Category: Ongoing Novels | Rerun Novels

அத்தியாயம்-24

    ஆதேஷ் சஹானா மணக்கோலத்தில் நின்றிருந்தனர்.

  சஹானா வீட்டிற்கு ஆதேஷ் சென்றதன் விளைவு, அதன் பின் சரியாக மூன்றாம் மாதம் கழித்து திருமணம் என்று சஹானா வீட்டில் முடிவெடுத்தனர்.

   அதன் பொருட்டு நான்கு பேரில் முதல் ஜோடியாக கரம் பற்றியபடி ஆதேஷ் சஹானா நின்றிருந்தனர்.

   சுகுமார்-பவானி மற்றும் சஹானா அக்கா பைரவி மற்றும் அவள் கணவர் சிவா அவர்களின் குட்டி குழந்தை மான்யா என்று திருமணத்தை வண்ணமயமாக்கினார்கள் சஹானா வீட்டு ஆட்கள்.

   வேதாந்த் சாக்ஷியின் இரு குடும்பத்தினரும் பேசி மகிழ்ந்தார்கள்.

குருபிரசாத்-விக்னேஷ்வரன் மற்றும் ராதிகா-பத்மா இந்த இடைப்பட்ட நாட்களில் நன்றாக பழகி இருவீட்டு ஆட்களும் ஒரு குடும்பமாக மாறியிருந்தனர். திருமணம் ஆகாமலே வேதாந்த் மாப்பிள்ளை என்ற அடைமொழிக்குள் திரிந்தான். 

மிருதுளா, மென்பனி என்று திருமணத்தில் ஓடியாடி வேலையில் களைத்தனர். மணப்பெண் தோழியாக மாறி மாறி பொறுப்பாக தோழியை கவனித்தனர்.

  வேதாந்த் அண்ணன் நிஷாந்த் அவள் மனைவி யமுனா புதுமண தம்பதியாக வந்தனர்.

  மிருதுளாவின் தம்பி மதன் மட்டும் அவள் சார்பில் தலைகாட்ட வந்தான். 

     மென்பனி அண்ணா கார்த்திக் அண்ணி ரஞ்சனி எல்லாம் வந்து போட்டோ எடுத்து சாப்பிட்டு அவர்கள் காரில் பறந்துவிட்டார்கள்.

   ஆதேஷின் அண்ணன் விமல், அண்ணி ஆர்த்தி வந்தவர்களை கவனிக்கவே நேரம் சரியாக அமைந்தது.

    அம்ரிஷ் பெங்களூரில் சூட்டிங் என்பதால் நள்ளிரவு நிச்சயம் புகைப்படம் எடுக்க கலந்து கொள்வதாக வாக்குதந்தான்.

  ஆதேஷ் மூலமாக சஹானாவுக்கு அம்ரிஷ் வருவது அறிந்து, மிருதுளா இருக்கும் போது அதனை மற்ற தோழிக்கு தெரிவித்தாள். கமுக்கமாய் மிருதுளா செவிக்குள் ஏற்றி கொண்டாளே தவிர, அம்ரிஷ் வருவதை எதிர்பாராதவளாக நடிகனுக்கு ஏற்ற நடிகையாக மாறினாள்.
  
   அப்படியிருந்தும் கண்கள் பரபரத்தது. என்னயிருந்தாலும் அவன் முதன் முதலில் காரில்  கையால் வாயை அடைத்து ‘கத்தாதே’ என்று அதட்டியது, இஷாவின் பேட்டி கேட்டு ஆவேசம் அடைந்தது, பின்னர் சோர்வுற்று தனியாக அமர்ந்து தன்னிடம் அம்ரிஷ் அவன் மனபாரத்தை இறக்கி வைத்த தருணங்கள், எல்லாம் காதலை தாண்டி பொக்கிஷமாய் பதிந்தது.

     இஷாவை உடனே மறந்து தன்னை நாடினான் என்று குற்றம் சுமத்திடவும் இயலாது. இஷா ஆண்மை அற்றவன் என்று பேட்டி அளித்து அம்ரிஷை காயப்படுத்திய போதும் போனில் வால்பேப்பரில் அவள் புகைப்படத்தை கூட மாற்றாமல் இருந்தான். இதில் தன் கையை பிடித்து இஷா என்று ஜெபித்தான்.

   அம்ரிஷிற்கு அன்பு தேவைப்படும் போது, தான் முன்னே வந்ததும் அவனுக்குள் நேசம் பிறக்க தன்னிடமே அன்பை எதிர்பார்த்திருக்கின்றான்.

   அன்பு காதலாக கனிந்து, தான் சாக தான் மலையுச்சியில் சென்றதாக நினைத்து, காலில் செருப்பு கூடயின்றி, ஓடிவந்து காப்பாற்றி, தேகமெங்கும் கற்கள் குத்தி காயம் கொண்டான் அன்று.

   அதெல்லாம் உண்மையான நேசம் என்று மனதிற்கு புரிபட்டாலும் பயம் சூழ்ந்திருந்தது.

  நடிகன் என்றாவது வெள்ளிதிரையில் நடிப்பது போல நிஜவாழ்விலும் நடித்துவிட்டால்?

ஏமாற்றமே பழகிய தனக்கு, எஞ்சிய ஒரே உறவாக வருபவனும் ஏமாற்றத்தை பரிசளித்து விட்டால்?  அந்த பயம் இதயத்தை தாக்கி மூளையை மழுங்க வைத்தது.

  முட்டாள்தனமாக தனக்கு தெரிந்த ஆண்களோடு அம்ரிஷை ஒப்புமைப்படுத்திட, முதலில் கண்ணுக்கு முன் வந்தது தந்தையே.

  தந்தையை போல அம்ரிஷ் என்றால்? என்ற அச்சம் வெகுவாய் அடுத்த கட்ட நேசத்தை துளிர்க்கவிடவில்லை.

      சாக்ஷியிடம் அடிக்கடி பத்மா ஆன்ட்டி அம்ரிஷை புகழவும், ஒரு கட்டத்தில் தந்தையை தவிர்த்து பார்க்க ஆரம்பித்தப்பின் முழு ஒளிவெளிச்சம் கிடைக்கப் பெற்றவளாக அறிவு தெளிந்தது.

   ஆனால் அவனாக வரப்போவதில்லை. தொந்தரவு தரமாட்டேன் என்று விலகியப்பின் தானாக மீண்டும் அவனை நாடி நேசத்தை பெற மனம் முரண்டியது.

   தனக்கு இந்த சுகமான காதல் வலியாவது எஞ்சியிருக்கட்டும். இப்படியே திரையில் அம்ரிஷை தரிசித்து காலம் தள்ளுவோம் என்று முடிவெடுத்தாள்.

     ஆதேஷ் திருமணத்திற்கு அம்ரிஷ் பெற்றோர் சத்யதேவன் சௌந்தர்யா வந்திருந்தார்கள். வேதாந்த்-சாக்ஷி பெற்றோரிடமும் மென்பனி, சாக்ஷியிடமும் அவர்கள் பேசி சிரித்து பழகினாலும் மிருதுளாவை தான்  கழுகுகண்களால் வட்டமிட்டனர்.

  இங்கு வந்ததே நேரில் மிருதுளாவை ஆசைதீர காண்பதற்கே.
    
   ஆதேஷ்-சஹானா திருமணம் சடுதியில் முடிவானது. அதுயென்னவோ ஊரிலிருந்து சஹானா பெற்றோர் சுகுமார்-பவானி வந்ததும் வராததுமாக திருமண வேலையை ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.
 
   அதன் பொருட்டு அம்ரிஷை பல மாதம் கழித்து, தோராயமாக பத்து மாதம் கழித்து நேரில் சந்திக்க போகின்றாள்.

   அம்ரிஷ் வரவுக்கு தான் மிருதுளாவின் மலர்கண்கள் தவமிருந்தது.

  மென்பனியோ வேதாந்திடம் “அவர் உங்களிடமாவது பேசினாரா?” என்று தமிழை பற்றி தயக்கமாய் கேட்டாள்.

   “இல்லை மென்பனி. எப்பவும் ஆறுமாசத்துக்கு பத்து தடவை கால் பண்ணுவான். இந்தமுறை ஆறுமாசம் தாண்டியும் போன் பண்ணலை. அவனை கான்டெக் பண்ணறது அவ்ளோ ஈஸியில்லை. அவனா தான் நம்மளை கான்டெக் பண்ண முடியும்.” என்று பேசியதும் மென்பனி கண்கள் பனித்தது.

   வேதாந்த் அவளை சமாதானம் செய்ய முயலும் முன் அவ்விடம் விட்டு நகர்ந்தாள்.

   மண்டபத்தில் டி.ஜே சத்தம் நேரமாக நேரமாக அதிகரித்ததே தவிர குறையவில்லை.

   வேதாந்த் “நாம மட்டும் போய் போட்டோ எடுப்போம்” என்று அழைக்க, மென்பனி, மிருதுளா மறுத்து கொண்டிருந்தனர்.

  வேதாந்த் விடாமல் சாக்ஷி, மிருதுளா, மென்பனியை என்று விடாமல் அழைத்தான்.

   ஆதேஷ்-சஹானா ஒரு கட்டத்தில் கீழேயிறங்கி தோழிகளை மேடைக்கு இழுத்து வந்தார்கள்.

    இதயத்தில் பாரத்தோடு தோழிக்காக மலர்ந்த முகத்தோடு வந்தார்கள் மென்பனி, மிருதுளா.

   புகைப்படமெடுக்க மேடையேறவும்  நான்கு பவுன்சர்களோடு அம்ரிஷ் வந்தான்.

  மிருதுளா கண்கள் பிரகாசமின்றி தவித்தவை ஒளிப்பெற்றது. கூடுதலாக மென்பனி எதிர்பார்த்த தமிழும் வந்திருந்தான்.

   மேடையில் மிருதுளா நிம்மதியாக அம்ரிஷை பார்வையிட, மென்பனியோ பத்துமாதம் தமிழை காணாமல், அவன் கருத்தையும் காணாது தவித்தவள் மேடைக்கு ஏறும் படியில் தடதடவென இறங்கினாள்.

   தமிழை இன்று அவள் எதிர்பார்க்கவில்லையென்று தான் கூறவேண்டும். அதனால் அவன் வருகையை கண்டு ஓடியவள் யாரையும் பொருட்படுத்தாமல் கட்டிபிடித்து, கண்ணீரை பொழிய ஆரம்பித்தாள்.

   நண்பர்களும் தோழிகளும் கைதட்டியப்பின்னும் பிரியாமல் இருந்தாள். தமிழே மெதுவாக பிரித்து அவளை ஏறிட்டான்.

   “முதல்ல போட்டோ எடுத்திடுவோம் காய்ஸ்” என்று வேதாந்த் கூறவும் சரியென்று தோன்றியது.

   வேதாந்த் தமிழை பார்த்து “பயப்படாம வாடா.” என்று அழைத்து சென்றான்.

  வேதாந்த், தமிழ், அம்ரிஷ், ஆதேஷ், சஹானா, மென்பனி, மிருதுளா, சாக்ஷி என்று நான்கு ஆண்கள் நான்கு பெண்கள் என்று வரிசையாக முதலில் நின்றார்கள்.

  பின்னர் வேதாந்த் ஜோடியாக நிற்கும் முடிவோடு, “அம்ரிஷ் நீ அந்த பக்கம் போடா, மென்பனி சாக்ஷி இந்த பக்கம் வாங்க” என்று கோரிக்கை வைக்கவும், மென்பனி சாக்ஷி சட்டென தங்கள் ஜோடியோடு நிற்கும் ஆவலோடு வந்தார்கள்.

   வேதாந்த்-சாக்ஷி, மென்பனி-தமிழ், ஆதேஷ்-சஹானா, மிருதுளா-அம்ரிஷ் என்று ஜோடியாக நிற்க மிருதுளா இதயம் தடதடத்தது. இதயவோசை வேகமாய் துடிப்பது அவளுக்கே கேட்டது.

   வேதாந்திடம் சாக்ஷி “அடுத்து நம்ம கல்யாணமா?” என்று கேட்டாள். அடுத்து அவள் திருமணம் தான் பத்திரிக்கை அடிக்க கொடுத்திருந்தனர். பத்திரிக்கை வந்ததும் சுற்றம், நட்புக்கு போய் கொடுக்க வேண்டும்.
  அதை வைத்து அவள் கேட்க, மென்பனி இடைப்புகுந்து “நோ, நானும் தமிழும் கல்யாணம் பண்ணிக்க போறோம். என்ன தமிழ்? அடுத்து நீங்க கிளம்பும் போது திருமணமானவரா தான் போகணும். இந்த வீக் எண்ட் சிம்பிளா ரிஜிஸ்டர் மேரேஜ் வச்சிக்கிட்டாலும் போதும்.” என்று அந்த நொடியே வெட்கம் விட்டு கோரிக்கை வைத்தாள்.

   பத்து மாதம் தமிழ் உயிரோடு இருக்கின்றானா? என்னவென்று அறியாது தவித்த பேதை உள்ளம். அவன் வந்து சேரவும் மணந்தப்பின்னே அவனை வழியனுப்ப முடிவெடுத்தாள்.

  தமிழோ எதுவும் வாய்திறக்கவில்லை. “பிறகு பேசலாம்” என்று முற்றுப்புள்ளி வைத்தான்.

   ஆதேஷ் தான் “இந்த கேங்க்ல முதல்ல மனசை துறந்தது. முதல்ல லவ் சொன்னது. இப்ப முதல்ல காதலிச்ச பொண்ணை கட்டிக்கிட்டது. எல்லாமே நான் தான்” என்று வெற்றி மிதப்பில் கூறினான்.

   “டேய் நீ என்ன வேலை பண்ணின? சஹானா வீட்ல அவசரமா வந்ததும் வராததும் கல்யாணம் பண்ணறாங்க?” என்று வேதாந்த் கேட்கவும், சஹானா சிரித்துவிட்டாள்.
    
   அம்ரிஷோ “மச்சி முதல்ல கல்யாணம் பண்ணின ஓகே. முதல்லயே மத்ததை முடிச்சிட்டியா?” என்று சட்டையை பிடித்து இழுத்து கிசுகிசுக்க, அம்ரிஷ் குரல் அருகேயிருந்த மிருதுளா செவிமடலில் உரசி, மனதில் சலனத்தை உருவாக்க நெளிந்தாள்.

    “எனக்கும் இந்த டவுட் இருக்கு சொல்லுடா.” என்று வேதாந்த் உலுக்க, சாக்ஷியும் மென்பனியும், “சஹானா?” என்று பல்லை கடித்து முறைக்க, “அடிப்பாவிகளா. நான் பச்சை குழந்தை என்னை சந்தேகப்படக்கூடாது.” என்று கூறினாள்.

“அப்படின்னா என்ன நடந்தது?” என்று விடாது கருப்பாய் பிடித்து கொண்டனர்.

   ஓரளவு மிட்நைட் நெருங்கும் சமயம் சுற்றத்தார் நட்புகள் வந்து சென்றப்பின் நெருங்கிய உறவுகள் தான் மண்டபத்தில் நடமாடினார்கள். ஏற்கனவே அம்ரிஷ், ஆதேஷ் நண்பர்கள் என்பது அந்த நெருங்கிய உறவுகளுக்கு தெரிந்ததால், அம்ரிஷ் வந்ததும் மேடைக்கு யாரும் ஏறவில்லை. பவுன்சரும் ஏறவிடாமல் தடுத்து விட்டனர். இதோடு நாளை புகைப்படம் எடுக்கலாமென்று புகைப்படக்காரரையும் அனுப்பிவிட்டு மேடையிலேயே சேரை போட்டு அரட்டையை துவங்கினார்கள்.  

    ஆதேஷ் தன் திருமணம் எவ்வாறு ஏற்கப்பட்டது என்ற கதையை விவரிக்க ஆரம்பித்தான்.

   “ஆக்சுவலி த்ரி மந்த்ஸ் ஃபிப்போர் ஒரு இன்டர்நேஷனல் காம்படேஷன்ல சஹானாவை சந்திச்சேன்டா. நானும் அவளும் வீட்டுக்கு திரும்ப மணி ஆறு ஆறரை இருக்கும்.

  நான் டின்னர் வெளியே போகலாமானு சஹானாவிடம் கேட்டேன். அவ வீட்ல சப்பாத்தி மாவுயிருக்கு உருளைகிழங்கு மசாலா செய்து ப்ரிட்ஜில வச்சிட்டேன். அது வேஸ்டாகிடும்னு ஃபீல் பண்ணினா. நானும் சரி சஹானா கையால சப்பாத்தியோ பூரியோ கிடைக்கும்னு ‘வீட்டுக்கு வரவானு கேட்டேன். சஹானா சட்டுனு வாங்கனு சொன்னா. அங்க போனேனா….” என்று ஆதேஷ் கூற, “டேய் மச்சான் மன்மதலீலை ஓட்டிட்டியா?” என்று அம்ரிஷ் கூறவும், மிருதுளா முறைக்க, ‘நீ யாரு என்னை முறைக்க என்பதாக அவளை தவிர்த்தான் அம்ரிஷ்.

      “ம்கூம். அப்படி நடந்தா அடுத்த வாரமே கல்யாணம் பண்ணிருப்பேனே. நான் சப்பாத்தி மாவு தேய்க்க, இவ பூரி சுட, இன்னொரு அடுப்புல மசாலா சூடுபடுத்த இப்படி தான்டா போச்சு. அந்த நேரமா பார்த்து சஹானா அம்மா பவானியும், அப்பா சுகுமாரும் ஸ்கைப்ல வந்துட்டாங்கடா.

   இவயென்ன பண்ணினா நான் இருப்பதை மறைக்காம அப்படியே வீடியோ கால் பேச, அவங்க அப்பா அம்மா ‘ஊர்லயில்லாத நேரம் ஒரு பையனோட தங்கியிருக்க? யாரு அவன்? என்ன பண்ணறான்? எப்படி பழக்கம்? எத்தனை வருஷம் பழக்கம்? இப்படி தான் நாங்க இல்லாதப்ப வீட்டுக்கு அழைச்சிட்டு வருவியா? உன்னை எப்படி வளர்த்தேன்னு அப்படியிப்படி லிஸ்ட் அடுக்கிட்டாங்க.

   ஒருவழியா அவங்களோட எக்ஸ்பிரஸ் வேகத்தை நிறுத்தி, புரிய வைக்க மணி பதினொன்னு ஆகிடுச்சு. பிறகு என்னோட அண்ணா விமல் அண்ணி ஆர்த்தி என்று அறிமுகத்தை கேட்டுட்டு, இனி இப்படி சந்திக்காதிங்க. கல்யாணம் பண்ணிடுங்கனு ஒரே அட்வைஸ். உனக்கே தெரியும் எங்க அண்ணா அண்ணி எப்படா என்னை எவளிடமாவது பிடிச்சி தள்ளிட்டு பொறுப்பு முடிய கையை கழுவலாம்னு இருந்தாங்க. தானா சஹானா பேமிலி வரவும் செட்டாகிடுச்சு.

இப்ப கல்யாணம் ஆகப்போகுது. அவ்ளோ தான்டா நடந்துச்சு. நீங்க நினைக்கிற மாதிரி 18+ எதுவும் ஓடலை.” என்று சோகமாய் விவரிக்கவும் “பச் இன்ட்ரஸ்ட் குறைச்சலா போச்சே” என்று அம்ரிஷ் சலிப்படைந்தான்.

   “உன் கல்யாணத்துல காரசாரமா மசாலாவை தூக்கி போடுடா. என் காதல் கைக்கூடியது போதும். எனக்கு இதே ஹாப்பி.” என்றுரைத்தான்.

  “மாப்பிள்ளை குடிக்க கூல்ட்ரிங்க்ஸ் வேண்டுமா?” என்று சஹானா அப்பா சுகுமார் ஆதேஷிடம் பாசமாய் கேட்க, “வேண்டும் மாமா. கொஞ்சமா ஐஸ் போட்டு” என்று நண்பர்களுக்கும் சேர்த்து கூறினான்.
  
   “ஒரு வழியா நாளைக்கு கல்யாணம் வச்சிட்ட” என்று வேதாந்த் கூறவும், அங்கே சிரிப்பலை பரவியது.

  தமிழ் மட்டும் ஏகத்துக்கு அமைதியாக தெரிய, மென்பனியே அவனிடம் பேச முன்வந்தாள்.

  “கதை படிச்சிங்களா? பதில் சொல்லவேயில்லை? நான் பாட்டுக்கு கல்யாணம் பத்தி பேசறேன்” என்று கேட்டாள்.
 
   “காதலை சொல்ல முடியாத சூழல் அப்ப. இப்ப காதலை ஏற்க முடியாத சுழல்ல இருக்கேன்” என்று மொட்டையாக கூறினான் தமிழ்.

    அவன் கூறவருவது புரிந்தும் புரியாமலும் குழப்ப, “என்னால உன்னை கல்யாணம் பண்ண முடியாது மென்பனி. நான் சகஜமா பேசியதை நீ காதல்னு எடுத்துக்கிட்ட” என்று மறுத்தான் தமிழ்.

“நமக்குள்ள காதல் இல்லையா? சகஜமா பிரெண்ட்லியா பேசினிங்களா?” என்று மென்பனி கோபமாக, “அவன் உன்னை விரும்பறான் மென்பனி.” என்று வேதாந்த் மொழிந்தான். தமிழோ “வேதாந்த் சும்மாயிரு” என்று அதட்டினான்.

-தொடரும்
-பிரவீணா தங்கராஜ்

அத்தியாயம்-23

சாக்ஷி கூறியதும் பத்மாவோ, “பாவி முதல்லயே சொல்லி தொலைக்க என்னவாம். திக்குதிக்குனு இருந்தது.” என்றார்.

வேதாந்த் புருவம் இடுக்கி, “ஏன் ஆன்ட்டி திக்குதிக்குனு இருந்தது? அம்ரிஷ் மேரீட்மேன், டிவோர்ஸ் ஆனவன் என்றதால பயமா? இப்ப நான் என்றதும் உங்க மனசு குளிர்ந்திடுச்சோ?” என்று காட்டமாய் கேட்டான்.

“மன்னிச்சிடுங்க தம்பி. ஒரு அம்மாவா நானும், அப்பாவா என் வீட்டுக்காரரும், என்னைக்கும் என் மகளோட எண்ணத்துக்கு எதிரா நடக்கமாட்டோம்.

உங்களுக்கே கொஞ்சம் யோசித்தா புரியும். அர்த்தராத்திரில காரை எடுத்துட்டு பிரெண்ட்ஸோட கொடைக்கானல் போகற அளவுக்கு சுதந்திரமும் தைரியமாவும் வளர்த்திருக்கோம். இத்தனைக்கும் கொடைக்கானல் போகற பிளானை இதோ இந்த ரூம்ல தான் பேசியது. என் பொண்ணு எங்களிடம் எதையும் மறைச்சதில்லை தம்பி.

அப்படிப்பட்டவ ‘அம்மா நான் இவரை விரும்பறேன்’னு சொன்னா நாங்களே சேர்த்து வைப்போம். எங்களுக்கு காதல் கல்யாணம் என்றதும் அதிர்ச்சியில்லை. வருங்காலத்தில காதல் கல்யாணம் தான் அதிகமா நடைப்பெறும்.

நாங்க யாரை காதலிக்கறா நல்லவனா என்றதை மட்டும் பார்ப்போம்.

நீங்களே சொல்லுங்க உங்க பிரெண்ட் அம்ரிஷை பத்தி நியூஸ் எப்படி பரவுச்சு? பெண்ணை பெத்தவங்க அதை பார்த்து என்ன நினைப்பாங்க? அதனால தான் அம்ரிஷ் என்றதும் திக்குனு இருந்தது.

ஒரு வேளை அவர் நல்லவரா இருக்கலாம். ஆனா முதல் கோணலா அறிமுகமானவரை பெத்தவங்க அப்படி பயந்து யோசிக்கறதுல தவறில்லையே.

இப்ப நீங்க தான் காதலிக்கறதா சொல்லறிங்க. அவளும் உங்களை தான் கைநீட்டி சொல்லிட்டா.

உடனே சம்மதிப்போமா? அவங்க அப்பாவிடம் பகிர்ந்து அவர் உங்களை பத்தி விசாரிப்பார் தானே?!

அம்ரிஷ் என்றால் விசாரிக்காம கிடைத்த தகவலை வச்சி முடிவெடுத்திருப்போம்.

ஏன் மிருதுளா என்றதால கண்ணை மூடி இருப்போம்னு நினைக்காதிங்க. அவளும் எங்க பொண்ணு தான்.” என்று பேசவும் சாக்ஷி அன்னையை கட்டிக் கொண்டு “லவ் யூ அம்மா” என்று அணைத்தாள்.

“ஐ அம் சாரி ஆன்ட்டி” என்று வேதாந்த் கூறியவன், “என்னை பத்தி அங்கிளிடம் பேசி ஒரு முடிவெடுங்க. மிருதுளா அம்ரிஷை விரும்பறாளா சாக்ஷி. அவன் அன்னைக்கு உடைந்து போயிட்டான்.” என்று வேதாந்த் பேசியதை கூறவும், சாக்ஷி கவலையுற்றாள்.

“நீங்க பேசியது தப்பில்லை தம்பி அதே போல அந்த தம்பி அம்ரிஷும் தள்ளி நிற்கறது தப்பில்லை. ஒரு காலஅவகாசம் தேவை தான்.

மிருதுளாவுக்குனு இதுவரை பெரிய எதிர்பார்ப்பு கிடையாது. ஒருவேளை உங்க பிரெண்ட்டை அவ விரும்பினா சிலதை புரிஞ்சுக்கணும்.

சினிமா நடிகன் என்றாலே சந்திக்கற பிரச்சனை அவன் வாழ்க்கையில சராசரி மனுஷனுக்கும் இருக்கற வித்தியாசம் அதெல்லாம் சமாளிக்கற திடம் அவளுக்கு இருக்கானு அவளே உணர்ந்துக்கவும், அவளா ஏத்துக்கவும் முன் வரணும். மீதி வாழ்க்கையாவது அவ சந்தோஷமா வாழணும்.” என்று பேசியபடி மறுமுறை சர்பத் எடுத்துவந்து கொடுத்தார்.

“இதேதான் நாங்களும் முடிவு பண்ணிருக்கோம்.” என்று சாக்ஷி உரைத்தாள்.

