கமலேஷ் அமர்ந்து வீட்டுக்கு வந்தார்கள்.

          ரம்யா ஊருக்கு சென்றதாக குறுஞ்செய்தி வரவும் மேகா போன் போட்டு அன்னையை விசாரித்து கொண்டாள்.

       அடுத்த மாதம் ஊர் திருவிழாவிற்கு வருவதாக கூறினாள்.

         வித்யாதரனும் கனிமொழியும் ஊருக்கு வரும் போது மற்ற நண்பர்களை அழைத்து வர கூறி அழைப்பை தொடுத்தனர்.

       பாலாவோ முந்திக்கொண்டு “கண்டிப்பா வருவேன் அங்கிள்” என்றான்.
      
        ஐந்து அறைகளில் நிஷாந்த் அறை வெற்றிடமாக மாறியது. மேகா நால்வருக்கும் காலை உணவையும் காபியும் சமைத்து முடித்திடுவாள்.

       மதியம் சில நேரம் சமைத்து தருவாள். சில நேரம் கேன்டீனை உணவை பார்த்துக்கொள்ள கூறிடுவாள்.

        பாலா கமலேஷ் மனோஜ் என்று இருந்தாலும் மேகா சற்று அசௌவுகரியம் அடைந்தாள். ஆனால் கமலேஷுக்கு பணிமாறுதல் கிடைக்க அவன் ஓசூர் சென்றுவிட்டான்.

         மனோஜூம் அடுத்த மாதம் வெளிநாட்டுக்கு பயணம் மேற்கொண்டான்.

        பாலா மட்டும் ஊர்த்திருவிழாவுக்கு வந்து சேர்ந்தான்.

        ரம்யா மீது ஏற்பட்ட ஈர்ப்பில் ஊர்த்திருவிழா முடிந்ததும் தனது பெற்றோரை அழைத்து பெண் கேட்க சென்றான்.

      ரம்யா வீட்டில் தாத்தா மட்டும் அவளுக்கு கார்டியன் என்பதால் விரைவில் திருமணத்திற்கு நாள் குறித்தனர்.

        அட்சரன் ஐந்து அறைக்கொண்ட வீட்டில் தடுப்பு சுவர் எழுப்பி, இரண்டு அறை கிச்சன் ஹால் என்றதை தனக்கும், ஒரு அறையை கிச்சனாக மாற்றி இரண்டறையை பாலாவுக்கும்  மாற்றி அமைத்து தனி வாசல் அமைத்தும் அங்கேயே வாடகைக்கு தன் நண்பனை கூடவே வைத்து கொண்டான்.

          பாலா ரம்யா திருமணம் முடிந்து வருவதற்குள் வீடு முழுமைப்பெற்று தயாராகிடும் என்பதால் அட்சரன் பாலா நட்பு மட்டும் கூடவே தொடர்ந்தது. மற்ற நண்பர்களின் நட்பு போன் ஸ்கைப் மூலமாக தொடர்ந்தது. மேகா ரம்யா நட்பு முன்பு போலவே பக்கத்து வீட்டு தோழிகளாக மாறி கதையளந்தனர்.

       கூடவே நிலா விஸ்வா சாந்தனு என்ற அண்ணன் உறவும் மேகாவுக்கு ஏற்பட்டது. அட்சரன் என்று அறைந்தானோ அன்றே தனது ஊர் பொண்ணு வசந்தி அக்காவுக்கு சேர்த்து மேகாவிற்கு அண்ணன் வீடு இது என்று பறைச்சாற்றினான். சாந்தனு தன்னை போல குட்டி வரவை மேகா வயிற்றில் இருக்க தினமும் வந்து நலன் விசாரிப்பான்.

         ஆம்… ஊர்த்திருவிழாவில் தீ மிதி திருவிழாவை அனைவரும் புது அனுபவமாக பார்த்திருந்த நேரம், மேகா மயங்கி சரிய அப்பொழுது தாங்க ஆரம்பித்தான். அதிலிருந்து இதோ இரண்டாமாதம் கூட அவளை தாங்கி கொண்டிருக்கின்றான்.

       மேகா கருவுற்று அட்சரனின் மகவை ஏந்தியிருக்க, அட்சரனோ மேகாவை மனதில் தாங்கியிருந்தான்.

           முதலில் விலகி நிறுத்தி காட்சிக்கு வந்த அட்சரனே விரும்பி தாங்கும் காதலனாய் மாறியிருந்தான்.

    விலகும் நானே விரும்புகிறேன்
    -சுபம்.
    பிரவீணா தங்கராஜ்.

    கதை உங்களுக்கு பிடிச்சிருந்தா எப்படியிருக்குன்னு சொல்லுங்க. வாசிக்கும் வாசகர்களுக்கு கருத்திடும் அன்பானவர்களுக்கும் நன்றிகள்

  • விலகும் நானே விரும்புகிறேன்-10

    அத்தியாயம்-10
     
        சாந்தனுவை அழைத்து கொண்டு வீட்டில் விட்டுவிட்டு அட்சரன் கிளம்பினான்.

         “எங்கப்போறிங்கனு கேட்க கூடாது. ஆனா எங்கிருந்து வருவிங்க?” என்று கேட்டாள்.

        “ஹேய்.. சும்மா ஒர் லாங் டிரைவ் போயிட்டு வர்றேன்” என்று மென்னகை புரிந்து சென்றான்.

         மேகா தனது உடமைகளை அள்ளி முடித்து தயாராக அட்சரன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தாள்.

       கமலேஷும் மனோஜூம் இருந்தார்கள்.

         இருவருமே மேகா வந்ததை தடுக்கவில்லை. அதே நேரம் வரவேற்காமல் நின்றனர்.

         அவர்களை பொறுத்தவரை இது அட்சரன் வீடு. இவள் அட்சரன் மனைவி. அப்படியிருக்க எதுவும் கூறாமல் அமைதியாய் ஒருவர் மாற்றி ஒருவர் பார்த்து கொண்டனர்.

         மேகாவோ நேராக அட்சரன் அறைக்கு சென்று கதவை தாழிட்டாள்.

          இங்கு காரில் லாங் டிரைவ் வந்தவன் சரியாக கணித்தபடி நிஷாந்த் இருந்த இடம் நோக்கி காரை நிறுத்தினான்.

        அட்சரன் வருவதை அறியாமல் கடலை வெறித்து கொண்டிருந்தான் நிஷாந்த்.

         மாலை நிழல் முன்னே தெரிய தன்னருகே யாரோ நிற்பதை கண்டு திரும்பினான்.

        அட்சரன் என்றதும் எழுந்திட முனைய, “இன்னும் மூன்று நாள் தான்டா. என் மேல இருக்கற கோபத்தை புதைச்சிட்டு போ. அந்த கோபம் வன்மம் இரண்டையும் பிளைட் ஏற்றி கூட்டிட்டு போய் அங்க போயும் நிம்மதி இல்லாம இருக்காதே. ஆறுதல்படுத்த கமலேஷோ மனோஜ் பாலாவும் அங்க இருக்க மாட்டிங்க.

       நீ புது நண்பர்களையும் உடனே அக்சப்ட் பண்ண மாட்ட. உனக்குள்ளயே வருத்தி மனசை அழுத்தத்துல இருப்ப.

         என்ன கோபம் என்றாலும் என்ன திட்டு, அடி, திரும்ப நண்பனா பாரு.

        நண்பர்களுக்குள்ள அடிச்சிட்டு சேரமாட்டாங்களா என்ன? நாம எப்பவும் பஞ்ச பாண்டவர்கள் டா. ப்ரிய முடியாது.  காலேஜ் வாழ்க்கையில நாலு வருடத்தை என்னால என் மேல கோபத்தால மற்ற இனிய நினைவுகள் அழிச்சி கானல்நீரா நினைச்சிடாதே.

       நினைச்சி பார்க்க நிறைய ஸ்வீட் மெமரிஸ் இருக்கு.” என்றதும் நிஷாந்த் கண்கள் கலங்கியது.

         “இப்பவும் எனக்கு நம்ம செட்ல உன்னை ரொம்ப பிடிக்கும் டா. கஷ்டப்பட்டு படிப்ப, பணத்தை வாங்க அப்படி யோசிப்பியா, அப்பா கூட ரொம்ப செல்ப் கான்பிடன்ஸ் உள்ளவன் நல்ல பையன் டா தூக்கிவிட யாராவது துணையிருந்தா உன்னை விட நல்லா வருவான்னு அப்பா அடிக்கடி சொல்வார்.

        நான் ஏன் நம்ம பிரெண்டுக்கு ஹெல்ப் பண்ண கூடாதுனு தான் எல்லாம் முன்ன இருந்து செய்தேன். ஆனா அது உன்னை இன்னும் குறைச்சி காட்டும்னு நினைக்கலை. எனிவே சாரி டா நிஷாந்த்.

        அப்பறம் மேகாவுக்காகவும் மன்னிப்பு கேட்டுக்கறேன்.

        கிராமத்துல வளர்ந்த பிள்ளையா… மனசுல வச்சிக்க தெரியாம திட்டறா. உன்னை பார்த்து எரிந்து விழறா. அப்பா இல்லாம வளர்ந்த பொண்ணு டா. அதான் அவ வாழ்க்கையை யார் இப்படி விளையாடறானு தாம்தூம்னு குதிக்கறா.

        அம்மாவோட கண்டிப்புல அடங்கிட்டு இங்க நானும் உன் மனதை சரிபண்ணிட்டு கூப்பிட்டுக்கறேன்னு சொன்னதை ஏற்க முடியாம திட்டறா.

         சின்ன பொண்ணு தானே மன்னிச்சிடு.

        நிறைய பேசி உன்னை ரிலாக்ஸ் பண்ணி பேசணும்னு இருந்தேன். இப்ப எதுவும் பேசமுடியலை. ஆனா இனி எதுவும் பேச வேண்டாம் டா. இந்த இடைப்பட்ட நாட்களை மட்டும் ஸ்கிப் பண்ணிட்டு நாம பழையபடி பேசி சந்தோஷமா இருப்போம்.

        எனக்கு நீ சந்தோஷமா போகணும்னு ஆசைடா நிஷாந்த்.” என்றதும் நிஷாந்த் கண்ணீர் கோடுகள் கன்னம் தாண்டி வழிந்தது.

           “டேய்… என்னை மன்னிக்காத. அடி… நாலடி அடி.” என்று நிஷாந்த் கத்தினான்.

        “நான் மன்னிக்கவும் மாட்டேன் அடிக்கவும் மாட்டேன். என்னை பொறுத்தவரை மன்னிக்கிற அளவுக்கு நீ தப்பு பண்ணலை. முதல்ல வீட்டுக்கு வா. எப்பவும் போல எல்லாரிடமும் பேசு. பாலா கமலேஷ் மனோஜிடம் எங்களுக்குள்ள சண்டை நாங்களே சமாதானம் ஆகிடுவோம். நீங்க பேசுங்கடானு உரிமையா கேளு.” என்றதும் நிஷாந்த் அட்சரனை அணைத்து அழுதான்.

        “டேய் அழாத.. இட்ஸ் ஹர்டிங் டா.” என்று அட்சரன் கூறியும் நெடுநேரம் அணைத்து அழுதான்.

       அட்சரன் கடல் நீரில் முழ்கும் சூரியனை கண்டான். நிஷாந்தின் கோபங்கள் வன்மங்கள் தன் நெஞ்சோடு புதைக்கட்டும் என்று தேற்றினான்.

        “சரி வா வீட்டுக்கு போகலாம்” என்று அழைத்தான்.
     
         “வேண்டாம் டா… நான் ஏதாவது ஹோட்டல் ரூம்ல தங்கிக்கறேன். நம்ம பிரெண்ட்ஸ் யாருக்கும் என்ன பிடிக்கலை.” என்று மறுத்தான்.

        “ஹோட்டல் ரூம்லயா? அடிச்சிடுவேன்டா. நம்ம பிரெண்ட்ஸிடம் நீ தான் கோபத்தை குறைச்சிட்டு போகணும். நாளைக்கு உன் ட்ரீட் தான். வெயிட்டா கவனி.” என்றான் அட்சரன்.

        “அவங்க வேற கோபமா இருப்பாங்க.” என்று மேகாவை எண்ணி கூறினான்.

          “அவங்களா… எவங்க… ஓ… மேகாவா… அவளை எல்லாம் நான் பார்த்துப்பேன்.” என்றான்.

        “ஹாப்பி மேரீட் லைப் டா.” என்று கட்டி பிடித்து குலுங்கினான்.
      
        “மச்சி… பிரெண்ட்ஸ்லயே நீ தான் டா முதல்ல வாழ்த்திருக்க. அந்த பக்கி பாலா கூட பஸ்ட் நைட் தான் நடந்துச்சானு கேட்டான். இல்லையென்றதும் விஷ் பண்ணலை.” என்றதும் நிஷாந்தோ தலைகுனிந்தான்.

       “சாரிடா… உன் மேரேஜை யாருக்கும் சொல்ல விடாத வகையில சதி பண்ணிட்டேன். நல்ல வேளை அங்கிள் அவங்களுக்கே மேரேஜ் பண்ணி வச்சார். அவங்களும் உன்னை ரொம்ப பாசமா பார்த்துக்கறாங்க.” என்றான் நிஷாந்த்.

       இப்படியே பேசிக் கொண்டு காரில் ஏறக்கூறினான்.

        நிஷாந்த் தயங்க, முன்னிருக்கையில் அமர வைத்து அழைத்து வந்தான்.

          வீட்டுக்கு வந்து கார் கதவை திறக்க, வாசலில் நிலாவும் விஸ்வாவும் அட்சரன் காரிலிருந்து நிஷாந்த் கூட வருவதை கண்டனர்.

        விஸ்வாவோ முகம் கறுத்து “மேகா வந்தா எதுவும் தடை பண்ணாதே. நான் வித்யாதரன் அங்கிளிடம் பேசறேன்.” என்று சென்றான்.

        வாசலில் கார் சத்தம் கேட்டதும் மூன்று குரங்கு பொம்மைகள் போன்று ஹாலில் அமர்ந்திருந்த பாலா மனோஜ் கமலேஷ் எட்டிபார்த்தனர். ஜன்னலில் நிஷாந்தோடு வரும் அட்சரனை கண்டு அதிர்ந்தனர்.

        “என்னடா இவன் ஒரே கார்ல நிஷாந்தை கூட்டிட்டு வர்றான். இங்க என்னடானா அந்த தங்கச்சி மூட்டை முடிச்சி கட்டிட்டு அவன் ரூம்ல இருக்கா. என்ன நடக்க போகுதோ.” என்று மனோஜ் பேசினான்.

         “என்னடா சத்தமேயில்லாம இருக்கிங்க. மச்சான்ஸ் நாளைக்கு நிஷாந்த் ட்ரீட் நாம எல்லாரும் வெளியே போறோம்” என்று கூறினான்.

         மூவரும் அட்சரன் அறைக்கதவை பார்த்து திரும்பினார்கள்.

          “என்னடா?” என்று அட்சரன் கேட்டு திரும்ப, அக்னி குழம்பாய் மேகா நின்றாள்.

         “ஏய்… நீ என்ன இங்க. என் ரூம்ல என்ன பண்ணற?” என்று கேட்டதும், “ஹலோ இது என் வீடு. நான் வாழப்போற வீடு. நான் இனி இங்க தான் இருக்க போறேன். எவனுக்காவது குத்துச்சினா குடைஞ்சிதுனா அவனுங்க போகட்டும்.” என்றவளை கோபமாக எட்டுக்கள் வைத்து அட்சரன் செல்ல, நிஷாந்த் தடுத்தான்.

          “விடுடா… என்ன பேசறா.. அவனுங்கனு… அடிச்சி துவைச்சி அப்படியே ஊருக்கு அனுப்பிடுவேன்.” என்று கர்ஜித்தான்.

        “மச்சி… அவங்க என்ன மட்டும் தான் சொல்லறாங்க. மத்த பிரெண்ட்ஸை இருக்காது. நான் தப்பா எடுத்துக்கலை. பீல் பண்ணலை. விடு.. அன்னைக்கு மாதிரி கை நீட்டிடாதே.” என்று தடுத்தான் நிஷாந்த்.

         “அதென்ன உன்னை சொன்னா விட்டுடணுமா. ஏய் நாலு நாள் கழிச்சி இங்க வா. இப்ப போ” என்றான் அட்சரன்.

         “என்னது… அப்ப வா இப்ப போவா… ஹலோ… ஊர் அறிய தாலி கட்டினிங்க. உங்களோட தான் தங்க முடியும். அது கிராமம் கல்யாணம் ஆனப்பின்னவும் எங்க வீட்ல எப்படியிருக்க? ஆஹ்.. உங்க வீட்ல இருந்தா மட்டும் பையனோட அனுப்பலையானு கேட்க மாட்டாங்களா. இதோ பாருங்க நான் இங்க தான் இருப்பேன். என்னை வெளியே போக சொன்னிங்க மொத்தமா போயிடுவேன்.” என்று மிரட்டினாள்.

       இம்முறை நிஷாந்தோ “அட்சரன் போதும் அவங்க அவங்க ரூம்ல தானே இருக்க போறோம். நான் எந்த வன்மத்தையும் மனசுல ஏற்றிக்கலை. நீ அவங்களை சமாதானப்படுத்த பாரு” என்றவன் அட்சரன் மறுக்க அறைக்குள் தள்ளினான் நிஷாந்த்.
      
        பின்னர் மற்ற நண்பர்களிடம் “டேய் மன்னிச்சிடுங்க டா. நான்…” என்றதும் கமலேஷ் அவனின் அறைக்குள் அடைந்தான்.

         பாலாவும் மனோஜூம் மாறி மாறி பார்த்துவிட்டு, “உனக்கு தப்பை செய்துட்டு அதை அக்சப்ட் பண்ணவே இத்தனை நாள் ஆச்சு. எங்களுக்கு உன்னை மன்னிக்க நாள் தேவைப்படாதா? நீ வேண்டுமின்னா பாரினுக்கு போ. அதுக்காக தப்பை மறந்துடுங்க நாளைக்கே ட்ரீட் தர்றேன் அதுயிதுனு வந்து பேசாதே. அவன் மன்னிக்கறான்னா இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் நீ செய்த விஷயத்தை ஜீரணிச்சிட்டான். நாங்க அப்படியில்லைப்பா.” என்று பாலா கோபமாக கத்தி விட்டு சென்றான்.

        மனோஜோ ஆமோதிப்பதாய் அவனும் இடத்தை காலி செய்தான்.

          நிஷாந்தோ எதுவும் கூறாது அறைக்குள் அடைந்தான்.

    அட்சரன் அறைக்குள் “உங்களுக்கு நான் முக்கியமில்லை. பிரெண்ட்ஷிப் தான் முக்கிய.” என்ற வார்த்தை முழுமையடைய வில்லை.

        வன்மையாய் மேகாவின் மென்னுதட்டை சிறை செய்திருந்தான் அட்சரன்.

        மூச்சு முட்ட முத்த தாகம் தீர்த்து வைத்தப்பின் விடுவித்தான்.

         “நல்ல மூட்ல இருக்கேன் மேகா. நிஷாந்திடம் ரொம்ப நாள் கழித்து நிம்மதியா பேசினேன். நீ எதுவும் பேசி வைக்காதே. உனக்கென்ன என் கூட இருக்கணும் அவ்ளோ தானே. இங்கயேயிரு ஆனா நொய்நொய்னு அவனை பேசறதோ, இந்த குத்தி காட்டி குட்டு வைக்கிறதோ கூடாது சரியா.” என்றதும் மேகா முகம் தூக்கி வைக்க, அவள் தாடை பற்றி திருப்பி, ‘சரினு சொல்லுடி’ என்று கன்னம் பற்றி கெஞ்சி கேட்டான்.

      தலையை ஆட்டிக் கொண்டு அவன் நெஞ்சில் சாய்ந்தாள் மேகா.

  • விலகும் நானே விரும்புகிறேன்-11

    அத்தியாயம்-11

          அதிகாலை காலையில் எழுந்து காபி போட்டு அட்சரனுக்கு கொடுக்க கிச்சனை அதகளப்படுத்தியிருந்தாள்.

