🍁தளத்தில் கதைகளை வாசிக்கும் அன்பானவர்களுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றிகள். தங்கள் கருத்தை comments மூலமாக பகிர்ந்து உற்சாகமூட்டவும். பேரன்பும் நன்றிகளும்.🍁  

Student Professor Story Archives - Praveena Thangaraj Novels
புது தளத்திலும் கதைகள் பதிவிடப்படுகின்றன. Register Login செய்து வாசிக்கவும்.

Tag: Student Professor Story

Student Professor Story

  • மௌனமே வேதமா-14 (முடிவுற்றது)

    அத்தியாயம்-14

    ஆத்ரேயன் ‘வெளியே வா’ என்று அழைப்பானென பயந்து நடுங்க, அவன் மௌனம் சாதித்திருந்தான்.

       இரவு உணவு உண்ணும் நேரம் கூட பிரணவி வெளியே வரவில்லை‌. ஆத்ரேயனும் பிரணவியை அழைக்கவில்லை.

       வீட்டின் வாசல் கதவை தாழிட்டு விட்டு லைட்டை அணைத்து அறைக்கு வந்தான். கையோடு பிரணவி போனையும் எடுத்து வந்தான்.

       கீழே விழுந்ததில் கண்ணுக்கு தெரியாத லேசான விரிசல்.

       Lock போட்டு பத்திரமாக வைத்திருந்தாள்.‌ ஆனாலும் பேட்டர்ன் தெரிந்து வைத்திருந்தான். ஒரு முறை அவள் போடும் போது பார்த்திருந்தானே. அவள் போனை எடுத்து கேலரியை நோண்டினான்.

     அதன் பின் போனை ஓரமாய் வைத்துவிட்டு, நீட்டி நிமிர்ந்தான்.

       எண்ணங்கள் அவன் மிதுனா பேசிய பின், கல்லூரி முதல்வர் அறையில் இருந்த அவனின் கடந்த காலத்திற்கு சென்றது.

       அந்த நொடி ‘மாணவியிடம் அத்துமீறிய பேராசிரியர்’ என்ற அவப்பெயரை தாங்கி முள்ளில் அமர்ந்த நிலையில் இருந்தான். இதில் யாருக்கும் போன் போடவும் கைகள் சண்டித்தனம் செய்தது.

    நல்லவன் என்று பெயரை மீட்டெடுக்க எந்த வழியும் திறக்காத நிலை. இதில் மஃப்டியில் போலீஸ் வந்து சட்டை காலரில் கை வைக்கவும் பாதி சடலமாக உணர, அதே பிடி தளர்ந்து தான் நல்லவனென்ற பேச்சை முதல்வர் வீடியோவோடு காட்டினார்.

    அந்த போனை உபயோகித்து பிரணவி எடுத்த வீடியோ அவள் தன் நற்பெயரை காப்பாற்றிய தேவதையாக அந்த நொடி ஆத்ரேயனுக்கு தோன்றியது.
     
       அதன் பின் சற்றும் கல்லூரியில் நிற்க பிடிக்காமல் வந்துவிட்டான்‌. அடுத்த நாள் கல்லூரிக்கும் செல்லவில்லை.

      பிரணவியிடம் தனிப்பட்டு நன்றி கூறும் எண்ணத்தை விட, தாய் தந்தை திருமணம் என்றதும் அதற்கு சம்மதித்தான்.

      புகைப்படத்தில் பிரணவியை கண்டதும் தான் அன்னையிடம் தனக்கு உதவியவள் என்ற ரீதியில் நன்றி கூறிவிட துடித்தான். மற்றபடி மணக்க போகும் முடிவு அந்த நேரம் சுத்தமாக இல்லை.

      பிரணவி தந்தை பிடிவாதமாக பேச, மிதுனா வேறு பிரணவிக்கு குடைச்சல் தரயென, தன்னால் பிரணவி படிப்பு பாழானதாக கருதி மணக்க ஒப்புக்கொண்டான்.
     
       அதன் பின் தங்கள் உறவு தாமரை மேல் நிற்கும் பனித்துளி போல பட்டும் படாமலும் நகர்ந்தது.
    இந்த நாளை தவிர்த்து பிரணவி தன்னை என்றும் எதிர்த்து பேசியதும் கிடையாது.
       இன்று தான் மடை திறந்த வெள்ளமாக காதலித்ததையும் உரைத்து விட்டாள்.

       ஆத்ரேயன் ஒரு முடிவோடு நித்திரையை அணைத்தான்.
      
       அடுத்த நாள் காலையில் கல்லூரி கிளம்பினாள் பிரணவி. பரீட்சை நெருங்குகின்றதே. அறைகதவை திறந்து பூனை போல எட்டி பார்த்தாள்.

       உணர்ச்சிகளை தொலைத்தவன் நான்.‌ நீ என்ன பேசினாலும் ‘நான் கற்பாறை’ என்பது போல ஆத்ரேயன் சாப்பிட்டான்.‌

        அவன் அவளை கண்டுக்கொள்ளாமல் இருக்கவும், அவளும் காதலித்ததை கூறிவிட்டாயிற்று என்று சாப்பிடாமல் அவனுக்கு முன் பையை தூக்கி கொண்டு நடந்தாள்.

      தான் சாப்பிடாமல் செல்வதை கண்டு ஆத்ரேயன் சார் அழைக்கவில்லை என்று அதற்கும் சற்று நேரத்தில் கலங்கினாள்.

       பேருந்து ஏறி அமர்ந்தவள் புத்தக பையில் தன்னிரு கைகள் மடக்கி, முகம் புதைத்து அழுகையை அடக்கினாள். அப்படியிருந்தும் லேசான கண்ணீர் எட்டி பார்த்தது. கல்லூரி வரும் வரை நிமிரவில்லை. விரைவாக வந்ததால் மோனிகாவும் இல்லை.

       கல்லூரி அடியெடுத்து, வகுப்பறைக்குள் நுழைந்ததும் ஆளாளுக்கு கிசுகிசுத்தனர்.

      பிரணவிக்கு நேற்று சீனியர் தன்னை நிறுத்தி பேசிய விவகாரம் வகுப்பில் தெரிய வித்தியாசமாய் பார்க்கின்றனரென்று எண்ண, மோனிகா ஓடி வகுப்பறை வந்ததும், ‘ஏய்… பிரணவி… நீ தான் ஆத்ரேயன் சாரோட ஒய்ஃப்பா? என்னிடம் கூட மறைச்சிட்ட கள்ளி” என்று சிரிக்க, பிரணவி புரியாமல் விழித்தாள்.

    “உன் வாட்ஸப் டிபி செமையா இருக்கு. கல்யாண கோலத்துல அடக்கமா நீயும், கம்பீரமா சாரும் அய்யோ சூப்பர். நம்ம காலேஜ் குரூப்ல ரஞ்சித் தான் உன் டிபியை கவனிச்சு குரூப்ல போட்டான். கிளாஸ்ல எல்லாருக்கும் நீ தான் சார் ஒஃய்ப்னு தெரிந்திருச்சு. ஆமா உன்னை டேக் பண்ணி கேட்டதுக்கு நீ ஏன் எதுக்கும் ரிப்ளை பண்ணலை.” என்று கேள்வி மழையை கொட்டினாள்.

    ‘என் போன் நேத்து… சாரிடம் பேசிட்டே தவறவிட்டேன். ஹால்ல கிடந்தது. சார் எடுத்திருப்பாரோ?’ என்று நினைத்தவள் சடுதியில், ”என்ன டிபி? என்கிட்ட காட்டு” என்று கூற,  மோனிகா பிரணவியை விசித்திரமாக பார்த்து ஏதோ நடந்துள்ளதென, அவள் தன் போனை மறைத்து பிரணவிக்கு காட்டினாள். 

       திருமணத்தில் எடுத்த புகைப்படம் மாலையும் கழுத்துமாக, பொன் தாலி மார்பில் தவழ, அழகாய் இருந்தது. அவள் தான் ஆசையாக கேலரியில் பதிவிறக்கம் செய்து அடிக்கடி பார்ப்பாளே. அதே புகைப்படம்.

       பிரணவியோ, ‘இப்ப இதை ஏன் என் வாட்ஸப் டிபியா வச்சார்?’ என்றவளுக்கு குழப்பம் உண்டானது. ஆனால் வகுப்பு ஆசிரியர் வரவும் மோனிகா போனை ஒளித்து வைத்துக் கொண்டாள்.‌

       பாடம் நடத்தும் போது, பேராசிரியர் கூட தன்னை அடிக்கடி அதிகப்படியாக பார்வையிட்டதை பிரணவியால் உணர முடித்தது. அது ஆத்ரேயன் மனைவி என்ற பார்வை என்று புரியாமல் இல்லை.

       அடுத்தடுத்த வகுப்புக்கு இடைவெளியிருக்க, “ஏ உன்‌ பேர் பிரணவி தானே? சார் நீலாம்பரின்னு செயின் போட்டிருக்கார்? பதில் சொல்லு பிரணவி?” என்று மோனிகா உலுக்கினாள்.

    “பச்… அது என்‌ பாட்டி எனக்கு வச்ச பெயர். மேரேஜ் கிஃப்டா செயின்ல அந்த பெயரையே போட்டுட்டாங்க” என்று சுரத்தையின்றி உரைத்தாள்.

       “ஏ… என்ன டல்லாயிருக்க? ஓ.. அந்த பசங்க பேசியதா?” என்றதற்குள் பேராசிரியர் வரவும், மீண்டும் அமைதி. இடைவெளியில் மோனிகா பிரணவியை அழைத்து மீண்டும் கேட்க, பிரணவி ஆத்ரேயன் தான், தன் கணவர் என்பதை வாய் வார்த்தையால் கூறினாள்.

       அதன் பின் நிறைய கிசுகிசு பேச்சு. மதியம் சாப்பாட்டை கேண்டீனில் முடித்தாள். மோனிகா துளைத்தெடுப்பது போல கேள்வியை குடைய அவளிடம் நடந்ததை பகிர்ந்தாள்.
       “இப்ப நான் சந்தோஷப்படுவதா? துக்கப்படுவதா? நேத்து சீனியர் அண்ணா பேசியதுல கோபத்துல அவரிடம் நிறைய பேசிட்டேன். சார் என் போனை எடுத்து வாட்ஸப் டிபியா கல்யாண போட்டோ வச்சிட்டார்” என்று சோகமாய் உரைத்தாள்.

       நேற்று கிண்டல் கேலி செய்த சீனியர் கூட ஒதுங்கி சென்றார்கள்.

       மதியத்திற்கு மேலாக ஆத்ரேயன் வகுப்பு இருந்தது. ஆனால் ஆத்ரேயன் கூடவே மற்றொரு வேதியல் ஆசிரியர் வந்தார். அதனால் மாணவர்கள் சற்று ஆர்ப்பாட்டத்தை தவிர்த்திருந்தனர்.

       ”டியர் ஸ்டூடண்ட் உட்காருங்க.
      இவர் ஸ்டீபன். இன்னையிலயிருந்து நியூ ஜாயின். உங்களுக்கு கெமிஸ்ட்ரி புரபஸராக வருவார். நான் இனி வரமாட்டேன். ஆல்ரெடி போர்ஷன் கம்பீளிட் பண்ணிட்டேன். டவுட்னா தாராளமா கேளுங்க.” என்றவன் கைகடிகாரத்தை பார்த்து, “ஸ்டீபன் நான் என் புது கிளாஸை பார்க்க போறேன். நீங்க கண்டினியூ பண்ணிக்குங்க” என்று விடைப் பெற்றான். ஸ்டீபன் செல்ல வேண்டிய வகுப்பை ஆத்ரேயன் கேட்டு வாங்கிக்கொண்டான்.
       இந்த வகுப்பை ஆத்ரேயன் ஸ்டீபன் ஆசிரியருக்கு மாற்றி விட்டான். காரணம் பிரணவியை தவிர்க்க நினைத்ததே.

        பிரணவி ஆத்ரேயன் வருகையில் ஏறிடவில்லை. அதே போல் ஆத்ரேயனும் அவள் புறம் பாராமலேயே மின்னலாய் பேசி சென்றான்.

        அதன் பின் ஸ்டீபன் பெயரை கேட்க பொழுதுகள் கழிய, மற்ற மாணவர்கள் “சார் இன்னும் இரண்டு மாசம் கூடவே இருக்கலாம். பச்…. ” என்று ஒவ்வொருத்தரும் மனதை தேற்றிக்கொண்டனர். பிரணவி மனைவி என்பதால் மாணவியை தவிர்ப்பதாகவும் பேச்சு உலாவியது.

      கொஞ்ச நாள் என்றாலும் மனதை பிசைந்து அழகாய் பாடம் நடத்தினார் என்ற பேச்சு. அன்று முழுவதும் கிசுகிசுக்கு பஞ்சமின்றி நகர்ந்தது.

    வீட்டிற்கு வந்த மாலை பொழுதில் ஹாலில், அவளது போன் டீப்பாயில் இருந்தது. பிரணவி தன் போனை எடுத்து வாட்ஸப் டிபியாக, வீட்டில் மலர்ந்த மயில் மாணிக்க பூவை மாற்றி வைத்தாள். ஓரளவு கல்லூரியில் தெரிந்ததே போதுமென்ற எண்ணம்.

       அதன் பின் கல்லூரி பரீட்சை முடியும் வரை ஒரே வீட்டில் இருவரும் மௌனமாய் நடமாடினார்கள்.

        சாப்பிடவும் அடிக்கடி ஏதேனும் வீட்டில் காய்கறி இருக்கா? என்ன சமைக்க போற? இன்னிக்கு வெளியே சாப்பிட்டுப்பேன்’ இத்யாதி உரையாடல்களே இருவருக்குள் இருக்கும்.

      காதலை உரைத்தப்பின்‌ இனி பேசுவதற்கு என்ன உள்ளதென்று அவளுமே மௌனமானாள். முக்கியமாக ஆத்ரேயனிடம் பேச அச்சமிருந்தது.

       கல்லூரி கடைசி பரீட்சை முடிய, தன் வண்டியை எடுத்து ஆத்ரேயன் பிரணவி பேருந்து ஏறும் இடத்தில் வந்தான்.

      “வண்டில ஏறு” என்றான் ஆத்ரேயன்.

       பிரணவி திகைத்து விழிக்க, மோனிகா தான் தள்ளாத குறையாக பிரணவியை வண்டியில் ஏற்றினாள்.

    ஓரளவு மோனிகா இவர்கள் பிரச்சனை அறிந்தவளே. புரப்பஸர் ஸ்டூடண்டை கல்யாணம் செய்து உள்ளார்‌. அவளோ ஆத்ரேயன் சாரை விரும்பியிருக்க, ஏற்றிவிட்டு மகிழ்ந்தாள்‌.

       பிரணவிக்கு எங்கு செல்கின்றோமென கேளாமல் வந்தாள். ஆத்ரேயன் திருச்செந்தூர் முருகனை தரிசிக்க வந்தான். கோவிலுக்கு செல்ல தோன்றாமல், கடற்கரைக்கு அழைத்து சென்றான்.

      பிரணவியோ அவனை பின்‌தொடர, மணலில் வீற்றுக்கொண்டு அருகே கையை காட்டி உட்கார கூறினான்.‌
     
       ‘பக்கத்திலா?’ என்று விழிக்க, “ரொம்ப யோசிக்காத உட்காரு. இன்னையிலயிருந்து நீ என் ஸ்டூடண்ட் கிடையாது. எக்ஸாம் முடிச்சிட்ட.” என்று நக்கலாய் உரைத்தான்.

       கடலை வெறித்தவாறு “உன் கழுத்துல நான் தான் தாலி கட்டியிருக்கேன்.  பயப்படாம உட்காரு.” என்றான்.‌

    அவளும் தயங்கி தயங்கி, அப்பொழுதும் இடைவெளி விட்டே அமர்ந்தாள்.

      பிரணவி அமரவும், “கல்லூரி மாணவரிடம் புரப்பஸர் அத்துமீறல், பள்ளி மாணவியிடம் ஆசிரியர் பாலியல் வன்முறை, பள்ளி மாணவியிடம் ஆசிரியர் காதலித்து ஓட்டம், டியூஷன் படிக்க சென்ற பெண் கர்ப்பம்’ இதெல்லாம் இப்ப பேப்பர்ல ரொம்ப சகஜமா இருக்கு.

    ஆனா என்னை பொளுத்தவரை ஒரு புரப்பஸரா எந்த ஸ்டூடண்ட் மீதும் தப்பான பார்வையை வீசிட கூடாதுன்னு நினைக்கிறவன்.

    அதனால தான் மிதுனாவை ரிஜெக்ட் பண்ணினேன். அப்படின்னா கூட அவ காதலை ஏற்றுக்காம போனது நல்லது.

    இல்லைன்னா அவ காதலிச்சு என்‌மேல பழி சுமத்துவாளா? காதல் பழியை போடாது. பழியை களையறதுக்கு துடிக்கும்.

       லைக்… உன்னை மாதிரி. உன் காதலை நீ சொன்னதும் எனக்கு அதிர்ச்சியா இருந்தது. ஆனா தாலி கட்டுறதுக்கு முன்னவே, எங்கம்மா  தனியா கூப்பிட்டு ‘மிதுனாவை ஸ்டூடண்ட் என்று காதலிக்காம அட்வைஸ் பண்ணி அனுப்பின. பிரணவியிடம் கூட அவ ஸ்டூடண்ட் என்ற கோணத்தில் கல்யாணத்தை நிறுத்த சொன்ன. ஆனா அவங்க அப்பா பிடிவாதமா பேச வேற வழியில்லாம மாப்பிள்ளை கோலத்துல நிற்க. இப்ப தாலி கட்டிடலாம்‌ பிரணவியை படிக்க வைப்போம். மீதி யோசிக்க வேண்டாம்னு இருந்துடாத. தாலி கட்டினா அவளை மனைவியா பார்க்கணும், கணவனா உன்னோட கடமையை நீ சரியா செய்யணும். அப்ப வந்து அதெல்லாம் முடியாதுனு அவளை விலகி நிறுத்தி, பிரியலாம்னு தப்பு கணக்கு போடாத. ஆசிரியர் தொழில் எப்படி புனிதமா நினைக்கிறியோ, அதை போல தான் இந்த உறவும். பெயருக்கு வாழ்ந்து நடிச்சி மற்றவர்களை ஏமாத்தற மாதிரி உன்னை ஏமாத்திங்காத’னு சொன்னாங்க.

        ‘அவ படிப்பு முடியும் வரை என்னால அவளை அப்படி பார்க்க முடியாது. அவளுக்கு என்னால தான் படிப்பை ஸ்பாயில் ஆகியிருக்கு. அதனால் நிச்சயம் மனைவியா நடத்த மாட்டேன்.’னு அம்மாவிடம் சொன்னேன்.

      ‘அப்ப தாலிக்கு என்னடா மரியாதை? இதுக்கு அவ வேற யாருடனாவது வாழ்ந்துப்பாளேனு சொன்னாங்க. அன்னைக்கு நீ சொன்னியே. யாரோடவது வாழ்ந்து கெஞ்சி படிச்சிருப்பேன்னு.‌

       அம்மாவும் அதை சொல்லவும், ‘நான் என்ன பண்ணனும்னு கேட்டேன்.

       தாலி கட்டினா வாழணும். இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் அவ படிப்பு முடிய உனக்கு நேரமிருக்கு. நீ உன்னை மாத்திக்க முயற்சி செய்னு தீர்க்கமா சொன்னாங்க.

    ‘படிப்பு முடியவும் உன்னோட வாழ முயற்சி பண்ணறேன்னு சொல்லிட்டு தான் தாலியே கட்டினேன்.‌
    ‌
        சொன்ன‌ மாதிரி படிப்பு முடியறவரை உன் கணவனா இருக்க கூடாதுன்னு‌ நினைச்சேன்‌. என்னால வேற கண்ணோட்டத்துல பார்க்க முடியாது‌. அதானால தான் ஒரு புரப்பஸரா எப்பவும் கார்டியனா வார்டனா கூட இருந்தேன்.

    இப்ப உன்னை மாணவியா பார்க்கலை, படிப்பை முடிச்சிட்ட. சோ.. மனைவியா பார்ப்பேன். எங்க அக்கா தான் அவசரப்படுத்தி உன்னை வேற தேவயற்று கேள்வி கேட்டுட்டா” என்றவன் கடல் அலையை பார்வையிட்டான்.

       தன்னை இயல்பாக்கி, “இந்த கடல் அலை மேல சத்தியமா உன்னை கஷ்டப்படுத்த மாட்டேன். உன்னை‌ முதல்ல என்னை பழியிலிருந்து காப்பாற்ற வந்த தேவதையா தான்‌ பார்த்தேன்.‌ இப்ப என்னோட தேவதையா பார்ப்பேன்.‌” என்றவன் மெதுவாக கையை பற்றினான்.
      அவன் கைகளை அவள் பிடித்து முகத்தில் வைத்து அழ ஆரம்பித்தாள்.

      அவளுக்கு அவள் விரும்பிய காதலன் கிடைத்த ஆத்ம திருப்தி.

    ஆத்ரேயனின் வெம்மையான கைக்குள் தன் கரத்தை *மௌனமே வேதமா*க மாறி நின்றாள் பிரணவி.

       இனி கரையை தேடி வந்து தொட்டு தொட்டு செல்லும் அலையை போல, ஆத்ரேயன் என்ற அலையும் பிரணவி என்ற‌ கரையை தொட்டு மீட்கும். கரையை தொடாத அலையும் உண்டா?!

    -சுபம்
    -பிரவீணா தங்கராஜ்

    இது பூமகள் மாதயிதழில் வெளியிடப்பட்ட நாவல்‌.

      அதனால் வார்த்தை அளவுக்கு ஏற்ற மாதிரி குறுநாவலாக கொடுத்திருக்கேன். என்னப்பா கொஞ்சுண்டு இருக்கு. ரொமான்ஸ் இல்லையா? என்று கேட்காதிங்க. முன்கூட்டியே சொல்லிடறேன். ஏன்னா ரீசண்டா ஒரு ரீடர் ராணிமுத்து மாதயிதழில் வந்த பிரம்மனின் கிறுக்கல்கள் கதையை நம்ம சைட்ல வாசித்துவிட்டு ரொமான்ஸ் கொஞ்சம் கூட இல்லைன்னு முகநூல் கமென்ட்ஸ்ல சொன்னாங்க.

    அவங்க கேட்டது ‘லவ் நாவல்’, ‘ரொமான்ஸ் நாவல்’ ‘இலவசமாக இருக்கும் கதை லிங்க்’. மூன்று கேட்டகிரி.

      நான் இலவசமாக என்ற காரணத்தால் காதல் கதை என்று பிரம்மனின் கிறுக்கல்கள் கொடுத்தேன்.
      அது மறுமணம் சார்ந்த கதை. வாசித்தவங்களுக்கு தெரியும். டீசண்ட் கதை. அந்த மேகஸின்லயும் வார்த்தை அளவு ரொம்ப குறைவானது. அதுக்கு ஏற்ற மாதிரி அழகா கதையை மட்டும் திகட்டாத காதலா டீசண்டா கொடுத்தேன்.

      இங்க ஆன்லைன்ல ரொமான்ஸ்ல ஊறிய அவங்களுக்கு உப்பு சப்பில்லாம இருந்தது போல கேலியாக மற்றொரு கருத்தில் அதை வெளிப்படுத்தி இருந்தாங்க. அது அவங்க உரிமை சொல்லட்டும் தவறில்லை. ஆனா எல்லா கதையிலும் கட்டில் காட்சி அவசியமில்லை என்பது என் தரப்பு பதில். அதுவும் ராணிமுத்து பல காலமாக இருக்கும் மாதயிதழ். அதுல அழகா தான் கதை கொடுக்கணும். ஆன்லைன் கதைகள் போல இஷ்டத்துக்கு எழுத முடியாது. அதுக்கு தனி தளமிருக்கு. ஏன் நானே கூட தேவைக்கு என்று நிறைய கதையில் காதல் காட்சி அளவா தந்திருப்பேன்.

      உங்க ஊறுகாயுக்கு நான் போதை ஏத்தற மாதிரி எழுத முடியாது. தட்ஸ் இட். டாட்.

      என்னை பத்தி வெளியே எப்படி பேசறிங்கன்னு தெரியலை. என் எழுத்துக்கு நான் சரியாக இருப்பேன். உங்க வாசிப்புக்கு ஏற்றது போல என்றும் எழுத மாட்டேன்.

    அது தவறும் கூட… காலம் கடந்து
      ‘இப்படி எழுதியிருக்க கூடாது’
    ‘இந்த படத்துல இப்படி ஆபாசமா நடிச்சேன் இப்ப என் வாழ்க்கை போச்சு.’ என்று அறிவு திறந்து பேசற லிஸ்ட் நான் இல்லை. இது தவறுன்னு தெரிந்தே காதலை காமமாக சொட்டி எழுதறது தப்பு. அந்த தப்பை செய்ய மாட்டேன். எனக்கு காதல் காட்சிக்கு அளவு தெரியும். எந்த கதைக்கு எந்த அளவு வைக்கணும்னு. அந்த அளவு மட்டுமே எழுதுவேன்.

      என்னை தவறாக நினைத்து கொண்டு மதிக்காதவள் என்று புறம் கூறினால் அதுக்கு நான் பொறுப்பல்ல.