வேதாந்த்தோ “சந்தோஷம் ஆன்ட்டி. அம்ரிஷ் இப்ப டிவோர்ஸ் ஆனா சோகத்துல இல்லை. மிருதுளாவோட காதலுக்கு பதில் தெரியாத வருத்தத்தில இருக்கான். விரைவில் அவ சொன்னா சந்தோஷப்படுவான். வர்றேன் ஆன்ட்டி. அம்மா அப்பாவிடம் இனி தான் சாக்ஷியை பத்தி சொல்லணும்.” என்று எழுந்தான். சாக்ஷியும் எழமுற்பட்டாள் பாவம் வலியில் உட்கார, “நீ உட்கார்ந்து ரெஸ்ட் எடு. நான் கிளம்பறேன்.” என்று செல்லவும் “நல்லது தம்பி முடிஞ்சா அம்மா அப்பாவை மீட் பண்ணற பாக்கியம் அமையட்டும்.” என்று வணக்கம் வைத்திட, வேதாந்த் வீட்டு வாசலில் நிறுத்திய காரில் கிளம்பினான்.

“ஒரு வழியா கல்யாண யோகம் அடிச்சிடுச்சு. மிருதுளா மனசுல அம்ரிஷ் இருக்காராடி?” என்று பத்மா கேட்க, “முதல்ல எங்களுக்குள் சிலதை பேசிக்கறோம். பிறகு பேரண்ட்ஸ் உங்களோட டிஸ்கஷன் பண்ணறேன். முதல்லயே சொல்லிடாதிங்கம்மா.” என்று கூறவும், “வேதாந்த் எப்படி?” என்று பத்மா கேட்க வெட்கம் கொண்ட சாக்ஷியோ “நைஸ் மேன் அம்மா. எனக்கு பிடிச்சிருக்கு. அப்பா அக்சப்ட் பண்ணுவாரா?” என்று கேட்டாள்.

“உங்கப்பா அம்ரிஷையே கட்டிக்க விரும்பினாலும் ஒருவிதமா சம்மதிக்கற ஐடியால இருந்தார். நான் தான் தடையா பேசினேன்.
அதனால வேதாந்த்தை மனதார ஏத்துப்பார்.” என்று வாக்குதந்தார் பத்மா.

பத்மா மாலை நேரம் கணவருக்கு போன் போட்டு வேதாந்த் பற்றி உரைத்திடவும் ஸ்வீட் வாங்கிக்கொண்டு மகிழ்ச்சியாக வந்தார். மிருதுளாவுக்கு பழைய மகிழ்ச்சி கூடியது. சில நாட்களாக பத்மா ஆன்ட்டி, குரு அங்கிள் இருவரும் நார்மலாகவே இல்லை. இப்பொழுது தான் பழைய முகமாக பார்க்கவும் தன்னிலை மறந்து அதே குடும்பத்து பெண்ணாக மாறினாள்.

மிருதுளாவை பொறுத்தவரை தற்போது கிடைத்த வேலை, சம்பளம், புது மனிதர்கள் எல்லாம் தினசரி பார்த்து வெளியுலகம் காணவும் வசதியானது.

வேதாந்த் காதல் இருகை ஓசையாக ஒலித்து வெற்றி விளிம்பில் இருக்கவும், அதனை நண்பர்களிடம் தெரிவித்தான்.

ஆதேஷோ, “பார்டா நான் தான் நம்ம லிஸ்ட்ல முதல்ல காதலிச்சதை ஒப்புக்கொண்டது. ஏன் சஹானாவிடமும் முதல்ல சொன்னது நான் தான். எனக்கு முன்ன நீ கல்யாணம் பண்ணிடுவ போலயே” என்று கேலியில் இறங்கினான்.

அம்ரிஷோ “சாரிடா என்னால தான் சாக்ஷி அப்பா அம்மா கன்பியூஸ் ஆகிட்டாங்க.” என்று கூறவும் வேதாந்த் முறைக்க, “அப்பா அம்மாவிடம் சொல்லிட்டியா?” என்று கேட்டான் அம்ரிஷ்.

“நிஷாந்த் அண்ணாவுக்கு பொண்ணு பார்க்கறாங்கடா. அவரோடது முடிவடையவும் சாக்ஷி வீட்ல பேசலாம்னு சொல்லிட்டாங்க. இப்ப இரண்டு வீட்லயும் போன்ல மட்டும் பேசிக்கிட்டாங்க. கூடிய விரைவில் நேர்ல சந்திக்கலாம்னு சொல்லிட்டு இருக்காங்க.” என்று தன் பக்க நிலவரத்தை எடுத்துரைத்தான்.

“ஏ வாட் அபௌவுட் தமிழ்?” என்று அம்ரிஷ் கேட்க, “அவன் முன்ன இராணுவ படையில டிரெயினரா இருந்தான். இப்ப எல்லை பாதுகாப்பு படைக்கு மாத்தியிருக்காங்கடா. எப்படியும் அவனா தொடர்பு கொண்டா தான் ஆச்சு. போன் பேசி மாசக்கணக்காச்சு.
ஏன்டா நமக்கே இப்படி இருக்கே. அந்த பொண்ணு மென்பனி எப்படி பீல் பண்ணறா? பாவம்டா அவன் இங்க வந்திடலாம்ல?” என்று ஆதேஷ் கூறினான்.

“அவனுக்கு பிடிச்சி சேர்ந்தான். நான் எப்படி நரம்பியல் டாக்டராக முடிவெடுத்தேனோ அவன் அப்பயிருந்தே ஆர்மி டிரஸ் மேல ஒரு க்ரஷ்ல சுத்தினவன்டா. அந்த தேசபற்று கொண்ட மோகம் தீரவே தீராது.

ஆமா அவனை கேட்கற, என்னை கேட்கற. உன்னோட கியூட் காட்ஸில்லா எந்த லெவல்ல இருக்கு” என்று கேட்டான் வேதாந்த்.

“அவளுக்கென்ன பழகி பார்த்து சொல்லறேன்னு அனுப்பினா. ஸ்மூத்தான பிரெண்ட்லி சாட் போகுது. அவ சிஸ்டருக்கு பிரகனென்சிக்காக அவங்க அப்பா அம்மா அமெரிக்கா போயிருக்காங்க. அவங்க வரும் வரை தனியா தான் இருப்பா.” என்றான்.

அம்ரிஷோ “மிருதுளா மட்டும் ஏன்டா அப்படியிருக்கா? ரொம்ப பெயின்ஃபுல்லா இருக்கு. ஓகே சொன்னா நானும் சந்தோஷப்படுவேன்ல. இன்னிக்கு மட்டும் 131 லவ் லெட்டர்ஸ். சம்பத் ஒவ்வொன்னா படிச்சி காட்டறான். என்னோட அபிஸியல் அக்கவுண்ட்ல எத்தனை கேர்ள்ஸ் உருகி உருகி பேசறாங்க தெரியுமா? ஆனா அவ ஒரு பார்வை பார்க்கறதில்லை.” என்றதும் வேதாந்த் ஆதேஷ் தோளை தீண்டினார்கள்.

அம்ரிஷாகவே “இட்ஸ் ஓகேடா. லைப்ல பார்ன் வித் கோல்ட் ஸ்பூனா வளர்ந்துட்டேன். இப்ப கஷ்டத்தை அனுபவிக்கறேன். உங்க மூன்று பேரோட லவ் ஜெயித்தா என் லவ்வை ஜெயிக்க வைக்க மாட்டிங்க?” என்று கேட்டு புன்னகைத்தான்.

வேதாந்த் அவனை கட்டி தழுவி, “மிருதுளாவே ஓகே சொல்வாடா. கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணுவோம்” என்று கூறினான்.

அதன் பின் நண்பர்கள் அவரவர் பணியில் சிறப்பித்திருந்தனர்.

சாக்ஷி நடனப்பள்ளிக்கு தற்காலிகமாக ஒரு மாதம் உடல்நிலை காரணத்தை கூறி விடுமுறையை அளித்திவிட்டு வீட்டில் ஓய்வெடுத்திருந்தாள்.

அதன் பின் நாட்கள் சில நகர, வேதாந்த் அம்மா ராதிகா அப்பா விக்னேஷ்வரன் இருவரும் சாக்ஷியை காண வந்தனர். அப்பொழுது தான் ஓரளவு பழையபடி மாற முயன்ற தருணம்.

வேதாந்த் அண்ணன் நிஷாந்த் திருமண பத்திரிக்கையை வைக்க வந்தார்கள்.

குருபிரசாத்-விக்னேஷ்வரன், ராதிகா-பத்மாவும் ஓரளவு சுமூகமாக பேசி பழகினார்கள். நிஷாந்த் திருமணம் முடிந்து கொஞ்ச காலம் போகவும் வேதாந்த் திருமண விஷயம் பேசவருவதாக சென்றார்கள்.

மென்பனி புதுக்கதையை எழுதி முடித்து அதனை முழுத்தொகுப்பாய் பதிவிட்டிருந்தாள். தமிழ் படித்து பதிலளிப்பானென்று ஆர்வமாய், அவன் கருத்திற்காக தவமிருந்தாள்.

ஏனென்றால் அந்த கதையின் நாயகன் ஒரு ஆர்மி ஆபிஸர். உறவுகளற்ற அவன் வாழ்வில் நண்பர்களோடு, விடுமுறைக்கு கொடைக்கானல் சென்றிட, அங்கே சந்தித்த பெண்ணிடம் நட்புணர்வு ஏற்பட்டு தான் வாழ்வில் கிடைக்கப்பெறாத உறவுகளை அவளிடம் காண ஆரம்பிக்கின்றான்.
ஒரு கட்டத்தில் விரும்புகின்றான். விடுமுறை முடிந்து அவன் இராணுவபணிக்கே சென்றதும் தான் சந்தித்த பெண்ணுக்கு தினமும் போன் மூலம் பேசி மகிழ்கின்றான்.

நன்றாக நட்புணர்வு தோன்றவும், ஏற்கனவே மனம் பறிக்கொடுத்து பழகிய நாயகி அவனின் பிரிவில் மேன்மெலும் அவளும் காதலில் கட்டுண்டுள்ளதை அறிகின்றாள்.

ஒருத்தருக்கொருத்தர் காதலை சொல்லாமல் கடத்துகின்றார்கள். நாயகன் அவனாக காதலை உரைக்க போவதில்லையென்று புரிய துவங்கியது. அது அவன் பணிக்காரணமாக எங்கே நாயகி வாழ்வில் புயலை ஏற்படுத்திடுமோயென அஞ்சி, நாயகியாக காதலை உரைக்கும் தருணத்திற்கு காத்திருக்கின்றான்.

அது நாயகிக்கு புரிந்தப்பின் அவனுக்கும் அவளுக்கும் ஏற்பட்ட கதை வாயிலாகவே காதலை உரைத்து அவன் வருகைக்காக காத்திருக்கின்றாள்.

அவன் எப்பொழுது வருவான் காதலை ஏற்பானா? கைப்பிடிப்பானா? என்ற முடிவை வாசகரின் கற்பனைக்கு விருந்து கொடுத்து முடித்திருந்தாள்.

பெரும்பாலும் வாசித்த வாசகர்கள் நாயகன் வந்து நாயகி கரம் பிடிப்பான் என்று பாஸிடிவாக தான் உரைத்திருந்தனர்.

மென்பனியோ தமிழ் தன் கதையை படித்து, தன் காதலை ஏற்று, தன் கரம் பிடித்து மணக்கும் மனக்கோட்டையை கட்டியிருந்தாள்.

தமிழ் இன்னமும் வரவில்லை. ஆறு மாதங்களாக முடிக்கப் பெற்ற கதையில் அவன் வாசிக்கவில்லை.

மென்பனி தினமும் எதிர்பார்த்து காத்திருந்தாள்.

சஹானா மட்டும் ஆதேஷிடம் பேசியபடி பொழுதை கழித்தாள். அன்று வேறொரு பள்ளியில் இன்டர்நேஷனல் போட்டிக்கு எல்லா துறையிலிருந்தும் போட்டிகள் நடைப்பெற்றது. டான்ஸ் பாட்டு படிப்பு ஓவியம், ஜென்ரல் நாலேஜ், விளையாட்டு போட்டியிலும் ஓட்டபந்தயம், கோ-கோ, புட்பால் என்று ஒன்று விடாமல் அதனது தனிதனியாக பிரிவாக நடந்தது.

சஹானா பணிச்செய்யும் பள்ளியிலும் பாட்டு போட்டியில் இருந்த, மாணவி ஒருத்தி மூன்றாம் இடத்தில் இருக்க, அவள் பரிசு வாங்கியப்பின் பெற்றோரிடம் ஒப்படைக்கும் பொறுப்பு சஹானாவுடையதாக இருந்தது.

அதனால் காத்திருக்க, மாலை சிற்றுண்டி நேரத்தில் கேன்டீன் சென்றாள்.

அங்கே ஸ்போர்ட்ஸ் டிரஸ் அணிந்து, வேர்த்து வழிந்து ஆதேஷ் அவனது ஸ்டூடண்டிற்கு பப்ஸ் கூல்டிரிங்க்ஸ் வாங்கி தந்து, ‘இன்னும் ஒன் ஹவர் கரெக்டா எய்ம் பண்ணு.’ என்று அதட்டிக் கொண்டிருந்தான்.

“ஹாய்” என்று கூப்பிட, “ஹல்லோ” என்று சம்பிரதாயத்திற்கு கூறி திரும்பிக் கொண்டவன், அதன்பின் சஹானாவை கண்டதும் வேகமாய் தலையை திருப்பினான்.

“ஏய் இங்க என்ன பண்ணற சஹானா?” என்று மகிழ்ந்தான்.

“என் ஸ்டூடண்ட் பாட்டு போட்டில தேர்ட் பிரைஸ் வாங்கறா. சோ மாரல் சப்போர்டுக்காக இருக்கேன்.
நீங்க” என்று பறக்கும் சிகையை காதுமடலுக்கு பின்னால் தள்ளி பதில் தந்தாள்.

“நானும் என் ஸ்டூடண்ட் பிரைஸ் வாங்க தான் வெயிட் பண்ணறேன். ஆல்ரெடி போட்டில பங்கெடுத்து பார்டிசிபேட் பண்ணிட்டாங்க. லாஸ்ட் ஸ்டேஜ்ல இருக்கறவங்களுக்கு மட்டும் அகைன் பிராக்டிஸ் மட்டும் டிஸ்பிளே செய்து, பிரைஸ் அனவுன்ஸ்மெண்ட் நடக்கும். இன்னும் ஒன்ஹவர் இருக்கு.” என்று கூறினான்.

“ஓ.” என்று ஆதேஷை கவனிக்க, அவனோ சின்சியராக மாணவர்களை பார்த்து “சாப்பிட்டதும் அவங்கவங்க பிளேஸ்ல போய் சேருங்க. எங்கயும் நின்று அரட்டை அடிக்கக்கூடாது. பாத்ரூம் போய் ரெப்பிரஷ் ஆகணும்னு பீல் பண்ணினா பியூ மினிட்ஸ் டைம் எடுத்துக்கோங்க.” என்று பொறுப்பானவனாக கட்டளையிட்டு வழிநடத்த பார்க்க மிகவும் அழகாக இருந்தது.

சஹானா கண்ணிற்கு முதல் சந்திப்பில் முட்டி மோதி சண்டையிட்டு, இதுவரை விளையாட்டுதனமாக சுத்தியவனை இப்படி காண்பது மேன்லியாக தோன்றியது.

“சஹானா டின்னர்?” என்று கேட்க, அவளோ இதுவரை அவனை கண்ணுற்று கிடந்ததாள்? “ஆஹ்?” என்றாள்.

“இப்படி காம்படேஷன் நடக்கற இடத்துல நீயும் நானும் ‘ஙே’னு பார்த்தா பார்க்கறவங்க தப்பா நினைப்பாங்க. சோ டின்னருக்கு சேர்ந்து வெளியே போகலாமானு கேட்டேன்.” என்று மொழிந்தான்.

“வீட்ல ஆல்ரெடி சப்பாத்தி மாவு பிசைந்து உருட்டி எல்லாம் வச்சிட்டேன். மார்னிங் உருளைக்கிழங்கு மசாலா செய்து ப்ரிட்ஜ்ல இருக்கு” என்று கூறியவளை கடித்திடும் ஆசைப்பிறந்தது.

“ஓ… வெரிகுட். அப்ப வீட்ல போய் சாப்பிடலாம். வீட்டுக்கு வரலாமா?” என்று விளையாட்டுக்கு கேட்டு வைத்தான்.

சஹானாவோ முட்டை கண்ணில் உருட்டி முடித்து “யா. சூர் வரலாமே” என்று மழுப்பினாள்.

ஆதேஷ் பளீரிட்ட புன்னகையில், “சும்மா விளையாடினேன். யூ கேரியான்” என்று நகர்ந்தான்.

அவன் சொன்னப்பிறகு அவ்விடம் விட்டு பறந்துவிட்டாள். பிரைஸ் அனவுன்ஸ் செய்யும் இடத்தில் தனது மாணவி மெடலும், கிப்ட் கப்பும் வாங்கி சென்றிட, அதன் பிறகும் ஆதேஷ் மாணவ மாணவிகள் வெற்றி கப்பை வாங்கும் போதும் அமர்ந்து கைதட்டலானாள்.
ஆதேஷ் அவளை கவனித்து சிநேகமாக புன்னகைத்தான்.

மேற்கொண்டு மூன்று மணிநேரம் ஆனப்பின் மாணவ மாணவிகளை வழியனுப்பி வைத்து, ஆதேஷ் சஹானா பக்கம் நடந்து வந்தான்.

“உன் ஸ்டூடண்ட் இன்னுமா பிரைஸ் வாங்கறாங்க?” என்று ஷூவை களைந்து தட்டி மணலை உதறி மீண்டும் அணிய துவங்கினான்.

“அவ பிரைஸ் வாங்கிட்டு அப்பவே போயிட்டா. உங்க ஸ்டூடண்டோட பெர்பாமன்ஸ் அண்ட் கிப்ட் வாங்கியதை பார்த்தேன்.” என்று கூறவும், “எனக்காக இருந்தியா?” என்று கேட்டு பனிமனிதனாய் நின்றான்.

“ம்ம்” என்றதும் ஆதேஷ் இதயத்தில் பனிச்சாரலாய் இதயம் குளிர்ந்தது.

அங்கிருந்த டேப் வாட்டரால் முகமலம்பியவன், “வீட்டுக்கு போகலை?” என்று கேட்டான்.

“போய் தனியா இருக்கணும். போரடிக்கு அதான் ஊர்சுத்திட்டு பொறுமையா போறேன்” என்றதும் ஆதேஷ் ‘அதானே’ என்பதாக பார்த்து வைத்தான்.

“பூரி உருளைகிழங்கு மசாலா டின்னர் ஓகேனா வீட்டுக்கு வாங்களேன்.” என்று அழைக்க, “விளையாடதே சஹானா, இருக்கற அசதிக்கு வந்துடுவேன். செம பசி.” என்று கூறவும், “இங்கிருந்து நாலு தெரு என் வீடு?” என்றதும் தான் நினைவு வந்தவன், “அட ஆமால அதான் பூவாசமா வீசுச்சு.” என்று ஐஸ்மழையை பொழிந்தான்.

அதன் பின் அவனை சஹானா தன் வீட்டிற்கு அழைத்து சென்றாள்.

-தொடரும்.
-பிரவீணா தங்கராஜ்

அத்தியாயம்-22

      சாக்ஷி பிடிவாதமாக வேதாந்த் பற்றி எதையும் உரைக்காமல் காதில் பஞ்சை அடைத்துக் கொண்டாள்.

  மென்பனி, சஹானா இருவரும் கடைசி வரை வேதாந்த் பெயரை உச்சரிக்காமல் கமுக்கமாய் இருந்த சாக்ஷியை கண்டு வியந்தனர்.

      “ஆன்ட்டி காபி போடுங்க குடிப்போம்.” என்று சஹானா கூறவும் பத்மா இடையில் கைவைக்க, “இவளிடம் பேசி டயர்ட் ஆகியிருப்பிங்க ஆன்ட்டி அதுக்காக சொல்லறேன். உங்க ஹெல்திற்காக” என்று ஐஸ் மழையை தலையில் வைக்க, அது பொய்யானது என அறிந்தும் பத்மா கிச்சனுக்கு நடையிட்டார்.

   மென்பனி, சஹானா இருவருமே “அவ லவ் சொன்னப்பிறகு நம்ம மேட்டரை சொல்வோம். அதுவரை நாமளும் கமுக்கமா இருப்போம்.” என்று கிசுகிசுத்து பேசிக்கொண்டு மிருதுளா பக்கம் வந்தார்கள்.

  “இவ ஏன் கண்ணெல்லாம் கலங்கியிருக்கா?” என்று மென்பனி கேட்க, “அம்ரிஷ் வந்தார்ல அவளிடம் ஏதோ பேசிட்டு சட்டுனு கிளம்பிட்டார். ஐ திங் என்னவோ லவ் ரிலேட்டட்டா பேசியிருக்கார்.” என்று சாக்ஷி கூறிட, இதுவரை பஞ்சை காதில் வைத்திருந்தவளை “காது கேட்குதாடி?” என்று மென்பனி கேட்டாள்.

   “அம்மா போனதும் ஒரு பக்கம் பஞ்சை எடுத்துட்டேன்” என்றவள் முகம் சுணங்கினாள் சாகஷி.

   “பெயின் இருக்கா?” என்றதும் “ஹெவியா இல்லை காலை ஊனமுடியலை.” என்று சோகமாய் உரைத்தாள்.

   “அம்ரிஷ் என்ன சொன்னார் மிருதுளா?” என்று மென்பனி ஆழம் பார்த்தாள்.

   “என்ன சொல்வார்? என்ன சொல்லணும்னு நினைக்கிறிங்க? இனி தொந்தரவு தரமாட்டேன்னு சாரி சொல்லி கிளம்பிட்டார். அவர் என்ன அர்த்தத்துல பழகியிருக்கார்னு உங்களுக்கும் தெரிந்திருக்கு அப்படி தானே?” என கோபமானாள் மிருதுளா.

   “அதுக்கு அழுவறியா?” என்று சஹானா கேட்க, சாக்ஷி சிரிக்கவும், “இங்க பாருங்க என்னை கிண்டல் பண்ணறிங்க. என்னை கிளறி ஏதாவது பேசினா அதுல ஹிண்ட் எடுக்க பார்க்கறிங்க, நான் எந்த சிக்கலிலும் விழலை. அரசியல்வாதி, நடிகன், பணக்காரன் எனக்கு யாரும் வேண்டாம். நான் எப்பவும் தனியா இருந்துக்கறேன்” என்று குலுங்கி அழுதாள்.

   ஒருத்தர் மாற்றி ஒருத்தர் அவளை ஆராய்ந்தனர். “இவ எதுக்கு அழுவறா?” என்று பத்மா வரவும் திடுக்கிட்டு எழுந்தவள் கண்ணை துடைத்தாள்.

   “அவ வந்த நேரம் சாக்ஷிக்கு உடம்பு சரியில்லைனு நினைக்கிறா ஆன்ட்டி” என்று சஹானா வாயுக்கு வந்ததை உருட்டினாள்.

  “எதுக்குடி இப்படி அடிச்சி விடற பிறகு அதுக்கும் யோசித்து தேம்பி தேம்பி அழுவா.” என மென்பனி கூறவும் மிருதுளா இரு தோழிகளையும் முறைத்தாள்

   “அவ டான்ஸ் கிளாஸ்ல விழுந்தா. இந்த மாதிரி திங்க் பண்ணமாட்டேன்.” என்று கூறிவிட்டு, “என்னால தான் இந்த அம்ரிஷ் கேங் கூட உங்களுக்கு  தலைவலி” என்றதும் பத்மாவோ “ஆங் உண்மை. நூத்துல ஒரு வார்த்தை. எதுக்கு அவ்ளோ பெரிய நடிகன் வீட்டுக்கு வந்துட்டு வந்துட்டு போகணும்.

    அவன் பார்வையே சரியில்லை. சாக்ஷியை பார்க்க வந்துட்டு மிருதுளாவையும் பார்க்கறான். சேசே இங்கயே இப்படி என்றால் எப்படி தான் தனியா அங்கயிருந்திங்களோ?” என்று புலம்பவும் குருபிரசாத்தோ பத்மாவை இழுத்து கொண்டு அடக்கி வைத்தார்.

   “அம்ரிஷை உனக்கு ஜோடி போட்டு பார்த்துட்டு இருக்காங்க இந்த ஆன்ட்டி” என்று கிளுக்கி சிரித்தாள் சஹானா.

   மென்பனியோ “ஏ சாக்ஷி அதனால தான்டி உனக்கு சடனா மேரேஜ் பத்தி பேசி போர்ஸ் பண்ணறாங்க. உனக்கு புரியலையா? அங்கிள் ஆன்ட்டிக்கு நீ அம்ரிஷை விரும்பறதா நினைக்கறாங்க.” என்று கதையாசிரியர் என்பதை நிரூபித்தாள்.

    “உன் கற்பனையை நிறுத்தறியா?” என்று சஹானா கூற, “இல்லை அப்படி நினைச்சி தான் பேசறாங்கனு இப்ப புரியுது. பிகாஷ் அம்ரிஷ் கூட டான்ஸ் ஆடின வீடியோவை பார்த்து பார்த்து என்னை பஸ்பமாக்கினாங்க.” என்று சாக்ஷி தலையை தாங்கினாள்.

   “நான் வேண்டுமின்னா என்னாலனு க்ளியர் பண்ணிடவா?” என்று மூக்கூறிந்து மிருதுளா பேசவும், “வேண்டாம் அம்ரிஷ் பத்தி உன்னோட ஒப்பீனியன் மட்டும் எங்களுக்கு க்ளியர் பண்ணு” என்று சாக்ஷி கேள்வி எழுப்பவும் வாயை மூடினாள்.

   என்னவென்று கூறுவது? அப்படியிருந்தும் தன் மனதை தோழியிடம் திறந்திடும் முடிவில், “எங்கம்மா இறந்ததும் அடுத்த ஆறுமாசத்துல எங்கப்பா திலகா சித்தியை கல்யாணம் செய்துக்கிட்டார். எங்கம்மாவோட வாழ்ந்த வாழ்க்கையை அவர் நினைச்சி பார்த்து நேரமெடுத்துக்கலை.
   இதே தான் அம்ரிஷும் செய்ய துடிக்கறார். இஷாவை விவாகரத்து பெற்றதும் எப்படி என்னை ரூட் விடறார்.
   அவர் மனசுல உண்மையான காதல் பதியலை. இன்னொரு துணை தேவைப்படுது. உடல் இச்சை இது தான் முன்னிலை வகிக்குது.