         “பாலா அண்ணா… காபி” என்று மேகா உரிமையாய் கொடுக்க, “அதென்ன பாலா அண்ணா… மனோஜ் அண்ணா தான் சாப்பாட்டுல முதல்ல” என்று பாலாவுக்கு கொடுக்க வைத்த  காபியை பிடுங்காத குறையாக எடுத்து கொண்டான்.

         மேகாவோ போனால் போகட்டுமென்று மீண்டும் பாலாவுக்கு கலந்து கொடுத்தாள்.

        “டேய் எனக்கு ஒரு கப் காபியை தரச்சொல்லு டா”  என்று கமலேஷ் பாலாவிடம் சென்று மேகாவிடம் கேட்க வற்புறுத்தினான்.

        பாலாவோ “சிஸ்டர் இன்னொரு காபி” என்றதும், மேகா திரும்ப, கமலேஷ் பாலாவின் பின் மறைந்தான்.

        “என்னை நீங்க சைட் அடிச்சிங்க தானே? பச்சை தண்ணி தரமாட்டேன்.” என்று பொங்கிவிட்டு மேகா அட்சரனுக்கு காபி கொண்டு  வர சென்றாள்.

         பாலாவோ, “டேய் நீ என்ன பண்ணி வச்சிருக்க?” என்று கோபமாய் கேட்டான்.

       ”பாலா… பக்கத்து வீட்ல ஒரு பொண்ணு இருந்தா வயசு பையன் மனசு என்னடா தோணும். சைட் அடிச்சேன். எனக்கென்ன ஜோசியமா தெரியும் அவ அட்சரன் மனைவினு. உனக்கு தெரிந்ததும் தங்கச்சினு சொல்லிட்ட. எனக்கு இங்க நிற்குது சொல்ல வரலை. ஆனா இப்ப எல்லாம் சைட் அடிக்கலைடா. தப்பாவும் பார்க்கலை.” என்று கமலேஷ் கூறவும் அட்சரன் சிரித்து கொண்டே வந்தான்.

          மேகாவோ, “சிரிக்கறிங்க.. ஏன்டா பார்த்தனு கண்ணை நோண்ட வேண்டாமா?” என்றதும் அட்சரனை கண்டும் அவளை கண்டும் நண்பர்கள் மூவரும் திரும்பினார்கள்.

          கமலேஷ் வெகுவாய் பயந்து நின்றான்.

       மேகாவோ, “நீங்க தான் வாழ்க்கையை அழித்தவருக்கே ஒன்னும் பண்ணலை.” என்று கூறவும் அட்சரன் “இதுக்கு தான்டி உன்னை இப்ப வராதேனு சொன்னது.” என்றதும் அட்சரன் கோபம் கண்டு வாயை மூடினாள்.

        அட்சரன் சொல்லாமலேயே காபி கலந்து கமலேஷிடம் நீட்டினாள்.

        “ஐ அம் ரியலி சாரி சிஸ்டர். இனி என் பார்வை எப்பவும் தப்பாகாது.” என்றதும் அந்த காபியை எடுத்து நிஷாந்திடம் கொடுத்தான் அட்சரன்.

        “மேகா… கமலேஷுக்கு கலந்து கொடுத்திடு” என்று கூறினான்.

         நிஷாந்த் வாங்க மறுத்து தவிக்க, அட்சரன் “பிடிடா.” என்று அதட்டவும் வாங்கினான்.

        மேகாவோ மீண்டும் கலந்து கமலேஷிடம் கொடுக்கவும் கமலேஷ் “தேங்க்ஸ்ங்க” என்று பெற்றுக் கொண்டான்.

         “சரி இன்னிக்கு லீவு நாம எங்க போகலாம்?” என்று அட்சரன் பேச, “நம்ம காலேஜிக்கே போகலாமா?” என்று கேட்டான் நிஷாந்த்.
          அவனுக்கு தொலைந்த நேசத்தை எங்கு பெற வேண்டுமென தெரியவில்லை. அட்சரனே தன்னை மன்னித்தாலும், மற்ற மூவர் மன்னிக்காமல் இருப்பது கவலையை தந்தது.

        அட்சரனோ “போகலாம் டா ஏய் உங்களுக்கு ஓகே தானே போலாம் டா. கெட் ரெடி” என்று விரைவுப்படுத்தினான்.

        அட்சரனுக்காகவும் விடுமுறையில் மேகாவோடு தங்கவும் இயலாது நண்பர்கள் கிளம்பினார்கள்.

       நிஷாந்திடம் கேள்விக் கேட்கவும் கடிந்திடவும் கிளம்பினார்கள் என்றால் அது சரியாக இருக்கும்.

         காரை கிரவுண்டில் விட்டுவிட்டு சீனியர் என்ற அடையாளத்தோடு செக்கியூரிட்டியிடம் சொல்லி கல்லூரி முதல்வரை காண வந்தார்கள்.

        அவர் ஐவரையும் கண்டு மகிழ்ச்சியுற்று கல்லூரிக்குள் இரண்டு மணி நேரம் பேசி நேரம் கழித்திட அனுமதி தந்தார்.

        ஐவரும் தங்களுக்கு மிகவும் பிடித்த புங்கை மரத்தடிக்கு வந்தனர்.

        மரத்தை ஒட்டி சுவரும் சிமெண்ட் பெஞ்சும் இருக்க அங்கிருந்த ஜீனியரை விரட்டி விட்டு அமர்ந்தனர்.

         நீண்ட நேரம் மௌனத்தை கடைப்பிடித்தனர் பாண்டவர்கள்.

       அட்சரனோ “எத்தனையோ மெமரிஸ் நாம பேசிக்காம பேச வைக்குதுடா. பார்றேன்… எனக்கு என்னவோ கண் முன்ன இப்ப தான் மீட் பண்ணி, பிரெண்டாகி, கேன்டீன்ல வம்படிச்சு, கிளாஸ்ல சேட்டை செஞ்சு, அதுவும் அந்த கல்சுரல் அப்போ டேன்ஸ் பண்ணி, ஸ்டேஜ்ல கரண்ட் கட் ஆனப்பின்னும் நம்ம பெர்பாமன்ஸ் தூள் கிளம்பினோமே.” என்று இனிய நினைவலைகளை மீட்டினான்.

        “ஒரு முறை கேன்டீன் புட் சரியில்லைனு போராட்டம் பண்ணினோம் நினைவுயிருக்காடா” என்று மனோஜ் கூறவும், பாலாவோ “பார்டா.. எது நினைவு வச்சிருக்கானு?” என்று சிரித்தான்.

       “ஆமா நீ கூட சந்தியானு ஒரு பொண்ணிடம் லவ் சொன்னியே.” என்று கேட்டதும் “அடேய் அது நான் இல்லை கமலேஷ் தான். காலேஜ்ல லவ்வுனு சுத்தியது கமலேஷும் நிஷாந்தும் தான்.” என்று பாலா பேசிவிட்டு, அமைதியானான்.

         “மச்சான் என்னை எல்லாரும் மன்னிச்சிடுங்க டா. என்னால முடியலை. மனசுல இருந்த வக்கிரம் எல்லாம் ஒரு சூழ்நிலையில கொட்டறதுக்கு தவிச்சப்ப வித்யாதரன் அங்கிள் அனுப்பின கொரியர் லெட்டர் வந்துச்சு.
       அதை உபயோகப்படுத்தினா யாருனு தெரியாதுனு அப்படி விளையாடிட்டேன்.

           இப்ப எல்லாம் தவறுனு புரியுது டா. அட்சரன் மன்னிச்சிட்டான். நீங்களும் மன்னிச்சிடுங்க டா.

        சத்தியமா பாரின்ல ஜாப் என்று முன்ன அவ்ளோ சந்தோஷம் கிடைக்கும். இப்ப கொஞ்சம் கூட சந்தோஷம் இல்லை டா. நிம்மதியும் இல்லை.

         செய்த தப்பு புரியுது. அதுக்கு தண்டனையா என்னை அடிச்சிடுங்க டா. ஆனா முடியலை… நாலு வருடம் பழக்கத்துல தெரியாத நம்ம சிநேகிதம். இந்த பிரிவுல ரொம்பவே படுத்துதுடா.

        தற்கொலை பண்ணிக்கலாமானு கூட தோன்றுச்சு.” என்றதும் கமலேஷ் பதறினான்.

       அட்சரனோ பாலாவை தட்டி “பேசு டா” என்பது போல முன்னே தள்ளினான்.

         “இப்ப எதுக்கு தேவையில்லாம பேசற?” என்று கடிந்தான் பாலா.

        சிமெண்ட் பெஞ்சில் மாறி மாறி அருகே வந்தனர்.

        கமலேஷ் நிஜமாகவே நிஷாந்தை இரண்டறை அறைந்தான். 
      
         அடித்த கையோடு அணைத்து கொண்டான்.

        “நான் அந்த பொண்ணை மேகாவை சைட் அடிச்சிட்டேன் டா. சாரி கேட்டதும் மன்னிச்சிட்டாங்க. தப்பு சிறிதோ பெரிதோ மன்னிப்பு கேட்டாச்சு. மன்னிச்சாச்சு. அட்சரன் சந்தோஷமா இருக்கறதுக்காகவாது உன்னிடம் பேசுவேன். மேபீ நாளடைவில் உன்னோட எப்பவும் போல பழக வந்துடும்” என்று அணைத்தான்.

        “டேய் ட்ரீட் வையு… அதென்ன நல்ல வேலையில இருக்க நல்ல சம்பளம். என்னவோ அவன் ‘டம்’ பண்ணறான்னு தானே சொன்ன. இன்னிக்கு செலவை இழுத்து வைக்கிறேன் பாரு.” என்று பேசினார்கள்.

         ஒரு மணி நேரம் ஒருவர் மாற்றி ஒருவர் கிண்டலும் கேலியும் செய்து மகிழ்ந்தார்கள். இம்முறை நிஷாந்த் எந்த கிண்டல் கேலிக்கும் மனதிற்குள் வன்மம் வளர்த்துக் கொள்ளவில்லை.

         மாலை கல்லூரி கேன்டீனில் சிற்றுண்டி சாப்பிட ஆர்டர் தந்து அமர்ந்து சாப்பிட்டனர்.

         “மச்சான் ஜூனியர் பொண்ணுங்க பார்க்கறாங்க டா.” என்று மனோஜ் ஆர்வமாய் இருந்தான்.

        “எங்க.. எங்க.. பார்க்கறாங்க…” என்று பாலா தள்ளி கொண்டு தேடினான்.

        “அடேய்… உங்களை இல்லை… நிஷாந்தையும் அட்சரனையும்.” என்றதும் “ஹலோ கேர்ள்ஸ் இவன் மேரிட் நாங்க எல்லாம் தான் பேச்சுலர்.” என்று கமலேஷ் கூறவும், அட்சரன் அவன் கத்தியதை கண்டு சிரித்துவிட்டான்.

        “மச்சான் இனி எங்க போனாலும் இதை க்ளியர் பண்ணிடணும் டா. அட்சரனை லிஸ்ட்ல இருந்து தூக்குங்க டா.” என்றான் பாலா.

       “ஏன்டா பார்த்தா என்ன தப்பு.” என்றதும் நிஷாந்தோ, “மச்சி… அந்த புள்ள பட்டாசாட்டும் வெடிக்குது. பார்த்துடா.. கண்ணை நோண்டிட போறா. என்னை எல்லாம் முறைக்கிறதுல நான் பஸ்பம் ஆகலை.” என்று நிஷாந்த் கூறினான்.

       அதில் கவலையும் இருந்ததை அறிந்தாலும் ஏதோ இந்தளவு பேசி நிலைமையை சுமூகமாக செல்வதில் நிம்மதியடைந்தனர்.
      
         இரவு வந்ததும் மேகாவே உணவை தயாராக்கி வைத்திருந்தாள். அட்சரன் ஐவருக்கும் சமைக்க கூறி கட்டளையிட்டிருந்தான்.

          ஐவரும் ஹோட்டல் போகலாமென நிஷாந்த் கேட்க, “மச்சி சாரிடா.. சர்பிரைஸா இருக்கட்டுமேனு மேகா சமைக்கவா என்று கேட்டதும் சமைக்க சொல்லிட்டேன். உனக்கு ஹர்ட் ஆச்சுனா ஹோட்டலுக்கே போகலாம்.” என்று அட்சரன் கேட்டான்.

        “நிஜமா சமைச்சாங்களா… அய்யோ அப்ப ஹோட்டல் வேண்டாம். பிறகு செய்து வைத்தது வேஸ்டாச்சுனு நான்ஸ்டாப்பா திட்டுவாங்க.” என்றான் நிஷாந்த் பயந்தவாறு.

         “பாருடா… இவன் பயப்படறானாம்.” என்று சிரித்தபடி வீட்டிற்கு வந்தார்கள்.

        வீட்டில் நிலாவும் மேகாவும் கிச்சனில் உருட்டும் சத்தம் கேட்டது.

        “என்ன சொல்லு… நீ அட்சரன் என்றாலே அச்சுனு உருகிடற. அதான் யோசிக்காம இத்தனையும் சமைக்க சொல்லறார்.” என்று நிலா பேசியவள் அடுத்து அட்சரனை கண்டதும் “மேகா நான் அப்பறம் வர்றேன்.” என்று சாந்தனுவை எழுப்பி செல்ல ஓட்டமெடுத்தார்.

        “மிஸ்ஸஸ். நிலா உங்க பையன் சாந்தனு இருக்கட்டும். எங்களோட சாப்பிடட்டும்.” என்று கூறவும் நிலா தலையாட்டி செல்ல முயன்றாள்.

        “அண்ணி அண்ணி… இது அண்ணாவுக்கும் உங்களுக்கும்” என்று கொடுத்து நன்றி நவில்ந்தாள் மேகா.

         ஐவரும் வாசம் பிடித்து உண்ண அமர்ந்தனர்.

       மேகாவோ பரிமாற பிடிக்காமல் தனியாக நின்றுவிட்டாள். அட்சரனும் பரிமாற எல்லாம் வற்புருத்தவில்லை.  அப்படி செய்து நிஷாந்த் சாப்பிடும் நேரம் எதையாவது கொட்டினாலோ முகம் திருப்பினாலோ அவன் வேதனை கொள்வான். மேகாவுக்கும் சங்கடமான நிலையென தவிர்த்தான்.

        “எனக்கு அவிச்ச முட்டை பிடிக்காது டா. நீயே வச்சிக்கோ” என்று நிஷாந்த் மனோஜ் தட்டில் வைக்க அட்சரனோ “மேகா ஆம்லேட் செய்து தாயேன் ப்ளிஸ் மா” என்று கேட்டான்.

       மேகாவோ முனங்கிக் கொண்டே அடுப்பை பற்ற வைத்தாள். “வேண்டாம் டா அவங்களை ஏன் வேலை வாங்கற” என்று நிஷாந்த் அஞ்சினான்

         அட்சரன் செய்யட்டும் டா.” என்று பேசிக்கொண்டிருக்க சூடாக ஆம்லேட் வந்து நிஷாந்த் முன் வைத்தாள்.

       “சிஸ்டர் எனக்கும்” என்று கமலேஷ் கேட்க, “தங்கச்சி எனக்கு” என்று பாலாவும், “என்னிடம் எல்லாம் கேட்க கூடாது. தானா இந்நேரம் தட்டுல வச்சி நீட்டணும். நான் உங்களுக்கு தம்பி மாதிரி” என்றான் மனோஜ்.

        “ஆத்தி… இதென்ன தம்பியா… அண்ணாவாவே இருங்க” என்று மடமடவென ஐந்து ஆம்லேட் செய்து தட்டில் வைத்தாள்.

           நெடுநேரம் நண்பர்களோடு அரட்டை அடித்து கொண்டிருந்தான் அட்சரன். நிஷாந்த் இரண்டு நாளில் செல்வதால் இந்த பேச்சு வார்த்தை அரட்டை தவிர்க்க இயலவில்லை.

        அட்சரனின் போன் மெஸேஜ் டோன் மூலமாக மேகா நொடிக்கு ஒரு முறை வாட்ஸப் செய்தாள்.
       “தூங்கலையா…”
        ”இப்ப வரமாட்டிங்களா.”
        “எவ்ளோ நேரம் பேசுவிங்க.”
         “நமக்கு கல்யாணமாகிடுச்சு”
         “குட்நைட். நான் தூங்கறேன் போதுமா”
          “குட்நைட் கூட சொல்ல மாட்டேங்கறிங்க” என்று தொடர்ந்து அனுப்பவும் நிஷாந்தோ “டேய்.. போய் தூங்கு… காலையில பேசலாம்.” என்றதும் தான் மற்றவர்களும் ‘குட் நைட் மச்சான்’ ‘குட்நைட்டா மாப்பிள்ளை’ என்று பிரிந்து அவரவர் அறைக்கு சென்றனர்.

        “இப்ப எதுக்கு வீட்டுக்குள்ளயே இருந்து போன்ல பேசற.” என்று அட்சரன் அறையில் மெதுவாய் வந்து மெத்தையில் அமர்ந்திடவும் கோபமாய் திரும்பி படுத்தாள்.

         “இப்படி முதுகை காட்டிட்டு தூங்க தான் லொட்டு லொட்டுனு மெஸேஜ் பண்ணினியா.” என்று கேட்டு அவளை தன் பக்கம் திருப்பி இழுத்தான்.

         “என்ன எழுதினாலும் ஒன்னுதுக்கும் பதில் வரலையே. பிறகு என்னவாம்.” என்று ஜன்னலை பார்த்து கூறினாள்.

         “பதில் தந்துட்டா தூங்கிடுவியே. அதனால தான் நீ தூங்க கூடாதுனு எதுக்கும் பதில் தரலை.” என்று கன்னம் பிடித்து கொஞ்சினான்.

        அவனை உரசிக்கொண்டு “என் பிரெண்ட் ரம்யா நாளைக்கு இங்க வர்றா. அவளுக்கு இங்க ஒரு இன்டர்வியூ. நம்ம வீட்டுக்கு வரச்சொல்லிட்டேன்.” என்று சட்டை பொத்தானை திருகி கேட்டாள்.

       “ம்ம்.. உங்க வீட்டுக்கு பக்கத்து வீட்ல இருப்பாங்களே அவங்களா. தாராளமா வரட்டும் அவங்க இங்க வந்தா நான் ஹாலுக்கு போயிடறேன்.” என்றவன்  அவளோடு முத்த யுத்தங்களை நிகழ்த்தினான்.

          முத்தங்கள் அடுத்த கட்டம் சென்று, இனிதாய் தேவபந்தந்தில் நுழைந்தார்கள்.

    தொடரரும்.

  • விலகும் நானே விரும்புகிறேன்-9

    அத்தியாயம்-9

         அட்சரன் அலுவலகம் போகும் வழியில் மற்றவர்களை விட்டுவிட்டு பாலாவோடு அட்சரன் தனது அலுவலகம் நுழைந்தான்.

         அவன் கணிப்பொறியை உயிர்பித்த சில விநாடிகளிலேயே தந்தை வித்யாதரனிடமிருந்து தொலைப்பேசி அடித்தது.

         காதில் ப்ளூ டூத் போட்டுவிட்டு, “சொல்லுங்கப்பா.” என்றான் விஷயத்திற்கு.

        “மருமக போன் பண்ணினா… நிஷாந்த் தம்பியாடா இதெல்லாம் பண்ணியது.” என்றதும் ஒரு நொடி மௌனம் கொண்டு ‘மேகா ஓட்டவாய்.’ என்று மனதில் திட்டினான். ஆனால் என்றேனும் கூறவேண்டியது தானே என்ற எண்ணம் எழவும், “அப்பா அதுக்குள்ள உங்க மருமக தம்பட்டம் அடிச்சிட்டாளா” என்று கேட்டான்.

         “அவ மனசு கலங்கிடுச்சுல. நீ வேற அவனை விரட்டாம வீட்ல வச்சி அழகு பார்க்குறனு ஒரே புலம்பல்.

