🍁தளத்தில் கதைகளை வாசிக்கும் அன்பானவர்களுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றிகள். தங்கள் கருத்தை comments மூலமாக பகிர்ந்து உற்சாகமூட்டவும். பேரன்பும் நன்றிகளும்.🍁  

Ongoing Novels | Rerun Novels Archives - Page 2 of 26 - Praveena Thangaraj Novels
புது தளத்திலும் கதைகள் பதிவிடப்படுகின்றன. Register Login செய்து வாசிக்கவும்.

Category: Ongoing Novels | Rerun Novels

எழுத்தாளர்கள் தங்கள் கதையை அத்தியாயம் அத்தியாயமாக தொகுத்து பதிவிடுவதே ongoing novels என்பார்கள்.

  • Hello Miss எதிர்கட்சி-17

    அத்தியாயம்-17

      ஆரவமுதன் சுரபி இருவரின் ரகசிய சந்திப்பாக, அமுதனின் பீச் ஹவுஸில் சந்திப்பு நிகழ ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது.

      நட்ராஜ் செய்த அவமதிப்பால் ஆராவமுதன் இன்னமும் சூடாக தான் இருந்தான். என்ன தான் அங்கிருந்த நீச்சல் குளத்தில் நீச்சலிட்டித்து களைத்தாலும், அவன் நீச்சலை நிறுத்தவில்லை.
     
      சுரபியோ, அவன் நீந்தும் திசைக்கு ஏற்ப, நீச்சல்குளம் அருகே இருந்த பக்கம் வெளியே நடையோ நடையில் நடந்தாள்.

      “இங்க பார் அமுதா… அன்னைக்கு நடந்ததை சொல்லிட்டேன். உன்னிகிருஷ்ணா அப்பாயிமெண்ட் வாங்கிட்டு வந்து சந்திச்சிருக்கான். முன்ன சம்மதிச்சதால் அப்பாவுக்கு அவன் வர்றதே மறந்துப்போயிருக்கு. நிவாஸ் இருந்திருந்தா நினைவுப்படுத்தியிருப்பான். இப்ப இல்லாததால் மறந்துட்டார்.

      உங்களை அவமானப்படுத்தணும் என்பது அப்பா நோக்கமில்லை.  அப்பாவோட வாட்சப் எனக்கு காட்டினார். நான் வேண்டுமின்னா போட்டோ எடுத்துட்டு வந்து காட்டவா?” என்று கூற தண்ணீரில் மிதந்தவன் அவள் இருந்த பக்கம் நீந்தினான்.

      “உன்னை நம்பாம போவேன்னு நினைக்கறியா? எனக்கு உன் மேல நம்பிக்கை இருக்கு. ஆனா உங்க அப்பா மேல நம்பிக்கை இல்லை சுரபி. சான்ஸ் கிடைச்சா நம்மளை பிரிக்க தான் காத்திருப்பார்.

      ஏன்னா‌… சாதி மதம் எப்படி காதலர்களை தடுக்குமோ. அதுல எந்த விதத்திலும் ஆளுங்கட்சி எதிர்கட்சி விரும்பினாலும் தடையாகும்.

    உனக்கு புரியலை… உன்னிகிருஷ்ணன் அன்னைக்கு வந்தது ஏற்கனவே சந்திப்பு நிகழ்வதாக கேட்டிருக்கலாம். அதுக்காக உன்னிகிருஷ்ணன் உன்னோட பரிசு கொடுக்கறதும் பேசியதுக்கும் உங்கப்பாவோட தந்திரம் இல்லைன்னு நினைக்கறியா?” என்றான். 
    ‌
       இந்த குற்றத்தை ஏற்க வேண்டும்‌. வேறு வழியில்லை. உன்னிகிருஷ்ணன் பார்வையும், பரிசும் அதை தான் எடுத்துரைத்தது.

      அந்த பரிசை வாங்கிவிட்டு ஆராவமுதனிடம் இந்த நிமிடம் வரை அர்ச்சனை வாங்கிக்கொண்டு இருக்கின்றாள் சுரபி.

    இதே உன்னிகிருஷ்ணன் நட்புரீதியாக தந்திருந்தால் ‘என்னை சந்தேகப்படுகின்றாயா?’ என்று சுரபி கேட்பாள். ஆனால் அவன் பார்வை நட்புரீதியில்லை என்ற விஷயம் சுரபி அறிந்தப்பின், ‘நான் உன்னிகிருஷ்ணாவை விரும்பலையே’ என்று அமுதனிடம் ஆயிரம் முறை உரைத்தாயிற்று.

       ‘பரிசை வாங்கி பிரிச்சியே அவனுக்கு அது கிக்கா இருக்கும்’ என்று கர்ஜித்து விட்டான்.

      “ரொம்ப முடியலை அமுதா. இப்ப தண்ணிலயே இருந்து வெளியே வர்றியா இல்லையா? எவன் நமக்குள்ள வந்தா என்ன? கல்யாண தேதி தான் பேசியாச்சே. தேர்தல் முடியவும் கல்யாணம் பண்ண போறோம்‌. இதுல எந்த கிருஷ்ணன் வந்தா நமக்கு என்ன” என்று கேட்டதும், நீச்சல் குளத்திலிருந்து வெளியே வந்தான்.

    இடையில் உடலை தழுவிய நீச்சல் உடை, அதற்கு மேல் ஈரத்தை உறியும் உடையை அணிந்து முடிச்சிட்டு, “கடைசியா சொன்ன பாரு. இதுக்காக உங்க அப்பாவை சும்மா விடறேன்.
    பழிக்கு பழின்னு நானும் யோசித்தா, நீ எனக்கு கிடைக்க மாட்ட சுரபி. அந்த ஒரு காரணத்தால் அமைதியா நிற்கறேன்” என்றதும் அவனை கட்டியணைத்து கொண்டாள்.
     
      “ஏ.. வாட்ஸ் ஹாப்பனிங்” என்றான்.

       “எனக்காக நீ நிறைய சாக்கரெஸ் பண்ணிட்ட. கண்டிஷனால் நீ  அரசியலில் நிற்க போவதில்லை.
      இப்ப அப்பா உன் இடத்துல எவனையோ அழைச்சிட்டு வந்தப்பிறகும் எனக்காக உன் கோபத்தை அடக்கிட்டு இருக்க.
      எந்த பொண்ணுக்கும் இந்த மாதிரி அமுதன் கிடைக்க மாட்டாங்க.” என்று நெஞ்சில் சாய்ந்து கூற, ‘இதை தான் எதிர்பார்த்தேன்” என்னும் விதமாக, அவளை அணைத்து கொண்டான்.

    எப்படியும் ஆராவமுதன் சுரபியை பற்றி செய்தி சென்று கொண்டிருக்க, உன்னிகிருஷ்ணன் அதையெல்லாம் பாராக்காமல் இருப்பானா? தந்தை நட்ராஜனே உன்னிகிருஷ்ணனிடம் ஆராவமுதன் சுரபி காதலை பகிர்ந்து மறுப்பதாக வாக்கு தந்துள்ளாரே.

        எதற்கும் ஆராவமுதனையும், இலக்கியன் அங்கிளையும் அரசியலை தாண்டி பெர்சனலாக சந்தித்து பேசினால், பழிவாங்காமல் சம்பந்தியாக பேச உரைத்திடவும் கூற முடிவெடுத்தாள்.

       இலக்கியனே இரண்டு மூன்று முறை தமிழக சட்டமன்ற இடத்தில் அரசியல் பேசி கடக்கும் போது, லேசான முறுவலை உதிர்க்க, தந்தை இன்னமும் பழி வாங்க துடிப்பது சரியா தவறா என்று சிந்தித்தாள்.

      இதில் நிவாஸால் தனியாக சென்ற கூட்டம், வேறொரு கட்சி பெயரை வைத்து புதிதாக வந்து நின்றது. கூடுதல் தலைவலியே.

        அப்பொழுது கூட “நான் உங்களை கிட்னாப் பண்ணலை மேம்” என்று தான் கூறி பேசுவான். எதுக்கும் உங்களுக்கு கிட்னாப் செய்த ஆட்கள் யாருனு யோசிங்க’ என்று இவளை சிந்திக்க வைத்தே சென்றான்.

       ஆணித்தரமாக நிவாஸ் உரைத்திட, மீண்டும் பழைய பிரச்சனையா என்று சலிப்படைந்தாள்.

      இவ்வாறு நாட்கள் நகர, நட்ராஜ் அதிருப்தியாக காணப்பட்டார்.

      சுரபி கட்சி அலுவலகத்தில் தந்தையின் அதிருப்தியான முகத்திற்கு காரணம் கேட்க, நட்ராஜோ “கட்சி நாளுக்கு நாள் தொண்டர்களோட நம்பிக்கையை இழக்கற மாதிரி இருக்கு சுரபி.
        இப்பவே சிலர் நிவாஸோட புதுக்கட்சிக்கு ஆதரவு தர கிளம்பறாங்க. இங்க நம்மளோட இருக்கறவங்களும் சதா முனங்கிட்டே இருக்காங்க.

        இதுல உன்னிகிருஷ்ணன் வேற. அங்கிள் சுரபி கல்யாணத்தை பத்தி என்ன முடிவெடுத்திருக்கானு கேட்டு தொல்லைப்படுத்தறார்.

       நான் உன் காதலை சொன்னேன். அதுக்கு ஆளுங்கட்சி எதிர்கட்சி எப்படி அங்கிள் சம்பந்தி ஆவாங்க. இந்த கல்யாணம் நடந்தா நம்மஅரசியல் வாழ்க்கை மூடுவிழாவா அமையும்னு சுட்டிகாட்டறார்.
       அரசியலில் நம்மளோட ஜனநாயக கட்சி சரியாம இருக்கணும்னா ஆராவமுதனோட கல்யாண பேச்சை ஒழிக்கணும்னு சொல்லறான்.

      பேசாம என்னை கல்யாணம் செய்ய சொல்லுங்க அங்கிள். அதான் சுரபிக்கும் கட்சிக்கும் நல்லதுன்று அறிவுறுத்தறான்.” என்று பேசவும் சுரபிக்கு உள்ளுக்குள் எரிமலை விழுங்கிய நிலை.

      “நீங்க உன்னிகிருஷ்ணனிடம் என்ன சொன்னிங்கப்பா? நம்ம வீட்டு விஷயம் அவனிடம் கலந்து ஆலோசிக்க என்ன காரணம்? இது என் வாழ்க்கை. உங்க மனசுல என்னை ஆராவமுதனுக்கு கல்யாணம் செய்து தர விருப்பமில்லைன்னு தெரியுது” என்றாள்.

       நட்ராஜனோ ”நான் என்ன சொல்லறது தெரியலைம்மா. கட்சியில் அவப்பெயர் நாளுக்கு நாள் உண்டாகுது. கட்சி தொண்டர்கள் எல்லாம் இந்த கல்யாணம் தேவையானு முகத்துக்கு நேரா கேட்க ஆரம்பிக்கறாங்க” என்று மட்டும் உரைத்தார்.

      சுரபிக்கு தந்தையின் பேச்சு கசந்தது. தந்தை மீது தன் வெறுப்பை காட்டிவிட்டு அவ்விடமிருந்து நகர்ந்தாள்.

    அவளுக்கு ஆராவமுதனை அந்தளவு பிடிக்கும். என்ன தான் அவனால் இந்த நிலையில் முன்னேறினாலும், ஆசைப்பட்ட மனம் இன்னமும் அவன் புறம் சாய்ந்துள்ளதே.

       அவன் மட்டும் இவள் மனதில் இல்லையென்றால் முடிவுகளை மடமடவென எடுத்திருப்பாள். அவன் தான் இம்சை அரசனாக இதயத்தில் சிம்மாசனமிட்டு கெக்கரிக்கின்றானே.

      இதே தலைவலியுடன், அங்கிருந்து நகர்ந்து நடந்தவளுக்கு தலை சுற்றியது.

      ஓரிடமாக உட்கார்ந்து விட்டாள். அங்கிருந்த நீரை பருகியவள்  ‘எனக்கு என் காதலை நினைச்சாளே பக்குனு இருக்கு. இந்த ஆராவமுதனால் அப்பாவோட வாதம் நிகழுது. இவன் ஏன் மாநாடு நடந்த இடத்துக்கு வந்தான். வராம இருந்தா பழைய காதலை உள்ளுக்குள் வச்சிட்டு இருந்தாலும் நான் நிம்மதியா இருந்து இருப்பேன்.” என்றவள் வயிற்றை தொட்டு முடித்தாள். 

    காலையில் சாப்பிடாமல் வந்ததில் பசி உயிரை வாட்டியது. தந்தையிடம் பேசியதை அன்னையிடம் பகிர்ந்தாலாவது மனம் ஆறும். அதோடு வீட்டுக்கு சென்று சாப்பிட வேண்டும் என, நேராக வீட்டுக்கு வந்து, உணவை உண்ண தயாரானாள். 

    “என்ன நேரம் கெட்ட நேரத்துக்கு சாப்பிட்டு மயங்கி சரியணும்.” என்று பரிமாறினார் பல்லவி.

    “அப்பா மனசுல எங்களை பிரிக்க நினைக்கறார்னு சொல்லறேன்” என்று சுரபி கோபமாக பேசினாள்.

    பல்லவியோ “இங்க பாருடிம்மா… இந்த அரசியலை பத்தி அ-னா ஆ-வன்னா கூட எனக்கு தெரியாது. எனக்கு தெரிந்ததெல்லாம் வீட்ல புருஷனையும், எனக்கு பிறந்த உன்னையும் நல்லா பார்த்துக்கணும். வீட்டை சுத்தப்பத்தமா வச்சிக்கணும்.
    இந்த அரசியல் போட்டி பொறாமை எதுவும் தெரியாது. தெரியவும் வேண்டாம்.
    ஊருக்கு நல்லது செய்யணும்னு முடிவுப்பண்ணிட்டா அரசியலில் இருந்து தான் செய்யணும்னு அவசியமில்லை. தோற்றாலும் ஜெயித்தாலும் நம்ம உதவி செய்யறது செய்துட்டா மக்கள் மனசுல இடம் பிடிக்கலாம்.
    இந்த சதுரங்க ஆட்டம் ஆடுறவங்க கூட பாரு, எதிராளியிடம் கைகுலுக்கி வாழ்த்து கூறி சந்தோஷமா தான் ஆட்டம் ஆடறாங்க. அவங்களுக்கு வெற்றி தோல்வி தான் குறிக்கோள்.
    நம்ம எதிர்ல ஆடறவன் இவனுக்கு எதுக்கு கைகுலுக்கணும்னு வஞ்சமிருக்காது.” என்றவர் பெருமூச்சை விடுத்து, “உங்க அப்பாவுக்கு எப்படியோ, நீ மக்களுக்கு உதவி செய்வது மனசார செய்யறன்னு அந்த நிலசரிவுல பார்த்ததும் தெரிந்துக்கிட்டேன்.
    உன் அளவுல நீ சரியா இரு. உங்கப்பா அன்னைக்கு கட்சி தொண்டர் கூட்டத்துல உனக்கு ஆதரவாக சீட்டு குலுக்கி முடிவு எடுக்கற நிலையில் இருந்தப்ப, உனக்கு பாதகமான முடிவு வந்திருந்தா. அப்பவே உன்னை கட்சிலயிருந்து நீக்கியிருப்பார். ஏன்னா… அவருக்கு கட்சி தான் முக்கியம்.” என்று வருத்தமாய் உரைத்தார்.

    “ம்ம்மா…. அதெல்லாம் இல்லை. கட்சியா நானானு கேள்வி எழுந்தா அப்பா எனக்காக நிற்பார்.” என்று கூறினாள்.

    “எனக்கு நம்பிக்கை இல்லைடி. பதினேழு வயசுல நீ சபதமிட்ட. பதினெட்டுல கட்சில சேர போனப்ப, நான் தலைப்பாடா அடிச்சிக்கிட்டேன்.
    பொம்பளை பிள்ளைக்கு அரசியல் எதுக்குனு. நிம்மதியா ஒரு டிரஸ் போடமுடியுதா? இது சரிவருமா? எத்தனை ஆபத்து இருக்கும்னு சொன்னேன். உங்கப்பா அதுக்கு என்ன பதில் தந்தார் தெரியுமா?
    இந்த அரசியல்ல பெண்களுக்குன்னு ஒதுக்கீடு செய்யற தொகுதில நம்ம சுரபி இருந்தா எனக்கு வசதியே தவிர கஷ்டமில்லை.
    அதோட இலக்கியனை எதிர்த்து பேச நம்ம கட்சில எந்த ஆட்களுக்கும் தில்லு இல்லை. என்‌ மக எதிர்த்து பேசும் பொழுது எனக்கு சந்தோஷமா இருக்கு. இதுக்காகவே சுரபி இருக்கட்டும்னு சொன்னார்.

    சாதாரணமா அப்பான்னா பொண்ணு கல்யாணம் குழந்தை குட்டின்னு முன்னேறுவதை பார்க்க விரும்புவார். ஆனா உங்கப்பா இதுக்கு முன்ன, உன்னோட கல்யாணத்தை பத்தி மூச்சு விடறதா தெரியலை.
    ஆராவமுதனை நீ சந்திக்கவும் தான் உனக்கு வேறொருத்தனுக்கு கல்யாணம் செய்து வைக்கணும்னு யோசிக்கறார்.” என்று கோபமாக மொழிந்தார்.

    “அம்மா… அப்பாவை ஏதாவது சொல்லிட்டு இருக்காத. சில நேரம் நமக்கு பாதகமா விஷயங்கள் நடக்கும் போது நம்மளை சுற்றி இருக்கறவங்க மேல நம்பிக்கை இல்லாத மாதிரி தோன்றலாம். ஆனா அவர் என்‌ அப்பா. எனக்கு கெடுதல் செய்ய மாட்டார். அவருக்கு இலக்கியன் மாமாவை பிடிக்காது அதனால் ஆராவமுதனையும் பிடிக்காது. என் மனசுல ஆராவமுதனை தவிர யாரும் நுழைய முடியாதுன்னு புரிந்தா பிறகு சரியாகிடுவார்” என்றாள்.

    பல்லவியோ மெதுவாக முறுவலித்து “பரவாயில்லை… எனக்கு அரசியல் தெரியலைன்னு நினைச்சேன். நீயே இன்னமும் அரசியலில் கத்துக்குட்டினு தெரியது.” என்று அவர் வேலையை கவனிக்க சென்றார்.

    சுரபிக்கு அன்னையின் பேச்சு அதிருப்தி தரவும் அவளது அறைக்கு சென்றாள்.

    ஏசியை ஆன் செய்து, மெத்தையில் படுத்து மேலே தெரிந்த சுவரில் பூவேலைப்பாட்டை கண்டு தந்தை பேசிதையும் தாய் பேசியதையும் மனதில் ஓடவிட்டாள். 

    ஏதோ தனக்குள் குமட்ட, வேகவேகமாய் எழுந்து குளியலறையில் வாஷ்பேஷன் நேக்கி ஓடி வாந்தியை எடுத்தாள். சாப்பிட்டதில் கொஞ்சம் போல ஒவ்வாமை ஏற்பட, வாந்தி எடுத்து முடித்து வாய் கொப்பளித்து, அங்கிருந்த கப்போர்டில் துண்டை எடுத்தாள்.

    குளிர்ந்த நீரால் முகத்தை துடைத்து முடிக்க, அவள் கண்ணில் தென்பட்ட மாதவிடாயுக்கு உபயோகப்படுத்தும் நாப்கின்கள் தெரிய, நாட்களை எண்ணினாள்.
    அடுத்த நிமிடம் வயிற்றில் கையை வைத்து, காலையில் ஏற்பட்ட தலைசுற்றலுக்கும், தற்பொழுது எடுத்த வாந்திக்கும் அர்த்தம் புரிய, தலையில் கைவைத்தவளாக, “அமுதா” என்று பல்லைக் கடித்தாள்.

    -தொடரும்.
    -பிரவீணா தங்கராஜ்.

  • Hello Miss எதிர்கட்சி-16

    அத்தியாயம்-16

       உன்னிகிருஷ்ணன் வரவும், நட்ராஜ் அவரை குடும்பத்துடன் அறிமுகம் செய்து வைத்தார்.

      “பல்லவி என்னோட திருமதி. இவங்க என் அரசியல் வாரிசு சுரபி. இவர் தமிழ்நாட்டு முதலமைச்சர் இலக்கியன், அவர் முதலமைச்சரோட மகன் ஆராவமுதன்” என்று அறிமுகப்படுத்தினார்.

      “யாயா.. இவரையும் நம்ம சுரபியோட டிவியில் பார்த்தேன்.” என்றுரைத்தான் உன்னிகிருஷ்ணன்.

      ஆராவமுதன் வேண்டா விருப்பமாய் ஒரு புன்னகையை தழுவ விட, “சாரி அங்கிள் நீங்க தமிழ்நாட்டு சி.எம் கூட பேசுங்க. நான் அதுவரை வெயிட் பண்ணறேன்.” என்றவன் கொண்டு வந்த பரிசை மட்டும்‌, எடுத்தபடி “அங்கிள் இது சுரபிக்கு கொண்டு வந்தது. வாங்கிக்க சொல்லுங்க” என்று நீட்டினான்.

         நட்ராஜனோ ”அம்மா சுரபி வாங்கிக்கோ” என்றார்.

      சுரபி தயக்கமாய் சிறு சிரிப்பை உதிர்த்து பெற்றுக்கொண்டாள்.

       “ஆங்… சுரபி.. இங்க வச்சி திறந்து பாருங்க” என்று சற்று தள்ளியிருந்த மற்றொரு மேஜையருகே சுட்டிக்காட்ட, சுரபி தந்தையை காண, “நீ போம்மா… நான் சி.எம் கூட பேசறேன்.” என்றார்.

      தந்தை ஆராவமுதனுடனும், இலக்கியன் அங்கிளுடன் பேசுவதாக கூற, உன்னிக்கிருஷ்ணன் கொடுத்த பரிசை வாங்கி, அவன் சுட்டிக்காட்டிய திசைக்கு நடந்தாள்.
     
      ஆராவமுதனுக்கு இக்காட்சி உள்ளுக்குள் திகுதிகுவென காய்ந்தது.

        சுரபியை உன்னிக்கிருஷ்ணன் பரிசை பிரிக்க கூற, அவளோ மெதுவாக கவரை திறக்க, அதற்குள் மற்றொரு பரிசு கவர் போட்டுயிருந்தது.
    இன்னொன்று பிரிக்க அதற்குள் மற்றொன்று என்று, பிரிக்க பிரிக்க பரிசுக்கவரே வந்து சோர்வுற்றாள்.

    இங்கே மகளை பார்த்தவாறு “என் மக ஆசைப்பட்டது எல்லாம் என்னால வாங்கி தர முடியும். ஆனா அவ உங்களை விரும்பறதா சொல்லி, உங்களுக்காக அலங்காரம் செய்துக் கொண்டு வந்து நின்றப்ப, ரொம்ப ஆச்சரியப்பட்டு போனேன்.
     
      இத்தனை நாள் அரசியலில் எதிரியா நினைச்சி மேடையில் பேசியது எல்லாம், ஒரு செகண்ட் தூள் தூளாகிட்டிங்க.
      உங்களை தப்பு சொல்ல முடியாது. அவ இளமை பருவத்தில் மனசுல மொட்டுவிட்ட காதல். அது மலர தானே அவ மெனக்கெடுவது.
       எனக்கு இந்த பிரிச்சு வைக்கறதுல உடன்பாடில்லை. ஏன்னா அநியாயமா எது செய்தாலும் சுரபி அதுக்கு எதிரா தான் செயல்படுவா.
    ‌
       கண் முன்ன பெரிய காரணம் இருந்தும், ஆளுங்காட்சி பையன் தான் உனக்கு காதலிக்க கிடைச்சானா?னு கேட்க முடியாது.  
       அவ விரும்பிய உங்களை சேர்த்து வைக்க வாக்கு தந்திருக்கேன். அந்த ஒரு காரணம் மட்டும் தான். என்ன இந்த தேர்தல் முடியவும் அவ முதல்வரா பதவி ஏற்று, உங்க வீட்டு படியேறனும். இல்லை இப்பவே எதிர்கட்சி தலைவரோட பொண்ணு, வருங்கால முதல்வரை கல்யாணம் செய்ய ஆசைப்பட்டாலும் சரி, உங்க விருப்பமே. எப்ப கல்யாணம் வச்சிக்கறது எல்லாம் உங்க சௌகரியத்துக்கே சொல்லுங்க. வரதட்சனையா பத்து பைசா பாக்கி இல்லாம என் மகளை குறையில்லாம தங்கத்தேர்ல அனுப்புவேன்.” என்றார்.

      இலக்கியனோ, “ஆக நண்பனுக்கு உன் மகளை கட்டி தரப்போறதில்லை. அரசியவாதி பையனுக்கு கட்டி தரப்போற.” என்று சூசகமாக கேட்டு நின்றார்.

      “அது நீங்க எடுத்துக்கற கண்ணோட்டத்தில் இருக்கு.” என்று நட்ராஜனும் உரைத்தார்.

      பல்லவியோ “என்ன பேசறிங்க? அண்ணா… ஏதோ உள்குத்தா பேசற மாதிரி இருக்கு. இவ்வளவு நேரம் நல்லா தானே போச்சு. என்னங்க நம்ம சுரபி அமுதனை நேசிக்கறா. அண்ணா உங்களுக்கும் தெரியும் தானே? அவ சின்ன வயசுலயே ஆராவமுதன் என்றால் பிரியம்” என்று கூறினார்.