   அப்படியிருக்க நான் எதிர்பார்த்து ஏங்கற அந்த அன்பு எனக்கு பிற்காலத்துல கிடைக்காது.

    நான் தவறவிட்ட அன்பை, என் துணையிடம் ரொம்ப ரொம்ப எதிர்பார்க்கிறேன். எனக்கு சாதாரண மனுஷனிடம் பொறுமையா கிடைச்சாலும் ஓகே. இப்படி மேடையில மிளிரும் நடிகனிடம் அவசரமான காதல்ல விழுந்து மோகம் முப்பது நாள்ல நான் கசந்து, பிற்காலத்துல உதாசினமென்ற ஒன்று மட்டும் மிச்சமாக வேண்டாம்.

   அதனால எனக்கு அம்ரிஷ் வேண்டாம். எனக்கு சராசரி ஆண்மகனே போதும். இந்த ஆறடி உயரம், ஆப்பிள் கன்னம், சிக்ஸ் பேக் உடல், குறுகுறுக்கற கண்ணு, படத்துல நடிக்கறேன்ற பெயர்ல கூட நடிக்கிற நடிகையை கிஸ் பண்ணிட்டு இருக்கறவர், தினம் தினம் காஸப், கிசுகிசு எதுவுமே வேண்டாம்” என்றவள் தாரை தாரையாக கண்ணீரை உகுத்தவும், அவள் மனது அவள் தந்தை கேசவனை வைத்து அம்ரிஷை முடிவெடுப்பது புரிந்தது.

  மூன்று தோழியும் எந்த மாற்று கருத்தும் தரவில்லை. ‘அம்ரிஷ் அப்படி கிடையாது.’ என்று எப்படி உறுதி தருவார்கள். தங்கள் துணைகளிடமே காதலை சொல்லாமல் ஒரு முடிவெடுக்க நேரம் எடுத்து கொள்வதால் அம்ரிஷை பற்றி உடனே எதையும் பேசி முடிவெடுக்கவில்லை.

      நான்கு தோழிகளும் பிரச்சனையை ஒத்தி வைத்தனர். விவாகரத்து பெற்ற அம்ரிஷிற்கும், மனதால் குழப்பத்தில் சிக்கி தவிக்கும் மிருதுளாவுக்கும் நேரம் வேண்டுமென்று முடிவெடுத்தனர்.

அதனால் பணியிலிருக்கும் பள்ளியில் நடந்தவையை அரட்டை அடித்து, இரவு உணவை முடித்து கிளம்பினார்கள்.

  மிருதுளாவுமே தனியாக அவளுக்கு கொடுக்கப்பட்ட அறைக்கு சென்றிருக்க, தனியாக இருந்த சாக்ஷிக்கு வேதாந்திடமிருந்து ஏதேனும் மெஸேஜ் வந்துள்ளதா என்று ஆர்வமாய் தேடினாள்.

   இந்த இடைப்பட்ட நாளில் அவளோடு அவன் நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் குறுஞ்செய்தியில் வருகை பதிவு செய்திடுவான். இன்றோ குறுஞ்செய்தி கதவை தட்டவில்லையே.

    இங்கிருந்து சென்ற பொழுதும் ஏதோ இறுக்கமான முகத்தை அவன் வீசியது மனக்கண்ணில் வரவும், அம்ரிஷை தனக்கு ஜோடிப்போட்டு பேசிய பெற்றோரையும் கணக்கீட்டவளாக அவன் முகஇறுக்கத்திற்கு விடைக் கிடைத்தது.

  ஆயிரம் வாட்ஸ் பல்ப் முகத்தில் எரியவும் மனம் தெளிவாக, அவளாகவே வேதாந்த்திற்கு அழைத்தாள். ஆனால் அவனிருந்த கோபத்திற்கு அலைப்பேசியை எடுக்காமல் அலைக்கழித்தான்.

    குறுஞ்செய்தி அனுப்பி கேட்பாள் அப்பொழுது பார்க்கலாமென்று மிதப்பில் இருக்க, சாக்ஷி அறைக்கு பத்மா தலையணை தண்ணீர் பொத்தானோடு வந்து நின்றார்.

“இங்க வந்து ஏன் தூங்கறிங்க?” என்று கடுகடுக்க, “உனக்கு கால்ல அடிபட்டிருக்கு. பாத்ரூம் போக வர ஒரு சப்போர்டிற்கு வந்தேன். ஏன் வரக்கூடாதா? போன் பேச டிஸ்டபன்ஸா இருக்குமா?” என்று பேசவும், “நேத்து மாதிரி மிருதுளாவை வரச்சொல்லி பார்த்துக்கறேன்.” என்றதும் “நானே பார்த்துப்பேன்” என்று போனை பிடுங்கி கப்போர்டில் வைத்து மூடினார்.

   சாக்ஷிக்கு வெறி கூடியிருக்க வேண்டும். ஆனால் மிருதுளாவுக்கு தாய்தந்தை இருந்தால் அம்ரிஷை ஏற்பாரா? கட்டி கொடுப்பாரா? பெற்றோர் மனநிலை என்ன? என்று ஆராயவும் அம்ரிஷை ஏன் மறுக்கின்றனர் என்று அறிந்து அதற்கேற்றது போல தோழி வாழ்வில் முடிவெடுக்கவும் விட்டு பிடித்தாள்.

  என்ன தான் தோற்றம், நடை, உடை, பாவணை என்று குணத்தில் தங்கள் பார்க்கும் விதம் வேறு. பெற்றோர் பார்வை வேறு அல்லவா?!

மிருதுளாவுக்கு இங்கே பெற்றோர் என்பவர்கள் ஒப்புக்கு இருப்பவரே. தோழிகள் மூவரும் தானே பெற்றோரின் இடத்தையும் நிரப்ப வேண்டும்.

தன் பெற்றோர் எந்தெந்த காரணத்தை அடுக்குகின்றனரோ அதில் அம்ரிஷின் நிறை குறை அவர்கள் கண்ணோட்டத்திலும் அறிந்திட பொறுமைக்காத்தாள்.

    இரு நாட்களும் எவ்வித பிரச்சனையின்றி உருண்டோடியது.  வேதாந்த் மனம் கேளாது சாக்ஷியை காண மதியம் போல வந்தான்.

   அம்ரிஷை அழைத்து வராததால் பத்மா மனம் நிம்மதியடைந்தது.
   வீட்டில் மிருதுளா, குருபிரசாத்தும் வேலைக்கு சென்றிருக்க, பத்மா மட்டும் இருந்ததால் சாக்ஷியின் பொற்பாதங்களை பிடித்து ஆராய்ந்த கணம், பத்மா வேதாந்திற்கு சர்பத் எடுத்துவர சென்றிருந்தார்.

   அவளது காலை பிடித்து வலியை ஆராய்ந்தவனிடம், “இரண்டு நாளா எந்த மெஸேஜுக்கும் நீங்க ரிப்ளை தரலை? என்ன காரணம்?” என்று அன்னை வரும் முன் கேட்டுவிட்டாள்.

அவனோ சாவதானமாக “பொண்ணு பார்க்கற பங்ஷன் முடிஞ்சுதா? இல்லை இனி தான் ஆரம்பமா?” என்று நக்கலாய் கேட்டான் வேதாந்த்.

   அதன் பின் சாக்ஷி முறுவல் புரிந்து, “அம்ரிஷ் மிருதுளாவை பார்க்க இரண்டு முறையும் வந்தாரா. அப்பா அம்மா அதை தப்பா எடுத்துக்கிட்டாங்க. அம்ரிஷ் என்னை தான் தேடிவந்து விரும்பறதா?” என்று சிரித்தாள்.

  புருவம் இடுக்கி ‘என்ன?’ என்பதாய் பார்த்தவனுக்கு மேலும் உரைத்தாள்.

  தாய் தந்தையர் அம்ரிஷை தான் காதலிப்பதாக எண்ணி பொண்ணு பார்க்க முடிவெடுத்ததை அறிவித்தாள்.

  இன்னமும் தன் ஈன்றவர்களுக்கு அம்ரிஷை காதலிக்கவில்லை என்று உரைக்காமல் சுற்றுவதையும் மொழிந்தாள்.

   வேதாந்திற்கு இரு தினமும் நெருஞ்சிமுள்ளாக அழுத்தியா பாரம் குறைந்தது. வழக்கமாய் உதிர்க்கும் வசீகரமான புன்னகையை அளவோடு சிந்தியவன், அவளது கால்களை மென்மையாக அழுத்தம் கொடுத்து, பாதத்தில் முத்தமிட்டான்.

  அவன் வாய்திறந்து உரைக்காத காதலை, தன் செயலால் பரதமாடும் சாக்ஷி பாதத்தில் மென்முத்தமிட்டு காதலை பறைச்சாற்றினான். சாக்ஷி திடுக்கிட்டவளாய் பேச்சற்று விழித்தாள்.
  
   அங்கே கண்ணாடி டம்ளர் உடைப்பட, வேதாந்த்-சாக்ஷி திரும்ப, பத்மாவோ அதிர்ச்சியில் மூழ்கியிருந்தார்.

   “என்ன பண்ணிட்டுயிருக்கிங்க தம்பி. உங்க பிரெண்ட் அம்ரிஷ் என் மகளை விரும்பறார். நீங்க அவ காலை பிடிச்சி? சேசே ஏன் நண்பருக்கு துரோகம் செய்யறிங்க. முதல்ல நீங்க வெளியே போங்க.” என்று முகம் சுழித்தார்.

  என்ன தான் அம்ரிஷை பற்றி அறிந்து வைத்தாலும், ஏனோ மகளின் காலை பிடித்து வேதாந்த் முத்தமிடவும் அம்ரிஷிற்காக பாவப்பட்டதால் கத்திவிட்டார் பத்மா.

    வேதாந்த் மெதுவாக எழுந்தவன் தன் கால் சட்டை பையில் கையை விடுத்து தன் மனதை சமன் செய்து தயார்ப்படுத்தி, “ஆன்ட்டி அம்ரிஷ் சாக்ஷியை விரும்பலை. மிருதுளாவை விரும்பறான்.

   நான் தான் சாக்ஷியை விரும்பறேன். நான் வேதாந்த் நரம்பியல் டாக்டர்னு மட்டும் தான் உங்களுக்கு தெரியும்.

  என் மீதி பயோடேட்டா கூடிய சீக்கிரம் தர்றேன். இப்ப மினி அப்டேட் தர்றேன். எங்க அப்பா விக்னேஷ்வரன் அம்மா ராதிகா கே.கே.நகர்ல வசிக்கறோம். நான் கே.கே.நகர்லயே நரம்பியல் மருத்துவனா க்ளினிக் வச்சியிருக்கேன். எனக்கு ஒரு அண்ணன் அவர் பெயர் நிஷாந்த், வக்கீலா இருக்கார்.

    முறையா அப்பா அம்மாவோட வந்து சாக்ஷியை இன்னொரு நாள் பொண்ணு பார்க்கறேன். ஆனா உடனே கல்யாணம் எல்லாம் நடத்த முடியாது. ஏன்னா எனக்கு முன்ன எங்க அண்ணா இருக்கார். அவருக்கு மேரேஜ் ஆகலை. எப்படியும் கொஞ்ச நாளாகும்.

     உங்க பொண்ணு என்னை தான் விரும்பறா. விரும்பற தானே சாக்ஷி?” என்று கேட்டதும், சாக்ஷி திருதிருவென விழித்தாள்.

“என்னிடம் பதில் தெரியாம எங்க அம்மாவிடம் இஷ்டத்துக்கு பேசிட்டு இருக்கிங்க.” என்றுரைத்தாள்.

   “விரும்பறியா இல்லையா? Say Yes or No” என்று கேட்டவனை உதைக்க வேண்டும் போல இருந்தது.

  தன் அன்னை எதிரில் கேட்கின்றான், பதில் தரமுடியுமா? என்று விழிக்க, சாக்ஷியருகே பத்மா வந்து, “காதலிக்கறியா? யாரை காதலிக்கற?” என்று எரிச்சலாய் கேட்டார். இங்கு வந்ததிலிருந்து அம்ரிஷ் சாக்ஷி என்று தலையை பிய்த்து கொள்ளாத குறையாக திண்டாடுவது பத்மா தானே.

    “சொல்லுடி” என்று அதட்ட, ஆள்காட்டி விரலால் வேதாந்த்தை சுட்டிகாட்டினாள். வேதாந்த் உதடுவிரிந்து புன்னகைக்க, சாக்ஷியோ ‘இப்படி கட்டன்-ரைட்டா பதில் சொல்ல வச்சிட்டானே. அம்மா என்ன ரியாக்ஷன் தரப்போறாங்களோ’ என்று பயந்தாள். எதையும் அன்னை தந்தையிடம் மறைத்து கூறாதவள். காதலிப்பதை கூட தானாக அன்னையிடம் உரைத்திடும் முடிவில் இருந்தாள். இப்படி வேதாந்த் வெட்டு ஒன்று துண்டு இரண்டாக பதிலை கேட்டு நிற்பானென்று கனவிலும் நினைக்கவில்லை.

-தொடரும்.
பிரவீணா தங்கராஜ்.

அத்தியாயம்-21

     அங்கிருந்த காபி ஷாப்பில் பெரும்பாலான காதலர்கள் அருகருகே தான் உரசி அமர்ந்திருந்தனர். அதனாலோ என்னவோ சஹானா ஆதேஷ் இருவரையும், யாரும் திரும்பி பார்த்திடவில்லை.

  சஹானாவிற்கே சற்று அசௌகரியம் தோன்றிட, “இங்க பாருங்க ஆதேஷ் இந்த இடுப்பை பிடிக்கற வேலை வேண்டாம் விடுங்க” என்று கூறவும், “ஃபைன் விடறேன். பட் ஒன் கண்டிஷன். உன்னோட பேசணும். எந்திரிச்சு ஓடக்கூடாது.” என்று பதில் கேள்வியை முன்வைத்தான்.
 
   அவளோ அவன் பிடியை தளரவிட்டால் போதுமென்று தோன்ற, “இது என் போன் இதை வச்சிக்கோங்க. நான் உங்களிடம் பேசிட்டு வாங்கிக்கறேன்” என்று திட்டம் தரவும் சரியென்று போனை வாங்கி இடையை விடுவித்தான்.

  வேகமாய் ஆதேஷிற்கு எதிரே அமர்ந்தாள். அதன் பின்னே ஆதேஷ் சஹானா முகத்தை தெளிவாக கண்டான். சஹானா முகமெல்லாம் முத்து முத்தாய் வேர்த்திருக்க, தண்ணீர் குவளையை எடுத்து, சில்லென்ற நீரை கண்ணாடி டம்ளரில் ஊற்றி, அவள் முன் நீட்டினான்.

   அவனை திட்டியபடி வாங்கி பருக, பாதி உடையில் சிந்தியது. அதற்கு வேறு கள்வனாய் சிரித்து டிஸு பேப்பரை கொடுத்தான்.

  “என் நேரம்” என்றவள் வாங்கி உதடு தாடை கழுத்தை துடைத்தாள்.
 
    ஆதேஷ் அவளாக கேட்கட்டும் என்று “டூ ஹாட் வெல்வேட் காபி” என்று ஆர்டர் தந்துவிட்டு சஹானாவை கண்டு மற்ற இடத்தை ஆராய்ந்தான்.

  ஹாட் வெல்வெட் காபி வந்ததும் பெருமூச்சை வெளியிட்டு “முதல்ல நீங்க அம்ரிஷ் மிருதுளாவை லைக் பண்ணறார்னு சொன்னிங்க. அதுக்கு பயந்து தான் உடனடியா நாங்க கொடைக்கானல்ல இருந்து இடத்தை காலிபண்ணியது.

   உங்களுக்கு பிராப்ளம் வந்திடக்கூடாதுனு நாங்க பார்த்து டிசைட் பண்ணி இடத்துலயிருந்து கிளம்பினா, இதென்னங்க தமிழ் மென்பனியிடம் கதைக்கு கமெண்ட்ஸ் பண்ணி பேசறார்.
 
இங்க பாருங்க தினசரி கதைக்கு வரலை. முந்தைய இரண்டு கதைக்கும் கமெண்ட்ஸ் பண்ணி அதுல லூப் மெஸேஜா பேசிட்டு இருக்கார். பகிரங்கமா பேசறதை இந்தளவு என்றால், இன்பாக்ஸில் எந்தளவு க்ளோஸோ?

  எனக்கு ஒன்னு புரியலை. அதெப்படி  மிருதுளாவை அம்ரிஷும், தமிழ் மென்பனி, கால் உடைந்து போன சாக்ஷி கரெக்ட் வேதாந்த் வர்றார். ஆளாளுக்கு ஒருத்தியை நீங்களா சூஸ் பண்ணியிருக்கிங்க. நீங்க ஏதோ திட்டம் போட்டு பழகறிங்க?” என்று ஆதேஷ் முன்பு பெண்களை குற்றம் சாட்டிய அதே பாயிண்டை பேசவும் ‘வாட் எ கோஇன்சிடெண்ட். என்னை மாதிரியே யோசிக்கறா’ என சிரித்தான்.

   “ஹல்லோ இங்க நான் பேசிட்டு இருக்கேன். சிரிக்கறிங்க. என்னை பார்த்தா பைத்தியக்காரியா தோனுதா?” என்று சூடாக வார்த்தை வரவும், “ஹாட் வெல்வட் காபி பெயர்ல ஹாட் இருக்கறதால ஹாட்டா பேசணுமா? சஹானா நானும் தான் உன்னோட கடலை வறுக்கறேன். அதையும் ஆட் பண்ணிக்கோ. அண்ட் ஒன் மோர் மைண்ட்ல வச்சிக்கோ. நான் தான் எங்க செட்ல உன்னை முதல்ல விரும்பறதை வெளிப்படையா ஒத்துக்கொண்டவன்.

   மத்தவங்க எந்த கட்டத்துல டிஸ்டன்ஸ் மெயிண்டெயின் பண்ணறாங்கனு எனக்கு தெரியலை.
   அப்பா அம்மா இல்லாம டென்த்லயிருந்து ஹாஸ்டல்ல வளர்ந்ததால, எனக்கு இந்த நாகரிகம் டிசன்ஸி எதுவும் யாரும் சொல்லிதரலை. ஏதோ மனசுக்கு பிடிச்சி வாழணும்னு மட்டும் தான் முடிவெடுத்தவன் நான்.

   அதனால முட்டிக்கொண்டு ஆரம்பிச்ச நம்ம பிரெண்ட்ஷிப்பை, லவ்ல தொடர ஆரம்பிச்சு, கல்யாணத்துல முடிக்க குறிவச்சிருக்கேன். என் எய்ம் சரியா இருந்தா நீயும் என்னை விரும்பி அக்சட் பண்ணுவ.

    இன்னிக்கு நீ என்னிடம் சண்டைப்போட இங்க வரச்சொல்லியிருக்கலாம். பட் நான் கிளம்பும் போது நீயா விரும்பறதை சொல்ல கூப்பிட்டியோனு பலவித கனவோட ஆசையோட கிளம்பினேன். என் கனவு ஆசை எதுவும் நிராசையா போகவேண்டாம். அதனால தான் நீ சொல்ல எதிர்பார்த்ததை நானே சொல்லிட்டேன். உன் பதிலை மட்டும் பொறுமையா சொல்லு.

  அப்பறம் தமிழ் மட்டும் மென்பனிக்கு ரூட் விடலை. அவளும் தான் ரிப்ளை பண்ணறாங்க. ஒருவேளை அவளுக்கு தமிழ் மேல காதலிக்கற ஆசையிருந்தா தடுத்திடாத. நம்ம காதல் எந்த நிலைனு எனக்கு தெரியாது. என் பிரெண்ட் லவ் மட்டுமாவது ஜெயிக்கணும்.
    நானாவது டென்த்லயிருந்து ஹாஸ்டல். அவன் பிப்த்லயிருந்தே ஹாஸ்டல் லைப்ல தான் வாழறான். மென்பனி அவன் லைப்ல வந்தா நல்லாயிருக்கும்.” என்று எழுந்தான்.

   சஹானாவோ திகைத்து விழிக்கவில்லை. எல்லாமே அவள் எதிர்பார்த்தது தான். என்ன பதில் தான் இன்னமும் காலதாமதம் செய்ய மனம் முடிவெடுத்தது. இத்தனை அவசரம் எதற்கென்று நிறுத்தியிருந்தாள்.
  
  ஆதேஷ் அவளை தாண்டி நடக்க சொடக்கிட்டாள்.

   ஆதேஷ் புருவம் சுருக்கி சஹானாவை காண, “ஹல்லோ 420?” என்று கூற, “வாட்?” என்று முழித்தான்.

   “ஹாட் வெல்வெட் காபி ப்ரைஸ் 210rs மேன். என்னை கேட்காமலே இரண்டு ஆர்டர் தந்துட்டு குடிச்சிட்டு அப்படியே ஓடுற. 420rs பில் பே பண்ணிட்டு போ” என்று கூறவும், ஆதேஷோ வாலெட் எடுத்து 250rs வைத்தவன் “என்னோடது 210rs பேலன்ஸ் 40rs டிப்ஸ். நீ தானே இங்க பேச கூப்பிட்ட நீ குடிச்சதுக்கு நீயே பே பண்ணு” என்றவன் அவள் போனையும் அவள் கையில் திணித்தவன் அவ்விடம் விட்டு சென்றான்.

   “யூ.. யூ.. லவ் சொல்லிட்டு போறவன் காதலிக்கற பொண்ணுக்காக 210rs கூட கொடுக்க மாட்டானாமா இவன். இடியட் ஸ்டுபிட்” என்று அர்ச்சித்து 200rs எடுத்து வைத்து எழுந்தாள்.

    மனம் போன போக்கில் மென்பனி தமிழ் உரையாடலை எல்லாம் மீண்டும் மீண்டும் பார்த்து மென்பனியை காண சென்றாள். அப்படியொன்றும் காதல் வசனத்தில் மென்பனி தமிழ் பேசிக்கவில்லை. ஆனால் நெருக்கமானவர்கள் பேசிக்கொள்ளும் முறையாக தோற்றுவித்தது. ஏற்கனவே மென்பனியோடு சாக்ஷியை காண வேண்டுமென்று பேசி வைத்திருக்க, வேறெந்த முடிவும் எடுக்காமல் தோழியை காண மட்டும் சிந்தையில் பதித்து ஸ்கூட்டியை கிளப்பினாள்.

   அவள் ஸ்கூட்டி சென்றதும் ஆதேஷ் கார் கிளம்பியது.

  மென்பனியிடம் லாண்ட் மார்க் கூறி சஹானா காத்திருக்க, இருவரும் சந்தித்து சாக்ஷி வீட்டிற்கு பயணமானார்கள்.
    “சாக்ஷியை பார்க்க அம்ரிஷ் வந்தாராம்” என்று மென்பனி தான் ஆரம்பித்தாள்.

   “மிருதுளாவை பார்க்க வந்திருப்பார். சாக்ஷியை பார்க்க வேதாந்த் வந்திருப்பார்.” என்று பட்டென ஆதேஷிடம் பேசிய தோரணையிலேயே பதிலை தந்தாள் சஹானா.

    “ம். அம்ரிஷ் மிருதுளா பத்தி என்ன திங்க் பண்ணிருக்க?” என்று மென்பனி கேட்டாள்.

   “அம்ரிஷ் ஆக்டர். மேரீடாகி டிவோர்ஸ் வாங்கியிருக்கார். அவர் எந்த தாட்ஸ்ல பழகறார்னு தெரியலை. ராஜபாண்டியன் மாதிரி யோசித்தா இம்மிடியட்லி அவர் வந்து போறதை ஸ்டாப் பண்ணணும். அதை தாண்டி மனதார காதலிப்பதா சொன்னா… அதை மிருதுளா தானே முடிவெடுக்கணும்.

    நாம பிரெண்ட் அவ்ளோ தான். ஒருத்தியோட பெர்சனல்ல சாதகம் பாதகம் சொல்லலாம். மத்தபடி டிஸிஷன் இது தான் எடுக்கணும்னு சொல்லமுடியாதே.” என்று சஹானா கூறினாள்.

   “அப்சலூட்லி சஹானா இதே தான் நீ சொல்வனு நினைச்சேன். இதே பதில் இதுக்கும் தானா?” என்று புகைப்படத்தை காட்டினாள். வண்டியை ஓட்டியபடி இடது பக்கம் காண போனில் ஆதேஷ் காபி ஷாப்பில் இவளோடு கொஞ்ச நேரம் முன் இருந்த புகைப்படத்தை வெளியிட்டு இருந்தான்.

சஹானா குனிந்திருந்த நேரம் செல்ஃபீ எடுத்திருப்பான் போல. இவள் முகம் தான் என்று அறியயியலாது.

   மென்பனி தற்போதும் அதே உடையோடு சஹானா வரவும் நேரத்தை கணக்கிட்டு “சோ இப்ப ஆதேஷை பார்த்துட்டு வர்ற? அவனுக்கும் உனக்கும் என்ன சம்பந்தம்?” என்று கேட்டாள்.

வண்டியை ஓரமாய் நிறுத்தி ஹெல்மெட்டை கழட்டியவள் தன் ஹாண்ட்பேக்கிலிருந்து போனை எடுத்து மென்பனியின் பழைய கதையில் தமிழ் கமெண்ட்ஸ் செய்தவையை சுட்டிக்காட்டி, “இதுக்கு என்ன அர்த்தமோ அதே தான் இதுக்கும்” என்றுரைத்தாள்.

   “நான் தமிழை விரும்பலைனு சொன்னா?” என்று மென்பனி கேட்க, சஹானாவோ வேகமாய் “நானும் ஆதேஷை விரும்பலை” என்றாள்.

   “நான் தமிழை விரும்பறேன்னு உண்மையை ஒப்புக்கொண்டா?” என்று மென்பனி கேட்க, “நானும் ஆதேஷை விரும்பறதை மறுக்க மாட்டேன்” என்றாள் சஹானா.