    ஏதோ செல்லணும்னு ஆசைப்பட்டேன் பிரெண்ட்ஸ்…. 🤷‍♀️😊

    என்னோட ரீடர்ஸ் இந்த லாஸ்ட் பதிவுல என் பகிர்வை பத்தி யோசிக்காதீங்க. இந்த கதையில் ஆத்ரேயன் மற்றும் பிரணவி பற்றி சொல்லிட்டு போங்க. உங்கள் ரிவ்யு முகநூலில் எதிர்பார்க்கலாமா? எதுனாலும் சொல்லுங்க இது எதையும் தாங்கும் ஸ்டோன் ஹார்ட்.(கல்நெஞ்சகாரிங்க)

  • மௌனமே வேதமா-13

      அத்தியாயம்-13

        பிரணவி வீட்டிற்கு வந்து கோபமாய் முகம் தூக்கி வைத்திருந்தாள்.

       அவளுக்காக கொடுக்கப்பட்ட அறையிலில் அடைகாத்தாள்.

       ஆத்ரேயன் வீட்டிற்கு வந்தப்போது, வீடு வெறுமெனே சாற்றியிருந்தது.

       ‘கதவை சும்மா சாற்றி வச்சிட்டு என்ன பண்ணறா?’ என்று வந்தவன், “பிரணவி?” என்று அழைத்தான்.‌
       அவளிடமிருந்து‌ எந்த பதிலும் வராமல் போக, முதலில் குளித்து விட்டு வருவோமென சென்று புத்துணர்வோடு வந்தான்.‌ ரூம் கதவு திறக்காமல் இருக்கவும், பிரணவி.. பிரணவி” என்று கதவை தட்டினான்.‌
     
       ‘காலேஜ்ல வேற அழுதா, இங்க கதவை திறக்கலை? என்னவாம் இவளுக்கு’ என்று சத்தமாய் கூப்பிட்டான்.

      ‘பிரணவி’ என்று உச்சரித்தாலே ‘சார்’ என்று முன் வந்திடும் ரகம். இன்று கத்தியும் வராமல் போக ‘ஏய் பிரணவி  கதவை திற?” என்று கத்தினான்.

      கதவு உடைக்கவில்லை விட்டால் அதையும் முயன்றியிருப்பான்.

       ஆத்ரேயன் துடித்து கத்துவதை பொறுகாக மாட்டாமல் கவலையாக கதவை திறந்துவிட்டாள்‌.

       “இப்ப எதுக்கு கத்தறிங்க?” என்று சாதூரியமாக கேட்டாள்.
      ‘சார்’ என்ற முதல் வார்த்தை நறுக்கிய பேச்சு.

       “கத்தறேன்னா… இங்க மெயின் கதவை சும்மா சாத்தி வச்சிட்டு, ரூம்ல கதவை பூட்டி என்ன பண்ணற?” என்று அதட்டினான்.

      இந்த அதட்டலுக்கு அமைதியாக வேண்டியவள். இன்று நடந்த பேச்சு பேச வைத்தது.

      “நான் எப்படி போனா உங்களுக்கு என்ன? வீட்ல மட்டும் அதிகாரம் பண்ண வேண்டியது” என்று விசும்பினாள்.

      அவள் கல்லூரியில் அழுதது நினைவு வர, பேசும் பேச்சும் அழுகையாக தொடர, “ஓ.. காலேஜ்ல என்ன நடந்துச்சு? சீனியர் ரேக் பண்ணினானா?” என்று கேட்டான்.
     
      “ரேக் பண்ணி அழறது எனக்கு புதுசில்லையே. என்ன முன்ன எங்கப்பா கூடயிருந்தார்.” என்று தேம்பினாள்.

      “நான் ரியாக்ட் பண்ணாதது தான் இப்ப பிரச்சனையா?” என்று ஒரு பேராசிரியனாக ‘தந்தை’ என்ற வார்த்தையிலிருந்து தற்போது கணவன் தான் கூடயில்லையென்ற குற்றச்சாட்டும் பேச்சை பிடித்துவிட்டான்.‌

      அவள் அழுவும் போது ஆத்ரேயனை கண்ட நொடி, அவனை இறைஞ்சி அழைப்பது போல இருந்ததே.

    “பின்ன இல்லையா… நீங்க ரியாக்ட் பண்ணாதது பிரச்சனை தான்.
       அந்த சீனியர் என்னனென்ன பேசினான் தெரியுமா?” என்று‌ சீறினாள்.‌

       “நான்‌ பாட்டுக்கு சிவனேன்னு இருந்தேன். பொண்ணு பார்க்க வந்த நீங்க, என்னை பிடிக்கலைன்னா அப்படியே போக வேண்டியது தானே. என் படிப்பு பாழாகும்னு, தாலி கட்டினிங்க.  இப்ப எவனெவனோ என்னை நிறுத்தி, கல்யாணமான பின்னாடியும் படிக்க முடியுதா? படிக்க விடறாரா உன்‌ புருஷன், புக்கை தூக்கி போட்டு படுக்கைக்கு கூப்பிட்டா என்ன பண்ணுவ? எக்ஸாம் நேரம் புக் எடுத்தா படிக்குற நினைப்பு வருதான்னு கேவலமா கேட்கறான்.‌” என்று விம்மி கத்தவும் ஆத்ரேயன் அமைதியானான்.‌

      அவனால் என்ன பேச முடியும்? அவனது மௌனம் பிரணவிக்கு கோபத்தை அதிகரித்தது.

      “ஏன் சார்… நான் ஒருத்தன் முன்ன அழறேன். உங்களுக்கு மனசு துடிக்கலை. என்ன ஏதுன்னு விசாரிக்க வரக்கூடாது? அட்லீஸ்ட் மனைவியா இல்லை… மாணவிக்கு ஏதோ பிரச்சனைன்னு வந்து எட்டிபார்த்திருக்கலாம்ல?” என்றாள். அவள் அந்த கரிசணையை தான் எதிர்பார்த்தாள்.

      “பிரணவி நான் எப்படி வர்றது? என் கூட சீரியஸா லைப்ரரி இன்சார்ஜர் பேசிட்டு இருந்தாங்க. அவங்களை விட்டுட்டு, உனக்கு என்ன நடக்குன்னு வந்து எப்படி பார்க்கறது. நான் அங்க புரப்பஸர். ஒவ்வொருத்தரா போய் ஏன் அழற? என்னாச்சுனு கேட்க முடியாது.” என்ற அடுத்த நிமிடம், “நான் உங்க ஓய்ஃப் சார். நீங்க புரப்பஸர் என்றதால் என்னை எப்பவும் மாணவியா தான் பார்ப்பிங்களா?” என்றதும் மீண்டும் மௌனம்.

       “அப்ப எதுக்கு சார் என்னை கல்யாணம் செய்திங்க? பேசாம இவ என் ஸ்டூடண்ட் கல்யாணம் பண்ண முடியாதுன்னு சொல்லிட்டு போயிருந்தா நான் பாட்டு வேற யாரையாவது கல்யாணம் பண்ணிருப்பேன். அவரிடம் கெஞ்சி மேல படிக்க கேட்டிருப்பேனே. மிஞ்சி மிஞ்சி ஒரு செமஸ்டர் வேஸ்டாகியிருக்கும். இப்படி என்‌ வாழ்க்கையே வேஸ்ட் ஆகிடும் போல இருக்கு.” என்று அழுதாள்.

    ”இப்ப காலேஜ்ல நடந்தது தான் பிரச்சனையா? இரண்டு நாள்ல சரியாகிடும் மறந்துடுவ. அதுக்கு எதுக்கு வாழ்க்கையே வேஸ்டாகிடும்னு பேசற?” என்றான். அவனும் எவ்வளவு நேரம் சமாதானம் செய்ய முயன்று தோற்று நிற்பது.

      “இன்னிக்கு நடந்தது மட்டும் வச்சி பேசலை. இத்தனை நாள் என்னை நீங்க என்ன அர்த்தத்துல பார்த்துக்கறிங்கன்னு நினைச்சு பயந்து பேசறேன்.‌” என்றவள் கண்ணீரை துடைத்து, “மிதுனா மட்டும் உங்களை காதலிக்கலை சார். என் கிளாஸ்ல அஞ்சலி, லலிதா இரண்டு பேரும் விரும்பினாங்க. அதோட நானும் உங்களை காதலிச்சேன்.” என்றதும் விசுக்கென நிமிர்ந்து, கழுத்தை நெறிக்க வந்து தன்னை கட்டுப்படுத்தினான்.

      “நம்ம காலேஜ்ல போன் எல்லாம் கொண்டு வரக்கூடாது. அதை மீறி போனை காலேஜ் கேம்பஸ்ல யூஸ் பண்ணுவாங்க. அது சில புரப்பஸருக்கு நல்லாவே தெரியும்‌‌

      ஆனா நான் ஏன் கெமிஸ்ட்ரி லேப்ல வரை கொண்டு வந்தேன்.? உங்களுக்கு தெரியுமா?

       உங்களை… உங்களுக்கு தெரியாம… நீங்க புக் படிக்கிறப்ப ஒரேயொரு போட்டோ எடுத்திடலாம்னு வந்தேன்.” என்றதும் ஆத்ரேயன் இதயம் அதிர்ச்சியானது கண்கள் அனலை கூட்டியது.

      ஆத்ரேயன் சினம் கண்டு, பிரணவி கையிலிருந்த போன் நழுவியது‌. ஆனாலும் சொல்ல வந்ததை இன்றோடு சொல்லிவிடும் முயற்சியை கைவிடவில்லை‌.

     வார்த்தைகளை தந்தியடித்து, திணறி, “உ..உங்களை போட்டோ எடுக்க தான் வந்தேன். மிதுனா வந்து பேசவும் ஒரேயிடமா நின்றுயிருந்திங்க. அப்ப தான் வீடியோ எடுத்தேன். ஆனா மிதுனா பழிப்போட்டு பேசவும் மிரட்டவும் எல்லாம் போன்ல ரெக்கார்ட் ஆச்சு.

       அப்ப கூட பயந்து அங்கிருந்து வந்துட்டேன்.‌ ஆனா உங்க மேல பழி போட்டு மிதுனா அசிங்கப்படுத்தவும் மனசு துடிதுடிச்சு போச்சு. நான் ரொம்ப மதிப்பு வச்சி, காதலிச்சவர் மேல எப்படிப்பட்ட பட்டம் கட்ட பார்க்கறான்னு, உங்க மேல தப்பில்லைன்னு சொல்லி என் கிளாஸ் மேமிடம் வீடியோ காட்டினேன்.‌
      மீதி உங்களுக்கு தெரியும்.

       மிதுனா எங்க வீட்ல வந்து இரண்டு பொறுக்கியோட மிரட்டவும், அப்பா எனக்கு கல்யாணம் பண்ண முடிவெடுத்தார்.‌
     
      நீங்க மிதுனாவோட காதலை தவிர்த்ததுக்கு என்ன சொன்னிங்க? நீங்க புரப்பஸர் அவ ஸ்டூடண்ட் என்றது தான்.‌ அதனால என்‌ காதல் சொல்லாதது, உங்களை பொறுத்தவரை செல்லாததுன்னு நினைச்சேன்.
    அப்பா யாரை பார்த்தாலும் கல்யாணம் பண்ணிக்கற முடிவுல பிராக்டிக்கலா இருந்தேன்.‌
     
      என்னை பொண்ணு பார்க்க மாப்பிள்ளையா வந்தவரும் நீங்க” என்றதும் ஆத்ரேயன் மெதுவாக அதிர்ச்சிக்கு மேல் அதிர்ச்சியாக மாறினான். இவள் பேசுவதை பார்த்தால் பிரணவி தன்னை விரும்பி மணந்திருக்கின்றாளா? என்று சிந்திக்க அவளோ அப்படி தான் என்பது போல பேசினாள்.

    “கேட்டிங்களே.. என்னை கல்யாணம் பண்ண உனக்கு சம்மதமா சம்மதமா?’ன்னு நான் விரும்பியவரை கல்யாணம் செய்ய நான் ஏன் யோசிக்கணும். அதான் அப்பா இஷ்டம்னு பதில் சொன்னேன்.” என்றதும் ஆத்ரேயன் இமை மூடினான்.‌

         “இப்பவும் சொல்லறேன். நான்  மிதுனா மாதிரி காதலிக்கறதா உங்களை தொல்லை பண்ணலை. அப்பா பார்த்த வரனை கல்யாணம் பண்ணிருக்கேன்.

      உங்களுக்கு நான் மாணவியா தெரியறேன். மனைவியா பார்க்க மாட்டேங்கறிங்க. ஒரு கார்டியன் மாதிரி வழிநடத்தறிங்க.

      எனக்கு கார்டியன் வேண்டாம். எனக்கு… எனக்கு.. எனக்கு நீங்க உங்க மனைவி என்ற உரிமை தான் வேண்டும்.

       இப்ப கிடைக்காட்டியும் என்னைக்காவது மனைவியா பார்ப்பிங்கன்னு காத்திருக்கேன். ஐ..ஐ.. லவ் யூ. லவ் யூ ஆத்ரேயன் சார்” என்றாள்.

       ஆத்ரேயன் இமை மூடி திரும்பிய வினாடிக்குள் அறைக்குள் பதுங்கிவிட்டாள். கீழே விழுந்த அவள் போனை கூட எடுக்காமல் ஓட்டப்பந்தய வீராங்கனையாக அறைக்குள் ஒளிந்துக் கொண்டாள்.

       ஆத்ரேயன் ஒரு வார்த்தை உதிர்த்து காயப்படுத்தினாலும் இன்று அவளால் தாங்கயியலாது.

    நீண்ட நாளாக ஆத்ரேயனை விரும்பிய விஷயத்தை இன்று அவனிடம் அவளாக தைரியமாக சொல்லிவிட்டு சென்றாள்.

    எத்தனை நாளாக தான் ஊமையாக காதலை சொல்லாமல் பொத்தி வைத்திருப்பது. இத்தனை மாதம் புரப்பஸர் என்ற முகத்தையே காட்டி பயமுறுத்தி எட்டியே நிறுத்திவிட்டார்.

    இதற்கு மேலும் காதலை சொல்லாமல் இருந்தால் அவள் காதலுக்கு விடிவுக்காலம் ஏது?!இனி ஆத்ரேயன் என்ன திட்டினாலும் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும். காதலை சொல்லாமல் கடத்தி வருந்துவதை விட, சொல்லிவிட்டு வருந்தினாலாவது பயன் உண்டா என்று காத்திருந்தாள்.

    ஆனாலும் உள்ளுக்குள் ஆத்ரேயனை நேரில் இனி சந்திக்க அச்சமிருந்தது.

     

    -தொடரும்.
    -பிரவீணா தங்கராஜ்

  • மௌனமே வேதமா-12

    மௌனமே வேதமா-12

    அத்தியாயம்-12

    நேரம் கழித்து உறங்கியதால் என்னவோ பிரணவி அடுத்த நாள் எழுந்துக்கொள்ளவும் தாமதமாக எழுந்தாள்.

    ‌‌ மடமடவென சுடிதாரோடா தலைவிரிக் கோலமாக ஹாலுக்கு வர, ஆத்ரோயன் டோஸ்டரில் பிரட்டை வைக்க வெண்ணெய் தடவிக் கொண்டிருந்தான்.‌

    அவனை கண்டு சங்கடமாய் நிற்க, “இப்ப தான் எழுந்தியா? குயிக்கா கிளம்பு. லஞ்ச் கேண்டீன்ல பார்த்துக்கலாம். இப்ப சாப்பிட பிரட் இருக்கு” என்றதும் தாமதப்படுத்தாமல் குளிக்க ஓடினாள்.‌
    ‌
    ‌ அவள் கல்லூரிக்கு செல்ல தயாராகி வரவும் சாப்பிட்டு, ஆத்ரேயன் ஷாக்ஸ் அணிந்து ஷூவிற்கு பாலீஷ் போட்டிருந்தான்.

    மடமடவென தட்டிலிருந்ததை விழுங்கினாள்.

    ஷூ பாலீஷ் செய்து அணியும் கனம் ஆத்ரேயன் குணிய, பிரணவி கொடுத்த செயின் மின்னியது.

    இது அது தானா? என்று‌ கண்ணை கசக்கி ஏறிட, ஆத்ரேயன் பைக் கீசெயின் எடுத்து புறப்பட தயாரானான்.

    அவசரமாய் தட்டை சிக்கலில் போட்டு புஸ்தக பையை எடுத்து வீட்டை பூட்டுவதாக வெளியே வந்தவள் பார்வைக்கு, ஆத்ரேயனின் நெஞ்சில் முதல் பட்டன் போடாமல் இருக்க, அவன் நெஞ்சு ரோமத்தோடு நீலாம்பரி என்ற பெயர் பதித்த தங்கசெயின் உறவாடியது.

    அவள் அதனை ஆச்சரியமாக காணும் நேரம் ஆத்ரேயன் புறப்பட்டு விட்டான்.

    அய்யோ அவரு நீலாம்பரின்னு பெயர் இருக்குற செயினை கழுத்துல போட்டிருக்கறார்.

    இனி எவளும் பார்க்க மாட்டாளுங்க.

    அப்படியே பார்த்தாலும் மேரேஜ் ஆனவர்னு சட்டுனு பார்வையை மாத்திப்பாளுங்க’ என்ற கொண்டாட்டத்துடன் பேருந்து நிறுத்தம் நோக்கி நடந்தாள்.

    பேருந்து இருக்கையில் வீற்றுக்கொண்ட போது கனவில் மிதந்தாள்.

    இருசக்கர வாகனத்தை இயக்கிய படி, இடது கையால் செயினை தொட்டு பார்த்தான்.

    நேற்று முழுக்க போடலாமா வேண்டாமா என்று பட்டிமன்றம் வைத்து, மற்ற பெண்களின் மனதில் சலனத்தை விதைக்க வேண்டாமென்று நல்லெண்ணத்தில் அணிந்தான்.
    ‌‌
    தவறு செய்பவரையை விட தவறு செய்ய தூண்டும் அழகிற்கு இனி யாரும் உரிமைக் கொண்டாட வேண்டாமென்ற தகவலாக அணிந்தான்.‌

    பெண்கள் மட்டும் தாலி மெட்டி பொட்டு அணிந்து கொள்வதை போல இது இருக்கட்டும் என்ற எண்ணம்.

    அழகால் ஆபத்து. இங்கே பிரச்சனை அழகால் வருகின்றதே. தவிர்க்கும் முடிவு அவ்வளவே. மற்றொரு காரணம் பிரணவி முகம் வாடி கோபமாய் நீட்டினாள்.

    மிதுனா போல இங்கு யாராவது வந்து நின்றால்?

    ஆத்ரேயன் வண்டி நிறுத்தி வரும் போதே செக்கியூரிட்டி கண்கள் கூர்நோக்கி செயினை கண்டது. புது செயின் வேறு‌ பளபளப்பில் மின்னியது‌.

    வருகை பதிவேட்டில் கையெழுத்தானது போட அங்கே சிலர் ‘செயின் நல்லாயிருக்கு சார்.” என்றனர்.

    “ஓய்ஃப் பெயரா சார்?” என்றதற்கு அளவான புன்னகையை வீசினான்.

    நீலாம்பரி என்ற பெயர் ஆத்ரேயனை பார்க்கும் அனைவரின் கண்களுக்கும் புலப்பட்டது.

    மாணவிகள் ‘சார் ஓய்ஃப் பெயர் நீலாம்பரியா?’ என்று கிசுகிசுத்தனர்.

    மதியத்திற்கு மேலாக கேண்டீனில் சாப்பிட சென்றார்கள். அதன்‌பின் பிரணவி வகுப்பிற்கு வந்தான்.

    வரும்போதே மாணவ மாணவியர்கள் தங்கசெயினை கண்டு விட்டனர்.‌

    “சார்… செயின் இதுக்கு முன்ன போட்டிருந்திங்களா?” என்று கேட்டான் ஒரு மாணவன்.

    “சார் நீலாம்பரி தான் மேமோட நேமா சார்” என்று மோனிகாவிற்கு முன்னிற்கும் மாணவி கேட்க, “ஆமா மா” என்றவன் மாணவர் பக்கம் பார்த்து, “நேத்து இங்க நடந்த கூத்து, ஓய்ஃபிடம் பேசப்பட, அவங்க ஓவரா சண்டை.

    என்னது 22 பேர் காதலிச்சிருக்காங்களா? அதுல காலேஜ்ல வேலை பார்க்குற இடத்துல மூன்றா? அப்படின்னு இங்கேயும் யாராவது பிரப்போஸ் பண்ணிட போறாங்கன்னு பயந்து நைஸா என் கையில் அவங்க பெயரை பொறிச்ச செயினை கொடுத்து போட்டுக்க சொல்லிட்டாங்க. சோ… நான் இதை போட்டுக்க வேண்டிய நிர்பந்தம்” என்று சிரித்துக் கொண்டே உரைத்தான்.

    பிரணவியோ முன்னின்று மாணவி ‘மேமோட பெயர் நீலாம்பரியா சார்?’ என்ற மேமில் சிரிக்க, ஆத்ரேயன் பேசவும், கமுக்கமாய் தான் எந்த காரணத்தில் அவனுக்கு செயினை அணிந்திட நீட்டினோம் என்பதை அறிந்ததில் பதுங்கினாள்.

    “சார் அப்ப நீலானு செல்லமா கூப்பிடுவாரா?” என்ற கிசுகிசு எழவும், என்றைக்கும் இந்த பக்கம் திரும்பாதவன், பேசி முடித்து பிரணவி பக்கம் பார்வையை திருப்பினான். மாணவி பேசியதை கேட்டும் கேளாதவன் போல நடந்துக் கொண்டான்.

    அவள் ஒளிவதை கண்டு மேலும் புன்னகை விரிந்தது.

    “ஓகே ஸ்டூடண்ட் அடுத்த பாடம் நடத்தறதுக்கு முன்ன, லாஸ்ட் சேப்டர்ல ஒரு டெஸ்ட் வச்சிடலாம். படிக்க சொன்ன போர்ஷன் படிச்சிங்களா?” என்று கேட்டு போர்டில் வினாவை எழுத, “எஸ் சார்‌” என்ற கோரஸ் குரல்கள் எழுந்தது.

    அதன்பின் நேரங்கள் நெட்டி முறித்து கடத்திட, இனிமையாக சென்றது.

    இதில் பிரணவிக்கு ஏககுஷி.

    மதியம் கேண்டீனில் சாப்பாடு வாங்கியவள் சாப்பிட்டு கொண்டே ஆத்ரேயனை நோக்கவும், அவனோ ஒரு சின்ன முறைப்புடன் சாப்பிட்டான்.

    ‘இவர் கிளாஸ்ல நல்லா தானே பேசினார்.‌ இப்ப என்னவாம் எதுக்கு முறைக்கறார்? ஒருவேளை ஸ்டாப் ரூம் முழுக்க கிண்டல் கேலின்னு மத்தவங்க பேச அதுக்கு என்‌மேல கோபப்படுறாரோ? இருக்கும் இருக்கும்’ என்று கையை அலம்பி வகுப்பை நோக்கி நடந்தாள்.

    சற்று முன் தான் ஆத்ரேயனுக்கு சங்கவி அழைத்தாள். சாதாரணமாக தான் நலம் விசாரிப்போடு பேச்சு கடந்தது. நடுவில் பிரணவி பற்றி விசாரிக்க, ‘ஆஹ் நல்லா பார்த்துக்கறேன், நல்லா சமைக்கறா, அவ கிளாஸ் டெஸ்ட்ல நல்ல மார்க் ஸ்கோர் பண்ணறா,’ என்று அடுக்கினான் ஆத்ரேயன்.

    சங்கவி பொருக்கமாட்டாது, “நிறுத்துடா… எப்ப பாரு அவளோட புரப்பஸர் மாதிரியே பழகற. அவளுக்கும்‌ அறிவேயில்லை. புருஷன் சுத்தி வர வைக்க தெரியலை‌. பாட புஸ்தகமே கதின்னு கிடக்கா.” என்று திட்ட, “இப்ப என்ன நானும் பிரணவியும் நல்ல கணவன் மனைவியா வாழறோம். எல்லாத்தையும் வெளிச்சம் போட்டு காட்டணுமா?” என்று ஆத்ரேயன் பல்லை கடித்து பேசினான்.‌

    சங்கவியோ “நான் உனக்கு அக்காடா. நீ சின்ன வயசுல, முதல் முதல்ல அனா ஆவன்னா படிக்க கத்துக்கிட்டதே என்னிடம். குருவை மிஞ்சின சிஷ்யனா சமாளிக்காத.

    தினமும் வீட்ல வீடியோ கால் போட்டு பேசறப்ப எல்லாம். நீ ஒரு ரூம் வரும், அவ ஒரு ரூம்லையும் இருப்பதையும் ரூம்லயிருக்கற பெயிண்ட் கலரே காட்டி கொடுக்கும்.

    இதுல ஒரே ரூம்ல இருப்பியா? இந்த ஆறு மாசமா தனி தனியா தங்கறது எங்களுக்கு தெரியாதா?

    அப்பா அம்மாவுக்கு கூட தெரியும்‌. சரி ஏதோ புரப்பஸரா இருக்கான். அவனுக்கு தெரியாததான்னு உன்னிடம் இதை பத்தி பேசலை. கேட்கலை.