        என்னயிருந்தாலும் பொம்பள பிள்ளைடா. நீ வேற அடிச்சதா விஸ்வா சொன்னார். எங்கயிருந்து படிச்ச பொம்பள புள்ளைய கை நீட்டறதுக்கு. உங்க அம்மைய கல்யாணம் கட்டி முப்பது வருஷமாகுது. நான் இதுவரை அடிச்சதேயில்லை.

       நீ என்னடானா முப்பது நாள்ல மருமகளை அடிச்சியிருக்க, சம்பந்திம்மாவுக்கு தெரிந்தா கஷ்டப்படுவாங்க டா. ஒத்தப்பிள்ளையை கட்டிக் கொடுத்து நிம்மதியா இருக்க விடுடா.” என்று பேசிக்கொண்டே போகவும், “ப்பா.. ப்பா.. நிறுத்தறிங்களா. இங்க உங்க மருமக கஷ்டப்படுறாளா.” ‘நல்லா பீட்சா பர்கருனு திண்ணு பெருத்து இருக்கா.’ என்றவன் மனதில் ஒடியதை அடக்கிவிட்டு, “அவளும் சந்தோஷமா தான் இருக்காப்பா. நேத்து கூட ஹோட்டலுக்கு போனோம்.” என்றான்.

        “சேர்ந்து போனியா டா. அவளை கார்ல அழைச்சிட்டு” என்றதும் தந்தைக்கு அனைத்தும் அப்டேட் செய்கின்றாளென தாமதமாய் புரிந்து கொண்டான்.

        “அப்பா… அதான் உங்க மருமக புட்டு புட்டு சொல்லறாள. இப்ப நான் ஆபிஸ் வந்துட்டேன். என் டைம் வேஸ்ட் பண்ணாதிங்க. எல்லா பிரச்சனையும் முடிஞ்சி ஒரு வாரத்துல வீட்டுக்கு கூப்பிட்டுப்பேன் போதுமா.” என்றான். தந்தைக்கு இந்த பதில் தான் தேவையென்றதாக நாசுக்காய் கூறிவிட்டான்.

        “இது போதும்டா வேலையை பாரு” என்ற் துண்டித்து விட்டார்.

       ‘இந்த மாதிரி ஒரு போனை போட்டு வாட்சப்ல போட்டோ அனுப்பினா பிரச்சனை பூதகரமா வெளிய தெரிந்திருக்காது. ஆனா அப்பா இடைப்பட்ட நாள்ல பேசாததும் நிஷாந்த் மனசு எனக்கு புரியவும் ஒரு வாய்ப்பா அமைஞ்சிட்டது.’ என்றவன் மனமோ இன்னும் நான்கு நாட்களில் நிஷாந்த் வெளிநாடு பறந்திடுவானென சிறிதாய் வருந்தியது.

          மனசாட்சியோ மனைவியை பற்றி யோசி’ என்று இடித்துரைக்கவும் கைகள் தானாக அவளுக்கு அழைத்தது.

        “மேகா…. போன் இதோட நாலாவது முறை அடிக்குது. போனை எடுத்து பேசு.” என்று நிலா கூறினார்.

        “போங்கண்ணி இவர் அடிப்பார். பிறவு போன் போடுவார் எல்லாத்துக்கும் அமைதியா இருந்துக்கணும். இன்னிக்கு பேசப்போறதில்லை.” என்று திட்டவட்டமாய் கூறினாள்.

         நிலாவோ “என்னவோ போ. அட்சரன் தம்பி பாவம்.” என்று நிலா கூறிவிட்டு பணியை கவனித்தார்.

       மதியம் ஆனதும் பூக்கடைகளில் பூங்கொத்தை பேக் செய்து கொண்டிருக்க, அங்கே புத்துணர்வுக்காக வைத்திருந்த ஸ்பிரே பாட்டிலில் இருந்து மேகா முகத்தில் தண்ணிர் முகத்தில் யாரோ அடித்தனர். .

        சட்டென யாரிது என்று மேகா திகைத்து திரும்ப அங்கே அட்சரன் புன்னகை மன்னனாக சிரித்திருந்தான்.

          மேகா முகம் தூக்கி வைத்து படிக்கட்டில் ஏறினாள்.

           “ஓ… பெர்சனல் பிராப்ளம்னா மாடிக்கு போய் பேசணுமா?” என்று கேட்டதும் தானாக தனியாய் மாடிக்கு செல்வதை எண்ணி தலையிலடிக்காத குறையாக மேகா நின்றாள். ஆனாலும் சமாளிக்கும் விதமாக “நம்ம சண்டையில கடையில வர்ற மத்தவங்களுக்கு பாதிக்க கூடாதேனு பார்த்தேன். நிலா அக்கா பொறுப்பா ஆரம்பிச்சது.” என்றாள்.

        “பொறுப்பான பொண்டாட்டி.” என்று மாடிபடியில் அவள் தாடை பிடித்து கொஞ்சினான்.

        மேகா அதிர்ந்தவளாக, படியில் நிற்கவும், “என்ன நின்னுட்ட, மேகா. மேகா…” என்று கூப்பிட அவனையே மொட்டு விழியால் அளந்தாள்.

       அட்சரன் சும்மாயில்லாது அவள் இடையில் கை வைத்து அணைக்க, உயிர் பெற்றவளாக ” என்ன பண்ணறிங்க. இங்க சிசிடிவி கேமிரா இருக்கு அக்கா பார்ப்பாங்க. பதிவு வேற ஆகும்” என்று கையை உருவிக் கொண்டு மாடிக்கு நடந்தாள்..

         அவள் கையை பற்றி “அடிச்சதுக்கு சாரி. அடிக்கணும்னு நினைக்கலை கோபம் வந்துடுச்சு… உரிமையானவளிடம் காட்டிட்டேன்.” என்று அவளை அணைத்தான்.

       “விடுங்க..” என்று பயந்தவளிடம், “இது மாடி… சிசிடிவி எதுவும் இல்லை. புதுசா கல்யாணம் ஆனவன் நான். இப்படி தான் கட்டி பிடிப்பேன்” என்று அவள் கழுத்தில் வாசம் நுகர்ந்தான்.

        “போங்க.. இப்ப தான் தெரியுமா. புதுசா கல்யாணம் ஆனவங்கனு. முப்பது நாள் ஆச்சு போன் பேசினா கூட இப்ப தான் ரெஸ்பான்ஸ் பண்ணறிங்க.” என்று கண்ணீரை வரக்கூடாதென தேம்பினாள்.

        சட்டென அவன் அவளை அணைத்து கொள்ளவும் விழி பெரிதாய் விரிந்து அதிர்வை காட்ட, “நிஷாந்த் ஊருக்கு போனதும் அடுத்த நிமிஷம் வீட்டுக்கு வா. இப்ப வந்தா அவனுக்கு சங்கடமா இருக்கலாம்.
      
        நீ பாட்டுக்கு ரூம்ல இருக்கலாம். யாரும் கேட்க மாட்டாங்க. மனோஜும் இந்த மாசம் வெளிநாட்டுக்கு கிளம்பிடுவான்.

       பாலா கமலேஷ் மட்டும் தான். கமலேஷுக்கும் அடுத்த மாசம் போஸ்டிங் எங்க போடறாங்களோ அங்க போவான். மும்பை டெல்லி இல்லைனா ஓசூர்ல இருக்கலாம்.” என்று பேசவும், மெதுவாய் அவனிடமிருந்து பிரிந்து “அடிக்கலாம் செய்யறிங்க உங்களை நம்பி எப்படி வர” என்று பேசினாள்.

         “இவ்ளோ நேரம் கழுத்துல சில்மிஷம் பண்ணிட்டு இருந்தும் கமுக்கமா என் தீண்டலை அக்சப்ட் பண்ணறியே… என்னை நம்பி தானே.” என்று சில்மிஷமாக பேசினான்.

         “இதென்ன செய்கை புதுசா இருக்கு. பேச்சு தினுசா இருக்கு” என்று நெளிந்தாள். அட்சரன் நெளிய வைத்துக் கொண்டிருந்தான்.

       “ம்ம்.. மனசுல இருந்த அழுத்தம் போயிடுச்சு மேகா. நிஷாந்த் தவறை உணர்ந்துட்டான். அதனால தான் எந்த வாதமும் எந்த கோபமும் இல்லாம என் கண்ணை பார்க்க தயங்கறான்” என்று கூறினான்.

        அவளை அணைத்தபடி பேசியவனை காலில் மிதித்து, ”என்னை கட்டி பிடிச்சிட்டு எவனுக்காவது சப்போர்ட் பண்ணி பேசனிங்க அப்படியே மாடில இருந்து தள்ளி விட்டுடுவேன் ஆமா.” என்று தினுசாய் மிரட்டினாள்.

          “சில்வண்டு… என்னமா பேசற… ரொம்ப தான் தைரியம். ஊர் விட்டு ஊர் வந்து இஷ்டத்துக்கு பீட்சா பர்கருனு திண்ணு குண்டோதரி மாதிரி மாறிட்டு சும்மா ஜம்முனு இருக்க” என்றவன் அவளை அளவெடுத்தான்.

       அவன் பார்வை வீச்சை தாங்கயியலாது, “நான் கீழே போறேன் நிலா அண்ணி தேடுவாங்க” என்றாள் மேகா அதை கூறி முடிக்கும் முன் குரல் வெளியே வரும் முன்னே உள்ளுக்குள் சென்றது.

      கழுத்து வளைவு பகுதியில் உதட்டை கொண்டு “அட்சரன் அங்கிள்…” என்று சாந்தனு குரல் கேட்டதும் மேகா அவனை தள்ளி விடுத்து நாலடி பின்னால் சென்றிருந்தாள்.
       
        “என்னடா கரடிகுட்டி” என்றான் அட்சரன்.

       “இங்க என்ன பண்ணறிங்க. எங்க மேகா அத்தை கூட.” என்று திருதிருவென விழித்தான்.

        “உங்க மேகா அத்தைய இன்னும் ஒரு வாரத்துல என் வீட்டுக்கு வானு சொல்ல வந்தேன். கூட்டிட்டு வந்துடுடா.” என்று சாந்தனுவிடமும் “மேகா ஓகே வா” என்று அவளிடமும் கேட்டு அசரடித்தான்.

         பேசியபடி கீழே வரவும் மேகாவுக்குள் அதிவேகமாக திந்தனை ஓடியது. அதென்ன அவன் போனப்பின் வர சொல்லறார்.

       ‘நான் அவன் இருக்கறப்பவே போகணும். அப்ப தான் எனக்கு நிம்மதி வரும்.’ என்று முடிவு கட்டியிருந்தாள். அட்சரனிடம் கூறாமல் கமுக்கமாய் மாலை தங்கள் வீட்டில் செல்வதில் மாற்றமின்றி இருந்தாள்.

        அட்சரனோ, “வெளிய சாப்பிட போகலாமா?” என்று கேட்டான்.

         மடமடவென சரியென்று தலையாட்டினாள். சாந்தனுவை அழைத்து கொண்டு மேகா செல்ல நிலாவோ “நீயும் அவரும் முதல்ல தனியா போங்க சாந்தனு எதுக்கு” என்று தவிர்க்க பார்த்தார்.

       “இருக்கட்டுமே அண்ணி அவன் இருந்தா இந்த நிஷாந்த் பத்தி பேசமாட்டார்.” என்று கூறவும் நிலாவோ “என்னவோ பண்ணு.” என்று கூறி விடவும் சாந்தனுவை அழைத்துக் கொண்டு ரெஸ்ட்டரண்ட் சென்றனர்.

        காரை பார்க் செய்து மேகாவின் கையை மெதுவாய் பிடிக்கவும், பட்டாம்பூச்சி அதிரவலைகளை நெஞ்சில் தாங்கி அவனோடு நடைப்பயின்றாள்.

        சாந்தனுவிற்கு பிடித்த சோளாப்பூரியும் மேகாவுக்கு சில்லி பரோட்டாவும் ஆர்டர் தந்துவிட்டு ஆரேஞ்ச் ஜூஸ் ஒன்றை தனக்கும் கூறிவிட்டு அருகருகே அமர்ந்தான்.

       சாந்தனு பெரிய பூரியை குட்டி குட்டி கைகளால் அளவெடுத்து மெதுவாய் விழுங்கினான்.

        அவன் முகத்தை பூரியே மறைத்து கொண்டது.

       மேகா சாப்பிட, ஆரேஞ்சு பழச்சாறை உறிந்தவன் அவளுக்கு அடுத்த அதிர்ச்சியாய் அவள் உண்ட சில்லி பரோட்டாவில் எடுத்து விழுங்கினான்.

        “எச்..சி” என்றவளின் குரல் அடுத்து பேசும் முன்னே அட்சரன் “ம்ம்… நல்லாவே தெரியுது” என்று சாப்பிடவும் வெட்கம் கலந்து மேகாவும் உண்ண துவங்கினாள்.

         ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு பின் காரம் எடுக்கவும் நீரை எடுக்க சென்றவளின் கையில் ஆரேஞ்சு பழச்சாறை திணித்தான்.

        “அங்கிள் எனக்கும் ஜூஸ் வேண்டும்.” என்று கேட்டான்.

        “ஓகே.” என்று பேரரிடம் ஜூஸ் சொல்ல போக, “அங்கிள் அங்கிள் வெண்ணிலா ஐஸ்க்ரீம் வேண்டும்.” என்று பக்கத்து டேபிளில் ஐஸ் சாப்பிடுவதை வைத்து மெனுவை மாற்றினான்.

       “ஓகே டா.” என்று ஐஸ்க்ரீம் வரவழைத்து சாப்பிட, பாதி சாப்பிடும் நேரம், “அய்… நிஷாந்த் அங்கிள்.” என்று சாந்தனு கூப்பிட, அட்சரன் சாந்தனு பார்த்த இடத்தில் காண, அங்கே பாதி ஜூஸை வைத்து விட்டு பணத்தையும் வைத்து விட்டு நிஷாந்த் கிளம்பினான்.

        “சார் பேலன்ஸ் வாங்காம போறிங்க” என்று பேரர் கூப்பிட கூப்பிட நிஷாந்த் வெளியேறவும் அட்சரன் வேடிக்கை பார்த்தான்.
     
         மேகா மட்டும் “திமிர் பிடிச்சவன். மூஞ்சை பாரு” என்று திட்டினாள்.

        அட்சரன் முறைக்கவும் மேகா சாந்தனுவிடம், “டேய் தட்டை பார்த்து சாப்பிடு எவன் வந்தா உனக்கென்ன” என்று திட்டினாள்.

  • விலகும் நானே விரும்புகிறேன்-8

    அத்தியாயம்-8

         “என்னடா பிரெண்ட்… என்ன பிரெண்ட்?” என்று பொங்கினாள்.

          அட்சரனோ “நீ வெளியே போ நான் பேசிட்டு கூப்பிடுவேன்” என்று கடிந்தான்.

         “எப்ப கூப்பிடுவிங்க.. இன்னியோட முப்பது நாள் ஆச்சு. உங்களுக்கும் எனக்கும் மேரேஜ் நடந்து. நானும் யாருனு கூட தெரியாம இருக்கிங்கனு பார்ததேன். எல்லாம் யார் செய்தானு தெரிந்தும் உங்களால எப்படி இவனோட சிரிச்சு பேச முடியுது.

       இவனுக்கு இங்க ஸ்டே பண்ண வச்சி உங்களால செலவு பண்ண முடியுது.

        உங்க வாழ்க்கையை அழிச்சிட்டு எப்படி இவனால இங்க உயிரோட நடமாட முடியுது. சீ” என்று கூறவும் அட்சரன் மேகாவை அறைந்து முடித்திருந்தான்.

        “அவன் என் பிரெண்ட். இன்னொரு முறை பேசின பல்லை தட்டிடுவேன்.

        அவன் ஏதோ செய்தான். ஓகே… ஒரு வாரம் நிம்மதியா இருக்க வச்சி வெளிநாட்டுக்கு அனுப்பி அவனுக்கு நிம்மதியா வழியனுப்ப பார்த்தேன்.

       இரண்டு பேரும் அதை கெடுத்துட்டிங்க. உனக்கென்ன டா அவன் உன் லைப்பா அழிச்சான். என் லைப்பை தானே.

       உனக்கென்னடி முப்பது நாள் தானே என்னை தெரியும். அதுக்குள்ள என் லைப்காக இப்படி பதறுற. இவன் என் பிரெண்ட் நாலு வருஷம் தெரியும். என்னோட பழகி வாழ்ந்திருக்கான். அதை மீறி என்னை பிடிக்கலைனா நான் தான் அவனை காயப்படுத்திருக்கேன். நான் தான் அவன் மனசு புரியாம அவன் தாழ்வுமனபான்மையில இன்னமும் வளர்த்து விட்டிருக்கேன். என்னை பெரிசா ஆட்டிடியூட்டா காட்டியதா சீனை சித்தரிச்சிட்டேன்.
      
       என் தப்பு… என் பிரெண்டுக்கு என்ன பிடிக்கும், என்ன பிடிக்காது,. எது சாப்பிடுவான், எந்த மூவி பிடிக்கும். எந்த டேரக்டர் படம்னா பஸ்ட் ஷோ டிக்கெட் வாங்கி பார்ப்பான். எந்த சப்ஜெக்ட் அவனுக்கு படிக்க பிடிக்கும். எந்த சப்ஜெக்ட எவ்ளோ முறையானாலும் மண்டையில ஏறாதுனு தெரிந்த எனக்கு. என்னோட இருக்கறப்ப நான் கொடுக்கற பணம் அவனோட தேவையை பூர்த்தி பண்ணுதா.. இல்லை அதனால அவன் காயப்படறானானு தெரிந்திருக்கணும்.

       எனக்கு அது தெரியலையே… நான் என்னடி நண்பன்” என்று மேகாவை பார்த்து கேட்டான்.

        “டேய் பாலா அவ நேத்து வந்தவ. நீ சொல்லு பாலா. அவனை ஹர்ட் பண்ணிருக்கேன் தானே.” என்று பாலாவிடமும் நியாயம் கேட்டான்.

        “அதெப்படி டா அவன் மனசுல இருப்பதை சொல்லிருக்கலாம். சொல்லாம விட்டுட்டு… நீ எப்படி ஹர்ட் பண்ணியதாகும்” என்று பாலா கூறினான்.

        “ஹர்ட் பண்ணிருக்கேன். அதோட விளைவு தான். இங்க பாருங்க… என் பிரெண்ட் நிஷாந்த் இங்கிருந்து வெளிநாடு போகற வரை இங்க தான் இருப்பான். யாராவது அவனை  காயப்படுத்தினா என்னை காயப்படுத்தியதுக்கு சமம்.” என்றதும் மேகாவோ நொடித்து கொண்டு வெளியேறினாள்.

           கூடத்தில் நிசப்தமாக இருக்கவும் ஒவ்வொருத்தராய் கலைந்தனர்.

        நிஷாந்த் மற்றும் அட்சரன் தனியாக நின்றனர்.

         அட்சரனும் நிஷாந்தை கண்டு மெதுவாய் அறைக்குள் சென்றான்.
     
        நிஷாந்திற்கு அறைக்குள் செல்வதில் கால்கள் வலுவில்லை. பொத்தென்று அமர்ந்தான். அட்சரன் பேசியதை மனதில் ஓட்டிப் பார்த்தான்.

         இத்தனை நாள் வராத குற்றவுணர்வு, அட்சரன் அடிக்காமல் தன்னை வெளியே தள்ளாமல் அமைதியாய் கடந்ததில் பெரிதாய் பாதித்தது.

        கண்கள் கலங்க தான் அதிகமாய் தவறாய் எண்ணி அட்சரனின் நட்பை இழந்துவிட்டோமோ என்று தாமதமாய் கலங்கினான்.

        அட்சரனின் அறையை பார்த்துவிட்டு அமைதியாய் எழுந்தான்.

        அடுத்த நாளில் எழுந்து போது ஹாலில் ஆளாளுக்கு முகம் தூக்கி வைத்திருந்தனர்.
     
       நிஷாந்திடம் யாரும் பேசவில்லை, கமலேஷ் தான் அதிகமாக நிஷாந்திடம் பழகுபவன் அவனிடம் வந்து அமர கமலேஷோ, நிஷாந்த் வந்ததும் எழுந்து விட்டான்.