     சாக்ஷி, மிருதுளா, மென்பனி, சஹானா இந்த நால்வரிலும் இரு அணிகள் உண்டு.
     சாக்ஷி, மிருதுளா ஒரு அணி. மென்பனி, சஹானா ஒரு அணி.
  
   மிருதுளா எப்படி உரிமையாக சாக்ஷி வீட்டில் வரமுடிவெடுத்தாளோ அதுபோல மென்பனி, சஹானா இருவரும் ஒன்றுக்குள் ஒன்று. இருவரின் ரகசியமும் ஒருவருக்கு ஒருவர் கூறாததே இருவருக்குள் ஒரு மாயத்திரையை உண்டாக்கியது. இன்று அது உடைந்தது.

  இருவரும் ஒரே நேரத்தில் சிரித்தனர்.

  “எருமை”
  “பன்னி”
   “டாக்”
    “பப்பல்லோ” என்று மாறி மாறி திட்டிக்கொண்டார்கள்.

   “என்னிடம் தானே முதல்ல சொல்லிருக்கணும்.” என்று சஹானா கேட்க, “நான் இன்னமும் தமிழிடம் நான் அவரை விரும்பறதை சொல்லலைடி” என்றாள் மென்பனி.

   சஹானாவோ “நானும் ஆதேஷிடம் இதுவரை விரும்பறதை சொல்லலை. எனக்குமே என்ன மாதிரி உணர்வுனு முதல்ல தெளிந்து, அவர் விரும்பினா உன்னிடம் சொல்லலாம்னு முடிவெடுத்தேன். மத்தபடி மறைக்க ஆசையில்லை மென்பனி.” என்றதும் மென்பனியோ புரிவதாக தோளைதட்டி கொடுத்தாள்.

  “ஓகே ஆதேஷ் என்ன சொன்னார்? காபி வித் கியூட் காட்ஸில்லா போட்டிருக்கார்” என்று மென்பனி உரைத்தப் பின்னரே, “என்னது காட்ஸில்லாவா?” என்று போனை பிடுங்கி பார்த்தாள்.

  முகம் மறைத்து அவளை காட்டி கொடுக்காமல் சர்வ ஜாக்கிரதையாக போட்டிருந்தான் கேப்ஷன் தான் ‘கியூட் காட்ஸில்லா’ என்றிருந்தது.

   “பார்றேன் இவன் லவ் சொன்னதும் ஓகே சொல்லனுமா? மறுத்ததுக்கு காட்ஸில்லாவாமே.” என்று பொங்கியவளை அமைதிப்படுத்தி “கியூட் என்ற வார்த்தையும் போட்டிருக்கார் சஹானா.” என்று குளிர்வித்தாள்.

  அதன் பின் சாக்ஷியை காண இரு தோழிகளும் இருசக்கர வாகனத்தில் வந்தார்கள்.

  தமிழையும் ஆதேஷையும் மாறி மாறி பேசி விரைவாகவே சாக்ஷி வீட்டில் வந்து சேர்ந்தனர்.

சாக்ஷியோ “இப்ப யாரை கேட்டு எனக்கு பொண்ணு பார்க்கறிங்க. இந்த உடைஞ்ச காலோட நான் சேலைக்கட்டி இரண்டு நாள்ல நிற்கணுமா? ஒரு சின்ன வளையல் கம்மல் வாங்கினா கூட என்னிடம் எந்த கலர்? ஜிமிக்கியா? பேன்ஸியா? ஸ்டோன் ஒர்க்கா என்று நிறைய அபிமானம் கேட்பிங்க. மாப்பிள்ளை மட்டும் எப்படி சடனா என்னை கேட்காம முடிவெடுத்திங்க?” என்று கடுகடுத்தாள்.

   குருபிரசாத் பொறுமையாக மகளின் வயதையும் தங்கள் கடமையும் முன்னிருத்தி பேசினார்.

  பத்மாவிற்கு அந்தளவு பொறுமை துளியும் இல்லை. “ஏன் யாரையாவது விரும்பறியா?” என்று பொரிந்து தள்ளினார்.

    சாக்ஷியோ “ஏன் யாரையாவது விரும்பினா தான் கல்யாணத்தை அவாய்ட் பண்ணுவாங்களா?” என்று உட்கார்ந்த இடத்திலிருந்து கத்தினாள். சாக்ஷியின் குரல் வீட்டுக்குள் நுழையும் சஹானா, மென்பனி இருவருக்கும் நன்றாகவே கேட்டது.

   ஏதோ பிரச்சனையா என்று அவளருகே வந்து உடல்நலத்தை கேட்க, பத்மாவோ “இதோ வந்துட்டாங்க. இனி நம்ம பேச்சை துளிக்கூட கேட்கமாட்டா. அவ பிரெண்ட்ஸுங்க சொல்லறது தான் வேதம்.” என்று புலம்பினார்.

   மென்பனியும், சஹானாவும் “வ்ராங் டைம்ல எண்ட்ரி போட்டுட்டோமோ?” என்று அவர்களுக்குள் கேட்டு கொண்டனர்.

     இதில் மிருதுளா வேறு கண்ணீரை உகுத்தி தோழிகள் வரவும் அவசரமாய் துடைத்து நடந்தாள்.

  “என்னாச்சு ஆன்ட்டி? எங்க தலை உருளுது? நாங்க என்ன செய்தோம். என்னைக்காவது உங்க பேச்சை மீறி ஏதாவது செய்தோமா?” என்று மென்பனி சாந்தமாய் கேட்டாள்.

  “நீங்க தானே? மிருதுளாவை அழைச்சிட்டு எங்கயாவது கொஞ்ச நாள் போகலாமானு, முன்ன இங்க மாநாடு போட்டு பேசினப்ப, அதெல்லாம் செய்யாதிங்க படிச்சி படிச்சி சொன்னா. என் பேச்சை கேட்காம நீ தானே கார் கொண்டு வந்த, அம்மாடி நீ தானே கொடைக்கானல்ல எங்க ஆன்ட்டி வீடு இருக்குனு இடம் எல்லாம் சொல்லி கூட்டிட்டு போனிங்க. நீங்க பேசாதிங்கடி. எனக்கு இதயவலியே வந்துடும். உங்க பிரெண்டை நான் பார்த்த பையனை கட்டிக்க சொல்லுங்க.” என்று எழுந்து செல்ல மிருதுளா அறைக்குள் அடியெடுத்து வைத்தாள்.

    “பேசாம மறுபடியும் ஒரு டூர் போட்டுடலாமா? இந்த பேரண்ட்ஸ் ஏன்பா இப்படியிருக்காங்க?” என்று சாக்ஷி கூறினாள். அடுப்பங்கரைக்கு நடையிட்ட பத்மாவோ வேகமாய் சாக்ஷி பக்கம் வர, மென்பனியோ “வீட்ல கல்யாணம் பண்ண சொன்னா பண்ணிக்கலாமே. ஏன் மறுக்கற?” என்று கேட்டாள். சஹானாவிடம் வேதாந்த்தை மனசுல வச்சி பேசுவதால் ஏதேனும் தோழி உரைக்கட்டுமென சீண்டினார்கள்.

   பத்மாவோ “கேளுங்கமா என்ன தான் மனசுல வச்சியிருக்கா?” என்று கூறவும் தோழிகள் சாக்ஷியை முற்றுகையிட்டனர்.

அவளோ வேதாந்த் பேச்சை தவிர்த்து “கல்யாணம் வேண்டாம்.” என்பதை மட்டும் திரும்ப திரும்ப கூறினாள்.
  

-தொடரும்.

அத்தியாயம்-20

அம்ரிஷ் மனமுடைந்து போவான் என்று எண்ணியதற்கு மாறாக, “ஆமா ஆன்ட்டி இஷா என் முதல் மனைவி. அவளோட ஒன்றரை வருஷம் வாழ்ந்திருக்கேன். இப்ப கருத்து வேறுபாட்டால பிரிஞ்சிட்டோம்.

அவளுக்கு அவளோட காதலன் கூட அஃபயர் இருக்கு. சோ அவனோட வாழணும்னு ஆசைப்பட்டு என்னை விவாகரத்து கொடுக்க கேட்டுட்டே இருந்தா.

அப்பாவும் அம்மாவும் குடும்ப மானம் போயிடும்னு வேண்டாம்னு தவிர்க்க பார்த்தாங்க. இஷாவோட அப்பாவும் அதை விரும்பலை. அதனால இஷாவுக்கு என் மேல செம கோபம். என் நேமை ஸ்பாயில் பண்ணி என் கோபத்தை கிளறி நானா விவாகரத்து கொடுக்க வச்சா. அப்பா அம்மா முதல்ல எதுனாலும் சேர்ந்து வாழ அறிவுரை செய்தாங்க. எப்ப என்னை டேமேஜ் பண்ணி பேட்டி தந்தாளோ, அப்பவே அம்மா அப்பாவும் விவாகரத்து கொடுத்துடலாம், அவ வேண்டாம்னு முடிவெடுத்துட்டாங்க. இப்ப மியூட்சுவலா விவாகரத்து பெற்று ஜீவனாம்சம் கோடிக்கணக்குல வாங்கிட்டா.

என்ன எனக்கு அவ கொடுத்த பட்டம் எல்லாம் அப்படி அப்படியே பேலன்ஸ் இருக்கு” என்றவன் பார்வை மிருதுளாவை நோக்கியது.

அம்ரிஷ் எதிர்பார்த்தது அந்த இடத்தில் ஒரு சிறு அணைப்பை. அதுவும் மிருதுளாவிடமிருந்து ஆசைப்பட்டான். அது அதிகப்படியாக தோன்றினாலும் காயப்பட்ட உள்ளம் எதிர்கால துணையாக அவளிடம் எதிர்பார்த்தது.

ஏனோ பெருத்த ஏமாற்றம். மிருதுளா கற்சிலையாக நின்றாள்.

“அம்மா போதும் அவங்க கிளம்பறாங்க. வழியனுப்பிட்டு வா, அப்பா அந்த மெடிஸன் வாங்கிட்டு வந்துடுங்க.” என்று சாக்ஷி தான் அடக்கினாள்.

வேதாந்த் பத்மா பேசவும் வாயடைக்க வந்தவனை தான் அம்ரிஷ் கைப்பிடித்து நிறுத்தி வைத்தான். அவனே பார்த்து பதில் தந்துக்கொள்வதாக கையில் அழுத்தம் கொடுத்தான்.

குருபிரசாத்தும் நாகரிகம் கருதி மனைவியை கட்டுப்படுத்தும் பார்வை பார்த்தார்.

“ஓகே அங்கிள் நாங்க கிளம்பறோம். ரிப்போர்ட் பார்த்துட்டு அகைன் என்னனு கால் பண்ணறேன்.” என்று வேதாந்த் அம்ரிஷை அழைத்து சென்றான்.

அவர்கள் சென்றதும் வீடே புயல் அடித்து ஓய்ந்தது போல ஆனது.

டாக்டர் அசோக் குமார் அப்பாயிண்மெண்ட் பெற்று ஆயின்மெண்ட் வாங்கிட்டு வந்து விடுவதாக குருபிரசாத் சென்றார்.

பத்மாவோ மகளிடம் ஏதேனும் கேட்டு சிங்கமுகம் காட்டுவாளென்று மிருதுளாவிடம் ஓடினார்.

அம்ரிஷ் எப்படி பழகினான். நல்லவனா? ஏன் இங்க எல்லாம் வர்றான்? ரொம்ப உயரத்துல இருக்கறவன் இங்க வரவண்டிய அவசியமில்லையே என்று ரயில் பெட்டியாக கேள்வியை நிறுத்தினார்.

“ஆன்ட்டி அது அவரோட பெர்சனல். சாக்ஷி பிரெண்ட்லியா பார்க்கறார். எனக்கு அவ்ளோ தான் தெரியும்.” என்று நழுவினாள்.

“என்னவோ இவ்ளோ பெரிய நடிகன் வீட்டுக்கு வந்துட்டு பேசிட்டு போறது எல்லாம் வியப்பா இருக்கு. யாராவது வீடு தேடி வருவாங்களா? இது ஏதோ தப்பாவே மனசுக்குபடுது. எங்கப் போய் நிறுத்தப்போகுதோ? அந்த ஆண்டவனுக்கு தான் வெளிச்சம்” என்று புலம்பி தள்ளவும் மிருதுளாவுக்கு மனம் சங்கடமாய் போனது. அவளுக்கு தெரியும் அம்ரிஷ் தனக்காக வந்தானென்று. ஆனால் பத்மா சாக்ஷிக்காக வந்ததாக தவறாக எண்ணிவிட்டார்.

இந்த ஒருமுறை அம்ரிஷ் வந்துவிட்டான். இனி வருவது சுலபமில்லை. அப்படி வந்தால் கடிந்திடலாயென்ற முடிவோடு இருந்தாள்.

மாலை கால் வலியோடு சாக்ஷி அசோக்குமாரின் க்ளிக்கிற்கு குருபிரசாத்தை அழைத்து சென்றாள்.

அசோக்குமார் வேதாந்த் கூட படித்த தோழனாக இருக்க வேண்டும். சாக்ஷி என்ற பெயரை கேட்டு பலமான கவனிப்பு வழங்கினான்.

குருபிரசாத்திற்கு அந்த கவனிப்பு கூட அம்ரிஷால் மகளுக்கு ராஜ உபசரிப்பென்று தவறாக கணித்தார்.

ஸ்கேன் எடுத்து பார்த்ததும் முதல் வேலையாக வேதாந்திற்கு அழைத்து சொல்லிட, அவனோ “ஓகேடா இனி நான் பார்த்துக்கறேன்.” என்று வைத்துவிட்டான்.

“காலுக்கு என்ன சார் ஆச்சு. இப்படி வலிக்குது” என்று முகம் சுணங்கி சாக்ஷி கேட்க, “உங்க ஆளு வேதாந்திடம் சொல்லிட்டேன் சிஸ்டர். யூ டோண்ட் வொர்ரி. அவன் பார்த்துப்பான்” என்று தனக்கு என்ன என்றதை கூறாமல் வேதாந்த் புகழாரம் சூட்டினார்.

சாக்ஷிக்கு தந்தையருகே இருக்க, இதென்ன இப்படி வேதாந்தை உங்க ஆளு என்று சொல்கின்றாரே என்று நினைக்க குருபிரசாத் அம்ரிஷ் சாக்ஷியை தான் ஜோடி போடுவதாக கவலைக் கொண்டார்.

குருபிரசாதிற்கு மகள் ஏற்கனவே திருமணமானவன் மீது ஆசை துளிர்விட்டதென்ற வருத்தம்.

வீட்டுக்கு வந்ததும், “என்ன சொன்னாங்க?” என்று பத்மா கேட்க, “அது டாக்டர் பையன் வந்து சொல்வார் போல. இப்ப எதையும் மூச்சுவிடலை.” என்று பொறுமி தள்ளினார்.

பத்மாவுக்கு அப்ப அந்த நடிகனும் டாக்டரும் திரும்ப வருவாங்களோ என்று நினைத்தார்.

பேயை நினைச்சிட்டு படுத்தா எதிரே பிசாசே வந்திடுமாம். அப்படி தான் வேதாந்த் அம்ரிஷ் இருவரும் வந்தார்கள்.

வேதாந்திற்கு இப்படி அம்ரிஷ் ஒட்டுண்ணியாக வருவது பிடிக்கவில்லை. என்ன தான் மிருதுளாவை பார்க்க வந்தாலும், விவாகரத்து வாங்கிய கொஞ்ச நாளில் இப்படி மிருதுளா பின்னால் சுத்துவது லேசான உறுத்தலை தந்தது.

அவனிடம் அதனை கூறி தவிர்க்க பார்த்தவனிடம், “ஏன்டா மனசல மாத்திக்கணும்னு ஒருத்தன் முடிவெடுத்தா உடனே மாறக்கூடாதா. உடனுக்குடன் மாறினாலும் தப்பா?

இஷா அஃபெயர்ல இருந்தது எனக்கு முன்னவே தெரியும். அப்படியிருந்தும் நேசித்தவன் தான். மேபீ வலுக்கட்டாயமாக நேசத்தை புதைச்சி வச்சியிருக்கலாம். இப்ப எனக்கான பெண்ணா மிருதுளாவை பார்த்ததும் மாறறேன். இதுல என்ன தப்பு. பத்து வருஷம் பன்னிரெண்டு வருஷம் என்று தன் கவலையை மற்றவர்களிடம் காட்டிடவேண்டுமா? என்று சாடினான்.

வேதாந்த்திற்கு கவலையாக போனது. அம்ரிஷ் மனம் மாற வேண்டும் என்ற நோக்கில் தான் கொடைக்கானல் சென்றது. தற்போது மிருதுளா மீது ஆசைக் கொண்டு பேசியவன் மணக்கவே சம்மதிப்பான், ஆனால் மிருதுளா பக்கமும் யோசிக்க வேண்டுமே?!

“அம்ரிஷ் நீ மாறியது தப்பில்லை டா. ஆனா மிருதுளா பத்தி கொஞ்சம் யோசி. ஏற்கனவே அவ சூசைட் செய்யற லெவலுக்கு எதுக்கு போனா? ஒரு அரசியல்வாதி அவளை இரண்டாதாரமா கல்யாணம் பண்ண கேட்டு அவ அதுக்கு நோ சொல்ல முடியாம முடிவெடுத்தா.

உனக்கும் மேரேஜ் முடிஞ்சு டிவோர்ஸூம் ஆகிடுச்சு. நீ அவளை கல்யாணம் செய்ய ஆசைப்பட்டாலும் அவளை பொறுத்தவரை நீயும் இரண்டாம் கல்யாணம் செய்ய போறதா இருந்தா அவ எப்படி சம்மதிப்பா?” என்றதும் அமரிஷிற்கு அப்பொழுது தான் இந்த கோணமே புரிந்தது.

அப்படியே உடைந்தது போல மாறினான். வேதாந்த் இதை சொல்லி இருக்க வேண்டாமோ என்று எண்ணினான்.

அந்தளவு அம்ரிஷ் நிலை பாவமாய் இருந்தது. “அம்ரிஷ் உன்னை காயப்படுத்த சொல்லலைடா. உனக்கு புரியாத காரணத்தை எடுத்து சொல்லறேன்.” என்று வேதாந்த் சரியான நண்பனாய் பேசவும் அம்ரிஷ் புரியுது என்பது போல கையை உயர்த்தினான்.

“இன்னிக்கு மட்டும் மிருதுளாவை பார்க்க வர்றேன்டா. எ லாஸ்ட் சான்ஸ்.” என்று கேட்டு நின்றவனை தான் தோளில் கைப்போட்டு அழைத்து வந்தான்.

மிருதுளாவை இன்றோடு பார்க்க முடியாத வலியோடு சோகம் தாங்கி வந்தவனின் முகத்தை கண்டு, குருபிரசாத் பத்மா இருவரும் மகளின் நிலை கண்டு வருந்துவதாக எண்ணினார்கள்.

ஏன் என்றால் சாக்ஷி கால் ஒரு மாதம் வரை ஓய்வில் இருக்க வேண்டும் என்று கூறவும் அம்ரிஷ் முகசோகமும் ஒத்துயிருந்தது. அம்ரிஷ் சாக்ஷி காதலிப்பதாக பெற்றோர் முதலிலிருந்தே தவறாக கருத மிருதுளாவிடம் வந்தான் அம்ரிஷ்.

தொண்டையை செருமி, “இதுவரை நமக்குள் மறைமுகமா இருந்த பனிபோர் உடைச்சிடலாம்னு உன்னை பார்க்க வந்தேன். ஆதேஷ் எங்க அம்மாவிடம் பேசியது, நீ அதை கேட்க நேர்ந்தது. அதனால என்னை பேஸ் பண்ண பயந்து அமைதியை கடைபிடிக்கற, நான் உன்னை விரும்பறது தெரிந்தும் அவாய்ட் செய்யற மிருது. எனக்கு புரியுது, நான் மேரீடாகி, டிவோர்ஸ் ஆனவன். உன்னை நேசிப்பது தப்பு தான். அதோட இந்த குறுகியகால இடைவெளியில் நேசத்தை வெளிப்படுத்தி இருக்க கூடாது. ஐ அம் சாரி. ஊருக்கே என்னை பிடிக்கும், சோ உனக்கும் என்னை பிடிக்கும்னு தப்பா நினைச்சிட்டேன். இனி தொந்தரவு பண்ண மாட்டேன், ஏதாவது உதவி தேவைப்பட்ட என்னை அணுகலாம். பை மிருது.” என்றவன் வேதாந்த்திடம் “வேதாந்த நான் கிளம்பறேன். மெய்யப்பன் வெளியே கார் கொண்டு வந்துட்டார். சாக்ஷி பை உடலை கவனிச்சிக்கோங்க. அங்கிள் அண்ட் ஆன்ட்டி கிளம்பறேன். தாங்க்ஸ்” என்றவன் மாஸ்க் எடுத்தணிந்து புறப்பட்டுயிருந்தான்.

மிருதுளா பேசவோ அங்கே மற்றவர்கள் பதில் சொல்லவோ நேரம் கொடுக்காமல் வெளியேறினான். வேதாந்த் இருந்து மருந்து மாத்திரை எல்லாம் எழுதி கொடுக்க, குருபிரசாத் புரியாமல் நின்றார்.

சினிமாவில் நடிக்கும் உச்சம் பெற்றவன் தன் வீடு தேடி வருவது எதனால்?குழப்பத்தில் மிதந்தவருக்கு கூடுதல் குழப்பம் தரவே பத்மா “இவளை பொண்ணு பார்க்க வருவதா இருக்கு. இப்படி கால்ல கட்டு போட்டுட்டு உட்கார்ந்து இருக்கா. டான்ஸ் கிளாஸ் எல்லாம் தேவையா? கல்யாணம் செய்தமா வெளிநாட்டுக்கு போனமா, பிள்ளை குட்டி என்று வளர்த்தமான இருக்காளா?” என்று புலம்ப, வேதாந்த் பார்வை சாக்ஷியை தழுவியது.

அவளோ சங்கடமாய் காணவும் லேசான அதிருப்தியோடு, “நானும் கிளம்பறேன்.” என்று பொதுவாய் கூறி நடந்தான்.

வேதாந்த் அவசரமாய் ஆதேஷ் போனிற்கு அழைக்க, அவனோ பிஸியாக சஹானாவிடம் போனில் கடலை வறுத்தவன், நேரில் அவளே சந்திக்க கேட்டால் விடுவானா? அவளுக்காக காத்திருந்தான். அதனால் வேதாந்த் அலைப்பேசி அழைப்பை புறக்கணித்தான்.

சஹானா தன்னை பார்க்க பேச இவனை போலவே ஆசைப்படுகின்றாள் என்று கை கடிகாரத்தை நொடிக்கு ஒருமுறை காண அவளோ நேரம் தாழ்த்தி வந்து சேர்ந்தாள்.

போனை எடுத்து முனங்கி கொண்டே தனது ஸ்கூட்டியை முறுக்கி வீட்டிலிருந்து கிளம்பினாள்.

அவள் கோபத்தின் அளவை வைத்து வண்டியின் வேகம் கூடியது. ஆதேஷை சந்திக்கும் இடத்திற்கு விபத்து இல்லாமல் வந்து சேர்ந்தாள்.

வந்ததும் வராததும் ஆதேஷ் பக்கதில் அமர, ”சஹானா?’ என்று ஆச்சரியமாக நினைக்கும் தருணம், போனை எடுத்து அவன் முன் காட்டி, “என்ன இதெல்லாம் ஆஹ்?” என்று சுட்டி காட்டவும், ஆதேஷ் அவள் காட்டியதை கண்டு திருதிருவென விழித்தவன், நான் என்ன சொல்ல வர்றேன்னா?” என்று ஆரம்பித்தவனிடம், “நிறுத்து ஆதேஷ், முதல்ல அம்ரிஷ் ஏதோ மிருதுளாவோட கனெட் பண்ணி லவ் சொன்னிங்க, இப்ப இவங்களா?” என்று கேட்டவளிடம், “இல்லை முதல்ல நாம அப்பறம் தான் மத்தவங்க லவ்” என்றவனின் பேச்சில் அருகே அமர்ந்திருந்தவள் மெதுவாக எழுந்தாள்.

ஆதேஷ் எழ விட்டால் தானே? “எதுவானாலும் பேசி முடிவெடுப்போம் சஹானா. ப்ளீஸ் சிட் டவுன்” என்றதும் அவள் அதை மீறி செல்லவும், வலுக்கட்டாயமாக அமர வைத்தான்.

வீம்பு பிடித்து நின்றவளை அதற்கு மேலும் கையை பிடிக்காமல் தளர்த்தி, இடையை வளைத்து அழுத்தி அமர வைக்க, அவன் கைகள் தீண்டியதில் பெண்ணவள் திக்குமுக்காடி தானாய் ஆதேஷ் அருகே அமர்ந்தாள்.

-தொடரும்.

அத்தியாயம்-19

   மிருதுளாவின் வாழ்க்கை காலையில் எழுந்து நிதானமாக பள்ளிக்கு கிளம்பி, சாக்ஷியின் அன்னை கையால் சமைக்கப்பட்ட உணவை தோழியோடு ருசித்து,  அவள் தந்தை குருபிரசாத்திடமும் டிவியில் வரும் செய்திகளை விவாதித்து, சாக்ஷியின் நடன பள்ளிக்கு செல்லும் வழியில் இவள் பள்ளியிருக்க, சாக்ஷியே மிருதுளாவை ஸ்கூல் வாசலில் விட்டுவிட்டு செல்வாள்.

  அதன் பின் சஹானா பள்ளியில் சந்தித்து பேசிக்கொள்வார்கள்.

  காலையிலிருந்து மாலை வரை பாடம் நடத்தும் பணியில் மூழ்கி போவாள் மிருதுளா. இடையே மதிய வேளையில் சஹானாவோடு சாக்ஷி அன்னை கொடுத்த உணவை சாப்பிடுவாள். மாலை மிருதுளா தனியாக பஸ் பிடித்து வீட்டுக்கு செல்வாள். மற்றபடி ராஜபாண்டியனால் எந்த ஆபத்தும் வரவில்லை. ஒருவேளை காத்திருந்து திட்டம் போடலாம்.