    அந்தபொண்ணை கொடுத்த வீட்ல அந்த மகராசனும் எல்லாம் தெரிந்தும் உன்கிட்ட கேட்காம நாகரீகமா இருக்கார். எல்லா நேரமும் இப்படி இருக்க மாட்டாங்க ஆத்ரேயா‌.” என்று திட்ட, “ஏய் போனை கொடு” என்று சங்கவியின் கணவர் வினய் வாங்கி, “ஏன்‌மாப்பிள்ளை இப்படி இருக்க, படிப்பு மட்டும் அவசியமா? பொண்டாட்டியும் அவசியமாச்சே.

    நீ தேன்நிலவுக்கு கூட போகலை. ஏதாவது படத்துக்காவது கூட்டிட்டு போங்க மாப்பிள்ளை.” என்று கேலி செய்ய ஆத்ரேயனுக்கு வந்த கோபத்திற்கு அக்கா புருஷனிடம் காட்ட முடியாது “சரிங்க மாமா” என்று துண்டித்து விட்டான்.‌

    ஆத்ரேயன் மனதில் ரூம்லயிருந்து வீடியோ கால் பேசியிருக்கா. ஏன்‌ ஹால்ல வந்து பேச வேண்டியது தானே? சை… இவளால மாமா என்னை பேசறார். இதுல அக்கா வேற’ என்று எண்ணியவன் முன் பிரணவி புன்னகைத்தாள் பதிலுக்கு சிரிப்பானா என்ன?

    அன்று வீட்டிற்கு வந்து இதை கூறி அதட்டினான். கிட்டதட்ட சண்டை.

    “இல்லை சார் ரூம்ல சம்டைம் நைட்டி போட்டுப்பேன்.‌ ஹால்லன்னா உங்களை பார்க்கணும் சங்கடமா இருக்கும்.” என்று உரைத்தாள்.

    இதற்கு பின் எப்படி திட்டுவான்.
    அவனுமே வீட்டில் முட்டி வரை ஷார்ட்ஸ், கையில்லாத பனியன் என்று சுற்றுவான்.
    பிரணவி இருப்பதால் இங்கு அறவே தவிர்த்து விட்டான்.

    வீட்டில் எந்நேரமும் பிடி மாஸ்டர் போல ஃபுல் டிராக் டீஷர்ட் என்று அலைகின்றான்.

    அவனை போலவே அவளும் அறைக்குள் நைட்டி போட்டு சுத்துபவளாக கருதியப்பின் மௌனமாய் சென்றான்.‌
    அதன் பின் வந்த நாட்கள் எல்லாம் அமைதியாக கழிந்தது.

    பெரும்பாலும் ம்ம் சரி ஓகே என்ற‌ ஓரிரு வார்த்தைகள் உதிர்த்து கடந்திடுவார்கள்.

    பிரணவி ஆத்ரேயனிடம் இயல்பான கணவன் மனைவி வாழ்வை நினைத்து பார்க்கவில்லை.

    தான் க்ரஷாக எண்ணிய பேராசிரியர் கணவனாக வந்தடைந்ததே பெரும் பாக்கியம். இதில் பேராசை எதுவும் வேண்டாமென முடிவெடுத்தாள்.

    அவள் முடிவெடுத்தால் எல்லாம் சரியாக இருக்குமா? விதி சும்மாயிருக்காதே.

    அன்று எம்.எஸ்.சி முதலாமாண்டு படிக்கும் மாணவர்கள் பிரணவியை அழைத்தார்கள்.

    கல்லூரி ஆண்டுவிழா வருவதால் ‘கிளாஸ் நடப்பது அரிதாக போவோர் வருவோரை நிறுத்தி வெட்டியாக பேசி நேரத்தை கடந்தினார்கள்.

    அப்படி தான் பிரணவியை அழைத்து பேசும் நேரம் அவள் குங்குமமும் தாலியும் கண்ணில் படவும், “நீ கல்யாணம் ஆனப்பொண்ணா?” என்றான் ஒருத்தன்.

    “ம்ம் ஆமா அண்ணா” என்றாள்.
    ‌
    “அண்ணாவா? ஏய்.. சீனியர்னு சொல்லணும்” என்றான் மிரட்டலாக.‌

    “ஓகே சீனியர்” என்றாள்.

    “ஆமா கல்யாணமாகி எப்படி படிக்கறிங்க? ஹஸ்பெண்ட் படிக்க எல்லாம் விட்டாரா?” என்று கேட்கவும் அந்த தோரணையே அருவருப்பை தந்தது.

    “அவர் படிப்புக்கு இம்பார்டன்ஸ் தருவார்.” என்றாள் பிரணவி.

    “அந்த தாலி எடுத்துகாட்டு” என்று ஒருவன் கேட்க, நடுக்கமாய் கையில் ஏந்தினாள்.

    “என்ன மாங்காய் சங்கு எதுவும் இல்லை.?” என்றான். அவன் தெலுங்கன்.‌ அதனால் அவ்வாறு கேட்டான்.

    “அது ஒவ்வொருத்தங்க ஒவ்வொரு மாதிரி தாலி டிசைன் உண்டு.” என்று உரைத்தாள் தோழி மோனிகா. மோனிகா கைகளை பிடித்து நின்றாள் பிரணவி.  

    “டிசைனை விடுடா. ஜீனியர் பாப்பா பாடம் படிக்கறப்ப படுக்கையறை நினைப்பு வராதா? இல்லை உன் ஹஸ்பெண்ட் உன் புக்கை மூடி வச்சிட்டு ரூமுக்கு கூப்பிட மாட்டார்?” என்றான் விஷமமாக. 

    பிரணவிக்கு கண்ணீர் சுரந்தது. “டேய் விட்டுடு அந்த பொண்ணு அழுவுது” என்றான் சகமாணவன். பிரணவி அழுவதற்கு மற்றொரு காரணம் தூரத்தில் ஆத்ரேயன் அவள் அழுவதை பார்த்தும் அவளை தேடி வந்து விசாரிக்காமல் கல்லு போல நிற்பதே.   

    “இல்லைடா மச்சான். நாம விழுந்து விழுந்து படிச்சும் மார்க் வர மாட்டேங்குது. இவளுங்க மாதிரி இருக்குற பொண்ணுங்க எப்படி படிப்பாங்க? மனசு புத்தகம் பக்கம் போகுமா?” என்று கேட்கவும், “அதான் நான் முன்னேற என் புருஷன் காரணம் என்று பக்கம் பக்கமா அடிச்சி விடுவாளுங்க.” என்று அங்கிருந்தவர்கள் சிரித்தனர்.    

    “என்ன முன்னேற்றம் மாமு. வயிறு பெருத்து குட்டி போடுவாங்க” என்றதும் சரவெடி போல சிரித்தனர். 

    அதன் பின் கொஞ்ச நேரம் கழித்து வேறு மாணவிகள் அகப்பட மோனிகா பிரணவியை விட்டார்கள். 

    பிரணவி அழுதுக் கொண்டே இருக்க, மோனிகாவோ இப்ப எதுக்கு அழுவற பிரணவி? அவனுங்க அப்படி தான் பேசுவாங்க. பொறுக்கிங்க சீனியர் என்ற கொம்பு. 

    இது மாதிரி கூட படிக்கிற பொம்பள பிள்ளைங்க என்கிட்ட கேட்டாங்க. என்ன பண்றது. எல்லாம் அவங்க இந்த நிலையில் இருந்து பார்த்தா இப்படி கேட்பங்களா?  எல்லாம் நம்ம பதில் சொல்லி ஓய்ந்து போனது தான் மிச்சம்.” என்று சாதாரணமாக கடந்தாள். 

    பிரணவிக்கு அவ்வாறு கடக்க முடியவில்லை. அதுவும் ஆத்ரேயன் தூரத்தில் இருந்து பார்த்து அருகே வந்து விசாரிக்காமல் போனது நெஞ்சை அழுத்தியது. 

    தொடரும். 

  • மௌனமே வேதமா-11

    அத்தியாயம்-11

      பிரணவி அசையாது நிற்க ஆத்ரேயன் சொடக்கிட்டு “பிரணவி மூவ் பண்ணறியா?” என்று கேட்டதும் இதற்கு முன் பேசியது மனதிற்குள்ளாகவா? என்று அசடுவழிய நகர்ந்தாள்.

        ‘என்னாச்சு இவளுக்கு?’ என்று யோசனையோடு அவனது அறைக்குள் சென்றான்.

    பிரணவி மனசாட்சியோ ‘நீயெல்லாம் மனசுல தான் ஆத்ரேயன் சார் கூட பேசணும். நிஜத்துல பேசவே மாட்ட. இதுல அவரோட வாழறது கனவுலையும் நடக்காது.

       இதுக்கு மிதுனாவே பரவாயில்லை. அட்லீஸ்ட் ஆத்ரேயன் சாரிடம் லவ் பண்ணியதை தைரியமா சொன்னா’ என்று நக்கல் புரிந்தது.
      
      பிரணவியோ, ‘ஆமா அவ தைரியம் தான் பார்த்தேனே. யாராவது காதலிச்சவரை அசிங்கப்படுத்த தோணுமா? அவ செய்தா. ஆனா நான் காதலிச்ச என் ஆத்ரேயன் சார் மேலயிருந்த பழியை களைந்திருக்கேன்.‌

       ஆமா நானும் தான் ஆத்ரேயன் சாரை காதலிச்சேன்.‌ நான்‌ மட்டுமா? என் கிளாஸ்ல அஞ்சலி, லலிதா கூட காதலிச்சாங்க.

       எத்தனை பேர் ஆத்ரேயன் சாரை காதலிச்சாங்க.‌ இன்னிக்கு கூட சொன்னாரே. என்னை அஞ்சலியை லலிதாவை சேர்க்காம 22 பேர்.

        ஆனா அத்தனை பேருக்கு இல்லாத அதிர்ஷ்டம் எனக்கு மட்டும் தான் அமைஞ்சது.

       என் லவ் உண்மையானது. நான் அவரை உண்மையா காதலிச்சதுக்கு தான் கடவுள் தானா என்னை அவரோட சேர்த்து வச்சியிருக்கார்.

    ஆஹ்… தானா…

    நான் அவரிடம் காதலிப்பதாக தொல்லை செய்யலை. என் ஜாதகம் என் போட்டோ தானா அவர் வீட்டுக்கு போயிருக்கு. அப்படியிருக்க அவர் எனக்கு மட்டும் தான் சொந்தம்.

       இந்த காலேஜ்ல அவரை யாராவது காதலிப்பதா வரட்டும் அப்ப வச்சிக்கறேன்’ என்று மனதிற்குள் சபதமேற்றி நின்றாள்.

      எதிரே ஆத்ரோயன் கையை கட்டி, உனக்கு என்னாச்சு? தனியா என்னவோ மனசுக்குள்ள பேசற மாதிரி இருக்கு?” என்று தண்ணீர் பாட்டிலை எடுத்து குடித்தான்.

       எந்த பதிலும் கூறாமல் ”ஒன்னுமில்லை சார் லேசா தலைவலி” என்று அவ்விடமிட்டு சென்றாள்.

        ஆத்ரேயனோ கிச்சனுக்குள் சென்று காபி தயாரித்தான். அவர்கள் அறைக்கதவை தட்டிவிட்டு, “காபி” என்றான்.‌

      “சார்… நீங்க காபி போட்டிங்களா.? எனக்காகவா?” என்று தந்தியடிக்க பரவசமாய் கேட்டாள்.

      “ஒருத்தங்க தலைவலின்னு சொல்லிட்டு போகறப்ப,  மனிதாபிமான அடிப்படையில் காபி போடறது பெரிய விஷயமா?” என்று கூறவும் வாய் அருகே குடிக்க சென்று அவனை ஏறிட்டாள்.

      “குடி தலைவலி வராது. எனக்கு முன்ன வீட்டுக்கு வந்திருக்க… தலைவலின்னா?” என்று கேட்டு அவளது அறையை கவனித்தான்.

       “ஆ..ஆமா சார்” என்றவள் மடமடவென குடித்தாள்.

        “ரூமை அழகா வச்சியிருக்க. ஐ லைக் இட்” என்றவன் வெளியேற முயல, ‘ஆமா ரூமை பிடிச்சி என்ன பண்ணப் போறீங்க’ என்று முனங்கினாள்.

      அவன் செவியில் நிச்சயம் கேட்டிருக்காது. அந்தளவு உதட்டசைத்து உள்ளுக்குள் பேசினாள்.

      ஆனாலும் பேராசிரியனின் கவனம் அவள் மீதுயிருக்க, “என்ன முனங்குற?” என்றான்.

       “ஒன்னுமில்லை சார்” என்றாள்.

       “ஒன்னுமில்லையா?” என்று ஆத்ரேயன் கேட்க‌ இல்லையென்றாள்.  

        ஆத்ரேயனோ நம்பாத பார்வையோடு வெளியேற, ‘சம்திங் ராங். என்னவோ சரியில்லை’ என்றது அவன் மனம்.

      யாராவது ஏதாவது காயப்படுத்தி கோபப்படுத்தி விட்டார்களா? என்று யோசித்தவனுக்கு சில தனிப்பட்ட வேலைகள் காத்திருக்க வினாத்தாள் தயாரிக்க உட்கார்ந்தான்.
     
        இரவு நேரம் உணவுண்ண அழைக்க, இன்டெக்ஸ் ஸ்டவ்வில்  இட்லியை ஊற்றி வைத்தவள் காலையில் வைத்த வடைக்கறியை சூடுபடுத்த அவள் கணவனை அழைத்தாள்.

       ”சார்… சார் குழம்பு இதுல வச்சிட்டேன்‌. எந்த பட்டன் சார்‌” என்று திணறினாள்.

       ஓவன் மாடல் ஒவ்வொன்று ஒருவிதமாக இருக்கும். இங்கு இருப்பதோ சற்று கற்றுக் கொள்ள கடினமாக இருந்தது‌.

       இவள் வீட்டில் இருக்கும் நேரம் குறைவென்பதால் இதுவரை  கற்றுக்கொள்ளவில்லை.

       ஆத்ரேயன் ஷர்ட்டின் முழங்கையை மடித்து விட்டபடி, “மேனுவல் புக் கொடுத்தேன் படிக்கலையா?” என்று எரிச்சலாய் கேட்டான்.

       மடமடவென சில சுவிட்ச் பட்டனை தட்டி, பார்த்தியா நெக்ஸ்ட் டைம் நீயே கற்றுக்கணும்” என்று ஓட்டமெடுக்க பார்த்தவனிடம், “சார் மின்னல் வேகத்துல வந்திங்க. ஏதோ நம்பரை தட்டினிங்க. போறிங்க. நான் எங்க கற்றுக்க?” என்று சிடுசிடுவென பேசினாள்.
     
       பிரணவிக்கு இன்னமும் கல்லூரியில் ஆத்ரேயன் ‘ட்ரூத் ஆர் டேரி’ல் பகிர்ந்த உண்மைகளை ஜீரணிக்க முடியவில்லை.

       “நீ என்ன சின்ன குழந்தையா? கைப்பிடிச்சி கற்றுத்தர? ஒரு விஷயம் கண் பார்க்க கை செய்ய தெரியாது?” என்று கூறிவிட்டு அறைக்குள் சென்றான்.

       அவனுக்கு வினாத்தாள் தயார்படுத்தி முடித்து விட்டால் வேலை முடிந்தது. முதலாமாண்டு மாணவர்களுக்கு நாளை வைக்க போகும் தேர்வுக்கு வினாத்தாள் அது.
      
        சில நாட்களாய் ஒரே நேரத்தில் இருவரும் சாப்பிடுவார்கள்.

      ஆத்ரேயன் பிரணவியை தவிர்ப்பதற்காக பக்கத்தில் ஏதேனும் ஆங்கில புத்தகத்தை வாசிக்க வைத்துக் கொள்வான்.

      பிரணவி மரியாதை நிமித்தமாக வேகமாக சாப்பிட்டு ஓடுவாள்‌.

       இன்று இட்லியை பிய்த்தவள் வடகறியில் தொட்டு அப்படியே இருக்க, ஆத்ரேயன் அடிக்கண்ணால் பார்வையிட்டான்.

         “பிரணவி” என்றதும் “சார்” என்று திரும்பினாள். 

      ”என்ன நினைக்கிற? ஒன்னுமில்லைன்னு மட்டும் சொல்லாத. உன்‌ முகத்துல க்ளியரா தெரியுது.” என்றதும் பிரணவி தட்டில் கோலமிட, “ஏய் உன்னை தான் கேட்கிறேன். இங்க உன்‌ பேரண்ட்ஸ் என்னை நம்பி அனுப்பியிருக்காங்க. எந்த உலகத்துல இருக்க?” என்று கோபமாய் அதட்டினான்.‌

      தன்னிடம் மட்டும் இந்த கோபம். கல்லூரியில் இன்று வகுப்பறையில் அத்தனை மாணவ மாணவிகளிடம் இனிக்க இனிக்க சிரித்து பேசுகின்றார் என்ற வருத்தம் அவளுக்குள் தோன்ற, அது கோபமாய் உருமாறியது.

      “சார்… சும்மா உங்களை நம்பி அனுப்பினாங்கன்னு சொல்லாதிங்க. உங்களை நம்பி கல்யாணம் பண்ணி வச்சிருக்காங்க.” என்று பொரிந்தாள்.

      எப்பொழுதும் பேசும் பணிவு பயம் இரண்டுமின்றி வார்த்தையில் அழுத்தமான கோபத்தை கண்டதும், “சரி கல்யாணம் பண்ணி அனுப்பினாங்க.

       இப்ப எதுக்கு அதை நினைவுப்படுத்தற. நீ நார்மல்லா இல்லை என்ன காரணம். மனசை திறந்து சொல்லு பிரணவி.” என்று கேட்டதும் பிரணவியோ “நினைவுப்படுத்தலைன்னா இங்கேயும் யாராவது உங்களிடம் காதலிப்பதா உருகலாம்.” என்று முகம் தூக்கினாள்‌.

       பிரணவியின் உரிமைப்போராட்டம் போல பேச்சில் தோணிக்க, “அதனால் உனக்கு என்ன?” என்றான்.‌

       ”எனக்கு என்னன்னா? எனக்கு ஒன்னுமில்லை. உங்களுக்கு தான் ஏதாவது பிரச்சனை வந்துடுமோன்னு பயப்படறேன்.‌ எனக்கென்ன கழுத்துல தாலி, நெத்தில குங்குமம், போதாதுக்கு மெட்டின்னு மூன்று விதமான அடையாளம். ஆனா நீங்க ஜம்முன்னு சுத்தறிங்க. மிதுனா மாதிரி இங்கேயும் யாராவது காதலிச்சா? இந்த கிளாஸ்ல கல்யாணம் ஆனவர்னு சொன்னிங்க. ஒவ்வொரு கிளாஸ்ல இருக்கறவங்களுக்கு தெரியுமா” என்று பேசிவிட்டு‌ மூச்சு வாங்க நின்றாள்.

      ஆத்ரேயன் முன் நீண்ட நெடிய பேச்சு இன்று தான் பேசியிருக்கின்றாள்‌. அவளை வினோதமாய் பார்த்து, “அதுக்கு? காலேஜ்ல ஒவ்வொரு பொண்ணுங்ககிட்டையும் நான் கல்யாணமானவன்னு சொல்லணுமா? இல்லை உனக்கு தான் தாலி கட்டினேன்னு அறிவிக்கணுமா?
       தாலி இருக்கு, பொட்டு வச்சேன்‌, மெட்டி போட்டேன்னு அடுக்குற, கல்யாணம் ஆனவன்னு ஆண்களுக்கு ஒரு அடையாளத்தை சொல்லுங்க நானும் அடையாள அட்டை மாதிரி தாலியை கழுத்துல போட்டு திரியறேன். நீ ஒரு தாலியை போட்டு விடு” என்று ஆத்ரேயனும் பதிலுக்கு பேசினான்.‌ ‘என்னவோ இதெல்லாம் நான் கண்டுபிடிச்சு போடுன்னு சொன்னது மாதிரி சண்டைப்பிடிக்கிற’ என்று முனங்கினான்‌.

       அந்த நேரம் புரப்பஸராக இருந்து சிறு பிள்ளையான இவளிடம் வாதடுவதை அவன் நினைக்கவில்லை.

    பிரணவி முகம் எப்பொழுதும் போல இல்லை. அதை மாற்றிட துடித்தான்.‌

       “தாலி தானே… இருங்க” என்று அவளது அறைக்கு சென்றாள்.

      விறுவிறுவென திரும்பி வந்தவள் “இதை போடுங்க” என்று கொடுத்தாள்‌. அதில் பெயர் இருப்பது தெரிய, “உன் பெயரை போட்டு நீ தான் என் மனைவின்னு தெரியப்படுத்தணுமா? புரப்பஸரும் ஸ்டூடண்டும் கணவன் மனைவின்னு காலேஜ்ல பேச வச்சி என் நிம்மதி குலைக்கணும். அதானே” என்றதும், “அதுல பிரணவின்னு போட்டிருக்கா?” என்று நக்கலாய் கேட்டாள் பிரணவி.

       ‘இன்னிக்கு என்ன எதிர்த்து எதிர்த்து பேசறா, காலேஜ்ல மிதுனா பத்தி பேசியதால சண்டை போடறாளா?’ என்று பார்க்க அந்த செயினில் ‘நீலாம்பரி’ என்றிருந்தது.
     
       “யார் இது நீலாம்பரி? இந்த செயினை எதுக்கு என்னிடம் தர்ற?” என்று புரியாது கேட்டான்.

       “நீலாம்பரியும் என்னோட பெயர் தான். என் பாட்டி அவங்க கூப்பிட ஆசையா வச்சது. நீலாம்பரி நேம் எனக்கு பிடிக்கலை. அப்படி கூப்பிட்டா காது கேட்காம நடிப்பேன்.

      அப்பா பிரணவினு வச்சது தான் எனக்கு பிடிக்கும்.

       என் பாட்டி நம்ம கல்யாணத்துக்கு இந்த செயினை தந்தாங்க.

      பிரணவின்னு போடாம வேண்டுமின்னே நீலாம்பரின்னு போட்டு பிரசெண்ட் பண்ணிருக்காங்க.
      
       நான் போடாம பீரோல வச்சிட்டேன்.
       உங்களை யார்‌ யாரோ பார்த்து காதலிக்கறாங்க.
       இந்த நேம் செயினை கழுத்துல போட்டுக்கோங்க. யாரும் உங்களை  பார்த்தாலும் உங்க நெஞ்சுல இந்த பெயர் போட்டு செயினால கல்யாணமானவர்னு ஒதுங்குவாங்க” என்று நீட்டினாள்‌.

        ஆத்ரேயனுக்கு அந்த நேரம் பிரணவியின் பேச்சும் செய்கையும் புதிதாக தோன்ற, செயினை வாங்கினான்.

      “நான் இதை போடுவேன்னு நினைக்கிறியா? நீயே ஓல்ட் நேம் சொல்லுறப்ப நான் எப்படி அந்த பெயர் இருக்கற செயினை கழுத்துல  போடுவேன்.” என்று வினாதொடுத்தான்.

        “நீங்க போடறதோ வேண்டாம்னு வச்சிக்கறதோ உங்க இஷ்டம்” என்று அடுத்து பேசும் முன் பிரணவி அவளது அறைக்குள் மின்னலாய் புகுந்தாள்.

       ‘நான் இதை போடுனும்னு நினைக்கறாளா?’ என்று ஆத்ரேயன் கையில் வைத்து பார்த்தான்‌.  ‘Nilambari’ என்று ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருந்தது.

        ஏனோ திருப்பி தர மனமில்லாது வைத்து கொண்டான்.

      இரவெல்லாம் நானா பேசினேன். நானா அவரிடம் அப்படி துள்ளினேன்.’ என்று நகம் கடித்தபடி புரண்டு புரண்டு படுத்தாள் பிரணவி.

       அவளுக்கு இருந்த கோபம் எல்லாம் வெளியே கொட்டியது போல தோன்றினாலும், தான் விரும்பியவரை யாரும் காதலிக்கும் பார்வையை வீசக் கூடாதென்று பேசி தள்ளிவிட்டாள்.

      பிரணவியும் முன்பு ஆத்ரேயன் வந்தால் மனதை அலைப்பாய விடுவாள்.

      பெண்ணின் மனம் திருமணமாகாதவன் என்ற கண்ணோட்டத்தில் தான் தனக்கு பாடம் நடத்தியவனை கண்டது. அவள் மட்டுமா? அஞ்சலி லலிதா என்று இருவரும் கூட ஆத்ரேயன் வகுப்பு என்றால் ஆர்வமாய் படிப்பார்கள்.

      நாமெல்லாம் மனிதர்கள் என்பது போல அழகான ஆண்மகனை கண்டு ஏற்படும் சலனம்.

      சிலருக்கு அது கடந்து விடும். மிதுனா போன்றவர்கள் வைத்த காதல் ஆபத்தானது. தனக்கு இல்லையென்றால் அவப்பெயரை இழுத்து காதலித்தவனை கெட்டவனாக மாற்றவர் பார்வைக்கு ஆளாக்குவது‌.