    “ஆன்ட்டி… ஊருக்கே தெரியும். தனியா வேற எங்கப்பாவுக்கு சொல்லணுமா? அங்கிளுக்கு மட்டும் நல்லா பதியற மாதிரி சொல்லுங்க.” என்று கூறியவன் உன்னிகிருஷ்ணனை பார்த்து, நட்ராஜனிடம், “உங்க பொண்ணு மனசை மாத்த ரொம்ப மெனக்கெடுக்கறிங்க.. அது முடியாது‌. அவ மனசுல இருந்து துளியும் என்னை அழிக்க முடியாது. எனிவே ட்ரை பண்ணுங்க. ஆன்ட்டி சமையல் சூப்பர். விரைவில் இந்த வீட்டு மருமகனா வந்தப்பிறகு, உங்களிடம் எனக்கு பிடிச்சதை கேட்டு சமைக்க சொல்லறேன்.

       எனக்கு இந்த வீட்டு மாப்பிள்ளை நான் தான் என்று நல்லாவே தெரியும். கான்பிடன்ஸ் அங்கிள்.” என்று கூற நட்ராஜ் முகம் வெளிறியது.

    தந்தை முகம் வெளிறி கிடக்க, ஆராவமுதன் ஏதோ நக்கலாய் பேசி சிரிக்க கண்டதும், அவசரமாய் பரிசு கவரை மொத்தமாய் பிரித்து, கிழித்தாள்.

    “ஓ..ஓ.ஹ்.. மெதுவா பிரிக்கலாமே” என்று உன்னிக்கிருஷ்ணன் கூற, பதில் கூறாமல் பரிசை பார்த்தாள். கோடிகள் பெருமானமான வாட்ச் அதில் இருந்தது.

    “ரொம்ப காஸ்ட்லி, மூன்று கோடி. வைரத்தை செதுக்கி அதுல பதிச்சிருக்காங்க” என்றுரைத்தான்.

      இத்தனை வெகுமானமான பரிசு எதற்கு என்று வினா பிறந்தாலும், நன்றி கூறி தந்தையை நோக்கி வந்தாள்.

       “ஹாய் கல்யாண தேதி பேசிட்டோம். இங்க ஆன்ட்டி கையால் சாப்பிட்டாச்சு. எங்கப்பாவும் இங்க வந்துட்டார்.
      எவர்திங் ஓகேவா சுரபி. டைம் ஆச்சு இப்ப கிளம்பட்டுமா?” என்று அனுமதி கேட்டான் நாயகன்.

      ‘என்னோட பேசவேயில்லையே.” என்று மெதுவாக கேட்டாள் நாயகி.

    “ஏய்… உன்னிகிருஷ்ணன் வந்திருக்கார். உங்கப்பா அவர் கூடவும் பேசணும்ல? அவர் அவரையும் பேச அழைச்சிருக்கார். நாகரிக்கமா நாங்க கிளம்பறோம்.” என்று கூறிவிட்டு, “அப்பா போகலாம்” என்று ஆராவமுதன் புறப்பட தயாராக, இந்த உன்னிகிருஷ்ணனால் இலக்கியன் அங்கிளிடமும் ஆராவமுதனுடனும் பேசமுடியாமல் போனதில் வருத்தம் கொண்டாள்.
     
      “வர்றேன் தங்கச்சி, சுரபி வர்றேன்மா” என்று புறப்பட்டார் இலக்கியன். அவர் செல்லும் பொழுதும் பெரிதாக கோவத்தை காட்டிக்கவில்லை. 

       நட்ராஜனோ “சுரபி வாசல் வரை வழியனுப்பிட்டு வாம்மா” என்று கூற, சுரபி ஆராவமுதனுடன் நடையிட்டாள்.

      “என்னங்க நீங்க. அண்ணாவை வரசொல்லிட்டு, இந்த தம்பியையும் வர வச்சி பேசினா என்ன அர்த்தம்? நீங்க பழசை மனசுல வச்சிட்டு பேசறிங்க. இது மட்டும் சுரபிக்கு தெரிந்தா கஷ்டப்படுவா.  

       உங்களுக்கு தெரியுமா? ஆராவமுதனை அரசியலுக்குள் வராம இருந்தா தான் கல்யாணம் பண்ணிப்பேன்னு உங்க பொண்ணு கண்டிஷன் போட்டிருக்கா. அந்த தம்பி கண்டிஷனுக்கு ஓகேன்னு சொல்லி நம்ம பொண்ணுக்காக பொண்ணு பார்க்க வந்திருக்கார். இதெல்லாம் சுரபி கொஞ்ச நேரம் முன்ன அலங்காரம் செய்தப்ப சொன்னது.

    நம்ம பொண்ணுக்காக அரசியலுக்கு வரமாட்டேன்னு முடிவெடுத்திருக்கார்னா எந்தளவு நம்ம பொண்ணு மேல காதலிக்கறார்னு யோசிங்க. நீங்க ஏதாவது ஏடாக்கூடமா செய்து சுரபி மனசுல உங்களுக்கான மதிப்பை இழந்துடாதிங்க” என்று காதில் போடவும், நட்ராஜ் திட்டம் வகுத்தவராய் மகளின் கண்டிஷனில் வன்மமாக சிரித்து கொண்டார்.

      “சாரி அமுதா” என்று சுரபி வெளியே மன்னிப்பு கேட்க, “இந்த சாரியை முதலமைச்சரிடம் கேளு. கேட்பியா?” என்று இளக்காரமாக கேட்டான்.

    சுரபியோ இலக்கியனை பார்த்து, “அங்கிள்… வெரி சாரி. அப்பா இப்படி உன்னிகிருஷ்ணனை வரவழைச்சது தப்பு தான். அதுக்காக உங்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக்கறேன்.” என்றாள்.

      இலக்கியனோ அவள் சிரத்தில் கைவைத்து, “உன் மனசுக்கு ஏற்றது போல நடக்கும். மன்னிப்பு கேட்கற அளவுக்கு நீ எந்த தப்பும் செய்யலைம்மா. ஒரு காலத்தில் உங்க அப்பாவை இதே போல செய்தவன் நான். என்ன அப்ப அது தப்பு என்று நீ பொங்கின. இப்ப அதே தப்பு, இருக்கட்டும் இதெல்லாம் என் மகன் ஆசைக்கு முன்ன சாதாரணம்” என்று கூறி காரில் ஏறினார்.

    சிதம்பரம் கதவை திறக்க, ஆராவமுதனோ, “உங்கப்பாவிடம் சொல்லு. எங்கப்பா ரொம்ப இறங்கி வர்றது எனக்காக மட்டுமில்லை. உனக்காகவும் தான். சின்ன வயசுலயே அவர் உன்னை மருமக என்று பேசியிருக்கார். அதை நினைவு வச்சிக்க சொல்லு” என்று கர்ஜித்து கூறி சென்றான்.‌

      அதன்பின் ஹாலுக்கு வர, உன்னிகிருஷ்ணன் நட்ராஜ் மட்டும் பேசிக்கொண்டிருக்க, பல்லவியை தேடி சென்றாள்.

    “ஏன்மா அப்பா இப்படி செய்தார். அப்பா அவரோட கெத்தை காட்டணும்னு நினைச்சா இலக்கியன் அங்கிளை இங்க வர வேண்டாம்னு சொல்லியிருக்கலாம்ல. வீட்டுக்கு அழைச்சிட்டு, பார்மாலிடிஸுக்கு பேசிட்டு, சாப்பிட வச்சி கடைசியில் சரியா பேசினாங்களா என்னனு கூட தெரியலை. இந்த உன்னி வேற” என்று கடுகடுத்தாள்.

      “இங்க பாரு… எனக்கு உனக்கும் உங்கப்பாவுக்கும் புத்திமதி சொல்லுற அளவுக்கு அறிவு இல்லை. ஆனா அந்த தம்பி உன்னை விரும்புது. இந்த அரசியல் கட்சி, பிரிவு, பெரியவங்களோட ஈகோ, இதுக்கெல்லாம் உங்க காதல் முட்டிக்கிட்டா நீ உண்மையா காதலிச்சதா அர்த்தமேயில்லாம போயிடும். எந்த முடிவு என்றாலும் நீயா எடு. நிதானமா எடு.” என்று கூறிவிட, சுரபிக்கு ஏதோ மனதில் குழப்பமானது.

       உன்னிகிருஷ்ணன் செல்வதற்கு காத்திருந்தாள்.

    அவன் ஒன்பது பத்திற்கு செல்லவும், நட்ராஜ் அருகே வந்தாள்.

      “பழிக்கு பழி வாங்கிட்டிங்களா அப்பா?

      இலக்கியன் அங்கிள் முதலமைச்சரா இருந்தப்ப, அவருக்கு கீழே கட்சி தொண்டரா துணை முதலமைச்சராக இருந்தப்ப, பதவியோட சீனியர் ஜூனியரை தாண்டி நண்பனா வீட்டுக்கு போனப்ப, உங்களிடம் பேசியவர், சட்டுனு மத்திய அரசாங்கத்தில் சில பிரமுகர் வந்துட்டதா, உங்களை வெளியே நிறுத்தி அவமானப்படுத்தியதா அவருக்கும் உங்களுக்கும் சண்டை வந்தப்ப, இலக்கியன் அங்கிள், “ஆமாடா எனக்கு மத்திய அரசாங்க பிரமுகர்கள் முக்கியம். நீ எனக்கு கீழே வேலை செய்யறவன் தானே. காத்திருந்தா என்னனு கேட்டுட்டார். இதுல கட்சி ஆட்கள் முன்ன அவமானப்படுத்தற விதமா, அவங்க போகவும் பேச வந்ததில் உங்க ஈகோ, உங்க கோபத்தில அவரோட நட்பு ரீதியில் சண்டைப்போட, நட்பு வேற பதவி வேற, அரசியலில் யார் முக்கியம்னு படுதோ அவங்களை தான் பக்கத்துல வச்சிப்பேன்னு இலக்கியன் அங்கிள் பேசவும், அந்த கோபத்துல இலக்கியன் அங்கிள் நீங்க கண்மண் தெரியாம பேசினிங்க. அதுக்கு தானே கட்சி கொள்கை மீறிட்டதா பிரிந்து போனது?
       அதுக்கு தானே தனிகட்சி ஆரம்பித்து, அவரை ஜெயிக்க முன்னேறுனிங்க. ஆனா இப்ப அதே போல அவரை காக்க வச்சிட்டு கேரளா முதலமைச்சர் பையனோட நீங்க மட்டும் பேசலாமா? ஒருத்தரை பேச வரவழைத்தா இடையில் இவருக்கு எதுக்கு அப்பாயின்மெண்ட் தந்திங்க? இது என் வாழ்க்கை. 
      அப்ப நான் ஆராவமுதனை காதலிக்கறேன்னு தெரிந்தும், பழிக்கு பழின்னு செய்யறிங்க.” என்று கோபமாய் கேட்டாள்.‌

      நட்ராஜனோ தனது போனில் முந்தைய குறுஞ்செய்தியை தேடினார்.
      அதில் உன்னிகிருஷ்ணனின் தந்தை தேவராயன் நட்ராஜனுக்கு நிலசரிவு ஏற்பட்டு சுரபி மக்களுக்காக உதவிய நாளில் இருந்து அனுப்பியதை காட்டினார்.

      அதில் ‘உங்க பொண்ணு நிலசரிவில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு உதவுவதை டிவியில் பார்த்தேன். ரொம்ப மகிழ்ச்சி. சுரபியோட பேச்சை கேள்விப்பட்டதுண்டு‌. இன்னிக்கு சர்வீஸை பார்த்து ரொம்ப மகிழ்ச்சி. என் வாழ்த்தை உங்க பொண்ணுக்கு சொல்லிடுங்க’ என்று இருந்தது.

      “உங்க பொண்ணோட மேடை பேச்சை, என் மகன் உன்னிகிருஷ்ணன் பார்த்தான். இரண்டு நாளா உங்க பொண்ணு பேச்சு தான் வீட்ல.” என்று அனுப்பியிருக்க, கூடுதலாக இன்றைய தேதியை குறிப்பிட்டு சந்திக்க அப்பாயின்மெண்ட் கேட்டிருக்க, நட்ராஜனும் “அதனால என்ன வீட்டுக்கு வாங்க பேசுவோம் என்று வரகூறி பேசியிருந்தார்.

      ”தேதியை கவனிச்சியாம்மா? நீ நிலசரிவுல மக்களுக்கு உதவிட்டு இங்க வந்த இரண்டாவது நாள். உன் அம்மா உடல்நிலை கேட்டுட்டு சந்திக்க வருவதா இருக்க, அப்ப வரச்சொல்லி சம்மதிச்சியிருந்தேன். இந்த இடைப்பட்ட நேரத்தில் அவருக்கும் அங்க நிலச்சரிவு மக்கள் நலனை பார்க்கற பொறுப்பு இருந்துச்சு. கேரளாவிலும் நிலச்சரிவு நடந்ததே. இப்ப கூட தேவராயனால் வர முடியலை. உன்னி கிருஷ்ணன் உன்னை பார்க்க ஆசைப்பட்டு வந்திருக்கார். அவரிடம் நேர்ல பேசி புரிய வைக்க நினைச்சேன். உன் வருங்கால மாமனார் சந்திக்க கேட்டதும் மறுத்துடாம சம்மதிச்சிட்டேன். தள்ளிப்போட்ட அதுவொரு தப்பு காரணமா போயிடும்னு தான். நான் செய்த தப்பு உன்னிகிருஷ்ணனனை வரசொன்ன அதே தேதியில் சம்மதிச்சிட்டேன். உன்னி வருவதை போன் பண்ணின பிறகு தான் நினைவு வந்தது. இதுல சிதம்பரம் கேட்டதும் இலக்கியனையும் வரச்சொல்லிட்டேன்.

      இங்க உங்கப்பா தப்பு பண்ணலைம்மா. அதமட்டும் தெளிவுப்படுத்திக்கறேன். மத்தபடி ஆராவமுதனை நீ விரும்புவதை டிவில சொல்லாட்டியும் எந்தளவு உன் மனசுல அவன் ஆதிக்கம் செலுத்தறான்னு என்னால புரிந்துக்க முடியும்‌.

       கல்யாண தேதி முடிவு பண்ணியாச்சு. தேர்தலுக்கு பிறகு தான் அறிவிச்சியிருக்கார் உன் மாமனார். 

      உன்னிகிருஷ்ணனிடம் ஏற்கனவே உனக்கும் ஆராவமுதனுக்கும் இருக்குற காதல் விவகாரம் அறிந்தப்பிறகும் வந்துட்டு போயிருக்கார். இதை எப்படி எடுத்துக்க எனக்கு தெரியலை. தேவராயன் சொல்லிப்பார்னு நம்பறேன். அதோட இந்நாள் முதல்வர் இலக்கியனோட பையன் வாழ்வில் கேரள முதல்வர் தலையிட மாட்டார்னு நினைக்கறேன். இந்த சந்திப்பு உன்னை பாராட்டி பரிசு தர நினைச்சதா சொன்னார். அதுக்கு தான் வந்தப்பவும் பெரிதா தடுக்கலை.

      எனிவே‌… அப்பாவை நீ எப்படி எடுத்துக்கிட்டாலும் சரி. என் மக சந்தோஷம் எனக்கு முக்கியம்” என்று நகர்ந்தார்.

       சுரபி தந்தையின் மனதை புண்படுத்தியதாக எண்ணி துவண்டாள்.

    -தொடரும்.

    இனிய தமிழ் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள் ரீடர்ஸ்

  • Hello Miss எதிர்கட்சி-14

    அத்தியாயம்-14

    நட்ராஜ் தலைமையில் அந்த கட்சி கூட்டம் தொண்டர்களால் நிரம்பியிருந்தது.

       சுரபி ஒரு குற்றவாளியாக அவ்விடத்தில் அமர்ந்திருந்தாள்.

      ஆளாளுக்கு அவளிடம், ஆராவமுதனை பற்றியும் புகைப்படத்தை பற்றியும் கேட்க, “அது என்னோட பர்ஸனல்” என்று பதில் தந்தாள்.

       “ஓ… அந்த ஆராவமுதன் சொன்ன அதே பதில். மேடம் இது அவர் சொல்லும் போது ஓகே. ஆனா கட்சி பதவில இருந்துட்டு, நீங்க நம்ம எதிர்கட்சி ஆளையே விரும்பினா, கட்சியோட நம்பகதன்மை இதுல இருக்கே. நாளைக்கு புருஷன் மாமனார்னு நீங்க விட்டு கொடுத்து போகலாம். கட்சி கொள்கைகள் என்னாகறது.

      ஏற்கனவே கட்சில விசுவாசமா இருந்த நிவாஸை துரத்தியடிச்சிட்டிங்க. அவர் தான் கிட்னாப் செய்தார் என்ற பழி வேற. நிவாஸ் நான் கிட்னாப் செய்யலைன்னு சொல்லறார். நீங்க ஒன்னு சொல்லறிங்க. ஆக மொத்தம் அந்த நிலசரிவுல நம்ம கட்சியாட்கள் நால்வர் பலியானது தான் மிச்சம்.

       அட்லீஸ்ட் அங்கயே இருந்து உதவியாவது செய்து மக்களிடம் நம்ம கட்சிக்கு பெயர் சேர்த்துயிருக்கலாம். அதையும் உங்க காதலன் சொன்னதால் கார்ல ஏறி வந்துட்டிங்க” என்று பேசவும் சுரபி பதில் அளிக்க பிடிக்காமல் நின்றாள்.

      “அவர் சென்னதால் ஏறி வரலை. அம்மாவோட உடல்நிலையை முன்னிட்டு வந்தேன்.” என்று பதில் தந்தாள்.

       “அந்த அமுதன் சொல்லவும் , நீங்க அழகா கார்ல ஏறி வந்ததை தான் டிவில போட்டு போட்டு காட்டினானே. இதுல போட்டோவுல டவுசர் வேற.” என்று கட்சியாளர் ஒருவர் கேலி செய்தார்.

      மற்றொரு ஆளோ, “யோவ் அது டவுசர் இல்லை. ஷார்ட்ஸ் யா. சரியான குமுட்டையா இருக்க” என்று நகைத்தனர்.

       இத்தனை நாள் சுரபியின் ஒரு பார்வைக்கே வாயை மூடிடும் ஆட்கள். இன்று எள்ளி நகையாடவும் கோபமானாள்.

      ஆனால் கோபம் இதில் காட்ட முடியுமா?

      “இங்க பாருங்க… சேலை கட்சி சம்பந்தப்பட்டப்ப உடுத்தறது. அதை தாண்டி என் பெர்சனல் டைமிங்ல நான் என்ன உடுத்தறேன்னு நீங்க கேலி செய்ய வேண்டாம்.
      அதோட, அம்மாவை பார்க்க வந்தது என்னை பொறுத்தவரை தப்பில்லை.” என்றாள்.

      ”சரிம்மா… நீ சரி. சின்ன வயசு காதல் இப்ப கை கூடுது.நீங்க என்ன டிரெஸ் போட்டாலும் அது தனிமனித சுதந்திரம்.  கட்சிக்கு நம்பிக்கையா நீங்க இருப்பிங்களா எந்த கேரண்டி?” என்றார்.

      “பதினெட்டு வயசு ஆனதும் நேரா கட்சில உறுப்பினரா சேர்ந்து, இந்த கட்சி தான், என் உயிர் மூச்சா வாழறவ நான். என்னை நம்பறவங்க இருங்க‌.‌ நம்பாதவங்க வேடிக்கை பாருங்க. என் ஒரே நோக்கம் இலக்கியனை வீழ்த்தி அவர் கட்சியை கீழேயிறக்கிட்டு நம்ம கட்சியை கோட்டையில் பறக்கவிடணும்.
      இதை யாரோட ஆதரவும் இல்லாம என்னால நடத்த முடியும். என்னோட இருந்து வேடிக்கை பார்க்கறவங்க இருங்க.

    கட்சியை விட்டு காதல் முக்கியம்னு ஓடுவேன்னு சராசரி பெண்ணா என்னை நினைச்சா உங்க விருப்பம். எதையும் காலம் பதில் சொல்லும்.” என்றாள். 

      நட்ராஜனோ, தொண்டையை செருமி, “சுரபி என்னோட மகள் என்ற எண்ணத்தை தாண்டி, கட்சில நம்பிக்கை ஒட்டு எடுக்கப்படுது. அதுல அதிகபட்ச வாக்குல எந்த எண்ணத்துக்கு சாதகமா வருதோ கட்சி அந்த முடிவை எடுக்கும். இது எந்த பக்கமும் சார்பற்ற அரசா தான் நான் கொண்டு போக விரும்பறேன். அதனால் தான் இங்க என்‌ மகளை யார் எது பேசினாலும் பேச விட்டு வேடிக்கை பார்த்தது‌.
       இது இத்தனை காலமா சுரபி கட்சில இருந்ததால் அவளுக்கு சாதகமா பக்கபலமா இருக்கறவங்க சீட்டு எழுதி போடுங்க.
      இதுல சுரபியோட செயல்கள் பாதகமாக இருக்குன்னு அவநம்பிக்கையா சீட்டு போடுங்க. எது முடிவாகுதோ அதை பொறுத்து கட்சில சுரபி இருக்கவா வேண்டாமா என்று சொல்லிடறேன்.” என்று நியாயமாக பேசினார்.

       ஆளாளுக்கு துண்டு சீட்டும் பேனாவுமாக எழுந்தனர்.

      சுரபி மௌனமாய் தந்தை சொல்லுக்கு கட்டுப்பட்டு நின்றாள்.

      ஏற்கனவே நிவாஸ் சிலரை பேசியே அழைத்து சென்றிருக்க, இதில் பாதி அவநம்பிக்கையாகவும் சீட்டு போட்டனர்.

       ஓரளவு நம்பிக்கை அடிப்படையிலும் சீட்டு குவிந்தது.

    மொத்தமாய் எண்ணிக்கையை கூட்டும் நேரம் சுரபிக்கு சாதகமாக எட்டு வோட்டு அதிகமாகவே அமைந்தது.

      அதன் காரணமாக கட்சியில் இருக்க முடிவானது.

    ஆராவமுதனோடு எடுக்கப்படும் முடிவுகள் தனிப்பட்ட பெர்ஸனல் முடிவுகளாக எடுக்கப்படும் என்றும் அவளும், கட்சி சம்பந்தப்பட்ட தலையீடல்கள் இருக்காது என்று கட்சி ஆட்களும் எழுதி தந்தார்கள்.

       நட்ராஜ் அதனை படித்து காட்டி சபையை களைத்தார்.

      ஒரு வழியாக மதிய உணவை முடித்து ஆயசமாக அமர்ந்தாள்.

      மணி ஆறாக, ஆராவமுதன் சுரபியின் வீட்டிற்கே வந்தான்.
       சில கட்சி ஆட்கள் அங்கே இன்னமும் இருந்த பொழுதிலும், “நட்ராஜ் அங்கிளை பார்க்கணும்” என்று வாட்ச் மேனிடம் தெரிவிக்க, அவனோ முதல்வர் மகன் என்பதால், விழுந்தடித்து இன்டர்காமில் தெரிவித்தான்.

      பல்லவி தான் போனை எடுத்தது. அதனால் உள்ள வரச் சொல்லிவிட்டார்.

      வாட்ச்மேன் பதவிசனமாய் உள்ளே அனுப்ப, கார் சீறி பாய்ந்தது.

      டிரைவர் கார் கதவை திறக்க, மிடுக்காய் இறங்கினான்.‌

      எதிரே இருந்த கரைவேட்டிகளை அவன் பார்வை வட்டத்துக்குள் பார்த்தும் பாராதது போல வீட்டுக்குள் வந்தான்.‌

      “வாங்க தம்பி” என்று பல்லவி வரவேற்க, “பிளஸ் பண்ணுங்க ஆன்ட்டி” என்று காலில் விழவும், அவசரமாய் சுரபி அறையிலிருந்து வெளிவந்தாள். அவளது நெஞ்சு விம்ம, கண்கள் அதிர்ச்சியில் உறைந்து ஆராவமுதனை காண, “ஹாய்” என்றான்.‌

      சுரபியோ பல்லவியை காணவும், கையை பிசைந்து நின்றாள்.

        “அங்கிள் இருக்காரா? நான் அவரிடம் பேசணும் சுரபி.” என்று கூறினான்.

      “அப்பா… ரூம்ல” என்று சுரபி திணற, “சுரபி அப்பாவை கூட்டிட்டு வா. நீங்க உட்காருங்க தம்பி” என்று உபசரிக்க ஆரம்பித்தார் பல்லவி.

       பணியாட்களை இனிப்பு காரம், எடுத்துவர பணித்து பழச்சாறும் தண்ணீரையும் கொடுத்தார்.

      “சாப்பிடுங்க தம்பி” என்று கூறவும், “வீட்ல செய்ததா ஆன்ட்டி. என்னயிருந்தாலும் இந்த மாதிரி உளுந்து லட்டு, முறுக்கு எல்லாம் சாப்பிட்டு பல வருஷமாகுது.  மாதுளைப்பழம் வேண்டுமின்னா வீட்ல போட்டு தர சொல்லிடுவேன். என்னயிருந்தாலும் அம்மா கூடயிருத்தா நேரத்துக்கு ஆரோக்கியமா சாப்பிடலாம்” என்று கூறியபடி சுவைத்தான்.‌

      முன்பு இது போல் கொடுத்து விட, ஆராவமுதன் சொன்னதாக இதே வசனத்தை நட்ராஜ் உரைப்பார். என்ன அப்பொழுது நண்பனின் மைந்தன். இன்று எப்படியோ? என்று கணவர் வர அவரை கண்டார்.

      நட்ராஜ் வரவும் எழுந்து நின்றவன், இரு கைகளை நமஸ்கரித்து “வணக்கம் அங்கிள்” என்றதும், “உட்காருங்க” என்று கூறினார்.

       “பெர்சனல்லா பேசலாமா” என்றதும், நட்ராஜ் தனியாக மற்றோர்  அறைக்கு அழைத்து வந்தார்.

       பல்லவியும் நட்ராஜ பின் தொடர, சுரபி அன்னையின் தோளைப் பற்றியபடி, வந்தாள்.