மதன் மட்டும் ஒரு நாள் வந்து பேசிவிட்டு சென்றான். அதுகூட அன்னை செய்த தவறுக்கு மன்னிப்பு கேட்டான்.
  மிருதுளா எப்பவும் போல நிதானமாக தம்பியிடம் பேசி வழியனுப்பிவிட்டாள்.

   மிருதுளா வாழ்க்கை இப்படி தான் சென்றது.

மென்பனியின் வாழ்வில் அவள் தினசரி கதையை, தமிழ் வாசித்து அதற்கு கருத்து வழங்கி, ஒரு வாசகனாய் பின் தொடர்ந்தான்.

   அதை தவிர தனிபட்டு ஆதேஷ் போல பேச முயற்சிக்கவில்லை. ஆனால் கதையின் கருத்து வழியாக பல துணைக் கருத்துகளில் எண்ணங்களை பகிர்வார்கள். பழைய கதைகளின் ஊடே பேச்சு என்பதால் அது தனிபட்டு மற்ற வாசகருக்கும் இவள் புதுக்கதையை வாசிக்கும் சஹானாவின் கருத்திலும் படவில்லை.

ஆதேஷ் தினமும் பேசுவான், தனியாக ஒரு நாள் வீட்டுக்கு அருகேயிருக்கும் காபி ஷாப்பில் எதச்சையமாக சந்தித்தனர். சஹானாவை பொறுத்தவரை எதச்சையமான சந்திப்பு. ஆதேஷ் திட்டமிட்டு வந்து சந்தித்து சென்றான்.

  சாக்ஷியும் வேதாந்தோடு அளவோடு பேசி நின்றாள்.

அன்று அப்படி தான் சாக்ஷி நடனபள்ளியிலிருந்து கிளம்பும் நேரம் கால் சுளுக்கு பிடித்தது. அதே வலியோடு வீட்டுக்கு வந்துவிட்டாள். சாதாரணமான ஸ்பிரே, தைலம் பூசினால் சரியாகிவிடுமென்று எண்ணினாள்.

  ஆனால் நேரம் செல்ல அதுவோ கால் வலி உயிரை வாட்டியது. வீட்டிலிருந்து வெளியே ஒரடி கூட நடக்க முடியவில்லை.
 
   டாக்டரிடம் செல்ல எழவேண்டுமே. அப்பொழுது தான் வேதாந்த் நினைவு வந்தது.

   “அப்பா என் போன்ல வேதாந்த் நேம் இருக்குல, அதுக்கு கால் பண்ணி நிலைமையை சொல்லுங்க அவர் வருவார்.” என்று கூற மிருதுளாவோ தோழி முகம் சுணங்கி வலியில் போராடவும் “அவர் நரம்பியல் டாக்டர் அங்கிள்.” என்று கூறியதும் மகளின் போனிலிருந்து எடுத்து அழைத்தார்.

   வேதாந்த் சாக்ஷியிடம் அழைப்பு என்றதும் வானத்திற்கும் பூமிக்கும் குதிக்காத குறையாக அழைப்பை ஏற்றான்.

  “சொல்லுங்க சாக்ஷி மேம்” என்று மரியாதையோடு விளித்தான். அதிலேயே குருபிரசாத் கொஞ்சம் தெம்பு வந்தவராக, “டாக்டர் வேதாந்த்?” என்று கேட்டார்.

  வேதாந்த் போனை உற்று நோக்கினான். சாக்ஷி போனிலிருந்து ஆண்குரல் என்றதும், விளையாட்டை ஏறக்கட்டினான்.
  
  “எஸ் நீங்க?” என்று கேட்டான்.

  “நான் சாக்ஷியோட அப்பா குருபிரசாத்.” என்று ஆரம்பிக்க, ‘என்னடா இது அவ அப்பாவிடம் நம்ம மேட்டரை ஓபன் பண்ணிட்டாளா? பட் நான் பிரப்போஸ் பண்ணலையே. அவளும் என்னிடம் லவ் பத்தி எதுவும் வாயை திறக்கலை. டேரக்டா அப்பாவிடம் சொல்லி என்னிடம் கல்யாணத்தை பத்தி பேச ட்ரை பண்ணறாளா?’ என்று எண்ணங்கள் அவனை வேறு விதமாக வழிநடத்தியது.

  அவன் எண்ணத்தை அணைப்போடும் விதமாக சாக்ஷி தந்தை குருபிரசாத் “சாக்ஷிக்கு கால் சுளுக்கு பிடிச்சிருக்கு. எழுந்து நடக்க முடியலை. கால் வேற வீக்கமா இருக்கு. ஹாஸ்பிடலுக்கு வரச்சொன்னா காலை கீழே வைக்க முடியலைனு அழுவறா, இந்த நம்பருக்கு கால் பண்ண சொன்னா” என்று விவரிக்க வேதாந்த் மானசீகமாக தனக்கு கொட்டு வைத்து கொண்டான். காதல், கல்யாணம் என்று வேகமாய் தான் எண்ணம் அலைப்பாய துவங்கிவிட்டதே.

  ஓவர் ஸ்பீடு வேண்டாமென்று நண்பர்களுக்கு சொல்லி சிலநாட்கள் பார்ப்போமென்று கூறியிருக்க இந்த இருபது நாளிலே இப்படி ஆசை வந்தால்?

   “அங்கிள் அட்ரஸை சொல்லுங்க நான் வர்றேன்” என்று கூறியதும் அவரும் மடமடவென உரைத்தார்.

    “ஓகே அங்கிள் நான் வந்துட்டு இருக்கேன்னு சாக்ஷியிடம் சொல்லுங்க” என்று துண்டித்து விட்டான்.

  வேதாந்த் யோசனைவயப்பட்டவனாக அம்ரிஷிடமும், தமிழ், ஆதேஷிடமும் கூறினான். சற்று வேகத்தடையிட்டு பழக கூறியதே வேதாந்த் தான். அப்படியிருக்க சாக்ஷியை பார்க்க போனால்? அதனால் நண்பர்களிடம் தெரிவித்தான்.

   “டாக்டரா தானே கூப்பிட்டாங்க. போய் என்னனு பார்த்து சுளுக்கு எடுத்து விடு போடா” என்று ஆதேஷ் கேலி செய்தான்.

தமிழ் அப்பொழுது தான் காஷ்மீர் மண்ணில் காலடி எடுத்து வைத்திருந்தான். ஏற்கனவே பத்து நாள் கொடைக்கானலில் கழிந்தது. இந்த இருபது நாள் சென்னையில் கழிய கிளம்பிவிட்டான். இதோடு ஆறு மாதம் வரை லீவு என்று கிடைக்காது. எப்படியும் போன் மட்டும் பழகுவான். அதுகூட தன் பணி இடம் சென்றால் போன் உபயோகிக்க கூடாது. லாக்கரில் உறங்கும். இவன் பனியில் உறங்க வேண்டும். அதுவரை காதலை வளர்ப்பானோ அல்லது கதையை வாசித்து மென்பனியின் எழுத்துக்கு மட்டும் அடிமையாவானோ?!

  இந்த வேதாந்த் அம்ரிஷிடமும் பகிர்ந்திருந்தான்.

     வேதாந்த் தன் டாக்டர் உடைமையை எடுத்து காரை இயக்கி சாக்ஷி வீட்டிற்கு வரும் போது ஒரு மணி நேரம் கூடுதலானது.
  
    “மச்சான் அப்பார்ட்மெண்ட் மாதிரி இல்லை. தனி தனி வில்லாவா இருக்கு. முகத்தை காட்டின மக்கள் சூழ்ந்திடுவாங்க. ஜாக்கிரதை டா” என்று கூறிவிட்டு வேதாந்த் கீழிறங்க, கதவு மணியோசை அடித்து காத்திருந்தான். கதவு திறந்ததும் அம்ரிஷ் வேகமாய் காரிலிருந்து வீட்டுக்குள் நுழைந்தான்.

  “ஏ.. யாருப்பா நீங்க?” என்று அலறியவரிடம் “அங்கிள் நான் தான் வேதாந்த் டாக்டர்.” என்று ஸ்டதஸ்கோப்பை கழுத்தில் போட்டு நின்றான்.

   “இ..இவரு?” என்று முகம் மூடியிருந்த அம்ரிஷை கேட்டார்.

  “வீட்ல யாரிருக்கா அங்கிள்?” என்று கேட்க, “ஏன் நான் என் மனைவி பத்மா, என் பொண்ணு சாக்ஷி அவ பிரெண்ட் மிருதுளா. ஏன் கொள்ளையடிக்க போறிங்களா?” என்று கேட்டதும் அம்ரிஷ் முகத்தை மறைத்தவையை களைந்தான்.

  “அம்ரிஷ்?” என்று குருபிரசாத் வாயடைத்து போக, “சாக்ஷி எங்க அங்கிள்?” என்று அம்ரிஷும் கேட்டான். எப்படியும் சாக்ஷி இருக்குமிடம் தன் ஜோடி இருப்பாளென்ற நம்பிக்கை.

    “டேய் ஆளா பறக்காதடா. நீ இப்போ விவாகரத்து ஆனவன். கொஞ்சமாவது பீலிங் இருக்கற மாதிரி சோகமா இருக்கியா? மிருதுளாவை பார்க்கற சந்தோஷம் தான் உன் மூஞ்சுல தாண்டவம் ஆடுது” என்று நண்பனை கட்டுப்படுத்தினான்.

  குருபிரசாத்திற்கு டாக்டர் வருவானென்று தயாராகியிருக்க, கூடவே நாயகன் அம்ரிஷ் வந்ததும் கைகால் கல்லாய் மாறியது போல  ஸ்தம்பித்து போனார்.

  ஹாலில் இருந்தே மிருதுளா நிற்பது தெரிய, நேராக அம்ரிஷ் உள்ளே நுழைந்துவிட்டான்.

  “ஹாய் சாக்ஷி எப்படியிருக்கிங்க? ஏதோ பிராக்சர்னு வேதாந்த் சொன்னா?” என்று வாயெல்லாம் பல்லாக ஆனந்தத்தோடு கேட்பவனை எந்த ரகத்தில் சேர்க்கயென்று வேதாந்த் தடுமாறினான். மிருதுளாவை கண்டு நமுட்டு சிரிப்பை உதிர்க்கவும் தவறவில்லை அம்ரிஷ். அவளோ புஸுபுஸுவென  கோபத்தில் மூச்சுவிடுவது தெளிவாக காட்டியது.

  வேதாந்தின் தடுமாற்றம் சாக்ஷியை காணும் வரை. அவளை கண்டதும், “வாட் ஹாப்பன் சாக்ஷி?” என்று கால் வீக்கத்தை கண்டு அருகே சென்று அவளை ஆராய்ந்தான்.

   பத்மாவோ டிவியில் கண்ட நாயகனை வீட்டில் கண்டதும் கணவரை பார்த்து திகைக்க, அவரோ இங்க வா என்று கண் ஜாடை காட்டினார்.

   பத்மா இரு ஆடவர்களை கண்டு பேந்தபேந்த விழித்து அறையிலிருந்து வணக்கம் வைத்து பேச்சற்று கணவரிடம் சென்றார்.

  “லேசா டான்ஸ் டீச் பண்ணிட்டு இருந்தப்ப ஸ்கிட் ஆகிடுச்சு. லைட்டா அப்பவே வலி இருந்தது. நான் தான் கிளாஸ் டிஸ்பெரல் பண்ணிட்டு வீட்டுக்கு வந்து ரெஸ்ட் எடுத்தா பெட்டரா இருக்கும்னு கவனிக்கலை. பட் இப்ப சிவியரா வலிக்கு. வீக்கமும் இருக்கு. காலை கீழே வைக்க முடியலை.” என்று அம்ரிஷ் வேதாந்த் இருவரிடமும் உரைத்தாள்.

சாக்ஷி காலை பிடித்து ஆராய்ந்து அவள் வீக்கத்தில் கைவைத்து “இங்க வலிக்கா? இப்போ? இப்போ, லைட்டா பெயின் இருக்கா தாங்க முடியாத வலியா?” என்று விசாரணை துவங்கினான் வேதாந்த்.

   “வலி தாங்கற லெவல் தான் பெயின் இருக்கு. ஆனா காலை கீழ வச்சா மட்டும் உயிர் போற மாதிரி வலிக்கு.” என்றதும் வேதாந்த் மெது மெதுவாய் ஆராய்ந்தான்.
எந்த நரம்பு எந்த விதமாக பயணித்து செல்லும் என்று அறிந்தவனின் கைகள் அவள் காலில் ஊர்ந்தது.

   தாய்தந்தையர் வேறு இருக்க, தயக்கமாய் இருந்தவளிடம், “பிராக்சர் இருக்கற மாதிரி தெரியலை சாக்ஷி. பிராக்சர் என்றால் இந்நேரம் வலி தாங்கியிருக்க முடியாது. நீங்க சும்மா இருந்தாலும் வலி சுருக்கு சுருக்குனு இருக்கும். இது சுளுக்கு தான். என்ன எசகுபிசகா சுளுக்கியிருக்கும். பரவாயில்லை என்னனு பார்த்திடலாம். எதுக்கோ ஒரு ஸ்கேன் பண்ணிடலாம். உங்க ஜாப் டான்ஸ் ஆச்சே” என்றவன் மருந்து மாத்திரையை எழுதினான். ஜெல், ஸ்பிரே என்று எழுதி முடித்து, “ஈவினிங் இதே ஏரியாவுல டாக்டர் அசோகன் இருப்பார். ஒரு ஸ்கேன் எடுத்துடுங்க. அவர் எனக்கு ரிப்போர்ட் அனுப்பிடுவார். அதுவரை இதை இரண்டு முறை யூஸ் பண்ணிடுங்க” என்று எழுதி கொடுத்தான்.

கூடுதலாக காலை பிசியோதெரபி டாக்டரை போல அமுக்கி விட்டான். அது பெண்ணவளுக்கு சுகமான வலியை தர, வேதாந்தை பார்வையால் விழுங்கவே ஆரம்பித்தாள்.

   அம்ரிஷ் கண்கள் மிருதுளாவை ஏறிட்டது. அவளோ சாக்ஷி பெற்றோர்கள் வெளியே இருக்கின்றதாக செருமினாள்.

  “நீங்க எப்படி வந்திங்க?” என்று அதன் பின்னே அம்ரிஷை கண்டு கேட்டாள் சாக்ஷி.

  “சும்மா தான் சாக்ஷி. இந்தபக்கம் வர்ற வேலையிருந்தது. உங்களை பார்க்கறதா வேதாந்த் சொல்லவும் சரி ஓரெட்டு பார்க்கலாம் வந்தேன். பிரெண்ட்லியா” என்றதும் ‘அதுசரி’ என்றவள் வேதாந்திடம் பார்வையை பதித்தாள்.

  அவனோ தோளைக் குலுக்கினான். மிருதுளா வந்ததிலிருந்து வாய் திறக்கவில்லை. ஏன் ஒரு நலன் விசாரிப்பு கூட பேசாமல் மரமாக நின்றாள்.
 
   வேதாந்த் அவனாக மிருதுளாவிடம் “என்ன மிருதுளா உங்க பிரெண்டை ஒழுங்கா கவனிக்க வேண்டாமா? பாருங்க கால் எப்படி வீங்கியிருக்கு. கொஞ்சம் பார்த்துகோங்க.” என்றவன் காலில் மென்மையாய் ஒரு அழுத்தத்தோடு பிசைந்தவன் இதமாய் பிடித்து கிளம்பவா என்பது போல நோக்கினான்.
 
    “அப்பா அம்மாவிடம் இன்ட்ரோ பண்ணலை.” என்றதும் மிருதுளா வேகமாய் “அங்கிள் ஆன்ட்டி” என்று அழைத்துவிட்டாள்.

  இன்னும் விட்டால் அம்ரிஷ் மிருதுளாவிடம் நெருங்கி நின்று ஏதேனும் பேசிவிடுவானோ என்ற பயம். சாக்ஷி தாய் தந்தையை அழைத்துவிட்டாள்.

  அம்ரிஷ் மீண்டும் ஒதுங்கி நின்றான். சாக்ஷி தாய் தந்தையர் வரவும், “அப்பா நான் சொன்னேன்ல ஆக்டர் அம்ரிஷ் டாக்டர் வேதாந்த்.” என்று அறிமுகப்படுத்தினாள்.

  அதற்குள் கிச்சனில் குருபிரசாத் பத்மாவிடம் தான் எண்ணியதை கிசுகிசுத்தார்.
  பத்மா தலையில் கைவைத்து தவித்தார். மகள் நடிகனை காதலிக்கின்றாளோ என்று தான் ஓடியது. அதுவும் ஏற்கனவே திருமணமாகி விவாகரத்து வாங்கியவனை.

   எதற்கும் வந்தவர்களுக்கு உபசரித்து அனுப்பும் முறைக்கு மாதுளை ஜூஸ் போட்டு எடுத்து வந்தார்.

  குருபிரசாத் பெயருக்கு பேச வேண்டுமேயென்ற காரணத்திற்காகவும், மகள் பத்து நாள் தங்கியதற்கு உணவும் இருக்க இடமும் அளித்தவரென்ற மரியாதைக்கும் இஷாவின் பேட்டியை தவிர்த்து விசாரித்தார்.
 
   “சாக்ஷி சொன்னா நீங்க தான் தங்க இடவசதி செய்து உணவெல்லாம் அரேஞ்ச் பண்ணியதா. ரொம்ப நன்றி சார்” என்று வணங்கினார்.

  “அய்யோ அங்கிள் கையெடுத்து கும்பிட்டு பெரிய மனுஷனாக்காதிங்க. நானும் ஒரு சராசரி மனுஷன். பால்ட் எங்க மேல தான். ஆதேஷ் மட்டும் வண்டியை தாறுமாறா ஓட்டலைனா, இவங்க தனியா போய் நிம்மதியா இருந்திருப்பாங்க. கார் பஞ்சர் ஆனதால தான் தனியா அந்த நைட் நேரத்துல விட்டுட்டு போக முடியலை.

  சொல்லப்போனா இவங்க நாலு பேர் பெர்த்டே செலிபிரேட் குக்கிங், டான்ஸ்னு டைம் ஓட்டவும் தான் எனக்குமே என் லைப்ல இருந்து வெளியே வர முடிஞ்சது.” என்று மனம் திறந்து பேசினான்.

  ‘டாக்டர் என்று என்னை அழைச்சிட்டு இவனிடம் பேசிட்டு இருக்காரே’ என்று பொறுமினாலும் தனியாக சாக்ஷியிடம் ‘மிருதுளா ஏதாவது பேசினாளா? என்ன சொன்னா?’ என்று இவன் கிசுகிசுத்து கேட்க, சாக்ஷியோ ‘அம்ரிஷ் எதுக்கு வந்தார். உங்க வேலையா?’ என்று சண்டை பிடித்தாள்.

   பத்மா சும்மா இல்லாமல் “டிவில வந்த பொண்ணு உங்க ஓய்ப் தானே தம்பி?” என்று கேட்க அங்கே நிசப்தம் ஆனது.

அம்ரிஷை இங்கு அழைத்து வரும் முன் சாக்ஷியிடம் ஒரு வார்த்தை கூறியிருக்க வேண்டுமோ என வேதாந்த் தாமதமாக நினைத்தான்.

-தொடரும்.
-பிரவீணா தங்கராஜ்

அத்தியாயம்-18

மிருதுளாவுக்கு கொடுக்கப்பட்ட அறையில் தனியாக அமர்ந்திருந்தாள்.

அடுத்து என்ன? என்ற பெரிய கேள்விக்கு முன் ஒருவரி பதில் கூட எழுதாமல் இருக்க, சாக்ஷி வந்தாள்.

“படம் பார்க்கலாமா? ஏதாவது சாப்பிடறியா?” என்று கேட்டாள் சாக்ஷி.

“எனக்கு ஏதாவது வேலை வேண்டும் சாக்ஷி. காலேஜ் தவிர்த்து ஒன்னும் தெரியாது இவளுக்கு என்ன வேலை தெரியும்னு திட்டாத.” என்று முன்னெச்சரிக்கையானாள்.

இதற்கு முன் சாக்ஷி வேலைக்கு போடி என்று பலதடவை கூறியும் எனக்கு என்ன தெரியும் வேண்டாம் என்று வீட்டு பறவையாக அடைக்காத்தது மிருதுளா தான்.

“சஹானாவோட ஸ்கூல்ல இங்கிஷிஷ் டீச் பண்ண கேட்டுயிருக்கா, போன்லயே சொல்லி வச்சிருக்கு. நாளைக்கு ஸ்கூலுக்கு போனா கேட்டு சொல்வா. உனக்கு முன்ன நாங்க உன் நலனுக்கு யோசிச்சிட்டு இருக்கோம். நீ மனம் விட்டு பேசு” என்று கைவைத்தாள்.

“உங்களிடம் பேசாம யாரிடம் பேசறது. இப்ப எனக்கு நானே எந்த மாதிரி நினைக்கிறேன்னு தெரியலை. லைப்பை ஏதோ வாழ்ந்தோம் செத்தோம்னு இருக்க முடிவு பண்ணியவ நான்.

இன்னிக்கு வாழறது யாருக்காவது உபயோகமாகணும், ஏதாவது சின்னதா பெயரை உருவாக்கணும்னு கனவுகளோட இருக்கேன். இதுக்கு நடுவுல எந்த ஆசையும் நுழைந்துடக்கூடாது.” என்றுரைத்ததும் சாக்ஷிக்கும் மிருதுளா தனியாக முடிவெடுக்க பழகுவதால் மற்ற எதையும் கேட்காமல் விட்டு பிடித்தாள்.

தெளிவான முடிவை எடுக்க தெரிந்துவிட்டால் வாழ்க்கையில் யாரின் துணையும் தேவைப்படாது. நாம் மற்றவருக்கு அறிவுறுத்தும் இடத்திற்கு சென்றிருப்போம்.

இரவு நெருங்க, குட் நைட் சொல்லிவிட்டு சாக்ஷி அவளது அறைக்கு வந்தாள்.

வேதாந்த் கால் செய்யவும், மகிழ்ச்சியோடு போனை எடுத்தாள்.

“சொல்லுங்க” என்று கேட்டதும், “சென்னை போனதும் ஒரு போன் பண்ணி வீட்டுக்கு வந்தாச்சு, பீஸ் ஃபுல்லா இருக்கோம்னு ஒரு தகவல் சொல்லிருக்கலாம்.” என்று ஆரம்பித்தான்.

“அய்யோ வேதாந்த் நினைச்சதை விட அதிகமாவே பீஸ் ஃபுல்லா இருக்கோம்.
மிருதுளாவே அவங்க சித்தி, அப்பா ராஜபாண்டியன்னு மூன்று பேரையும் வெளுத்து வாங்கிட்டா. நாங்க வெறும் ஆடியன்ஸா தான் வேடிக்கை பார்த்தோம். உங்க அண்ணா நிஷாந்த் வக்கீலா. அவரோட விசிட்டிங்கார்டை கொடுத்ததும் ராஜபாண்டியன் ஷாக்காகிட்டான்.

ஐ திங்க் அவர் இதை எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டார். மிருதுளா விசிட்டிங்கார்டை தந்ததும் பேயறைந்தது போல மாறிட்டார்.

அண்ட் அவ என்னோட எங்க வீட்ல பக்கத்து ரூம்ல இருக்கா. ஜாப் கேட்டுயிருக்கா சஹானா ஸ்கூல்ல கேட்டோம். சொல்லறோம்னு சொல்லிருக்காங்க. சஹானா, மென்பனி இப்ப அவங்க வீட்டுக்கு போயிட்டாங்க.

மென்மனி காரை மெய்யப்பன்னு ஒரு டிரைவர் கொண்டு வந்தார். அப்பறம் மென்பனியோட அண்ணன் காரை அவ எடுத்துட்டு அவ வீட்டுக்கு போயிட்டா.

வேதாந்த் அங்க எல்லாரும் எப்படியிருக்காங்க? அம்ரிஷ் உடல்நிலை ஓகேவா?” என்றதும் வேதாந்த் மௌவுனம் உடைத்து, “யா எல்லாரும் ஃபைன். அம்ரிஷ் ஏதோ பேசணுமாம்.” என்று போன் கை மாறியது.

“உங்க பிரெண்ட்டை பத்திரமா பார்த்துக்கோங்க சாக்ஷி. என் மேல கொலைக் காண்டுல இருப்பாங்க. இங்க நாங்க எல்லாரும் நல்லாயிருக்கோம். சொல்ல மறந்துட்டோம். நாங்க சென்னைக்கு தான் வந்துட்டு இருக்கோம்” என்ற தகவலை கூறவும் சாக்ஷி முகம் பூவாக மலர்ந்தது.

“ஓகே அம்ரிஷ் உடம்பை கவனிச்சுக்கோங்க. அப்பறம் வேதாந்த் அண்ணா வக்கீல் கார்ட் தந்திருக்காளே ஏதாவதுனா சொல்ல சொல்லுங்க?” என்றதும் “அண்ணா சொல்லிடுவான் சாக்ஷி. யூ டோண்ட் வொர்ரி.” என்று வேதாந்த் பேசவும் ஸ்பீக்கரில் இருப்பதை யூகித்து நாகரிகமாய் வைத்துவிட்டாள்.

ஆதேஷ் தமிழ் இருவரும் பின்னிருக்கையில் அமர்ந்திருந்தார்கள். ஆதேஷ் சஹானாவிற்கு மொக்கை போட ஆரம்பித்தான்.

தமிழ் மென்பனியின் கதைகளை எடுத்து வாசிக்க ஆரம்பித்தான். எழுத்தாளரின் எண்ணங்கள் மனம் சில நேரம் கதையின் இடையே காணலாம். அது அவரின் எண்ணங்களை தாண்டி எழுத்தில் பிரதிபலிக்கும்.

தமிழ் மென்பனி கதையை வாசித்து வரவும், ஆதேஷ் சஹானாவிடம் கடலை வறுத்து பதிலுக்காய் காத்திருந்தான். அவள் பார்த்துவிட்டாள் ஆனால் பதில் இன்னமும் வரவில்லை.

வேதாந்த் காரை ஓட்டுவதால் கவனம் சாலையிலிருந்தது. அம்ரிஷ் வரும்போது எப்படியிருந்தானோ அதேபோல முகத்தை மூடி கண்ணாடி அணிந்து தன் பிம்பத்தை மறைத்தவனாய் பயணித்தான்.

ஆனால் உள்ளத்தில் வரும்போது இருந்த பாரம், கஷ்டம், அவமானம் எல்லாம் மாறி, வேறொரு உணர்வில் கட்டுண்டு கிடந்தான்.