       பிரணவி யாரிடமும் கூறாமல் தன் மனதோடு உறவாடினாள். இந்த ஆசை காதலாக மாறும் கல்யாணத்தில் முடியும் என்று கனவிலும் நினைத்ததில்லை.

       அதனால் தான் தந்தை மாப்பிள்ளை பார்த்து முடிக்கவும்  யாரை வேண்டுமென்றாலும் மணக்க நின்றாள்.

      ஆனால் மனதில் ஆசையை உண்டாக்கியவன் கிடைக்க விடுவாளா.?! இது தான் கடவுள் போட்ட முடிச்சி என்று தந்தையின் வார்த்தையே தன் முடிவு என்று ஒரேபோடாய் போட்டு ஆத்ரேயனின் மாணவியாக இருந்தவள் மனைவி என்ற பந்தத்தில் நுழைந்தாள்.

      என்ன அவன் மனதில் மாணவி என்ற பாறையை உடைத்து வீடு கட்டி அதில் மனைவி என்று குடிப்புக தான் காலம் அமையவில்லை.

    -தொடரும்.

  • மௌனமே வேதமா-10

    அத்தியாயம்-10

       ஆரத்ரேயன் கல்லூரி வந்ததும் தனக்கான வருகைப் பதிவில் கையெழுத்து போட்டு முடித்தான்.‌

         வகுப்பறைக்குள் வரும் பொழுது தலைமை பண்பில் இருக்கும் மாணவன் ஒருவன் டான்ஸ் ஆடி முடித்தான். மறுபக்கம் இருந்த குழுவோ “ஏ‌‌…” என்று கத்தினார்கள்.

       ஆத்ரேயன் காதை தேய்த்து வந்தவன், சைலண்ட் என்று அதட்டினான்.‌
    ‌
        வகுப்பு தலைவன் இப்படி கல்லூரியில் ஆடலாமா? என்று கடியும் விதத்தில் “என்ன ரஞ்சித் நீயே கிளாஸை கவனிக்காம ஆடிட்டு இருக்க?” என்று கேட்டான் ஆத்ரேயன்.

      வகுப்பு தலைவனோ, “இல்லை சார் எப்பவும் காலேஜிக்கு புரப்பஸர் லேட்டா வந்தாலும், இல்லை எக்ஸ்ட்ரா ப்ரி பீரியட் கிடைச்சாலும் இந்த கேம் விளையாடுவோம். நேத்து விளையாட்டு பீரியட்ல ட்ரூத் ஆர் தேர் விளையாடினோம் சார்.

       நேத்து நான் டேர் பண்ணறேன்னு சொன்னேன். பசங்க எல்லாம் கிளாஸ்ல டான்ஸ் பண்ண சொன்னாங்க. அந்த நேரம் ப்ரின்சிபால் வந்துட்டார். அதான் இப்ப ஆடினேன்.” என்றதும் ஆத்ரேயன் உட்காரு” என்றவன் அட்டனன்ஸ் எடுத்து பேசியதால் பத்து நிமிடம் கழிந்தப் பின் மிச்ச மீதி பாடத்தை நடத்தினான்.

       அந்த பாடம் சேப்டர் இருபது நிமிடத்தில் முடிவுற்றது.

       இனி அடுத்த பாடம் நாளை தான் துவங்க வேண்டும். கடிகாரத்தை பார்க்க இன்னும் கால் மணி நேரம் கூடுதலாக இருக்கவும் மாணவ மாணவியரிடம் பேச ஆரம்பித்தான்.

      இது எப்பொழுதும் வழக்கம். யாருக்காவது சந்தேகம் இருந்தால் மீண்டும் ஏதேனும் நடத்த கூறினால் நடந்தி தெளிவாக்குவான்.
      இங்கு மாணவரிடம் கேட்க, “நீங்க நடத்தறது க்ளியரா புரியுது சார்” என்று சந்தேகமில்லை என்றனர்.

      ஆத்ரேயனோ “என்‌‌ வகுப்பு முடிய  கால் மணி நேரம் இருக்கு. என்ன பண்ணலாம்?” என்று விளையாட்டாய் கேட்டான்‌.

       ”சார் ட்ருத் ஆர் டேர் விளையாடலாம் சார்” என்றதும் ஆத்ரேயன் புன்னகை முகமாக, “ஓகே விளையாடுங்க” என்று கூறவும் மாணவர்களிடம் சலசலப்பு.

      “சாரை விளையாட கூப்பிடலாமா?” என்றும், “சார் புதுசு எப்படி பழகுவாருன்னு தெரியலை வேண்டாம்.” என்றனர்.
     
      அவர்கள் பேசியதை கேட்ட மாணவிகளோ, ‘சார் பிரெண்ட்லியா தெரியறார். கேட்போம். அப்பறம் டைம் இருக்காது” என்று கூற மற்றவர்களோ “யார் கேட்கிறது?” என்று கேள்வியை திரும்ப, “அய்யோ நான் மாட்டேன்.’ ‘நான் சான்ஸேயில்லை” என்று கூற, “அட நான் கேட்கறேன்” என்று துடுக்குத்தனமான மாணவன் எழுந்தான்‌.

       “சார் நாங்க சம்டைம் விளையாடுவோம் நீங்க விளையாடுவிங்களா?” என்று கேட்டான்.

       “டான்ஸு பாட்டுன்னு என் தலையில் கட்டினா நான் ஆடமாட்டேன்.  இங்க நான் புரப்பஸர். இதே பெஞ்சில உட்கார்ந்து ஏதாவது செய்யணுமா சொல்லணுமா செய்வேன்‌. அதை விட்டு ஆளை விடுங்க” என்றான் ஆத்ரேயன்.
      
      “சார்… ‘டேர்’ நீங்க சொல்லாட்டி எதுவும் செய்யணும்னு அவசியமில்லை சார்‌. அதுக்கு பதிலா ‘ட்ருத்’ சொல்லுங்க.” என்றனர்‌ மாணவிகள்.

       “ம்ம்.. ஓகே. நான் எப்பவுமே ட்ருத் தான் பேசறது. என்ன உண்மை சொல்லணும்?” என்று ஆர்வமானான்.

      இதெல்லாம் பள்ளி கல்லூரி காலத்தில் விளையாடியது. மீண்டும் இப்படி ஆஃபர் வந்தால் பழைய நினைவை அசைப்போட ஆசை பிறக்காதா?

       “சார் சார் நான் கேட்கறேன் சார்‌” என்று மாணவி எழுந்து நிற்க, “சார் என்ன வேண்டுமின்னாலும் கேட்பேன் பதில் உண்மையா சொல்லணும்.” என்று புதிர் போட, “ஏய் ஒழுங்கா கேளு” என்று பக்கத்தில் இருந்தவள் உரைத்தாள்.‌

       “சார் நீங்க ரொம்ப அழகாயிருக்கிங்க.” என்று ஆரம்பிக்க வகுப்பில் பலத்த சப்தம் ‘சைலண்ட்ஸ்’  என்றவன் “தேங்க்ஸ் மா.” என்றான்.

      “உஷ்… அடுத்து கேள்விக் கேட்க வேண்டாமா?” என்று அந்த மாணவி சக மாணவ மாணவிகளை அதட்டி விட்டு, “சார்‌ சின்ன கேள்வி தான். உங்களை எத்தனை பேர் லவ் பண்ணினாங்க? நீங்க யாரையாவது லவ் பண்ணினிங்களா?” என்று கேட்டதும் “சூப்பர் சூப்பர் சூப்பர்” என்ற கத்தல்.

        “ஏ அமைதியா இருங்க சார் ஆன்சர் பண்ணட்டும்” என்று வகுப்பு தலைவன் கட்டளையிட்டான்.

       பிரணவிக்கு தனக்கு முன்னிருந்த மாணவி எழுந்து பேசவும் ஆத்ரேயன் பார்வை இந்த பக்கம் திரும்ப தலை குனிந்து சற்று திணறி முனனேயிருந்த மாணவியை தான் பார்த்தாள்.

       தற்போது அவள் கேட்ட கேள்வியால் ஆத்ரேயன்‌ என்ன பதில் தருவாரென்ற ஆர்வம் உருவாக, மற்ற மாணவிகளை போல அவளும் அவனை நோக்கினாள்.‌

       “இப்படியொரு கேள்வி கேட்பிங்கன்னு நினைக்கலையே. காலேஜ் படிச்சி கட் அடிஞ்சிங்களா?  அடி வாங்கினிங்களா? கேட்பிங்கன்னு நினைச்சேன்” என்றவன் கண்ணாடியை துடைத்து போட்டான்.

       “சார் சார் சொல்லுங்க சார்” என்று குரல்கள் சுற்றி கேட்க, லேசான புன்னகை உதிர்த்து, “ஸ்கூல் படிக்கிறப்ப ஆறு பேர் காதலிச்சாங்க. இப்ப மாதிரி இல்லை சுவற்றுல பேரை கிறுக்கி ஹார்ட்டின் விட்டு, ஹோம்வொர்க் நோட்ல எழுதி, பிளேம்ஸ் போட்டு, ரெக்கார்ட் நோட்ல கவிதை எழுதி, போர்டுல பையன் பெண்ணு போட்டோ வரைந்து, இப்படி நிறைய ஆனா நான் விரும்பியது இல்லை. நான் ஜஸ்ட் பார்க்கறதோட சரி.

        காலேஜ்ல…” என்று இழுத்தவன் ”12 ஆர் 13 பேர் என்னை விரும்பினாங்க. நானா விரும்பியது ஒரு முஸ்லீம் பொண்ணை. ஆனா மதம் மாறி என்னை காதலிக்க அந்த பொண்ணுக்கு பயம். அதனால அப்படியே ஸ்வீட் மெமரியா போயிடுச்சு.” என்று கூறினான்.‌

       “அதுக்கு பிறகு யாரும் காதலிக்கலையா சார்.” என்று ஆர்வமாய் கேட்டது ஒரு குரல்.

       “அதுக்கு பிறகும்…. இருந்தது வேலை செய்யற இடத்துல” என்றான்.‌

       “காலேஜ்லயா சார்?” என்றதும் முகம் லேசாக மாறியது. உடனே சரிசெய்து கொண்டவன், “ஆமா” என்றவன் எழ முற்பட்டான்.‌

       “சார் இன்ட்ரஸ்டிங்கா இருக்கு சொல்லுங்க” என்று தூண்டிவிட, “இல்லை டைம் ஆகிடுச்சு” என்று நழுவ முற்பட்டான்.‌

       “சார்… புதுசா வந்த புரப்பஸர் நீங்க. இங்க ஜாலியா பாடம் நடத்தறவங்க ரொம்ப கம்மி. நீங்க பிரெண்ட்லி புரப்பஸரா இருங்க சார். சொல்லுங்க ப்ளீஸ். எல்லாம் ஜ்ஸ்ட் ஃபன் சார்.” என்று கேட்டதும் மாணவ மாணவிகளை பார்த்தான்‌.

      தனது கல்லூரி காலத்தில் இது போல பேராசிரியரிடம் பேசி அவர்கள் பதில் கூறினால் நிச்சயம் மகிழ்ந்து உறவாடி நல்ல பிணைப்போடு அந்த ஆசிரியர் வகுப்பை கவனிப்போம். அது போல இன்று நான் பேசுவதால் நாளை என்‌ வகுப்பு யாரும் போரடிக்கு என்று கூறமாட்டார்கள். மாணவ மாணவிகள் ஆர்வமாய் என்னிடம் பாடம் பயில்வார்கள். அதோடு ஆசிரியர் மாணவர் நட்புறவு நட்பாகவே அமையும் என்ற முடிவோடு, செருமிக்கொண்டான்.

      “காலேஜ்ல வேலை பார்த்த இடத்துலயும் காதலிச்சிருக்காங்க.
       ஸ்டெல்லா மிஸ்.. அவங்க பிசிக்ஸ் புரப்பஸர் கல்யாணமாகாதவங்க  ஒரு நாள் வந்து பிரப்போஸ் பண்ணினாங்க.

       எனக்கு ஒவர் மேக்கப் பண்ணறவங்க என்றாலே அலர்ஜி. ஸ்டெல்லா ரொம்ப மேக்கப். அதனால் மறுத்துட்டேன்.” என்றான். பிரணவிக்கு ‘அடப்பாவமே அவங்களா?’ என்று வாய் பிளந்தாள்.
       
        அப்பறம்… ஸ்டூடண்ட்ல இரண்டு பேர்… ஒரு பொண்ணு சந்தியா. இன்னொருத்தி மிதுனா‌. இரண்டு பேரிடமும் வார்ன் பண்ணி திட்டி அனுப்பிட்டேன்.

       எப்பவும் ஆசிரியர் மாணவர்(வி) உறவு கலங்கம் வரக்கூடாது.
     
       அதோட இனி யாரும் என்னை விரும்பறேன்னு நெருங்க கூடாதுன்னு எங்கம்மா கல்யாணம் பண்ணி வச்சிட்டாங்க” என்று கூற மற்றவர்கள் சிரிக்க ஆரம்பித்தனர்.

        பிரணவியோ ‘ஆமா ஆமா கல்யாணம் பண்ணி வச்சதும் ரொம்ப அழகா திருமண வாழ்க்கை வாழறிங்க’ என்று அங்கலாய்த்து கொண்டாள்.

      “சார் நீங்க கல்யாணம் ஆனவர்னு நீங்களா சொல்லறப்ப தான் தெரியுது. இல்லைனா பேட்சுலர் மாதிரி தெரியறிங்க. பார்த்து சார் இங்க யாராவது புதுசா ஸ்டெல்லா மிஸ் வந்துட போறாங்க” என்று கிண்டலாய் மாணவன் பேசினான்‌.

       ஆறுமாதமாய் பழகும் நெருக்கம் மாணவர்கள் விளையாட்டாய் பேசினார்கள். “ஏன் சந்தியா மிதுனா யாராவது வரக்கூடாதா?” என்று ஒரு மாணவி பேசவும் பிரணவிக்கு கோபம் உண்டானது.

       ஆத்ரேயன் அவளை போல முகத்தில் உணர்வை காட்ட முடியுமா? அதனால் சிரிப்பி மழுப்ப பார்க்க, கல்லூரி மணியோசை ஒலித்தது.

       தன்னை காப்பாற்ற வந்த ஒலியாக “ஓகே ஸ்டூடண்ட் விளையாட்டு ஓரளவு தான்‌. படிப்புல கவனமா இருங்க‌. குட்பை” என்றான் ஆத்ரேயன்.

       “தேங்க்யூ சார்” என்ற மாணவ மாணவிகள் குரல் ஒன்றாக ஒலித்தது.
     
        ‘இந்த காலத்து பிள்ளைங்க நம்ம வாயை பிடுங்கிடறாங்க. ஆத்ரேயா உஷார் டா.’ என்று மதிய உணவை கொறிக்க ஸ்டாப் ரூமிற்கு நடையிட்டான்.

       பிரணவி சமையல் ஓரளவு நன்றாக இருந்தது. அதனை சுவைத்து கொண்டே, ‘பிரணவி கோபமா இருந்தாளா? எதுக்கா இருக்கும்? யார்‌மேல கோபம்? பாவம்… வீட்ல போய் என்னனு கேட்போம்’ என்று எண்ணினான்.

       பிரணவிக்கு வகுப்பில் இருக்க முடியவில்லை. பள்ளி காலத்தில் ஆறு பேர், கல்லூரி படிக்கும் போது 13 பேர், வேலை செய்த கல்லூரியில் ஸ்டெல்ல மேம், சந்தியா மிதுனா எனக்கு தெரிந்து என் கிளாஸ்ல மூன்று பேர். அப்பப்ப்பா..

    ‌‌25 கேர்ள்ஸ் பின்னாடி சுத்தியிருக்காங்க’ என்று நினைத்தவளுக்கு கால் சதமா என்ற பயம் கோபம். பயத்தை விட கோபம் அதிகமானது. மனமோ என்ன உரிமைப் போராட்டமா? என்று கேலி செய்தது.

       பிரணவிக்கு தங்கள் கல்யாணம் எந்த அடிப்படையில் முடிவாகி எதனை அடியெடுத்து செல்கின்றதென்ற கலக்கம் முதலா முறை தோன்றியது.

       இத்தனை நாள் இப்படி அவள் நினைக்கவில்லை. ஆத்ரேயன் சாரை காப்பாற்ற, என் படிப்பு போனது என்று தன்னை தானே தேற்றியவளுக்கு, மிதுனா இருவரை அழைத்து வந்து அச்சுறுத்த தந்தை திருமண பேச்சை எடுத்துவிட்டார்.
       சரி மணந்தால் மட்டுமே தந்தை மகிழ்வாரென முடிவு கட்டி சம்மதிக்க, ஆத்ரேயனே பொண்ணு பார்க்க வந்து நின்றதும் ஆச்சரியமும் அதிர்ச்சியும் உண்டானது.

       ஆத்ரேயன் மறுத்து செல்ல, தந்தை ஒரு வாரம் முடிவெடுக்க அவகாசம் தர, ஆத்ரேயன் பிரணவியின் தந்தை முடிவாக பேசியதும், வேறுவழியின்றி என்ன நினைத்தாரோ மணந்துவிட்டார்.

       இன்று வரை படிக்க எந்த தடையும் விதிக்கவில்லை. அதே போல் மனைவி என்று உரிமையும் காட்டியதாகயில்லை.

        இப்படியே விட்டால் நாளைக்கு இந்த கல்லூரியிலும் ஒரு மிதுனா முளைக்க மாட்டாளா?

       ஆளாளுக்கு ஆத்ரேயன் நடந்து வரும்போது, மற்ற பேராசிரியரோடு சிரித்து பேசும் போது, வகுப்பில் பாடம் நடத்தும் போது, ஏன் அட்டனன்ஸ் எடுக்கும் போது கூட அவனை பெண்கள் விழுங்குவதை அவள் அறிவாளே?!

    ஆத்ரேயனை பற்றி நினைக்க நினைக்க கல்லூரி மணி ஒலித்தது.

       எப்பவும் ஆடி அசைந்து பேருந்து ஏறி வருபவள். இன்று கடைசி வகுப்பு முடியும் முன் தலைவலி என்று கூறிவிட்டு வகுப்பு ஆசிரியர் அனுமதியோடு வீட்டுக்கு வந்தாள்.

        விசிலடித்து வாசல் கதவை திறந்து பைக்கை நிறுத்திவிட்டு வீட்டு வாசலை வந்தடைந்தான்.

      தன்னிடம் இருக்கும் சாவியால் கதவை திறக்க முயல, கதவு திறக்கவில்வலை.

    யாரோ உள்பக்கம் தாழிட்டதை தாமதமாக கவனித்தான்.
     
       செருப்பு வைக்கும் இடத்தில் பார்வை சென்றது. அங்கே பிரணவி செருப்பு மேலே ஒன்றுமாக கீழே ஒன்றுமாக கிடந்தது.

       கடிகாரத்தை பார்த்து, ‘அதுக்குள்ள வந்துட்டா’ என்று ஆச்சரியப்பட்டவன்‌, காலிங் பெல்லை அழுத்தினான்.

       பிரணவி கதவை திறக்க, ஆத்ரேயனை நுழைய விடாது நின்றவளை கண்டு, “மூவ் பண்ணு” என்றான்.‌

       “எங்க வாழ்க்கையில இருந்தேவா சார்?” என்று மார்க்கமாய் கேட்டாள். 

    -தொடரும்.

  • மௌனமே வேதமா-9

    அத்தியாயம்-9

         சார் நான் உங்களிடம் தனியா பேசணும்” என்று ஆத்ரேயன் கூப்பிட, ஜெகநாதனோ, “இல்லைங்க தம்பி நீங்க எதுக்கு கூப்பிடுவிங்கன்னு எனக்கு தெரியுது. பொண்ணை படிக்க வையுங்க. இப்ப கல்யாணம் பண்ணி வைக்காதிங்க. இதானே…

      மன்னிக்கணும் தம்பி. எப்ப இரண்டு பொறுக்கிங்க வந்து என் கண் எதிர்ல என்‌ மகளை என்னென்னவோ பண்ணறதா பேசினாங்களோ. அப்பவே கல்யாணம் முடிச்சி ஒரு பொறுப்பான ஆண்மகனிடம் ஒப்படைக்கணும்னு முடிவெடுத்துட்டேன் .

       நீங்க பிரணவியை மாணவியா பார்த்து திருமணம் பண்ணிக்காட்டி கூட வேற யாரையாவது கட்டி வைப்பேன்.‌
       இது உறுதி.” என்று ஆணித்தரமாக உரைத்தார்.

       “ஆத்ரேயா அநியாயம் பண்ணாத. நானே கல்யாணம் பண்ணிக்கறேன்னு வாக்கு கொடு.

       அந்த மிதுனா பொண்ணு மூஞ்சில கரியை பூசு.

       பிரணவிக்கு என்ன குறைடா. அழகா அறிவான பொண்ணா, உன்னை பெரிய பழிலயிருந்து காப்பாத்தியிருக்கா. சும்மாவா அவ போட்டோ நம்ம வீட்டுக்கு வந்துச்சு. இதெல்லாம் கடவுள் எழுதி வச்சிருக்கான் டா.” என்று சங்கவி கூற, “அய்யோ அக்கா சும்மாயிருக்கியா? அவ என் ஸ்டூடண்ட்” என்று அதட்டினான்.

       “மாப்பிள்ளை பொண்ணு நல்லாயிருக்கு. நீ என்ன உன் ஸ்டூடண்டையா லவ் பண்ணின? இல்லை அவளிடம் பிளார்ட் செய்தியா? தானா உன்‌ அப்பா அம்மா வரன் தேடினப்ப வந்தவள்.

       இது பக்கா அரேஜ்மேரேஜ். இதுல நீ புரப்பஸர் அவ ஸ்டூடண்ட் எதுக்கு குழப்பிக்கற?” என்று அறிவுறுத்த அக்கா கணவரை திட்ட இயலாது நின்றான்.

       பிரணவி தலை குனிந்து நின்றாள்.

       ஆத்ரேயன் நெஞ்சு விம்மி, “பிரணவி இங்க என்ன நடக்குது தலை குனிந்து இருக்க? உங்கப்பாவிடம் கல்யாணம் வேண்டாம்னு சொல்லு.” என்றான்.

       “நான் எங்கப்பாவுக்கு பாரமா இருக்க விரும்பலை சார். அவருக்கு எது சரின்னு தோணுதோ செய்யட்டும்.

       நான் எந்த தப்பும் பண்ணலை சார். போன் பவுச்ல இருந்தது. மிதுனா செய்ததை வீடியோ எடுத்தேன். ஏன் எடுத்தேன் அது உங்களுக்கு சாட்சியா வச்சி பழியை நீக்கினேன்னு எனக்கே தெரியலை.

       ஏதோ கனவு மாதிரி நடந்துடுச்சு.
    மிதுனா முடியை பிடிச்சி இழுத்து அந்த இரண்டு பேர் முன்ன நிற்க வச்சி அசிங்கப்படுத்தினது தான் இப்ப நிஜமா முன்ன நிற்குது. என்னால அப்பாவிடம் கல்யாணம் வேண்டாம்னு எப்படி சொல்லறது. அவர் இஷ்டப்படி நடப்பேன்.” என்றாள்.

       “முட்டாள் அவர் என்னை மணக்க சொன்னா?” என்றதும் “தெரியலை சார். நீங்க தான் என்னை ரிஜெக்ட் பண்ணிட வாய்ப்புண்டே. யாராவது வருவாங்க” என்றாள்.

        “லூசா நீ.” என்றதும் சங்கவி தம்பியை திருப்பினாள்.

       அவ அப்பா சொல்படி கல்யாணம் பண்ணுவதா சொல்லிட்டா. நீ என்ன முடிவு எடுக்க போற?

        உன்னை அவப்பெயர்ல இருந்து காப்பாற்றினவளுக்கு, பரிசா நன்றி சொல்லறதுக்கு பதிலா படிப்புக்கு மூடுவிழா செய்யற, பேஸ் ஆத்ரேயா.” என்றதும் ஆத்ரேயன் தவிப்பாக பார்த்தான்.‌

       சங்கவியோ, “நீ நினைச்சா இந்த பொண்ணு படிப்பை தடுக்காம படிக்க வைக்கலாம். நீ இவளை கல்யாணம் பண்ணிக்கோ. அதே காலேஜ்ல பிரணவியை படிக்க அனுப்பு.” என்று கூற, ஆத்ரேயன் தலையை உலுக்கி நடந்தான்.‌

       ஒரு தூணின் பக்கம் சென்று பின்னந்தலையை கோதினான்.

        பவானியோ “தம்பி ஒரு வாரம் நேரம் எடுத்துக்கோங்க. எம் பேத்தியை கட்டறதா இருந்தா சொல்லுங்க. இல்லையா நன்றி சொன்னதோட உங்க வேலையை கவனிங்க. என் பேத்திக்கு வேற யாருடனாவது கல்யாணம் நடக்கும்” என்றார் திட்டவட்டமாக.

            அங்கே நீரை மட்டும் பருகிவிட்டு ஆத்ரேயன் அவன் குடும்ப ஆட்கள்  புறப்பட்டார்கள். பிரணவி வீட்டில் மழை பேய்ந்து ஓய்ந்தது போல இருந்தது.