      “ஆன்ட்டி நீங்களும் உட்காருங்க. ஏ சுரபி நீயும் உட்காரு” என்று பக்கத்து இருக்கையை காட்டி பேசவும் தந்தையை கவனித்தாள்.
     
      “என்ன மேடையில் ஸ்பீக்கர் இல்லாம அந்த கத்து கத்தற. வீட்ல என்ன சைலண்ட்டா. இல்லை… ரீசண்ட்டா வந்த மீடியா செய்தியாளர்கள் தொல்லையால் பேச்சையே இழந்துட்டியா?” என்று வெகுயியல்பாய் உரையாடினான்.‌

      “இங்க எதுக்கு வந்திங்க?” என்று ஆரம்பித்தவளின் சினம், அவனை சிறுஉறுத்தலுக்கும் ஆளாக்கவில்லை‌. 

      “எதுக்கு வந்தேன்னு தமிழக மக்களை கேட்டுப் பாரு. கரெக்டா சொல்லுவாங்க. ஆனா சம்மந்தப்பட்ட உனக்கு தெரியாதா?” என்றவன் நட்ராஜனிடம் திரும்பி, “அங்கிள் அப்பாவோட உங்களுக்கு இருக்கற மோதலை வச்சிட்டு எங்க காதலை பிரிப்பிங்களா? இல்லை… எங்க காதலை ஏற்று கல்யாணத்துக்கு சம்மதிப்பிங்களா? அதை நேர்ல நான் தெரிந்துக்கொள்ள வந்தேன்.
       எங்கப்பா என் ஆசைக்கு குறுக்கே நிற்க மாட்டார். சுரபி விருப்பத்துக்கு நீங்க எப்படி அங்கிள்?” என்று நேரிடையாக கேட்டுவிட்டான்.

       நட்ராஜனோ “மகள் விருப்பத்துக்கு தான் அவ ஆசைப்பட்டபடி அரசியலில் நீந்த விட்டது. இப்படி திடீரென காதல் தொடரும்னு எதிர்பார்க்கலை தம்பி. அவ விருப்பத்தை மதிக்கறவன் நான்.

      மேடையில் என்னென்னவோ உங்க அப்பாவை பேசியிருக்கா. அதெல்லாம் மனசுல வச்சிட்டு என்‌ மகளை ஏதாவது செய்துட்டா? சமீபத்தில் கடத்தியவங்க யாருன்னு இப்பவரை தெரியலை. எங்க கட்சி ஆட்களே என்ற ஒரே காரணத்தில் கண்டுபிடிக்கவும் முடியலை.
    நாளைக்கு ஒரே பொண்ணை வாறி கொடுத்துட்டு அழுதுட்டு இருக்க முடியாது.” என்று தந்தையாக முதலில் உரைத்தார். இங்கே பூசி மொழுக எதுவும் இல்லாமல் பேசினார்கள். 
     
      “கடத்தியதுல எங்க பங்கு இருக்குனு நினைக்கறிங்களா? அப்பா பார்த்து பெயர் வச்சி வளர்ந்தவ சுரபி. அவரே உயிருக்கு ஆபத்து விளைவிப்பார்னு நினைக்கறிங்களா? உங்களுக்கு எனக்கு சுரபியை கொடுக்க விருப்பமில்லைன்னா அதை தெளிவா சொல்லுங்க.

       எங்கப்பா எங்க காதல் கல்யாணத்துக்கு சம்மதிச்சிட்டார்.‌ அவருக்கு மக்கள் என்ன பேசுவாங்க? கட்சி தொண்டர்கள் என்ன பேசுவாங்க? மீடியா பேப்பர்காரன் எதையும் யோசிக்கலை. பையனுக்கு பிடிச்சா போதும்னு சொல்லிட்டார்.” என்று இலக்கியனை பெருமையாக பேசினான் அமுதன்.

       “என்ன தம்பி என் மகளுக்கும் எனக்கும் சிண்டு முடிச்சி விடறிங்களா?” என்று நட்ராஜன் சாந்தமாய் தான் கேட்டார்.

       “பதினேழு வயசு இருக்குமா அங்கிள், எங்கப்பாவுக்கு எதிரா அரசியல்ல நிற்பேன்னு வாய் சொல்லா சொன்ன சுரபி. பதினெட்டுல… சொன்னது போலவே கட்சி உறுப்பினரா சோர்ந்துட்டா. உங்களுக்காக தானே..?

      அப்படியிருக்க நான் சிண்டு முடிச்சா அவளுக்கு அது தெரியாதா? நான் சிண்டு முடிக்க வரலைனு அவளுக்கு நல்லா தெரியும்.

       அவளை நிலசரிவுல விட்டுட்டு ஓடாம சாவுல ஒன்னா இருப்பேன்னு நின்று காப்பாத்தினேன்.
      என் உண்மையான காதல் அவளுக்கு தெரியும். இங்க என் காதலை நம்பி தான் வந்தேன். எஸ் ஆர் நோ அதை சொல்லுங்க அங்கிள்” என்று வினாவுக்கு விடையை மட்டும் கேட்டவனாக நின்றான்.‌

      சுரபியோ, “முதல்ல நான் போட்ட கண்டிஷன் உங்களுக்கு ஓகேவா? அதை சொல்லாம மீடியாவுல பேட்டி கொடுக்கறிங்க. இங்க அப்பாவிடம் வீராப்பா பேசறிங்க” என்று சுரபி வாய் திறந்தாள்.

       “மீடியா முன்ன அவ்ளோ பேசறேன்னா… நீ போட்ட கண்டிஷன் எனக்கு ஒகேன்னு அர்த்தம்” என்று கூறினான். சுரபிக்கு பேரதிர்ச்சி.. மீடியா மட்டும் தன்னிடம் முதலில் கேட்டிருந்தால் கட்சியா காதலா என்று யோசித்து கட்சி என்று சொல்லியிருப்பாள். ஆனால் ஆரவமுதன் இவ்வாறு சொல்லவும் அமுதனை விழியகலாது பார்த்தாள். 

     “என்ன… கழட்டி விட்டுடுவேன்னு நினைச்சியா? அரசியலால் பிரியகூடாதுனு தான் மீடியா முன்ன ஒளிச்சு மறைச்சி இல்லாம பகிரங்கமா மனசை திறந்தது.  
       ஒருவேளை இவன் தான் காதலிப்பதை சொல்லிட்டான். வேண்டுமின்னே நோ சொல்லி அவாய்ட் பண்ணி ஏமாத்தலாம்னு பார்க்காத…
      அப்பறம் கொண்ணு புதைச்சிடுவேன்” என்று காரசாரமாய் கூறியவன், சுரபியின் கையை பிடித்து, “மாமா யோசிச்சு முடிவெடுங்க. அத்தை… உடம்பை பார்த்துக்கோங்க. பொண்ணு கல்யாணத்தை விமர்சனையா பார்க்கணும். எங்க சைட்ல அம்மா வேறயில்லை. நீங்க தான் எனக்கும் அம்மாவா இருந்து வழிநடத்தணும். சுரபி… அடிக்கடி போன் பண்ணுவேன் எடு.” என்று எழுந்து கொண்டான்.

       பல்லவியோ, “ஒரு நிமிஷம் தம்பி. நீங்க காதலிச்சி கல்யாணம் செய்யணும்னு விரும்பறிங்களோ, இல்லை அரசியல் பின்னனியில் சதி செய்யறிங்களா?, என் மகளை உங்க சதுரங்க ஆட்டத்துல பொம்மையா உபயோகப்படுத்தாதிங்க.” என்று கோரிக்கை வைத்தார்.

      “ஆன்ட்டி நான் சுரபியை பொம்மையா நினைச்சாலே, அவ என்னை தூக்கி போட்டுடுவா. உங்க பொண்ணு தமிழக முதல்வர் இலக்கியனையே எதிர்த்து பேசுறவ. நான் எல்லாம் எந்த மூலைக்கு.” என்று சிரித்தான்.

       இலக்கியன் எல்லாம் தன்னை வளர்த்தவர். ஆயிரம் பேசினாலும் அவளை எந்த மேடையிலும் தூற்றி பேசியதில்லை. அதோடு, சுரபியை சுட்டிக்காட்டியும் பேச மாட்டார்.
      இவன் தான் பார்வையால், பேச்சால், வதைப்பது, மனதை சிதைப்பது, எல்லா மாயையையும் செய்யக்கூடியவன் என்று நினைக்க, ஆராவமுதனோ நல்ல பதிலாக நட்ராஜின் பொறுப்பில் விட்டு மீண்டும் சந்திப்பதாக புறப்பட்டான்.

      புயல் அடித்துவிட்டு ஓய்ந்தது போல சுரபி வீடு அமைதியுற்றது. 

    -தொடரும்.

  • Hello Miss எதிர்கட்சி-15

    அத்தியாயம்-15

         ஆராவமுதன் பேசிவிட்டு வந்த நாள் முதல் நட்ராஜன் மகளிடம் எதுவும் அதிகம் பேசவில்லை.

       ‘ஜனநாயக விடியல்’ கட்சி ஆட்களும் மீடியாவும் மட்டும் பிச்சி எடுக்காத குறையாக எங்கு திரும்பினாலும் பேசி பேசியே எரிச்சலை கிளப்பினார்கள்.

      தனக்கு ஒவ்வாத விதம் போல, இலக்கியனுக்கு எப்படி இருக்குமோ? என்ற எண்ணம் அடிக்கடி தோன்றியது. அதோடு மகள் என்ன கண்டிஷன் போட்டு வைத்திருப்பாள் என்ற ஆவலும் இருந்தது.

    அதை கேட்க தயங்கினார். என்னயிருந்தாலும் அது அவர்களுக்குள் உண்டான பேச்சுவார்த்தையாக நினைத்தார்.

         அதன் பின் தினமும் தலைமைசெயலகத்துக்குள் இலக்கியனை நேரெதிரே பார்த்து பேசவும் சுரபிக்கு வாய்ப்பு இருந்தது. எப்பவும் போல கட்சி சம்பந்தப்பட்ட வாதம், விவாதம் எல்லாம் மக்கள் நலனுக்காக பேச, அவள் மீது நம்பிக்கை இல்லாத தீர்மானத்தில் இருந்தவர்கள் கூட சுரபியின் செயலால் கவரப்பட்டனர்.

      இலக்கியனுமே, எப்பொழுதும் போல பேசி பதில் தந்தாரே தவிர, மகனது காதலி என்ற கண்ணோட்டத்தில் காணவில்லை.

      இவ்வாறு நாட்கள் செல்ல, ஆராவமுதன் அவன் எண்ணியது போலவே அமுதன் ஃபிலீம் இன்டஸ்டரிஸ் வைத்து நடத்தினான். அதுகூட பல இன்டஸ்ட்ரி பேக்டரி என்று தனிராஜ்ஜியம் உண்டு அவனுக்கு.

      பலரும் அரசியலுக்கு வருவீர்களா? என்ற கேள்விக்கு, “ஏங்க” என்று சிரித்து கடந்தான். பதில் ஆம் என்றோ,  இல்லை என்றும் கூறவில்லை. 

      நட்ராஜனுக்கு இருப்பதை போலவே, இலக்கியனுக்கும் மகன் இன்னமும் அரசியலில் கால் பதிப்பதாக கூறாமல் சுற்றுவதில் ஏன் தாமதம் என்று கேட்டிடவில்லை. சுரபியிடம் ஊரறிய காதலை மைக் முன் சொல்லி புரட்சி செய்ததில் அவளே பதில் கூறாமல் இருப்பதில் அவருமே பொறுமை காத்தார்.

      ஒரு மாதம் கடந்திருக்கும். இலக்கியனும் நட்ராஜும் எதிரெதிரே இருந்து தமிழக சட்டமன்றம் பேரவையில் கடந்து சென்றனர். சந்திப்புகள் எல்லாம் அரசியல் சார்ந்த இடத்தில் என்பதில் யாரும் தனிப்பட்டதை பேசவில்லை. கழுகு போல கொத்துவதற்கு எல்லா பக்கமும் ஆட்கள் இருந்தனர்.

      தனிப்பட்டவன் வாழ்க்கையை எட்டி பார்க்க தான் எத்தனை கூட்டம்? இதில் புதிதாக யூடூயுப் சேனல்கள் என்று அவனவன் ஒன்றை உருவாக்கி கொள்கின்றான்.‌ இன்ஸ்டா பேஜில் மற்றவரின் அந்தரங்க வாழ்க்கையை பற்றி தான் அத்தனை விவாதம்.
       ஒரு தனிமனிதனின் புகைப்படம், அவனை சார்ந்த விஷயங்கள், அவனது அனுமதியின்றி மற்றவர் உபயோகிப்பதற்கு பெரிய தண்டனை வழங்கினால் மட்டுமே, அவரவர் மற்றவர் வாழ்வில் தலையீடாமல் வாழ்வார்கள். இல்லையேல் செலிபிரெட்டி வாழ்வில் காதல் முதல் கல்யாணம் வரை என்று நிறுத்தாமல், கட்டிலறை வரை சென்று, குழந்தை பெறுவது முதல் லேபர் வார்டு எல்லாமே பொதுவெளியில் பேசும் பொருளாக மாறும். இப்பொழுதே அப்படி தான் நிறைய பேர் சுற்றுகின்றார்கள். அவரவர் வாழ்வை அவர்களாகவே சிதைப்பது வேறு. அடுத்தவர் சிதைப்பு பெரிய தவறு.

       அதனால் இலக்கியன் சிதம்பரத்தை அழைத்து, நட்ராஜிடம் தனக்கு அப்பாயின்மெண்ட் வாங்க கூறினார்.

    “ஐயா… நீங்க போய் அவரிடம்… நீங்க முதலமைச்சர் ஐயா. அதோட அவர் எதிர்கட்சி ஆளு” என்று சிதம்பரம் தலைசொரிந்து கேட்டார்.

      இலக்கியனோ சிதம்பரத்தின் தோளை தட்டி, “ஒரு காலத்துல என் பால்ய நண்பன். அவனோட ஒரே தட்டில சாப்பிட்டுயிருக்கேன். ஒரே சட்டையை மாத்தி போட்டு சைக்கிளில் சுத்திய காலமெல்லாம் இருக்கு. சில நேரம் இப்ப நாம எந்த இடத்துல, என்ன பதவில இருக்கோம் என்றெல்லாம் யோசிக்க கூடாது சிதம்பரம்.

      உங்க வருங்கால முதல்வர், எதிர்கட்சி அம்மினியை தான் விரும்பியிருக்கார். என்னயிருந்தாலும் மாப்பிள்ளை வீட்டு ஆட்கள், பொண்ணு வீட்டை தேடி பொண்ணு கேட்கறது தானே முறை. ஒரு வேளை நட்ராஜ் அதனால கூட அவனோட முடிவை சொல்லாம காலம் கடத்தலாம் இல்லையா?

      அடுத்து கொஞ்ச மாசத்துல தேர்தல் வேற வருது. ஆராவமுதனும் கட்சில சேர்வதை பத்தி மூச்சு காட்டாம இருக்கான்.
       நம்ம பக்கம் ஒரெட்டு நட்ராஜனோட பேசி வைப்போம். சுரபியும் ஆராவமுதனை விரும்பலைன்னு எங்கயும் மறுக்கலையே.” என்று பேசவும் சிதம்பரம் “சரிங்க ஐயா” என்று நட்ராஜனிடம் இலக்கியன் சந்திப்பு நிகழ்வதற்கு நேரம் காலம் ஒதுக்க தொலைப்பேசி வாயிலாக கேட்டான்.

    நட்ராஜ் சில நொடி அமைதி காத்து, “நாளைக்கு இரவு உணவோட சந்திக்கலாம்னு சொல்லிடு திவாகர்” என்றார்.

    நிவாஸ் சென்ற இடத்தில் திவாகர் அதனை சிதம்பரத்திடம் தெரிவித்தான்.  ‘டின்னர் அரேஜ்மெண்டா?’ என்று தலை சுற்றியது.

      தமிழகத்தில் நேர்எதிரில் இருக்கும் இரண்டு கட்சிகள் ஒன்றாக இணைந்தால் எப்படியிருக்கும்? என்ற கற்பனைக்குள் ஒரிரு நொடி சென்று வந்தான்.

      இலக்கியனிடமும் அதை தெரிவித்தான் சிதம்பரம்.

      இலக்கியனோ “ரொம்ப நாள் ஆச்சு நட்ராஜ் வீட்டு சாப்பாடு சாப்பிட்டே” என்று சிலாகித்து நகர்ந்தார். மற்றபடி கட்சி சார்த்து எதையும் வார்த்தை விடவில்லை.

      உணவருந்தும் நாளும் வந்தது. நட்ராஜ் மதியத்திலிருந்து வீட்டில் தான் நடமாடினார்.

      உணவெல்லாம் வியக்க வைக்கும் அளவிற்கு நண்பனுக்கு பிடித்த மெனுவை கூறிவிட்டார். சமைத்து முடித்த கையோடு வீட்டில் வேலை செய்யும் அத்தனை பேரையும் அவரவர் வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டார்.

      கார் டிரைவர், தோட்டக்காரன், கட்சி ஆட்கள், தொண்டர்கள், என்று அனைவரையும் அனுப்பிவிட்டார்.

      சுரபி மட்டும் கட்சி வேலையாக அவளது அலுவலகத்தில் சென்று விட்டு வந்தாள்.

      கேட்டில் செக்கியூரிட்டியை தவிர தோட்டத்திலும், டிரைவரும் யாருமில்லை. வந்ததும் தண்ணி, பழச்சாறு கொண்டு வரும் வேலைக்கார பெண்மணியும் இல்லை என்றதால் பல்லவியிடம் விசாரித்தாள்.

    “உங்கப்பா யாரையோ வீட்டுக்கு சாப்பிட அழைச்சிருக்கார். யாருனு கேட்டப்ப ‘நம்ம பொண்ணை பார்க்க  மாப்பிள்ளை வீட்டு ஆட்கள் வரட்டுமானு கேட்டாங்க, அவங்களை வரச்சொல்லிட்டேன்னு சொல்லறார்” என்று கையை பிசைந்தார்.

      “நான் அமுதனை விரும்பறேன்னு அப்பாவுக்கு தெரியும்ல… ஏன் இப்படி பண்ணறார்” என்று கோபமாக எழுந்து, “நானா ஆராவமுதனை விரும்பறேன்னு சொல்லாததுக்கு தப்பர்த்தம் பண்ணிட்டாரா?’ என்று கோபமாக தந்தை முன் வந்தாள். ஆனால் தன் ஆசைக்கு குறுக்கே நிற்காதவர் அப்படி செய்வாரா? என்று யோசித்து தந்தையிடம், “யாருப்பா வர்றாங்க?” என்று கேட்டாள்.

      “ஆராவமுதன் சொல்லலையாம்மா?” என்று கேட்டதும் “அமுதன் மீண்டும் வர்றாரா?” என்று ஆர்வமாய் வெட்கமும் கலந்து கேட்டாள்.

      நட்ராஜனோ, “ஆராவமுதனோட அப்பாவை நம்ம வீட்டுக்கு வர்றார். கூடவே பையனை அழைச்சிட்டு வருவார்னு நினைக்கறேன். எதுக்கோ போன்ல கேளு.” என்று கூற, அவளது போன் மின்னியது.

    “அவர் தான் அப்பா” என்று எடுத்து காதில் வைத்து, “சொல்லு அமுதா” என்றாள்.

    “சுரபி அப்பா என்னை இன்னிக்கு அப்பாயிமெண்ட் கேன்சல் பண்ணு, டின்னர் ஒருத்தங்க வீட்டுக்கு வருவதா சொல்லிருக்கேன்னார். இப்ப பார்த்தா உங்க வீட்டுக்கு தான் வந்துட்டு இருக்கோம். எங்கப்பா உங்கப்பாவோட பேச நேர்லயே வர்றார். நீ வீட்ல இருக்கியா?” என்று கூறியவனின் வார்த்தையில் துள்ளல் இருந்தது.

      “ஆஹ்.. இருக்கேன்” என்றாள்.

       “உனக்கு இந்த மீட்டிங் அரேன்ஜ்மெண்ட் தெரியுமா? முதல்லயே சொல்லமாட்டியா?” என்று கடிய, “அமுதா எனக்கே இப்ப தான் இரண்டு நிமிஷத்துக்கு முன்ன தெரியும்.” என்றாள்.

    “ஓ… இட்ஸ் ஒகே. ஆன்தி வே… ஏஹ்.. இந்த காட்டன் சேரி எல்லாம் வேண்டாம்” என்று கோரிக்கை வைக்க, “ம்ம் ட்ரை பண்ணறேன்” என்றாள்‌.

       சுரபி தந்தையிடம் “தேங்க்யூப்பா” என்று கூறிவிட்டு அவளது அறைக்கு ஓடினாள். தன்னை தயார்படுத்திக் கொள்ள, உடைகளை ஆராய்ந்தாள்.

       பீச் வண்ண சுடிதார், மிக எளிமையாக இருக்க அதனை எடுத்து அணிந்தாள்.

      கொண்டையிட்ட தலை அலங்காரத்திற்கு, விடுதலை அளித்து தோளில் புரளவிட்டாள்.

    உதட்டில் இளஞ்சிவப்பு வண்ணமும், காதொட்டிய அணியை கழட்டி வைத்து நீண்டதாக ஹியரிங் அணிந்தாள். வாட்ச் பிரேஸ்லைட் என்று அணிந்தவள் கண்டு பல்லவி கதவை திறந்து வந்தார்.

       “மேக்கப் ஐயிட்டம் எல்லாம் உன்கிட்ட இருக்கா சுரபி. இன்னைக்கு தான் நீ இதை உபயோகப்படுத்தி பார்க்கறேன். வண்ணங்களையும் அழகையும் ஒளிச்சி வச்சிட்டு தேர்தல் அரசியல்னு ஒடியிருக்க. இப்ப அந்த தம்பி ஆராவமுதனை பார்த்ததும் உதட்டு சாயம் எல்லாம் இருப்பது நினைவு வந்திருக்கு” என்று கேலி செய்ய, “அம்மா.‌..” என்று சிணுங்கினாள் சுரபி.

      சுரபியின் கன்னத்தை பற்றி, “சாதாரணமா காதலிக்கறப்ப, சாதி பார்க்காத மதம் பார்க்காத, பணம் வசதி கலர் பார்க்காம உனக்கு பிடிச்சவனோட வாழுன்னு பிரெண்ட்ஸ் எல்லாம் பின்னாடி நின்று ஆதரவா சொல்வாங்க. உன் அம்மா நான் சொல்லறேன். இந்த அரசியலை எல்லாம் தூக்கி போட்டுட்டு ஆராவமுதனோட வாழு. நீயும் மத்த பொண்ணுங்க மாதிரி தினமும் அலங்காரம் செய்து, கணவரோட சந்தோஷமா வாழணும்” என்று கண்ணீர் துளிகள் உதிர்க்க வாழ்த்தாகவே கூறினார்.

      இத்தனை ஆண்டுகள் திருமணத்தை ஒதுக்கி வைத்தவளுக்கு இனியாவது விடிவு உண்டாக வேண்டுமென பல்லவி கூறினார்.‌
     
      “அம்மா… நான் அரசியலை விட்டுட்டு  ஆராவமுதனை காதலிக்கலை. எனக்கு முதல்ல அரசியல். அடுத்து தான் ஆராவமுதன். இது எந்த காலத்துக்கும் மாறாது. கல்யாணம் எங்களுக்குள் முடிவானா மறுக்காம  செய்துப்பேன். ஆனா அரசியலை விட்டுடுனு அமுதன் வாயிலயிருந்து வந்தா அடுத்த நொடி பிரிஞ்சிடுவேன்.” என்றவள் வெகுயியல்பாய் கூறிவிட்டு செல்ல, அவள் பேச்சை கேட்டு பல்லவி ஆடிப்போனார்.

      “கார் சத்தம் வந்துடுச்சு… நான் அவரை வெல்கம் பண்ண போறேன். நீங்களும் வாங்க” என்று பறந்தாள்.‌

      ‘இதென்ன வகையான பேச்சு. நாளைப்பின் ஆராவமுதனுடன் இவளுக்கு சண்டை வலுத்தால்? என்ற எண்ணத்தில் சுள்ளென்ற வலி. கடவுளே… ஆரம்பிக்கும் முன்ன அபத்தமான எண்ணத்தை விதைக்காதே, எல்லாம் நல்லபடியாக வரவேண்டும்’ என்று வேண்டுதல் வைத்தார்.

       கார் உள்ளே வந்து நின்றது. சிதம்பரம் கதவை திறந்து முதலில் வெளிவந்து, முதல்வர் இலக்கியன் இருக்குமிடம் வந்து கதவை திறந்தான். “ஐயா… நான் கார்ல இருக்கேன் நீங்க போயிட்டு வாங்க” என்றதும், “சரி சிதம்பரம்” என்று முடித்துக்கொண்டார்.

      ஆராவமுதன் அவனே கதவை திறந்து இறங்கி, தனது ஜோடியை தேடினான்.

        “அப்பா… அவங்க வந்துட்டாங்க” என்று கூற, “அதுக்கு தான்மா வாசல் வரை வரவேற்க வந்துட்டேன்” என்றார் நட்ராஜ்.

      “வாங்க” என்று நட்ராஜ் அழைக்க, “வீட்ல நிறைய மாற்றம் இருக்கு.” என்று இலக்கியனும் வந்தார்.

    “இங்க வந்து பல வருடமாகுதுல” என்று கூறி “வாங்க தம்பி” என்று ஆராவமுதனையும் அழைத்தார் நட்ராஜ்.

      சிதம்பரம் ஒரு நாகரிகத்திற்காக தான் காரில் இருப்பதாக உரைத்தான். இலக்கியன் ‘அதெல்லாம் பரவாயில்லை சிதம்பரம் நீயும் கூடவா’ என்பார் என்று எண்ணியிருக்க பலத்த ஏமாற்றம் கொண்டான். 