            “பாலா நான்” என்று பேசவும், “பேசாத டா. நான் அட்சரன் சொல்லுக்கு அமைதியா இருக்கேன். இல்லை நான் எப்பவோ கழுத்தை பிடிச்சி வெளியே தள்ளிடுவேன்.” என்று கூறினான் பாலா.
       
        மனோஜோ “டேய் அவனிடம் என்ன பேச்சு ஆபிசுக்கு டைம் ஆகுது. அவனுக்கென்ன வெளிநாட்டுக்கு வாழ்க்கை, கூடவேயிருந்து குத்திட்டு நேத்துவரை ஜாலியா தானே இருந்தான்.” என்றதும் நிஷாந்த் இமை மூடினான்.

            “ஏன்டா நீ கூட வெளிநாட்டுக்கு போற, என்னை மறந்துடுவ தானே மச்சி” என்று பாலா கேட்க “சே நான் என்ன அவனை மாதிரியா தினமும் உங்களை மறந்து ஜாலியா இருப்பனு நினைச்சியா. நான் நிஜமா உங்களை மிஸ் பண்ணுவேன் டா.” என்று பேசி நகரவும் நிஷாந்த் நண்பர்களிடம் வாயை திறக்கவில்லை.

        சற்று நேரம் கழிய அட்சரன் வெளிவந்தான்.

        நிஷாந்தை கண்டு சிறிதும் சங்கடமின்றி காபி போட்டு அவனிடம் நீட்டினான்.

        “இப்பவும் உன்னை கேட்காம தான் காபி போட்டு நீட்டறேன் நண்பனா. இது உன்னை காயப்படுத்துற மாதிரி எடுத்துக்காதே. சூடான காபி எப்பவும் மனதை சமநிலைப்படுத்தும். நான் இப்பவும் பிரெண்டா தான் ட்ரீட் பண்ணறேன். உனக்கும் என்னை நண்பனா பார்க்க முடிஞ்சா இதை குடிக்கலாம்” என்று வாங்க மறுக்கின்றான் என்று அருகே வைத்து விட்டு சென்றான்.

        நிஷாந்த் காபியை எடுக்க கைகள் சென்றாலும் அவன் மனமே அவனை குதறியது.

         வாழ்க்கையை பந்தாடிவிட்டு இன்னும் என்ன நண்பன் என்று மனசாட்சி பழித்தது.

         அப்படியே எழுந்து அறைக்குள் சென்று அலுவலகம் கிளம்பினான்.

         “மச்சி வண்டியை எடு.” என்று கமலேஷ் கூறவும் “இன்னும் நம்ம நிஷாந்த் வரலை டா” என்று அட்சரன் கூற மனோஜ், பாலா இருவரும் பார்த்து கொண்டனர்.

         நிஷாந்த் மெதுவாய் வெளிவந்தவன் கார் இருக்க ஏறவும் தயங்கினான்.

        அவன் தயங்கி வெளிவர, அட்சரன் கார் கதவை திறந்து “ஏறு டா” என்றான்.

       மேகாவோ ஸ்கூட்டரை தொப்பென்று போட்டு “இடுப்புல தூக்கி கொஞ்சு. நான் எங்கம்மா வீட்டுக்கு போறது தான் சரி. அம்மாவிடம் உன் மாப்பிள்ளைக்கு மரக்கழண்டு இருக்குனு சொல்லணும்” என்று முனங்கி செல்வதை கண்டு நிஷாந்த் மெதுவாய் காரை கடந்து நடந்து சென்றான்.
      
       ஆட்டோ ஸ்டாண்டில் ஆட்டோ பிடித்து அலுவலகம் சென்றான்.

        “அட்சரன் தங்கச்சியை ரொம்ப கஷ்டப்படுத்தற. நீ சமாதானம் பண்ண வேண்டியது தங்கச்சியை. தேவையேயில்லாம நிஷாந்துக்கு இன்னமும் பாவம் பார்க்கற” என்று பாலா கூற, “கொஞ்சம் பேசாம வாடா.  எல்லாம் உன்னால.. கொஞ்சம் கத்தாம இருந்தா அவன் பாட்டுக்கு அமைதியா ஒரு வாரத்துல போயிருப்பான்.

       இப்ப உங்களுக்கும் அவன் ஒரு வில்லனா போயிட்டான். அவனுக்கும் இப்ப என்னிடம் தோற்றதா உணர்வு.

         கொஞ்சம் கொஞ்ச நேரம் மூடிட்டு இருந்தா அவன் என்னை ஜெயித்ததா நிம்மதியா இருந்திருப்பான். நீங்களும் நல்ல நண்பன் போனதா பீல் பண்ணிருப்பிங்க.” என்று குற்றம் சுமத்தினான்.
     
         “சரி டா. அப்படியே இருந்தா மேகா தங்கச்சியை என்ன அவனிடம் காட்டாமலேயே இருப்பியா.” என்றதும், “இல்லை டா… மேரேஜாகி இங்க வந்த அன்னலயிருந்து ஒருமுறையாவது பேச ட்ரை பண்ணினேன். ஆனா முடியலை. அவனை கொஞ்ச நாள் அவனோட பிஹேவரிடம் வாட்ச் பண்ணி பிறகு பேசலாம்னு நினைச்சேன்.

         ஆனா அதுக்குள்ள மேகா வந்துட்டா. அவளை வச்சிட்டு பேச முடியலை. அப்பவும் சில நேரம் பேச முயன்றேன். மேகாவை பார்த்தும் அப்படியே இயல்பா இருக்கவும் இதை அப்படியே விட்டுடலாம்னு கூட நினைச்சேன்.

          மேகாவை பார்த்துட்டான் அதனால நாளைக்குபின்ன இன்ட்ரோ கொடுக்கவும் முடியலை 

         இங்கிருந்து போனப்பிறகு ஒரு நாள் ஆடியோ அனுப்பிட்டு போட்டோவை வாட்ஸப்ல அனுப்பி அவனிடம் கேட்கலாம்னு தான் இருந்தேன். அவனிடம் எதுவும் காட்டிக்காம நட்பை தொடரலாம்னு சொல்ல நினைச்சேன். அவன் லைட்டா ஒதுங்குவான் பிறகு அடிக்கடி பேசி நார்மலுக்கு மாத்திடலாம்னு நினைச்சேன்.

        எல்லாம் மேகா ஆபிஸ் வரவும் நீ பார்க்க உனக்கு தெரிய, இப்பவும் அவனுக்கும் என்னவோ நான் அவனை ‘டம்’ பண்ணற மாதிரி இருக்கும்.” என்று கவலைக் கொண்டான்.

        பாலாவும் மனோஜூம் “டேய் என்னனாலும் அவன் பண்ணியது தப்பு தானடா.” என்று கூறினார்.

        “தப்பு தான்… ஏன் பிரெண்ட் தப்பு பண்ணினா மன்னிக்க மாட்டியா.” என்று கேட்டதும் பாலா அமைதியானான்.

         “என்னவோ டா அவன் மேல கோபம் வருது. நீ திட்டாம இருக்கவும்  உன் மேல அதிகமா கோபம் வருது.

       என்னவோ போ. மேகாவை எப்ப வீட்டுக்கு கூப்பிட போற. நாங்க எல்லாம் இருக்கறதால யோசிக்கறியா?” என்று கமலேஷ்  கேட்டான்.

         “சேசே…. அன்னைக்கு அவ வந்தப்பிறகு கோபம் போனதும் வீட்டுக்கு கூப்பிடலாம்னு கூட நினைச்சேன். உங்கள்ல ஒவ்வொருத்தரா சந்தேகத்தோட பார்ப்பானு அவாய்ட் பண்ணினேன்.

        ஐந்து ரூம் வச்சி நான் என்ன பண்ணப்போறேன். காலேஜா டேஸ்ல வாடகை கொடுத்து இருந்த வீட்டை வாங்கியதே மெமரபிளோட வாழணும்னு தான்.

        இப்ப அவளை கூப்பிட்டா நிஷாந்தை காயப்படுத்துவா அவன் கொஞ்ச நாள்ல கிளம்பிடுவான் பிறகு கூப்பிட்டுக்கறேன். எங்க போயிடுவா சில்வண்டு.” என்றவனின் முகத்தில் புதுவிதமான வெட்கம் ஓட்டிக்கொண்டது.

        “டேய் மச்சான் இவன் முகத்தை பாருடா. அச்சோ… என்னைக்காவது இப்படி பார்த்திருக்கோமா.” என்று போட்டோ எடுத்து அதனை யாருக்கோ அனுப்பினான்.

        “டேய் என்ன பண்ணின?” என்று அட்சரன் கேட்க, “தங்கச்சிக்கு அனுப்பினேன் டா.” என்றான் பாலா.

         “நேத்து அடிச்சிருக்கேன் என் மேல கோபமா இருக்கறவளிடம் அனுப்பிருக்க” என்று அட்சரன் பேசவும் மனோஜோ “நீ அடிச்சிருக்க கூடாது டா. நேத்து முழுக்க மேகா நிலாவிடம் உன்னை பற்றி ஒரே புகார் தான்” என்று கூறினான்.

        “ஆமா டா விஷ்வா கூட என்னிடம் என்னயிருந்தாலும் மேகாவை எங்களை நம்பி அனுப்பினாங்க. அவரென்ன கைநீட்டிட்டாருனு கேட்டார். உங்க பிரெண்ட் தானே தப்பானவர். எங்க வீட்டு பொண்ணுக்கு கேட்க ஆளில்லையானு கேட்டார். அசிங்கமா போச்சு டா” என்று கமலேஷ் கூறவும் மேகாவை பற்றி சிந்தித்தான்.

         தன்னோடு இன்னமும் வாழவில்லை ஆனால் சண்டைக் கோழியாக சிலிர்க்கின்றாள். தான் அறைந்தப்பின் என் மீது கோபம் காட்டாமல் சென்றுவிட்டால் என்று மேகா மீது அன்பும் காதலும் அதிகமாகியது.

  • விலகும் நானே விரும்புகிறேன்-7

    அத்தியாயம்-7

    நண்பர்கள் ஐவரும் வீட்டிற்கு வந்து அவரவர் அறைக்கு சென்று தாழிட்டனர். பாலா வீட்டிற்கு வந்ததும் நேராக அட்சரன் அறைக்கு வந்து நின்றான்.

    “எதுக்கு டா அமைதியா போற. அவன் தானே… அந்த நிஷாந்த் தானே?” என்று சந்தேகத்தை தெளிவாக்க கேட்டான்.

    “மனோஜானு கேட்ட, இப்ப நிஷாந்தா… என்ன அடுத்து கமலேஷை கேட்பியா?” என்று ஷர்டை கழட்டி ஹாங்கரில் மாட்டினான்.

    “மனோஜ் இன்னோசென்ட் நிஷாந்த் தான் ஒரு மார்க்கமா இருந்தான். நீ வேற வெளிநாடுனு சொன்ன. மனோஜ் போகறதுக்கு ஒரு மாதம் இருக்கு. இந்த நிஷாந்த் தான் அடுத்த வாரம் போறான். நீ அப்ப சொன்ன எனக்கு நினைவிருக்கு. சொல்லு டா?” என்று கேட்டு முன்னே முன்னே வரவும், “டிரஸ் மாத்த விடுடா” என்று பாத்ரூமுக்கு சென்று ஜீனிலிருந்து ஷார்ட்ஸுக்கு மாறியிருந்தான்.

    பாலா அதே இடத்தில் நின்று கைகட்டி கோபமாய் நின்றான்.

    ஜீனையும் ஹாங்கரில் மாட்டி, “அதான் நோட் பண்ணிட்டியே” என்றான் அட்சரன்.

    “எப்படி டா… அவனை விட்டு வச்சிருக்க? ப்பா.. அந்த கண்ணுல என்னவொரு வெறி. டேய் அவனை இப்படி பார்த்தது முதல் தடவை இதுக்கே அல்லு விட்டுடுச்சு.

    உன் லைப்ல புகுந்து விளையாடியிருக்கான். இன்னமும் என்னடா வேடிக்கை பார்க்குற” என்று திட்டினான் பாலா.

    “மச்சி… அவன் நண்பன் டா. இப்ப நீ ஏதாவது தப்பு செய்தா, அடிச்சி விரட்டியா விட முடியும். என்ன காரணம் எதுக்கு இந்த துரோகம் பழிவெறி, அப்படி என்ன பண்ணினேன். யோசிக்க மாட்டோமா? இதுல அவன் என்னவோ பாதிக்கப்பட்டிருக்கான் டா. அதனால தான் இப்படி நடந்துக்கறான். அதுயென்னனு தெரிந்துக்கணும். அதோட அவன் மனதை மாத்தணும் டா. அதானே நண்பனுக்கு அழகு.” என்று கூறினான்

    “விளக்கெண்ணெய்… அவன் உன் லைப்பை அழிச்சிட்டு குற்றவுணர்வே இல்லாம இருக்கான்.

    நீ தான் அவனை எப்படி ஹாண்டில் பண்ணறதுனு யோசிக்கற. அவன் அடுத்தவாரம் ஓடிப்போயிடுவான்.” என்று பாலா கத்தினான்.

    “டேய் என்னடா சத்தம்?” என்று மனோஜ் வரவும், “நத்திங்டா” என்று அட்சரன் கூறி முறைத்து பேச்சை நிறுத்து என்றான்.

    “என்னடா நத்திங். மச்சான் மறைக்கிறான் டா.” என்றதும் அட்சரன் “பாலா சும்மா இருக்க மாட்ட” என்று கர்ஜித்தான் அட்சரன்.

    அதற்குள் நிஷாந்த் கமலேஷ் ஹாலுக்கு வர, அட்சரனோ பாலைவை அவன் அறையில் சென்று பேச தனியாக இழுத்து செல்ல, “கையை விடுடா. என்னடா மறைக்கணும் எதுக்கு மறைக்கணும்? நிஷாந்த் ஏன்டா இப்படி பண்ணின?” என்று பாலா கேட்டதும் நிஷாந்த் விழிக்க, அட்சரனோ “சும்மாயிரு பாலா போய் தூங்கு” என்றான்.

    “எங்க தூங்க சொல்லற… மச்சான்… எனக்கு தூக்கம் வராது டா. ஒரு நண்பன் துரோகியாவும், ஒரு நண்பன் பீல் பண்ணிட்டு இருக்கறதும் பார்த்து.

    டேய்… எதுக்கு டா அட்சரனுக்கு வந்த கொரியர் லெட்டரை மறைச்ச? ஏன் அவன் மேரேஜை டிராப் பண்ணின.?” என்றதும் அட்சரனோ முகத்தை மூடி நிஷாந்தை பார்க்க, நிஷாந்தை திகைத்தவனாய் எப்படி தெரிந்தது என்று விழித்தான். ஆனால் போட்டோவில் பார்த்த மேகா நேரில் வந்ததும் அச்சத்தோடு தான் சுழன்றான். இத்தனை நாள் தப்பித்து விட்டதால் இந்த ஒருவாரமும் தப்பித்து விடலாமென்று எண்ணம் இருந்தது.

    இன்று தன் நண்பன் கேட்கவும் பதற்றமாய் நின்றான்.

    “டேய் என்ன பேசற. புரியுற மாதிரி பேசறியா” என்று மனோஜ் கேட்டான்.

    “டேய் கொஞ்ச நாளுக்கு முன்ன அட்சரன் அப்பா இவனுக்கு கொரியர்ல லெட்டர் போட்டிருக்கார். உங்களுக்கே தெரியும் அட்சரன் இங்க வேலை செய்யறதால அவங்க அப்பா இவனிடம் பேசறது இல்லை.. இந்த கலியுகத்திலயும் போன் போட்டு பேசாம, பொண்ணு போட்டோ அனுப்பி பிடிச்சிருந்தா சொல்லு டா கல்யாணம் செய்ய நாள் குறிச்சிடலாம். நீ சென்னையிலயே கூட இருந்துக்கோ. உன் மேல இருக்கற கோபத்தை கூட மறந்துடறேன்னு சொல்லி அனுப்பியிருக்கார். அதுவும் ரெஸ்பான்ஸ் பண்ணற வரை போன்ல இதை பத்தி கேட்கமாட்டேனு சொல்லி அனுப்பியிருக்கார்.

    நிஷாந்த் அந்த கொரியரை இவன் சைன் போட்டு வாங்கி போட்டோவை கிழிச்சி, எனக்கு பொண்ணை பிடிக்கலை, போன்ல இது பத்தி கேட்காதிங்க. கேட்டா ஊருக்கே வரமாட்டேனும் போனும் அட்டன் பண்ண மாட்டேனும் பேசயிருக்கான்.

    வித்யாதரன் அங்கிள் அந்த பதிலை பார்த்துட்டு அதோட திரும்பவும் அட்சரனோட பேசலை. ஆன்ட்டி கூட கொஞ்ச நாள் போனே போடலை. போட்டாலும் சரியா பேச மாட்டறாங்கடானு புலம்பினான் நினைவிருக்கா.

    இவன் தான் டா இவனுக்கு அமையுற கல்யாணத்தை நிறுத்திட்டான்.

    அப்படியென்ன கோபம் வெறுப்பு? பொய்யுனு மட்டும் சொல்லாதே. ஹோட்டல்ல பில் கொடுக்கறப்ப உன் முகமே சொல்லுச்சு அட்சரன் மேல செம கோபமா இருப்பதை.

    ஏன்டா அப்படி பண்ணின. அந்த பொண்ணு பாவம் தெரியுமா. ஏன் அட்சரனுக்கு வந்த லெட்டரை மறைச்ச? ஏன் அப்படி எழுதி அனுப்பின? என்ன தான் கோபம் வெறி?” என்றதும் அட்சரன் அமைதியாக தான் சோபாவில் அமர்ந்திருந்தான்.

    நிஷாந்தோ இதற்கு மேல் மறைக்க இயலாதென்று அறிந்தான். பாலாவின் பேச்சில் தன் வன்மத்தை வெடிக்க ஆரம்பித்தான். “கோபம் தான் வெறி தான்.

    எப்பவும் என்னை விட எதுலையும் முதல்ல நிற்கறதை பார்த்து வெறியாகுது.

        கமலேஷ் நீ நானும் தானே முதல்ல பிரெண்ட் ஆனோம். இரண்டு மாசம் ஜாலியா இருந்தது. காலேஜ்ல இவனோட கை குலுக்கி பிரெண்ட் ஆனதும் இங்க ஒன்னா ரூம் ஷேர் பண்ணவும், நீ கமலேஷ் என்னை அம்போனு விட்டுட்டிங்களே டா.

    எப்பவும் இவனுக்கு தான் முதல்ல மணி ஆர்டர் வரும். வீட்டு வாடகை இவன் தான் கொடுப்பான். நாம அப்பறம் பதினைந்தாவது நாள்ல தான் இவனிடம் கொடுப்போம்.

    காலேஜ் பீஸூம அப்படி தான்.” என்று மூச்சு வாங்க பேசினான் நிஷாந்த்.

    “ஏன்டா வித்யாதரன் அங்கிள் முதல்லயே இவனுக்கு பணம் அதிகமா தருவார். இவனே ஒரு முறை அவங்க அப்பாவிடம் மத்தவங்களுக்கு காசு வந்து சேர நாளாகுது பா. அதுவரை என்னிடம் பணம் இருந்தா நாங்க எங்களுக்குள் மேனேஜ் பண்ணுவோம்னு சொன்னதால தானே அங்கிள் டான்னு கொடுப்பார்.” என்று பாலா புரிய வைக்க முயன்றான்.

    “அதை விடுடா… நீயும் கமலேஷும் இவனுக்கு வலது கை இடது கையா மாறிட்டிங்க. நான் போறேன்னு இவன் எழுந்தா, ‘நான் போறேன் மச்சி நீ உட்காருனு போறிங்க. அதே நான் எங்கயாவதுனா எவனும் வரமாட்டேங்கறிங்க.” என்றான் நிஷாந்த்.