       ஜெகநாதனோ “என்னம்மா அப்பா மேல் கோபமா?” என்றார்.‌

    “இல்லைப்பா… நீங்க நல்லது தான் செய்விங்க. ஆனா ஆத்ரேயன் சார் கல்யாணம் பண்ண மாட்டார்ப்பா” என்றாள்.

      ஜெகநாதனுக்கு ஆத்ரேயனை கண்டதும் பிடித்திருந்தது. ஒரு பெண் வலிய வந்து பேசினால் ஆண்கள் அவளை உபயோகப்படுத்தி நூரயெறியும் இக்காலத்திலும் அறிவுரை செய்து திருத்த பார்த்தது எப்பேற்பட்ட விஷயம். மகளுக்கு இதை விட ஒழுக்கமானவன் கிடைப்பானா?!

       ஆத்ரேயனுக்கு மனக்குழப்பம் ஏற்பட, தவிப்பாக சுற்றும் போது சங்கவி வந்து, “அந்த பொண்ணை கட்டிக்கிட என்னடா?” என்றதற்கு, “அவ என்‌ ஸ்டூடண்ட். எப்படிக்கா?” என்றான்.‌

        “ஏன்டா புரப்பஸரா இருக்கறவங்க பொண்ணை கட்டிக்க மாட்டாங்களா? அப்படி பார்த்தா அந்த பொண்ணு ஏதோ காலேஜ்ல படிச்ச மாணவி தானே. அப்ப புரப்பஸர் கட்டிக்கிட மாட்டாளா?

    நீ தான்டா இப்படி உருட்டற. அங்கங்க‌ வந்து பாரு படிக்கிற பிள்ளையோட வாத்தியார் ஓட்டம்னு இருக்கு.” என்று‌ கூற, ”நான் ஒன்னும் அப்படிப்பட்டவன் இல்லை” என்று கொதித்தான்.
    ‌
       “சரிடா அவர் பிரணவியை யாருக்காவது கட்டி தர்றார். அவன் குடிக்காரனோ ஒழுங்கில்லாதவனா இருந்தா என்ன பண்ணுவ? நாளைக்கு அவ மீதி வாழ்க்கை என்னாகறது.‌ படிப்பும் போய் வாழ்க்கையும் போகவா?” என்றதும் ஆத்ரேயன் கவலையுற்றான்.

        அதன் பின் தினமும் ஆத்ரேயனிடம் சங்கவி வினய் இருவரும் ஒரு வாரம் திரும்ப திரும்ப பேசி மூளைச்சலவை செய்ய பார்த்தார்கள்.

      ஆத்ரேயன் மறுக்கும் முடிவோடு திரிந்தான்.
      அப்பொழுது தான் சாரதா ஆர்ட்ஸ் அண்ட் சயின்ஸ் காலேஜில் ஒரு கையெழுத்தும் சான்றிதழும் வாங்க வந்தான்.

      பரீட்சை வரும் நேரம் இப்படி போவதால் கல்லூரி பெரிதும் கவலையுற்றது. இதில் மிதுனா ஜாலியாக வகுப்பில் இருந்தாள்.
     
       தன்னால் பிரணவி படிப்பு பாழாவதா? என்ற கவலை அதிகமாக தாக்கியது.

        வேறு யாராவது திருமணம் செய்தால் படிக்க வைப்பாரா? அப்படி வைத்தாலும் இரண்டு மாதத்தில் எக்ஸாம் வரப்போகின்றதே. பிரணவி வீட்டிலிருந்தால் எப்படி படிப்பாள்? இதே எண்ணியவன் ஜெகநாதனிடம் மீண்டும் தனியாக பேச முயன்றான்.

       அவரோ இவனுக்கு மேலாக பிடிவாதம் பிடித்து, “படிப்பு போனா போகட்டும் தம்பி. என்‌‌ அம்மா கல்யாணம் பண்ண சொல்லிட்டாங்க” என்று முடித்தார்.

        வேற வழியின்றி நான் பிரணவியை மணந்துக்கறேன் என்றான். ஆனால் பிரணவி திரும்ப அதே கல்லூரியில் பரீட்சை எழுத வேண்டுமென்றான்.‌

       வீட்டிலும் கல்யாணம் முடிஞ்சு எங்க ஊர் பக்கம் இருக்குற காலேஜ்ல ஆத்ரேயன் புரப்பஸார வேலைக்கு போறான்.‌ அங்க பிரணவியை மூன்றாம் வருடம் படிக்க போகட்டும் என்று இரண்டாம் வருட பரீட்சை எழுத மட்டும் அனுமதி வாங்கினாள்.

        அந்த இரண்டு மாதத்தில் படிப்பு வீடு என்றிருக்க, மறுபக்கம் கல்யாணத்துக்கு உண்டான வேலைகளும் நடைப்பெற்றது.

       திருமணம் முடித்து ஊருக்கு வருவதால் அப்பொழுதே கல்லூரி வந்து பாடம் நடத்த சிபாரிசுடன் நுழைந்தான்.

       சிபாரிசு என்றாலும் ஆத்ரேயன் கல்வி தகுதி எல்லாம் தாராளமாக கொடுக்கலாமென்று உரைத்தனர். அதில் மனம் அமைதியானது.
      
          பிரணவியை கல்லூரிக்கு செல்ல கூறினான்.‌

      அவள் மிதுனாவினால்  பயந்து பரீட்சைக்கு மட்டும் போவதாக கூறினாள்.‌

      ஆத்ரேயன்‌ பயப்படாமல் செல் என்றான்.

    ‌‌ காலையில் இவள் வந்ததை கண்டு‌ மாலை வாசலில் அந்த இரண்டு பொறுக்கியை வரவழைத்தாள். பிரணவிக்கு லேசான நடுக்கம் வந்தது. தந்தை வெளியே இருப்பாரென வர, ஜெகநாதனுமே இவ்விருவரை கண்டு அச்சத்தில் வெளுத்திருந்தார்.‌

       பிரணவி அருகே செல்லும் முன் அந்த இருவரை மோதும் விதமாக ஆத்ரேயன்‌ காரில் குறுக்கே வந்தான். அவன் இறங்கும் போதே அவன் தோற்றம் மிரட்டாமல் மிரட்டியது.

       “என்ன பயம்? செகண்ட் இயர் எக்ஸாம் முடியற வரை வந்துட்ட. உங்கப்பா தான் கூட்டிட்டு வரணுமா. பயப்படாம ஹாண்டில் பண்ண பழகு” என்று கடித்தான்.

       பிரணவி சம்மதமாய் தலையாட்டி காரில் ஏறினாள். அதன் பின் தனியாக ஜெகநாதன் அழைத்து வந்து அழைத்து சென்றார்.‌
      
       மிதுனா தான் தனியாக திரிந்தாள். யாரும் பழக யோசித்தனர். ஆதரவு குறையவும் ஓரளவு கல்லூரி முதல்வரும் கண்டித்து இருக்க, பிரணவி அருகே சென்றால் டிசி வழங்குவதாக கூறிட அடங்கிப் போனாள். அந்தளவு ஆத்ரேயன் கோபத்தை வெளிப்படுத்தினான்.

        பிரணவிக்கும் ஆத்ரேயனுக்கும் திருமணம் என்று கல்லூரி ப்ரின்சிபாலுக்கு பத்திரிக்கை வைக்கப்பட்டது. ஏதோ பிரணவிக்கு உதவுவதாக நினைத்தனர். இல்லை என்றதும் திருமணமா? என்று ஆச்சரியப்பட்டார்.

       ப்ரின்சிபாலோ “இந்த அவசர கல்யாணம் இங்க நடந்த நிகழ்வாலையா?” என்று கேட்டாலும் ஆத்ரேயன் பதில் தராமல் போக புரிந்துக் கொண்டார்.

        ஒப்புக்கு அங்கே பணிப்புரிபவரிடம் பத்திரிக்கை வைத்தான்.

       தன்னிடம் படிக்கும் மாணவியை ஆத்ரேயன் கரம் பற்றுவதாக கிண்டல் கேலி செய்திருக்க வேண்டும். ஆனால் பெரும்பாலானவர்களுக்கு நடந்ததை தெரிந்ததால் கேலி செய்யவில்லை.

    பரீட்சை முடிந்ததும் லீவில் இடைப்பட்ட நாளில் திருமணத்தை நிறுத்த ஆத்ரேயன் போராடினான்.‌ அம்மா அக்கா அப்பா மாமா என்று நால்வரும் இவன் திருமணத்தை வெகுவாக எதிர்பார்த்ததால் ஆத்ரேயன் கருத்தை காதிலே வாங்கவில்லை.

    பிரணவி அப்பாவிடம்‌ திருமணத்தை நிறுத்த கூறினால் ‘மூச்சை நிறுத்திடுவேன் மாப்பிள்ளை. என் பொண்ணு, நான், என் மனைவி, அம்மா எல்லாரும் விஷம் வாங்கி குடிச்சிடுவோம்.’ என்று மிரட்டினார்.‌

    ‌ அதன் பின் ஆத்ரேயன் எப்படி பேசுவான்?
       பிரணவியிடம் “உங்கப்பாவிடம் படிப்பு முடிய கல்யாணம் பண்ணிப்பதா வாயை திறந்து சொல்லேன்” என்று திட்டினான்.‌

    ‌”இல்லை சார் அப்பா என்னால் மனசொடிந்து போயிட்டார்.‌ அப்பா கைநீட்டற மாப்பிள்ளையை கட்டிக்கணும். அதானே சார் நல்ல பொண்ணுக்கு அழகு” என்றாள்.

      “என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்க உனக்கு சம்மதமா?” என்று கோபமாய் கேட்க, “எங்கப்பா பார்த்த மாப்பிள்ளை சார் நீங்க. நான் ஒன்னும் மிதுனா மாதிரி பாடம் நடத்தறவரை காதலிக்கலை.” என்றாள். ஏனோ அதன் பின் ஆத்ரேயன் பிரணவியிடம் வாதடவில்லை.

      ஏன் திருமணம் நெருங்கும் வரை திருமணத்தை நிறுத்துவதை பற்றி பேசுவதை குறைத்து கொண்டான்.

       ‘பரசுராம் ஆர்ட்ஸ் அண்ட் சயின்ஸ்’ காலேஜில் வேலை கிடைக்க அங்கே புதிதாக கட்டிய தனி வீட்டை வாங்கி குடிபுகுந்து வாழ்வை துவங்க பெரியவர்கள் விரும்பினார்கள்.

      காலையில் திருமணம் மாலையில் ரிசப்ஷன் என்று ஒரே நாளில் நடிக்க ஒப்பந்தமானவன் போல ஆத்ரேயன் அன்று சிரமம் பாராது நின்றான்.

    ‌ மணமுடித்து ஆத்ரேயன் வீட்டில் ஒரு வாரம் பிரணவி பெற்றவர்களும் கூடவே இருக்க வைத்தார்கள்.

      பிரணவி தனியாக திருச்செந்தூரில் தனிக்குடித்தனம் சென்றிடுவதால் இப்படி.‌ அதனால் ஆத்ரேயன்-பிரணவி என்று நெருங்கி பேசவோ பழகவோயில்லை.

       ஆத்ரேயனோ அவளை மூன்றாம் வகுப்பு படிக்க மற்ற ஏற்பாட்டை பார்த்திருந்தான். அவனே நேரிடையாக தலையிடாமல் சங்கவி அக்காவின் கணவர் வினய் மூலமாக சீட் வாங்கினான். 

       இங்கு கணவன் மனைவி என்று காட்டிக்கொள்ளாமல் மாதங்களை ஓட்டினர்.

    ‌ இதோ இப்பொழுது வரை அப்படியே…
       ஆத்ரேயன் கல்லூரியில் புரப்பஸர் பிரணவி ஸ்டூடண்ட் என்று இருப்பது சரி.

    வீட்டில்?

    அவன் கணவன் மனைவியாக‌ வாழும் முடிவுயின்றி திரிந்தான்.

      அவனுக்குள் ஆழத்தில் இருந்த எண்ணம் பேசுவதற்கு தடைவிதித்தது.

       பிரணவி ஓரளவு அவளும் தனியாக ஒதுங்க, நிம்மதியானான்.‌

      மாணவியை வழிநடத்தும் ஹாஸ்டல் வார்டனாக பாதுகாத்தான்.‌

       பிரணவி உள்ளத்தில் ஆத்ரேயனுக்கான எண்ணங்கள் என்ன என்று அறிந்தால் மாறலாம்.

       பிரணவிக்கும் இந்த புரப்பஸர் ஆத்ரேயனை அளவுக்கு அதிகமாக பிடிக்குமே.

    -தொடரும்.

     

  • மௌனமே வேதமா-8

     

    அத்தியாயம்-8

      காஞ்சனாவோ “தெரிந்த பொண்ணா ஆத்ரேயா?” என்று கேட்டார்.‌

       “அம்மா… ஒரு ஸ்டூடண்ட் நானும் மிதுனாவும் பேசியதை வீடியோ எடுத்து அதை காட்டி தான் என் மேல் இருந்த பழி களைந்ததுன்னு சொன்னேனே. அந்த வீடியோ எடுத்தது இந்த பொண்ணு தான்.‌ பிரணவி என்னோட ஸ்டூடண்ட்” என்றான்.‌

    ‌ பாலமுருகனுக்கு அப்பொழுதே ஏதோ உறுத்த, “அந்த பொண்ணு பி.எஸ்.சி கெமிஸ்ட்ரி செகண்ட் இயர்னு சொன்னியே.” என்று கேட்டார்.
       
       “ஆமாப்பா” என்றவன் பெயர் ஜாதகம் எல்லாம் பார்த்தான்.‌

       படிப்பு கோடிட்டு இருந்தது. அதாவது படிக்கின்றாளென்று.

       “இவ ஜாதகம் எப்படி? இவளுக்கு எதுக்கு கல்யாணம்?” என்று குழம்ப, “அதனால என்னய்யா கல்யாணம் பண்ணிட்டு படிக்க போறா” என்று காஞ்சனா கூறினார்.‌

       ”அம்மா… யாரை கல்யாணம் பண்ணப்போறா? நான் இவளை கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேன்.‌ இவ என் ஸ்டூடண்ட்.” என்று மறுத்தான்.

       “இங்க பாரு ஆத்ரேயா ஏதாவது சொல்லி என்னை வருத்தாத. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்ன யாரை கைகாட்டினாலும் தாலி கட்டறேன்னு சொன்ன. இப்ப கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேன்னு சொல்லற. எனக்கு தெரியாது இன்னும் இரண்டு மாசத்துல உன் கல்யாணம் நடக்கணும்” என்று பிடிவாதம் பிடித்தார்.
    ‌
    ‌‌ “பாருங்கப்பா அம்மாவை அவ என் ஸ்டூடண்ட. உங்களுக்கு என்னத்த புரியவைக்க” என்று நொடித்து கொண்டான்.‌

      “மாப்பிள்ளை இப்ப என்ன சொல்ல வர்ற? உன் ஸ்டூடண்ட்டா இருந்தா என்ன?” என்று வினய் கேட்க, ஆத்ரேயனோ “மாமா ஒரு புரப்பஸர் எப்படி அவனோட ஸ்டூடண்டையே கல்யாணம் பண்ணறது? அசிங்கம் மாமா” என்றான்.

    ‌‌ சங்கவியோ “அம்மா… இவன் இந்த பொண்ணையும் வேண்டாம்னு சொல்லிட்டு தனியா திருச்செந்தூர் பக்கமிருக்கற காலேஜ்ல வேலைக்கு சேர்ந்துட்டு தனியா வாழ முடிவெடுக்கறான்.‌ இப்ப விட்டிங்க அவ்ளோ தான்.” என்று காதில் கிசுகிசுத்தாள்.

       “சரிடா… அந்த பொண்ணை முதல்ல பார்க்க போகலாம். உன்னை எப்பேற்பட்ட பழியிலயிருந்து காப்பாத்தியிருக்கா அதுக்கு நன்றி சொல்லிட்டு வருவோம்.” என்றதும் சம்மதமாய் தலையாட்டினான்.
    ‌
       காஞ்சனாவோ மைந்தனை விட்டு தள்ளி வந்து, கணவர் பாலமுருகனிடம் “இன்னிக்கு பொண்ணு பார்க்க வரலாமானு தரகரிடம் கேளுங்க” என்றார்.‌

      “என்னடி அவன் கல்யாணம் வேண்டாம்னு சொல்லறான். நீ பொண்ணு பார்க்க போகலாம்னு ஆரம்பிக்கற.

      இதுல படிக்கிற பொண்ணுக்கு எதுக்கு கல்யாணம்னு தெரியலை.” என புலம்பினார்.

      “ஏங்க எனக்கு இந்த பொண்ணை பிடிச்சிருக்கு. என்‌ பையனுக்கு கெட்டப் பெயர் வராம காத்தவ இந்த பொண்ணு.‌நம்ம வீட்டு குலதெய்வத்துக்கு சமம்ங்க. எனக்கென்னவோ இது முடிவாகும்னு மனசுல உறுதியா தோணுது.” என்றார்.‌

       பாலமுருகனுமே மனைவிக்கு தோன்றுவது போல ஒரு உணர்வு மனதில் வந்து செல்ல, சம்மதிப்பாக தரகருக்கு போனை செய்தார்.‌

      இது போல நான்கு மணிக்கு பெண் பார்க்க வருவதாக உரைத்தார்.

       அவரும் பிரணவி பெற்றவரிடம் தெரிவிக்க ஜெகநாதனோ மாப்பிள்ளை யார் என்னவென்று கேட்காமல், நாலு மணிக்கு பிரணவியை பொண்ணு பார்க்க வர்றாங்க” என்று கூறினார்.

      அமலாவோ கண்ணீரை துடைத்து பிரணவி முன் வந்தார்.‌

    ‌‌பிரணவியும் ஒரு வாரம் கல்லூரிக்கு செல்லாமல் வீட்டில் தடைப்பட்டு கிடக்கின்றாள்.‌

       ஆத்ரேயனுக்காக கல்லூரி முதல்வரிடம் வீடியோவை காட்டி, மிதுனாவின் திட்டத்தை எட்டி மிதித்து ஆத்ரேயனை காப்பாற்றி, மிதுனாவை வசமாக போலீஸில் மாட்டிவிட்டு, கல்லூரியில் அவப்பெயரை விதைத்தது‌ பிரணவியாக மிதுனாவின் எண்ணம்.

       ஆத்ரேயனை அடையமுடியாது வெறி, கோபம் பிரணவியின் வீடு தேடி வந்து மிரட்ட ஆரம்பித்தாள்.

       மிதுனாவின் தந்தை செல்வம் கொண்டவர். அதனால் துணைக்கு அந்த ஏரியா பொறுக்கி பசங்களை அழைத்து கொண்டு பிரணவி வீட்டிற்கு வந்து அவள் முடியை கொத்தாக பிடித்து ஆட்டி, “உனக்கு என்ன தைரியம். அவனை பொம்பள பொறுக்கின்னு அவப்பெயர் கொடுக்க, என்னவெல்லாம் நடிச்சேன். கடைசில நோகாம ஒரு வீடியோ காட்டி எனக்கு பேக் ஃபயர் பண்ணிட்டல உன்னை என்று அவளை தள்ளி விட்டாள்.
    ‌
       சோஃபாவில் இடித்து எழும் போது ஜெகநாதன் வந்தார்.‌

    ‌  “உன் பொண்ணால என் கனவு தரைமட்டமா போயிடுச்சு. இனி அவளை காலேஜ்ல பார்த்தேன். அப்பறம் இவனுங்களை வச்சி நாசம் பண்ணிடுவேன்” என்று எச்சரிக்கை கொடுத்தாள்.

      அமலாவோ பயந்து மகளை தனக்கு பின்னால் இழுத்துக் கொள்ள, “பாப்பா… சும்மா மிரட்ட கூப்பிட்டியா? இல்லை முத்தம் கொடுத்து பயமுறுத்தவா?” என்று வந்தவன் பிரணவியிடம் முத்தம் கொடுக்க துடியாக துடித்தான்.‌

        பிரணவியோ தந்தைக்கு பின் மறைந்து கொள்ள, ”இவளை ஏதாவது செய்து என்ன பிரோஜனம்.‌அவனை செய்யணும்.” என்று புலம்பினாள்.‌

       அவளுக்கு ஆத்ரேயனிடம் தன்னை இழக்க தயாராய் இருந்தும் தள்ளி விட்டு சென்றானே. அந்த ஆண் திமிர்தனம் அது தான் அவளை ஆட்சி செய்தது. பிரணவி எல்லாம் வருத்திட காரணம் போதவில்லை. எப்படியும் பிரணவி வீடியோ காட்டவில்லை என்றால் கூட ஆத்ரேயன் தன்னை தள்ளி விட்டது அவமானம் அல்லவா?

    ஆத்ரேயன் மீது காட்டாத கோபத்தை பிரணவியிடம் காட்ட, ஜெகநாதனுக்கோ மிதுனாவோடு வந்த நபர்களை கண்டு திகிலடைந்தார்.‌

       மகள் மீது அவர்களின் பார்வை அச்சுருத்தவும் மகளை தான் பாதுகாத்தார்.

       ஏன் வந்தார்கள்? எதுக்கு வந்தார்கள்? என்ன பிரச்சனை? மகளே ஏன் வதைத்தாள்? அந்த பெண்‌ யார்?” என்று ஜெகநாதன்‌ மிதுனா சென்றதும் கேட்டார்.‌

       பிரணவி முழுவதும் சொல்லி முடிக்க, பாட்டி பவானியோ, ”பொம்பளையாடி அவ. அவளிடம் உனக்கென்ன பிரச்சனை. ஜெகநாதா இவ படிச்சி கிழிச்சது போதும். இவளுக்கு ஒரு மாப்பிள்ளை பார்த்து அவன் கையில் பிடிச்சி கொடு.” என்று கட்டளையிட்டார்.‌

      என்ன தான் மகள் தவறே செய்யவில்லை என்றாலும் மிதுனாவுடன் வந்த இருவரை எண்ணி கலங்கியவராய் நின்றார்.

    ‌ இதற்கு முன் மகளுக்கு படிப்பு முடிந்தப்பின் திருமணம் என்று எண்ணிய ஜெகநாதனோ ”அன்னை பவானி கூறியதும் வரன் தேட ஆரம்பித்தார்.

       பிரணவி என்ன சொல்லியும் மறுத்துவிட்டார்.‌

        அழுதழுது கரைத்தவளிடம் “இன்னிக்கு ஈவினிங் உன்னை பொண்ணு பார்க்க வர்றாங்க” என்று கூறவும் சம்மதமாய் நின்றாள் பிரணவி.

      அவளுக்கு தான் இந்த இடைப்பட்ட நாளில் தந்தை எங்கும் செல்ல அனுமதி தரவில்லை. வெளியே சென்றால் அந்த பொறுக்கிகள் ஏதேனும் செய்துவிடுவார்களோ என்ற அச்சம். வீட்டுக்குள் முடக்கப்பட்டிருந்தாள்.
      
       படித்து என்ன செய்வது? திருமணம் முடித்திடும் திடமான முடிவில் ஜெகநாதன் இருந்தார்.  
       தரகரிடம் சொல்லி வைத்திருக்க, இப்படி ஆத்ரேயனின் வீட்டில் பிரணவி ஜாதகமும் புகைப்படமும் சேர வேண்டியதென்பது விதி போல.

         இதுவரை தந்தை தாயிடம் எதிர்த்து பேசாமல் ஒழுங்காய் வளர்க்கப்பட்டாள்.
       எந்தயெந்த விஷயத்திற்கு அடம் பிடிக்கலாம். எதற்கு கோபப்படலாமென பிரணவி அறிவாள். தந்தையின் பயம் புரிந்தவளாக தற்போது அவர் விருப்பத்தில் விட்டுவிட்டு பொண்ணு பார்க்கும் வைபவத்திற்கு தயாரானாள்.

       சந்தோஷமாக தயாராகவில்லை, படிப்பு பாதியில் அழிவது யாருக்கு சந்தோஷம் கொடுக்கும்.
      சொல்லப்போனால் பிரணவி வீட்டில் பாட்டி பவானியை தவிர அமலா ஜெகநாதன் கூட ஆனந்தப்படவில்லை.

       ஒருவேளை மாப்பிள்ளையாக வரப்போகின்றவனை பிடித்துவிட்டாள் மகிழ்ச்சி அடையலாம்.

        இங்கு ஆத்ரேயன் வீட்டில் பொண்ணு பார்க்க போவதாக உரைக்காமல் பிரணவியிடம் நன்றி கூறி ஏன் இந்த அவசர கல்யாணம் என்று கேட்பதற்கு ஆத்ரேயன் கிளம்பினான்.‌

    ‌‌ சங்கவியோ, “அம்மா… நீங்களும் அப்பாவும் போங்க. நானும் அவரும் பின்னாடி வர்றோம். இல்லைனா இவன் எங்கயும் வரமாட்டான்.” என்றாள்.

         “கொஞ்சம் பயமாயிருக்கு டி.” என்று தண்ணீரை குடித்து முடிக்க, சங்கவி கர்ச்சீப்பை நீட்டியபடி, “அவனோட ஸ்டூடண்ட் முன்னாடி உங்களை திட்டமாட்டான். தைரியமா இருங்கம்மா” என்றாள்.