       அவ்வீட்டின் பெரிய ஹாலில் யாரும் இல்லை. இவர்களுக்காக அனைவரையும் அனுப்பி வைத்திருப்பதை இலக்கியன் யூகித்துக் கொண்டார்.

       சோபாவில் அமர கூற, “நீ எப்படிம்மா இருக்க?” என்று பல்லவியை பார்த்து கேட்டார்.‌

      “நல்லாயிருக்கேன் அண்ணா” என்று கூறினார் பல்லவியும்.

      வெல்கம் ட்ரிக் எடுத்து வர பல்லலி கூறவும், சுரபி எடுத்து வந்து இலக்கியனுக்கு வழங்கினாள்.

      அடுத்து ஆராவமுதனுக்கு சிறு சிரிப்புடன் உபசரித்தாள்.

         ‘ஹே… சுடிதார் நல்லாயிருக்கு.” என்று ஆராவமுதன் தான் பேச்சை ஆரம்பித்தான்.

      சுரபி அதற்கும் புன்னகைக்க, பல்லவியோ “எங்க தம்பி பதினெட்டு வயசுல எல்லாரும் கலர் கலர் சுடிதாரா மாடர்ன் டிரஸ்ல வலம் வருவாங்க, ஆனா இவ கட்சி ஆட்கள் கண்ணுல மாடர்ன் டிரஸ்ல உலாவந்தா அவங்க அப்பாவுக்கு அவப்பெயர் உண்டாகும்னு நினைச்சேன். ஆனா பதினெட்டு வயசுலயிருந்து இந்த காட்டன் சேலை தான். அத்திபூத்தாற் போல சுடிதார் போடுவா. ஆனா இந்த அளவு அலங்காரம் எல்லாம் நீங்க வந்ததால” என்று கூறவும் நட்ராஜன் மகளை உன்னிப்பாக கவனித்தார். மனைவி சொன்னது போல ஆராவமுதனுக்காக மகள் மெனக்கெடுவது புரிந்தது.

       “அங்கிள்… கல்யாணம் எப்படி பண்ணலாம்னு ஐடியா” என்றதும் நட்ராஜ் போன் மின்னி மறந்து ரிங்டோன் எழும்பவும், “ஒரு நிமிஷம்” என்று போனை எடுத்தார்.

        கிசுகிசுப்பாய் ஏதோ யாரிடம் பேச, சுரபி அடிக்கடி தந்தையை கவனித்தாள்.

      “என்னம்மா… அரசியல் அறிக்கை எல்லாம் தினமும் மீடியாவுல அனல் தெறிக்க வருது. கல்யாண அறிக்கை பற்றி ஒன்னும் வரமாட்டேங்குது.” என்று இலக்கியனே சுரபியிடம் கேட்டார்.

      “என் கண்டிஷனுக்கு ஓகேன்னா ஆராவமுதனிடம் கல்யாணத்துக்கு சம்மதம்னு சொல்லிருக்கேன் அங்கிள். அப்படியிருக்க அமுதன் எந்த முடிவும் சொல்லலை. சட்டுனு காலவாறிட்டா, அதுவரை கல்யாண அறிக்கையை விடமாட்டேன்.” என்றுரைத்தாள்.

      “என்ன கண்டிஷன்?” என்று சிரித்துக்கொண்டே கேட்டார்.

      “உங்க பையனிடம் கேளுங்க அங்கிள்.” என்றாள்.

       இலக்கியனோ மகன் புறம் திரும்ப, “கல்யாணம் பண்ணலாம்னு வீடு தேடி வந்திருக்கேன். போதத குறைக்கு அப்பாவே வந்துட்டார். இதுக்கு மேல உன் கண்டிஷனுக்கு என்ன பதில் சொல்லணும். நானா வாயை திறந்து அறிக்கை விடணுமா? லுக்… நான் ஒன்னும் அரசியலுக்குள் உன்னை மாதிரி இருந்தா இந்நேரம் அறிக்கை விட்டுயிருப்பேன். இல்லாத இடத்துல இருந்துட்டு என்னத்த சொல்லணும்.?
      இங்க வந்தது கல்யாண தேதி குறிக்க.” என்று குரலுயர்த்தினான்.

    தந்தையை வைத்துவிட்டு நட்ராஜ் போனில் யாரிடமோ குழைந்து பேசுவது பிடிக்கவில்லை. ஏனோ அவமரிமாதையை போல உணர துவங்கினான்.

       “தப்பா எடுத்துக்காதிங்க தம்பி. அவ என்ன கண்டிஷன் போட்டானு எனக்கு தெரியாது. ஆனா உங்க மேல உயிரே வச்சிருக்கா. அது மட்டும் உங்களுக்கு புரிந்தா போதும்.  நிதானமா முடிவெடுத்து பேசுங்க.” என்றார் பல்லவி.

       நட்ராஜ் அவசரமாய் பேசி முடித்து, இலக்கியனிடம் “சாப்பிட்டுட்டே பேசலாமா?” என்று அழைத்து வந்தார்.  

    உணவு வகையினை எல்லாம் கண்டதும் நடராஜிற்கு சுரபியை அமுதனுக்கு மணக்க முடிவெடுத்து உள்ளதை பறை சாற்றியதாக எண்ணினார். கல்யாணம் தேர்தலுக்கு பிறகு வைக்கலாம்’ என்ற பேச்சு மட்டும் பேசினார்கள். அதுவும் சரி தான். தேர்தல் வேலை தலைக்கு மேல இருக்கு” என்று இலக்கியன் ஒப்புக் கொண்டார். ஆராவமுதனுக்கு தேர்தல் முடிந்த பிறகா? என்று தோன்றினாலும், அவன் மனம் வேறு விதமாக கணித்து முடித்தான். உணவுகள் இறங்கி நீரை அருந்த, அதே நேரம் கேரள முதலமைச்சரின் மகன் உன்னிகிருஷ்ணன் வந்திருந்தான்.

      இலக்கியனை பார்த்து நமஸ்கரித்து முடிக்க, “உட்காருங்க தம்பி” என்றார் நட்ராஜ்.

    ஆராவமுதனுக்கு எங்களை அழைத்துவிட்டு இவன் யார்?’ என்ற ஊடுருவல் புரிந்தான்.

    -தொடரும்.

  • Hello Miss எதிர்கட்சி-13

    அத்தியாயம்-13

      “என்ன சார் வேண்டும் உங்களுக்கெல்லாம்? அரசியல்வாதி சினிமாக்காரன், தொழிலதிபர், எவனாவது மீடியால செய்தில பரபரப்பா பேசப்படணும். அதை வச்சி ஒரு இரண்டு மாசம் மூனு மாசம் உங்க டிஆர்பி ஏத்தி, கல்லா கட்டுவிங்க. அப்படி தானே?

      கேவலமா இல்லை… செலிபிரிட்டிக்கும் பெர்ஸனல் லைப் இருக்கு சார். ஒவ்வொன்னும் உங்களுக்கு அனவுன்ஸ் பண்ணிட்டு உட்காரணும்னு அவசியமில்லை.” என்று சுரபி கல்யாணத்திற்கு சம்மதிக்காத கோபத்தை இவர்களிடம் காட்டினான்.

    “சார் நீங்க ஒரு பொறுப்பான பிரஜை என்பதை மறந்துட்டு பேசறிங்க. மீடியா ஒவ்வொரு தகவலையும் சேகரிக்கறது தான் அதோட வேலை.
       சோஷியல் மீடியால உங்க அந்தரங்கம் வரக்கூடாதுன்னா நீங்க தான் போட்டோ லீக் ஆகாம பார்த்துக்கணும்.
      லீக் ஆனப்பிறகு மீடியா குடைய தான் செய்வோம் சார். அதுவும் நீங்க முதலமைச்சர் மகன். உங்க கூடயிருந்தது எதிர்கட்சி தலைவரோட பொண்ணு, இளைஞர் அணி தலைவி சுரபி. அதனால் எங்க கேள்விக்கு பதில் சொல்லுங்க.” என்று இளைஞன் ஒருவன் துடுக்காய் வந்து கேட்டான்.

        “இப்ப என்ன தெரியணும்?” என்று இடையில் கைவைத்து கேட்டான்.

    “உங்களுக்கும் சுரபிக்கும் என்ன உறவு  சார்?” என்று கேட்டதில், மொத்த மீடியாவையும் பார்வையிட, அது நேரடி காணொளியாக ஆராவமுதனை உள்வாங்கியது.
     
      நேரடி ஒளிபரப்பு மூலமாக, சுரபி வீட்டிலும் ஆராவமுதன் பதிலுக்கு காத்திருக்க, சுரபியுமே இமை கொட்டாமல் கவனித்தாள்.

    “முதலமைச்சர் இலக்கியன் அதாவது என் அப்பா, எதிர்கட்சி தலைவர் நட்ராஜு பால்ய நண்பர்கள், இது தமிழகத்துக்கு தெரிந்திருக்கும். இளைஜர் அணி தலைவி சுரபி என்னோட சின்ன வயசுல இருந்தே பழகனவங்க. எங்கப்பா தான் அவளுக்கு பெயர் சூட்டியதே. அது தெரியுமா?
       சின்ன வயசுலயே நானும் சுரபியும் நிறைய போட்டோஸ் இதே போல சேர்ந்து எடுத்திருக்கோம்‌. சோஷியல் மீடியால அப்டேட் செய்யவா?
      சொல்லப்போனா அந்த வயதில் சொல்லப்படாத காதல் எங்களுக்கு இருந்தது.
       ரீசண்ட் டேஸ்ல நேர்ல சந்திக்கற வாய்ப்பு அமைந்தது. எங்க எதிர்காலத்தை பத்தி நிறைய பேச வேண்டியது இருந்தது. அப்ப பேசப்பட்ட பொழுது ஜஸ்ட் க்ளிக் செய்து எடுத்த புகைப்படம் அது” என்று முடிக்கும் முன், “குட்டிய ஷார்ட்ஸ்… செக்ஸியா வெள்ளை சட்டை அணிந்து தான் பேசுவாங்களா சார்” என்ற நகைப்பொலி கேட்டது.

    ஆராவமுதனோ சளைக்காமல் “இந்த உடை தான், இந்தயிந்த நேரத்துல பெண்கள் உடுத்தணும்னு எதாவது ரூல்ஸ் இருக்கா? என்னோட பேசவந்த பொழுது சுரபி ஜஸ்ட் என்னுடைய பிரெண்ட். அப்படியிருக்க அவ எந்த உடை அணிந்தா உங்களுக்கு என்ன? நாளைக்கு எனக்கும் சுரபிக்கும் கல்யாணமாப்பின்ன இதே மாதிரி ஒரு போட்டோ எடுத்து போட்டா கூட ஏன் போட்டிங்க எதுக்கு போட்டிங்கன்னு பெட்ரூமுக்கு வந்துடுவிங்களா?” என்று ஆக்ரோசமாக கத்தினான்.‌

    “சார் அப்ப கல்யாணம் செய்ய போறிங்களா?” என்று அடுத்த வினாவை எடுக்கவும், “ஷட் அப்… அரசியல்வாதின்னா… தொகுதிக்கு என்ன செய்யலை, ஏன் செய்யலை, மக்களுக்கு என்ன செய்தன்னு கேளுங்க. அதை தாண்டி பெர்ஸனல எந்த டிரஸ் போடணும், என்ன சாப்பிடணும், யாரோட பழகணும்னு கேட்க கூடாது.
      நானும் சுரபியும் கல்யாணம் செய்வதை பத்தி நாங்க இன்னும் முடிவெடுக்கலை. பட் அவளை விரும்பறேன். ஐ லவ் சுரபி” என்றான். சுரபி கண்ணில் முனுக்கென்ற கண்ணீர் துளிகள் கன்னத்தை நிறைத்தது.

      பல்லவி அவள் தோளைத்தீண்ட, நட்ராஜனோ, மகளை வாஞ்சையாக பார்த்தார்.

       ”சார்… கல்யாணம் எப்ப?” என்று கேட்டதும், “இன்னும் எங்கப்பாவிடம் கூட நான் பேசலை சார். சுரபியுமே அவ பேரண்ட்ஸை கன்வின்ஸ் செய்ய வேண்டி இருக்கலாம். எல்லா லவுக்கும் சாதி, மதம் பணம் அதுயிதுனு குறுக்கே நிற்கும். எங்களுக்கு ஆளுங்கட்சி, எதிர்கட்சினு இருக்கு… சம்மதம் வாங்க தலைகீழா தண்ணி குடிக்கணும். முதல்ல சாதாரண சந்திப்பு வச்சி கல்யாணம் வரை நீங்களா முடிவெடுக்காதிங்க. எனக்கு இன்னும் யோசிக்க நிறைய இருக்கு. இதுல பெர்ஸனலை கூட முதல்ல உங்களுக்கு தான் சொல்ல வேண்டியதா இருக்கு. இப்ப சந்தோஷமா… நான் எங்கப்பாவிடம் பேசலாமா? இல்லை… முதலமைச்சர் பையன் எதிர்கட்சி பொண்ணை காதலிக்க கூடாதுன்னு ஏதாவது ரூல்ஸ் வச்சி பிரிக்க பார்ப்பிங்களா?” என்று பேசி முடிக்க அவனது திண்ம தோள்கள் ஆக்ரோஷத்தில் ஏறியிறங்க, அடுத்த கேள்வி கேட்க தயங்கினார்கள்.

      பத்திரிக்கை துறையில் இருந்துக்கொண்டு தயக்கம் இருக்குமா?

      “சார் ஒன் மோர் குவெஸ்டின். இது உங்க பெர்ஸனல் இல்லை.” என்றதும் “கேளுங்க” என்று கையிலிருந்த பிரேஸ்லேட்டை ஒதுக்கி வைத்தான்.

       “நிலசரிவில் உதவி செய்திங்க‌, நீங்க அரசியலில் வருவிங்களா? நாங்க அடுத்த முதல்வரா உங்களை எதிர்பார்க்கலாமா?” என்றதும் ஆராவமுதன் கேமிரா பக்கம் முகத்தை திருப்பினான்.‌

      டிவியில் பார்த்துக்கொண்டிருந்த சுரபியோ பதில் அறிய ஆவலாக, “என் வாயிலருந்து பெர்ஸனலை பிடுங்கிட்டிங்கள்ல, இந்த குவெஸ்டினுக்கு இப்ப ஆன்சர் பண்ண முடியாது. உங்க யூகத்துக்கு நீங்க இஸ்டத்துக்கு எழுதிக்கோங்க. ஆனா உதவி செய்தது மனிதாபிமான அடிப்படையில்.. தேங்க்யூ” என்று வீட்டுக்குள் செல்ல, சிதம்பரமோ ஆராவமுதன் பேசியதில் ஆடிப்போயிருந்தார்.

       ஆராவமுதன் சுரபியை விரும்புவது அவருக்கு ஆச்சரியமே. முதல்வர் இலக்கியனை இஷ்டத்துக்கு மேடையில் விளாசி தள்ளுவாளே. ஊரில் கூட ஆராவமுதனிடம் சுரபியை திட்டியிருந்தான்.

       “என்ன சார் கடைசியா கேட்டதுக்கு பதில் சொல்லாம போறார்” என்று நிருபர் ஒருவர் கேட்க, “ஏம்பா அவர் நின்னு இவ்ளோ பதில் கொடுத்தது போதாதா? அரசியலுக்கு வந்தா உங்களுக்கு தெரியாம செய்வாரா. டீ காபி கொடுப்பாங்க குடிச்சிட்டு உங்களால் என்னலாம் கொளுத்தி போட முடியுமோ பண்ணுங்க” என்று அனுப்ப கூட்டம் கலைந்தது.

      அதோடு, நிருபர் ஏதோ பேசி முடிக்கும் வீடியோ தொலைக்காட்சியில் சென்றது.

      சுரபிக்கு தன்னை காதலிப்பதை ஊரறிய ஒப்புக்கொண்டான். அரசியலை உதறுவானா? அதை மட்டும் ஏன் கூறவில்லை.
     
      காதலிப்பதை உரைத்தான் திருமணம் செய்வதாக பேச்சு இன்னமும் முடிவாகவில்லை. அரசியலில் குதிக்காமல் இருந்தால் தானே திருமணம். இப்பொழுது மீடியா, செய்தியாளர்கள், கட்சி ஆட்களுக்கு நான் பதில் சொல்லணும்.

      “என்னடி அந்த தம்பி என்னயென்னவோ சொல்லறார்.” என்று பல்லவி உலுக்க, ”அம்மா… நான் விரும்பியது உங்களுக்கு தான் தெரியும்ல. அந்த வயசுல என்னடி காதல் கத்திரிக்காய்னு என்னை அடி வெளுத்திங்க.
      இப்ப அமுதன் என்னை விரும்பறதா சொல்லறார். அதுக்கு நான் என்ன செய்யறது.” என்றாள்.‌

      “இப்ப நீ விரும்பாம தான் அவரோட குட்டி ஷார்ட்ஸ் போட்டுபக்கத்துல  நின்னியா?” என்றதும், தந்தையிருக்கும் திசையை பார்க்க திரணியின்றி தவித்தாள்.

    “அப்பாவா நான் என்னம்மா செய்யணும்? கட்சி ஆட்களிடம் என்ன சொல்லறது?” என்று கேட்டார். சுரபிக்கு கட்சி இருபிரிவாக பிரியும். ஏற்கனவே நிவாஸால் இரண்டு விதமாக மாறியது. தற்போது மூன்றாக பிரிவுற்றாலும் ஆச்சரியமில்லை. அவளது அரசியல் அறிவு அதை யூகித்து விட்டது.

      ஆனால் ஆராவமுதன் கட்சியில் காலடியே எடுத்து வைக்காமலா தன்னை மணக்க சம்மதித்தால் அவனுக்காக தான் ஒரடி எடுத்து வைப்பதில் தவறில்லை.

       “மீடியாவில் தானேப்பா அமுதன் சொன்னார்‌. நேர்ல வந்தா பார்க்கலாம். அதுவரை திருமணம் உறுதியில்லாதது” என்று கூறினாள்.

       நட்ராஜ் ஆமோதிப்பாய் தலையசைத்து, “சரிம்மா நாளைக்கு பத்து மணிக்கு கட்சி கூட்டம் கூட்டுவோம். அப்ப உன் முடிவை, நீ தயங்காம சொல்லு. கட்சி தலைவரா, உன் அப்பாவா எந்த முடிவுக்கும் நான் குறுக்க நிற்க மாட்டேன். ஏன்னா… எனக்கு நீ தான் முக்கியம்” என்று  கூற தந்தை தோளில் சாய்ந்து கொண்டாள்.

      “உங்களை தமிழ்நாட்டு தலைவரா மாற்றாம நான் ஓயமாட்டேன்ப்பா. இலக்கியனோட போட்ட சபதத்தை நான் விளையாட்டா நினைக்கலை. இதுக்கு நடுவுல ஆராவமுதனே வந்தாலும் நான் விட்டுத்தர மாட்டேன்” என்று ஏழு வருடத்திற்கு முன் போட்ட சபதத்தை போலவே இன்றும் அழுத்தமாய் கூறியவளை திகைப்பாக பார்த்தார்.

      சுரபிக்கு பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் போது ஆராவமுதன் கல்லூரியில் முதல் வருடம் படித்த காலமது. இலக்கியனும் நட்ராஜனும் பால்ய காலத்து நண்பர்கள் என்பதால் உண்டான பழக்கத்தால் நட்ராஜ் சுரபி இருவரும், அடிக்கடி இலக்கியன் வீட்டுக்கு வந்து செல்வார்கள். சுரபி ஆராவமுதனை காணவே அழகாக வருவாள்.
     
      அப்பொழுது இலக்கியனும் நட்ராஜனும் கொள்கைகளில் ஒன்றாக இணைந்ததால் ஒரே கட்சியில் இருந்தனர்.

       அன்று கல்லூரிக்கு சென்று விடுமுறைக்கு வந்த ஆராவமுதனை காண வந்தார் நட்ராஜ். கூடவே பல்லவி செய்து கொடுத்த பலகாரங்கள் அள்ளிக்கொண்டு சுரபி துணைக்கு வந்தாள்.

       அன்று தான் தந்தையர்களின் நட்பை வைத்து சிறுமியான அவள் காதலிப்பதாக ஆராவமுதனிடம் உரைத்தது. ஆராவமுதன் மறுத்ததும் இல்லாமல், தந்தையன் இலக்கியனிடமும் நட்ராஜனுடனும், அதனை போட்டு கொடுத்துவிட்டான். 

       “அங்கிள் உங்க பொண்ணு என்னிடம் சொன்னது போல ஸ்கூல்ல யாரிடமாவது சொல்லி வைக்க போறா. அப்பறம் ப்ரின்சிபால் வரை போகும்” என்று சிரித்தான்‌.

        இலக்கியன் நட்ராஜனிடம் “சின்னப்பிள்ளை தெரியாம பேசியிருப்பா. அதையெல்லாம் பெருசா எடுத்துக்காத. பெரியவளானா நானே மருமகளாக எங்க வீட்டுக்கு அழைச்சிக்கறேன்” என்று தான் தெரிவித்தார்.

       நட்ராஜுக்கு நண்பன் தவறாக எடுத்துக்கவில்லை என்றதிலேயே சற்று நிம்மதி. ஆனால் வீட்டில் பல்லவியிடம் தெரிவித்ததும் பல்லவி அடி வெளுத்துவிட்டார்.

      அதன் பின் ஆராவமுதன் பக்கம் மூச்சுவிடவில்லை.

      இலக்கியன் வீட்டுக்கும் செல்லவில்லை. இப்படியாக இரண்டு வருடம் செல்ல, மூன்று முறை நிலசரிவு ஏற்பட்ட கெஸ்ட் ஹவுஸிற்கு வந்தாள்.

    அதன்பின் ஒரு நாள் கட்சியில் இலக்கியனால் சில அதிருப்தியான செயல்கள் உண்டாக, இரண்டு அணிகளாக மாறியது. அந்த நேரம் நட்ராஜ் தன் கருத்தை முன் மொழிந்த நேரம், வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது.

    அந்த நொடி இலக்கியனுக்கு தன்னிடம் யார் கருத்து சொன்னாலும் கண்மூடித்தனமாக வார்த்தையை வீசினார்.

      ‘இந்த கட்சி நான் யார் இல்லையென்றாலும் தானாக தனக்காக வெற்றி வாகையை சூடும்.’ என்று. அதில் சிலர் வெளியேற, நட்ராஜ் முடிந்தளவு நண்பனுடன் துணையிருந்தார்.

      ஆனால் அன்று கட்சி கூட்டத்தில் மதுவின் வாசம் அதிகமாக, வாக்குவாதம் நடைப்பெறும் சமயம், “எனக்கு பிறகு அரசியல் வாரிசா ஆராவமுதன் இருக்கான். உனக்கு யார் இருக்கா நட்ராஜ்.
       உன்னை விட எனக்கு தான் அரசியலோட வளைவு நெளிவு தெரியும். முதல்ல உன் பொண்ணை ஒழுங்கா வளர்க்க பாரு. பெத்த பொண்ணையே ஒழுங்கா வளர்க்க தெரியாது. நீயெல்லாம் கட்சியை வழிநடத்த அட்வைஸ் பண்ணற” என்று கேலி செய்ய நட்ராஜுக்கு அங்கிருந்த வேலைக்காரர்கள் முன்னிலையிலும் போதை ஆசாமிகள் முன்னிலையிலும் அவமானமாக போக, இலக்கியனை நண்பன் என்ற பார்வையிலிருந்து காணாது சுரபியின் தந்தை என்ற இடத்திலிருந்து அவரும் பேசினார்.

      அப்பொழுது ‘என்னையே எதிர்த்து பேசறியா? வெளியே போடா” என்று தள்ள, நட்ராஜ் அந்த ஆவேசத்தில் வெளியே வந்தார். வீட்டுக்கு வந்ததும் பல்லவியிடம் அதை கூறி வருத்தப்பட, சுரபி தந்தை கண்ணீரை துடைத்துவிட்டு, இந்த ஐந்து வருஷம் இலக்கியன் முதல்வரா இருக்கலாம். அடுத்த தேர்தல்ல நம்ம தான்பா ஜெயிப்போம். நம்ம கட்சிக்கு புது பெயரிடுங்க. அரசியல்ல வாரிசு இல்லைன்னை உங்களை பார்த்து சொன்ன இலக்கியனுக்கு பதிலடியா, நான் அரசியல் வாரிசா மாறி காட்டறேன்” என்று சபதமிட்டாள்.

    ஏதோ தன் கண்ணீரை துடைக்க விளையாட்டாய் பேசியதாக தான் நட்ராஜ் நினைத்தார்‌.

       ஆனால் சுரபி அதற்கான படிப்பில் முனைப்பாக தன்னை பொருத்திக் கொண்டு பேச்சிலும் செயலிலும் தைரியத்தை வரவழைத்து துணிச்சலாக, இலக்கியனை மேடையில் விளாசுவாள்.

      இலக்கியனுக்கு தன் தவறு கொஞ்ச காலத்திலேயே புரிந்தாலும் நட்ராஜிடம் மன்னிப்பு கேட்கவோ, தானாக பேசவோ கௌரவம் தடுத்தது.

       ஆராவமுதன் கல்லூரி படிக்க வெளிநாட்டுக்கு சென்று வந்த காலத்தில் சுரபி இங்கே தந்தைக்கு மந்திரியாக அரசியல் வாரிசாக மாறினாள்.

       மேற்படிப்பு முடிந்து வந்த ஆராவமுதனுக்கு சுரபியின் தோற்றம் நடை உடை பாவணை என்று வெகுவாக ஈர்த்தது. ஆனால் தன்னிடம் காதலை சொல்லி கேலிக்கு ஆளான பெண்ணாக அவளை காணவும் முடியவில்லை.

