Category: Ongoing Novels | Rerun Novels

அத்தியாயம்-14

அம்ரிஷ் கையிலிருந்த டார்ச்லைட் ஒருபக்கம் ஒளியை உமிழ்ந்திருந்தது. நிலா வேறு ஒளியை பிரகாசிக்கவும் விழுந்து உருண்டு புரண்டவர்கள் ஒருயிடத்தில் நின்றதும் தான் அவள் தலைக்கு முட்டுக்கொடுத்த கையை விடுவித்தான்.

“அம்ரிஷ் சார் என்ன பண்ணறிங்க?” இருகையையும் தன் நெஞ்சில் வைத்தவள் கேட்டதும், அம்ரிஷ் அவள் மீது படர்ந்திருந்தவன் மெதுவாக எழுந்தான்.

“ஏன் மிருதுளா திரும்ப திரும்ப சாகப்போற? வாழ்ந்து பாரு. உனக்காக உன் பிரெண்ட்ஸ் எவ்ளோ சப்போர்டா இருக்காங்க.
பயந்து பயந்து சாகற. உன் வாழ்க்கையை நீ முடிவெடுக்க முடியாதா? எவன் கல்யாணம் பண்ண வந்தா என்ன? எனக்கு இந்த கல்யாணம் வேண்டாம்னு தைரியமா பேசு.

எப்பவும் உன் கூட யாரும் இருக்க மாட்டாங்க. அம்மா கிடையாது சித்தி தான். ஆனா அப்பா உன் அப்பா தானே பேசிப்பாரு. அதை மீறி போர்ஸ் பண்ணினா தனியா பகிரங்கமா ஒரு வேலையை பார்த்து ஹாஸ்டல்ல தங்கு.

அரசியல்வாதியால பிரச்சனை என்று பயந்தா அவர் மேல ஒரு கேஸ் கொடு.

உனக்கு வேலையை நான் அரேஞ்ச் பண்ணறேன். வேதாந்த் அண்ணா ஒரு லாயர் நானே சஜ்ஜஷன் பண்ணறேன். ஓகே வா?” என்று பேசவும் மிருதுளா முழித்தாள்.

“சூசைட் பண்ணறது முட்டாள்தனம் என்று எல்லாம் சொல்ல மாட்டேன். அதுவும் ரொம்ப கஷ்டமான விஷயம். அதுக்காக சூசைட் தான் சரியான சாய்ஸ் கிடையாது. இருக்கறது ஒரு லைப் வாழ்ந்து பாரு. நீ இப்படி தற்கொலைக்கு முயன்றது உன் பிரெண்ட்ஸுக்கு தெரிந்தா மனவேதனை அடைவாங்க” என்று பக்கம் பக்கமாய் பேசியவனை கண்டு இமை மூடி மூடி ஆச்சரியப்பட்டாள்.

“இப்படி தான் சூட்டிங்ல டயலாக் எல்லாம் பக்காவா பேசுவிங்களா அம்ரிஷ் சார்?” என்றதும் அம்ரிஷ் ‘ஙே’ என விழித்தான்.

மிருதுளாவுக்கு அவன் முகபாவமும், பேசுவதும் புரிந்ததும் சிரித்தாள்.

“அம்ரிஷ் சார் நான் சாக இங்க வரலை. இயற்கை அழகை ரசிக்க வந்தேன். நேத்தெல்லாம் ரூம்லயேயிருந்து தூங்கி வழிந்ததுல இன்னிக்கு தூக்கமே வரலை. அதான் வாக் பண்ணலாம்னு வந்தேன். அப்படியே என்னை அறியாம இங்க வந்துட்டேன்.
ரொம்ப அழகாயிருக்கு பிளேஸ்.” என்று பேசவும் அம்ரிஷோ பெண்ணவளை விசித்திரமாய் நோக்கினான்.

“எனக்காக என் பிரெண்ட்ஸ் கிட்னாப் பண்ணி, தனியா கார் எடுத்து, கொடைக்கானல் வரை பிளான் போட்டு, என்னை பாதுகாக்க முற்படும் போது, சாக துணிவேனா?

நமக்காக யாராவது ஒருத்தர் இருந்தாலும் அது நமக்கு யானை பலம் தானே.” என்றதும், “ஸ்ஆ” என்று முனங்கினான்.

“என்னாச்சு அம்ரிஷ் சார்?” என்று பதறவும், நீங்க வாக் பண்ணற ஐடியால வார் வச்ச செப்பள்ல வந்திங்க. நான் ஜஸ்ட் தூங்கிட்டு இருந்து உங்களை பார்த்து ஓடிவந்தேன். வர்றப்ப காப்பாத்துற வேகமா கல்லு குத்தியது மைண்ட்ல பதியலை. இப்ப உருண்டு புரண்டு முதுகு வேற குத்தி லைட்டா சிராய்ச்சி இருக்கு. கால்ல கல் குத்தவும் வலிக்குது. பேஸிக்கலி தங்க தொட்டில பிறந்தவனாக்கும்.” என்று கிண்டலாய் பேசியபடி மெதுவாக நடந்தான்.