       காரில் தந்தை தாயுடன் செல்ஃப் டிரைவிங் ஒட்டியபடி பிரணவி வீட்டிற்கு வந்தான்.‌

       “அம்மா தேங்க் பண்ணிட்டு கொஞ்ச நேரத்துல வந்துடலாம். என்னால என் ஸ்டூடண்டுக்கு எந்த பிரச்சனையும் வந்துடக்கூடாது.” என்று கூறினான்.‌

      பாலமுருகனோ மனைவியை பார்த்து திரும்பினார்.

      இது சரி வருமா என்று.

           தரகர் கொடுத்த அட்ரஸ் சரியா என்று கேட்டு காரை நிறுத்தினான்.‌

       தரகரை வேண்டாமென்று தவிர்த்து விட்டனர்.‌ தரகர் ஏன் எதற்கு என்று கேட்க, ‘முடிவானா கமிஷன் இரட்டிப்பாக தருவதாக கூறவும் ஜெகநாதனிடம் நான் ஊர்ல இல்லை. நீங்க பையன் குடும்பத்துல பேசுங்க. நல்ல மனுஷங்க” என்று முடித்துக் கொண்டார்.

      மதியம் பொண்ணு பார்க்க வருவதாக கூறியிருக்க, மாப்பிள்ளை பற்றி கூட எந்த தகவலும் அறியாமல் கல்லாய் வீற்றிருந்தார்.

      அமலா வந்து “இப்படி அவசர அவசரமா கல்யாணம் தேவையா?” என்று கேட்டதற்கு, “எம்பிள்ளைய என் கண் எதிர்ல பார்வையால கற்பழிக்கறாங்க அமலா. பெத்த அப்பன் நான் கையாளாத தனத்தோட நிற்கறேன்.‌ என் பொண்ணுக்கு நான் பாதுகாப்பு இல்லாத பட்சத்துல ஒருத்தன் துணை வேண்டும் அமலா” என்று கண்ணீர் துளிகளை உகுக்க, பிரணவிக்கு அக்கனம் யார் மாப்பிள்ளையாக வந்தாலும் பிடிக்குதோ இல்லையோ தந்தைக்காக மணக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தாள்.

    வாசலில் கார் சத்தம் கேட்டதும், மாப்பிள்ளை வீட்டு ஆளுங்க வந்துட்டாங்க” என்று ஜெகநாதன் கிளம்ப அமலா மகளை காண சென்றார். பாட்டி பவானியோ ஹாலில் மூத்தோர் என்ற மரியாதைக்கு உட்கார்ந்து இருந்தார்கள்.

      ஜெகநாதன் வாங்க வாங்க” என்று வரவேற்றார்.

       “தரகர் வரலை ஏதோ வெளியூர்ல இருப்பதா சொன்னார்” என்று உள்ளே அழைக்க, “கடவுளே நான் பொண்ணு பார்க்க வந்ததா அவங்க அப்பா நினைச்சிட்டு இருக்கார். அப்பா அவரிடம் என்னத்த சொல்ல?” என்று வீட்டுக்குள் வந்தான்.

       “சார் நீங்க உட்காருங்க.” என்று பாலமுருகன் கூறினார்.‌

        “அமலா” என்றதும் இதோ வர்றேங்க” என்று வரவேற்றார்.

       மிக்சர் ஸ்வீட் காபி என்று தயார் நிலையில் இருக்க கொண்டு வந்து வைத்தார்.

      “அய்யோ.. அங்கிள்… நான் பொண்ணு பார்க்க வரலை.” என்று ஆத்ரேயன் ஆரம்பிக்க, ஜெகநாதன் விழித்தார்.‌

      “இல்லைங்க பொண்ணு பார்க்க தான் வந்தோம்” என்று காஞ்சனா கூறவும், “அம்மா” என்று கூப்பிட, “நீங்க பொண்ணை அழைச்சிட்டு வாங்க. நாங்க நிறைய பேசணும்” என்றுரைத்தார்.‌

       ஜெகநாதனோ குழப்பமாய் வீற்றிருக்க, பாட்டி பவானியோ, நீங்க தரகர் ருத்ரமூர்த்தி சொன்ன குடும்பம் தானே?” என்று கேட்டார்.‌

       “ஆமாங்கம்மா” என்றார் பாலமுருகன்.

      அதை கேட்ட அமலா மகளை அழைக்க சென்றார்.‌

       “என் பேர் பாலமுருகன். இவ என் மனைவி காஞ்சனா. பையன் ஆத்ரேயன் புரப்பஸரா இருக்கார்.

       சாரதா ஆர்ட்ஸ் அண்ட் சயின்ஸ் காலேஜ்ல கெமிஸ்ட்ரி புரப்பஸரா இருந்தான்.‌ இப்ப அங்க வேலை வேண்டாம்னு எழுதி தந்திருக்கறார்.‌” என்று அறிமுகமாக ஜெகநாதனுக்கு லேசான சந்தேகம் விழுந்தது.

       “சார்.” என்று அதிர்ச்சியோடு பிரணவி வர, “இங்க என்ன நடக்கு? அம்மா பொண்ணு பார்க்க வந்திங்களா? என்னப்பா இது பிரணவிக்கு நன்றி சொல்லிட்டு உங்களை அவளுக்கு அறிமுகப்படுத்த வந்தேன்.” என்று கதறாத குறையாக கூறினான்.‌

       “சார்… இவங்களை விடுங்க. பிரணவி நான் வுமனேஸர் என்ற பட்டத்துலயிருந்து தப்பிச்சது உன்னால தான்‌. அதுக்கு அம்மா அப்பா நன்றி சொல்ல தான் வந்தாங்க.” என்று கூற, “அப்படியே பொண்ணு பார்க்க வந்ததை சொல்லிட்டுடா” என்று சங்கவி வந்து ஜெகநாதனிடம் வணக்கம் வைத்து, “மாப்பிள்ளைக்கு அக்கா சார். இது என் கணவர். பொண்ணு பார்க்க மூன்று பேர் வரக்கூடாது. அதனால ஐந்து பேர் வந்துயிருக்கோம்.” என்றதும் பிரணவி குழம்பினாள்.

      ஜெகநாதனோ “நீங்க பொண்ணு பார்க்க வந்திங்களா? இல்லை என்‌மக செய்த காரியத்துக்கு நன்றி சொல்ல வந்திங்களா?” என்று பரிதவிப்பாய் கேட்டார். ஏனெனில் முதல் வரனே மகளுக்கு உவப்பானதாக அமையாவிட்டால் இனி அடுத்த முயற்சி எப்படி எடுப்பாரென்ற  கலக்கம்.

      “சார் பொண்ணு‌ பார்க்க வந்தோம்” என்று சங்கவியும். ”நன்றி சொல்ல வந்தோம்” என்று ஆத்ரேயனும் இருவரும் கூறினார்கள்.

        பிரணவியை கண்டு “முதல்ல ஏன்‌ நிற்கற உட்காரு” என்று சங்கவி அருகே அமர்த்தி கொள்ள, ஆத்ரேயனோ குழம்பிய பிரணவியின் பெற்றோரிடம் “சார் நான் தெளிவா எக்ஸ்பிளைன் பண்ணுறேன்.

       காலேஜ்ல என்ன மிதுனானு ஒருத்தி லவ் பண்ணினா
    ‌நான் புரப்பஸர் அவ ஸ்டுடண்ட் என்ற காரணத்தால் நான்‌ ஒதுங்கி போனேன். ஆனா அவ விடாம துரத்தி, டார்ச்சர் பண்ணிட்டா. ரீசண்டா கெமிஸ்ட்ரி லேப்ல வச்சி என்னை கட்டி பிடிச்சி மத்தவங்களிடம் வுமனேஸரா காட்டா பார்த்தா. பட் அங்க பிரணவி போன்ல மிதுனா பேசியதை வீடியோ எடுத்து காலேஜ் ப்ரின்சிபாலிடம் காட்டி என் மேல விழுந்த பழியை நீங்கிடுச்சு. ஆனா கொஞ்ச நேரத்துல கலவரப்படுத்தியதால என்னால அங்க வேலை பார்க்க முடியாதுன்னு வேற வேலை திருச்செந்தூர்ல தேடிக்கிட்டேன்.‌

      அங்க தனியா அனுப்ப வேண்டாம்னு அம்மா ஒரே பிடிவாதம். எனக்கு கல்யாணம் செய்து அனுப்பினா சந்தோஷம்னு புலம்ப கல்யாணம் பண்ணிக்கறதா சொல்லிட்டேன்.‌ யாரை வேண்டுமென்றாலும் கல்யாணம் செய்துக்கறேனு சொன்னதும் அம்மா அப்பா தரகரிடம் சொல்லி பொண்ணு பார்க்க ஆரம்பிச்சாங்க.

       வீட்ல பிரணவி ஜாதகம் எனக்கு பொருந்தியிருக்கும் போல. அதனால் தான் போட்டோ கேட்டாங்க. நான் இன்னிக்கு போட்டோ பார்த்தும் அம்மாவிடம் இந்த பொண்ணு தான் என் மேல் விழுந்த பழியை நீக்கியதுன்னு சொன்னேன்.‌

       ஏன் பிரணவிக்கு இப்ப கல்யாணம் பண்ணறாங்க. என்ன விஷயம்னு கேட்டுட்டு அதோட நன்றி சொல்ல தான் வந்தேன்.‌
       மத்தபடி பொண்ணு பார்க்க வரலை சார்.

      பட் என்‌ பேரண்ட்ஸ் என் அக்கா மாமா வேண்டுமின்னே உங்களிடம் பொண்ணு பார்க்க வர்றதா சொல்லியிருகாங்கன்னு நினைக்கிறேன்.‌
    ‌
       சத்தியமா நான் இப்படி ஒரு தாட்ஸ்ல வரலை. பிரணவி நல்லா படிப்பா சார். ஏன் சார் படிப்பை கட் பண்ணறிங்க? என்ன அவசரம் கல்யாணத்துக்கு. படிப்பு முடிய கல்யாணம் பண்ணுங்க” என்று முழு மூச்சாக உரைத்தான்.‌

       “ஏன்டா இப்படி?” என்று சங்கவியும், “எனக்கு பிரணவியை பிடிச்சிருக்கு. நன்றி சொல்லிட்டு நம்ம வீட்டு மருமகளா தட்டு மாத்தலாம்டா” என்று காஞ்சனா கூறவும்”அம்மா” என்று அதட்டினான் ஆத்ரேயன்.

    ஜெகநாதனோ சோகமாய் இருந்தவர்,  “நீங்க நன்றி சொல்ல வீடு தேடி வந்ததுக்கு நன்றி சார். இப்ப நாங்க செய்த உதவிக்கு நன்றியை எதிர்பார்க்கலை.

      என்‌மகளுக்கு கல்யாணம் முக்கியம்.

    காரணம்…..
    நீங்க சொன்னிங்களே மிதுனா அந்த பொண்ணு வீடு தேடி வந்துச்சு.‌…” என்று மிதுனா வந்ததும் கூட இரு பொறுக்கி பசங்களும் பிரணவியை கண்ட அருவருப்பு பார்வைகளும், பேச்சும் கூறி குலுங்கி அழுதார்.

      ஆத்ரேயனோ “பாவம் பொண்ணாச்சேன்னு கம்பிளைன் பண்ணலை. என்னிடம் இனி திமிரா இருக்க முடியாதுன்னு பிரணவியை மிரட்டியிருக்கா. நீங்க போலீஸ்ல கம்பிளைன் பண்ணுங்க சார்” என்று‌ ஆத்ரேயன் மொழிந்தான்.‌

       “எங்களுக்கு அந்தளவு தைரியம் இல்லை சார். என்‌ பொண்ணை ஒரு நல்லவனுக்கு கல்யாணம் காட்டிக்கொடுக்கணும். அவ்ளோ தான். படிப்பு வேலை நாளைய சமுதாயத்தை நான் யோசிக்கலை. இப்ப என்‌ பொண்ணு சேப்டியா இருக்கணும்.” என்று முடித்தார்.

       “இதென்ன சார் கொடுமை. நீங்க தைரியமா பேஸ் பண்ணலாம். செகண்ட் இயர் எக்ஸாம் வருது. ப்ராக்டில் எல்லாம் போகுது. இந்த நேரம் இப்படி சொல்லறிங்க” என்று ஆத்ரேயன் கூற, ஜெகநாதனோ “நீங்க கல்யாணம் பண்ணப் போறிங்களா? அப்படின்னா சொல்லுங்க. தைரியமா என்‌மகளை காலேஜிக்கு அனுப்பறேன்.‌ நீங்க மறுத்தா வேற ஒருத்தருக்கு கல்யாணம் பண்ணி தருவேன். என்ன அவங்க படிக்க எல்லாம் வைக்க மாட்டாங்க” என்று மறுத்து எழுந்தார்.

       பவானியோ “ஏன்பா படிப்பு முடிச்சி என்ன பண்ணப்போறா? எப்படியும் கல்யாணம் பண்ணி வேற வீட்டுக்கு போகப்போறவ” என்றதும் ஆத்ரேயன் அதிர்ந்தான்.‌

       “அப்ப பிரணவிக்கு என்னால் தான் பிரச்சனை?” என்று கேட்க ஜெகநாதன் தலை கவிழ்ந்தார்.

    -தொடரும்.

      
    ‌

  • மௌனமே வேதமா-7

    அத்தியாயம்-7

       இதுவரை மிதுனா ஆத்ரேயனை விரும்புவது இந்தளவு ஆழமாய் இருப்பது அறியாத பெற்றவர்கள். அவளுக்கு புத்திமதி கூறாமல் ஆத்ரேயனை சந்தித்து பணம், கார், வீடு, பங்களா எல்லாம் எங்கள் ஒரே பொண்ணுக்கு தான். கல்யாணம் செய்து கொள்கின்றீரா?” என்று கேட்டு நின்றார்கள்.

        அவளுக்கு வந்தது அபெக்ஷன். ஜஸ்ட் ஈர்ப்பு. அவ என்னை உண்மையா காதலிக்கலை. அவளுக்கு புத்திமதி சொல்லுங்க.” என்று கத்திவிட்டான்.‌

      தாய் தந்தை ஆதரவு தனக்குண்டு என்றதும்‌ மிதுனா மனம் மகிழ்ந்தது.

      எப்படியாவது கல்லூரி முடிக்கவும் ஆத்ரேயனை மணப்பதாக முடிவெடுத்தாள்.

      தோழிகளிடம் கூட சபதம் போட்டு நின்றாள்.

    கையில் கட்டு கட்டி கல்லூரிக்கு வந்தப்போது காண்போர் எல்லாம் நலம் விசாரிக்க ஆத்ரேயன் மருந்துக்கும் நலம் விசாரிக்காமல் கடந்தான்.

        அவள் பக்கம்  பாராமல் பாடம் நடத்துபவனிடம் வேண்டுமென்றே சந்தேகம் கேட்டு பார்வையை திசைதிருப்புவாள்.

       ஆத்ரேயனை பொறுத்தவரை அங்கு அனைவருமே மாணவிகள். கல்வி போதிக்கும் தான், காதலை போதிக்கவோ ஆதரித்து ஊக்கம் தருவது போலவோ பேசக் கூடாதென்று தெளிவாக இருந்தான்.

       மிதுனா விடாமல் ஒரு நாளில் துரத்தி வந்தவள் இனி கெஞ்சினாலும் கதறினாலும் ஆத்ரேயன் தன் காதலை ஏற்க மாட்டானென்று புரிய, அவனுக்கு அவப்பெயரை நிலைநாட்டியாவது தன்னை மணக்க வைக்க வேண்டும் இல்லையேல் தன்னால் இந்த வேலையை விட்டு அவனை ஓடவிட வேண்டுமென்ற முடிவுடன் லேப்பில் தனியாக சந்திக்கும் தருணத்திற்கு காத்திருந்தாள்.

        கொக்குக்கு மீன் மீதே கண் பதித்து பிடிப்பது போல அன்று வாய்ப்பு அமைந்தது.

         தனியாக இருந்தவனிடம் காதல் மிரட்டலை ஆரம்பித்தவள் மற்றொரு பேராசிரியர் வருவதை அறிந்தே நாடகத்தை நடத்தினாள்.

       “கடைசியா கேட்கறேன் என்னை லவ் பண்ணுவிங்களா மாட்டிங்களா?” என்றாள்.‌
      
      ஆத்ரேயன் அவன் பாட்டிற்கு புத்தகத்தை புரட்ட, ”என்னை லவ் பண்ண வேண்டாம் கல்யாணம் பண்ணிக்கோங்க” என்றாள்.

      ஆத்ரேயனோ புத்தகத்தை மூடி வைத்து வெளிநடப்பு செய்ய முயன்றவனை தடுத்து, “நீங்க இப்ப இரண்டுத்துக்கும் பதில் தரலை. இதான் உங்களுக்கு ஃபைனல். மாணவியிடம் அத்துமீறிய பேராசிரியர் அப்படின்னு புகார் தந்து மேனேஜ்மெண்ட்ல வேலைவிட்டே தூக்க வைப்பேன்.
      அதோட கொட்டை எழுத்துல உங்க பெயரை நியூஸ் பேப்பர்ல போட வைப்பேன்.‌” என்றாள்.

       ஆத்ரேயன் எதற்கும் மசியாமல், நடக்க, அவனை கட்டிப்பிடித்து இறுகப்பற்றி “என்னை வேண்டும்னா எடுத்துக்கோங்க.” என்று கூறிய அடுத்த நொடி பளாரென அறைந்தான்.

       “சீப் போடி” என்று அருவருப்படைய, அவனை தன் தேகத்தோடு கட்டிப்பிடித்தாள். ஆத்ரேயன் அவளை தன்னிடமிருந்து தள்ள, பெண் பேராசிரியர் ஒருவர் வரவும், சரியாக இருந்தது.

       “மேம்.. மேம்… சார் என்னை அப்யூஸ் பண்ணறார். அவருக்கு கோஅப்ரேட் பண்ணலைன்னா மார்க்ல கைவைப்பேன்னு சொல்லறார்” என்று நாடக கண்ணீரை வடித்தாள்.
      
      அவள் நடிப்பில், ஊரில் பரவலாக கேள்விப்படும், ‘ஆசிரியர் மாணவியிடம் அத்துமீறல்’ என்ற செய்தி போல் இங்கே நடப்பதாக கருதி அந்த பெண் ஆசிரியர் மிதுனாவை காக்கும் தெய்வமாக நின்றார்.

      “மேம் அவ பொய்யா நடிக்கிற. அவ என்னை விரும்பறா. கல்யாணம் பண்ணிக்கோங்கன்னு டார்ச்சர் செய்யறா. இங்க நடந்தது அவளோட டிராமா” என்று கூறவும் மிதுனா அழுகைக்கு அது நிகராக இல்லை.

       பெண் பேராசிரியர் நேராக கல்லூரி முதல்வரிடம் சென்றார்கள்.

      மிதுனா கூறிய குற்றச்சாட்டு ஆத்ரேயனை நகரவிடவில்லை.‌

        கல்லூரி முதல்வரிடம் கூட ஆத்ரேயன் எவ்வளவோ கூறியும் அவர் என்ன செய்வதென்று விழித்தார். ஒரு பக்கம் ஆத்ரேயன் இரண்டு ஆண்டு காலமாக பணிப்புரியும் கண்ணியமான பேராசிரியர். இதுவரை சிறு குறையும் ஆத்ரேயன் மீது வந்ததில்லை. ஆனால் கல்லூரியில் பெண்கள் பார்வை அவர்‌ பக்கம் இருப்பதை அறிந்தவரே.

       முடிவெடுக்க முடியாது வேலை விட்டு தூக்கிவிட்டு, போலீஸில் புகார் தரும் அளவிற்கு சென்றது. மப்டியில் போலீஸ் வருவதாக தெரிவித்திட, ஆத்ரேயனோ “நான் அவளை எதுவும் பண்ணலை. எந்த குற்றம் சுமத்தினாலும் பரவாயில்லை.” என்று கோபமாக இருந்தான்.

       எதை வைத்து அவன் நல்லவன் என்று நியாயப்படுத்துவான்?

      அவன் மூளையும் வேறு எதையும் யோசிக்காமல் ஸ்தம்பித்தது. இந்தளவு மிதுனா இறங்குவாளென்று ஆத்ரேயன் நினைக்கவில்லை. காதல் காதல் என்று உலறி, கல்லூரி முடித்து சென்று, கொஞ்ச நாளில் மறந்துவிடுவாளென்று சாதாரணமாக நினைத்து விட்டான்
    ‌
       இப்படி தன்னை சிக்கலில் பழி சுமத்தி தள்ளுவாளென்று நினைக்கவில்லை. அதுவும் பெண்பித்தனாக பேராசிரியரே மாணவியிடம் அத்துமீறும் குற்றச்சாட்டு.‌
     
      தான் சேர்த்து வைத்த நல்லபெயர் இன்றோடு அடிமட்டமாக தொலைவதை எண்ணி அங்கே முதல்வர் அறையில் ஓரமாய் நின்றிருந்தான்.‌

        கெமிஸ்ட்ரி லேப் பக்கம் மிதுனா அழுவதும் பெண் பேராசிரியர் அழைத்து செல்வதும், ஆத்ரேயன் கத்தியதும் என்று கல்லூரியில் கசிய துவங்கியது.

       பிரணவி கவலையாக வகுப்பறையில் சென்று அமர்ந்தாள்.‌

      அங்கே இரண்டு பேராசிரியர் “பாருங்க சார் ஆத்ரேயன் சார் இப்படி பண்ணுவார்னு நினைக்கலை. நல்லா பழகுவார்‌. இப்படி சீனியர் மாணவியிடம் சீப்பா நடந்துக்கிட்டார்” என்று பேச, “எந்த புத்துல எந்த பாம்பு இருக்குமோ? இப்ப எல்லாம் பேரண்ட்ஸ் பாடம் நடத்தறவங்க மேல பயம் வருவதற்கு இதான் மிஸ் காரணம்.” என்று பேசி கொண்டனர்.‌
     
       ”போலீஸ் வந்துட்டாங்களா மேம்?” என்று கேட்க, “இல்லை மேம் சொல்லியிருக்காங்க. பிடிச்சிட்டு போய் அடி நிமித்த போறாங்க. பெயர் கெடும். தேவையா இது?” என்றார்.

       பிரணவிக்கு பொருக்கமாட்டாமல் எழுந்து அவ்விரு மேமிடம் வந்தாள்.

      “மேம் சார் மிதுனாவை தப்பா எதுவும் செய்யலை‌. அவங்க தான் சார் மேல பொய்யா குற்றம் சுமத்தறாங்க. நான் கண்ணால் பார்த்தேன். நான் கிருஷ்ணவேனி மேமை பார்க்க போனப்ப அவங்க பேசியதை கேட்டேன்” என்று கூற, “அந்த பொண்ணுக்கு எவ்ளோ பெரிய அவமானம் வரும்னு தெரிந்தே பொய்யா புகார் தருவாளா? நீ சும்மாயிரு.” என்று கூறியதற்கு மறுத்து விட்டு அந்த காணொளியை காட்டினாள்.

       ஆத்ரேயன் ஒதுங்கி ஒதுங்கி போக மிதுனா வந்து தடுத்து நிறுத்தி பேசி கிருஷ்ணவேனி மேம் வரவும் ஆத்ரேயனை கட்டிபிடித்து நாடகமாடுவது அதில் இருந்தது. இதில் லேப் மிக அமைதியாக இருக்க, ஆத்ரேயன் மிதுனாவின் குரல் தெளிவாக கேட்டது.

       உடனடியாக “இந்த போன் யாருது? எப்படி வீடியோ எடுத்த?” என்ற கேள்வி முளைக்க, “மேம் எப்பவும் போனை சைலண்டில் போட்டு காலேஜ் பைக்குள் வச்சிருப்பேன்.
     
       அன்னைக்கு தெரியாதனமா பவுச்ல  போன் வஞ்சியிருப்பதை மறந்து லேபுக்கு எடுத்துட்டு போயிட்டேன்.

       அவங்க பேசிட்டு இருக்கறப்ப தான் போன் வைபிரேட் ஆச்சு. அப்ப தான் போன் இருக்குன்னு தெரிந்தது. அதான் அவங்க பேசறப்ப வீடியோ எடுத்தேன்‌” என்று கூறவும் பிரணவியை அழைத்துக் கொண்டு கல்லூரி முதல்வர் அறைக்கு அவ்விரு பேராசிரியர்கள் சென்றனர்.‌

           தன் அதீத நடிப்பு வெற்றி வாகை சூடும் என்ற மிதப்பில் மிச்ச மீதி நடிப்பை நடிக்க, கல்லூரி முதல்வரிடம் அந்த வீடியோ காட்டப்பட்டது. அவர் அதனை பார்த்து பிரணவியை ஏறிட்டார்.
      
       “சாரி சார் போன் எடுத்துட்டு வந்தது தப்பு தான். ஆனா இந்த நேரம் இப்படி உபயோகப்படுத்தி ஆத்ரேயன் சார் நல்லவர்னு தெரியவர உபயோகமா இருந்தது.” என்றாள்.‌

       அதே நேரம் போலீஸ் வரவும், மிதுனா பெற்றவர்களும் வந்தார்கள்‌.

       ஏதோ தாய் தந்தையை பாராதவள் போல கட்டிப்பிடித்து அழுதாள்.