      தானாக அவளை சந்திக்கும் வாய்ப்பு அமைந்தால் பார்க்கலாமென்ற மிதப்பில் இருக்க, தனது சொந்த ஊரில் கெஸ்ட்அவுஸில், தங்க வந்த நாளில் மாநாட்டை ஒரு மாதம் முன் பேச போவதாக அறிவித்ததும் ஆராவமுதன் கண்ணில்பட்டது.

      அப்படி தான் சந்திப்பு அமைந்தது. ஆனால் சுரபியை காப்பாற்றி உடைமாற்றி உரிமை கொள்வோமென ஆராவமுதனும் நினைத்து பார்க்கவில்லை. ஆனால் உரிமையாக தான் அனைத்தும் செய்தான்.

    அதே போல அவனிடம் வெட்கமின்றி அவனுடையில் நின்ற சுரபிக்கு இதெல்லாம் வெளிநாட்டில் சாதாரணம், ஆராவமுதனுக்கு பெரிய விஷயமில்லை. அதோடு தன் உடை தான் ஈரத்தில் உள்ளதே. ஆனால் அவர்களே அறியாதது, இருவரும் தனிமையாக காட்டில் மாட்டிய தருணம் குளிரில், ஒருவருக்கொருவர் போர்வையாக மாறியதே.

       ஈருடல் ஓருயிர் என்றான போதும் அங்கே அவர்களுக்குள்  நடந்த சம்பவத்தை பற்றி அலசாமல்,அவரவர் இருப்பிடம் செல்வதில் ஆர்வமாக இருப்பது போல தங்களையே ஏமாற்றி கொண்டார்கள்.

      நிலசரிவு நடந்த இடத்தில் உதவியது எல்லாம் மனமார்ந்த சமூக சேவையாக இருந்தாலும், அரசியலில் நுழைய துருப்பு சீட்டாக தான் ஆராவமுதன் மாற்றிட எண்ணியது. அந்த எண்ணத்திற்கு தான் சுரபி நிறுத்தற்குறியீட்டை போட்டது.

    ஆராவமுதன் அரசியலுக்கு வருவானா? தொடர் புள்ளி வைத்து நீள்வானா? 

    -தொடரும்.

  • Hello Miss எதிர்கட்சி-12

    அத்தியாயம்-12

    ‘அவனிடம் என் பெண்மையை இழந்ததும், நானா அவனை கல்யாணம் செய்வேன்னு முடிவு கட்டிடுவானா?
    இன்னோசன்ட் சுரபி இல்லைடா நான். என் காதலை அவமதிச்சு துரத்தியதால் வலியும் வேதனையும் சுமந்து, அரசியல் தந்திரத்தை கரைத்து குடித்த சகுனியா வளர்ந்த சுரபி நான்.
    தேர்தலுக்கு வரணும்னு பிளான் பண்ணி வந்திருக்கான். இடையில் என் சந்திப்பை அவனுக்கு சாதகமா பயன்படுத்தியிருக்கான்.

    இப்ப எனக்கு ஆப்ஷன் இல்லைன்னு நினைச்சுட்டானா?! இந்த சுரபி எதுக்கும் துணிந்தவள்’ என்றவளுக்குள் லேசான கலக்கம்.

    முதலமைச்சரின் மகன் என்ற போர்வையில் அரசியலில் காலூன்றுவது மிகவும் எளிது. இதில் நிலசரிவு மக்களுக்கு நேரில் உதவியதில் இளைஞர்கள் மத்தியில் பிரசித்தமாகிவிட்டான். மணமாகாத அழகான இளைஞன் என்ற கூடுதல் தகுதியில், பெண்களையும் வசியம் செய்யும் வசியக்காரன். இந்த நேரத்தில் என்னோடு படுக்கையில் சல்லாபித்து விட்டதால் என்னை ஏற்பானா? நிச்சயம் அவனது நோக்கம் அரசியலில் களம் இறங்குவதாக அமையும்.

    இந்த போட்டோவால் ஏற்படுப் சறுக்கலை நான் தான் கவனமாய் கையாண்டு பேச வேண்டும். இதே சேலை அணிந்து அவனோடு பக்கத்தில் நின்றிருந்தாலாவது சாதாரண நட்புடன் ஏற்பட்ட சந்திப்பில் புகைப்படம் எடுத்ததாக கூறிடலாம். ஆனால் அவன் உடையை அல்லவா அணிந்து நின்றேன். நல்ல வேளை படுக்கையில் இருந்ததை எந்த இழவும் எடுத்தா தொலைக்கவில்லை. இல்லையேல் மொத்த அரசியலுக்கும் முழுக்கு போட்டிருக்க நேர்ந்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை‌

    இதையே சிந்தித்தவளால் அவளுக்கு வந்த அழைப்புகளை புறக்கணித்தாள்.

    எல்லாம் ஆராவமுதனோடு நெருக்கமாய் நின்ற புகைப்படத்திற்காக கட்சிக்காரர்களும், தந்தையும் பதறிக்கொண்டு அழைப்பதையும் அறிந்தாள்.

    முதலில் வீட்டுக்கு சென்று விடவேண்டும்.

    எண்ணியதை விட காரோட்டி வீட்டுக்கு சீக்கிரமாகவே கொண்டு வந்துவிட, அவள் இறங்கி தந்தையை தேடும் முன், கட்சி கரைவேட்டி ஆட்கள் சூழ்ந்தனர்.

    “ஒன்னு மாற்றி ஒன்னு சர்ச்சையில் சிக்கியிருக்கிங்க. மகளிர் அணி தலைவி இப்படி தான் உடையுடுத்துவாங்களா?” என்ற குரல் ஒரு பக்கம், “இதுக்கு தான்யா பொண்ணுங்க கட்சி பதவில இருக்க கூடாது. ஈசியா கவுந்திடுவாங்க.” என்ற ஏளன பேச்சும், “நமக்கு அதெல்லாம் எதுக்கு? ஆளுங்கட்சி பையனோட அம்மினிக்கு என்ன வேலை?” என்று எரிந்து விழும், பேச்சுக்களை கடந்தே வீட்டுக்குள் சென்றாள்.

    கேள்வி கேட்டு நின்றவர்கள் எல்லாம் தான் ஒரு பெண் இவளிடம் அடிபணிந்து நிற்க வேண்டுமா? என்று இத்தனை காலமாக முனங்கியவர்களே. சமயம் பார்த்து விஷத்தை கக்குவதை அறிந்தாள். இவர்களே இப்படி என்றால் மீடியாக்காரர் கைகளில் சிக்கினால் என்ற எண்ணத்தில் தலை சுற்றியது.

    ஆராவமுதனை கண்டு சஞ்சலப்பட்ட இதயத்தை திட்டி தீர்த்தாள் சுரபி. அவளது காதலன் என்றதால் எளிதாக வீழ்ந்தாள் மடப்பெண்.

    இதில் நிவாஸால் கட்சி இரண்டாக பிரிந்தது. சிலருக்கு ஒரு சின்ன பெண்ணிற்கு கீழே தங்கள் அனுபவத்தை தொலைப்பதாக தெரிந்தது. அதற்கு நிவாஸ் போன்ற ஆணிற்கு அடிபணிந்து போகவே எண்ணம் உதித்தது.

    எப்பொழுதும் பெண்ணை மட்டம் தட்டி பேசும் பூமர்கள் வெகு வேகமாய் நிவாஸ் பக்கம் சாய்ந்தார்கள். அதிலும் சுரபி ஆராவமுதன் சேர்ந்த புகைப்படத்தை பார்த்தவர்கள், இனிமே கட்சி நடுநிலையாக இருக்காது என்று காதுபட பேசவே செய்தார்கள். கட்சியில் சிலர் கேள்விகள் கேட்டும் பேசாமல் வீட்டுக்கு சென்றவள் மீது சினம் துளிர்த்தது.

    நட்ராஜ் வந்தாரெனில் அவரிடம் சுரபி பேசியதை வைத்து சிலர் சொல்லிவிட்டு புறப்படவும் காத்திருந்தார்கள் எனலாம். வெகு சிலரே கட்சிக்கு நம்பிக்கைக்குரியவராகவும் சுரபி மீதும் பற்றுவுள்ளவர்களாக இருந்தார்கள்.

    வெளியே கட்சி ஆட்கள் இவ்வாறு இருக்க, பல்லவியோ வீட்டுக்கு வந்த சுரபியிடம், “என்னடி இது. அந்த போட்டோவுல இருப்பது நீ தானே” என்று கேட்க, “நான் தான்” என்றாள் பல்லைக்கடித்தபடி.

    “இதை விட சின்ன டிரஸ் உனக்கு கிடைக்கலையா?” என்று பல்லவி கோபமாய் கேட்டார்.

    “பச் அங்க அவனிடம் வேற டிரஸ் இல்லை. ஷர்ட் ஷார்ட்ஸ் தான் அமுதனிடம் இருந்தது. அதை தான் போட்டுவிட்… போட்டுக்கிட்டேன்” என்று ‘போட்டுவிட்டான்’யென கூறவந்து ‘போட்டுகிட்டேன்’யென மாற்றினாள். இந்த ஆடை குறைப்பிற்கே அம்மா பத்ரகாளியாக மாறுகின்றார். இதில் அவன் தான் இருட்டில் அணிவித்தான் என்றால் மீண்டும் ஐசியூ சென்றாலும் ஆச்சரியமில்லை. இதில் அவனோடு தங்கிய கதையெல்லாம் கூறி தன்னை இழந்ததை கூறினால் இன்றே தனக்கு விஷம் வாங்கி குடிக்க கொடுத்தாலும் கொடுப்பார்.

    “இது மட்டும் தானா? இல்லை அவனோட படுக்கையை பங்கு போட்டியா?” என்று பல்லவி கேட்டதும் சுரபிக்கு பகீரென்றது. அதை தானே மறைக்க முயன்றாள்.

    “பல்லவி சும்மாயிருக்க மாட்ட” என்று நட்ராஜ் அதட்டலில் பல்லவி புலம்ப ஆரம்பித்தார்.

    “படிச்சி படிச்சி சொன்னேன். இவளுக்கு அரசியல் எல்லாம் வேண்டாம். காலாகாலத்துக்கு வெளிநாட்டு மாப்பிள்ளையா பார்த்து கல்யாணம் செய்து அனுப்பி வையுங்கன்னு சொன்னேன்.

    எனக்கு அரசியலில் வாரிசு இல்லைன்னு எகத்தாளம் செய்த இலக்கியனுக்கு பதிலடி தரணும்னு, நீங்க அன்னைக்கு ஆவேசமா பேச, நான் அரசியலில் களம் இறங்கி இலக்கியனை தூக்கி சாப்பிடறேன்னு இவ இறங்கினா. இதோ.. ஏழு வருஷமா அரசியல் தான் பேச்சு மூச்சுனு திரியறா. நீங்க அவளை பேசவிட்டு வேடிக்கை பார்க்கறிங்க.

    இன்னிக்கு… அந்த தம்பி கூட ஜோடியா நிற்கறா. இவ பத்தாவது படிக்கிறப்பவே காதலிக்கறேன்னு அந்த தம்பி பின்னாடி சுத்தினவ. இப்ப மனசுல என்னத்த நினைச்சிட்டு அவனோட வெட்கப்பட்டு பக்கத்துல நிற்கறா கேளுங்க.

    இதோ… வீட்டு லேண்ட்லைன், என் போன்ல சொந்தக்காரங்க, அதோ உங்க போன் அலறிட்டே இருக்கு. போனை எடுக்க முடியுதா? உங்க பி.ஏ முதல் கொண்டு கட்சி ஆட்கள், மீடியா, செய்திபோடறவன், நிருபர்கள், மக்கள் தொண்டர்கள் வரிசையா வீட்டுக்கு வெளியே காரணம் கேட்டு நிற்கறாங்க. அவங்களுக்கு சொல்லணுமா வேண்டாமா?

    இத்தனை வருஷம் மேடையில் பேசறப்ப நெருப்பாட்டம் பேசறானு பெருமைப்பட்டுக்கலாம். இப்ப நெருப்புல இல்லை தத்தளிக்கறா. இதுக்கு என்ன சொல்லறது?” என்று மூக்குறிந்து அழுதார். பெத்த வயிறு மகளுக்காக அழுவது சரிதானே!

    “அம்மா… இப்ப தான் ஹாஸ்பிடல்ல இருந்து வந்திருக்க. அழுதழுது திரும்ப அங்க போகணும்னு ஆசைப்படாத. எதுவென்றாலும் நான் பார்த்துப்பேன்.” என்றாள் சுரபி.

    பல்லவியோ “எதுனாலும் நீ பார்த்துப்ப. எனக்கு இதுக்கு மட்டும் பதில் சொல்லு. நீ அவனை இப்பவும் விரும்பறியா? அவன் கூட போட்டோ மட்டும் எடுத்தியா? இல்லை அவனிடம் மயங்கி உன்னையே தந்துட்டு ஏமாந்து வந்து நிற்கறியா” என்று கேட்க, சுரபியால் பதில் தர முடியவில்லை.

    நட்ராஜனோ, “அவனோட நீ வந்த அன்னைக்கே கேட்க நினைச்சதும்மா. என் மக நெருப்புன்னு கேட்கலை. இப்ப அம்மா பயப்படறா பாரு. இந்த போட்டோவை வச்சி வீட்டுக்கு வெளியே கட்சி ஆட்களும், மீடியாவும் கேட்பதை விட்டு தள்ளு. நீ நல்லபடியா இருக்கனு ஒரு வார்த்தை அப்பாவிடம் சொல்லு அது போதும்.” என்று கேட்டார்.‌

    சுரபியால் அதை தான் உரைத்திட முடியாது தள்ளாடுகின்றாள்.

    அவளது போனும் விடாமல் அடித்து அலறியது.

    இங்கு சம்பந்தப்பட்டவனோ திட்டங்கள் தவிடுபொடியாக தனியாக அதே ஹோட்டல் அறையில் வெளிப்புறத்தை கவனித்தான்.

    எத்தனை கோடி மக்கள், சென்னை என்றாலே… இதில் தமிழக முதல்வரின் மகன், ஏன் வருங்கல முதல்வராகும் வாய்ப்பு நிச்சயம் உண்டு. தந்தைக்கு பின் நெப்போடிஸம் முறையில் உள்ளே செல்வது எல்லாம் மிக எளிது.
    ஆனால் அந்த ராணி இந்த ராஜாவுக்கு அல்லவா செக்மேட் வைத்து சென்றிருக்கின்றாள்.

    நான் வேண்டுமா? அரசியல் பதவி வேண்டுமா? ஏதேனும் ஒன்றை பற்றிக்கொள் என்று கூறிவிட்டு கூலாக சென்றுவிட்டாள் சுரபி.

    இதே இந்த திட்டம் போடும் போது பதவியும் கிடைக்கும், அதோடு மறுக்க இயலாமல் தன்னை காதலித்த சுரபி மணக்கவும் சம்மதிப்பாளென்று மேம்போக்காக நினைத்தோமே. இன்று அந்தளவு நான் உன்னிடம் பணிந்து செல்ல மாட்டேன், என்று புதிய வினாக்கில் சிக்க வைத்துவிட்டாள்.

    எதை முடிவெடுக்க, வரப்போகும் அரசியல் பதவிகளா? அல்லது காதல் திருமணமா?

    சுரபியை விட்டு தரும் அளவிற்கு என் மனம் இருக்குமா? அந்தளவு அரசியல் என்னை ஆட்படுத்திவிட்டதா?’ என்றவனுக்கு சுரபியோடு தான் இருக்கும் புகைப்படத்தை டிரண்டிங் ஆனதில் ஏகப்பட்ட கடுப்பு. அதுவும் அவன் தவறே. அவளாக காதலிப்பதாக மீடியாவில் பகிரமாட்டாளென்று ஆராவமுதன் தான் சோஷியல் மீடியாவில் அந்த நல்ல காரியத்தை ஏற்றியது.

    இப்பொழுது அதுவே தனக்கு கத்தியாக வந்து நிற்கவும் செய்வதறியாது திகைக்கின்றான்.
    அதற்கு பாவம் அவள் என்ன பதில் சொல்வாளென்ற கலக்கம் இப்பொழுது இவனுக்குள் வந்தது.

    தந்தையை தேடி போக எண்ணியவன் காரை லிப்டில் வரவழைத்து ஏறினான்.‌

    லிப்டி தரைத்தளம் வந்து அந்த பெரிய நட்சத்திர ஹோட்டலிருந்து மறைந்தது.

    வீட்டுக்கு வந்தவன் முன் தொலைக்காட்சியில் செய்தியாளர்கள் இலக்கியனை சூழ்ந்து கொண்டு கேள்வி கேட்டனர்.‌

    “மீடியாவுக்கும் செய்தியாளருக்கும் சொல்லிக் கொள்வது ஒன்றே ஒன்று தான். என்னிடம் அரசியலை பற்றி கேளுங்க பதில் தர்றேன். நான் முதலமைச்சரா ஏதாவது தவறு செய்தா என்னை நிற்க வச்சி கேளுங்க. இப்ப கூட நிலசரிவு நடந்த இடத்துல உதவி தொகைகள் எல்லாம் சரியா போய் சேர வச்சேன்.

    மத்தபடி பெர்ஸனல் கேள்விகளுக்கு சம்பந்தப்பட்ட ஆட்களிடம் நீங்க மைக்கை நீட்டுங்க. உங்க பிளாஸ் லைட்ஸ், கேமிராக்களை கொண்டு போங்க. என் பையனோட பெர்ஸனலில் நான் என்றைக்கும் தலையீடுவதில்லை. அதே போல எதிர்கட்சியில் இருக்கும் மகளிர் அணி தலைவியை பற்றியும் நான் எந்த கருத்தும் சொல்வதற்கில்லை.” என்று கரம் குவித்தார்.

    “சார் சார் சார்.. உங்க பையன் ஆராவமுதன் அரசியலுக்கு வருவாரா?” என்று நிருபர் கேட்க, “முந்தைய கேள்வி கேட்கும் போது இதையும் அவரிடமே கேளுங்க. இப்ப தமிழ்நாட்டுக்கு மும்மொழி கொள்கை தேவையா இல்லையானு கருத்து போயிட்டு இருக்கு.
    அதை பற்றி எனது கருத்தை மத்திய அரசாங்கத்துக்கு கூறப்போறேன்.” என்று செல்லவும் பவுன்சர்கள் அவரை பாதுகாப்பாய் அழைத்து சென்றார்கள்.

    தற்போது ஆராவமுதன் சுரபி பற்றிய கிசுகிசு கேள்விகள் முன்னுக்கு இருக்க, நாட்டிற்கு மும்மொழி தேவையா இல்லையா என்ற கேள்விக்கு பதிலை அறிவதை பின்னுக்கு தள்ளிவிட்டது. மீடியாவை பொறுத்தவரை டிஆர்பி எதற்கு தேவையோ அந்த செய்திக்கே முதலிடம்.

    “சார் சார்… ஆராவமுதனை எப்ப சந்திக்கலாம்” என்று கேட்டதும், “ஆராவமுதன் தம்பி என்ன ஓடி ஒளியற உருவமா? தம்பி இரண்டு மணிக்கு வீட்டுக்கு வரும். வேண்டுமின்னா அங்க போய் அவரை பேட்டி எடுங்க. போங்க போங்க” என்று சிதம்பரம் சுரபி செல்லவும் இங்கு வந்தவர், தள்ளாத குறையாக மீடியாவை அனுப்பினார்.

    செய்தியாளர்கள் படையெடுத்து அவன் வீட்டில் சென்று நின்றதும் ஆராவமுதன் கார் வர, அவன் கார் முன் பாய ஆரம்பித்தார்கள்.

    சிதம்பரமோ அவசரமாய் ஆராவமுதனுக்கு செய்தி தெரிவித்து பிரஸ் ஆட்கள் வருவதாக கூறி அவருமே செய்தியாளர்கள் தொடர்வதை அறிந்து, இங்கு ஓடோடி வந்தார்.

    சரியாக மீடியா ஆராவமுதனை சூழும் முன் சிதம்பரம் வந்து கார் கதவை திறந்தார்.

    “தம்பி… ஐயா மீடியாவை உங்கப்பக்கம் திருப்பி விட்டுட்டார். எதுனாலும் நீங்க பதிலை பாக்கெட்ல வச்சிட்டு இருப்பிங்கன்னு சொன்னார். நிஜமாவா தம்பி?” என்று காதோரம் வந்து கிசுகிசுக்க, “ஏன் அங்கிள் நீங்க வேற?” என்று வீட்டுக்குள் நுழையும் முன் “தம்பி மீடியா” என்று சிதம்பரம் சுட்டிக்காட்ட வேறு வழியின்றி அவர்களிடம் பேச ஆயத்தமானான்.

    -தொடரும்.

  • Hello Miss எதிர்கட்சி-11

    அத்தியாயம்-11

      ஆராவமுதன் நெஞ்சில் சுரபியை சாயை வைத்து “இங்க ஒரு தாமரை முகம் பதிஞ்சதே எங்க எங்கன்னு என் இதயம் அலறிடுச்சா.
        ஊர்லயிருந்து சென்னை வந்ததும் அவ முகத்தை மீண்டும் பதிய வைக்கறேன்னு இதயத்தை சமாதானம் செய்தேன்.” என்றவன் மையல் பேச்சில் திமிறினாள்.

       “இங்க பாரு அமுதன். உங்களுக்கு வேண்டுமின்னா எல்லாமே விளையாட்டா இருக்கலாம். எனக்குனு சில பொறுப்புகள் இருக்கு, பதவி இருக்கு, அதுக்கு களங்கம் வராம பார்த்துக்கணும். நமக்குள்
    பேச வேண்டியதை பேசிட்டா நான் புறப்படுவேன்” என்று நறுக்கு தெறித்து விடும் அளவிற்கு குரலில் வார்த்தையை உச்சரித்தாள். ஆராவமுதனுக்கு தந்தை சென்னது நினைவு வந்தது. இது உன்னை விரும்பிய பழைய சுரபி இல்லை. இவள் சூறாவளியாக சுழன்றுக்கொண்டிருக்கும் புயல் தான்‌.

       “முதல்ல உட்காரு” என்றான் அசட்டையாக. அவளுக்கென சூப்பும் சீஸ்கட்லெட்டும் கொண்டு வரப்பட்டது.

      “மீடியாகாரன் மட்டும் உன்னையும் என்னையுமா சேர்த்து வச்சி பார்த்தா கிழிகிழினு கிழிப்பாங்க. புரிஞ்சு தான் வர சொன்னியா? உனக்கென்ன… நீ உன் வேலையை பார்த்துட்டு போயிடுவ. கட்சில உறுப்பினரா இருப்பது நான் தானே. இதுல சூப்பாம் சூப். மீடியா பார்த்தா அவங்களுக்கு நாம தான் சூப். தினமும் நம்ம தான் கன்டென்ட்” என்று கோபமானாள்.

      “இப்ப மட்டும் அவங்களுக்கு நாம கன்டென்ட் இல்லை. ஆல்ரெடி உன்னையும் என்னையும் இணைத்து கிசுகிசு மீம்ஸ் பறக்குது.
    சரி அதை விடு. நான் ஆளுங்கட்சி இளைஞர் அணி தலைவரா பொறுப்பை ஏற்க போறேன் சுரபி.” என்று கூறினான்.‌

         சுரபி திடுக்கிட்டு போனவளாக, நிமிர்ந்தாள். இலக்கியனை எதிர்த்து, ஏட்டுக்கட்டி பேசும் சுரபிக்கு ஆராவமுதன் அவ்விடத்தில் வந்தால் திணறி போவாளே, அவனோ “இதை அப்பாவிடம் சொல்லிட்டு நேர உன்னிடம் சொல்ல தான் வந்தேன்.‌” என்றதும் “ஓஹோ இதை சொல்ல தான் கூப்பிட்டியா. இந்த சந்திப்பு நீ ஊர்லயிருந்தப்பவே பிக்ஸ் ஆனது. அப்படின்னா இதுக்கு என்ன அர்த்தம்?” என்று கட்டுப்படுத்திய கோபத்தில் நிதானமாக கேட்டாள்.‌

    ஆராவமுதனும் அதே நிதானத்துடன், “சந்திக்கணும்னு சொன்னது வேற ரீசனுக்காக, இந்த பொறுப்பை ஏற்க போறதா நினைச்சது இன்னிக்கு தான். இப்ப உன்னிடம் முதல்ல சொல்ல ஆசைப்பட்டேன்.‌ நான் பொறுப்புல பதவில வர்றது உனக்கு பிடிக்கலையா? சரி நமக்குள் அரசியல் டாபிக் பேச அழைக்கலை.

    சந்திப்பிற்கான காரணம் ஓன் நைட் உன்னோட இருந்ததை பத்தி பேச.” என்றதும் சுரபிக்கு அங்கமெல்லாம் உதறல்‌.

    “ஆக்சுவலி… என் போன் நிலசரிவு ஆன இடத்துல உதவி செய்தோமே அங்க மிஸ்ஸாகிடுச்சு.” என்றான்.

      “அதனால என்ன? புது போன் வாங்கியிருப்ப தானே?!” என்று சலிப்பாய் பதில் தந்தாள்.