    “டேய் அவன் காரை ஓட்டறதுக்காக தான் நாங்க பறந்துட்டு ஓடுவோம். மத்தபடி அவனுக்காக இல்லை. ஏன் இது அட்சரனுக்கே தெரியும். அவன் வர்றப்ப அவன் தான் வண்டியை ஓட்டுவான். மற்ற நேரம் தான் சாவியை தருவான். அதுக்கு தான் நாங்க போறோம்னு கார் ஓட்ட ஆசையா போவோம். அதை ஏன்டா தப்பா எடுத்துக்கிட்ட?” என்று இம்முறை மனோஜ் கூறினான்.

    “சரிடா… அதையும் விடுங்க… காதல்… நான் விரும்பின அஞ்சலி. அவளும் இவனை தானே விரும்பினா. இத்தனைக்கும் நான் அவளை லவ் பண்ணறது அவளுக்கு தெரியும். ஆனாலும் அவ இவனை தான் பார்ப்பா.” என்று கடுகடுத்தான்.

    கமலேஷோ கோபமாய் “அடுக்குமா டா அட்சரன் அவளிடம் நேரா போய் நீ எனக்கு தங்கை மாதிரி. என் பிரெண்ட் நிஷாந்த் உன்னை விரும்பறான்னு அவளிடம் வெளிப்படையா சொன்னான். உனக்கு தெரியலைனு இவனை தப்பா பேசாதே. சாதாரணமா கூட அந்த பொண்ணிடம் அதுக்கு பிறகு அவன் பேசியதில்லை.” என்றான்.

    “ஆமாடா… அவளை அறைந்து போடினு கத்தினா அவ எப்படி என்னை விரும்புவா.? இவன் அடிச்சதால அவ கொஞ்ச நஞ்சமும் என்னை பார்க்கலை தெரியுமா?” என்றான் நிஷாந்த்.

    “அவ லவ் பண்ணறேன்னு சொல்லி கட்டி பிடிச்சா. அதுக்கு தான் அடிச்சான். ஏன் டா இத்தனையும் தப்பா எடுத்திருக்க?” என்று கமலேஷ் கூறினான்.

    “அட்லிஸ்ட் வேலைக்கு போனப் பிறகாவது ஹோட்டலுக்கு எங்கயாவது போனா என்னை பில்பே பண்ண விடறானா. அப்பவும் நான் பணக்காரன்னு முன்ன முன்ன பணத்தை நீட்டறான்.” என்றதும் மனோஜ் நிஷாந்தை பிடித்து அவன் பக்கம் திருப்பினான்.

    “டேய் அட்சரனிடம் இதுக்கு ஒரு தடவை நானே கேட்டேன் டா. ஏன்டா நீயே காசு தர்ற. நாங்களும் கொடுக்கறோம்னு சொன்னதுக்கு, ‘இல்லை டா நிஷாந்த் இப்ப தான் வேலைக்கு சேர்ந்து நல்ல பதவில வர்றான். இப்பவே பணம் செலவழித்தா அவனுக்கு கைல பணம் நிற்காது டா. அவன் சேமிச்சு நல்லா வரணும்டா. முன்ன தான் பணத்தால நிறைய கஷ்டப்பட்டான். பீஸ் கூட லேட்டா கட்டுவான். இனி அப்படி பணத்தை சேகரிக்கணும் டா. அதனால தான் நான் செலவு செய்யறேன்.

    எங்க வீட்ல அப்பா வருமானம். என்னை வீட்ல வந்து உட்கார்ந்து சாப்பிட சொல்லறாங்க.
    இல்லைனா அங்கயே ஏதாவது பண்ண சொல்லறாங்க. எனக்கு இங்க சொந்த கால்ல நிற்கணும்டா.’ சொன்னவன் டா அவன். அவனை போய்…” என்று மனோஜ் பேசி முடித்தான்.

    “சரி தான் இப்பவும் அவனுக்கு நீ செய்தது தப்பா தோணலை அப்படி தானே. எப்படி டா பிரெண்டா இருந்துட்டு கோபத்தை காட்ட முடியுது. அப்படின்னா வேலை கிடைத்ததும் தனியா போயிருக்க வேண்டியது தானே. எதுக்கு கூடவேயிருந்து இப்ப கல்யாணத்தை நிறுத்தின?” என்றான் பாலா.

       “அஞ்சலியை விட அழகியா இருந்தா, அதெப்படிடா அவனுக்கு மட்டும் நல்ல வாழ்க்கை, அன்பான பணக்காரனா அப்பா அம்மா, அழகான மனைவி வந்து சேரணுமா. அதனால தான் கெடுத்து விட்டேன். அவங்க அப்பாவோட இன்னமும் சண்டை வளரட்டும் முடிவுப் பண்ணினேன்.

    எப்படியும இங்கயிருந்து ஒரு மாதத்துல போயிடுவேன். பிறகு இங்க என்ன நடந்தாலோ எப்படி தெரிந்தாலோ நான் மாட்ட மாட்டேனு இருந்தேன். ஆனா இப்ப தான் புரியுது. அதெல்லாம் எப்பவோ விஷயம் தெரிந்துக்கிட்டானு. இல்லைனா இந்த பொண்ணு இங்க இருக்குமா? இப்பவும் போல தோற்று போய் நிற்கறேன்.” என்று வாசல் பக்கம் கை நீட்டி கூறி முடித்தான்.

    அங்கே மேகா அட்சரனையும் நிஷாந்தையும் பார்த்து வீட்டுக்குள் வந்தாள்.

    “இங்க எதுக்கு வந்த?” என்றான் அட்சரன்.

    “ஏன் வரக்கூடாது உங்களுக்கு வேண்டுமின்னா பிரெண்ட் முக்கியம் நாலு வருட பழக்கம் முக்கியம்னு இருங்க. அங்க கல்யாணத்தை வச்சிட்டு, நீங்க வந்து தாலி கட்டி எனக்கு கல்யாணம் என்பதே தெரியாதுனு சொன்னதும் என் மனசு எப்படி துடிச்சது தெரியுமா?  இதே பொண்ணு பிடிக்கலைனு போயிருந்தா என் நிலை என்ன? ஒத்தையா வளர்த்த எங்கம்மா நிலை என்ன?

    இவனோட தாழ்வு மனப்பான்மை, கோபம் பழிவெறி, ஏற்றத்தாழ்வு மனபான்மை வச்சிட்டு உன் வாழ்க்கை கெடுத்தது போதாதுனு எனக்கு கிடைச்ச நல்ல வாழ்க்கையும் தட்டி போக பிளான் பண்ணிட்டான் இவனை” என்று அடிக்க போக, அட்சரன் தடுத்தான்.

    “ஏய்… அவன் என் பிரெண்ட் டி. அவன் மனசு புரிஞ்சுக்காது நடந்தது என் தப்பு.” என்று மேகாவை தன் பக்கம் நிறுத்தி கத்தினான்.

  • விலகும் நானே விரும்புகிறேன்-6

    அத்தியாயம்-6

        எதையும் கூறாமல் அலுவலக தளம் நோக்கி நடக்கும் அட்சரனை கண்டு பின் தொடர்ந்து லிப்டில் வந்தடைந்தான் பாலா.

         “டேய்… உனக்கு யாருனு தெரியும் தானே. நான் இல்லை… அப்போ… அப்போ… மனோஜ் நிஷாந்த் கமலேஷ் மூன்று பேர்ல யாரு டா?

        அட்சரன்… இது மன்னிக்கிற தவறில்லை டா. கூடவேயிருந்து அழகான பொண்ணை வேண்டாம்னு நீ சொல்லற மாதிரி உன் லைப்பை அழிக்க முயற்சி பண்ணிருக்கான். துரோகி டா… யார் டா அந்த துரோகி” என்று நிறுத்தி கேட்டான்.

    லிப்டில் யாரும் இல்லை என்றதும் பாலாவிற்கு கேட்க தயக்கமில்லை, கிட்டதட்ட கத்தினான்.
       
       அட்சரனோ “துரோகி தான் டா. ஆனா நண்பன் துரோகியா எதுக்கு மாறணும். என்ன காரணம்? அது தெரிந்து அவன் மனசுல எனக்கு நல்லது நடக்க கூடாதென்ற சைக்கோ எண்ணங்களை எடுத்து என் நண்பனா மாத்தணும். மாத்துவேன்” என்று கூறினான். கதவு திறக்க அட்சரன் அவன் பணியை பார்க்க அமர்ந்தான்.

         பாலா அருகே வந்து, “எப்படி டா? உனக்கு ஒருத்தன் கெடுதல் செய்யறான்னு தெரிந்தும் அவனோட பழகுற. இதே நானா இருந்தா என்ன பண்ணுவேன் தெரியுமா. அந்த நாயை அடிச்சி வீட்ல இருந்து வெளியே துரத்துவேன். ஏன்… பிரெண்ட் என்ற மற்றவர்களையும் இந்நேரம் வெளியேத்தியிருப்பேன்.

         யாருனாவது சொல்லேன் டா.” என்று பாலா கேட்டு நின்றான்.

         “ஏன்… அவனிடம் சமயம் கிடைக்கிறப்ப முஞ்சிலடித்தாப்ல பேசவா.? ஒன்னும் வேண்டாம்.. உன் வேலையை பாரு. நான் பார்த்துப்பேன்.” என்று அட்சரன் கூறவும் பாலா பத்து நிமிடம் அங்கேயே அசையாது நிற்க, “எவ்ளோ நேரமானாலும் சொல்ல மாட்டேன் டா மச்சி.” என்று சிரித்தான் அட்சரன்.

         பாலா கால் மணி நேரம் வரை நின்றவன் மற்றவர்களின் பார்வைகள் துளைக்க, அவனிடம் அடைந்தான்.

        ஆனால் நண்பன் மீது கோபமாய் இருந்தான். யார் அட்சரனுக்கு இப்படி செய்வான்? என்று பைத்தியம் பிடிக்காத குறையாக சுற்றினான்.

        அட்சரன் மட்டும் டீ பிரேக் அப்பொழுது டீயை பருகிக் கொண்டு தனது நண்பர்களோடு பஞ்சதந்திரமாக, ஐந்தாம்படையாக எடுத்த புகைப்படத்தில் இருந்தவனை கண்டு ‘ஏன்டா இப்படி பண்ணின? எனக்கு கொரியர் ஆபிஸ் போனப்பவே தெரிந்துடுச்சு.

        கையெழுத்து என்னை மாதிரி போட்டுயிருக்க, கொரியர் பையனுக்கும் ஹெல்மெட் போட்டு மாஸ்க் போட்டிருந்த உன்னை அடையாளம் தெரியாம போகலாம். ஆனா லெப்ட் ஹாண்ட்ல கையெழுத்து போட்டார் சார்னு சொன்னப்பவே தெரிந்துடுச்சு டா. அது நீ தான்னு.

          என் மேல என்ன கோபம்? எனக்கு அப்பா பார்த்த வரனை, வர போற பெண்ணை ரிஜக்ட் பண்ணி கமுக்கமா லெட்டர் போட்டு என் வாழ்வை அழிக்க நினைச்சிருக்க.’ என்று அவனை பார்த்து கேட்டபடி பெருமூச்சை வெளியிட்டான்.

         பாலா இந்த பெருமூச்சை நண்பன் அடிக்கடி வெளியிடுவதை பார்த்து துவண்டு போனான்.

         எப்படி இத்தனை நாள் தெரிந்தும் சும்மா இருக்கான். எப்படி இருக்க முடியுது என்று புறப்படும் வரை எண்ணிக் கொண்டிருந்தான்.

        காரில் கிளம்பவும், “யார்னு சொல்வியா மாட்டியா டா?” என்று மிரட்டி பார்த்தான் பாலா.

         “டேய்… அவனா வெளியே வந்து தப்பை உணர்வான். சும்மா கேட்டுட்டு இருக்காதே. அப்பறம் மத்த பிரெண்ட்ஸ் ஹர்ட் ஆவாங்க” என்று காரை நிறுத்தினான்.

        மனோஜ் ஏறவும் பாலாவின் கண்கள் இவனா இருக்குமோ என்று சந்தேகத்தோடு கோபமாய் பார்த்தான்.

           “என்ன மச்சி கோபமா இருக்க? பானிப்பூரி வேண்டுமா? சாரி டா தரமாட்டேன். எனக்கே எனக்கு” என்று வாயில் போட்டான்.

         ‘ஒரு பானிப்பூரியை கூட தரமாட்டான். இவன் தான் அந்த சுயநலவாதியோ’ என்று பார்க்க, அட்சரன் மந்தகாச புன்னகையோடு வண்டியை செலுத்தினான்.

          ‘இந்த ரணகளத்திலும் எப்படி இவன் சிரிக்கறான்’ என்று ஆச்சரியம் கொண்டு நண்பனை பார்த்தான்.

          அடுத்தடுத்து கமலேஷ் நிஷாந்த் என்று காரில் ஏறினார்கள்.

         மனோஜை குற்றவாளியாக துரோகியாக கற்பனை செய்ததற்கே மனம் வலிக்க மற்ற இருவரையும் அப்படி காண பிடிக்காமல் பாலா அமைதியாக வந்தான்.

         வீட்டிற்கு வந்த நேரம் வாசலில் மேகாவும் சாந்தனுவும் விளையாடியபடி வாசலில் கேட்டில் நின்று தெருவை நோட்டமிட்டார்கள்.

       அட்சரனுக்கு வந்தது கோபம். இவயென்ன வேண்டுமின்னே ரோட்ல நிற்கறா. திமிரு பிடிச்சவள்’ என்று காரை பார்க் செய்யவும் பந்து சரியாய் கார் கதவின் முன் வந்தது.

        பாலா எடுத்து வந்து கொடுக்க முயல, “அய்… ரீடிங் டேபிள் வந்துடுச்சு” என்று குதித்து பந்தை வாங்காமல் ஓடினான்.

         “இந்தாங்க சிஸ்டர்” என்று பாலா கொடுக்க, அவனிடமிருந்து வாங்கினாள்.

        “என்ன மச்சி சிஸ்டர்னு சொல்லிட்ட” என்று மனோஜ் கிசுகிசுக்க மற்றவர்கள் மேகா கையெழுத்துயிட்டு ரீடிங் டேபிளை வாங்கி சாந்தனுவிடம் “உனக்கு தான் வாங்கினேன். வெயிட் சாந்தனு” என்று செல்வது நடந்துக் கொண்டே பார்த்துவிட்டு வந்தனர்.

          நண்பர்கள் மூவரும் இருப்பதால் “சிஸ்டர் தானே டா சொல்லணும். கல்யாணம் ஆகப்போகுதுனு சொன்னாங்களே. இப்ப நம்ம பிரெண்ட் ஒருத்தன் கல்யாணம் பண்ணறான்னா உடனே அந்த பொண்ணு நமக்கு தங்கச்சி ஆகறதுதானே.” என்று கூறி ஒதுங்கினான்.

         பாலா பேசியதில் “மச்சான் என்னவோ பீலிங்ல இருக்கனு நினைக்கிறேன். ஏன்டா.. அந்த பொண்ணை லவ் பண்ணினியா” என்று மனோஜ் கேட்டதும் அட்சரன் சிரிக்க பாலா முறைத்தான்.

          “போடா அங்குட்டு வந்துட்டான். பானிபூரி கூட கொடுக்கலை.” என்று அறைக்குள் சென்றான்.

         “என்னவாம் டா அவனுக்கு ஒரு பானிப்பூரி தரலை அதுக்கு என்னோட கோச்சிட்டு இருக்கான்.” என்று மனோஜ் கவலையோடு நகர்ந்தான்.

            சாப்பிடும் நேரம் மேகா அட்சரனிடம் “நாங்க ஹோட்டலுக்கு வந்திருக்கிறோம். சாந்தனுவோட, நிலா அண்ணி விஸ்வா அண்ணா கூட இருக்கார். நீங்க தான் இல்லை.” என்று கவலையாய் கூறினாள்.

         “என்ன பலமான ட்ரீட்டா… சாந்தனுவுக்கு ரீடிங் டேபிள். இப்ப ஹோட்டல்.” என்று அட்சரன் பேசியபடி கடிகாரத்தை பார்த்து உடைமாற்றினான்.

          “நீங்க தான் இல்லை அச்சு” என்று சோகமாய் வார்த்தை வடித்தாள்.
      
          “டேய் வர்றியா இல்லையா?” என்று கமலேஷ் கூறவும் “இருடா கார்ட் எடுத்துட்டு வர்றேன்” என்று தலைவாறினான்.

         “எங்க கிளம்பறிங்க” என்று கேட்டாள்.

         “ம்ம். சொல்ல முடியாது போடி” என்றான். பக்கத்தில் பாலா “சிஸ்டரா டா” என்றதும் அட்சரன் தலையாட்டினான்.

          “பேசிட்டு வாடா… பாவம்” என்று பாலா கூறினான்.

          அட்சரனோ பேசிக்கொண்டே போகலாமென சைகை செய்தான்.
      
         அட்சரன் வண்டியை செலுத்திக்கொண்டே “ம்ம் அப்பறம் பேசட்டுமா” என்று கூறி கத்தரித்தான்.

        “போடா” என்று சலித்தவாறு கத்தரித்தாள் மேகா.

          ஐவரும் ஒரு ஹோட்டலுக்கு வந்தனர். கமலேஷ், மனோஜ், நிஷாந்த் சென்றதும் பாலாவோ நான் இவனோட பார்க் செய்துட்டு வர்றோம் டா” என்று அனுப்பினான்.

       “ஏன் மச்சி பஸ்ட் நைட் நடந்ததா.?” என்றதும் அட்சரன் முறைக்கவும் “இல்லைடா… தெரிஞ்சுக்க கேட்டேன். தப்பா…?” என்று பாலா கேட்டதும், “மேரேஜ் ஆனதும் நாலு நாள் அங்க தான் இருந்தேன். ஆனா பேசினேன் அவளிடம் பிரச்சனையை சொன்னேன். சால்வ் பண்ணிட்டு லைப்பை ஸ்டார்ட் பண்ணலாம்னு சொன்னேன். அதனால இங்க அப்படியே வந்துட்டேன்.” என்றவன் கார் பார்க் செய்துவிட்டு இறங்கினார்கள்.

         “பாவம் டா சிஸ்டர். உன்னை பார்க்க அங்கிருந்து தனியா வந்துயிருக்காங்க. அதுவும் முப்பதாவது நாளை செலிபிரேட் பண்ணி சாந்தனுவுக்கு ரீடிங் டேபிள் வாங்கி கொடுத்து, காலையிலேயே ஸ்வீட் செய்து, மதியம் உன்னை தேடி வந்தாங்க. இப்படி எமோஷனலே இல்லாம இருக்க. அந்த பொண்ணை கையில தாங்க வேண்டாமா?” என்று கேட்டான்.

        “தாங்குவேன் டா. வாழ்க்கை முழுக்க தாங்கப் போறேன். கொஞ்ச நாள் தான் அவன் வெளிநாட்டுக்கு போகறதுக்குள்ள அவனிடம் கேட்டுடுவேன்.” என்று வாயை விட்டான்.

        நாக்கை கடித்து பாலாவை பார்க்க, “அப்போ மனோஜ் இல்லைனா நிஷாந்த் அப்படி தானே டா” என்று கேட்டதும் நண்பர்கள் முன் நின்றனர்.

         “என்னது டா நான் இல்லைனா நிஷாந்த்” என்று மனோஜ் வில்லன் போல முன் நிற்கவும் பாலாவோ அதிர்ந்தான்.

       அட்சரனுக்கு சிரிப்பு தாளாமல் “பில் பே பண்ணறதை சொல்லறான் டா” என்று அழைத்து சென்றதும் பாலாவோ “மனோஜ் தானே?” என்று திரும்ப திரும்ப அட்சரனிடம் கேட்டான்.

        “என்னடா?” என்று சலித்து திரும்பினான்.
      
          “உனக்கு வந்த லெட்டரை மாத்தி கையெழுத்து போட்டு உங்கப்பாவுக்கு லெட்டர் போட்டு தங்கச்சியை கட்டிக்க முடியாம சதி செய்த துரோகி மனோஜ் தானே?” என்று மூச்சு வாங்க கூறவும், அட்சரனோ எதிரே தான் வந்ததும் பூவாய் மலர்ந்த தன்னவளை கண்டு மென்னகை புரிந்து எதிர் டேபிளில் அமர்ந்தான்.