இதற்கு முன் உடல் அயற்ச்சியில் படுத்திருக்க, ஆதேஷ் அம்ரிஷின் தாய் சௌந்தர்யாவிடம் பேசிக்கொண்டிருக்க, அம்ரிஷ் உறங்குவதாக நினைத்து கொண்டு ஆதேஷிடம் அம்ரிஷ் நலத்தை கேட்க வந்த மிருதுளாவின் கொலுசொலியால் அம்ரிஷ் விழித்துவிட்டான்.

மிருதுளா ஆதேஷிடம் தன்னை விசாரிக்க அதனை கேட்டு அவளுக்கு தன்மேல் இருக்கும் பதபதப்பை ரசிக்க காத்திருந்தான்.

அதற்கு பதிலாக தான் ஆதேஷ் வளவளவென்று பேசி சொதப்பி அதனை கேட்க நேர்ந்த மிருதுளா சத்தமின்றி வெளியேறிவிட்டாள்.

ஆதேஷ் பேசியதை வைத்து மிருதுளா கேட்கவும், தனக்கு வேலை மிச்சம் என்பதாக தான் அடுத்து நடப்பதை வேடிக்கை பார்க்க விரும்பினான்.

ஆனால் மிருதுளா முழுவதுமாக எல்லோரையும் புறக்கணிக்க அம்ரிஷிற்கு மகிழ்ச்சி உச்சம் தொட்டது.

குற்றம் உள்ள நெஞ்சு குறுகுறுக்கின்றது. தன்னை நினைக்க நினைக்க அவளாக ஒதுங்குவதாக எடுத்து கொண்டான்.

எப்படியும் தன் பி.ஏ. சம்பத்தை அனுப்பி ராஜபாண்டியன் கண்காணிக்க கூறியிருந்தான்.

மிருதுளாவிற்கு கஷ்டம் கொடுத்து ஏதேனும் அசம்பாவிதம் ஏற்பட்டால் பார்த்து அதற்கேற்றபடி நடந்து கொள்ள கூறினான்.

மிருதுளாவே சமாளிக்கவும் திடம் பெற்றான். அவன் கூறியது போல நடக்கின்றாளென்ற கர்வம்.

சுயகாலில் நிற்கட்டும் பின்னர் முடிவெடுக்கட்டும் என்று தான் தொல்லை செய்யவில்லை.

மானசீகமாக மிருதுளாவை விரும்ப ஆரம்பித்தான்.

இஷா தன்னை ஒதுக்கி அவமானம் செய்த கணமே கோபுரத்திலிருந்தவள் குப்பைக்கு சென்றுவிட்டாள்.

அவளை மறக்க எளிதானது. முன்பு எல்லாம் காதல், விவாகரத்து என்றதை மறந்து வாழ இயலாது. அத்தனை தவிப்பு மனதிற்குள் கொல்லாமல் கொல்லும். இன்று தவறு உள்ளதென்றால் மறப்பது சுலபமென்ற பார்முலா தான் பெரிதாக நடைமுறையில் உள்ளதே. அதனால் காதலும் விவாகரத்து பெற்றதும் பெரிதாக இதயத்தை அரிக்காதே. அதில் நாயகனும் விதிவிலக்கல்ல.

என்ன இங்கு மிருதுளா சட்டென மனதில் விழுந்த விதையாக வளர ஆரம்பிக்கின்றாள்.
அதிவேகமென்றாலும் ‘விஷத்தை விஷத்தால் முறிப்பது’ போல, ஒரு காதல் தந்த வலியை மறுகாதலால் ஆற்ற நினைப்பது தவறில்லையென்றது அம்ரிஷ் வாதம்.

இங்கு மிருதுளா மனதில் காதலின் உடன் பிறப்பான காமத்திற்காக தான் தன்னை அம்ரிஷ் நாடுகின்றானென தப்பர்த்தம் கொண்டு மிருதுளா எரிமலை தகிப்பில் இருக்கின்றாள். அவளிடம் யார் புரியவைப்பது? புரிந்தாலும் ஏற்கும் பக்குவம் உண்டா?

அதை தான் காத்திருந்து காணப்போகின்றான் நாயகனும் மற்றவர்களும்.

ஆதேஷ் “ஹாய் என்னங்க மெஸேஜ் பார்த்தும் பார்க்காத மாதிரி இருக்கிங்க?” என்று அனுப்பிவிட்டு சோகமான எமோஜியை வரிசையாய் தட்டிவிட்டான்.

அந்த மெஸேஜும் பார்த்து ஐந்து நிமிடம் கழித்தே, “அர்ஜுனரே கொஞ்சம் பொறுங்க, எங்க அம்மா பவானி, அப்பா சுகுமார் இரண்டு பேரும் அமெரிக்காவுக்கு போக டெர்மினல்ல இருக்காங்க அவங்களை வழியனுப்பிட்டு வர்றேன்.” என்று அனுப்பினாள்.

தான் விளையாட்டு துறையில் விற்பயிற்சியை சொல்லி தருவதால் அர்ஜுனரே என்று அழைப்பதை எண்ணி குறுநகை புரிந்து, “காத்திருக்கேன் என் இன்ப இசையே” என்று இவனும் அவள் சஹானா என்ற பாடலிசை சம்மந்தமாய் எழுதி தள்ளினான்.

பவானியோ “வீட்ல நாங்க இல்லை என்றதால ஊர்சுத்தாதே. இப்ப தான் யார் யாரோ வந்து பயமுறுத்தியது. பேசாம எங்களோட வந்திருக்கலாம். வரமாட்டேன்னு பிடிவாதம் பிடிச்சிட்ட. அட்லீஸ்ட் சாக்ஷி கூட போய் தங்கு. அப்ப தான் எங்களுக்கு நிம்மதியா இருக்கும்” என்று கூற சுகுமார் ஆமோதிக்க, பலமாய் தலையாட்டி தாய்தந்தையை வழியனுப்பினாள்.

சஹானா மட்டும் தனியாக விமான நிலையத்திலிருந்து வீட்டுக்கு திரும்பினாள்.

வரும் வழியில் ஆதேஷோடு தான் பேசினாள். நேற்று இரவு மிருதுளா, சாக்ஷி, மென்பனி, சஹானா கிளம்பி காலையில் வந்தார்கள். இன்றோ அதிகாலையில் ஆண்கள் குழுவினர் கிளம்பி இன்னமும் பயணத்தில் தான் இருந்தனர்.

சாக்ஷி வீட்டில் தாய் தந்தையர் அறைக்கதவை தட்டவும் போனை ஓரமாக வைத்து விட்டு “என்னம்மா தூங்கலையா? வீட்ல கதவெல்லாம் லாக் பண்ணற செக்கிங் முடிஞ்சுதாப்பா?” என்று இருவரிடம் கேள்வியை உதிர்த்தாள்.

“ஆச்சுடா. மிருதுளா வேற இருப்பதால கூடுதல் பாதுகாப்பு. நம்ம வீட்டு சுவத்துக்கு இந்த பக்கம் யாராவது குதிச்சா அலாரம் அடிக்கும்
நம்ம மென்பனி அண்ணன் தான் செட் பண்ணி கொடுத்தார்.” என்று உரைத்ததும், ‘ஏதேது இது மிருதுளாவுக்காக பண்ணியது போல தெரியலையே. நாம வீட்லயிருந்து நைஸா போனதால செட் பண்ணிருப்பாரோ?’ என்று சாக்ஷி மனதில் ஓடியது.

தந்தை தன்னை குறுகுறுவென பார்க்க, “சூப்பர்ப்பா இனி ஒரு ஆளும் உள்ள வர முடியாது வெளியவும் போக முடியாது.” என்று மகிழ்வதாக நடித்தாள்.

“பெர்த்டே கிப்ட் பிடிச்சிருக்கா?” என்று பத்மா கேட்கவும் பிரேஸ்லெட்டை திருப்பி பார்த்து “என் அம்மாவுக்கு தெரியாதா எனக்கு எது பிடிக்கும்னு.” என கொஞ்சினாள்.

“உன்னோட எந்த பிறந்த நாளும் இப்படி ஒரு நாள் முழுக்க உன் முகம் பார்க்காம கடந்ததில்லை.” என்று சோகமாக பேசவும், “அம்மா மிருதுளா கேட்டா பீல் பண்ணுவா. நாங்க போகலைனா நடுராத்திரி எழுந்து தூக்கு போட்டிருப்பா. அப்ப என்ன செய்யறது? ஆல் இஸ் வெல் அம்மா. இனி இப்படி நடக்காது” என்று சமாதானம் செய்தாள்.

“அம்ரிஷ் யாருடா?” என்று தந்தை குருபிரசாத் கேட்டதும் திருதிருவென விழித்தாள்.

“அப்பா யாரு என்னனு சொன்னா எங்களை தப்பா நினைக்கக்கூடாது. தாம்தூம்னு கத்தக்கூடாது.” என்று உறுதிமொழி வாங்கினாள்.

“முதல்ல அப்பாவிடம் யாருனு சொல்லு” என்று பத்மா அதட்டினார்.

“ஆக்டர் அம்ரிஷ் அம்மா.” என்றதும் “இப்ப டிவில அவனோட ஓய்ப் கூட என்னென்னவோ சொன்னாளே அவனா? அவனோட உனக்கென்ன பழக்கம்? முதல்ல எங்க தங்கனிங்க? எங்க போனிங்க?” என்று பதறினார்.

மிருதுளா பெயரை உச்சரித்தப்போது சிவனேயென்று அறையில் இருந்தவள் அம்ரிஷ் என்றதும் சாக்ஷி அறைக்கு எட்டிபார்த்து வர, பத்மா மிருதுளாவையும் பிடித்து துருவ ஆரம்பித்தார்.

சினிமா நடிகன் என்பதால் பார்த்தால் மரியாதை வரலாம். ஆனால் கேள்விப்பட்ட விஷயத்தை மட்டும் உள்வாங்கும் சராசரி மனிதருக்கு ‘அவன்’ என்ற தரம் தாழ்ந்தவனாக தான் மாறுவான். இது சினிமா உலகத்தின் சாபம்.
வயது தந்தை வயதாக இருந்தாலும் சரி, தாத்தா வயதாக இருந்தாலும் சரி மரியாதை என்பது ஒன்று உச்சத்தில் இருக்கும் இல்லை அதளபாதாளத்தில் கிடைக்கும்.

இங்கு சாக்ஷி அம்மா பத்மாவிற்கு தற்போது அவன் என்றே அம்ரிஷுக்கு மரியாதை கொடுத்தார்.

“அம்மா இங்கிருந்து மென்பனி காரை எடுத்துட்டு வந்ததும், நம்ம வீட்ல பணமும், எனக்கு வாங்கிய கிப்ட் எடுத்துட்டு, நம்ம வீட்டு சுவரை ஏறி குதிச்சு, சஹானாவையும் அழைச்சிட்டு, மிருதுளா வீட்டுக்கு போனோம். ஏற்கனவே கூர்காவுக்கு பணத்தை கொடுத்து கரெக்ட் பண்ணி, நாயுக்கு பிஸ்கேட் போட்டு அவளை கிட்னாப் பண்ணினோம்.” என்றதும் பத்மா முட்டைக்கண்ணால் விழித்தார்.

“ஆமா அவ முழிச்சிருந்தா வரமாட்டாளே. பிறகு கார்ல கொடைக்கானல் போய், சஹானாவோட ஆன்ட்டி வீட்ல டென் டேஸ் இருக்கலாம்னு பிளான்.

பட் ஆக்சிடெண்டா அம்ரிஷ் பிரெண்ட் ஆதேஷ் எங்க காரை இடிக்க வர, முள்ளுல வண்டியை விட்டுட்டோம். இருட்டு நேரம் வேற வழி தெரியலை. அம்ரிஷ் முகத்தை கவர் பண்ணிட்டு இருந்தார். ஒன்னு காரை சரிப்படுத்த சொன்னோம். அவங்களால காரை சரிப்படுத்த நேரமெடுக்கும் இப்படி நைட்ல இருப்பது சேப்டி இல்லை என்று புலம்பினோம். அவங்களும் புலம்ப பேச்சு வாக்குல அவங்களும் கொடைக்கானல் போறதா தெரிந்தது.

அவங்க டிராப் பண்ணறதா கோரிக்கை வைக்க, நாங்க அவங்களோட ஜாயின் ஆகிட்டோம்.” என்றதும் பத்மா அதிர்ச்சியாகி, “இரண்டு பசங்களோட நாலு பொண்ணுங்க தனியா? சாக்ஷி” என்று கோபம் கொள்ள, “அய்யோ அம்மா இரண்டு பேர் இல்லை. நாலு பேர் வேதாந்த் தமிழ்.” என்றதும் எரிமலைக்கு உச்சிக்கு சென்றார்.

“நான் இப்படியாடி வளர்த்தேன்.” ஆ.ஊ. என்று கத்தவும், குருபிரசாத் யோசனைவயப்பட்டார்.

“நிறுத்தும்மா நீ பயப்படற ரேஞ்சுக்கு அங்க எதுவும் நடக்கலை. நாங்க நாலு பேரும் எந்த தப்பும் பண்ணலை. தப்பு பண்ண வந்தா நெருங்கவும் விடமாட்டோம்.

எங்களை எப்படி பாதுகாத்துக்கனு எங்களுக்கு தெரியும்.

கார்ல கொடைக்கானல் போனா சஹானா வீட்ல போலீஸ் நின்னுச்சு. அதனால வேற வழியில்லாம அம்ரிஷ் பங்களால தங்கினோம்.

அம்ரிஷுக்கும் பிரச்சனை என்பதால அவங்க பிரெண்ட்ஸ் கூட தனியா இருக்க வந்தார். சோ இரண்டு பக்கமும் அவங்கவங்க கஷ்டத்தை மறக்க தான் இந்த இன்பிட்வின் டேஸ்.

நாங்க தனியா இருந்தோம். அவங்க தனியா இருந்தாங்க. வேளை வேளைக்கு சாப்பாடு கிடைச்சது. தங்கவும் பாதுகாப்பா இருந்தது. நம்பினா நம்பு இல்லை புலம்புங்க.

அம்ரிஷ் மட்டும் தான் ஆக்டர். கூடயிருந்தவங்களில் வேதாந்த் டாக்டர் , தமிழ் ஆர்மிமேன், ஆதேஷ் ஆர்சரி ஸ்போர்ட்ஸ்மேன்.

அவங்களும் டீசன்டா தான் இருந்தாங்க. சினிமாக்காரங்க என்றாலே தப்புதப்பா அர்த்தம் பண்ணிடாதிங்க. அவங்களும் மனுஷங்க அவங்களுக்கும் பெர்சனல் பிராப்ளம் இருக்கும்.

இப்படி தான் நடிகை டீனா ஹஸ்பெண்ட் இறந்தாங்க. அவங்களுக்கு ஒரு டீன்ஏஜ்ல குழந்தை இருக்கு. இரண்டாம் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாங்க, கன்சீவா இருக்காங்கனு ரூமர் கிளப்பி விட்டாங்க. அந்த டீன்ஏஜ் பொண்ணு எவ்ளோ அழகா எங்க மம்மியும் உங்களை மாதிரி தான். காஸப் பேசாதிங்க. அவங்களும் ஹர்ட் ஆகும். மீடியாவுல பேசினா. எந்தளவு வீட்ல டீனாவோட கஷ்டம் உணர்ந்தா அந்த குழந்தை தன் அம்மாவோட வலியை மீடியால சொல்லி அப்படி காஸப் கிரியீட் பண்ணாதிங்கனு ரெக்வஸ்ட் வைப்பா.

மீடியா சொல்லறதை அப்படியே நம்பாதிங்கம்மா. சினிமா என்றால் நெகட்டிவ் ஷேட் மட்டும் கொண்டதில்லை.

தனிபட்ட நபரா பாஸிடிவ் ஆட்களும் உண்டு. அம்ரிஷ் அப்படிப்பட்டவன் தான்” என்று மிருதுளா இருக்கவே சாக்ஷி தன் தோழிக்காகவும் சேர்த்தே தான் பேசினாள். அவளும் என்ன மனநிலையில் இருக்கின்றாளென்றே தெரியவில்லையே.

குருபிராச்தோ “சாரிடாம்மா. அம்மா என்னயிருந்தாலும் பெத்தவ. நாலு பேர் நாலு பசங்களோட தங்கவும் பயந்து போயிட்டா. காலம் அப்படி கெட்டுப்போயிருக்கு இல்லையா. நீ தூங்கு.” என்று மகளை சமாதானம் செய்தார்.

மிருதுளாவுமே தனக்கு கொடுக்கப்பட்ட அறையில் படுக்க சென்றாள்.

நான் என்ன கேட்டேன் குதிக்கறா?” என்று பத்மா புலம்பி அறைக்கு செல்ல கதவு தாழிடவும் குருபிரசாத்தோ, ‘ஒரு வேளை அந்த நடிகனை மகள் விரும்பறாளா இந்தளவு அவனுக்கு சார்பா பேசறா?’ என்று மனதினுள் உறுத்தியபடி உறங்கினார்.

-தொடரும்.
-பிரவீணா தங்கராஜ்

அத்தியாயம்-17

நேராக பெண்கள் நால்வரும் மிருதுளா வீட்டிற்கு தான் வந்தார்கள்.

திலகாவோ “பத்து நாள் எங்கடி போயிட்டு வர்ற?” என்று வாசலில் கால் மிதிக்கவும் சிகையை அள்ளி கொண்டை போட்டு சிலிர்த்துக்கொண்டு வந்தார்.

“என் பிரெண்ட்ஸ் கூட தானே போனேன். தனியா போனது போல சிலிர்க்கறிங்க.

எனக்கு இந்த மேரேஜ் பிடிக்கலை. அதனால உங்களிடம் வாதம் செய்யவும் பிடிக்காம என் பிரெண்ட்ஸ் கூட வெளியே போயிட்டேன்.” என்று நிமிர்வாகவே கூறினாள்.

“பார்த்திங்களா? உங்க மக லட்சணத்தை. கல்யாணம் பிடிக்கலையாம். ஏன் நான் பார்த்த வரனுக்கு என்ன குறை?” என்று எட்டுக்கட்டையில் எகிறினார் திலகா.

“அதேதான் நானும் கேட்கறேன். அவருக்கு என்ன குறை? எதுக்கு முதல் ஓய்ப் இருக்கும் போதே என்னை இரண்டாதாரமா கேட்கறார்?” என்றதும் திலகா ஆடிவிட்டார்.

எதையும் மிருதுளா விஷயத்தில் பின்னடைந்து பழக்கமில்லாத திலகா, கணவரை உசுப்பி, “தனிபங்களா, பெரிய வீடு ராணி மாதிரி வாழ வைக்கப்போறார். கூப்பிட்ட குரலுக்கு வேலைக்காரங்க இருக்க போறாங்க. நூறு சவரன் நகை போட்டு இவளை கட்டிக்கறார். இதுக்கு மேல என்ன வேண்டுமாம் உங்க பொண்ணுக்கு?.” என்று பொறுமினார்.

கேசவனோ, “ஏன் இப்படி பண்ணற மிருதுளா. நல்ல வரன் தானே. இங்க கஷ்டப்படறதுக்கு அங்க போய் நிம்மதியா இருக்கலாம். அப்படியும் போகாம, செத்தும் தொலையாம என் உசிரை ஏன் பறிக்கற? சாகறதுக்கு தூக்கு போட்டுட்டு போயிட்ட. அதுல தலையை விட்டு சாக வேண்டியது தானே” என்று கடிந்தவர், உடனே கண்ணீர் மல்குவதாக துண்டை எடுத்து கண்ணை துடைத்து, “ராஜபாண்டியனை நீ கட்டிக்கலைனா இந்த வீடு வாசல் எல்லாம் பிடுங்கிட்டு துரத்திடுவான். நான் நாண்டுட்டு சாகணுமா?” என்று கேட்டதும் மிருதுளா எப்பவும் போல தனக்காக யோசித்து முடிவெடுப்பாளென்று எண்ணினார்

அவளோ அவர் எண்ணத்திற்கு மாறாக, “செத்து போங்கப்பா. என்னை சாக சொல்லற நீங்க, பிரச்சனைக்கு காரணமா இருக்கற நீங்க, நீங்களாவே செத்துடுங்க. நான் ஏன் சாகணும்?

பொண்ணு வாழ்ந்தா என்ன செத்தா என்னனு இருக்கற உங்களுக்கு நான் என்ன செய்தாலும் பாசம் வைக்க மாட்டிங்க.

நான் ஏன் சாகணும். நீங்க உங்க மனைவி திலகா இரண்டு பேரும் செத்து போங்க” என்றதும் திலகா அடிக்க, சாக்ஷியும் மென்பனியும் “ஹலோ பேசிட்டே இருக்கறப்ப அடிக்கறிங்க?” என்று சண்டையிட்டனர்.

“ஏய் எங்க குடும்பத்துல இருக்கறவங்க என்னை அடிக்கறாங்க. உங்களுக்கு என்ன? வாயை மூடி வேடிக்கை பார்க்கணும்” என்றவள் திலகாவிடம் திரும்பி ‘பளீரென’ பதிலுக்கு பதில் அடிக்கவும் சோபாவில் சுருண்டு விழுந்தார்.

“எனக்கு பதினெட்டு வயசு முடிஞ்சு மூன்று வருஷத்துக்கு மேல ஆச்சு. என் வாழ்க்கையை நானா பார்த்துக்கறேன். உங்களுக்கு எந்த இடைஞ்சலும் வராது. நான் சாக்ஷி வீட்ல பெயிட் கெஸ்டா போய் தங்கிக்கறேன். அதை மீறி அங்க குடைஞ்சிங்க? கம்பிளைன் பண்ண வேண்டியதா இருக்கும்.” என்று ஆள்காட்டி விரலால் பத்திரமென்றாள்.

“அப்ப என்னிடம் வாங்கின பணம் நிலம் எப்படி கண்ணு வாங்கறது?” என்று ராஜபாண்டியன் வந்து சேர்ந்தார். அவரோடு அவர் அரசியல் ஆட்களில் அடியாட்களும் சேர்ந்தே வந்திருந்தனர். பார்க்கவே திகிலூட்டியது.

பெரும்பாலும் அரசியல்வாதியிடம் போலீஸிடம் பகையை பாராட்டினால் அல்லல்பட நேரிடலாமென்றது எழுதப்படாத விதி. அதுவும் பெண் விஷயமென்றால் மானமிழந்து அடிபணிவதே அதிகபட்சம்.

அப்படிப்பட்ட அரசியல்வாதிகளில் ஒருவனே ராஜபாண்டியன். இதற்கு முன்னே ராஜபாண்டியனை மிருதுளா சந்தித்திருக்கின்றாள். ஆனால் பொண்ணு பார்க்க என்று வந்ததில்லை. தந்தையை தாயை பார்க்க வந்தவராக காட்டிக்கொண்டு அறிமுகம் செய்து வைத்தார்கள்.
மற்றபடி மணக்க போவதாக கூறியது, பேசியது, மிருதுளாவை வைத்து பேரம் நடத்தியது எல்லாம் ராஜபாண்டியனின் இடத்தில் தான்.

“எங்க சித்தி என்னை வச்சி நிலம், பணம் வாங்கியிருக்காங்க. சட்டம் தெரியும் தானே? என்னை வச்சி அவங்க எப்படி வாழ முடிவெடுப்பாங்க. வாழப்போறது நான். நீங்க என்னிடம் கேட்டிருக்கணும். அதோட நீங்க பத்திரம் பதிவு பண்ணியது என் பெயர்ல இல்லை. என் தம்பி மதன் பெயர்ல. வேண்டுமின்னா அவனுக்கு ஓகேனா அவனை கட்டிக்குங்க.” என்று நக்கல் தெறிக்க பேசினாள்.

சஹானாவோ “அவர் அரசியல்வாதிடி இப்படி பேசாத” என்று காதில் மெல்லிசையாக உரைத்தாள்.

“கண்ணு தப்பு தப்பா பேசற? நான் அரசியல்வாதி. உன்னை இப்பவே தூக்கிட்டு போய் தாலிக்கட்ட முடியும். ஏன் இந்தா இந்த ரூம்ல ஒதுங்கி உன்னை என்ன வேணும்னா பண்ணுவேன்.” என்று ஜம்பமாய் உரைத்தார். சாக்ஷியும் மென்பனியும் திகிலோடு மிருதுளா கையை பிடித்து நின்றனர்.

மிருதுளாவோ பயமின்றி “ஓ அப்படியா? அப்படி பண்ணி என் கழுத்துல தாலி கட்டி உன் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போயிடுவ? ஏன்டா டேய் நீ தூங்கறப்ப தலையில கிரைண்டர் கல்லு போட்டு சாகடிக்கவோ, இல்லை இஞ்சி தட்டுற குலவி கல் வச்சி மண்டையை உடைக்கவோ எனக்கு தெரியாது.

நாளைப்பின்ன கல்யாணத்துக்கும் கட்டிலுக்கும் சம்மதிச்சு. ஒரு நாள் உன் சாப்பாட்டுல விஷம் வச்சா என்ன பண்ணுவ? என்னை கட்டிக்கிட்டு நீ எப்ப நம்மளை சாகடிப்பானு பயந்துட்டே வாழ்வியா?

நான் நாகரிகமா சொல்லிட்டேன். அதுக்கு பிறகு உன் தலைவிதி. நீ என்னை கட்டாயப்படுத்தினா அடுத்த நொடி உன் பேர்ல புகார் போய் சேரும். ஏன்னா அதுக்கு ஏத்தது மாதிரி வக்கீலிடம் பேசியிருக்கு.” என்றவள் அம்ரிஷ் வேதாந்த் அண்ணன் நிஷாந்த் வக்கீலென்று கொடுத்த கார்டை ராஜபாண்டியனுக்கு நீட்டினாள்.

கார்டே பளபளப்பாய் இருந்தது. வீம்புக்கும் வெட்டிக்கு வக்கீலுக்கு படித்துவிட்டு சும்மா மிரட்ட மட்டும் உபயோகப்படும் வக்கீல் அவரல்ல என்று புரிந்தது.

யாரின் தைரியமோ இங்கு வந்து அறைக்கூவல் விடுப்பது ராஜபாண்டியனுக்கு மெல்ல மெல்ல புரிந்தது.