      நடுவுல கேட்ட கேள்விக்கு பதில் தராம பேசறா இவளை..’ என பல்லை கடித்து அடக்கிக்கொண்டு “போன்ல நீயுமா நானும் செல்பி எடுத்த போட்டோஸ் இருக்கு. எப்ப வேண்டுமென்றாலும் அது வெளிவரலாம். அப்படி வந்தா என்ன செய்ய?” என்று கேட்டான்.‌

      “போன் மழையில மண்ல கிடந்தது. அது ஓர்க்‌ எல்லாம் ஆகாது.” என்று கூறினாள்.‌

      “சப்போஸ் வந்தா… ஏன்னா என்னுடையது சாதாரண போன் இல்லை. வாட்டர் ப்ரூப், அந்த போன் விளம்பரமே நீச்சல் குளத்துல, மழையில் ஜாக்கிங் போனாலும் அணிந்து செல்லற மெத்தட் என்ற விளம்பரம் வச்சி வந்தது. லாஸ்ட் டைம்மே நான் சரிப்பண்ணியதும் போன் வேலை செய்ததை உனக்கு தெரியும் தானே! தொலைந்து போனதை  திருடியவன், போன் ரிப்பேர் கடையில் கொடுத்து சரிப்பண்ணிருந்தா…” என்று கூறி ஆராவமுதன் அவளை ஆழ்ந்து நோக்கினான்.‌

      “இந்த டாபிக் பேசவா கூப்பிட்ட?” என்ற சலிப்பு சுரபி முகத்தில் கசிந்தது.

       “போட்டோ லீக் ஆன உன்னோட ரியாக்ஷன் என்ன?” என்றான் அழுத்தமாக. அவன் கேட்டு நின்ற தோரணை ஏதோ மனதிற்குள் உதைத்தாலும், “அப்..அப்..அப்படி ஏதாவது நடந்தா பார்ப்போம்” என்றாள்.

      “ஓ…. நைஸ்.. பார்ப்போம்” என்று தன் புது போனில் ஒளிப்பரப்பிக் கொண்டிருந்த போட்டோவை காட்டினான்.

      சுரபி எழுந்ததில் சூப் சிதறியது, உடையிலும் கொஞ்சம் சிதற, படபடப்பாய், “எ..எப்ப லீக் ஆச்சு” என்று கேட்டாள்.

       “ஜஸ்ட் கொஞ்சம் முன்ன தான். வேறொரு வொர்ஸ்ட் சேனல்ல வந்தது. உடனே சம்பந்தப்பட்ட ஆட்களை வச்சி முடக்கிட்டேன். பட்… இப்ப அதை பார்த்த சிலர், டவுன்லோட் செய்து கொஞ்சம் கொஞ்சமா டிரெண்டிங் ஆகுது. எப்ப வேண்டுமென்றாலும் ‘பூம்’னு வெடிக்கும். சேனல்காரனுங்க படையெடுக்கலாம்.” என்றதும் சுரபி தொப்பென்று அமர்ந்தாள்.

      லேசாக தலையை தாங்கி பிடித்தவளிடம், “சூப்” என்று முன்னிருத்த, “ஐ கில் யூ. உன்னால என் கெரியரை ஸ்பாயில் ஆகுது. இதுல சூப்பாம் சூப்” என்று ந
    தட்டிவிட்டாள்.
     
      சில நிமிடத்தில், நிதானமடைந்து, “இந்த வீடியோ இப்ப தானே வந்திருக்கும். நீ அணியில் பொறுப்புவகிக்க முடிவெடுத்ததும் இப்ப. அப்படின்னா… இன்னிக்கு சந்திக்கணும்னு சொன்னது எதுக்காக? பிகாஸ் நீ அங்கிருந்தப்பவே என்னிடம் பேச நினைச்ச விஷயம் என்ன?” என்று  கேட்டாள்.‌

       அவன் மௌனமாக நிற்க, அவன் சட்டை காலரை பிடித்து “சொல்லு… சொல்லு… நீ வந்ததிலருந்தே என் கெரியர் அழியுது. நான் எடுத்த நல்ல பெயர் எல்லாம் ஸ்பாயில் பண்ணிட்டு இருக்க… ஒரு வேளை நீ உன்னோட வளர்ச்சிக்கு, என்னை அச்சாணியை போடறியா” என்றதும் ஆராவமுதனிடம் அதே மௌனம். அரசியலில் கைதேர்ந்த யூகத்தை அசால்டாக கண்டறிந்து யூகித்து விட்டாளே என்ற ஆச்சரியம்‌.
    அவன் கணித்த சுரபி அவனிடம் பூனை போல பம்மி காதலை உரைத்தவளாயிற்றே!

      “இந்த மௌனத்துக்கு என்ன அர்த்தம் அமுதன்? பட்டுபட்டுனு பேசுவ.” என்றவள், சட்டையை இன்னமும் கூடுதலாக இறுகி பிடித்து, “அப்ப… என்னை கடத்தியது நீ தான். உன்னோட இருக்க வச்சி, நான் சேர்த்து வச்ச நல்ல பெயரை ஸ்பாயில் பண்ண பிளான் போட்டிருக்க.

      நான் நிலசரிவு நடந்த இடத்துல இருந்து உதவி செய்தா, எங்க எனக்கு பெயர் வந்துடும்னு, என்னை மீடியாவிலருந்து காப்பாற்றி, அம்மாவை பார்க்க முதல்ல போன்னு என்னை நேக்கா அனுப்பிட்டு, நீ நல்லவனா உதவி செய்து ஒட்டுமொத்த மீடியாவை பிடிச்சி மக்கள் கவனத்தை ஈர்த்துட்ட.
      உன்னோட அரசியலுக்கு பிள்ளையார் சுழியா அதெல்லாம் யூஸ் பண்ணிருக்க. குறுக்கே நான் இருப்பதால், என்னை.. என்னோட பழைய காதலை வச்சி மடக்க பார்க்கற ரைட் மிஸ்டர் ஆராவமுதன்.” என்று கேட்ட தோரணையில் லேசாக புன்முறுவல் உதிர்த்தான்.‌

      “ஹலோ மிஸ் எதிர்கட்சி… இப்படி சந்தேகத்தோட தான் என்னோட பழகினியா?” என்று சமாளிக்கும் விதமாக கேட்டான்.

    “என் சந்தேகம் ஒன்னு கூட உண்மையில்லைன்னு சொல்லு?” என்று அவள் பார்த்த பார்வையில் ஆராவமுதன் அவளருகே நெருக்கமாய் அமர்ந்தான்.‌

    “உன்னை கிட்னாப் செய்ய நினைத்தவங்க உன் கட்சி ஆட்கள் தானே? முகத்தை மூடியிருந்ததால் நீ கவனிச்சிருக்க மாட்ட. ஆனா நான் அடித்து போட்டது அந்த மூன்று பேரை தான். எனக்கு அப்ப அவங்க உன் கட்சி ஆட்கள்னு கூட தெரியாது. உன்னை அடிக்க முயற்சிக்க வந்ததை, என்னால தாங்க முடியலை காப்பாத்தினேன். உன்னை கிட்னாப் செய்யணும்னா நான் என் கட்சி ஆட்களை இல்லை அனுப்பியிருக்கணும்.

    அந்த நேரம் நான் அங்க வந்தது தான் தப்பு. என்ன செய்ய, உன்னை சந்திக்க வந்ததுக்கு முக்கிய காரணம், பெயர் வச்ச எங்கப்பாவையே உன்னால எப்படி டி எதிர்த்து பேச முடியுதுனு கோபமா கேட்க வந்தேன். ஆனா சிட்டுவேஷன் டோட்டலா என்னை மாத்திடுச்சு.

      என்னை விரும்பினப் பொண்ணு, இப்ப என் மனசை கொள்ளையடிக்கிற விதத்துல  இருந்தாலும், நேர்ல என்னை மொத்தமா சாச்சிட்ட.

       டிரஸ் கூட ரொம்ப ஈரத்தோட குளிருல நடுங்கின. எனக்கு அப்ப மாற்றிடலாம்னு தோன்றுச்சு. என் ரூம்ல கைக்கு கிடைத்த டிரஸ்ஸை எடுத்து தான் உனக்கு போட்டேன். அது செக்ஸியா இருந்தது.. அதுக்கு பிறகு நடந்த முத்தம், யுத்தம் எல்லாம், நீ முன்ன எப்படி என் மேல பரிசுத்தமான அன்பை எண்ணி காதலிச்சியோ, அதே அளவு உன் மேல நான் வச்சிருக்கற காதலால் மட்டுமே நிகழ்ந்தது.

       மேபீ… உன்னை நிலசரிவுலயே இருக்க வச்சா, எங்க நமக்குள்ள இருக்கற உறவை பத்தியே கேட்டு உசுரை வாங்குவாங்கன்னும், அதோட நீ யூகித்த மாதிரி என் அரசியல் என்ட்ரிக்கு நான் பிள்ளையார் சுழியா மக்களுக்கு உதவி செய்தேன். ஏதாவது செய்து தானே பதவிக்கு வரமுடியும். சும்மாவே எனக்கு இளைஞர் அணி போஸ்டிங் தூக்கி கொடுக்க முடியாது. மற்ற தொண்டர்களுக்குள் கேள்வி கேட்பாங்கள்ல?

       உன்னை அனுப்பிட்டு மக்களுக்கு உதவியது எல்லமே தேர்தலை முன்னிருத்தி நான் நடத்திய வியூகம். வெளிப்படையா ஒத்துக்கறேன்” என்றான். சுரபிக்கு இந்த சந்தேகம் அங்கிருந்து வந்த நாள் முதலே இருந்தது.

     சுரபி கையை பிடித்து, “அரசியலை தாண்டி நம்மளை பத்தி பேசலாமா? நீ என்னை விரும்பின. நான் முன்ன அக்சப்ட் பண்ணலை. இப்ப நானும் உன்னை விரும்பறேன். அக்சப்ட் பண்ணுவியா மாட்டியா?” என்றான் ஆராவமுதன். அவன் அழைத்தது இந்த காரணம் தானே.
       
      இப்பொழுதும் காதலிக்காமலா அவனிடம் இழைந்தது
    அதை சொன்னால் தலைக்கனம் ஏறும் என்று பேச்சை தவிர்க்க, “இந்த பிக்சர்… போன் மிஸ்ஸிங்னு சொன்ன?” என்று அவள் கேட்டாள். ஏனெனில் அவனுடன் எடுத்த புகைப்படத்தில் அவனது உடையை கவர்ச்சியாக அல்லவா அணிந்திருந்தாள்.

    “அது வெளியே கசிந்தாலும் போட்டோவை ஒன்னுமில்லாம மாத்திடலாம். அங்கிளும் அப்பாவும் முன்னால் நண்பர்கள். அந்த நட்பு ஊருக்கே தெரியும். அந்த பழக்கத்தில் மலர்ந்த காதல்னு சொல்வேன். காதலையும் அரசியலையும் குழப்ப வேண்டாம்னு க்ளியரா பேசுவோம். உன்னுடைய முடிவு சொல்லு” என்று கேட்டவனிடம் பார்வையை வெறித்தாள்.

       “நான் மறுக்க மாட்டேன்னு பிளான் பண்ணி என்னிடம் செக்மேட் வைக்கற அமுதா” என்றதும் சிறு முறுவல் ஆராவமுதன் உதட்டில் வந்து சென்றது. உண்மையில் அவன் நினைத்ததும் அதுவே.

    சுரபி அதிகம் யோசிக்காமல் தொண்டையை செருமி, “உன்னை இப்பவும் விரும்பறேன்.. கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம். பட் ஒன் கண்டிஷன்.

       நான் உன்னை கல்யாணம் செய்வதா இருந்தா, நீ அரசியலில் கால் பதிக்கவே கூடாது. பிள்ளையார்சுழியா நீ செய்த உதவிகள், திட்டங்கள் எல்லாம் தவிடுப்பொடியாகும்.

      உனக்கு நான் முக்கியம்னா அரசியலில் ஒரு சின்ன கோட்டை கூட நீ தொடக்கூடாது. நான் வேண்டாம்னா அடுத்த மீட்டிங்ல கட்சி உறுப்பினரா இளைஞர் அணி தலைவனா அறிவித்துடு. அரசியலில் எதிர்கட்சியா சந்திக்கலாம்” என்று புறப்பட ஆயத்தமானாள்.

    “சுரபி… அப்ப மீடியா அந்த போட்டோ காட்டி உன்னிடம் கேட்டா?” என்று நிறுத்த முயன்றான். அவன் நினைத்தை அடியோடு மறுக்க கூறுகின்றாளே என்ற கோபம். அரசியலுக்கு வரவேண்டாமென தடையிட்டு தனக்கே எதிர் செக்மேட் வைத்து நிற்கின்றாளே.
    இவன் தான் காதலென்ற ஆயுதத்தை வீச நினைத்தது. அதை அவளும் வீசிவதை கண்டு ஆச்சரியம், அதிர்ச்சி இரண்டையும் மறைத்து கேட்டான்.

     சுரபி வறட்சியாக “இப்பலாம் நெருக்கமா, உடலுறவு காட்சியை கூட ஏஐ துல்லியமா போடுது. நான் மீடியாவிடம் எதையாவது சொல்லி சமாளிப்பேன்.” என்றாள்.

       “அது உண்மையான போட்டோ ஏஐ இல்லைன்னு நான் மீடியாவிடம் சொல்வேன்.” என்றான் திமிருடன். கிட்டதட்ட அழகான மிரட்டல்.

    “ஒரு வீடியோ ஒரு போட்டோவுக்காக என்னால அரசியலை கை கழுவ முடியாது அமுதா. உண்மை பொய் எதுவேண்டுமென்றாலும் சொல்லு, நான் பேஸ் பண்ணிக்கறேன்.

      ஏன்னா… உன்னால அவமானப்பட்டு இருந்த சமயம் என்னை உணர்ந்து அடையாளப்படுத்திக்கிட்டது இந்த அரசியலில் தான். அரசியல் என்‌ உயிர்‌மூச்சு. நல்லது கெட்டதுன்னு எது வந்தாலும் அதை தைரியமா நான் பேஸ் பண்ணிடுவேன்.” என்றாள்.

      “அப்ப என் மேல வச்ச காதல்? அன்னைக்கு ஒன் நைட் என்னோட தங்கியது” என்று கேட்டான். அன்று போர்வையாக சேலையை போர்த்திக்கொண்டாலும், கூடுதலாக அவளுக்கு போர்வையாக மாறியவன் ஆராவமுதன் தானே. அந்த உரிமையில் தான் இத்தனை திட்டமும் வகுத்தான். எப்படியும் காதலித்தமையால் மணப்பாளென்ற மிதப்பும் இருந்ததே!?

       “நான் மட்டுமா காதலிச்சேன். நீயும் காதலிப்பதா சொல்லற. உனக்கு என்னை மிஸ் பண்ண கூடாதுன்னு தாட்ஸ் இருந்தா நீ முடிவெடு அமுதா. என்னோட காதல் உயர்வா இல்லையானு, அந்த இரவில், என்னையே தந்து நான் புரியவச்சியிருக்கேன்.
    இல்லைன்னா ஒரு ஆம்பள நீ, அதுவும் என் கட்சிக்கு எதிராளி. என் டிரஸை சேஞ்ச் பண்ணி விட்டதுக்கு தாம்தூம்னு குதிக்காம, உன்னுடைய முத்தங்களை ஏற்று, உன்னோட தேவைக்கும் இடம் கொடுத்து இத்தனையும் செய்தேனே.
     
      இனி உன் காதல் பெருசுன்னா நீ தான் முடிவெடுக்கணும். அப்படியில்லைன்னா கூட, உனக்கு லாபம் தான். ஜம்முனு என்‌ மானத்தை வாங்கி, அதிலையும் அரசியல் செய்.” என்று கம்பீரமாய் புறப்பட்டாள்.

    இத்தனை நேரம் வீம்பாக பேசிவிட்டு லேசாக தொண்டை கவ்வி பிடிக்க, காரில் ஏறினாள்.

      ஆராவமுதன் செல்பவளை ஆச்சரியமாய் காண்பதை உலுக்கியது அவனது அலைப்பேசி ரிங்டோன்.

      “என்னடா… ஏதோ மறுக்க முடியாத அளவுக்கு சுரபிக்கு செக் வச்சதா சொன்ன. உன்னை கல்யாணம் செய்ய ஒப்புக்கொண்டாளா?” என்று கேட்டார் இலக்கியன். சுரபி கார் செல்வதை சிதம்பரம் கூறியதும் மகனுக்கு போனில் அழைத்துவிட்டார்.
     
      “முடிவு என் கையில் கொடுத்துட்டு போயிட்டாப்பா. மத்ததை நேர்ல பேசறேன்.” என்று அணைத்துவிட்டு தலையை தாங்கினான்.

      “அமுதா… குரல் ஏன்டா வருத்தமா இருக்கு” என்றதை கேட்டபடி இருந்த இலக்கியனோ ‘அவ வகையா என்னிடம் சிக்கியிருக்கா. நிச்சயம் என்னை கல்யாணம் செய்ய சம்மதிப்பா’ என்று கெத்தாக கூறி சென்றவன் குரலில், ஏன் வருத்தம் என்றவரோ, மகனிடம் நேரில் கேட்டுக்கொள்வோமென விட்டுபிடித்தார் இலக்கியன்.
     
      -தொடரும்.

    பிரவீணா தங்கராஜ்.

    வாசகர் பூஸ்ட் பத்தலை.

    பிரதிலிபில இருந்த அந்த எனர்ஜி இன்னமும் வரலை. வாசகரான உங்களை ரொம்ப மிஸ் பண்ணறேன். எனிவே வாசிக்கற அனைவருக்கும் என் நன்றிகள். வாசகருக்கான உண்மையான அன்பா நான் புதுக்கதைகளா எழுதறது என்ற எண்ணத்தில் இருக்கேன். என் ரீடர்ஸுக்கு அது தான் வேண்டும்னு எனக்கு தெரியும்.

  • Hello Miss எதிர்கட்சி-10

    அத்தியாயம்-10

     ஆரவமுதன் என்றதும் தனியாக வந்து, “அமுதன்” என்று ஆரம்பித்ததும், மறுபுறம் அவனோ, “யானையை காப்பாத்தினப்ப அங்க கேமிரா இருந்திருக்கு. அந்த வீடியோவை நியூஸா டெலிகாஸ்ட் ஆகியிருக்கு” என்றதும், சுரபி மென்குரலில், “இப்ப தான் பார்த்தேன் அப்பா அம்மா கூட பார்த்தாங்க” என்றாள்.‌

      ஆராவமுதன் நெற்றியை கீறியபடி, “ம்ம்.. நான் நம்ம நைட் ஸ்டே செய்த இடத்துல கேமிரா ஏதும் இருந்துதான்னு விசாரித்தேன். டோண்ட் வொர்ரி… அப்படி எதுவும் இல்லை. அதை சொல்ல தான் போன் பண்ணினேன்.‌ சிசிடிவி மூன்று இடத்துல வச்சி இருந்தங்கலாம். அதில ஒன்னு ரிப்பேர், இன்னொன்னு வீடியோ இருந்த இடத்துல நாம போகலை. நீ வீடியோ என்றதும் பயந்து இருக்கலாம் என்ற காரணத்தால் கால் பண்னினேன்.” என்றதும் சுரபி நிம்மதியடைந்தாள்.‌

      “தேங்க்ஸ்…. எனக்கு யானையை காப்பாற்றிய வீடியோ பார்த்தும் சட்டுனு தோணுச்சு. நீயே என் பயத்தை நிவர்த்தி பண்ணிட்ட. பட் ஜஸ்ட் மிஸ்ல?!” என்று பேசவும் ஆராவமுதன் உதட்டில் சிறு புன்னகை.

      “ம்ம்ம்.. எப்படியிருக்க? கை,கால்ல இருந்த சிராய்ப்பு ஆறிடுச்சா. ஆன்ட்டி எப்படியிருக்காங்க?” என்றான் குழைவான குரலில் ஆராவமுதன்.‌

      சுரபியோ “ம்ம் குட்… கொஞ்சம் பெட்டர். அம்மாவும் நல்ல முன்னேற்றம். நீ போன் பண்ணும் போது போன்ல உன் பெயரை அப்பா அம்மா கவனிச்சிருக்கலாம். நம்பர் சேவ் பண்ணியதை வச்சி விசாரிக்கலாம்” என்று கூறியவள் தாய் தந்தையை எட்டி பார்த்தாள்.
     
      அவர்கள் தங்களுக்குள் ஏதோ பேசிக்கொள்வதை கண்டாள்.

      “அதெல்லாம் நீ சமாளிப்ப.. ஐ நோ… ம்ம் நிவாஸ் பற்றி உங்கப்பாவிடம் சொன்னியா?” என்றான்.‌

      “அவனை இப்ப தான் வீட்டை விட்டு துரத்தியது. நீ அனுப்பிய போட்டோஸ் எல்லாம் காட்டி காரணம் கேட்டேன். விரும்பறாதா சென்னான். இடியட்… இத்தனை நாள் இந்த ஆசையில் தான் சுத்தியிருக்கான்.” என்று திட்ட உள்ளுக்குள் ஆராவமுதன் ஆனந்தப்பட்டுக் கொண்டான்.‌

      “அதோட கிட்னாப் பண்ணியது நீ தான்னு கேட்டு விரட்டியாச்சு, சோகமா போனான்.” என்று கூறவும், “சரி… நான் சென்னை வந்துட்டேன். மீட் பண்ணலாமா?” என்று கேட்டுவிட்டான்.‌

      சுரபியிடம் மௌனம் ஆக்கிரமிக்க, ஆராவமுதன் “சுரபி” என்றதும் குரலை செருமி “அதெல்லாமா சரிவராது… ஆல்ரெடி மீடியா ஏகப்பட்ட குவெஸ்டின் கேட்குது. என்னால ரிப்ளை பண்ண முடியாம வீட்டுக்குள்ள இருக்கேன். இப்ப போய்‌..” என்று முடியாதென்பதை மறுத்து கூறினாள்.

      “இங்க பாரு… மீடியா கண்ணுலபடாம நான் பார்த்துக்கறேன். நீ வர்றியா அதை மட்டும் சொல்லு” என்றான்.‌

      “அது.. அமுதன்..” என்று தயக்கமாய் கூற, “முடியாது, மாட்டேன் இப்படி ஏதாவது பேசி என் மூடை ஸ்பாயில் பண்ணாத. பிளேஸ், லொகேஷன், டைம் இதெல்லாம் உனக்கு நிதானமா செண்ட் பண்ணறேன்‌. டைமுக்கு வந்துடு.” என்று அணைத்துவிட்டான்.

      சுரபியோ ‘இவன் வேற… இத்தனை நாள் இருக்கானா இல்லையானு கூட தெரியாது. இப்ப மாநாட்டிற்கு பிறகு சந்திச்சதுல இருந்து ஓவரா உரிமை எடுத்து பேசறான். ஒரு தடவை சநேர்ல ந்திச்சு பேசிட்டா சரியாகிடும்.’ என்றவள் சிந்திக்கும் முன் ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலின் பெயரிட்டு நேரத்தை குறிப்பிட்டு வந்தது.

      தற்போது வெளியே சென்று தாய் தந்தை ஏதேனும் கேட்டால் பதில் தர வேண்டும் என்று மெதுவாக வந்தாள்.

     போனை காட்டி “ஆராவமுதன் அப்பா” என்றாள் மொட்டையாக.

      “அப்படியாம்மா” என்று கூறியவர் என்ன ஏதென கேட்கவில்லை. எப்படியும் மகள் அவளாக கூற வேண்டியதை கூறுவாளென்ற நம்பிக்கை.
       தாய் உள்ளம் அவ்வாறே நினைத்து தவிர்க்குமா? நம்பிக்கை மலையளவு இருந்தாலும் பெண்ணை பெற்றெடுத்த பெண் மனமல்லவா.?!

      “அந்த தம்பி ஏன் கால் பண்ணினார்?” என்று கேட்டார் பல்லவி.‌

       “ஒ..ஒன்னுமில்லைம்மா… யானை காப்பாத்தினதா வீடியோ வந்ததே அதை பார்த்துட்டு கால் பண்ணினார். இன்னமும் இந்த மீடியா நம்மளை பிடிச்சிட்டு தொங்குதுன்னு சொன்னார். அப்படியே உங்களோட ஹெல்த் இப்ப பரவாயில்லையானு நலம் விசாரிச்சார்.” என்று அடுக்கவும், பல்லவிக்கு சிறு நிம்மதி.

      “வேற ஏதுமில்லையே?” என்று கேட்டிட, “இல்லைம்மா.” என்று கூறியவள் தந்தையிடம், “அப்பா நிவாஸை கட்சி விட்டு தூக்கியதை தொண்டர்களிடம் தெளிவுப்படுத்துங்க.” என்றாள்.

      “ஆகட்டும்மா” என்று முடித்து கொண்டார்.

    இதற்கு மேல் சுரபி அங்கு தலையை கொடுத்து விழிக்க, மனமின்றி தனியறை சென்றாள்.

        பல்லவியோ “அந்த தம்பியை பத்தாவது படிக்கறப்ப இவ காதலிச்சி அவரிடம் சொன்னதா சொல்லி, அரசியல் சண்டையோட அதை வேற பேசி அவமானப்படுத்தினார் இலக்கியன் அண்ணன்.

      இப்ப வளர்ந்து ஆளாகி அதே தம்பியோட பேசி பழகறா. இதெல்லாம் சரியா வருமாங்க? ஒரு நேரமில்லை என்றாலும் ஒரு  நேரம் இவளை நினைச்சா பக்குன்னு இருக்கு. இதுவரை கல்யாண பேச்சை எடுக்க விடலை. இனியாவது ஒரு கல்யாணத்தை பண்ணுங்க. நான் உயிரோட இருக்கறப்பவே ஆசைத்தீர பார்த்துப்பேன்.” என்று கூறவும் நட்ராஜ் ஆமோதிப்பாய் நின்றார்.‌

       இங்கு ஆராவமுதனோ தன் தந்தை இலக்கியனோடு “லொகேஷன் ஷேர் பண்ணி டைமும் அனுப்பிட்டேன். வரமாட்டேன்னு சுரபி சொல்லலை. இப்பவரை அவ என்னை விரும்பறாப்பா. நான் என்ன சொன்னாலும் கேட்பா அப்பா. நீங்க தான் பயப்படறிங்க.” என்று சர்வசாதாரணமாக உரைத்தான்.