        “சொல்லு டா அவன் தானே..  மனோஜ் தானே?” என்று கத்தவும் அட்சரன் கடுப்பாய் திரும்பினான்.

        “நான் தான்டா… நான் தான். நீ பே பண்ண தேவையில்லை. நானே பே பண்ணறேன்” என்று குறைப்பட்டான் மனோஜ்.

         சாப்பாடு ஆர்டர் தந்துவிட்டு காத்திருக்க கமலேஷோ “மச்சி பக்கத்து வீட்டு ஆட்களும் இங்க தான் டா சாப்பிட வந்திருக்காங்க” என்று கமலேஷ் கூறவும் சாந்தனு “ஹாய் அங்கிள்” என்று கையசைத்தான்.

        மேகா அழகாய் புன்னகைத்து கொண்டாள். அவளுக்காக அவன் இங்கு வந்ததாக கருதினாள். உண்மையும் அதுதான் அட்சரன் அவளுக்காக வந்தான்.

           சாப்பிடும் போது நிஷாந்த் பார்வை மேகாவை விழுங்கவும், அதே அணலோடு அட்சரனை காண கண்களை திருப்பினான்.

        அட்சரனோ நிஷாந்தை பார்க்க நிஷாந்த் பயந்தவனாக தலையை கவிழ்த்தான்.

         ‘ஏன் நிஷாந்த் என் மேல என்ன வன்மம்? இந்தளவு அணல் பார்வை எதுக்கு? இத்தனை நாள் இந்த வன்மமான பார்வையை எப்படி கவனிக்க தவறினேன்’ என்று சிந்தித்தான் அட்சரன்.

          பேரர் பில் கொண்டு வந்து கொடுக்க, மனோஜ் பையிலிருந்து எடுக்கும் முன், “நான் பே பண்ணறேன் மச்சி. எப்படியும் அடுத்த வாரம் அமெரிக்க  போயிடுவேன்.” என்று தரவும் மனோஜோ “ஓகே டா எவன் கொடுத்தா என்ன? நமக்குள்ள…” என்று சாப்பிட்டான்.

        பாலாவின் பார்வை மனோஜிடமிருந்து நிஷாந்த் பக்கம் திரும்பியது.

         அட்சரனும் அதே நேரம், “இன்னிக்கு நான் பே பண்ணறேன் டா. நான் தானே பிளான் பண்ணாம உங்களை கூட்டிட்டு வந்தது. இது என்னோட ட்ரீட்டா இருக்கட்டும்” என்று நிஷாந்த் பர்ஸ் எடுக்கும் முன் கார்டை தேய்த்து முடித்தான்.

        அட்சரன் இலகுவாக கை அலம்ப செல்லவும், ஸ்பூனால் சாப்பிட்ட நிஷாந்தோ பற்கடிக்கும் சத்தம் பாலா கேட்க, அட்சரனை கண்டு நிஷாந்தை கண்டும் அதிர்ச்சியாய் இருந்தான்.

        நிஷாந்த் முகத்தில் இத்தனை கடுமையா? என்று முதல் முறையாக பாலா அதிர்ந்தான். நிஷாந்திற்கு பெரும்பாலும் கல்லூரியில் பீஸ் கட்ட இயலாத நிலையிலும் தாமதாகவும் அந்த நேரமெல்லாம் அட்சரன் வீட்டிலிருந்து வரும் பணத்தை தான் கட்டி விடுவான்.

          அப்படியிருக்க நன்றி என்றதை மறந்தானே என்ற அதிர்வு அப்பட்டமாய் பாலா முகத்தில் தெரிந்தது.

  • விலகும் நானே விரும்புகிறேன்-5

    அத்தியாயம்-5

           அடுத்த நாள் விழித்தப் பொழுது வேண்டுமென்றே, ஸ்வீட் செய்து கொண்டு அட்சரன் வீட்டுக்கு காலையிலேயே சென்றாள்.

         அவனை தவிர அனைவரும் வரவேற்றனர்.

          “என்ன ஸ்பெஷல்” என்று பாலா கேட்க, “என்ன ஸ்பெஷல்னு எல்லாம் சொல்லமாட்டேன். ஸ்வீட் வேண்டுமா வேண்டாமா?” என்றாள் மேகா.

        “நீங்க என்ன கொடுத்தாலும் சாப்பிடுவோம்” என்று மனோஜ் வழிந்தபடி வாங்கவும், ‘பினாயில் தர்றேன் குடிக்கிறியா, முகறகட்டை’ என்று மனதில் திட்டி முகத்தில் சிரித்து பேசினாள்.

         “இல்லை… என்ன ஸ்பெஷல்னு தெரிந்துக்கிட்டா நாங்களும் செலிபிரேட் பண்ணுவோம்ல?” என்றான் கமலேஷ்.

         “டேய் தமிழ் மாதத்துல ஏதாவது நல்ல நாள் கிழமையா இருக்க போகுது. மோஸ்டா பிரதோஷம் கிருத்திகை என்றால் கூட ஏதாவது கிராமத்துல ஸ்வீட் செய்வாங்கனு கேள்விப்பட்டிருக்கேன்.” என்றான் நிஷாந்த்.

        “ஹலோ சார்… இங்கயும் அதெல்லாம் கொண்டாடுவாங்க. அதென்ன கிராமத்துல… நீங்க எந்தவூரு.” என்றாள் துடுக்காய்.

         “சேலம் பக்கத்துல கிராமம் தான்” என்றான் நிஷாந்த்.
       
         “எங்கங்கோ இருந்து இங்க வந்து படிச்சி வேலை பார்த்தா நீங்க சிட்டி நாங்க வில்லேஜூ. எப்படிப்பா இப்படி பிரிக்கறிங்க?” என்று அங்கலாய்த்தாள்.

       அவளின் சலிப்பான பதிலில் நிஷாந்த் கமலேஷ் ரசிக்க, மனோஜோ “இன்னமும் என்னனு சொல்லலை.” என்றான்.

         ‘இவன் தான் ரொம்ப நோண்டுறான் இவனா இருக்குமோ?’ என்று பார்த்தாள்.

         “சொல்லலைனா வேண்டாம். அதுக்கு எதுக்குங்க போலிஸ் மாதிரி துருதுருனு பார்க்கறிங்க” என்றான் பாலா.

         “நான் பார்க்கறது துருதுருனா இருக்கு?” என்றாள் மேகா.

         அட்சரன் மட்டும் ‘எதுக்கு ஸ்வீட் செய்திருப்பா.?’ என்று சிந்தித்தான்.

        ‘கல்யாணமாகி வருடம் ஆனாலாவது முதல் வருடம் எனலாம். இப்ப என்ன ஒரு மாசம் கூட ஆகலை’ என்றவனுக்கு தேதியை பார்த்து திருமண நாளிலிருந்து நாட்களை எண்ணினான்.

       சரியாய் ஒரு மாதம் முடிவடைந்தது.

         ‘மாதத்தை கொண்டாடுறாளாமா இவளை.’ என்று ஆள்காட்டி விரலால் நெற்றி கீறி அவளை பார்க்க, அவளோ நாக்கால் துறுத்தி யாரும் காணாத வகையில் திரும்பி கொண்டாள்.

          மற்ற நால்வரை கண்டு, “எனக்கு மறுபடியும் வரன் பார்த்தாங்க. மாப்பிள்ளை வீடு இங்க தான் மந்தவெளி பக்கம் செட்டானா அடுத்த முகூர்த்தத்துல திருமணம்.” என்றாள்.

         நால்வரும் ஒருவருக்கொருவர் பார்த்து முடிக்க, அட்சரன் எழுந்து அறைக்குள் சென்றான்.

         ‘ரூமுக்கு போயிட்டார்’ என்றதும் சோகமாக நடையை கட்டினாள்.

        அலுவலகம் செல்ல மற்றவர்களும் புறப்பட்டதால் அட்சரன் சென்றதை யாருமே கவனிக்கவில்லை.

        நால்வரிடமும் விடைப்பெற்று அவள் இருப்பிடம் வர, நிலாவோ “உங்க வீட்டுக்காரர் சாப்பிட்டாரா.” என்று கேட்க, “போங்க அண்ணி எங்க சாப்பிட்டார்? இங்க ஏன் அடிக்கடி வர்றனு கோபமா சுத்தறார்.

       கல்யாணமாகி ஒரு மாசம் முடியுது. அட்லிஸ்ட் கொஞ்சலா பேசலாம்ல. எப்ப பாரு ஒரு சிந்தனை. இது வேலைக்கு ஆகாது அண்ணி… அவரிடம் பேசி சேர்ந்து வாழணும். அம்மா வேற இப்ப போன் போட்டாலே விசனமா பேசுது.

       எனக்கும் அவரை எட்டி நின்னு பார்க்க கஷ்டமா இருக்கு. உங்களை மாதிரி வாழணும். பாருங்க அண்ணா ஆபிஸ் போனா அன்னிக்கு ஓடியாடி சமைச்சி அனுப்பறிங்க. வீட்ல இருந்தா என்னங்க வேணும் ஏதுங்க வேண்டும்னு கேட்டு கேட்டு சமைக்கிறிங்க. ஏதோ அந்த பேச்சுல கூடவேயிருக்குற பீல்ல உயிரோட்டம் இருக்கு.

        அவர் அங்க நான் இங்க. என்னவோ மாதிரி இருக்கு. எல்லா பிரெண்ட்ஸையும் கட் பண்ணிட்டு என்னோட வாழ என்னவாம்.

         இன்னிக்கு அவரை சந்தித்து கேட்டுடலாம்னு இருக்கேன். மதியத்துக்கு மேல அவர் ஆபிஸுக்கு  சொல்லாம கொள்ளாம போய் கேட்டுடணும். போன் போட்டு வரவானு கேட்டா ‘வேண்டாம்’ என்று பேசுவார்” என்று சோகமாய் கூறியவளை, “ம்ம் ஒரு தடவை பேசி பாரு” என்று நிலாவும் தடையேதும் கூறாது அகன்றாள்.

           அட்சரன் காரில் அவனின் நண்பர்கள் ஏற்றிக் கொண்டு புறப்பட்டான். எப்படியும் அட்சரன் அலுவலகம் செல்வதற்கு முன்பாகவே மற்றவர்கள் இறங்கி அவர்கள் அலுவலகம் செல்வதால் அட்சரன் போகும் போதே கிளம்பி தயாராகி வந்திடுவார்கள்.

      எப்பொழுதும் இது வாடிக்கை. வீட்டை மட்டும் தான் ஷேர் செய்வார்கள். என்றாவது ஒரு நாள் இரவு மட்டும் சேர்ந்து சமைப்பார்கள். மற்றபடி இரவு உணவு வழக்கமாய் ஒரு ஹோட்டலில் சாப்பிட செல்வார்கள்.

       காலை மாலை மட்டும் அவரவர் ஆபிஸ் கேண்டீனில் சாப்பிடுவதும்  வழக்கம். பெரும்பாலும் பணத்திற்கு ஏற்றவாறு உணவு தரமாய் கிடைத்துவிடும். என்ன அளவு தான் சற்று குறைவாக தோன்றும் அப்பொழுது கூடுதலாக ஆர்டர் எடுத்து உண்பார்கள்.

          அட்சரனும் அவ்வாறு தான் மதிய உணவிற்காக வெளியேறும் நேரத்திற்கு காத்திருக்க, “நான் உங்களை உடனடியா பார்க்கணும். உங்க ஆபிஸுக்கு கீழே லாபில வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்கேன்” என்று குறுஞ்செய்தி அனுப்பினாள்.
        அட்சரன் அவசரமாய் போனில் அழைத்தான்.
      
        “விளையாடாதே எங்க இருக்க மேகா?” என்றான் அட்சரன்.

       உங்க ஆபிஸ்ல கீழே ஒரு வாட்டர் பால்ஸ் இருக்கே அதுக்கு பக்கத்துல” என்றதும் அட்சரன் தலையிலடிப்பது போனில் கேட்டது.

         “அங்கயே இரு” என்றவன் சுற்றி முற்றி பார்த்துவிட்டு, வேகயெட்டுக்கள் வைத்து வர லிப்ட் கதவு மூடிக்கொண்டது.

         லிப்ட் வர காத்திருக்க பிடிக்காமல் படியில் மடமடவென நடையிட்டான்.
      
       அவன் கால்கள் குதிரை விட வேகமாய் வந்து சேர்ந்தது.

         மேகாவை கண்டவன், “அறிவிருக்காடி உன்னை யாரு இங்க வரச்சொன்னா.?” என்று அவளின் கையை பிடித்து இழுத்து வெளியே வந்தான்.
     
          “போங்க… எப்ப பாரு கிட்ட நெருங்க விடாமா தள்ளி தள்ளிப்போனு.

        இங்க பாருங்க இந்த தாலி நீங்க தானே கட்டினிங்க” என்று சுடிதாரிலிருந்து எடுத்து காட்டினாள்.

        “என்ன உனக்கு பிரச்சனை?” என்றான் அட்சரன்.

         “நீங்க தான் பிரச்சனை. எங்கம்மா போன் போடறப்ப எல்லாம் அழுவுது. மாப்பிள்ளை கூட எப்ப போய் தங்குவ. புருஷன் பொண்டாட்டியா எப்ப வீட்டுக்கு வருவிங்கனு கேட்டு தொல்லை பண்ணறாங்க.

           நான் தான் உங்க மனைவி என்று என்னை உங்க பிரெண்டிடம் அறிமுகப்படுத்தி எல்லாரையும் வெளியே அனுப்புங்க. 

        “ஒருத்தனுக்காக மத்தவங்களை கஷ்டப்படுத்த முடியாது மேகா.” என்று அட்சரன் கூறினான்.
      
          “அப்ப நான் கஷ்டப்படணுமா. கால்யாணமாகி ஒரு மாதம் ஆகுது. என்னிடம் சிரிச்சி பேச நேரமிருக்கா. எப்ப பாரு உங்க பிரெண்ட்ஸ் கூடவே சுத்தறிங்க.

       இங்க பாருங்க நான் உங்களுக்கு வாங்கிட்டு வந்த கிப்ட். எனக்கு அப்படி ஏதாவது ஒன்னு வாங்கி தர தோனுதா. கிப்ட் வேண்டாம்… என்னிடம் முதல்ல பேசறிங்களா. போன் போட்டாலே கட் பண்ணிடறிங்க. சரி வாட்ஸப்ல பேசலாம்ல… உங்க ரூமுக்குள்ளயும் யாராவது வர்றாங்களா என்ன.” என்று கடுகடுத்தாள்.

         “தப்பு தான் தாயே. இனி தினமும் ரூமுக்கு போயிட்டு குட்மார்னிங் குட்நைட் அனுப்பறேன். கூடவே சாப்பிட்டியா தூங்கனியா என்ன பண்ணற ஏது பண்ணறனு வரிசையா எழுதி அனுப்பறேன் போதுமா. இப்ப நடையை கட்டு” என்று கடுப்படித்தான்.

         “நான் உன்னை தேடி கிப்ட் எடுத்துட்டு இவ்ளோ தூரம் வந்திருக்கேன். சென்னை பழக்கமில்லாத இடம் வேற. என்னை சாப்பிட வைக்காம போ போனு தள்ளுறிங்க. பசியோட நிலா அக்கா வீட்ல சாப்பிட சொல்லிறிங்களா. காலையில அவரோட மதியம் சாப்பிட்டுக்கறேன்னு ஆசையா சொல்லிட்டு கிளம்பினேன்.” என்றவள் அழும் நிலைக்கு வந்து நின்றாள்.

           அட்சரனோ தலையை கோதி சுற்றி முற்றி பார்த்து நிற்க, மேகாவோ நிதானமாய் அழுகையோடு நிமிர்ந்து ”உங்களுக்கும் சாப்பிடுற டைம் தானே” என்றவள் பின்னால் இருந்த பாலாவை கண்டு மிரண்டாள்.

         “அட்சரன் அட்சரன் நம்ம வாழ்க்கையை கெடுக்கறது இவனா இருப்பானோ?” என்று பாலாவை சுட்டிக் காட்டினாள்.

        “என்னடா நடக்குது இங்க?” என்று பாலா வரவும், “சே இவன் இல்லை.” என்றவன் பாலாவிடம் நானே யாரிடமாவது சொல்லணும்னு தயங்கினேன் டா. இவ என் ஓய்ப்” என்று அட்சரன் மேகாவை அறிமுகப்படுத்தினான்.
       
         “என்னங்க அவன் இவனா இருக்க போறான்.” என்று கூறி கண்ணில் பயந்து நின்றாள்.

        “அவன் இவன் இல்லை. பாலா வா சாப்பிட்டுட்டே சொல்லறேன்” என்று அழைத்து சென்றான். பாலா அதிர்ந்தவனாய் பின் தொடர்ந்தான்.

         பாலா மேகா அட்சரன் மூவரும் கேண்டீனில் சாப்பிட அமர்ந்தனர்.

        “என்னடா கல்யாணம் பண்ணிட்டனு சொல்லற. பிறகு ஏன் இவங்க நம்ம பக்கத்து வீட்ல இருக்காங்க. எப்ப கல்யாணம் பண்ணின. ஏன் பிரெண்ட்ஸ் எங்ககிட்ட கூட சொல்லலை.” என்று வினா தொடுக்கவும், அட்சரன் கூற ஆரம்பித்தான்.

          “பாலா…. இப்ப நாம பேசறது மத்த பிரெண்ட்ஸ்கு தெரிய வேண்டாம்.

      நான் இங்கயே வேலை பார்க்கறதுல அப்பாவுக்கு விரும்பமில்லைனு தெரியும்ல” என்றதும் ஆமென்று தலையசைத்தான்.

        ” அப்பா என்னிடம் பேசறது இல்லை. இதுல அப்பா எனக்கு மேகாவை பொண்ணு பார்த்து போட்டோ அனுப்பி பிடிச்சிருந்தா போன் பண்ணு. உன் மேல இருக்கற கோபத்தை மறந்து கல்யாண வேலை பார்ப்பேன்.’னு அப்பா லெட்டர் போட்டிருக்கார். பதில் வர வரை அம்மாவிடம் எனக்கு போன்ல லெட்டர் பத்தி மூச்சுவிடாதேனு சொல்லிட்டாங்க.

        அம்மாவும் அப்பாவும் பிள்ளையும் பேசி முடிவெடுத்து பிறகு பேசிக்கலாம்னு போன்ல மேகா போட்டோ பத்தியோ திருமணத்தை பற்றியோ பேசலை.

         இங்க மேகா போட்டோ வந்த கொரியரை நான் வாங்கலை. என் பெயர் போட்டு நம்ம பிரெண்ட்ஸில் யாரோ வாங்கியிருக்காங்க. வாங்கியதை என்னிடம் மறைச்சி லெட்டரை படிச்சி எனக்கு இந்த பொண்ணு பிடிக்கலை. என்னிடம் கல்யாணம் பற்றி பேசாதிங்க. அப்படி போன்ல கேட்டா இனி ஜென்மத்துக்கும் ஊருக்கு வரமாட்டேனு இமிடியட்டா பதில் கொரியர் அனுப்பியிருக்கான். அதுவும் என் கையெழுத்து மாதிரியே.

        அப்பா அம்மாவுக்கு என் மேல கோபம். அதனால அதை அப்படியே வச்சிட்டு மேகாவோட கல்யாணத்தை அவங்களா பேசி வச்சிட்டு திடுதிடுப்புனு நான் டிரைனிங் போற நேரமா கால் பண்ணி ஊருக்கு வரவழைச்சி மேகா கழுத்துல தாலி கட்ட வச்சிட்டாங்க.

        எனக்கு மேகாவை பிடிச்சிருந்தது. அதனால கல்யாணத்தை  நிறுத்தலை. ஆனா ஏன் இப்படி பண்ணினிங்கனு கேட்க, என் பெயர்ல அப்பா போட்ட லெட்டர், நான் போட்டதா வந்த லெட்டர் காட்டி திட்டினாங்க.

       அதனால தான் கமுக்கமா திருமணத்தை வச்சதா அப்பா கோபமா பேசினார்.
     