ராஜபாண்டியன் திலகாவிடமும் கேசவனிடமும், “ஒழுங்கு மரியாதையா உங்க பொண்ணை கட்டி வையுங்க. இல்லை கொடுத்த நிலமும் பணமும் வரணும்.” என்று மிரட்டி சென்றார்.

அவர் சென்றதும் மிருதுளா தன் உடமைகளை அள்ளி பையில் திணித்தாள்.

கேசவனோ “எல்லா நேரமும் உன் பிரெண்ட்ஸ் கூடவே இருப்பாங்கனு நம்பாத. பெத்தவங்களை தவிர்த்து யாரும் நம்பிக்கையான ஆளுங்க இல்லை.” என்று பேசினார்.

“உண்மை தான் அப்பா. பெத்தவங்களை தவிர்த்து இந்த உலகத்துல வேற யாரும் நம்பிக்கையானவங்க இல்லை. ஆனா நீங்க பெத்தவர் என்றதையே மறந்துட்டிங்க. நீங்க இப்ப திலகாவோட கணவர் அவ்ளோ தான். எங்கப்பா உங்கம்மா இறந்தப்பவே இறந்துட்டார்.

அதோட என் பிரெண்ட்ஸை நம்பிமட்டும் நான் வீட்டைவிட்டு கிளம்பலை.” என்று ஆயத்தமானாள்.

“படிச்ச படிப்பை நம்பி போறியா? அந்த படிப்பும் நாங்க போட்ட பிச்சை” என்றார் திலகா.

“பிச்சை புக்காயினும் கற்றல் மிகவினிதே’னு இனியவை நாற்பதும்,

கற்கை நன்றே கற்கை நன்றே
பிச்சை புகினும் கற்கை நன்றே

அப்படின்னு நீதிநூலான நறுந்தொகையில அதிவீரராம பாண்டியனும் சொல்லிருக்கார்.

அரசியல்வாதி ராஜபாண்டியனை பத்தி தானே உங்களுக்கு தெரியும். இந்த நீதிநூல்களையும் கொஞ்சம் தெரிந்து வச்சிக்கோங்க. அறிவும் வளரும். அப்ப தான் மனுஷங்களா நடப்பிங்க.

நீங்க பிச்சையா போட்ட படிப்பாவது எனக்கு வாழ வழிபிறக்க வைக்கட்டும். அதோட படிப்பு மட்டும் இருப்பதால போறேன்னு நினைக்காதிங்க. தன்னம்பிக்கையும் தைரியமும் வந்துடுச்சு.

அங்கங்க படிப்பு இல்லையென்றாலும் கூலி வேலை செய்து ஒழுக்கமா இருந்து இரண்டு வேலை கஞ்சி வயிற்றை நிரப்ப கூட சம்பாதிக்கறாங்க. எனக்கு நீங்க பிச்சை போட்ட படிப்பு இருக்கு. நான் உங்களை விட நல்லாவே வாழ்வேன்.” என்று புறப்பட்டாள். திலகா கேசவன் வாய்பிளந்து ஆச்சரியமாய் பார்த்தனர். திலகா மகன் மதன் கல்லூரியில் சென்றதால் அவன் வீட்டில் இல்லை.

கால்டேக்ஸி காரை புக் செய்து நால்வரும் சாக்ஷி வீட்டுக்கு திரும்பினார்கள்.

காரில் பலத்த அமைதி. மிருதுளா பயந்து நடுங்குவாள், ஓடுங்குவாளென்றதற்கு மாறாக அவளே தக்க பதிலடியாக பேசி அனுப்பியதை கண்டு வாயடைந்து போனார்கள்.

இத்தனைக்கும் காரணம் அம்ரிஷ் இருக்கும் தைரியமா? என்று தான் சாக்ஷிக்கும் மற்ற இரு பெண்களுக்கும் எண்ணம் சென்றிருக்க வேண்டும்.

சாக்ஷி வீட்டுக்கு வந்தப்பின், “என்னிடம் இவ்ளோதான் பணமிருக்கு சாக்ஷி. இதை வாங்கினா மட்டும் தான் இந்த வீட்டுக்குள் அடியெடுத்து வைப்பேன்.” என்றவளை புதிதாக தான் பார்த்தார்கள்.

இதுவரை காசுயில்லைடி என்று கூறி வருந்துவாளே தவிர இப்படி இருப்பதை கொடுத்து வாங்கினால் மட்டும் வருவேன் என்று பிடிவாதம் பிடித்ததில்லை.

சாக்ஷி வீட்டுக்கு வந்ததும் அன்னை குருபிரசாத்தும், பத்மாவும் வரவேற்றார்கள். ஏற்கனவே போனை எடுத்து, நோட்டிபிகேஷனை கண்டதும் முதல் வேலையாக தந்தைக்கு அழைத்து தாங்கள் வருவதாக உரைத்தாள்.

கூடவே மிருதுளா தங்கள் வீட்டில் தங்க ஏற்பாடும் செய்திட கூறவும் எல்லாம் தயாராக இருந்தது.

முதலில் லெமன் பழச்சாறை அருந்தி புத்துணர்வு பெற்றதும் குளித்து முடித்து உடை மாற்றி சாப்பிட்டார்கள். குருபிரசாத் பத்மா இருவரும் எதுவும் கேட்காமல் மிருதுளாவையும் மற்ற பெண்களையும் உபசரித்தார்கள்.

மிருதுளாவே “நீங்களும் கிளம்புங்க. உங்க வீட்லயும் அர்ச்சனை வாங்கி ரொட்டீன் லைப் வாழணும்ல.” என்று மென்பனி சஹானாவையும் துரத்த பார்த்தாள்.

“இரும்மா. எங்க அண்ணா முன்னாடி போய் நின்றா நான் எப்படியிருக்கேன்? நல்லாயிருக்கேனா யோசிக்க மாட்டான். காருக்கு என்னாச்சுனு கேட்பான்.

அம்ரிஷ் நாம இங்க வர்றதுக்குள் கார் இங்க வரும்னு சொன்னார். யாரோ மெய்யப்பன் என்ற டிரைவர் கொண்டு வருவாராம்.” என்று வாய் மூடவில்லை.

மென்பனி கார் சத்தம் வாசலில் கேட்டது. நால்வரும் வெளியே வந்தார்கள். குருபிரசாத்தும் பத்மாவும் ‘யார் இந்த அம்ரிஷ்?’ என்று பார்த்து கொண்டார்கள்.

மெய்யப்பன் காரிலிருந்து இறங்கி “அம்ரிஷ் சார் சொன்ன நாலு பொண்ணுங்க நீங்களாம்மா?” என்று கேட்டார்.

“ஆமா அண்ணா” என்று சாக்ஷி வீட்டிற்குள் அழைத்தாள்.

முதலில் தயங்கி மறுத்தவர் பெண்கள் இயல்பாய் கூப்பிட்டு முடிக்க, இதில் யார் மிருதுளா என்றறிய ஆவலோடு வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்.

அம்ரிஷ் விவாகரத்து என்று அறிவித்தப்பின் புதிதாக உச்சரித்த பெயர் மிருதுளா தான். அதுவும் மெய்யப்பன் இருக்கும் போது அம்ரிஷ் தாய் சௌந்தர்யா கணவர் சத்யதேவனிடம் பேசிய பெயரும் மிருதுளாவே.

அவருக்கும் பழச்சாறை கொடுத்திட, வாங்கி பருகினார்.

வீட்டை ஆராய்ந்து பார்த்தார். மிக கச்சிதமாக மூன்று படுக்கையறை கொண்ட வீடு ஹால் கிச்சன் அட்டாச் பாத்ரூம் கூடுதலாய் ஸ்டோர் ரூம் என்று ஹாலிலிருந்தே தெரிந்தது.

பழச்சாறை பருகி முடித்து “உங்கள்ல யார் மிருதுளா?” என்று கேட்டார்.

“நான் சாக்ஷி. இவ சஹானா, இவ மென்பனி, அப்படின்னா இவ தானே மிருதுளா” என்று அறிமுகப்படுத்த, மிருதுளாவுக்கு என்னவோ போன்றவுணர்வு.

மெய்யப்பன் வணக்கம் வைத்து விடைப்பெற்றார்.

மிருதுளா கைகள் தானாக வணக்கம் வைத்து விட்டது.

மென்பனியும் சஹானாவும் புறப்பட தயாரானார்கள். “ஓகே டி நான் சஹானாவை டிராப் பண்ணிட்டு வீட்டுக்கு போறேன்.” என்று டாட்டா காட்டவும், மிருதுளா தலையசைத்தாள்.

வாசல்வரை வந்த மிருதுளா இரும்பு கேட்டில் நின்றாள்.

சாக்ஷியோ கார் அருகே வந்து, “அவ ஏதோ முடிவோட இருக்கா. சம்திங் மனம் விட்டு பேச மாட்டேங்குறா. உங்களுக்கு தெரியுதா?” என்று கேட்டதும், மென்பனியோ “அவளா சொன்னா என்ன ஏதுனு ஷேர் பண்ணு. ஆங் அப்பறம் வாட் அபௌவுட் அம்ரிஷ் கேங்?” என்று விளிக்க, “இருக்கற பிரச்சனையில நோ ஐடியா டியர்.” என்று சாக்ஷி பதில் தந்தாள்.

“ஓகே அம்ரிஷ் ரியாக்ஷன், அண்ட் மத்த பாய்ஸ் பத்தி பிறகு பேசுவோம். வீட்டுக்கு போறேன்.” என்று காரை இயக்கினாள்.

சஹானா மென்பனி இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர்.

“நீ எப்படியோ நானும் அப்படி தான். உன் கதை கற்பனை திறனை வச்சி ஏதாவது யோசிக்காத. புதுசா சாக்ஷியிடம் சொல்லி குழப்பத்தை தரவேண்டாம்.

நீ தமிழிடம் பேசியது. நான் ஆதேஷிடம் பேசியது. ஜஸ்ட் பிரெண்ட்ஷிப்.” என்றுரைத்தாள் சஹானா.

“யா ஜஸ்ட் பிரெண்ட்ஷிப்” என்று மென்பனியும் விட்டால் போதுமென்று ஆமோதித்தாள்.

சஹானா வீடு வரவும் அவள் தாய் தந்தையர் சுகுமார் பாவனி வரவேற்றார்கள்.
மென்பனியை வீட்டுக்குள் அழைக்க, இப்ப தான் அம்மா அங்க சாப்பிட்டோம். முதல்ல நானும் எங்க வீட்டுக்கு போறேன். இன்னோர் நாள் வர்றேன்” என்று கூறி கிளம்பிவிட்டாள்.

மென்பனி அவளது வீட்டுக்கு சென்றிட, அவள் அண்ணன் கார்த்திக் வீட்டில் இல்லை. அண்ணி ரஞ்சனி தான் இருந்தார்.

“நீ பாட்டுக்கு காரை எடுத்துட்டு போயிட்ட. உங்கண்ணா எப்படி பயந்தார் தெரியுமா? இதுல அந்த அரசியல்வாதி ஆட்கள் வேற மிருதுளா எங்க எங்கனு?
இத்தனை நாள் எங்கிருந்திங்க?” என்று கேட்க, “கார்சாவி இந்தாங்க. பெட்ரோல் டேங்க் ஃபுல்லா அப்படியே இருக்கு. காருக்கு சின்ன அடி கூடயில்லை.” என்று பதில் தந்துவிட்டு அவளது அறைக்குள் கதவை சாற்றிக்கொண்டாள்.

ரஞ்சனி வெளியே புலம்புவது கேட்டாலும் யாரையோ திட்டுவதாக காது கேளாதவள் போல நடமாடினாள் மென்பனி.

-தொடரும்.
-பிரவீணா தங்கராஜ்

அத்தியாயம்-16

   அம்ரிஷ் சட்டை அணிந்திடும் அளவிற்கு உடல் தேறிடவும், டீ-ஷர்ட் அணிந்து அறையிலிருந்து வெளியே வந்தான்.

   அம்ரிஷ் ஹாலுக்கு வரவும், வேதாந்த் “இப்ப பரவாயில்லையாடா?” என்று நலம் விசாரித்தான்.
   “யெஸ்டர்டே விட இன்னிக்கு பெட்டர்டா” என்றவன் மிருதுளாவை தேடினான்.
 
   “அவங்க எங்க காணோம்?” என்று அம்ரிஷ் கேட்டதும், பெண்களோ மாறி மாறி தோழியை தேடுகின்றாரே என கையை பிசைந்தார்கள்.

   தமிழ் தான் “அவங்க ரொம்ப பயந்துட்டாங்கடா. இயற்கையில் பயந்த சுபாவம் பாரு. அதனால உனக்கு அடிபடவும் அறைக்குள்ள இருக்காங்க” என்றுரைத்தான்.

    “இது ஜஸ்ட் ஆக்சிடெண்ட். தெரியாம தானே நானா போய் விழுந்து வாறியது.” என்று மிருதுளாவை கூப்பிட்டான்.

அவள் அப்பொழுதும் எட்டிபார்க்கவில்லை. பேச்செல்லாம் அறைக்குள் கேட்கும் ஏனோ மிருதுளா கோழிப்போல அடைக்காத்தாள்.
  தோழிகளும் வற்புறுத்தவில்லை.

தோழிகளே வற்புறுத்தாமல் இருக்க அம்ரிஷ் வலுக்கட்டாயமாக கூப்பிட்டால் தனித்து தெரியுமென பொறுமைக்காத்தான்.
 
    பிரேக்பஸ்ட் சாப்பிடும் நேரம் வேறு வழியின்றி அம்ரிஷ் விலோசனங்களுக்கு தானாக  தரிசனம் தந்தாள் மிருதுளா.

   “அம்ரிஷ் சார் நாளைக்கு எஸ்டேட்ல ஆட்கள் வந்துடுவாங்க தானே?” என்று சாக்ஷி கேட்டாள்.

   “ஏங்க அவனை வேதாந்த் என்று கூப்பிடுறிங்க. தமிழ் ஆதேஷ் என்று பெயர் வச்சி பேசறிங்க. நான் மட்டும் சாரா? பிரெண்ட்லியா அறிமுகமானவங்க நாம. ஆக்டரா அறிமுகமாகலையே.” என்றதற்கு எவ்வித பதிலும் அளிக்காமல் தவிர்த்தனர்.

    மற்றவர்களை பெயரிட்டு அழைத்தப்போது அது பெரிதாகபடவில்லை. சினி ஆக்டர் என்றதும் கொஞ்சம் தயக்கமிருந்தது. தற்போது அவனே பெயரிட்டே அழைக்க கூற அப்படியே பேச முயன்றனர். அதுவொன்றும் கஷ்டமில்லை. வெளிநாட்டில் பெரும்பாலும் வயதில் பெரியவர்கள் என்றாலும் பெயரிட்டு அழைக்கும் வழக்கம் உள்ளதே.

மென்பனியோ, “அம்ரிஷ் நாங்க நாளைக்கு வீட்டுக்கு போகலாம்னு முடிவு பண்ணிருக்கோம்” என்று ஆரம்பித்தாள்.

“எங்கே?” -ஆதேஷ்.

“எதுக்குங்க?” -தமிழ்.

“பிரச்சனை அப்படியே தானே இருக்கு? -அம்ரிஷ்.

“அப்படியென்ன அவசரம்” -வேதாந்த்.
  
    மடமடவென ஆண்கள் வினாக்களை தொடுத்தனர்.

“ஸ்கூலுக்கு டென் டேஸ் தான் லீவு சொன்னோம்.” -சஹானா மியூசிக் டீச்சராக பதில் தந்தாள்.

“போனும் சுவிட்ச்ஆப் யாராவது முக்கியமா அணுகினாலும் பத்து நாளுக்கு மேல தெரியாம இருக்கறது கஷ்டமில்லையா?” -மென்பனி கதையாசிரியராக நவின்றாள்.

“டான்ஸ் கிளாஸ்ல ஸ்டூடண்ட் வந்துடுவாங்க. இன்னமும் லீவ் விட்டா டான்ஸ் ஸ்டெப் மறந்துடுவாங்க. பிறகு இத்தனை நாள் டீச் பண்ணியது வேஸ்டா போகும்.” – என்று சாக்ஷி உரைத்தாள்.

கடைசியாக “நான் ராஜபாண்டியனை பேஸ் பண்ணிடலாம்னு தைரியம் வந்துடுச்சு.” என்று மிருதுளா திடமாக கூறினாள்.

அம்ரிஷோ “என்ன பேஸ் பண்ணுவ?” என்று உரிமையாய் கடிந்திட ஆரம்பித்தான்.

   “எப்படியும் நான் தான் பேஸ் பண்ணணும். நான் பார்த்துப்பேன் அம்ரிஷ். என் பிரெண்ட் சாக்ஷி வீட்ல ஸ்டே பண்ணி ஏதாவது வேலைக்கு போவேன். ரொம்ப கட்டாயப்படுத்தினா ராஜபாண்டியன் மேல கேஸ் போட்டுக்கறேன்.

   நீங்க தான் வேதாந்தோட அண்ணா யாரோ வக்கீலா இருப்பதா சொன்னிங்க. எனக்காக அரேஜ் பண்ண மாட்டிங்களா?” என்று சற்று கடினமாய் தான் மொழிந்தாள். அதே நேரம் நயமாய் சமாளித்தாள்.

  இதுவரை அம்ரிஷ் சார் என்றவள் பெயரிட்டாள். அவன் தானே அழைக்க கூறியதும்.

   அம்ரிஷ் நண்பர்களிடம் தன் முகமாறுதலை தவிர்த்துவிட்டு சாப்பிட்டான்.

   பிரேக்பாஸ்ட் முடிந்த சில மணி நேரத்தில் கிளம்ப முடிவிடுத்தனர்.

   அம்ரிஷோ “எதுல போறதா உத்தேசம்?” என்று கையை கட்டி நின்றான் தோரணையாக.

    “உங்க எஸ்டேட் நிர்வாகி ராஜேந்திரனிடம் சென்னைக்கு போக பஸ் டிக்கெட் எடுக்க சொல்லிருக்கோம்.” என்று மென்பனி உரைத்தாள்.

“ஓ என் எஸ்டேட் ஆட்களிடம் உதவி கேட்டிருக்கிங்க” என்று ஒரு மார்க்கமாக அம்ரிஷ் பேச நான்கு பெண்களும் அமைதியானார்கள்.

   “வேதாந்த் வீட்ல உங்க கார் இருக்கு மென்பனி. அப்பறம் லாஸ்ட்-டே என்பதால, முதல்ல தங்கிருந்த இடத்துக்கு போவோம். லஞ்ச் அங்க முடிச்சிட்டு ஈவினிங் கிளம்புங்க.” என்றதும் சாக்ஷி சஹானா ‘சாப்பிட்டு போகலாம்’ என்று பார்வை பார்த்துக்கொண்டனர்.

   ராஜேந்திரனிடம் தாங்கள் கிளம்புவதாக கூறிவிட்டு முன்பிருந்த இடத்திற்கு சென்றார்கள்.

      மிருதுளா சற்று கடினாமாகவே திரிந்தாள். ஏனோ இங்கே முகம் தெரியாத போது வந்த சமயம் ஒரு எதிர்பார்ப்பு, புதுவித அனுபவம், ஆர்வம், என்று பெண்கள் களிப்போடு நடமாடினார்கள்.

அதிலும் மிருதுளா எல்லாம் சாக முடிவெடுத்து, அதை மாற்றிக் கொண்டு சந்தோஷமாகவே திரிந்தாள்.

  இன்று ஆக்டர் அம்ரிஷ் என்றறிந்து நன்றாக மற்றவர்களோடு பழகியும், ஒருவித சோகம், அமைதி வாட்டியது. ஒருவேளை பிரிவால் வாட்டுகின்றதோ என்று தான் மற்ற மூன்று பெண்கள் நினைத்தனர்.

    முதலில் தங்கிய இடத்திற்கு வந்ததால், பணியாட்கள் உணவு பரிமாற கடனேயென்று விழுங்கினாள் மிருதுளா.

    அதன்பின் தங்கள் உடமைகளை அடுக்கினார்கள் பெண்கள் .

ஹாலில் இருந்த ஆதேஷ் தமிழிடம் “தமிழ் நிஜமான ஆக்சிடெண்டால தான், இவங்க நம்மளை சந்திச்சிருக்காங்க டா.” என்று மகிழ்ச்சியாக கூறவும் தமிழ் முறைத்துவிட்டு, “நீ மட்டும் சஹானாவிடம் இப்படி சந்தேகப்பட்டதை சொல்லேன். காதல் சொல்லாமலே பிரேக்கப் ஆவ.” என்று கூறியதும் வாயை திறக்கவில்லை. நல்லவனாய் வேதாந்த் பக்கம் சென்று அமர்ந்தான்.

      பெண்கள் குழுவில் நான்கு பேரும் செல்வதை கையை கட்டி வேடிக்கை பார்த்தனர்.

   அதுவும் அம்ரிஷ் மிருதுளாவை தவிர யாரையும் கவனிக்கவில்லை எனலாம்.

   ராஜேந்திரனிடம் கூறி கொடைக்கானலை தாண்டி விடக்கூறினான்.

   கொடைக்கானலில் கூட ஏசி பஸ்ஸில் அனுப்பலாம். ஆனால் ராஜபாண்டியன் ஆட்களோ போலீஸோ இன்னமும் தேடினால்? பத்து நாளில் மறந்து போவார்களா? எப்படியும் ஒரிரு மாதமாவது தேட முயலுவார்கள்.

  மிருதுளாவை தான் மணக்க வேண்டுமென்று அதிகப்படியாக பேராசை ராஜபாண்டியனுக்கு இருந்தால் ஒரு வருடம் கூட தேடலாம்.

   எதற்கு வம்பென்று வேதாந்த் முடிவெடுத்தான்.

விடைப்பெறும் நேரமும் வந்தது.

   “ரியலி ரொம்ப ஹாப்பியா இருந்தோம். நீங்க லிப்ட் கொடுத்து தங்க இடம் கொடுக்கலைனா, சூழ்நிலை கிரிட்டிக்கலா மாறியிருக்கும். தேங்க்யூ” என்றாள் சாக்ஷி.

   “எக்ஸாக்ட்லி இந்த நன்றியை எப்பவும் மறக்க மாட்டோம். அதோட இந்த நினைவுகள் என்னைக்கும் மறக்காது.” என்றாள் மென்பனி.

   “எஸ். இவர் காரை மோதியது. சண்டைப்போட்டது, அதே கார்ல டிராவல் பண்ணி இங்க வந்தது, நாலு பேரோட ஸ்டே பண்ணி புது நட்பு கிடைச்சு, கேக் கட் பண்ணி, ஃபயர் பிளேஸ்ல டான்ஸ் ஆடியது, கேக் அபிஷேகம் பூசி போட்டோஸ் எடுத்தது. அதோட எஸ்டேட் போய் அம்ரிஷ் உருண்டு புரண்டு சினிமா பாணில மிருதுளாவை காப்பாத்தி பல்பு வாங்கியதும் தான்.” என்று பேச மிருதுளா முறைக்கவும் சஹானா பேச்சை நிறுத்தினாள்.

  “எதுவும் மறக்காது. ஃபன் மோட் தான்” என்று மகிழ்ந்து கூறினாள்.

   மிருதுளாவோ “உங்க நாலு பேருக்கும் தேங்க்ஸ். இங்கிருந்து கிளம்பறேன். அதோட எங்களை பத்தி, என்னை பத்தி ரொம்ப திங்க் பண்ண வேண்டாம். ஒரு வேலையில சேர்ந்து சாக்ஷி வீட்ல இருப்பேன். இல்லைனா ஹாஸ்டலில் தங்கிப்பேன். இரண்டுத்துல ஒன்னு நடக்கும்.” என்று வணக்கம் வைத்து விடைப்பெற்றாள் மிருதுளா.

   இந்தமுறை “வாழ்த்துகள்” என்று வாய்திறந்தான் அம்ரிஷ். அவன் பார்வையிலும் ஏதோவொரு வித்தியாசம் காணப்பட்டது.

  பெண்கள் நால்வரும் காரில் ஏறியதும் மிருதுளாவை தவிர மற்றவர்கள் கையசைத்து டாட்டா காட்டினர்.

ஆனால் ஆண்கள் பாரபட்சம் பாராமல் சந்தோஷமாக  வழியனுப்பினார்கள்.

அதுவும் ஆதேஷ் எல்லாம் செல்லும் வழியில் சஹானாவுக்கு பசிக்குமென ஹாட் சாக்லேட்ஸ் சிப்ஸ், கேக்ஸ் கூல்டிரிங்க்ஸ் என்று கடையையே கொடுத்தனுப்பினான்.

   ராஜேந்திரனின் மேற்பார்வையிலேயே காரில் கொடைக்கானலிலிருந்து புறப்பட்டு, கொடைக்கானல் தாண்டி, ஏசி பஸ்ஸை நிறுத்தி ஏற்றி விட்டார் அவர்.

  பஸ்ஸில் ஏறியதும் முதல் வேலையாக மூன்று பெண்களும் போனை ஆன் செய்தனர்.
 
பள்ளியிலிருந்து சஹானாவுக்கும், டான்ஸ் வகுப்பில் பயிலும் ஸ்டூடன்டின் பேரண்ட்ஸ் கால்ஸ் சாக்ஷிக்கும் வந்திருந்தது.

   மென்பனிக்கு அவள் கதை எழுதும் ஆன்லைன் செயலியில் இருந்து நோட்டிபிகேஷன் குவிந்திருந்தது.

‘எங்க மேம் போனிங்க?’
புதுக்கதை எப்ப போடுவீங்க?’
‘ஹாய் டியர் பேசமாட்டியா?’
‘மேம் உங்க புக் ஆன்லைன்ல வாங்கிட்டேன். பேன்டாஸ்டிக் ஸ்டோரி’
‘இப்ப தான் உங்க கதை வாசிக்கறோம். ஒவ்வொன்னும் வித்தியாசமா இருக்கு.’
‘உங்க ரைட்டிங்கு அடிக்ட் ஆகிட்டேன்’
‘புதுக்கதைக்காக காத்திருக்கோம்’
‘சாப்பிட்டியா புஜ்ஜிம்மா?’  என்று வரிசையாக குறுஞ்செய்தி ஒருபக்கம் நிறைந்தது.