      “முன்ன இருந்த சுரபியை நீ இன்சல்ட் பண்ணியதும் அவ சூறாவளியா அரசியல்ல குதிச்சா. இப்ப இருக்கற சுரபி சூறாவளி டைப், இந்த முறை நீ அவளை ஏதாவது காரியத்துக்கு பழகறேன்னு தெரிந்தா உன்னை உண்டில்லைனு பண்ணிடுவா அமுதா.

      எனக்கு சுரபி பேசறது பழகிடுச்சு. இனி நீ அரசியல்ல வரப்போற. அடுத்த முதல்வர் நீ தான், ஜாக்கிரதை.” என்று தட்டிக் கொடுத்தார்.

       ஆராவமுதனோ மனதிற்குள், ‘கட்டம் போட்டு இறங்கியிருக்கேன். அவ பேச்சுல இத்தனை காலம் பேசியதை தாண்டி, நான் செயலில் இறங்கியதை இந்த உலகம் பார்த்திருக்கு. இனியும் பார்க்கும்.’ என்று இறுமாப்புடன் திரிந்தான்.

         நிவாஸ் பார்வை சுரபியை காதலாக தழுவுவதை கண்டவன், உடனடியாக ஸ்கெட்ச் போட்டு தூக்கிவிட்டான்.

      இத்தனை காலம் சுரபிக்கு எங்கு எது பேசவேண்டுமென நோட்ஸ் எடுத்து கொடுத்தவன், சுரபியின் பலத்தை பெற்றவர்களை கத்தரித்தாலே, அவள் ஆட்டம் காணுவாளென்று நினைத்தான்.

      இந்த நிவாஸோ, ‘காதலிச்சது தப்பா?  ஏன் காதலிக்க கூடாதா? என்னை விட பொறுப்பா பார்த்துக்க முடியுமா?” என்று சக தொண்டனான சிநேகிதனிடம் புலம்பினான்.

    “அந்த கிட்னாப்ல உனக்கு சம்பந்தம் இருக்கா?” என்று கேட்க, “நீ வேற, என் ஆதங்கத்தை சொன்னா என்னையே சந்தேகப்படற,” என்று கோபமாய் மொழிந்து கடந்தான்.‌

      அது நடந்து இரண்டு நாள் கழிந்திருந்தது.

        நிவாஸை கட்சியிலிருந்து விலக்குவது பற்றி நட்ராஜ் பேசி நோட்டிஸ் போர்ட் ஒட்டவும், கட்சியிலிருந்த சிலர் தங்கள் அதிருப்தியை காட்டினார்கள்.

       சிலர் காரணம் கேட்டு குடைச்சல் தர, பொதுவான மீட்டிங்கில், ரகளையோடு களைக்கட்டியது.

      சுரபியோ “என்னை கொலை செய்யும் நோக்கத்தோட கிட்னாப் பண்ண நினைச்சது மூன்று பேர். அந்த மூன்று பேர் வேறயாருமில்லை. நம்ம கட்சி தொண்டர்கள் கருணாகரன், சுந்தர், லாரன்ஸ் நிலசரிவுல இறந்தாங்களே அவங்க தான்‌.

       எப்பவும் எந்த மாநாட்டுக்கு போனாலும் மாநாடு முடிந்து என்னை கார்ல ஏற்றி அதுக்கு பிறகு நிவாஸ் போவார். ஆனா ஏன் அன்னைக்கு மட்டும் நான் விமானத்துல ஏறினேனா இல்லையானு கவனிக்காம அவர் சென்னை வந்தார்.
    ‌ ஏன்னா.. அங்கிருந்தா அவர் கிட்னாப் செய்தவர் யாரு என்னனு போலீஸ் தேட நிவாஸுக்கு பதில் சொல்லணும். இதே சென்னை வந்துட்டா, ஒரே வார்த்தையில் கிட்னாபிற்கும் தனக்கும் சம்பந்தமில்லைன்னு சொல்லிடலாம். நிவாஸ் மேல சந்தேகம் வந்திருக்கு… அதன் காரணமா கட்சியில இருக்க தகுதியில்லைன்னு முடிவு பண்ணறேன்.” என்று கூற, அங்கிருந்த கட்சி தொண்டர்கள் ‘எப்பவும் சுரபியோட வருகையிலிருந்து திரும்ப செல்வது வரை நிவாஸ் தானே பார்ப்பார். அன்று புயல் மழை என்றிருக்க, விமான நிலையத்தில் ஏற்றிவிட்டு அல்லவா சென்றிருக்க வேண்டுமென்று பலருக்கும் தோன்ற ஆரம்பிக்க கிசுகிசு பேச்சால் அவர்களுக்குள் அமைதி காத்தனர்.

    அதோடு நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பில் நிவாஸ் பின்னுக்கு தள்ளப்பட்டான்.

       நிவாஸோ பெரிய கும்பிடு போட்டு, தானாகவே கட்சியிலிருந்து விலகுவதாக கூறினான். அவ்விடத்திலிருந்து செல்லும் போது, “நாசூக்கா என் காதலை துண்டாக்கிட்ட. என்னை கூடவே வச்சிக்க முடியுதுன்னு கட்சி விட்டு தூக்கிட்ட. பேஷ் சுரபி. அப்பறம் எனக்கே இந்த நிலையில் தள்ளிட்ட ஓகே. எதிர்கட்சி ஆட்களோட சகவாசம் இருந்தா நீயும் என்னை போல அடுத்த நிமிடம் தூக்கி ஏறியப்படுவா. ” என்று புறப்பட்டான். சுரபி அவன் பேச்சை செவிக்கு ஏற்றவில்லை.

       கட்சி தொண்டர்கள் மாநாடு முடிய, நட்ராஜ் அதன் பின் நிவாஸ் பார்த்துக்கொள்ளும் இடத்தில் யாரை நியமிப்பது என்று ஆலோசனை சென்றது.
      சுரபி தன் இருப்பிடம் செல்வதாக சொல்லிவிட்டு கிளம்பினாள்.

    அந்த நேரம் ஆராவமுதன் போனில் அழைத்தான்.

       “சொல்லு அமுதா” என்றாள்‌

    “ஹேய்… சுரபி.. சாரி… கொஞ்சம் லேட்டாகுது. பட் கண்டிப்பா வந்துடுவேன் வெயிட் பண்ணு” என்று கூறினான்.

       ‘எங்கே என்ன என்று சிந்திக்க, இன்று அவனை சந்திக்க சம்மதம் அளித்தவை நினைவு வந்தது.

      அவசரமாய் தேதி நேரத்தை கவனித்தவள், “சுப்பையா அண்ணா‌… வண்டியை சோழா ஹோட்டலுக்கு பக்கம் விடுங்க” என்றாள்.

      ஏன் எதுக்கு என்ற கேள்வியின்றி கார் அந்த ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலுக்கு பறந்தது.

       ‘நல்லவேளை மறந்திருப்பேன். அப்பறம் என்னைக்காவது பார்த்தா நினைவு வச்சி ஊசியேற்றும் விதமாக தாக்குவான்.’ என்று நினைத்திருக்க, ‘அவன் எதுக்கு கூப்பிடறான்? என்ன பேசணும்? மீடியா பார்த்துச்சு கொத்திட்டு போகும். தேவையில்லாம ஏழரையை இழுத்து வைக்கறேன்.’ என்று அங்கங்கே பார்வையிட்டு வந்தாள்.

      ஹோட்டல் வந்தடையும் நேரம், காரிலிருந்து இறங்க முறப்பட்டாள்.

      ஆனால் ஆராவமுதனோ, மீண்டும் போனில் அழைத்து, “சுரபி 786 நம்பர்ல நாம பேச ரூமை புக் பண்ணிருக்கேன். காரை அப்படியே லிப்டில் கொண்டு வந்து மாடில ஷிப்ட் பண்ணிட பேசிட்டேன். சோ… காரிலேயே வந்துடு. லிப்ட்ல மட்டும் இறங்கி ரூம் நம்பருக்கு வந்துடு.” என்று கூற, தனக்கு பாதுகாப்பு என்று அவளுமே சம்மதித்தாள். அந்த ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலில் உள்ளுக்குள் காரும் லிப்டில் ஏற்றிக் கொண்டு மேலே எழும்பியது.

       ஆராவமுதன் உரைத்தது போலவே லிப்டில் கார் ஏறிட, மேல் தளத்திற்கு சென்றது. அங்கே கதவு திறந்து சுரபி மட்டும் இறங்கி கொண்டாள்.

    “சுப்பையாண்ணா அப்பர்ல கார் பார்க்கிங் பண்ணிடுங்க. நான் போன் பண்ணறேன். இங்க வந்தே பிக்கப் பண்ணிடுங்க” என்று கூற, சரியென்றார்.

      மேல் தளமான மொட்டை மாடியிலும் விளையாட்டு மைதானமாகவும், நீச்சல் குளமாகவும், கார் பார்க்கிங் இடமாக அழகாய் அமைத்திருந்தனர். 

       இங்கே அதே முறை என்பதால், கார் ஹோட்டல் அறைக்கு அருகே வரை பயமின்றி வந்தாள். சுரபிக்கு பயமெல்லாம் தங்கள் கட்சி ஆட்களும், எதிர்கட்சி ஆட்களுமே. இன்று சொன்னாலும், சொல்லாவிட்டாலும், கட்சி என்றாலே சலிப்புண்டாகும் அளவிற்கு மாற்றியது. சில நேரம் வெற்றி, பல நேரம் தோல்வி என்று புரிந்தது.

       அதிலும் ஆராவமுதனோடு மீண்டும் கிசுகிசு துவங்கினால் அவள் எந்நிலைக்கு ஆளாகுவாளோ? தாய் தந்தை கேட்டால் பழைய நட்பின் தொடர்ச்சி என்று சொல்லலாம். அப்படியும் வினா துளைத்தால் அதைப்பற்றி இந்த நிமிடம் சிந்திக்காமல் நடந்தாள். ஆனால் கட்சி ஆட்களிடம் என்னவென உரைப்பது? 

      போனில் நம்பரை பார்த்து ரூம் நம்பரை இடது பக்கம் பார்வையிட, வலது பக்கம் விசுக்கென அவளை அறைக்குள் இழுத்தது ஆராவமுதன் கரம்.

      “அமுதன்” என்று அலறாத குறையாக நின்றவளிடம், “ஹாய்… வாட்சப்ல அந்த நம்பர் செண்ட் பண்ணினேன். பட் இந்த நம்பர் தான் புக் பண்ணியது.” என்று அவளை வீழ்த்தும் புன்னகை வீசினான்.

      “அதுக்காக இப்படியா… கை உடைஞ்சிருக்கும்” என்று அவனிடமிருந்து அவள் கரத்தை உருவமுயன்றாள்.

        “எதுக்கு என்னை சந்திக்கணும்னு சொன்னிங்க. சீக்கிரமா சொல்லுங்க. யாராவது பார்த்து திரும்ப மீடியாவுல சர்ச்சையில் சிக்க பிடிக்கலை.” என்று கூற அவள் முகத்தை தன் மார்பில் வைத்து அணைத்து நின்றான்‌.

      “அமுதா” என்றவள் அவனது இதய தாளத்தை கேட்டு செவியை எடுக்க மனமின்றி நின்றாள். ஆயிரம் தந்திரம் அரசியலில் இருக்க, நாயகன் எடுத்த ஆயுதம் காதல். 

    -தொடரும்.

  • Hello Miss எதிர்கட்சி-9

    அத்தியாயம்-9

      தந்தைக்கு போன் பேசி வைத்தவன், சுரபியை கண்டு நடந்து வர, “ப்ளீஸ் ஒவ்வொருத்தரா கேளுங்க” என்று தொலைக்காட்சிக்கு செய்தி சேகரிப்பவர்களை அமைதிப்படுத்த துவங்கினாள்‌.

      “மேடம் நீங்க காணாம போனதா சொன்னாங்க? இறந்துட்டதா நியூஸ் வந்துச்சு”

       “மேடம் உங்களை கிட்னாப் பண்ணியதா வதந்தி வந்ததே.”

    “நிலசரிவு நேரத்தில் மக்களோட மக்களா உதவி செய்ததை எப்படி உணருறிங்க மேடம்”

    “இந்த இக்கட்டில் கட்சி பணத்தில் உதவி செய்வதால் வர்ற தேர்தலில் உங்க கட்சி வெற்றி பெறும்னு நம்பறிங்களா?”

      “ஆளுங்கட்சி முதல்வரோட மகன் கூடவே நீங்க உதவி செய்யறிங்க. உங்களுக்குள் காதலா மேடம்?” என்று வரிசைக்கட்டி வந்தனர்.

      ஆராவமுதனை சுற்றி பவுன்ஸர் வந்து அவனை சாதாரண மக்கள் மற்றும் மீடியாவை அணுக விடாமல் காத்திட, அவனோ நிதானமாக போன் பேசி சுரபி அருகே வந்தான்.

    “வெயிட் வெயிட் வெயிட். ஒவ்வொன்னா பதில் தர்றேன்.” என்று அமைதிப்படுத்தினாள்‌.

      “வணக்கம்… இந்த இடத்திலயும் உதவி செய்ய முன் வராம, உங்க சேனல் டிஆர்பிகாக சின்சியரா உழைக்கறிங்க. பாராட்டுக்கள்… வேலை என்று வந்துட்டா அடுத்தவங்க உயிர் கிள்ளு கீரை தான்.” என்றதும் “மேடம்… உதவ ஆட்கள் இருந்தாங்க… அதோட இந்த லைவ் போனா தானே மற்ற மக்களுக்கும் இங்க நிலசரிவு நடந்ததை பார்த்து உதவ ஆட்கள் ஓடிவந்தாங்க” என்று கூறினார்.

      ஒருவிதத்தில் நடப்பது மற்றவருக்கு தெரிந்தால் தானே உடனடியாக உதவ ஓடிவந்தது. அதனால் அதை மன்னித்து மறந்தாள்.

      “சபாஷ்.. அப்ப அவரவர் வேலை அவரவருக்கு வெல்லக்கட்டி தானே? என் வேலை என் மக்களுக்கு தொண்டு செய்யறது. நிலசரிவுல இருந்தவங்களை நேர்ல உதவ முடிந்தது உதவினேன்.

       இங்க மாநாட்டு முடிந்து திரும்பறப்ப சில ஆட்கள் வழிமறைச்சு வம்பு செய்தாங்க. ஆனா அவங்களிடமிருந்து தப்பிச்சிட்டேன். அவங்க கிட்னாப் செய்ய வந்தாங்களா, கொலை செய்ய வந்தாங்களா எனக்கு தெரியாது. உயிரோட இருந்திருந்தா கேட்டிருப்பேன். அவங்களும் முந்தாநாள் ஏற்பட்ட நிலசரிவுல கார்ல மாட்டிக்கிட்டதா நேத்து செய்தில பார்த்து தெரிந்துக்கிட்டேன். ஒருவேளை நான் அவர்களிடம் மாட்டியிருந்தா இறந்தும் போயிருக்கலாம். உங்க யூகங்கள் அடிப்படையில் வெளியான செய்திகள் உண்மையாகியிருக்கும்.” என்று கிட்னாப்-கொலை-இறந்துவிட்டார் என்ற செய்திகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தாள்.

      “முதலமைச்சர் மகனோட உங்களுக்கு என்ன சம்பந்தம்?” “விரும்பறிங்களோ?” என்ற குரல் மட்டும் கிணறறுக்கடியில் கேட்டது.

    சுரபியோ “என்னை தாக்க வந்தப்ப ஆளுங்கட்சி முதலமைச்சரோட பையன் அந்தபக்கம் வந்தார். அவரால் காப்பாற்றபட்டேன். இந்த அரசியலில் இருப்பவர்களுக்கு நல்லா தெரியும் ஒரு காலத்துல அவர் எங்கப்பாவோட பேமிலி பிரெண்ட். அந்த நட்பு ரீதியாக அந்த நேரம் உதவினார். அதுக்கு காதல் என்று சாயம் பூசறிங்க? அவரால் காப்பாற்றப்பட்டு சிக்னல் இருக்கும் இடமாகவும் மக்கள் வாழற இடத்தை தேடி நடந்து வந்தோம். வர்ற வழியில் இந்த நிலசரிவு நிகழவும் உதவினோம்.

      அப்பறம் கட்சி பணம் என் தனிப்பட்ட பணம், எந்த பணமாக இருந்தாலும் நல்லதுக்கு தான் போகும். வர்ற தேர்தலுக்கு வாக்கு கிடைக்கும்னு இந்த உதவி செய்யப்படலை.” என்று காரமாய் உரைத்தாள்.

    “நீங்க காதலிக்கறிங்களா மேடம்? எதிரெதிர் கட்சி இரண்டு பேரும் ஒன்னா இருக்கிங்க” என்று கேட்க, சுரபி பதில் தரும் முன், ஆராவமுதனோ அவள் கையை பிடித்து இழுத்து, “உங்கம்மா சீரியஸா இருக்காங்க உன்னை உடனே வரச்சொன்னாங்க” என்று பேசவிடாமல், அங்கு வந்த காரில் அவளை ஏற்றிவிட்டான்.

      காரில் ஏற்றியதும், “ரீச் ஆனதும் இந்த நம்பருக்கு கால் பண்ணு. சென்னை வந்ததும் மீட் பண்ணறேன்” என்று அனுப்பினான்.

      நொடியில் தனக்கு வந்த காரில் பாதுக்காப்புடன் அவளை அனுப்பிவிட்டான்.

      சிதம்பரமோ, “தம்பி நீங்க போகலையா? உங்களுக்காக தானே கார் வந்துச்சு” என்று கேட்டார்.

      “அங்கிள்… வொயிட் ஷர்ட் பிளாக் பேண்ட் அண்ட் லெதர் செருப்பு. உடனடியா வேண்டும். குளிச்சுட்டு இதே ஏரியால தான் இரண்டு நாள் இருக்க போறோம். ஆளுங்கட்சி முதலமைச்சரோட சார்பா நாம நிலசரிவு அடைந்த மக்களுக்கு பண உதவி, உடை எல்லாம் கொடுத்து அதை போட்டோ எடுத்து முதல் பக்கத்துல தலைப்பு செய்தியா மாத்தணும்.” என்று பக்கா அரசியல்வாதியாக பேசினான்.

      “புரிஞ்சிடுச்சு தம்பி” என்று அவர் தூரிதமானார். இத்தனை காலமாக இருப்பவருக்கு ஆராவமுதனின் திட்டம் புரியாமல் போகுமா?!

        திட்டங்கள் தீட்டியவனாக, அடுத்தடுத்து செயல்படுத்த துவங்கினான்.

      ஏதோ ஆளுங்கட்சியான ‘தமிழக எழுச்சி கழகம்’ நிலசரிவுக்காக பண உதவி, உணவு, உடை, தற்காலிக இருப்பிடம், சிலருக்கு உடனடியாக வீடும் கட்ட உத்தரவிட்டான்.
      வீடு கட்ட பணம் அரசாங்கம் தருவதாக அறிக்கைகள் பறந்தன.

    இதில் எந்த பதவி பொறுப்பில் இல்லாத முதலமைச்சர் பையன் என்ற அடையாளத்தை ஒழித்து ஆராவமுதன் என்ற தனிமனிதன் இந்த இரண்டு நாட்களில் தமிழகம் முழுவதும் பரவலாக பேசப்பட்டான்.

        இத்தனை நாள் சுரபி மேடைபோட்டு, தொண்டை தண்ணீர் வற்ற பேசிய பேச்சை விட, மூன்று நாளில் ஆராவமுதன் பேசப்பட்டான்.

      சமூக வலைதளத்தில் அவன் முகம் அதிகளவு இளைஞர்கள் மத்தியில் பிரபலமானது.

      சுரபி இங்கே தன் தாய் தந்தையை பார்த்து, தன் நலத்தையும் தாயின் நலத்தையும் உறுதிப்படுத்திக் கொண்டு, நிவாஸை சந்தேகத்திற்குள் நிறுத்தி, நிதானமாகும் முன், போஸ்டர் இன்றி, மேடைபேச்சுயின்றி, தன்னை விட ஆராவமுதன் பெயர் இந்த மூன்று நாளில் அதிகம் பரவியதை அறிந்தாலும் வேடிக்கை பார்த்தாள் சுரபி. அவளை பொறுத்தவரை ஆராவமுதன் அரசியலில் வரமாட்டான் என்ற எண்ணம்.

       தொலைக்காட்சியில் ஆராவமுதனின் செயல்களை பார்த்தபடி “நீ அங்கயே இருந்திருக்கணும் சுரபி. ஜனநாயக கட்சி சார்பில் நீ ஏதாவது செய்திருக்கணும்” என்று நட்ராஜ் உரைக்க, “பச் அம்மாவுக்கு உடம்பு சரியில்லை. என்னை ஆல்ரெடி கிட்னாப் செய்ய வந்த கூட்டம் யாருனு தெரியணும், இதுல நானுமே நிலசரிவில் சிக்கிகிட்டேன். அமுதன் தான் காப்பாத்தினார்‌. பார்த்திங்கள்ல கைல கால்ல அடிப்பட்டு வந்திருக்கேன் 

    அங்கயிருந்து நான் வந்துட்டா இப்ப என்ன? நம்ம கட்சி ஆட்கள் உதவியதை தொடர்ந்திருக்கலாமே? ஏன் அவங்க அப்படியே டிராப் பண்ணிட்டாங்க?” என்று சிடுசிடுத்தாள்.

      “மேடம் நம்ம கட்சி ஆட்களை உள்ளயே நுழைய விடாம சதி பண்ணிட்டாங்க. அதோட சேனல்காரங்க ஆராவமுதன் இருக்கும் போது நம்ம அணி தொண்டரை போட்டோ எடுப்பாங்களா?” என்று கூறினான்.

      நிவாஸ் கூறியதும் சரியாக இருந்தது. முதலமைச்சர் மகன் மண்ணில் நின்று உதவி செய்யும் போது சாதாரண ஆட்களை சேனல்காரன் போட்டோ எடுப்பானா?

    இந்த நிவாஸ் தனக்கு சரியான மந்திரியாக தான் வேலை பார்க்கின்றான். பிறகு ஏன் சந்தேகப்படும் படியாக நடந்தது?

      என்னை கிட்னாப் செய்ய வந்தவர்கள் நம்ம ஆட்கள் தானே?! மனதில் குடைந்தது. 
     
      “நிவாஸ்… நான் வந்த காரை அடிச்சி நொறுக்கி கிட்னாப் பண்ண வந்தவங்க, அன்றைக்கு நிலசரிவுல மாட்டி காரோட இறந்தவங்க தான்.

       நம்ம கட்சி ஆட்கள். என்னை கிட்னாப் பண்ண மட்டுமா? அல்லது கொலை செய்யவும் நினைச்சாங்களா தெரியலை. நம்ம கட்சி ஆட்களுக்கு என் மேல ஏதாவது கோபம், அதிருப்தி இருக்கா?” என்று கேட்க நிவாஸ் சமாளிக்கும் விதமாக, “அப்படி யாரும் இல்லையே மேடம். நம்ம கட்சி ஆட்களே கடத்த முயன்றதா தெரியாது. அவங்க கூட நீங்க வந்துயிருப்பிங்க, நீங்க மட்டும் மிஸ்ஸிங், அவங்க நிலசரிவுல இறந்துட்டதா நினைச்சேனே” என்று கூறினான்.‌

      “அப்படின்னா கூட என்னை சென்னை போற விமானத்துல ஏற்றிவிட்டுட்டு தானே நீங்க கிளம்பியிருப்பிங்க. வழக்கமா அப்படி தானே நடக்கும்.
       அன்னைக்கு மட்டும் நான் விமான நிலையத்துக்கு வந்தேனா, இல்லையானு கூட பார்க்காம நீங்க கிளம்பிட்டிங்க .” என்று நிவாஸ் அருகே வந்து கேட்டாள்.
     
      “மேடம்… அன்னைக்கு புயல் மழை வருவதா செய்தி. அதனால் நீங்க முன்னரே  கிளம்பிட்டதா நினைச்சேன்.” என்றான் நிவாஸ்.

      “அப்ப என்னை விட உங்களுக்கு உங்க உயிர் முக்கியம்னு சரியா பார்க்காம ஓடியாச்சு. புயல் மழை வருதுன்னு ஓடியிருக்கிங்க. ஆனா நிவாஸ்… மேடம் மேடம்னு மூச்சுக்கு முன்னூறு தடவை உச்சரித்த என்னுடைய நலனில் உங்களுக்கு அக்கறை இல்லை.

      அக்கறை இல்லையா… இல்…லை…. ஓவர் அக்கறையில் தான் என்னை சாகடிக்க திட்டம் தீட்டினாங்களா?” என்றாள்.
     
      “மேடம்.. நீங்க என் மேல சந்தேகப்படறிங்க” என்று பொங்கினான்.

       “சந்தேகப்படலை‌ ஊர்ஜிதமா நீங்க தான்னு சொல்லறேன். இதெல்லாம் என்ன?” என்று லேப்டாப்பில் புகைப்படத்தை காட்டினாள்.

       அதில் நிவாஸ் ரசனையாக, சுரபியை நோட்டமிடும் புகைப்படமாக இருந்தது.

      திருட்டு முழியில் நிவாஸ் அவள் புறம் திரும்பி, “மேடம் இதுக்கும் உங்களை கிட்னாப் பண்ணறதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்? உங்களை எனக்கு பிடிக்கும் அதனால் பார்த்தேன். அதோட எதை எதோட முடிச்சி போடறிங்க.” என்றான்.‌

    சுரபியோ “பிடிக்கும்னா?” என்று புருவம் தூக்கி கேட்டாள்.

      “பிடிக்கும்னா… தலைவன் தலைவி மீது வைக்கப்படும் உணர்வு மேடம். சங்க கால இலக்கியத்தில் சொல்லப்படுற காதல்” என்று கூறி தலைகவிழ்ந்தான்.