        போலீஸ் ஆத்ரேயனின் சட்டையை பிடிக்க போகும் நேரம் முதல்வர் தடுத்து நிறுத்தி, காணொளியை காட்டினார்.

      “சாரி சார் இந்த வீடியோ முதல்லயே பார்த்திருந்தா உங்களை அலய வச்சிருக்க மாட்டோம்.” என்று கூற ஆத்ரேயனும் அந்த வீடியோவை பார்த்தான்.

      அவனுக்கு வாழ்வில் இந்த காணொலி காட்சி கிடைத்து தனது நல்ல பெயர் கெடாமல் தப்பித்ததில் கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாதவனை “தேங்க்காட்” என்று சொல்ல வைத்தது.

      அதோடு பிரணவியை அவன் கடவுளாக கண்டான்.

       போலீஸ் வந்ததால் மிதுனாவை திட்டி தீர்த்து பெற்றவர்களிடம் கண்டிக்க கூறினார்கள். ஆத்ரேயன் புகார் தந்தால் மிதுனா மீது நடவெடிக்கை எடுப்பதாக கூற, அவனோ “வேண்டாம் சார். ஏதோ கொஞ்சம் படிக்கற பொண்ணு மனசு அலைப்பாய புத்தியில்லாம இப்படி பண்ணிட்டா.” என்று கூறினான்.

    ஆத்ரேயனிடம் கல்லூரி நிர்வாகம் மன்னிப்பு வேண்ட, அவனோ பிரணவியிடம் வந்து, “ரொம்ப தேங்க்ஸ் பிரணவி. இந்த உதவியை காலத்துக்கும் மறக்க மாட்டேன்.

      பட் காலேஜ்ல போன் எடுத்துட்டு வரக்கூடாது.” என்று அறிவுறுத்தி நிற்காமல் கிளம்பினான்.‌

    ‌    அதன் பின் பிரணவி மூலமாக அந்த வீடியோ சில தோழிகள் வாங்கி பார்த்தனர்.‌

      மிதுனா இப்படி செய்து மாட்டியதையும், ஆத்ரேயனுக்கு‌ உண்டான நற்பெயரும் அப்படியே பேசப்பட்டது.

       “அந்த சாரா இருக்க போய் அவ தப்பிச்சா. இதே வேற யாராயிருந்தா இந்நேரம் அந்த பொண்ணை பெட்ரூமுக்கு கூட்டிட்டு போய் நாசம் பண்ணிருப்பாங்க” என்று மாணவர்களே பேசினார்கள்.

       மாணவிகளுமே “அந்த சார் ஜாலியா எல்லாருக்கும் புரியற மாதிரி பாடம் நடத்துவார்.‌ மத்தபடி அவர் தப்பா பார்க்க கூட மாட்டார்” என்று பாராட்டு குவிந்தது.

       மிதுனாவிற்கு உள்ளம் கனலாக கொதித்தது.
      அதுவும் ஆத்ரேயன் கிடைக்காத கோபம், பிரணவி மீது திரும்பியது‌.

       மிதுனா இரண்டு நாட்கள் வீட்டில் முடங்கினாள். கல்லூரிக்கு செல்லவில்லை.

       ஆத்ரேயனுமே கல்லூரிக்கு வரவில்லை. இப்படி தன் கடந்தது.

       காஞ்சனா மகனின் மீது விழ வேண்டிய பழியை நினைத்து, தலைக்கு வந்தது தலைப்பாகையோடு சென்றதாக இறைவனுக்கு நன்றி சொன்னார்கள்.

        ‘அந்த பொண்ணுக்கு நன்றி சொல்லணும் ஆத்ரேயா” என்று பாலமுருகன் நினைவுப்படுத்தவும், சங்கவியோ “முதல்ல இவனுக்கு ஒரு கல்யாணம் பண்ணுங்கப்பானு லாஸ்ட் டைம்மே சொன்னேன்.‌
        கல்யாணமாகாத புரப்பஸர் என்றதால் தானே காலேஜ் பொண்ணுங்களுக்கு இவன் மேல க்ரேஷ் உண்டாகுது. கல்யாணம் ஆனவன்னு தெரிஞ்சா கொஞ்சம் பிரச்சனை தவிர்த்திருக்கலாம். இப்பவாது இவனுக்கு கல்யாணம் பண்ணுங்க.” என்று கூறினாள்.

      பாலமுருகனோ “முதல்ல அவன் இஷ்டம் என்னனு கேளு. இந்த சிட்சுவேஷன்ல கல்யாணம் அதுயிதுனு மேலும் இவன் மனசை நோகடிக்க கூடாது” என்றார்.‌

       “இல்லைப்பா… நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கறேன்.‌ யாரை வேண்டுமென்றாலும் கல்யாணம் பண்ணிக்கறேன்.” என்று இத்தனை நாள் இப்ப கல்யாணமே வேண்டாம் என்று தவிர்த்தவனின் வாயிலாகவே கூறினான்.

       காஞ்சனாவோ மகளிடம் “மாப்பிள்ளை சொந்தத்துல ஏதோ ஒரு பொண்ணை சொன்னியே அவளையே முடிக்கலாம். அடுத்த முகூர்த்தத்துல கல்யாணம் வைப்போம்.” என்று உரைத்தார்.

       “அவ புருஷன் அடிக்க வருவான்…. என்னம்மா நினைச்சிட்டு இருக்க? அந்த பொண்ணுக்கு கல்யாணமாகிடுச்சு. இவன் அப்பவே தலையாட்டியிருந்தா பரவாயில்லை.” என்று கூறினாள்.‌

       “இப்பவும் ஒன்னும் பிரச்சனையில்லை. நம்ம தரகரிடம்‌ போன் போட்டு சொன்னா வேற ஜாதகம், வேற பொண்ணு போட்டோ எல்லாம் வந்துடப்போகுது.
       காஞ்சனா அந்த தரகர் போன் நம்பர் எடு” என்று உடனுக்குடன் ஆத்ரேயன் திருமணத்திற்கு பெண் தேடும் விஷயமாங மும்முரம் காட்டினர்.

          ஆத்ரேயன் தன் பெற்றவர்களே தனக்கு பெண் பார்க்கட்டும் என்று விட்டுவிட்டு, அவன் வேறு கல்லூரிக்கு வேலை தேடுவதில் ஆர்வம் காட்டினான்.

       அப்படி தரகர் கொண்டு வந்தது தான் பிரணவி ஜாதகம்.

      போட்டோ முதலில் தரவில்லை. ஜாதகம் மட்டுமே வந்து சேர, பத்து பொருத்தம் பார்த்து ஒன்பது பொருத்தம் அமைவதாக தெரிய, அமோகமாக பெண் புகைப்படத்தை கேட்டார்கள்.

       மறுபக்கம் ஜெகநாதனும் ஜாதகம் எல்லாம் பார்த்து புகைப்படத்தை தந்தார்.

       வீட்டில் சங்கவியிடம் புகைப்படத்தை காட்டி “பொண்ணு சின்ன பொண்ணா அழகா குடும்ப பாங்கா முகலட்சணமா இருக்கா. ஆத்ரேயனுக்கு பொருத்தமா இருப்பா. தரகரிடம் சொல்லி பொண்ணோட அப்பாவிடம் பேசுங்க. பெருசா நகைநட்டு வேண்டாம். கல்யாணம் பண்ணி சந்தோஷமா வாழ்ந்தா போதும்” என்று அடுக்கினார்.

       பாலமுருகனும் “பையனிடம் காட்டு அவன் சம்மதிச்சா உடனே பேசுவோம்” என்றார்.‌ எதற்கும் தரகரிடம் சொல்லி வைப்போமென இந்த வீட்ல பொண்ணு எடுப்போம். எதுக்கோ சொல்லி வையுங்க” என்றார்.

       காஞ்சனா சங்கவி மற்றும் பாலமுருகன் மூவரும் ஆத்ரேயனுக்காகவும், மாப்பிள்ளை வினய்-காகவும் காத்திருந்தார்கள்.‌

       வினய் வந்ததும், சங்கவி நேராக தம்பியிடம் புகைப்படத்தை காட்ட, அதை பார்க்காமலே “யாரை வேண்டுமென்றாலும் கல்யாணம் பண்ணிக்கறதா சொல்லிட்டேன். நீ வேற ஏன்க்கா?” என்றவன்‌ அதிருப்தியோடு தந்தை பக்கம் அமர்ந்து, ”அப்பா சாரதா ஆர்ட்ஸ் அண்ட் சயின்ஸ் காலேஜ்ல போன்‌ போட்டு வேலைக்கு கூப்பிடறாங்க. நான் முடிவா மறுத்துட்டேன். வேலைக்கு போகாததால அந்த காலேஜிலயிருந்து தொடர்ச்சியா கூப்பிடறாங்க.

       பேசாம திருச்செந்தூர் பக்கம் ‘பரசுராம் ஆர்ட்ஸ் அண்ட் சயின்ஸ் காலேஜ்ல வேக்கன்ஸி இருக்குன்னு மாமா சொன்னார். அங்கேயே போகலாம்னு தோணுது.

      அப்படி போனா உங்களை மிஸ் பண்ணுவேன் அம்மா” என்று வருந்தினான்.‌

    ‌‌    “நீயேன் மாப்பிள்ளை தனியா போற? கல்யாணம் பண்ணி கையோட பொண்ணை கூட்டிட்டு போ. கொஞ்ச காலம் தனியாயிரு. சொந்த மண்ல வேலை கிடைக்குதே. தெரியாத இடம்னா யோசிக்கலாம்.” என்று கூறவும் பாலமுருகனுக்கு மகனை பிரிய வேண்டுமா? என்ற வருத்தம்.

       காஞ்சனாவுக்கோ, எப்படியோ கல்யாணம் ஆனால் போதுமென்று தோன்ற, “மாப்பிள்ளை பொண்ணு வீட்ல திருச்செந்தூர்ல வேலைனா கொடுப்பார்களா?” என்று சந்தேகத்தை கேட்டார்.

       முதல்ல விவரம் கொடுங்க அத்தை. மீதிய என்‌ மச்சானுக்காக நான் பார்க்கறேன்.” என்று வாங்கினார்.

      ”மச்சான் பொண்ணு போட்டோல அழகா இருக்குப்பா. இந்தா பாரு” என்று திணிக்க, ஆத்ரேயன் இருக்கும் மனஅழுத்தம் காரணமாக சிவனேயென்று வாங்கினான்.

       அதில் பிரணவி புகைப்படம் என்றதும் அதிர்ந்தவன், “இந்தப் பொண்ணா?” என்று அதிர்ந்தான்.‌

    -தொடரும்.

  • மௌனமே வேதமா-6

    அத்தியாயம்-6

    சங்கவி அண்ணி பேசியதையும் பாட்டி பவானி பேசியதையும், மனதில் ஓடவிட்டு பேனாவை கையில் பிடித்தபடி சிந்தனையை எங்கேயோ செலுத்தினாள்.

    நேற்று இதே நேரத்தில் சாப்பிட கேட்டாளே இன்று ஏதாவது அக்கா பேசியதில் யோசிப்பாளோ? என்ற ஐயத்தோடு ஹாலுக்கு வந்தான்.

    கதவு மூடியிருக்க மெதுவாக கை வைக்கவும் லேசான கீறிச்சிட்டு திறந்தது.

    சிந்தனையை தறிக்கெட்டு செலுத்தியவளுக்கு ஆத்ரேயன் காண்பது உணரவில்லை.

    “பிரணவி” என்றதும் ஆஹ் சார்” என்று எழுந்தாள்.

    நோட்டும்‌ புத்தகமும் கீழே சரிந்தது. பேனா உருண்டு அவன் காலடி வந்தடைந்தது.

    அதனை எடுத்து, “அக்கா போன் போட்டப்பவே நினைச்சேன். ஏதாவது திங்க் பண்ணிட்டு படிப்பை புறம் தள்ளிருப்பன்னு.
    என்ன பேசினா?” என்று அதட்டினான்.

    பிரணவி ஆத்ரேயனை ஏறிடாமல் தலை கவிழ, “இங்கப்பாரு… உன் பெர்ஸன்ல் லைப்ல யாரும் தலையிட கூடாது.

    அது என் பேரண்ட்ஸ், உன் பேரண்ட்ஸா இருந்தாலும் சரி. அப்படியிருக்க என் அக்கா நம்ம லைப்பை டிசைட் பண்ண விடாத.
    உன்னை கல்யாணம் பண்ணியதுக்கு முக்கிய காரணம். என்னால உன் லைஃப், உன் ஸ்டடிஸ் பாதிக்கப்படக்கூடாதுன்ற ஒரே காரணத்துக்கு தான்.

    கடைசில என்னாலயே என் வீட்டு ஆட்களால் உன் ஸ்டடிஸ் பாதிக்க ஆரம்பிக்குது.

    கல்யாண ஆனா தேவையில்லாம பேசுவாங்க. அதை இக்னோர் பண்ணிட்டு படிப்புல கவனத்தை வைக்கணும்.” என்று கூற‌ தலையாட்டினாள்.

    “உன்‌ பே‌னா.” என்று நீட்டவும் பெற்றுக் கொண்டாள்.

    புத்தகம் நோட்டை எடுத்து எழுத முனைய, பேனா விழுந்ததில் எழுதாமல் சதி செய்தது.

    “பச்” என்று சலித்து கொள்ள, ஆத்ரேயன் திரும்பினான்.

    கீழே விழுந்ததில் பேனா முனை தரையில் மோதி சரியாக எழுதவில்லை என்பது புரிந்தது.

    தன் ஷர்ட் பேக்கெட்டில் இருந்து கோல்டன் பார்க்கர் பேனாவை வழங்க, வாங்க தயங்கினாள்.

    “எழுதிட்டு கொடு” என்றான்.

    அவளும் வாங்கிக் கொண்டு எழுதினாள்.

    அசைமெண்ட் புத்தகத்தை பார்த்து தானாக எழுத ஆரம்பித்தாள்.

    வேறென்ன செய்ய ஹாலில் ஆத்ரேயன் சோபாவில் அமர்ந்து இவளை கண்பார்வையில் வைத்திருக்க சிந்தனையை ஓடவிடாமல் எழுத ஆரம்பித்தாள்.

    இப்படி வீட்டிலும் புரப்பஸராக கண்கானிக்க எதிரே உட்கார்ந்தால்…

    பிரணவிக்கு ஒரு பக்கம் சிரிப்பாக இருந்தது.

    பாட்டி பவானி பேசியது, அன்னை அமலா கொடுத்த அறிவுரை, அத்தை காஞ்சனாவின் போதனை, இன்று சங்கவி அண்ணியின் சுட்டிக்காட்டிய பேச்சு எல்லாமே ஒரு பெரிய பெட்டியில் மூடி வைத்து பூட்டு போட்டு அதற்கு மேல் ஆத்ரேயன் வீற்றிருப்பது போல தோன்றியது.

    அவளாக கை வலிக்க எழுதி முடித்து திரும்ப கோதுமை தோசையும், தக்காளி ஊறுகாயும் தட்டில் எடுத்து வந்திருந்தான்.

    “எழுதற கவனத்துல இருந்த, அதனால் தோசை சுட்டுட்டேன்.” என்று கொடுக்க, “உங்களுக்கு ஏன் சார் சிரமம்?” என்று வாங்கினாள்.

    “இதெல்லாம் சிரமம் இல்லை.” என்று கூறிவிட்டு‌ அகலவும் பிரணவி சாப்பிட்டாள்.‌

    நேற்று போல வெளிக்கதவை எல்லாம் அடைத்து விட, பிரணவி அறைக்கு அடியெடுத்து வைக்க, அவனும் அவனது அறைக்கு சென்றான்.

    ‘இத்தனை நாளா புரப்பஸர் மட்டுமா இருந்தார். இப்ப ஹாஸ்டல் வார்டனா மாறிட்டார்.’ என்று எண்ணாமல் இருக்க முடியவில்லை.

    அடுத்த நாள் பருப்பு ரசமும், அவரை பொரியலும் வைத்துவிட்டு, நேற்று கரைத்த கோதுமை மாவில் தோசை சுட்டு தேங்காய் சட்னி வைத்தாள்.

    அதெல்லாம் கூட சுவையாக செய்யவும் ஆத்ரேயன் சாப்பிட்டு புறப்பட்டான்.

    பிரணவியும் அவளது புத்தக பையை மாட்டிக்கொண்டு பேருந்தில் ஏறிக்கொண்டாள்.

    நான்கு நிறுத்தம் தள்ளி மோனிகா ஏறவும் அவள் பையை வாங்கி மடியில் வைத்துக் கொண்டாள். மோனிகா நின்றபடி வந்தாள்‌.

    ஒரு மூன்று ஸ்டாப் நின்று தான் வந்தாள்.

    ஓரிடம் வந்ததும் குனிந்து ஜன்னல் பக்கம் பார்க்க, பிரணவியும் எங்க பார்க்கின்றாளென்று திரும்ப, ஆத்ரேயன் பைக் சிக்னலில் நின்றிருந்தது.

    “அது ஆத்ரேயன் சார் தானே?” என்று மோனிகா கேட்க, ஹெல்மெட் அணிந்தவனாக ஆத்ரேயன் இருக்க, “ம்ம்” என்றாள் பிரணவி.

    “இந்த மனுஷன் ஹெல்மேட் போட்டாலும் கண்டு பிடிச்சிட்டேன்.” என்று பெருமையாக பேசிக்கொண்டாள்.

    பிரணவிக்கு அந்த பேச்சு உவப்பாக இல்லை என்றதால் அம்மாவிடம் பேசுவதாக தவிர்த்தாள்.

    உண்மையில் அமுதா அழைத்திருந்தார். பஸ் ஏறும் நேரமென்பதால் தவிர்த்து இருந்தவள் பஸ்ஸில் உட்கார்ந்ததும் பேச முடிவெடுத்து மறந்திருந்தாள்.

    “என்னம்மா?’ என்று தான் கேட்டாள்.

    “என்னடி சமைச்ச?” என்று அம்மாவின் முக்கிய பணியை தான் தலையாய கடமையாக கேட்டார்.

    “நேத்து காலையில உப்புமா, மதியம் கேரட் ரைஸ் பக்கோடா. நைட் கோதுமை தோசை. இப்ப காலையில் அதே கோதுமை தோசை மாவு ஊற்றி தேங்காய் சட்னி. மதியத்துக்கு பருப்பு ரசம், அவரக்காய் பொரியல். நானும் அவரும் காலேஜிக்கு போறோம். காலேஜ் போனா போன் பேச முடியாது.
    சீக்கிரமா சொல்ல வந்ததை சொல்லுங்க.” என்றாள்.

    “மாப்பிள்ளை உன்கிட்ட நல்லா பழகறாரா?” என்று அன்னை மனதாக கேட்டாள்.

    “நல்லா பழகறார். என்ன பிரச்சனை. அவர் கூடயிருக்கறப்ப ஏதாவது கேட்டுட்டே இருக்காதிங்க. நான் ஈவினிங் வீட்டுக்கு வந்து பேசறேன்” என்று துண்டித்தாள்.

    அமலாவும் பைக்கில் போகும் போது பேசினால் மாப்பிள்ளைக்கு கேட்குமென எண்ணினார்.‌ மாப்பிள்ளை தான் வண்டியை முறுக்கி கொண்டு முன்னால் சென்று விட்டானே.

    பிரணவி ஆத்ரேயன் வாழ்க்கை மற்றவர்கள் தலையீடாமல் இப்படி தான் அழகாக கடந்தது.

    அவர்கள் உண்டு அவர்கள் வேலையுண்டு என்று.

    கல்லூரிக்கு சென்று பாடம் நடத்த, வீட்டுக்கு வர, சில நேரம் பிரணவியை கவனிப்பான்.‌

    தான் கொடுத்த பேனாவை வைத்து எழுதுபவள், எழுதும் ஆர்வத்தில் தலையில் பேனாவை சொறுகுவாள். பேனாவை உதட்டில் வைப்பாள். சில நேரம் லேசாக அவள் பல்லில் கடிபடும்.

    அதை பார்த்தபின் அவன் பேனாவை ஏன்டா கொடுத்தோம் என்றெண்ணுவான்.

    ஆனாலும் அவன் பேனாவை கேட்கவில்லை.

    பிரணவிக்கு படிப்பு வீடு சமையல் புது நட்பு என்று பொழுது போனது. ஆத்ரேயன் வகுப்பு கூட அவள் பக்கம் பாராது பாடம் நடத்தி செல்லவும் இவளுக்கு வசதியாக போனது.

    அதே போல் மற்ற மாணவிகளுக்கு வசதியாக இருந்திருக்கும் போல, ஆத்ரேயனை வஞ்சனையில்லாமல் பார்த்து ரசித்தனர்.

    அடிக்கடி பெண்கள் பக்கம் சலசலப்பு பேச்சு கேட்க, “கேர்ள்ஸ் பேசாம பாடத்தை கவனிக்கறிங்களா?” என்று அதட்டுவான்.‌

    அதன்‌பின் வகுப்பு அமைதியாகும். அன்றும் அப்படியே சலசலப்பு கேட்க திரும்பியவன் பார்வைக்கு பிரணவி மோனிகாவிடம் பேசுவது கண்ணில்படவும் ”பிரணவி கிளாஸ் நடக்கும் போது என்ன பேச்சு. வெளியே போ” என்று கத்தினான்.

    இதுவரை பூ முகமாக அழகனாக காட்சி தந்த முகம் ரௌத்திரம் பொங்க அதட்டவும் வகுப்பில் நிசப்தம் மட்டுமே.

    “ஒவ்வொருத்தர் வீட்லையும் எப்படியெல்லாம் கஷ்டப்பட்டு படிக்க அனுப்பறாங்க. அப்படியிருக்க தேவையில்லாம பேச எப்படி மனசு வருது.

    என் கிளாஸ்ல அமைதியா பாடம் கவனிக்கறவங்க உள்ள இருங்க. இல்லையா வெளியே போயிட்டே இருக்கலாம்.” என்று காட்டு கத்தலில் பிரணவிக்கு அழுகை வந்தது.

    ஆனால் பாடம் எடுக்கும் நேரம் பேசியது தன் தவறு என்று மௌனியானாள்.

    இங்கு வந்து இந்த இரண்டு மாதத்தில் முதல் முறை கோபத்தை பார்க்கின்றாள்.

    முன்பு மிதுனாவிடம் ஆத்ரேயன் காட்டிய ஆக்ரோஷத்தை காட்டிலும் குறைச்சல். ஆனாலும் பிரணவிக்கு ‘சார் திட்டிவிட்டார்’ என்றதில் சிறு வருத்தம் பெருகியது. அது மாலை திரும்பும் வரை அதே வருத்தம் நீடித்தது. மோனிகாவிடம் கூட பேசாமல் பேருந்தில் வந்தாள்.

    நமக்கு எப்போழுது பள்ளியில் கல்லூரியில் பிடித்த ஆசிரியர் என்று சிலர் இருப்பார்கள். அப்படி தான் கல்லூரியில் ஆத்ரேயனை அவளுக்கு பிடிக்கும்.

    அதுவும் மிதுனா போன்ற பெண் அவரிடம் காதலென கதைத்து வழிந்தும் முகம் கொடுக்காது பொறுப்பான ஆசிரியராக நடந்துக் கொண்டது ஆச்சரியம் இல்லையா?!

    இதே ஆத்ரேயன் இடத்தில் வேறு ஒரு‌ புரப்பஸர் இருந்தால் மிதுனா போல உருகிஉருகி காதலிப்பதாக உரைத்தவளை மஞ்சத்தில் விழவைத்து காரியம் சாதித்து இருப்பார். மிதுனாவை அறைந்து அறிவுரை கூறி ஒரு பெரிய பிரச்சனையை சந்தித்து இதோ இப்படி வேறு கல்லூரியில் மாற்றிக்கொண்டிருக்க மாட்டார். இன்று தன்னை திட்டினாலும் அவர் மேல் தப்பில்லை என்று தான் பிரணவி அவள் மனதிடம் வாதாடுவாள்.

    நடந்ததை எல்லாம் நினைத்து பார்க்க ஆரம்பித்தாள். சென்னை ‘சாரதா ஆர்ட்ஸ் அண்ட் சயின்ஸ் கல்லூரி’ என்ற தனியார் கல்லூரியில் ஆத்ரேயன் கல்லூரி பேராசிரியராக இருக்க, பிரணவி இரண்டாம் வருடத்தில் படித்திருந்த காலம்.

    கல்லூரியில் திருமணம் ஆகாத புரப்பஸர் என்ற காரணத்தாலும், பார்க்கவும் கட்டுமஸ்தான உடலும் அழகும், பழக இனிமையாகவும் இருப்பவன் ஆத்ரேயன்.‌ அதனால் அங்கே பயிலும் கல்லூரி மாணவிகள் சிலரும் ஆத்ரேயன்‌ என்றால் கொள்ளைப் பிரியம்.

    ஆத்ரேயன் வகுப்பு என்றால் உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருந்தால் கூட வந்துவிடுவார்கள். பலரின் கனவு நாயகனாக அவனறியாது வலம் வந்தான்.

    அவன் கல்லூரி படிக்கும் போது பலருக்கு க்ரஷாக இருந்தான்.‌ பேராசிரியராக மாறிய போதும் இம்மியளவு மாற்றமின்றி அதே போல பல இதயத்தை கொள்ளை அடித்தான்.