“நல்லா ஓடிவந்து மொக்கை வாங்கிட்டிங்க. இதே படத்துல என்றால் ஹீரோயினை காப்பாத்தின ஹீரோவா தியேட்டர்ல க்ளாப்ஸ் கிடைச்சிருக்கும். இப்படி பல்ப் வாங்கிட்டிங்க” என்று மீண்டும் நகைத்தாள்.

அம்ரிஷோ மிருதுளாவை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அளவிட்டான்.

நடிகை கூட மேக்கப் இல்லாமல் காண சகிக்காது என்பார்கள். இங்கே ஒருத்தி இயல்பாகவே அழகோவியமாக திகழ்கின்றாள்.

அந்த நிலாவும் இவள் முகமும் பளிச்சென்றிருந்தது.

பேசிக்கொண்டே தங்கள் இருந்த இடம் வந்ததும், வெளிச்சத்தில் அம்ரிஷை காணவும், “அச்சோ அம்ரிஷ் சார் ரத்தம்” என்று மயங்கினாள்.

“ஏய் மிருதுளா, மிருதுளா” என்று தாங்கியவன் கன்னம் தட்டினான்.

வேகமாய் அவளை கையிலேந்தி, சோபாவில் படுக்க வைத்து, தண்ணீர் பாட்டிலை தேடி எடுத்தான்.

முகத்தில் தண்ணீர் தெளித்தபின், “அம்ரிஷ் உங்க மேல ரத்தம்” என்று மீண்டும் கையை சுட்டிக்காட்டினாள்.
அதன் பின்னே சட்டை பட்டனை கழட்ட முதுகு பக்கம் கல் குத்தியிருந்தது. கையில் சிராய்ப்பு என்றிருந்தது.

“அச்சோ உங்க பிரெண்ட் டாக்டர் வேதாந்த்தை எழுப்புங்க. என்னாச்சுனு பார்க்கட்டும்” என்று கத்தியவளின் வாயை பொத்தினான்.

“இந்த நேரம் எழுப்ப வேண்டாம். நாமளே பார்த்துக்கலாம்” என்று உரைக்க, ஒரு நடிகனின் தரிசனம் மிக நெருக்கத்தில் கிடைத்த பாக்கியம் பெற்றவளாய் மிருதுளா திக்கு முக்காடினாள்.

முதலுதவி பெட்டியை தேடி எடுத்து வந்தான்.

அம்ரிஷின் படிக்கட்டு தேகம், சட்டையில்லாமல் காணவே லேசான உதறல் மிருதுளாவிற்கு. இதில் ரத்த காயம் என்றதும் நடுக்கம் கூடியது.

முதுகு என்பதால் அம்ரிஷாலும் தனக்கு தானே உதவிக்கொள்ள முடியாது. அதனால் மிருதுளா தான் உதவவேண்டும். வேறு வழியில்லை.

மிருதுளா பஞ்சு கொண்டு முதலில் ரத்தத்தை ஒற்றி எடுத்து துடைத்தாள். பின்னர் டிஞ்சர் வைத்து துடைக்கவும் நடிகன் அவன் துடித்தான்.

தன்னால் தான் அம்ரிஷின் இந்த நிலையென்று பரிதவித்த மிருதுளாவோ மன்னிப்பு கேட்க, “அட ஒன்னும் ஆகலை. சின்ன அடியா தான் இருக்கும்.” என்று சமாதானம் செய்தான்.
மனதிற்குள் ‘நாளைக்கு வேதாந்த் எழுந்ததும் முதல் வேலையா வலியை சொல்லணும்.’ என்று நினைத்தான்.

“என்னால தான் உங்களுக்கு இந்த நிலை.” என்று கண்ணீர் வடித்தாள் மிருதுளா. அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லை மிருதுளா’ என்றவன் இரண்டு மூன்று கூறியும் “இல்லை என்னால எல்லாருக்கும் பிரச்சனை. என் பிரெண்ட்ஸ் பாவம். இப்ப நீங்க. நான் இதுக்கு பூமில பிறக்காம இருந்திருக்கலாம்” என்று பேசிக்கொண்டு போனவளின் கன்னம் பற்றினான்.

“ஏய் மிருதுளா என்ன பேசற? எனக்கு ஒன்னுமில்லை.” என்று கூறவும், அம்ரிஷ் கைகள் மிருதுளா கன்னம் பற்றியிருக்க, பின்னால் நகர்ந்தாள்.
அம்ரிஷ் அவள் கன்னம் பிடித்ததற்கு அவனுக்கு எந்தவிதமான தயக்கமும் இல்லை. மாறாக “மிருதுளா நீ போய் தூங்கு.” என்று அனுப்பிவிட்டான்.