           நான் ஏன் அப்பா என் கல்யாணத்தை நிறுத்த போறேன். எனக்கு மேகாவை பிடிச்சிருக்கறப்பனு சொல்ல அப்ப யார் இந்த லெட்டர் போட்டதுனு கேட்டார்.

       எனக்கு ஷாகிங் என் கையெழுத்து. என் வாழ்க்கையோட லைப் பார்ட்னரை செலக்ட் பண்ணற விஷயத்துல யார் இப்படி செய்தா? என்ற கேள்வி.

       அதுவும் கூடவேயிருக்கற நண்பர்களில் ஒருத்தன். அவனிடம் என்ன காரணம் ஏதுனு தெரிந்து புரிந்து க்ளியர் பண்ணிட்டு கூப்பிட நினைச்சி தனியா விட்டுட்டு வந்தேன்.

        இவளை இங்க வரவேண்டாம்னு சொன்னா, என் பேச்சை கேட்க இங்க நிலாவுக்கு தூரத்து சொந்தம்னு வந்து நின்னுட்டா.” என்று அட்சரன் கூறவும் பாலா அதிர்ந்தான்.

         “என்னடா சொல்லற நம்ம பிரெண்ட்ல ஒருத்தனா. டேய் எல்லாரும் காலேஜ்ல இருந்து இப்ப வேலைக்கு போறவரை எல்லாம் ஒன்னுக்குள்ள ஒன்னா தானே மச்சான் பழகறோம். யாரா இருக்கும்?” என்றதும் “தெரியலை எப்படியும் தானா வெளியே வரட்டும்னு காத்திருக்கேன் டா.” என்றான் அட்சரன்.

       பலத்த அமைதியில் உணவை விழுங்கினார்கள். மேகா மட்டும் அட்சரனின் கையை சுரண்டி “ஏங்க இவரா இருந்தா என்னப் பண்ணறது? இவர் தான் இங்கயும் வந்துட்டார்” என்று விழித்தாள்.

          “ஏங்க… சிஸ்டர்.. அநியாயம் பண்ணாதிங்க. நானும் அவனும் ஒரே ஆபிஸ். அப்ப கூடவே தான் இருப்பேன்.” என்று அலறாத குறையாக பாலா பேசினான்.

         “சேசே பாலா இல்லை அவன் வேற” என்று கூறவும் பாலா தன் நண்பனை புருவம் சுருக்கி பார்த்தான்.

         “சரி மேகா… முதல்ல இங்கிருந்து கிளம்பு. நேரத்துக்கு போ கேப் புக் பண்ணறேன்” என்று சாப்பிட்டு வாயை துடைத்து புக் செய்தான்.

         “கை கூட துடைக்கலை. என்னை அனுப்பறதிலேயே இருங்க.” என்று கூறி கவலையாய் கையை துடைக்க செல்ல, யாருமற்ற சாலை என்றதும் அவளின் கையை பிடித்து கையில் முத்தமிட்டான். 

        “அச்சு.” என்று மகிழ, “இப்ப துடைக்க வேண்டியதில்லை.” என்று கண் சிமிட்டினான்.

         “அச்சு.” என்றவள் அவனை கட்டிக்கொண்டு, இதான் பஸ்ட் கிஸ் தெரியுமா. ஆனா ரோட்டுல ஒரு செகண்ட் தந்துட்ட” என்று ஆனந்த அதிர்வில் கண்ணிர் வழியவிட்டாள்.

        “சரி கேப் வந்துடுச்சு. போயிட்டு மெஸேஜ் பண்ணு.” என்று கூறி கையசைத்து வழியனுப்பினான்.

      பாலா நண்பனின் வருகைக்காக காத்திருந்தவன். “யார் டா அவன். உன் வீட்ல இருந்துட்டு உன் கூட தினமும் கார்ல வந்துட்டும் போயிட்டும், உன்னோடவே சுத்திட்டு நண்பனா மாறி முதுகுல குத்தறவன்? மச்சான் யாருனு தெரியலைனு மட்டும் சொல்லாதே. நீ எல்லாம் கண்டுபிடிச்சிருப்ப?” என்று கேட்டதும் அட்சரன் புன்னகை உதிர்த்தான்.
       
        “ம்ம்… அவன் யாருனு இங்க வந்து கொரியர் ஆபிஸுக்கு போன அன்னிக்கே தெரிந்துக்கிட்டேன்.” என்றவன் அலுவலகம் நோக்கி நடந்தான் அட்சரன்.

       பாலா கூடவே குழப்பமாய் வந்து ”யார் டா அவன்?” என்று வழிமறித்தான்.

  • விலகும் நானே விரும்புகிறேன்-4

      அத்தியாயம்-4

         இங்கு அழுது கொண்டே வந்த சாந்தனு அட்சரன் பேசியதையும் திட்டியதையும், கூறி போதாதற்கு டிவி ரிமோட்டை பிடுங்கியதையும் விவரித்தான்.

        மேகாவோ சாந்தனு பேசியதை மொத்தமும் கேட்டுவிட்டு சங்கடமாய் நிலாவை பார்த்தாள்.

        நிலாவோ “சாந்தனு…. இங்க பாரு அப்பா உனக்கு ரீடிங் டேபிள் வாங்கறதா சொன்னார். அப்படி வாங்கறதா இருந்தா உனக்கு என்ன கலர் வேண்டும். சொல்லு பார்க்கலாம்” என்று மனதை திசைத்திருப்ப கேள்விகளை கேட்டதும் குழந்தை மனம் அட்சரன் பேசியதை அந்நேரம் அடியோடு மறந்து, “நான் பாய் அதனால ப்ளூ கலர் இல்லைனா பர்பிள் வாங்கலாம் மம்மி” என்றான்.

        “ஓகே ஓகே வாங்கலாம். இப்ப சாப்பிட்டு தூங்கு.” என்று அழைத்து சென்றார்.

         மேகாவோ ‘என்னால பாவம் குழந்தை எல்லாம் திட்டு வாங்குது. அட்சரன்… வாயை வச்சிட்டு சும்மா இருக்க மாட்டியா.’ என்று அவனை மனதுக்குள் வறுத்தெடுத்தாள்.

         “அச்சு… அட்சரா..” என்று அவனின் எண்ணிற்கு வாட்ஸப்பில் கொஞ்சல் மொழியில் எப்பொழுதும் போல அனுப்பிவிட்டு அவன் பேசமாட்டானென அறிந்தும் காத்திருந்தாள்.

         பத்து நிமிடமானது அவன் பார்த்துவிட்டானென இரண்டு ப்ளூ டிக் காட்டியது. ஆனாலும் திரும்ப பதில் வந்து சேரவில்லை.

        “ஊமைக்கொட்டான்… எப்ப தான் பேசுமோ.” என்றவள் அறைக்குள் இருக்கவும் தன் கழுத்தில் இருந்த தாலியை எடுத்து முத்தமிட்டபடி, தன் திருமணத்தை நினைவுப்படுத்திக் கொண்டாள்.

    ☆திருமணநாளன்று……. முன்பு நிகழ்ந்தவை ☆

          தன் அருகே குழப்பமாய் அமர்ந்தவன் திகைத்து அவனின் பெற்றோர் பேச்சில் தாலியை கட்டினான்.

           அதன் பின் கூட அவன் பெற்றோர் கூறியதை கேட்டு அச்சு பிசகாமல் சடங்கை செய்தான்.

          இரவு பெண் வீட்டில் சாந்தி முகூர்த்தம் என்று ஏற்பாடு நடக்க, தலையை தாங்கி பிடித்து மேகா நுழையவும் எழுந்து நின்றான்.

        மேகாவுக்கு சன்னமாய் சிரிப்பு தோன்றவும் முறுவலிக்க, அதன் பிறகு பேசினான்.

         “உனக்கு சிரிப்பா இருக்கு. எனக்கு இப்ப வரை எனக்கு மேரேஜ் என்றதை நம்ப முடியாம இருக்கேன்.

          ஆக்சுவலி இந்த சடங்கு மனமும் உடலும் இணையறதுக்கு தானே.” என்றதும் மேகா ஸ்தம்பித்தவளாய் தலையை மெதுவாய் தலையாட்டினாள்.
     
          “முதல்ல மனசு விட்டு பேசிடலாமா…” என்று கேட்டு மேகாவின் பதிலை வேண்டி நின்றான்.

         மேகா “பேசலாம்” என்று ஒற்றை வார்த்தையை தொண்டையிலிருந்து சத்தமின்றி உதிர்த்தாள்.

       அட்சரனோ “உன் பெயர் மேகாவா?” என்றதும் மேகா ‘ஆம்’ என்று தலையாட்டினாள்.

        “மேகா… நான் நேத்து தான் ஊர்ல இருந்து வந்தேன். நான் என்னோட ஆபிஸ் ட்ரிப்காக ஒருவாரம் பெங்களுர் போக வேண்டியது.

         அம்மா போன்ல இருந்து திடீரென போன் வந்துச்சு. அவங்களுக்கு ஆக்சிடெண்ட் ஆச்சுனு கடைசியா நேர்ல பார்க்கணுனு சொன்னாங்க.

         ஆபிஸாவது மண்ணாங்கட்டியாவதுனு அம்மாவை பார்க்க வந்தேன். இங்க என்னடானா வீட்ல பந்தக்கால், சாமினார், வீடே லைட் போட்டு வீட்டுக்கு பெயின்ட் அடிச்சி கல்யாண வீடா இருக்கு.” என்றான்.

        மேகா புரியாமல் தற்போது விழித்து அட்சரனை நோக்கினாள்.

        “ஆமா… எனக்கு கல்யாணம் என்றதே இரண்டு நாள் முன்ன தான் தெரியும்.

       உனக்கு புரியலைல… விளக்கமா சொல்லறேன்.

         அப்பாவுக்கு நான் படிப்பு முடிச்சி அவரோட இருப்பேன்னு ஆசைப்பட்டார். நான் சென்னையில ஐடி ஜாப் பார்க்கவும் என்னிடம் பேசமாட்டேனு கோபப்பட்டார். அப்பத்திலயிருந்து என்னிடம் பேசறதில்லை. ஒரு வருஷமா அப்பா என்னிடம் பேசறதா இருந்தா அம்மா மூலமா தான் பேசுவார். நானுமே அப்படி தான்.

        உன் போட்டோவை என்னோட சென்னை வீட்டு அட்ரஸுக்கு அனுப்பி கல்யாணம் எல்லாம் பேசிட்டோம். பிடிச்சிருக்கானு லெட்டர்ல அப்பா கேட்டிருக்கார். பொண்ணை பிடிச்சா போன்லயோ அவரிடம் பேச சொல்லியும் அனுப்பினார்.

        அப்பாவே அம்மாவிடம் ‘அவனா பதிலுக்கு போன் போட்டு ஓகே சொல்லட்டும். இந்த முறை நீ எங்களுக்குள் நடுவுல பேச வைக்க பாடுபடாதேனு சொல்லியிருக்கார்.’ ஆனா இந்த போட்டோ லெட்டர் எதுவும் எனக்கு வரலை. ஆனா அப்பாவிடம் என் கையெழுத்துல ஒரு லெட்டர் போய் சேர்ந்திருக்கு.

        அதுல என்ன எழுதியிருந்ததுனா…    ‘எனக்கு கல்யாணம் வேண்டாம்  பொண்ணு பிடிக்கலை…  அதுவும் நீங்க பார்த்த பொண்ணை கட்டிக்க மாட்டேன். அம்மா போன்ல இதை பத்தி கேட்டா அம்மாவிடமும் பேசமாட்டேன். அப்பறம் ஊர்பக்கமே வரமாட்டேன். போன் பண்ணினா இதை பத்தி பேசாம இருந்தா மட்டும் போன் பண்ணுங்க’னு எழுதியிருந்தது.

         நான் கொஞ்சம் சொன்னா சொன்னதை செய்யற டைப். அதனால அம்மா போன்ல அதுக்கு பிறகு பொண்ணு பிடிச்சிருக்கா, போட்டோ பிடிச்சிருக்கா எதுவும் கேட்கலை. ஆக்சுவலி லெட்டர் வந்த அன்னைக்கே என் போன் வேற மிஸ்ஸாகிடுச்சு. வீட்ல இரண்டு வாரம் கழிச்சி தான் கிடைச்சது.

            சோ எனக்கு கல்யாணம் பார்த்ததோ, கல்யாணம் முடிவானதோ தெரியாது. ஏன் எனக்கு வந்த லெட்டரை யார் கையெழுத்து போட்டு வாங்கினா? யார் பதில் லெட்டர் போட்டா?  இப்படி என் கையெழுத்து அச்சுல அப்படியே எழுதியது யாரு? எதுவும் தெரியலை. இங்க வந்து இரண்டு நாள்ல கல்யாணம் என்ற ஷாக்கை விட, எனக்கு இப்படி யார் செய்திருப்பானு தான் மனசு முழுக்க ஓடுது.’ என்றான்.

         “மாமா அத்தை ஒரு தடவை கூட போன்ல போட்டோ பத்தியோ கல்யாணத்தை பத்தியோ பேசலையா?” என்று மேகா கேட்டாள். தற்போது இருக்கும் கலியுகத்தில் போன் வசதியில் இதை போட்டோ அனுப்பி கேட்டிருக்கலாமே என்பது அவள் எண்ணம்.

         “பச்… கேட்கலையே… அப்பாவுக்கு என்னனா… நான் அவர் மேல இருக்கற கோபத்துல அப்படி கல்யாணத்தை அவாய்ட் பண்ணறதா நினைச்சிட்டார்.

         இங்க கல்யாணத்தை நிறுத்தாம இப்படி அம்மாவுக்கு சீரியஸ்னு போன் பண்ணி அழைச்சி என்னை யோசிக்க விடலை. அம்மாவும் அப்பா சொன்னதை வேதவாக்கா நம்பிட்டு என்னிடம் போன்ல உன்னை பத்தி கேட்கலை. ஒரு வேளை கேட்டிருந்தா எல்லாம் தெளிவாகியிருக்கும். இப்படி இங்க குழம்பி இருக்க மாட்டேன்.

        அம்மா மேல பாசம் இருந்தா தாலி கட்டுனு கைதியா நின்றுட்டேன்.” என்றான் அட்சரன்.

          மேகா முதலிரவு அறையை சுற்றி அலங்கரித்திருப்பதை கண்டாள். தொண்டையில் எச்சியை விழுங்கி, “உங்களுக்கு என்னை பிடிக்கலையா? கட்டாயப்படுத்தி மேரேஜ் நடந்ததா பீல் பண்ணறிங்களா?” என்று கேட்டு கவலையாய் நின்றாள். அவளுக்கு அட்சரன் தன்னை பிடிக்கவில்லையென கூறப் போகின்றானோ என்ற கவலை வெகுவாய் தாக்கியது.

         அட்சரன் அவளை ஏறெடுத்து பார்த்து, “எங்கப்பா அம்மா பார்த்த பொண்ணு நீ. உனக்கென்ன குறைச்சல். எனக்கு உன்னை பிடிச்சிருக்கு.

        பிடிக்காம எல்லாம் தாலி கட்டலை. பிடிச்சி தான் தாலி கட்டினேன்.” என்றதும் மேகாவுக்குள் உதடு விரிந்து முறுவல் தோன்றியது.

         “மேகா… என் லைப்புல எனக்கானவளை தேர்ந்தெடுத்து எங்கப்பா அம்மா போட்டோவுல காட்டியதை, யார் தடுத்து இப்படி பண்ணியதுனு தெரியணும். அதுவரை என் மைண்ட் டிஸ்டர்பா இருக்கும்.” என்று தயங்கினான்.

          “புரியுது.” என்று மெத்தையில் படுத்து கொண்டாள்.

        அட்சரன் உறங்காமல் மின்விசிறியையே பார்க்க, “என்ன யோசனை?” என்று கேட்டாள்.

         “இல்லை… என் கூட என் காலேஜ் பிரெண்ட்ஸ் நாலு பேர் ஸ்டே பண்ணியிருக்காங்க. அதுல யாரோ தான் இப்படி பண்ணியிருக்கணும். அது யாராயிருப்பாங்கனு திங்க் பண்ணமுடியலை.” என்று கூறினான் அட்சரன்.

       “ஏன் நாலு பேரையும் நிற்க வச்சி  கேட்டுடலாமே.” என்று மேகா யோசனை கூறினாள்.

         “மேலோட்டமா பார்த்தா இப்படி நடந்ததுக்கு அப்படி கேட்டாலே விடை கிடைச்சிடும் மேகா. ஆனா நாலு வருஷ பழக்கம்…? நாலு பேர்ல ஒருத்தன் தான் இதை செய்திருக்கணும். அதுவும் என் மேல பொறாமை குணத்துல இருந்து என்னோட வாழ்க்கையை நான் நல்லா வாழக்கூடாதுனு நினைக்கிறவன் அப்படி செய்திருக்கணும்” என்றதும் மேகா ஆமோதிப்பாய் தலையசைத்தாள்.

        “உண்மை தான். கல்யாணம் என்றது லேசுபட்ட விஷயமா… அதுல போய் ஒருத்தன் தலையிட்டு இருக்கான். இதே இந்த இடத்துல நீங்க எனக்கு தாலிக் கட்டாம இருந்தா எத்தனை பெரிய அவமானமா போயிருக்கும்.

       இது ஒருத்தனோட கஷ்டமில்லை. ஒரு மனுஷனோட அடுத்த கட்ட வாழ்க்கையில கையை வச்சிருக்கான். அதோட அந்த குடும்பத்தினை வருத்தப்பட செய்திருக்கான்.

        எனக்கு கல்யாணம் நின்றிருந்தா இது இரண்டு குடும்பத்தோட மானப்பிரச்சனை. இரண்டு குடும்பத்தில இருக்கற மனுஷங்களோட மனசுல எவ்ளோ பெரிய வேதனையை கொடுக்கும். நீங்க சொல்லவர்றது சரிங்க. இப்படிப்பட்டவனை எப்படி கண்டுபிடிக்கறது.” என்றாள் மேகா.

        “கண்டுபிடிக்கணும்…. இங்கிருந்து போனதும் கொரியர் ஆபிஸில போய் என் பெயர்ல வந்த கொரியரை யார் வாங்கினானு கேட்கணும். போட்டோ காமிச்சா அவங்களா சொல்லிடுவாங்க.” என்று கூறினான் அட்சரன்.

        நான்கு நாட்கள் மேகா வீட்டில் அட்சரன் இருக்கவும் அவளிடம் பேசி பழகினான்.

       பெரும்பாலும் நண்பர்கள் நண்பர்கள் என்ற அந்த வட்டத்திற்குள்ளே வந்தவனை பார்க்க பாவமாக இருந்தது.

         இப்படி நேசம் வைத்த நண்பனின் வாழ்வில் விளையாட துணிந்தவனை யாரென தெரியாவிட்டாலும் திட்டி தீர்த்தாள்.

        தாய் தந்தையிடம் தன் நலத்தை கெடுப்பவன் எவனென அறிந்தப்பின் மேகாவை அழைத்து செல்வதாகவும் அதுவரை இங்கே இருக்கட்டும் என்று கூறினான்.

         வசந்தியோ திருமணம் முடித்து மகளை அழைத்து செல்லாமல் போகும் மாப்பிள்ளையிடம் காரணம் கேட்டார்.

        அட்சரனோ மேகாவிடம் கூறியதை போல தன்னிலையை கூறினால் அஞ்சுவாரென வெவ்வேறு காரணம் உரைத்தான்.

       ஆனால் வசந்தியோ “உங்களுக்கு என் மகளை பிடிக்கலையா. என்ன வரதட்சனையில குறையேதாவது இருக்கா” என்று திரும்ப திரும்ப கூறவும் மேகாவே அன்னையை தனியாக அழைத்து கூறி முடித்தாள்.

        போதாதற்கு ‘அட்சரனோடு நானும் போறேன் மா” என்றதும் அட்சரன் மறுக்க, மேகா ‘போவேன்’ என்று வாதடினாள்.

        கணவன் மனைவியின் அழகிய சண்டையை அட்சரனின் தாய் தந்தையான வித்யாதரன் கனிமொழி ரசித்து பார்த்தனர்.