    சீனியர் மாணவி மிதுனாவின் மனதையும் ஆத்ரேயன் கொள்ளையிட்டு இருந்தான்.

    அதுவும் இரண்டு வருடமாய் நேசிக்கின்றாள். ஆத்ரேயன் வரும்போது போகும் போது மற்ற மாணவிகள் என்னதான் ஏக்கமாய் பார்த்தாலும் ஆத்ரேயனின் நேர்பார்வையில் ‘மாணவிகள்’ என்ற வட்டத்தில் சென்று கொள்வார்கள்.

    மிதுனா மட்டும் அதை தாண்டி காதல் அம்பை வீசினாள்.

    ஏற்கனவே புரப்பஸர் மாணவியை ‘தவறான கண்ணோட்டத்தில் பார்க்க கூடாது’ என்றும், ‘புரப்பஸர் ஸ்டூடண்ட் பந்தமானது புனிதமானது’ என்று கொள்கையில் இருப்பவன்.

    அவனுக்கு வேதியல் பாடம் எடுப்பதால் மிதுனாவின் வேதியல் பார்வை அறியாமல் இருப்பவனா?

    முதலிலேயே கண்டித்து அனுப்பினான்.

    மிதுனாவின் மதிமயக்கம் ஆத்ரேயன் மீது பித்தாக, செவிகள் முடமாகியது. அவள் புத்திமதியை கேட்க மறுத்தாள்.

    முதலில் பார்வையால் பறைச்சாற்றிய பொழுது உதாசினம் செய்துவிட்டான்.‌

    நேரில் படிப்பில் சந்தேகம் என்று‌ கூறி நிற்க வைத்து காதலிப்பதாக கதைக்க, ஆத்ரேயன் “நீ படிக்க வந்தா படிக்க மட்டும் செய்யணும். காதல் கீதல்னு சுத்த கூடாது.
    அட்லீஸ்ட் காலேஜ்ல கூட படிக்கிற பசங்களை விரும்பினா கூட பரவாயில்லை. என்னை காதலிக்க கூடாது. இது தப்பும் மா” என்று அறிவுறுத்தினான்.‌

    அதை தாண்டி வந்து நின்றவளிடம் எரிந்து விழுந்தான். வீட்டில் பெற்றவரிடம் கூறிவிடுவதாக பயமுறுத்தி தள்ளி நிறுத்த போராடினான்.

    உதாசினங்கள், எரிந்து விழுதல், அவமானம், என்று அனைத்தையும் தூரயெறிந்து ஆத்ரேயனை மணக்கும் முடிவோடு நடமாடினாள் மிதுனா.

    மிதுனா வீட்டில் ஒரே பெண். வசதியான குடும்பம் என்பதால் அவளை உள்ளங்கையில் தாங்குபவர்கள். அதனாலே அளவுக்கதிகமாக செல்லமும் கொடுத்து கெடுத்து குட்டி சுவராக்கியிருந்தனர்.

    அதன் பலன் மனம் விரும்பியதை அடைந்தே தீரும் குணம்.

    கல்லூரியில் மிதுனா ஆத்ரேயன் என்று வகுப்பறை பலகையில் யாரோ எழுதியதாக காட்டி வகுப்பறைக்குயில் தன் காதலை பகிரங்கப்படுத்த, அடுத்து வகுப்பிலேயே கூப்பிட்டு வைத்து எல்லோர் எதிரிலும் திட்டி அனுப்பினான்.

    அன்று தான் எம்.எஸ்.சி படிக்கும் சீனியர் மாணவி மிதுனா, புரப்பஸர் ஆத்ரேயனை விரும்புவது சிலரால் கசிந்து அங்கு பயின்ற பி.எஸ்.சி‌ மாணவி பிரணவிக்கு தெரிய வந்தது. பிரணவிக்கு மட்டுமில்லை சிலருக்கு பரவியது. அப்படியே சென்றாலும் மேனேஜ்மென்ட் வரை பரவியிருக்க வாய்ப்பில்லை.

    வீட்டுக்கு வந்தவள் கையில் நரம்பு மண்டலத்தை கீறி முடித்தாள் மிதுனா. மெத்தையில் மல்லாக்க படுத்து ரத்தாறு ஓடியது.

    அதன் பின்….

    நடந்தவைகள் தான் ஆத்ரேயன் வாழ்வை சூறையாடியது.

    -தொடரும்.

     

  • மௌனமே வேதமா-5

    அத்தியாயம்-5

       மதிய வேளையில் டிபன் பாக்ஸ் திறக்கவும் தான் இது பிரணவி சமையல் என்றதே ஆத்ரேயனுக்கு நினைவு வந்தது.

      சுற்றிமுற்றி பார்த்துவிட்டு ஏதோ வெடிகுண்டு பெட்டியை திறப்பது போல பவ்வியமாய் திறந்தான்.

       நெய் வாசம் மூக்கை துளைத்தது. கேரட் சாதம் தான் செய்து கொடுத்திருந்தாள். ஆனால் அதில் நெய் ஊற்றி முந்திரி தாளித்து சிறிதளவு தேங்காய் துருவி செய்திருக்க மணம் வீசியது.

      இதில் சைட் டிஸ்ஸாக வெங்காய பக்கோடா இருந்தது. இதெல்லாம் எப்ப சமைச்சா? நான் காலையில் கிச்சன் போனப்ப உப்புமா தான் சமைச்சி டேபிளில் வச்சிருந்தா?!

       உப்புமான்னு ஒதுக்க நினைச்சா அதுவுமே நல்லா தான் செய்திருந்தா’ என்றவன் ஸ்பூனால் அள்ளி விழுங்கினான்.

       அப்படியொன்றும் சமையல் சொதப்ப மாட்டாளென்று புரிந்தது. பிரணவி தந்தை ஜெகநாதனுக்கு இதனால் தான் பெண்ணை  சமையல் தெரியாவிட்டாலும் கட்டி தர தைரியம் பிறந்திருக்கும்.

      மிச்சம் வைக்காமல் சாப்பிட்டான். மதியத்தை தாண்டி இரண்டாம் பீரியட் பிரணவி வகுப்புக்கு செல்ல நேரும்‌.

       அப்படியே சந்தித்தாலும் யாரோ ஒருத்தியாக தான் கடப்பது உறுதி.

       இங்கு பிரணவியோ சாப்பிடாமல் ஸ்பூனில் கோலமிட, மோனிகா கைமுட்டியால் இடித்து, “என்ன?” என்றாள்.

       “இன்னிக்கு நானே சமைச்சிருக்கேன்.” என்றாள்.

      ”நல்லா மணமா இருக்கு.” என்று கொஞ்சம் பகிர்ந்து உண்ணும் நேரம் ருசித்த மோனிகா உரைத்தாள்.

        “அவர் சாப்பிட்டுயிருப்பாரா? என்னனு தெரியலை.” என்று சோகமாக.

       “ஏய்… அதான் பீலிங்கா. அதெல்லாம் நல்லா ஜம்முனு சாப்பிட்டு தெம்பா வருவார். யார் கண்டா மல்லிப்பூ அல்வா வாங்கிட்டு, நைட் பூஜையே நடக்கும்” என்று கண் சிமிட்ட, ‘ஆஹ்’ ‘அச்சோ’ என்று பிரணவி அலறாத குறையாக மாறினாள்.

       ”என்ன?” என்று மோனிகா கேட்டதும், “ஒன்னுமில்லை” என்று மறைத்தாள்.

       மோனிகா நெருங்கி வந்து, “கேட்டா தப்பா எடுத்துக்க கூடாது. படிக்கிறப்ப டிஸ்டப் பண்ணுவாறா? உன்னால படிக்க முடியுதா?” என்று ஒன்றும் பாதியுமாக கேட்க, திருமணமானதில் அரிச்சுவடி கூட தாண்டாத பிரணவியோ புரியாத பார்வை பார்த்தாள்.‌

       “என் ஹஸ்பெண்ட் எல்லாம் அசைமெண்ட்ஸ் எழுதணும்னு சொன்னாலும், நாளைக்கு எழுதிக்கோன்னு பெட்ரூமுக்கு தூக்கிட்டு போயிடுவார்.

       முதல்ல ஹாப்பியா இருந்தது. அதே மிதப்புல படிப்புல டல்லாயிட்டேன். இப்ப என்னதான் கண் முழிச்சு படிச்சாலும் மண்டையில ஏறுவது கஷ்டமாயிருக்கு.” என்றதும் பெட்ரூம் என்றதும் புரிந்ததது. அதுவும் தூக்கிக்கொண்டு செல்வதாக கூறியதும் சங்கடமாய் மோனிகாவை பார்க்க, கடைசியாக கூறியதை கேட்டு அவளை கண்டு பரிதாமே தோன்றியது.

        “என்ன விடு. உனக்கு எப்படி? சொந்தக்காரரா? அசலா? கல்யாணமாகி இரண்டு வாரம் கூட முடியலைன்னு சொன்ன.” என்று கேட்டதும் தன்னிலை கூறமுடியாது நொந்தாள்.

        தொண்டையை செருமி, “அதெல்லாம் படிப்புக்கு முக்கியம் கொடுப்பார். அதோட நாங்க சொந்தமெல்லாம் கிடையாது. அசல்… பெற்றவங்க தரகரிடம் சொல்லி வச்சி,  ஜாதகம் பொருந்தி மாப்பிள்ளை வீட்டு ஆட்கள் நேரிடையாக என்னை பார்த்து, பேசி இந்த கல்யாணம் நடந்தது.
     
       முக்கியமா என்‌ படிப்புக்கு எந்த தடையும் வராது. அதுல என் கண..வர் தெளிவாயிக்கார்” என்று மனம் போன போக்கில் மொழிந்தாள்.

         ”படிக்க விட்டா நல்லது தான்.” என்று டிபன் பாக்ஸை மூடி வைத்தாள்.

       இரண்டாம் பீரியட் ஆத்ரேயன் வகுப்புக்கு வரவும், ”குட் ஆப்டநூன் சார்” என்றனர் மாணவ மாணவிகள் கோரஸாக.

      பிரணவி மட்டும் வாய் திறவாமல் மௌனமாய் எழுந்தாள்.

       “குட் ஆப்டர்நூன் ஸ்டூடண்ட்ஸ். என்றவன் மடமடவென அட்டனன்ஸ் எடுத்தான்.

       ஒவ்வொரு மாணவி பெயரை உச்சரிக்க, “பிரசெண்ட் சார்” என்ற குரல்கள் குதுகலமாய் ஒலித்தது.

      பிரணவி பெயர் வரவும், “பிரணவி” என்று கூப்பிட “பிரசெண்ட் சார்” என்று கீச்சுக்குரலில் பதில் தந்து அமர்ந்தாள்.

        மாணவர்களையும் அதே போல பெயரிட்டு வருகை பதிவேடு எடுத்து அப்புத்தகத்தை மூடினான்.

       பாடம் நடத்தும் புத்தகத்தை எடுத்து, நேற்று எடுத்த பாடத்தின் தொடர்ச்சியை திருப்பும் முன், நேத்து நடத்திய பாடத்துல சந்தேகம் இருந்தா கேளுங்க. சந்தேகத்தை நீக்கிட்டு நெக்ஸ்ட் சேப்டர் போலாம்” என்று கூறி மேஜை மீது அமர்ந்து ஒற்றை காலை மட்டும் தரையில் ஊன்றி ஒயிலாக நின்றான்.‌

       “சார்… சந்தேகம் தான். ஆனா பாடத்துல இல்லை.” என்று ஒரு மாணவன் எழுந்தான்.‌

        “சந்தேகத்தை கேளு” என்று புத்தகத்தை கையில் வைத்து கேட்க, “சார் நீங்க கல்யாணம் ஆனவரா ஆகாதவரா?” என்று கேட்டு விட்டு பயந்து‌‌ நின்றான் துடுக்கான மாணவன் ஒருவன்.

       மாணவனை கண்டு, “ஏன் இந்த கேள்வி?” என்று ஆத்ரேயன் வினவ, “சார் ஒரே நாள்ல உங்க பெயர் இந்த காலேஜ்ல பேமஸ் ஆகிட்டிங்க சார். பொண்ணுங்க எல்லாம் உங்களை பத்தி தான் ஹாட் டாப்பிக். அட்லீஸ்ட் நீங்க கல்யாணமானவர் என்று தெரிந்தாளாவது சில பொண்ணுங்க உங்களை விட்டு எங்களை பார்ப்பாங்கல சார்” என்றான்.‌

      பிரணவியோ ‘ம்கூம் இப்படி யாராவது கிளம்பி வந்துடுங்க. ஏற்கனவே ஒரு காலேஜ்ல மிதுனா பண்ணியது போதாதா?’ என்று முனங்கினாள்.

    ஆத்ரேயனோ மாணவன் கேட்டதற்கு சிரிப்பதா கண்டிப்பதா என்று புரியாது, அவனின் இயல்பான குணத்தோடு கடந்திடும் முடிவோடு, “எனக்கு கல்யாணமாகிடுச்சு. அதனால் உங்களுக்கு அந்த கவலை வேண்டாம். நான் இங்க வந்தது பாடத்தை நடத்த. அதனால ஸ்டூடண்ட்ஸ் பாடத்தை கவனிங்க” என்று புத்தகத்தை எடுத்து பாடம் நடத்த ஆரம்பித்தான்.‌

        இன்றும் பிரணவி இருக்கும் திசைப்பக்கமே பாராது பாடம் நடத்தி முடித்து வெளியேறினான்.

        பிரணவிக்கும் ஆத்ரேயன் சென்றதும் அப்பாடி என்றானது.

       கல்லூரியில் ஆத்ரேயன் வகுப்பை கடந்திட, பிரணவி கற்றுக்க முடிவெடுத்தாள்.

      மாலை வீட்டுக்கு வரும் பொழுது, ஆத்ரேயன் காபி கலந்து சுவைத்திருக்க, சற்று தாமதமாக பிரணவி வந்தாள். அவளுக்கு பேருந்துக்கு காத்திருந்து ஒவ்வொரு நிறுத்தமாய் நின்று வர தாமதமாகின்றது.

       ஆத்ரேயனுக்கு அப்படியில்லை. அங்கே இருசக்கர வாகனத்தை முறுக்கினால் வீடு வந்து சேரும் வரை  பந்தய குதிரை போல சீரான வேகம்.

       பிரணவி வரவும் ஏறிட்டு பார்த்துவிட்டு காபியை பருக, அறைக்குள் சென்று கதவடைத்து கொண்டாள்.

       சற்று நேரம் கழித்து முகம் கைகால் கழுவி டிபன் பாக்ஸை எடீத்து வந்து கிச்சனில் வைத்து விம் போட்டு தேய்த்தாள்.
       
       “சார் உங்க டிபன் பாக்ஸ்” என்று கேட்க, “லஞ்ச் பேக்ல இருக்கு” என்று கூறிவிட்டு அவனது அறைக்குள் அடைகாத்தான்.‌

         சங்கவி போன் போடவும் “செல்லுக்கா” என்றான்.‌

       “என்னடா சொல்லணும். உனக்கு அங்க எல்லாம் சௌகரியமா இருக்கா? காலேஜிக்கு இரண்டு நாள் போனப்பிறகு கால் பண்ணலாம்னு தான் இப்ப போட்டேன். எப்படி போகுது. உன் பொண்டாட்டி என்ன பண்ணறா?” என்று ரயில் பெட்டியாக வினவவும் காதை தேய்த்து, ‘இப்பவும் போன் போடாமலே இருக்கலாம்’  என்றவன் மனதில் நினைத்ததை வெளியில் உரைக்காது, “எனக்கு காலேஜ் ஓகே. இரண்டு நாள்ல ஓரளவு பிடிச்ச மாதிரி இருப்பதே அதிசயம்.  

        பிரணவிகிட்ட நீயே பேசு. எனக்கு வேலையிருக்கு.” என்று துண்டிக்க போக, “டேய் போனை அப்படியே அவளிடம் பாஸ் பண்ணு. நான் பேசிக்கறேன்” என்று கூற பச் சலித்து கொண்டு பிரணவியிடம் நீட்ட, அவளோ பாத்திரம் கழுவியதும் தன் உடையிலேயே துடைத்து ஆத்ரேயனை காண, “அக்கா பேசணுமாம்” என்று கொடுத்தான்.‌
      
        பிரணவி பவ்யமாய் வாங்க, அவன் சட்டையில் போனை மீயூட்டில்  வைத்து, “அக்கா ஏதாவது கிறுக்குத்தனமா கேட்டா அதுக்கு ஏற்றது போல பெர்ஃபெக்ட் பதிலா பேசி சமாளி.‌ ஏதாவது பேசி குளறுபடி பண்ணிடாத. ஆஹ்… காலேஜ் வரை நான் பைக்ல கொண்டு போய் விடறதா சொல்லிடு.” என்று மீயூட்டை எடுத்துவிட்டு தந்தான்.

      தலையாட்டி வாங்கிக்கொண்டு பேச ஆரம்பித்தாள்.

       “அண்ணி.” என்று ஆரம்பித்ததும், “நல்லாயிருக்கியா பிரணவி. வீடு பொருட்கள் எல்லாம் அரேஞ்ச் பண்ணியாச்சா?” என்று சுமூகமாய் ஆரம்பித்தார் சங்கவி.

       “நல்லாயிருக்கேன் அண்ணி. கேஸ் அடுப்பு இல்லை. அந்த ஒரு குறை தவிர எல்லாம் நல்லாயிருக்கு.” என்று பதில் தந்தாள்.

       “கேஸ் அடுப்பா? அதான் இன்டெக்ஸ் ஸ்டவ், ஓவன் இருக்கே. கரண்ட் கட் ஆனா கூட கிச்சனுக்கும் உங்க மாஸ்டர் பெட்ரூமுக்கும் ஜென்ரேட்டர் வசதி இருக்கே.” என்று படை திறந்து பேசவும் “ஆஹ் இருக்கு அண்ணி. நான் இன்டெக்ஸ் ஸ்டவ்வ யூஸ் பண்ணுறேன். ஓவன் பழகிப்பேன். சா…அவரு… கத்து தர்றதா சொன்னார்.” என்றாள்.

       ‘சா…ர்’ என்றதும் ஆத்ரேயன் எதிரே நின்று பல்லை கடிக்க மாற்றிவிட்டாள்.

      “காலேஜிக்கு எதுல போற? இன்னிக்கு என்ன சமைச்சு?” என்று கேட்டாள்.
      
      “அ..அவரு கூட பைக்ல போறேன் அண்ணி. இன்னிக்கு காலையில் உப்புமா, மதியம் கேரட் சாதம் வெங்காய பக்கோடா செய்தேன்.” என்று கூறினாள்.

       “என் தம்பி உன் எதிர்ல இருந்து பேசறதை கேட்கறானா?” என்றதும், ஆஹ்… என்று திடுக்கிட, “ஆமான்னா தனியா வந்து பேசு. அசையவிடாம நிறுத்தினா பீரியட்ஸ் டேட் கேட்கறாங்கன்னு மழுப்பி தனியா வா. நீ பீரியட்ஸ் ஆரம்பிச்சாலே அவன் முகம் திருப்பிட்டு தனியா பேச அனுப்பிடுவான்.” என்றதும், பிரணவிக்கு பதிவை தந்தது.

        சங்கவி கூறுவது போல எதிரே நின்று தான் பேசுவதை கேட்டுக்கொண்டு இருந்தான் புரப்பஸர் ஆத்ரேயன்.

       “என்ன வந்துட்டியா?” என்றதும், ஆத்ரேயனோ “பேசலையா?” என்று செய்கையில் கேட்டான்.

       அவனை போலவே மீயூட்டில் போட்டுவிட்டு, “அவங்க பெர்சனலா சிலதை கேட்கறாங்க.” என்று நழுவ பார்த்தாள்.

    ‌  “ஏய்… ஒரு பெர்சனலும் தேவையில்லை இங்கிருந்தே பேசு.” என்றான்.

       “அவங்க பீரியட்ஸ் டேட் பத்தி கேட்கறாங்க சார். நீங்க முன்ன நின்றா எப்படி” என்று அலுத்தாள்.

        ஆத்ரேயன் தலையில் அடித்து, “போய் தனியா பேசு” என்றான்.‌

        பிரணவி தனியாக வந்ததும் மீயூட்டை விடுவித்து, “சொல்லுங்க அண்ணி.” என்றுரைத்தாள்.

       “அவன் இல்லையே?” என்றதும் இல்லைங்க அண்ணி.” என்றாள்.

       “இவ்வளவு நேரம் எதிர்ல தானே இருந்தான்.” என்று கேட்டாள் சங்கவி.

        “அப்படியெல்லாம் இல்லைங்க அண்ணி” என்றாள்.

       “என் தம்பியை பத்தி எனக்கு தெரியும் பிரணவி.

      சரி விடு…

       அவன் பைக்ல தனியா வந்ததா அங்க வேலைக்கு ஒருத்தரிடம் சிபாரிசு செய்த அங்கிள் சொல்லிட்டார். உன்‌ புரப்பஸருக்கு பொய் சொல்லித்தர தெரியலை. உனக்கு அதே பொய்யை சரியா பேச தெரியலை.

        என்னவோ நடுவுல நடந்த பிரச்சனையை தவிர்த்து உன்னை அவனுக்கு கட்டி வச்சது நாங்க. அவன் உன்னை கல்யாணம் பண்ண ரொம்ப தயங்கினான்.‌ உண்மையிலேயே அவனை ப்ரைன் வாஷ் பண்ணி தான் விட்டது.

       ஆனாலும் என்‌தம்பி அவ்வளவு சுலபத்துல உன்னை கட்டியதுக்கு உங்கப்பா தான் காரணம்.

      கல்யாணம் ஆனதால் நீங்க அன்பா வாழ்க்கையை ஆரம்பிப்பிங்கன்னு எங்களுக்கு நம்பிக்கை இல்லை. ஏன்னா என்‌ தம்பி கேரக்டர் அப்படி.

       அவன் பிடிச்ச முயலுக்கு மூனுக்கால் என்று அடம் பிடிக்கலாம்.

      நீயாவது அவனோட வாழணும்னு எண்ணமிருக்கா? உங்க பாட்டி அட்வைஸ் பண்ணியிருந்ததா கேள்விப்பட்டேன். எங்கதரப்புல அம்மா என்ன சொன்னாங்களோ?
    என் தம்பிக்கு கல்யாணம்னு நான் ரொம்ப ஆர்வமாக இருந்தேன்.

        என் கல்யாணத்துல அவன் பண்ணின அலப்பறையை விட நான் நாத்தனாரா ரொம்ப ரகளை பண்ணி, மேடையில என் தம்பி கட்டிக்க போறவளை நெளிய வச்சி அவனை வெட்கப்பட வச்சி, அவன் வாயல அவன் பொண்டாட்டிக்கு ஆதரவாக பேசணும்னு என்னனென்னவோ நினைச்சேன்.
       இப்பவும் உனக்கு ஆதரவாக பேசறான்.‌‌ ஆனா ஒரு ஸ்டூடண்ட் படிக்கணும்னு நினைக்கிற புரப்பஸர் மைண்ட்ல.

        இந்த ஒரு வருஷ வாழ்க்கையை வச்சி பல வருடம் வாழ வாழ்க்கைக்கு அடித்தளம் போடாம இருக்காதிங்க.

        ரூம்லயாவது தங்கறானா? இல்லை ஹால்ல படுத்துக்கிடக்கானா” என்று கேட்டதும் வாய் திறக்காமல் கேட்டிருந்த பிரணவியோ,  “அண்ணி. ரூம்ல தான் படுத்துக்கறார்” என்றாள்.

       சங்கவிக்கு தெளிவாக கூறவில்லை. ஆளுக்கு ஒரு ரூமில் படித்திருப்பாரென்று நினைத்தால் ‘அவன் உன்னுடன் ஒரே அறையில் இருக்கின்றானா?’ என்று கேள்வியை மாற்றியிருப்பார்.

       “பரவாயில்லை… இந்தளவாது மனசு வந்ததே. உன் நம்பருக்கு இனி பஸ்ல ரிட்டர்ன் வர்றப்ப கால் பண்ணுவேன். சரியா?” என்று வினவ, மறுக்க முடியாமல் தலையாட்டினாள்.‌

       “என்ன உம்முனு இருக்க?” என்று அதட்டவும், தலையாட்டினேன் அண்ணி” என்றாள்.
    ‌
       சரி சரி போனை அவனிடம் கொடு” என்றதும் அப்பாடி என்று நெஞ்சில் கைவைத்து ஆத்ரேயனை தேடினாள்.

       அவன் அறைக்கு சென்று குறுக்கும் நெடுக்கும் நடந்தவன் இவள் கொலுசொலி கேட்டதும், “பேசிட்டியா” என்று வந்தான்.

       அவனுக்கும் தலையாட்டி முகம் பாராது கொடுக்க, அவனுமே அக்கா என்னென்ன கேட்டாளோ? இவயென்ன என்ன சமாளிச்சாளோ? வேறேதாவது என்றால் கேட்கலாம். பீரியட்ஸ் பத்தி பேசியிருக்கறப்ப என்னத்த கேட்கறது. 

       எப்படியும் எடக்குமடக்கா பேசியிருப்பா’ என்று அக்காவை பற்றி அறிந்தவனாய் இருந்தான்.

    -தொடரும்.