மறுபக்கம் கதைக்கான கமெண்ட்ஸ் பகுதியில் ‘சூப்பர், நைஸ் இன்ட்ரஸ்டிங், வொண்டர்புல், அமேசிங்’ என்று ஒருவரி கருத்தும் பக்கம் பக்கமாய் புகழ்ச்சி போதைகளும் குவிந்திருக்க, சந்தோஷமாய் பார்வையிட்டாள்.

  மிருதுளாவை பார்த்து சிந்தனை வசப்பட்டவள் ‘புதுக்கதை நாளை முதல் துவங்கப்படும்’ என்று அறிவிப்பையும் கொடுத்தாள்.

  பத்து நிமிடத்தில் ஐம்பது அறுபது கமெண்ட்ஸ் நிரம்பியது.

மிருதுளாவோ இமை மூடி சாய்ந்தாள்.
   எஸ்டேட்டில் தங்கியிருந்த நேரம் அம்ரிஷின் உடல்நிலையை கேட்டறிய ஆதேஷிடம் சென்றாள்.

  ஆதேஷோ அம்ரிஷின் அன்னையிடம் பேசிக்கொண்டிருக்க, மிருதுளா வந்ததை அறியாமால் பேசினான். அதை எதச்சையமாக மிருதுளா கேட்க நேரிட்டது.

   ஆதேஷ் போனில் “ஆன்ட்டி இஷாவை தான் டிவோர்ஸ் பண்ணப்போறானே. மியூட்சுவலா டிவோர்ஸ் அப்ளை பண்ணியதால குயிக்கா விவாகரத்து வந்துடும். நீங்க மிருதுளாவை தாராளமா கட்டிவைக்கலாம்.

  அம்ரிஷுக்கும் அந்த பொண்ணை பிடிச்சிருக்கு ஆன்ட்டி. இல்லைனா செப்பல் இல்லாம, நைட் நேரத்துல ஓடிப்போய் அந்த பொண்ணை காப்பாத்தறதா விழுந்து வாறிட்டு வந்திருப்பானா?

  முதுகுல கல்குத்தியிருக்கு ஆன்ட்டி, கையில சிராய்ப்புயிருக்கு. அந்த பொண்ணும் அந்தளவு பணம் புகழை விரும்பலை. அந்த பொண்ணுனு இல்லை, இங்க மத்த மூன்று பேரும் கூட ஜஸ்ட் லைக் தட் என்று பழகிட்டு இருக்காங்க. மணி மைண்டோ சினி ஆக்டர் என்றோ வழியலை.
  எதுக்கோ முடிவெடுங்க ஆன்ட்டி.

   அம்ரிஷ் எதுவும் எங்களிடம் இன்னமும் ஷேர் பண்ணலை. மேபீ ஷேர் பண்ணினா அதை கன்வே பண்ணறேன்.” என்று பேசியதை கேட்டு அப்படியே துவண்டுவிட்டாள்.

   மிருதுளாவிற்கு அம்ரிஷ் மீது லேசான அதிருப்தி ஏற்பட்டுவிட்டது.

   மிருதுளா தாய் ஜனனி இறந்ததும், உடனடியாக திலகாவை மணந்துவிட்டார் தந்தை கேசவன். அப்பொழுது மிருதுளாவிற்கு ஆறு வயதிருக்கலாம்.

தாய் இறந்த கொஞ்ச நாளிலேயே சித்தியாக திலகா வரவும் மிருதுளா வாழ்வில் பெரிய மாற்றங்கள் வடுவாய் அமைந்தது.

  உணவு, உடை, இருப்பிடம் என்று மனிதனின் அத்யாவசியத்தில் கைவைக்கப்பட்டாள்.
     எஞ்சிய உணவு, கிழிசலான பிறகே புது துணி, உறங்கவும் வெளியே ஹாலில் பாய் விரித்து தள்ளிவிடுவார்.

   கேசவனும் புதுமணபெண்ணின் அழகில் சொக்கி விடுவார். இரவென்ற பூதம் ஆட்சி செய்ய ஆண்மகனின் மோகத்திற்கு கட்டியவள் தான் தேவையென்று நாடுவார்.

  அதன் காரணமாக முதல் மனைவிக்கு பிறந்த மகளை பெரும்பாலும் ஹாலில் இருக்கவும் வசதியாக போனது.

  மிருதுளா வளரவளர சித்தியை புரிந்துக்கொள்ளும் பக்குவம் வரும் போது மதன் பிறந்துவிட்டான்.

   மதனை தம்பியாக பாவித்தாலும் திலகா மிருதுளாவை முதல்தாரத்து மகளாக பாரபட்சமாக தான் நடத்தினார்.

சிறுவயதில் எட்டாவது படிக்கும் போது சாக்ஷி, மென்பனி, சஹானா மூவரின் நட்பும் கிடைத்தது.

  அது பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு வரவும் தொடர்ந்தது. கூடுதலாக கல்லூரியில் பி.ஏ.இங்கிலிஷ் லிட் சேர்ந்தே படிக்க ஆரம்பித்தனர்.

  பள்ளியில் ஐந்து வருடமும், கல்லூரியில் மூன்று வருடமும், அதன்பின் இரண்டு வருடமென, பத்து வருடக்கால நட்பு கிடைக்க பெற்ற பாக்கியசாலி மிருதுளா. இந்த நட்பு காலம் முழுக்கவும் தொடரவே இறைவனிடம் வேண்டுதல் உண்டு.

    மிருதுளாவை பொறுத்தவரை பருவம் தாண்டி யோசித்தவளுக்கு மனைவி இறந்தவுடன் மறுமணம் செய்த தந்தை கேசவனை எண்ணி சிறு கசப்பான உணர்வு.

  ஆண்களுக்கு மனதில் உண்மையான நேசம் இல்லை. எல்லாமே உடல் இச்சைக்கு என்று தவறான புரிதல்.

   அம்ரிஷ் விஷயத்திலும் அவன் இருட்டில், கற்பாதையில் காப்பாற்ற வந்த நோக்கத்தை விட, அவருக்கு என்ன பிடிச்சிருக்கு அதனால தான் காப்பாத்த வந்தாரா?

  இஷாவை விவாகரத்து செய்திட முறையாக கோர்ட் பத்திரம் கைக்கு வராத பட்சத்தில், என்னை மணக்க முன் வருகின்றாரே, ஒன்றரை வருடம் வாழ்ந்த வாழ்க்கை விட இந்த இடைப்பட்ட நாளில் என்னை கண்டு மனம் மாற காரணம் அழகா? என்ற வெறுப்பு வளர்ந்தது.
 
   ஆண்கள் குழுவில் நால்வருமே பெண்கள் மீது நல்ல அபிப்ராயமும், மரியாதையும் கொண்டு காதலை வளர்த்தாலும் வேகத்தை குறைக்கவே அமைதிக்காத்தனர்.

பெண்கள் குழுவோ, மிருதுளாவை தவிர ஆண்கள் மீது அன்பும் நேசமும் உருவாகியிருந்தாலும், முதலில் மிருதுளாவின் வாழ்வுக்கு வழி செய்திடுவோம். அதற்குள் சாட், மெஸேஜ் என்று ஆண்களிடம் தொடர்பில் பார்த்துக்கொள்வோம் என்ற முடிவில் இருந்தனர்.

மிருதுளாவின் பெற்றோரையும், ராஜபாண்டியன் இந்த இருதுருவங்களை அகற்றிவிட்டு பின்னரே மற்ற உணர்வுக்கு உயிர் கொடுக்க முனைந்தனர்.

  மிருதுளா மட்டும் தோழிகளின் நேசம் போதும். தனித்து வாழ்ந்திடு, ஆண்களை நம்பாதே, அதுவும் வெள்ளித்திரை நாயகன் என்றாலே நடிகையோடு கிசுகிசு, படுக்கையை பகிர்ந்து கொள்பவன், வரைமுறையற்ற பெண் தோழிகள் என்றிருப்பவன் என்ற தவறான கோட்பாட்டை மனதில் வகுத்து அதில் மாற்று கருத்து தோன்றினாலும் மறுத்து வெறுப்பாகவே தன் கருத்தில் ஊறிக்கொண்டிருந்தாள்.

  பேயுக்கு பயந்து பிசாசிடம் அகப்படுவதா? அவளுக்கு அரசியல்வாதிக்கு பயந்து சினிமாக்காரனிடம் விழவா என்றிருந்தது.

-தொடரும்.
-பிரவீணா தங்கராஜ்

அத்தியாயம்-15

   ஆதேஷ், தமிழ் இருவரும் சஹானா மென்பனியிடம், அம்ரிஷ்-மிருதுளா பற்றி உரைத்ததும், மென்பனி போலவே சஹானாவுமே “மிருதுளா அப்படி திங்க் பண்ணிருக்க மாட்டா. அம்ரிஷ் சார் வேண்டுமின்னா சேஞ்ச் ஆனது உங்களுக்கு தெரியலாம். பட் மிருதுளா சான்ஸ் இல்லை.” என்று கூறவும் அம்ரிஷ் ஒரு பாதி கதவாக தட்டுகின்றானோ என்று ஆதேஷிற்கு பகீரென்றது.

  தமிழ் கூட சற்று யோசனைவயப்பட்டான்.

   வெளியே சென்ற ஜோடியான சாக்ஷியும், வேதாந்த் பைக்கில் சாய்ந்து அதை தான் கூறினாள். “எங்க மிருதுளா ஒரு நடிகன் என்று அம்ரிஷிடம் பழகலாம். நீங்க நினைக்கிற மாதிரி பாஸிபிள் குறைவு. அம்ரிஷ் சார் அவசரப்படறார். அவருக்கு மிருதுளா மேல இரக்கம் பிறந்திருக்கலாம். இஷா மேல கோபம் வரவும், டக்குனு தனக்கு துணையா ஒருத்தியை இஷா கண்ணுக்கு முன்ன நடமாட வைக்கணும்னு நினைச்சிருக்கலாம். அதனால தான் நாங்க நாலு பேர் இருக்கற பிக்சர்ல ஸ்மைலி பேஸ் போட்டு, ஆதேஷ் மீடியாவுல அப்லோட் பண்ணியதை பெரிசா கண்டுக்கலை. அம்ரிஷ் ஒரு சினி ஆக்டர். மிருதுளாவுக்குனு ஒரு அடையாளம் கூட இல்லை. அப்படியிருக்க அம்ரிஷ்.” என்று தோளைக்குலுக்கி கூறவும் வேதாந்த் அப்படியும் இருக்குமோ என்று யோசித்தாலும் நண்பன் இப்படி உருண்டு புரண்டு வந்திருப்பதையும் கருத்தில் வைத்துகொண்டான்.
இஷாவாது கெட்டவளென்று மறக்க ஒரு காரணம் போதும். புதிதாக மிருதுளாவை இழுத்து விட்டு அதற்கு வேறு சங்கடத்தை உருவாக்க வேண்டாமென்று தற்காலிகமாக முடிவெடுத்தான்.

  “எனிவே சாக்ஷி அம்ரிஷ் ஆக்டிவிட்டிஸ் மாறியதுக்கு காரணம், நாங்க மிருதுளாவா இருக்கும்னு கெஸ் பண்ணறோம். மேபீ என்னவானாலும் பொறுத்திருந்து பார்க்கலாம்.” என்று பேசியப்பின்னும் தயங்கினான்.

  “இன்னும் என்ன? கிளம்பலாம் வேதாந்த்.” என்று சாக்ஷி அவசரம் காட்டினாள்.

  “அங்க போய் என்ன பண்ண போற? கொஞ்சம் மெதுவா போகலாமே?” என்று சிடுசிடுத்ததும் சாக்ஷியோ என்னது?” என்றதும் “போகலாம்னு சொன்னேன்” என்று பைக்கை காட்டவும் எஸ்டேட் நோக்கி பயணம் தொடர்ந்தது. தனியா பேசலாம்னு பார்த்தா விடறாளா’ என்று மனதிலேயே நொந்தான்.

   சாக்ஷியும் வேதாந்த்தும் எஸ்டேட் வந்து சேர, அம்ரிஷ் சட்டையின்றியே உலாத்த வேண்டுமேயென அறைக்குள் இருந்தான்.

  தன்னால் தான் அம்ரிஷிற்கு காயப்பட்டதென மிருதுளாவுமே அறைக்குள் முடங்கினாள்.
 
     ஆதேஷ் தமிழ் இருவரும் வேதாந்த் வரவும் சாக்ஷியிடம் சொல்லிவிட்டாயா என்று பார்வையால் கேட்டு முடிக்க, “சொல்லிட்டேன்” என்றவன் வெளியே பரந்திருந்த குடைக்கு கீழ் அமைந்த மரச்சேரில் அமர்ந்தனர்.

   “மிருதுளா எங்க?” என்று சாக்ஷி கேட்க, “என்னால அம்ரிஷ் சார் உடம்பு புண்ணாகிடுச்சனு புலம்பிட்டு  இருக்கா.” என்று மென்பனி உரைத்துவிட்டு சஹானாவை தான் குறுகுறுவென பார்த்தாள்.

   சஹானாவுமே மென்பனியை தான் அசராது பார்த்தாள்.

   கொஞ்ச நேரம் பார்த்துவிட்டு “சாக்ஷி உன்னிடம் பேசணும்” என்று மென்பனி அழைக்க, “சாக்ஷி நானும் உன்னிடம் பேசணும்” என்று சஹானாவும் குதித்தாள்.

   சாக்ஷி ஆண்களை பார்த்துவிட்டு அவ்விடம் விட்டு நகர்ந்தாள்.

   மூன்று பெண்கள் தோட்டத்தின் மற்றொரு பகுதிக்கு சென்றனர்.
மூன்று ஆண்கள் குடைக்கீழ் அமர்ந்த இடத்திலேயே இருந்தனர்.
  
  மென்பனி, சஹானா, சாக்ஷி மூவரும் புல்தரையில் கல்லூரி பறவையாக வீற்றிருக்க, “சாக்ஷி இங்க எதுவும் சரியில்லை. என்னவோ மாறுது.” என்று பூடகமாக மென்பனி சஹானாவை பற்றி கூற, “நானும் அதை தான் சொல்லறேன்.” என்று சஹானா மென்பனியை பற்றி குறிப்பிட்டாள்.

மென்பனிக்கு சஹானா-ஆதேஷ் இருவரும் நெருங்கி பழகுவதாக தோன்றியது. அதே போல சஹானாவுக்கு மென்பனி-தமிழ் நெருங்கிய நட்பில் திளைப்பதாகவே முடிவெடுத்தாள்.
 
   சாக்ஷியோ “நம்ம மிருதுளா மாறலை. நம்ம பிரெண்ட் பத்தி நமக்கு தெரியாதாடி, மிருதுளா சரியா இருக்கா. அம்ரிஷ் கூட பரிதாபத்துல பழகலாம். இங்கயிருக்கற வரை நாம வேறயெதுவும் இழுத்து விடவேண்டாம்.

  இடத்தை கொடுத்த இடத்துல மடத்தை பிடிக்கறாங்கனு நம்மளை தவறா யாரும் பேசிடக்கூடாது. நாம பிளான் பண்ணின மாதிரி டென் டேஸ்ல நம்ம வீட்டுக்கு போகலாம். மிருதுளா மேஜர் அதனால என் வீட்ல நானே தங்க வச்சிக்கறேன். அதை மீறி என்ன பண்ணிடப் போறாங்க.
   அரசியல்வாதினா கொம்பா.” என்று சாக்ஷி பேசவும் தங்கள் ஐயத்தை பனிப்போராக மறைத்து கொண்டனர் மென்பனி சஹானா இருவரும்.

  “அப்ப இரண்டு நாள்ல நாம சென்னை ரிட்டர்ன் போகணுமா?” என்று சஹானா கேட்கவும், “நம்ம வீட்டுக்கு போகணுமே சஹானா. இது அம்ரிஷோட எஸ்டேட். நாம தங்கியது அம்ரிஷ் பங்களா.

  அவர் செலிபிரெட்டி நாம சாதாரணமானவங்க. இவரோடவே இருக்க முடியாது. பத்து நாள் லீவு விட்டிருக்கோம். டான்ஸ் கத்துக்க வந்த ஸ்டூடண்ட்டோட பேரண்ட்ஸ் பத்து நாள் கழிச்சு வருவாங்க. டான்ஸ் கத்துக்க பீஸ் கட்டிட்டு நாம லீவு விட்டுட்டா அதுக்கு வேற நேம் கெட்டுடும்.” என்று சாக்ஷி கூறவும், சஹானாவுமே, “எனக்கும் ஸ்கூல்ல மியூசிக் மேம் வரலையானு பிரின்சிபால் படையெடுத்துடுவாங்க.” என்று வருந்தினாள்.

மென்பனி இருவரின் முன் “எனக்கு எங்கயிருந்தாலும் நோ பிராப்ளம். புதுக்கதை எழுதி வச்சிட்டு தான் பப்ளிஷ் பண்ண போகணும். நீங்க என்ன முடிவெடுக்கறிங்களோ அதுக்கு நானும் சம்மதிக்கறேன். மிருதுளாவை உன் வீட்ல வச்சிக்கோ. கொஞ்ச நாள் நாமலாம் ஒன்னா இருப்போம். நாம சேர்ந்திருந்தா மிருதுளா சித்தி திலகா அவ அப்பா கேசவன் அங்கிளை  சமாளிச்சிடலாம்.

   அந்த அரசியல்வாதி ராஜபாண்டியன் தான் எப்படி விரட்டனு ஒரே யோசனை.” என்றதும் மூவரும் “நாம எப்பவும் ஒன்னா இருந்தா பிரச்சனைகளை தூசியா மாத்திடலாம் சாக்ஷி. மிருதுளாவுக்கு நாம இருக்கறோம்.” என்று ஒருவருக்கு ஒருவர் நட்பை இப்படியே தொடர இணைந்தே இருந்தனர்.

   ஆண்கள் குழுவில் “அம்ரிஷ் சீரியஸா ட்ரை பண்ணறானாடா” என்று தமிழ் கேட்கவும், வேதாந்த் “அப்படி தான் தோணுது. அட்த சேம் சாக்ஷி என்ன சொல்லறானா, அம்ரிஷ் மிருதுளாவை வச்சி மீடியாவுல, இஷாவை பொறாமைப்படுத்த எங்க நாலு பேர் பிக் போட்டிருக்கலாம். மிருதுளா மேல இரக்கமா இருக்கும்னு சொல்லறா. அதோட மிருதுளாவுக்கு எந்த பீலும் இருக்காதுனு ஆணித்தரமா அடிச்சி சொல்லறா”

  “இதையே தான் மென்பனி சொன்னா” என்று தமிழும் “இதையே தான் சஹானாவும் சொன்னா” என்று ஆதேஷும் ஒரு சேர உதித்தனர்.

  வேதாந்த்தோ “டேய் என்னங்கடா ஆளாளுக்கு ஒரு பொண்ணு பெயரை ஜெபிக்கறோம்” என்றதும், என்றதும் தான் ஆதேஷ் “கரெக்ட் மச்சி. அம்ரிஷ் மிருதுளாவை பத்தி யோசிக்கறான். அந்த மிருதுளா பொண்ணு என்றால் கேர் எடுக்கறான்.

    தமிழ் அந்த ரைட்டர் பொண்ணு மென்பனி மேல மரியாதை வச்சி அவளை பத்தி உயர்வா பேசறான்.

  நான் சஹானாவிடம் ஓவரா தான் ஜோள்ளுவிட்டு பேசிட்டுயிருக்கேன் ஒத்துக்கறேன்

நீ சாக்ஷி கூட போற, வர்ற அதிகமா நீ நேரம் செலவு செய்தது அந்த பொண்ணுக்கூட தான்.
  
   ஏன்டா அம்ரிஷ் ஆல்ரெடி இஷாவால ரொம்ப ஹர்ட் ஆயிருக்கான். நம்மளை பின் தொடர்ந்து வந்து, இந்த பொண்ணுங்க மூலமாக நம்மளை ஏதாவது வம்புல மாட்டி வைக்க, யாராவது இந்த நாலு பேரை அனுப்பியிருப்பாங்களோ?” என்று சந்தேகத்தை கிளப்பிவிட்டான்.

    ஆதேஷின் இந்த சந்தேகத்தை மற்ற இருவருமே பெரிதுப்படுத்தவில்ல. “சாக்ஷியோட நடனப்பள்ளி பெயரை போட்டு நெட்ல சர்ச் பண்ணிட்டேன். உண்மையில அந்த ஸ்கூல்ல அவ டீச் பண்ணறா.” என்று வேதாந்த் இது  பொய்யான பிம்பத்தோடு வரவில்லை என்று அழுத்தமாய் கூறினான்.

    “நானுமே மென்பனி பெயரை போட்டு நெட்ல சர்ச் பண்ணினேன். அவளோட இ-புக் ஆன்லைன் காட்டுது. பேப்பர்-புக் ஏதோ பதிப்பக பெயரை போட்டு இருந்தது. புக் வேண்டும்னா கால் பண்ணினா கொரியர் அனுப்பி வைப்பாங்களாம்.” என்றான் தமிழ்.

வேதாந்த் ஆச்சரியமாய் தமிழை பார்த்து “டேய் நான் பார்த்தேன்னா அது வேற. நீ எப்படிடா இதெல்லாம் தேடின?” என்று வியந்தான். ஏனெனில் பெண்கள் விஷயத்தில் தமிழ் எப்பொழுதும் ஒதுங்கிடுவான்.

  ஆதேஷோ “நான் கூட முகநூல்ல சஹானாவோட பிக்சரை பார்த்தேன். ஆனா லாக் போட்டுவச்சிருக்கா.” என்று சோகமானான்.
  
   அடுத்த நிமிடமே “டேய் அதென்ன ஒவ்வொருத்தி மேல தனி தனியா நமக்கு இன்ட்ரஸ்ட் வந்திருக்கு. ஏன் ஒரே பொண்ணை நாம ரசிக்கலை? எனக்கென்னவோ இது அந்த பொண்ணுங்க நமக்கு விரிச்ச வலையா இருக்குமோ?” என்று மீண்டும் கூறினான்.

  “நாம என்ன பெரிய ஆளா? நான் டாக்டர், இவன் ஆர்மி, நீ ஆர்செரி நடத்தற ஸ்போட்ஸ் மேன்.” என்று வேதாந்த் கூற, “மச்சான் அம்ரிஷ் ஆக்டர், ஹீ இஸ் செலிபிரெட்டி, அந்த ஆங்கிள்ல யோசிச்சியா? எந்த பொண்ணுங்க தெரியாத ஸ்டேஞ்சரோட தங்குவாங்க? ஏதோ ரொம்ப நாள் பழகியவளுங்க மாதிரி நம்மளோட பிரெண்ட்லியா மூவ் ஆகறாங்க.” என்று ஐயத்தை தெரிவித்தான்.

  தமிழோ “நீ சொல்லறதை பார்த்தா நாலு பொண்ணுங்க, அம்ரிஷை பாலோவ் பண்ணி, கொடைக்கானல் போறதை தெரிந்து வாலண்டிரியா வந்து நம்மளோட பழகறாங்க அப்படி தானே?” என்று நக்கலாய் கேட்டான். தமிழிற்கு யார் மீதும் ஐயம் துளிர்க்கவில்லை.

  “நான் பழி போடலையே. யாரையும் பிளேம் பண்ணலைடா. அம்ரிஷ் லைப்ல புது பிரச்சனை வந்துடக்கூடாதுனு நினைக்கிறேன். எனக்குமே சஹானாவை பிடிச்சிருக்கு. அதுக்காக மனசுல தோன்றின சந்தேகத்தை உங்களோட பகிராம இருக்க முடியுமா?” என்று ஆதேஷ் தன்னிலையை உரைத்தான்.

  எப்பொழுதும் ஆதேஷ் வெளிப்படையான பேச்சு கொண்டவன். தமிழாவது உள்ளுக்குள் வைத்து பழகுவான், பேச தயங்குவான். வேதாந்த் யார் எப்படியென்று அதற்கு தகுந்து பழகுவான்.
   அம்ரிஷ் சினி பீல்ட் என்பதால் தேவையின்றி யாரிடமும் பழக மாட்டான்.

   “வாழ்த்துகள் டா முதல் ஆளா நம்ம செட்ல மனம் திறந்து சொல்லற. எனக்கும் சாக்ஷியை பிடிச்சிருக்கு.” என்றவன் தமிழை பார்த்தார்கள்.

   “மென்பனியை பிடிச்சிருக்கா பிடிக்கலையானு நான் முடிவு பண்ண முடியாது. பிகாஸ் நான் ஒரு ஆர்மிமேன். என்னை கல்யாணம் பண்ணினா அவளோட லைப்ல அவ சில எதிர்பார்ப்பை இழக்க நேரும். சோ என்னை சூஸ் பண்ணறது மென்பனி தான் டிசைட் பண்ணணும். பட் எனக்கு அவளை பிடிக்கும்.” என்று ஒப்புக்கொண்டான்.
 
    ஆதேஷ் மீண்டும் ஒர்முறை “டேய் இப்படி ஆளாளுக்கு ஒருத்தியை சூஸ் பண்ணறப்ப தான் என் சந்தேகம் கூடுது. அம்ரிஷ் மிருதுளா மேல சாப்ட் கார்னரா இருக்கான். அது நெல்லிகனி மாதிரி தெரியுது. உங்களுக்கு தெரியுதா?” என்று கேட்டதும் நண்பர்கள் ஆமோதித்து கொண்டனர்.

   “காய்ஸ் எதுனாலும் நாம கொஞ்சம் வேகத்தை குறைச்சிப்போம். இது டூ பாஸ்டா இருக்கு. முதல்ல இந்தளவு வேகம் வேண்டாம். அதோட அம்ரிஷ் பிரச்சனை முடியட்டும். அதுக்கு பிறகும் இவங்க பிரெண்ட்ஷிப் தொடர்ந்தா, நாம முடிவெடுப்போம். போன் நம்பர் தான் கொடுத்திருக்காளுங்களே.

சப்போஸ் ஆதேஷ் சொன்னது போல இவங்க ஏதாவது விவகாரத்தோட நம்மிடம் பழகினா, அப்ப அதுக்கேற்றது போல நாமளும் இருந்துப்போம்.” என்று வேதாந்த் கூறிமுடிவெடுக்க மற்றவர்கள் இருவரும் அதனை கடைப்பிடிப்பதாக சம்மதித்தனர்.

-தொடரும்
-பிரவீணா தங்கராஜ்.