        இங்கு வந்தப்போதும் எப்படியாவது ‘எமோஷனல் பிளாக்மெயில்’ செய்து தான் மகனை மணக்க கூற வேண்டுமென எண்ணினார். ஆனால் அவன் மேரேஜ் பண்ணிக்கறேன். ஆனா நீங்க போட்ட லெட்டரோ போட்டோவோ எனக்கு வரலையே.’ என்று தான் விழித்தான்.

          நீங்க பொண்ணு பார்த்ததோ திருமணம் முடிவு பண்ணியதோ எனக்கு பிரச்சனையில்லைப்பா. நீங்க பேசறது போதும்.

       எனக்கு என்னை விட நீங்க பார்த்து முடிவு பண்ணின பெண் சிறந்தவளா தான் இருப்பா” என்று பேசினான்.

       என்ன மகனின் கூடவே இருந்து அவனின் நலத்தை விரும்பாமல் பொறாமை கொள்ளும் தோழன் யாரென அவருக்கும் கலக்கம் இருந்தது.

          இனி அட்சரன் மேகா பாடு என்று வசந்தியிடம் ”அவர்கள் கணவன் மனைவி சண்டையை போடட்டும். நீங்க வேடிக்கை பாருங்க சம்மந்தி” என்று கிண்டலாய் மொழிந்தார்.

          கடைசியில் அட்சரன் நான் கூட்டிட்டு போக மாட்டேன். அங்க பேட்சுலர் வேற தங்க வேண்டாம் என்று கூற அப்பொழுது தான் விஸ்வா நிலாவை பற்றி வசந்தி கூறியது.

            தூரத்து சொந்தம் மேகாவோட அப்பாவுக்கு ஒன்று விட்ட தம்பி மகன் விஸ்வா. கல்யாணத்துக்கு வரமுடியாதென சொன்னாங்க. ஆனா முந்தாநாள் தான் ஊருக்கு வந்தாங்க.

       அவங்க வீட்டுக்கு பக்கத்துல உங்க வீடு என்றதும் விசாரிச்சோம். ரொம்ப நல்லா பையன்னு நிலாவும் விஸ்வாவும் சொன்னாங்க. அதனால தான் கண்ணை மூடி மேகாவை கட்டிக்க கேட்டதும் சம்மதிச்சது.” என்றார் வசந்தி.

           அட்சரனுக்கோ நிலாவும் விஸ்வாவும் இந்த குறிப்பிட்ட நாட்களில் பார்த்து சிரித்தது இதற்கு தானா? என்று தலையை தாங்கினான்.

       அவர்களாவது ஒருவார்த்தை சகஜமாக பேசியிருந்தால் தனக்கு திருமணம் என்றவொன்றை முன்கூட்டியே அறிந்திருப்பான்.

       தலைவிதி என்பது இது தானா என்று நொந்தான்.

       அதே நேரம் நிலா விஸ்வா மட்டும் வசந்தி வீட்டிற்கு வந்தார்கள்.

       சாந்தனு உறங்குவதாக கூறியதும் அட்சரனோ அமைதியிலேயே இருக்க வசந்தி மாப்பிள்ளை அட்சரன் நிலையை ஒப்பித்தார்கள்.

         அட்சரனுக்கு அது பிடிக்கவில்லை. தன் நண்பர்களின் செய்கை ‘தமுக்கம்’ அடித்து செல்வதாக தோன்றியது. ஆனால் வேறு வழியில்லை. சென்னையில் தனக்கு பக்கத்திலிருக்கும் அவர்களிடம் சிங்கிள் மதராக இருந்த வசந்தி பேசி விவரிப்பதும் தவறாக தோன்றவில்லை.

         விஸ்வாவும் ‘யாரா இருக்கும் அட்சரன். உங்க லைப்ல விளையாடியது.’ என்று கேட்க ”தெரியலைங்க சென்னை போய் கொரியர் ஆபிஸ்ல கேட்டா மேபீ தெரிய வரலாம்” என்றான்.

        அன்றே கிளம்புவதாக அட்சரன் மேகவிடம் தனிமையில் கூற, மேகாவோ  நானும் வர்றேன். நான் இப்ப உங்க மனைவி. அந்த துரோகி யாருனு பார்க்கணும்’ என்றவளை முறைத்தான்.
     
      “வேண்டாம்னா வேண்டாம். எனக்கு கொஞ்சம் டைம் கொடு. யாருனு தெரிந்ததும் பிறகு அவனிடமிருந்து விலகிட்டு உன்னை அழைச்சிட்டு போறேன். அதுவரை இங்க ஊர்ல  இரு.” என்று மூக்கை நிமிட்டினான்.

        அட்சரன் அடுத்த நாளே தாய் தந்தையிடம் கூறிவிட்டு சென்னை வந்தான். ஆனால் கொரியர் ஆபிஸ் வந்ததும் நண்பர்களோடு எடுத்த புகைப்படம் காட்டி கேட்டதற்கு அந்த கொரியர் பையனோ, “அண்ணா… கையெழுத்து போட்டப்பவும் என்னிடம் வந்து கொரியர் வாங்கியதும் மாஸ்க் போட்டிருந்தார். என்னால ஆளை பார்க்க முடியலை.” என்றதும் அட்சரன் நொந்துவிட்டான்.

           சோர்வாய் வீட்டுக்கு வந்த நேரம் “நான் விஸ்வா அண்ணா வீட்ல வந்து தங்க போறேன். அவன் எப்படியும் என்னை பார்த்து ஷாக் ஆவான். எப்படியும் பூனை கிச்சனை உருட்டி வெளியே வரும்.” என்று சொல்ல அட்சரன் மறுத்தும் கேளாது சென்னைக்கு வந்துவிட்டாள்.

        “நீ இங்க வந்த நான் உன்னிடம் பேச மாட்டேன் டி” என்று அட்சரன் மிரட்டியும் மேகா அதை காதில் வாங்கவில்லை.

    இதோ இங்கு வந்து இருபது நாள் ஆகின்றது. ஆனாலும் எந்தவித முன்னேற்றமும் இல்லை. அட்சரனின் கூடவேயிருந்து இத்தனையும் செய்யும் அவன் யார்? என்று மேகா எரிச்சலில் கிடந்தாள்

  • விலகும் நானே விரும்புகிறேன்-3

    அத்தியாயம்-3

    நிலா வீட்டின் கிச்சனும், பக்கத்து வீட்டின் உடற்பயிற்சி அறையும் ஒட்டி காணப்படும். அதனால் ஜன்னலில் பேசினால் அப்படியே இரு வீட்டு சம்பாஷனையும் மற்றவருக்கும் பேசினாலே சுவர் தாண்டி கேட்டுவிடும்.

    ஏற்கனவே நிலா காலையில எட்டு மணி வரை இந்த ஐந்து பேரும் உடற்பயிற்சி ரூம்ல இருப்பாங்க. ஐந்து பேரும் இல்லைனா கூட இரண்டு மூன்று பேர் இருப்பாங்க என்று விஸ்வா மூலமாக பெண்கள் அறிந்ததால் மேகா நிலா போட்டு வைத்த காபியை எடுத்து பருகிக் கொண்டு கிச்சன் மேடையில் ஏறியமர்ந்தாள்.

    மேகாவோ நிலாவே பேசச் சொல்லி செய்கை செய்தாள்.

    “இப்ப தான் எழுந்தியா மேகா. அங்க காபி வச்சியிருக்கேன் குடி” என்று நிலா கூறவும், “ஓகே அண்ணி… காபி பிரமாதாம்” என்று கத்தியபடி பேசினாள்

    “என்ன மேகா இன்னமும் போட்டோ கூட பார்க்காத அந்த மாப்பிள்ளையை பற்றி கவலைப்படறியா?” என்று கேட்டதும், “சேசே இல்லை அண்ணி. அவனுக்கு அதிர்ஷ்டம் அவ்ளோ தான். அதுக்காக எல்லாம் கலங்கி போவேனா.

    என்ன அம்மா வேலைப் பார்க்க விடாம கல்யாணம் பண்ண பார்க்குதேனு கஷ்டப்பட்டேன். இப்ப இந்த பொட்டிக் பிஸினஸ் பார்க்கற வாய்ப்பு கை நழுவி போனது இப்ப திரும்பவும் பிஸினஸா பார்க்க வந்ததும் இந்த திருமணத்தால தானே. அதனால அந்த முகம் பார்க்காதவனுக்கு நன்றி சொல்லணும். நல்ல வேளை பத்திரிக்கை அடிச்சி மண்டபம் வரை வந்து நிற்கலை. போட்டோவும் பார்க்காததால அப்படியொன்னும் கஷ்டம் வரலை அண்ணி.” என்று ஸ்பீக்கரை முழுங்கியவளாய் பேசினாள்.

    “பார்டா… கல்யாணம் நின்றாலும் கவலையே இல்லாம பேசுது.” என்று கமலேஷ் கூறவும் நிஷாந்தோ “அதுக்கு அழுது வடியணுமா. சத்தமா பேசாம வேலையை பாரு” என்று இந்தப்பக்கம் கடிந்தான்.

    “ஏன் மேகா கல்யாணம் தடைப்பட்டும் ஜாலியா இருக்கியே… யாரையாவது லவ் பண்ணினியா?” என்று நிலா கேட்கும் கேள்விக்கு சத்தமின்றி பதிலை எதிர்பார்த்து காதை கூர்த்தீட்டினர் சுவற்றுக்கு அந்தப்பக்கம் இருக்கும் நபர்கள்.

    “இல்லை அண்ணி… நான் யாரையும் விரும்பலை. விரும்பியிருந்தா எங்கம்மாவிடம் சொல்லியிருப்பேன். ஒருவேளை சேர்த்து வைப்பாங்க. இல்லையா துடப்பகட்டையில நாலு சாத்து சாத்தியிருப்பாங்க. என் அதிர்ஷ்டம் இரண்டும் நடக்கலை.

    என்கிட்ட அவஸ்தைபடுற அப்பாவி ஜீவன் என்ன பண்ணுதோ.” என்று சிரிக்க இந்தபக்கம் இருந்த இதயம் மௌவுனமாய் சிரித்து கொண்டது.

    நிலா மற்றும் மேகா இருவரும் சத்தமில்லாமல் ஹாலுக்கு வந்தனர். “ஏன் அண்ணி… இப்ப பேசியது கேட்டிருக்குமா… கேட்டாலும் புரிந்திருக்குமா?” என்று ஐயத்தோடு கேட்டாள்.

    “அதெல்லாம் கேட்கணும்னு நினைச்சிருக்கறவங்க தெளிவா கேட்டிருப்பாங்க.” என்று கூறவும் மேகா மனதில் ‘அட்சரன் கேட்டிருப்பானா?’ என்றதே ஓடியது.

    இந்தபக்கம் சுவற்றுக்கும் காது இருக்கும் என்பது போல ஐவரும் உடற்பயிற்சி செய்து அலுவலகம் செல்ல, ஆடையுடுத்தி தயாராக இருந்தார்கள்.

    “ஏன் மச்சி அந்த பொண்ணு அப்ப சிங்கிளா டா” என்றான் பாலா.

    “சிங்கிளா இருந்தா உனக்கென்ன மிங்கிளா இருந்தா உனக்கென்ன?” என்றான் மனோஜ்.

    “அடப்போங்கடா.” என்று பாலா நகர்ந்தான்

    அதேயிடத்தில் கமலேஷ் வந்து அமர்ந்தான். “கல்யாணம் நின்றிடுச்சாம் டா பாவம் இல்லை.” என்று உச்சுக் கொட்டி வருந்தினான்.

       நிஷாந்தோ “ஏன் பாவம்… அதான் அவளே ப்ரீ பேர்டா இருக்காளே.” என்று பேசினான்.

        அட்சரனோ ‘ப்ரீ பேர்டாம் ப்ரீ பேர்ட்.’ என்று நக்கலாய் நகர்ந்தான்.

            அலுவலகம் செல்லும் நேரம் அதே நேரத்திற்கு நிலா மற்றும் மேகா தயாராகினார்கள்.

        சாந்தனுவை முன்னால் அமர வைத்து மேகா வண்டியை செலுத்த, நிலா பின்னிருக்கையில் அமர்ந்தாள்.

       பஞ்சபாண்டவர்களிடம் சாந்தனு ‘பை அங்கிள்ஸ்’ என்று கையசைக்க வேறு வழி தோன்றாது மற்றவர்கள் சாந்தனுவிற்கு பதில் விடைப்பெறுதலாக கையசைத்தனர்.

          அப்பொழுது மேகாவை சில விழிகள் சில சில காரணத்தால் தழுவியது.

        காரணங்கள் அந்த விழிகளே அறியும்.

         சாந்தனுவை பள்ளியில் விட்டு விட்டு மேகா வண்டியை உயிர்பிக்க, “சாந்தனு தினமும் பை சொல்லறது கூட உனக்கு வசதியா போச்சுல. அங்க அந்த ஐந்து பேரும் சாந்தனுக்கு பை சொல்லறப்ப உன்னையும் பார்த்தாங்க.” என்று நிலா உரைத்தாள்.

        “அதுக்கு தானே அண்ணி சாந்தனுவை முன்ன உட்கார வச்சி நான் பைக் ஓட்டறேன்னு சொன்னேன். தெரியாததை சொல்லுங்க” என்றதும் நிலாவோ “நீ கேடியில்லை கில்லாடி” என்று பேசியபடி பொட்டிக் வந்து சேர்ந்தனர்.

        அதன் பின் நேரங்கள் கடந்தது. வண்ண வண்ண பூங்கொத்தை இறக்குமதி செய்து, ஆர்டர் வந்த விலாசத்திற்கு டோர் டெலிவரி கொடுக்கும் மேற்பார்வையை பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.

        இடைப்பட்ட நேரத்தில் நிலா சின்ன சின்ன பூவில் மாலை போலவும் இதயம் வடிவிலும் செய்வதற்கு மேகாவிற்கு கத்து கொடுத்தாள்.

       புத்திசாலி மேகாவும் ஆர்வம் திரள கற்று தேர்ந்தாள்.

       நடுவில் நடுவில் வசந்தி போன் போட்டு தன் பயத்தை மகள் மேகாவிடம் பேசி தீர்த்துக் கொள்வார்.

         மேகாவுக்கு அதையும் தாண்டி பொழுது போகவில்லையென்றால் கணவனுக்கு போன் போடுவாள். அவனோ பதிலுக்கு, “ஊருக்கு வரும் வரை பேச மாட்டேன்னா பேச மாட்டேன். நான் சொல்றதை கேட்கலைல” என்று குறுஞ்செய்தி அனுப்பினான்.

       எத்தனையோ இதய ஸ்டிக்கரும், முத்த ஸ்மைலியும் கூட போன் மூலமாய் அனுப்பினாள். எழுத்துக்கும் ஸ்டிக்கர் எமோஜி போன்றவற்றிக்கு மதிப்பில்லையென்று வாய்ஸ் நோட் கூட அனுப்பினாள்.

       அனைத்தும் காதுகேள்கருவி மூலமாக அவள் குரலை ரசித்து கேட்பானே தவிர ஒரு வார்த்தை பேசமாட்டான்.

       கோபத்தை தன் நிழலைப் போல கூடவே ஒட்டி வைத்துக் கொண்டான்.

      இரண்டு வாரம் இதே வாடிக்கை வேடிக்கையாய் தொடர்ந்தது.

           மற்றவர்களாக வீடு தேடி வந்து பேசுவதாக தோன்றவில்லை என்றதும் சாந்தனுவை அழைத்து கொண்டு அவளாக மீண்டும் பக்கத்து வீட்டின் அழைப்பு மணியை அழுத்தினாள்.

        இம்முறை அட்சரன் திறந்தான். பார்வை கூர்த்தீட்டி, என்ன என்பது போல அலட்சிய பார்வையை வீசினான்.

        நிஷாந்தோ “யார் டா?” என்று வந்தான். ஹாய் நீங்களா… என்ன?” என்று கேட்டான்.

        “அது வந்து கற்றாழை வேண்டும்.” என்று கேட்டாள்.

        ‘ஙே’என விழிக்க, “உங்க வீட்டு தோட்டத்துல பார்த்தேன். கற்றாழை… அது வேண்டும்” என்றாள்.

         “கற்றாழையா?” என்று பாலா திகைத்து விழிக்க, “டேய் ஆலோவேரா தமிழ்ல கற்றாழை அதை கேட்கறாங்க டா. நீங்க போய் எடுத்துக்கோங்க” என்று மனோஜ் கூறவும் மேகா வீட்டினுள் நுழைந்தாள்.

         கமலேஷோ அவளை ஊடுருவி கூடவே வந்தான். கற்றாழையை கத்தரித்து வெட்ட உதவியும் செய்தான்.

        “எதுக்குங்க இது” என்று பாலா கேட்க, “இந்த ஜெல்ல எடுத்து இஞ்சி பச்சமிளகாய் தட்டி உப்பு போட்டு மோர்ல கலந்து குடிக்க, மீதிய முகத்துல தேய்க்க” என்று நன்றி கூறி விடைப்பெற்றாள்.

         சாந்தனுவோ “நான் இங்க விளையாடிட்டு வர்றேன் அத்தை” என்று தங்கிவிட்டான்.

        மறுபடியும் வர்றதுக்கு ஒரு சான்ஸ் கிடைத்த திருப்தியில் மேகா கிளம்பினாள் 

        “முகத்துல தேய்க்க வேண்டும்னு கேட்காம மோர்ல கலக்கனு என்ன நைஸா கேட்டுட்டு போறால டா. எனக்கென்னவோ இவளிடம் ஜாக்கிரதையா இருக்கணும்னை தோணுது டா.” என்று மனோஜ் தாடை தேய்த்து கூறினான்.

          “எப்பவும் பொண்ணுங்கன்னாளே ஜாக்கிரதையா இருந்துடறது பெட்டர்” என்று அட்சரன் இலவச ஆலோசனை வழங்கினான்.

         சாந்தனுவோ இதனை கேட்டு தலையை திருப்பினான்.

        “என்னடா…?” என்றதும் ஒன்றுமில்லையென்று திரும்பி கொண்டான்.
     
         “மச்சி குட்டி பசங்க முன்ன பேசினா அது அப்படியே போய் சொல்லும்” என்று கூறவும், “எனக்கு எதை பத்தியும் கவலையில்லை.” என்றவன் சாந்தனுவிடம் இருந்து ரிமோட்டை பிடுங்கி, “உங்க வீட்ல டிவி இருக்குல… அதென்ன இங்க வந்து சின்சான் பார்க்கறது.” என்று பிடுங்கவும் சாந்தனுவோ உதடு பிதுங்கி அழுவது போல அங்கிருந்து சென்றான்.

         “டேய்… டேய்… ஏன்டா.. அந்த குட்டி பையனிடம் அப்படி பேசின. அவன் அப்படியே போய் சொல்ல போறான். அழற மாதிரி வேற தெரியுது. என்னடா நீ. அழகா ஒரு பொண்ணு வந்துயிருக்கு. குட்டி பையனை கரெக்ட் பண்ணி அவளை கரெக்ட் பண்ணலாம்னா நீ இவனையே வெட்டி விடற” என்று கமலேஷ் கூறினான்.

        நிஷாந்தோ “என்னயிருந்தாலும் தப்பு அட்சரன். நீ வரவர ஒரு மார்க்கமா இருக்க. யாரையும் ஹர்ட் பண்ண மாட்டியே டா. என்னாச்சு?” என்றான்.

          “மச்சான் இவன் அவனோட ஆபிஸ் டூர் போனதிலருந்து சரியில்லை. என்னவோ நம்மிடம் ஒதுங்கியிருக்குற பீல் தருது.” என்று கூறவும், “டேய் எப்பவும் குழந்தையோட விளையாடுறது நீ. என்னாச்சு குட்டி பையனை விரட்டி விடற?” என்று தோழர்கள் சூழ்ந்து கேட்டதும், “நத்திங் டா… பிராஜக்ட்ல நான் செலக்ட் ஆகலை. வெளிநாட்டுக்கு போற வாய்ப்பு எனக்கு கிடைக்கலை அதனால வெக்ஸா போச்சு” என்றவன் அமைதியாய் அறைக்குள் முடங்கினான்.