    நட்ராஜோ ”நிவாஸ்” என்று கத்த, “சாரி சார்… காதல் தப்பில்லையே. ஏன் காதலிக்க கூடாதா” என்று பதிலுரைத்தான்.‌

    “கெட்லாஸ்ட்… இனி உங்க உதவி இங்க தேவையில்லை.” என்று சுரபி கோபமாய் மொழிய, “மேடம் அது வந்து…” என்று பேச வரவும், “வேண்டாம்… எதுவும் சொல்ல வேண்டாம். என் மேல இருக்கற ஆர்வம் தான் நீங்க கட்சிக்கு உதவியது. இனி நீங்க இனி கட்சில எந்த துரும்பு தூக்கி போடவேண்டாம். போங்க” என்று கத்த, நிவாஸ் “நான் கிட்னாப் பண்ணலை மேடம்” என்று அழுத்தமாய் உரைத்து, அவ்விடமிருந்து அகன்றான்.‌

      நட்ராஜனோ “என்னம்மா இது, நிவாஸை அப்படியே விட்டுட்ட” என்றார்.‌

      “என்னப்பா சொல்ல சொல்லறிங்க? இவன் காதலிக்கறான். அதுக்கு கிட்னாப் செய்து என்னை கன்வின்ஸ் பண்ண ட்ரை பண்ணினானா? இல்லை… கொலை செய்ய முடிவெடுத்தானோ, அன்னைக்கு என்ன கொல்லறதுக்கு வந்துட்டாங்க. ஜஸ்ட் மிஸ்…

      அதோட விமான நிலையத்தில் என்னை அனுப்பிட்டு தானே எப்பவும் போவான். அன்னைக்கு மட்டும் என்ன தலை போற வேலையா? அங்கிருந்தா மாட்டிப்போம்னு ஓடி வந்துயிருக்கான்.” என்று பொறுமினாள்.

       “அது சரி… நீ எப்படி டி இலக்கியன் அண்ணனோட பையன் கூட வந்து நின்ற?” என்று பல்லவி கேட்டார்.

      “அம்மா… இப்ப தானே உடம்பு தேறியிருக்கு. அதுக்குள்ள இங்க வந்துட்டிங்களா. டாக்டர் உங்களை பெட்ரெஸ்ட் எடுக்க சொன்னார்.” என்று அன்னையை அழைத்து சோபாவில் அமர வைத்தாள்.

      “நீ எப்ப கண் முன்ன வந்தியோ அப்பவே எனக்கு நோய் நொடி என்னை விட்டு ஓடிடுச்சுடி. இந்த போட்டோ எல்லாம் யார் கொடுத்தா?” என்று லேப்டாப்பை சுட்டிக்காட்டி கேட்க, மெயிலை மூட சென்றாள்.

      “ஆராவமுதன் மெயில்ல செண்ட் பண்ணினார்ப்பா” என்று குரலில் சிறு ஸ்ருதி குறைந்தது.

      பல்லவிக்கு ஆராவமுதன் என்று சுரபியின் வாயிலிருந்து பெயர் வந்ததும், கணவரை கேளுங்கள் என்றது போல ஒர் பார்வை பார்த்தார்.

       “அவன் காப்பாற்றியதா சொன்னியே.. எப்படிம்மா?” என்று கேட்க, அதே நேரம், தொலைக்காட்சியில், நமது வனத்துறை அதிகாரிகள் யானையின் நடமாட்டத்தை கண்கானிக்க வைத்த கேமிரா பதிவில், நம் ஆளுங்கட்சி முதலமைச்சர் இலக்கியனின் மைந்தர் ஆராவமுதனும், எதிர்கட்சி தலைவர் நட்ராஜனின் மகளும், இளைஞர் அணி தலைவியுமான சுரபி, இருவரும் சேர்ந்து பள்ளத்தில் விழுந்த யானையை மீட்க போராடும் காட்சிகள்” என்று ஒளிபரப்பப்பட்டது.

      அதில் நட்ராஜன் பல்லவி சுரபியின் கவனம் சென்றது. குட்டி யானைக்கு உதவியது அதில் பதிவாகி இருந்தது.  

      “இப்படி தான் நானும் நிலச்சரிவுல மாட்டி பள்ளத்தாக்குல விழறப்ப காப்பாத்தினான். அமுதன் கிட்னாப் செய்தவங்களை அடிச்சிட்டு என்னை காப்பாத்தினான். ஒல்ட் கெஸ்ட் ஹவுஸ் இருந்ததே.. லீவுக்கு கூட இரண்டு மூன்று முறை கூட்டிட்டு போனிங்களே… அங்க தான் தங்கினோம். அடுத்த நாள் காலையில் காபி குடிக்கறப்ப, நிலச்சரிவு ஆகிடுச்சு. என் கண் முன்ன சரிந்தது. கண் திறக்கறப்ப புதைக்குழி மாதிரி மாட்டிக்கிட்டேன். அப்பவும் ஆராவமுதன் தான் உதவியது. அதோட ஆட்கள் நடமாடும் இடத்துக்கு வரும்வழியில், இந்த இன்சிடெண்ட்.” என்றாள்.

        மனதிற்குள் நைட் ஸ்டே பண்ணின இடத்துல கேமிரா இருந்து இருக்குமா? சை.. வரவர எல்லாயிடத்திலும் கேமிரா.’ என்று பயந்தாள். தன் சேலையை அல்லவா அவனோடு போர்வையாக போர்த்திக் கொண்டு உறங்கியது.

    “காக்கைச் சிறகினிலே நந்தலாலா
    நின்றன்
    கரியநிறந் தோன்றுதையே நந்தலாலா…

    பார்க்கு மரங்கலெல்லாம் நந்தலாலா…
    நின்றன்
    பச்சைநிறந் தோன்றுதையே நந்தலாலா…

    கேட்கும் ஒலியிலெல்லாம்
    நந்தலாலா
    நின்றன்
    கீதம் இசைக்குதடா
    நந்தலாலா…” என்று சுரபியின் புது போனில் பழைய ரிங்டோன் ஒலிக்க, அதில் ‘ஆராவமுதன்’ என்ற பெயர் ஒளிர்ந்தது.

       பல்லவி நட்ராஜனை பார்க்க, அவரோ மகளையும் போனையும் பார்த்து முடிக்க, சுரபியோ சங்கடமாய், போனை எடுத்து “பேசிட்டு வர்றேன்ப்பா” என்றாள்.

      மகள் போனை எடுத்துக்கொண்டு தனிமையை நாடி செல்ல, நட்ராஜனோ  அனுமதி தந்தவர் மனைவி பல்லவியோடு சோபாவில் அமர்ந்தார். மகள் ஆரவமுதனோடு உயிர் பிழைத்து வந்த பொழுது, பெரிதாக ஆரவமுதன் கூட இருந்தது கசக்கவில்லை. ஆனால் மகள் அவளது எண்ணை பகிர்ந்து விட்டு வந்ததும் இல்லாமல், அந்தக் ஆரவமுதன் எண்ணை பதிவு செய்து வைத்ததில் கசப்பை விழுங்கிய நிலையில் இருந்தார்.

    -தொடரும்‌.

  • Hello Miss எதிர்கட்சி-8

    அத்தியாயம்-8

       ஆராவமுதன் சுரபி இருவரும் தங்கள் கைகளை பிணைத்து கதை பேசினார்கள். கொஞ்சம் போனதும் இருட்டில் அவன் தோள் சாய்ந்தாள்.

      அதீத நடுக்கம் கூட மரவள்ளி கிழங்கை சாப்பிட்டு, கட்டியணைத்து படுத்தனர். சேலையை போர்வையாக பயன்படுத்தப்பட்டாலும் அதெல்லாம் குளிரை மட்டுப்படுத்தவில்லை.

    இரவெல்லாம் நடுக்கத்தில் பாம்பை போல பிணைந்திருக்க, அதிகாலையில், பற்கள் தட்டச்சு செய்ய, சுரபி ஆராவமுதனை தழுவி இருந்தாள்.

      இருவருமே நடுக்கத்தோடு இமை மூடி படுத்திருக்க, பனிப்பொழிந்து அது துளிகளாக  சேர்ந்து மரத்திலிருந்து அவர்கள் முகத்திலேயே விழுந்தது.
     
      அதன் காரணமாக எழுந்தனர். பக்கத்திலிருந்த ஓடையில் வாய்கொப்பளித்து தண்ணீர் பருகினான் ஆராவமுதன்.

      சுரபியோ போர்வையாக உபயோகித்த சேலையை மீண்டும் தன்னுடலில் சுற்றிட, கட்டினாள்.

       அதன் பின் நடந்து செல்ல முடிவெடுத்தனர். லேசான குளிர் அப்பொழுதும் உடலை குத்தினாலும் வீட்டுக்கு செல்ல வேண்டுமென்ற எண்ணம் உந்தியது.

        “வீட்டுக்கு போயிட்டு என்ன ஐடியால இருக்க?” என்று கேட்டான்.

      “தெரியலை…” என்றாள் சுரபி.

      “தெரியலையா? ம்ம்ம்.” என்றவன் “கிட்னாப் எல்லாம் உங்க கட்சி ஆள் தான். அதுல எந்த வித குழப்பமும் வேண்டாம்” என்று கூற, ‘கார் கண்டறிந்த இடத்தில் தான் இறந்தவர்கள் சடலத்தை டிவியில் காட்டினார்களே. செய்ய சொல்லியவன் யாரோ?’ என்று அதில் சிந்தனையை செலுத்தினாள்.

      “நிவாஸ் எல்லாம் எனக்கு கையிட் பண்ணினவர்.” என்று கூறினாள்.

    “சோ வாட்.. நல்லவன் என்ற வேஷம் போடக்கூடாதா?” என்று எதிர் கேள்வி கேட்டான்.

       “பதவிக்காகவா?” என்று அவனிடம் திருப்பி கேட்க, “அவன் உனக்கு ரூட்‌ போட்டான். நீ கண்டுக்கலை. இத்தனை வருடத்துல நீ கிடைக்க மாட்டேன்ற உண்மை புரிய, சமயம் பார்த்து கிட்னாப் செய்து பழியை அதுக்கு ஏற்றது போல போட்டுட்டு பட்சி உன்னோட இடத்தை பிடிக்க பிளான் பண்ணிருக்கலாம்” என்று கூற, சுரபியோ ”என்னை குழப்பி விடாத. இதுவரை எந்த மைனஸும் நிவாஸிடம் நான் பார்த்ததில்லை. அவன் ஜெனுவா உண்மையா இருக்கான்.” என்று நடந்தாள்.

       “உனக்கு நான் சொன்னா புரியலை.” என்றவன் கோபமாய் நடையிட, “ஏய் அங்க பாரு… வீடு… வீடு இருக்குன்னா மக்கள் இருப்பாங்க. அவங்களிடம் போன் வாங்கி அப்பாவிடம் பேசினா பிராப்ளம் சால்வ்.” என்று வேகமாய் நடந்தான்.

    சுரபியால் நடைப்பது கடினமாகி மெதுவாக வந்தாள். “கொஞ்சம் சீக்கிரமா நட” என்றான்.

      “உனக்கென்ன… ஹாயா நடக்கற. எனக்கு கால் வலிக்கு.” என்று கூற, நின்று திரும்பி பார்த்தவன், “நான் வேண்டுமின்னா தூக்கிட்டு நடக்கவா?” என்று விஷமமாய் சிரித்தான்.
     
      “ஒன்னும் வேண்டாம்… உனக்கு வீட்டுக்கு போக அவ்ளோ அவசரம். என்னால இந்த சேரில நடக்கவே முடியலை. இரண்டு அடி எடுத்து வைக்கவும் காலை தட்டுது.” என்று அவள் வருத்தப்பட்டு நடந்தாள்‌.

    ஆராவமுதனுக்கு, “இல்லையா பின்ன அப்பாவிடம் நிறைய பேசணும்.

      தொகுதிக்கு மாநாட்டுக்கு மக்களை சந்திக்க நடந்து போறதேயில்லை. அப்பறம் எப்படி?.. கார்ல சல்லுனு வர்றது சல்லு போறது. புடவை கசங்காம இருந்திருப்ப. இப்ப அப்படியா?” என்று கூறினான்.

      ‘ம்கூம்.. புடவைய போர்வையா யூஸ் பண்ணிட்டு பேச்சை பாரு’ என்று முனங்கி நடக்க, வீடு அருகே வந்தது போல தோன்றியது. ஆனால் ஆங்காங்கே மரண ஓலங்கள் கேட்டது.

      ஆராவமுதன் சுரபியின் கிண்டல் கேலி எல்லாம் மாயமானது.

    ”அமுதா… இங்கயும் நிலச்சரிவு ஏற்பட்டுயிருக்கு” என்று கண்ட காட்சியில் உறைந்தாள்.

      ஆராவமுதனும், “இந்த அளவு மோசமான சூழ்நிலையை நான் சந்திச்சதேயில்லை. சுரபி… முதல்ல உதவுவோம்” என்று பறந்தனர்.

      மக்கள் வாழும் அவ்விடத்தில் வீடும் நிலமும் சரிந்து போனதில், அவரவர் வீட்டுக்குள் மக்கள் பலரும் சிக்கியிருப்பதை காண முடிந்தது. இதில் தலையில் காயம், கை துண்டாகி, கால் உடைந்து, ரத்த ஆறாக, சதை கிழிந்து தொங்கி, பார்க்கவே பரிதாபமாக நெஞ்சை வதைக்கும் விதமாக மரணத்தில் மிதந்தவரை கண்டு ஒப்பாரியும் ஓலமுமாக உறவுமுறை சொல்லி ஆங்காங்கே மாரில் அடித்து அழுது துடித்தனர்.

      சில குழந்தைகள் பெரியவர்கள் அடிப்பட்டு வலியில் துடிக்க ஆராவமுதன் அங்கு வந்த ஆம்புலன்ஸில் ஏற்ற உதவினான்.
     
      சுரபியும் அவளால் முடிந்த உதவியை செய்ய ஆயத்தமானாள்.

      அவள் எதிர்கட்சி தலைவரின் மகள் என்றது எல்லாம் முதலில் தெரியவில்லை. மணலால் அழுக்கு படிந்தவளை இங்கே எதிர்பார்க்காமல் முதலில் ஏதோ படித்த பெண் உதவுகின்றாளென்று நினைத்தார்கள்.

      ஆராவமுதன் பெரிதாக மீடியாவில் இதுவரை சிக்கியது இல்லை. ஆனாலும் நல்ல திடக்காத்திரமான ஆண் மகன் ஓடி ஓடி உதவியதில் அங்கிருந்தவர்களின் கவனத்தை பெற்றான்.

    ‌மருத்துவ உதவிக்கு நடமாடும் ஆம்புலன்ஸ் நிறைய வந்தவண்ணம் இருந்தது. தன்னார்வலர் குழு வேறு வந்து உதவியது. சிலர் குழந்தைகள் முதியவர்களுக்கு பசிக்குமென உணவை வினியோகம் செய்ய முன் வந்தார்கள்.

      அது போல மீடியாவும் படையெடுத்து விட்டது. அதன் பலன் மீடியா நிலசரிவில் பாதிக்கப்பட்டவரை பாதிக்கப்பட்ட இடத்தை கவரேஜ் செய்த வீடியோ, தங்கள் டிஆர்பி ரேட் அதிகரிக்க, தமிழ்நாட்டின் எதிர்கட்சி தலைவரின் மகள், மற்றும் இளைஞர் அணி தலைவி, காணாமல் போனதாகவும், இறந்து விட்டதாக செய்தியில் பரவி வரும் சுரபி, உயிரோடு இருப்பதாகவும் அவர் இங்கே மக்களுக்கு உதவிக்கொண்டிருக்கின்றார்’ என செய்தி சேனலில் தொகுப்பாளி, காணொளி மூலமாக சுரபியை ஜூம் செய்து காட்டினான்.

      நடராஜும் நிவாஸும் அதை காண நேர்ந்தது. இறைவனுக்கு நன்றி கூறி அவர்கள் எந்த செய்தி அலைவரிசை என்று கேட்டு செய்தியை எடுக்கும் தொகுப்பாளியிடம் தொடர்பை ஏற்படுத்த நிவாஸை முயற்சித்திட கூறினார்.‌

      நிவாஸோ அதிர்ச்சியுற்றவனாக, “சார்… சுரபி மேடம் முதலமைச்சர் பையன் கூட இருக்காங்க” என்று சுட்டிக்காட்ட, நட்ராஜனோ “அதனால என்னப்பா ஆராவமுதன் தானே. பொண்ணு உயிரோட இருப்பதே எனக்கு போதும்” என்று மனைவி பல்லவியிடம் சந்தோஷத்தை பகிர்ந்தார். இன்னமும் மருத்துவமனை உதவியோடா இருப்பதால் அவரிடம் சென்று மகளின் நலனை பற்றி தெரிவிக்க நினைத்தார்.

      நிவாஸோ ஒலிப்பரப்பான செய்தி சேனலை அணுகினான்.‌

    அடுத்து முதலமைச்சர் இலக்கியனுக்கும் செய்தி காட்டு தீயாக பரவியது. ஏற்கனவே நிலசரிவானதால் மக்களை காண தன் தொகுதி பக்கம் செல்ல முடிவெடுத்தவர், ஏற்கனவே மகன் அங்கே உதவி செய்வதை டிவியில் காண நேரவும், அவரது பி.ஏ விடம் “அவனுக்கு போன் பேட்டா ரீச் ஆகுதா?” என்று கேட்டார்.

    “இல்லை சார்.” என்றதும் “தொகுதிக்கு போகணும் ஏற்பாடு செய்” என்று கூறி அகன்றார் இலக்கியன்.

      இங்கு சுரபியையும் ஆராவமுதனை உதவி செய்ய விடாமல் மீடியா இடையூறாக உதவுவதை வீடியோ எடுக்க, “சார்… வீடியோ எடுக்கற நேரத்துல நீங்களும் உதவலாம். இல்லையா… உங்க தொழிலுக்குன்னு இரண்டு மூன்று புகைப்படங்கள் எடுத்து சேனலுக்கு அனுப்பிட்டு, இங்க சூழ்நிலைக்கு தேவைப்படற உதவியை செய்யலாம். ஏன் இப்படி பின்னாடி வந்து இம்சை பண்ணறிங்க” என்று திட்டிவிட்டு அங்கே இடிபாடுகளில் இருந்தவரை மீட்கவே ஓடினாள்.

      அப்பொழுதும் மீடியா தொந்தரவு தாங்க முடியவில்லை. உதவி செய்வதை அருகே வந்து எடுத்தது. அதை பார்ப்பதற்கு ஏதோ நாடகத்தன்மையாக உதவுவதாக காட்டிவிடும். அந்தளவு கூடவே வந்து செல்ல, சுரபி எரிச்சலடைந்தாள்.

      ஆராவமுதனோ எதையும் கேமிரா பார்த்து பேசவில்லை. கோபமாக கேமிரா முன் வந்து, அந்த கேமிரா எடுப்பவனிடமிருந்து, கேமிராவை பிடுங்கி தூரயெறிந்து, “அகைன் கேமிராவை தூக்கிட்டு எவனாவது கைக்கு பக்கத்துல வந்திங்க, அவனவன் கேமிரா தூக்கி உடைச்சி தூரப்போடுவேன்.” என்று உருமினான்.

    அதையும் செய்தி சேனல் தூரத்திலிருந்து ஜூம் செய்து ஒலிப்பரப்பியது.

    சிதம்பரமோ, “அய்யோ தம்பி இப்படி ஆக்ரோஷமா இருந்தா சேனல்காரன் எல்லாம் நம்மிடம் பகையா திரும்புவாங்க. டேய் முருகா. தம்பி இருக்கற இடத்துக்கு போலாம். தம்பியை தனியா விட்டது தப்பா போச்சு. இதுல அவ வேற அங்க இருக்கா” என்று சுரபியையும் சேர்த்தே தூற்றி கிளம்பினார் சிதம்பரம்.

      ஏதோ அங்கிருந்தவர்களுக்கு அரசாங்க பள்ளியிலும் மருத்துவமனையிலும் தற்காலிகமாக தங்கினார்கள்.

       சுரபி இங்கிருக்க, அடுத்து அந்த ஊரின் கட்சி ஆட்கள் படையெடுக்க, ஆராவமுதனை தேடி அவனது கட்சி ஆட்களும் படை திரண்டு வந்தார்கள்.

      முதலில் சண்டை போடும் விதமாக கட்சி ஆட்கள் உணவும் தண்ணீரும் வினியோகிக்க, சுரபியோ, “தானம் பண்ணும் போதும் கட்சியோட உதவினு சொல்லி தான் செய்யணுமா. தயவு செய்து ஆளுங்கட்சி எதிர்கட்சி என்று பிரிக்காம உதவியை சேர்ந்து செய்யுங்க” என்றுரைத்தாள்.

      ஆராவமுதனோ முதலுதவி பெட்டியை எடுத்து “முதல்ல உன் கால்ல கீறிய இடத்துக்கும் கைல அடிப்பட்டதுக்கும் மருந்து போடு. இங்க ஓரளவு நிலைமையை கட்டுக்குள் கொண்டு வந்தாச்சு. நீ உன்னை கவனி” என்று கட்டளையிட, அவனிடம் தன் கையை கொடுத்து அமர்ந்தாள்.

    அவனோ பஞ்சை வைத்து துடைத்தபடி, “அடுத்து மீடியா உன்னையும் என்னையும் இணைச்சு தான் டாபிக்கை எழுப்பும். நம்ம என்ன சொன்னாலும் அவனுங்களோட டிஆர்பிக்காகவாது அட்லீஸ்ட் நம்ம உரண்டை இழுப்பாங்க. மீடியாவுக்கு என்ன பதில் சொல்லப்போற? இப்பவே சொல்லிட்டா நானும் ப்ரிப்பேர் ஆகிடுவேன்.” என்று பேண்ட்எயிட் போட்டபடி கேட்டான்.‌

      “ஏன் உங்களுக்கு என்ன சொல்லணும்னு தெரியுமே. இல்லைன்னா பதில் தெரியாதா?” என்றாள். தன் வாயால் ஏதேனும் கசியட்டுமென வினாவை என்னிடம் திருப்புகின்றான் என்றதில் கேட்டாள்.

       அதற்கு ஆராவமுதனோ “மீடியா நேரிடையா என்னை கேட்டா, நான் உண்மையை தான் சொல்லுவேன். உன்னை கிட்னாப் பண்ணினவங்களிடமிருந்து காப்பாத்தி என் கெஸ்ட் ஹவுஸ்க்கு கூட்டிட்டு போனேன். என்னோட சின்ன வயசுல கைகோர்த்து விளையாடிய சுரபி. அவளை அவ அனுமதி இல்லாம வீட்டுக்கு தூக்கிட்டு போனேன். அங்க காபி குடிக்கும் போது நிலசரிவு ஏற்பட்டு பள்ளத்தாக்குல விழுந்தேன். நடந்து வந்தப்ப இங்க இந்த சூழ்நிலையை சந்திச்சோம்னு சொல்வேன்.” என்றான்.‌
     
      சுரபியோ நடந்ததை அப்படியே சொன்னாலும் உலகம் ஏற்குமா? அல்லது புதுபிரச்சனை எழுமா? என்று ஆராவமுதன் பேச பேச சிந்தித்தவள், “ஃபைன் நடந்தது அது தானே.” என்று கூறிவிட்டு எழுந்தாள்.

       ஆராவமுதனோ இடையில் ஏற்பட்ட மனமாற்றம் எல்லாம் எப்படி எடுத்துக்கொண்டால்?

      எப்படியும் அந்த மாற்றத்தை தானே மீடியா கேட்கும் என்றாலும் இந்த நிலையில் வேறெதையும் சிந்திக்க திரணியின்றி சிதம்பரத்தை அழைத்தான்.‌

      “என்ன தம்பி நீங்க, எஸ்டேட்ல விட்டுட்டு வந்தா இங்க வந்து நிற்கறிங்க. அதுவும் இந்த பொண்ணுக்கூட” என்று பேச, “அங்கிள்… நம்ம கெஸ்ட் ஹவுஸ் நிலசரிவில் சரிந்திடுச்சு. நீங்க வேற எந்த உதவி என்றாலும் தேவைப்பட்டா கவனியுங்க,” என்றான்.

    ‌”தம்பி அப்பா உங்களிடம் பேசணுமாம்.” என்று போனை நீட்டவும், வாங்கினான்.‌

      “சொல்லுங்கப்பா?” என்றான். அவர் ஆராவமுதனின் நலன் விசாரணையை ஏற்று, அங்கிருந்த நிலவரத்தையும் கேட்டுக்கொண்டார்.

    கடைசியாக “போன காரியம் என்னடா ஆச்சு? கிட்னாப் அதுயிதுனு நியூஸ் போச்சு. சிதம்பரத்தை கேட்டா தம்பி என்னை உங்க வேலையை பாருங்கன்னு அனுப்பிட்டார்னு சொன்னான்.‌ இப்ப நியூஸ்ல சுரபி உன்‌ கூட இருக்கா?” என்று கேட்டார்.

    “பிளான் எல்லாம் மாறி மாறி நடக்கு. ஆனா நமக்கு சாதகமா தான் அமையுது. இங்க எதுவும் கேட்காதிங்க. வீட்டுக்கு வந்து நேர்ல பேசறேன்.” என்றான்.‌
    ‌
    “சரி… நம்ம கட்சி தொண்டர்களோட சேர்ந்து என்ன உதவி தேவைப்படுதோ அதை தயங்காம செய். அதுவும் சுரபி கூட நின்றே செய்” என்று கூற, போனில் பேசியபடி சுரபியை கவனித்து, லேசான முறுவலோடு “ஓகேப்பா” என்று துண்டித்து கொண்டான்.

    -தொடரும்.

    ‌