அம்ரிஷ் தனதறைக்கு வந்து குப்புறப்படுத்தான்.

முதுகில் சிலயிடத்தில் பேண்ட்எயிட் போட்டதால் லேசாய் வலித்தது. அடுத்த நாள் விடியலில் தான் உறங்கி வழிந்தான்.

நண்பர்கள் எழுந்ததும் ஆளாளுக்கு ”அம்ரிஷ் என்னடா ஆச்சு?” என்று பதற, “ஒன்னும் ஆகலைடா” என்றவன் எழுந்தான்.

அதே நேரம் மிருதுளா தன்னால் அம்ரிஷ் அடிப்பட்டதை எடுத்துரைக்க ஹாலில் அம்ரிஷ் வரவிற்காக காத்திருந்தனர்.

வேதாந்த் அம்ரிஷ் உடம்பை மீண்டும் ஆராய்ந்து டிரெஸ்ஸிங் செய்து முடித்தான்.

“பெயின் இருக்காடா?” என்று கேட்க, பெண்கள் குழு அதேநேரம் வரவும், ஆமாம் என்று கூறவந்தவன், மிருதுளாவை கண்டதும், “கொஞ்சமா தான்டா.” என்று மழுப்பினான்.

அம்ரிஷ் மிருதுளாவை பார்த்து பதில் சொல்லவும், வேதாந்த் அதனை கண்டு, மனசுக்குள் சிரித்து “எதுக்கோ பெயின் கில்லர் இன்ஞ்செக் பண்ணறேன்” என்றதும் அம்ரிஷ் பார்வையாலே நன்றியுரைத்தான்.

“ஏங்க சும்மாவேயிருக்க மாட்டிங்களா? பகல்ல போய் ரசிக்க வேண்டியது தானே.” என்று நண்பன் அடிபட்டதால் கடிந்தவாறு பேசினான் ஆதேஷ்.

“ஹலோ பாஸ் பகல்ல நிலா தெரியாது.” என்று சஹானா கூறவும், ஆதேஷ் இடுப்பில் கை வைக்க, தமிழோ “நீங்க ரசிங்க, ஆனா நைட் நேரம் அங்க நடந்து போகணுமா? சப்போஸ் கால் தடுங்கி உருண்டு விழுந்து உயிருக்கு சேதாரம் ஆச்சுனா என்னாயிருக்கும்?” என்று எடுத்துரைத்தான்.

மென்பனியோ “யா இவர் சொல்லறது கரெக்ட்” என்று ஆமோதித்தாள்.

சாக்ஷியோ வேதாந்திடம், “காயம் ரொம்பவா? மெடிசன் போதுமா? இந்தமாதிரி அடிபட்டா அதுக்கான டேபிளட் வச்சிருக்கிங்களா?” என்று கேட்டதும் தான் வேதாந்த் கைவிரித்து “கொஞ்சம் டேபிளட் வாங்கணும். மெடிக்கல் ஷாப் போகணும். அன்னைக்கு மாதிரி பைக்ல போய் வாங்கிட்டு வரலாமா?” என்று கேட்டான் வேதாந்த்.

“அதுக்கு சாக்ஷி எதுக்கு?” என்று மென்பனி கேட்க, தமிழும் “அதானே? அவங்க எதுக்கு?” என்று கேட்டார்கள். சாக்ஷிக்குமே வேதாந்த் கூப்பிடவும் செல்ல ஆசைப்பட்டாள். ஆனால் ஏன் இப்படி கூப்பிட்டான் என்று திகைப்பு தான்.

வேதாந்த் ஆதேஷிடம் கண் காட்டா, “டேய் அவங்க போகட்டும்” என்று கூறவும் தமிழுக்கு லேசான சந்தேகம் பிறந்தது.

ஆனால் அம்ரிஷ் மீது அல்ல வேதாந்த் மீது.

வேதாந்த் சாக்ஷியிடம் தனி பாதையில் செல்கின்றானோ என்று யூகித்தனர். அதுவும் உண்மையென்றாலும் தனியாக ஆதேஷ், அம்ரிஷை பற்றி விரிவாக தமிழிடம் கூற நேரம் பார்த்தான்.

டாக்டர் என்பதால் வேதாந்த் மருந்துகடையை தேடி வண்டியில் செல்ல சாக்ஷியும் பின்னால் அமர்ந்திருந்தாள்.

தனியாக கூப்பிட்டதற்கு காரணம் கேட்க, “மருந்து வாங்கிட்டு சொல்லறேன்” என்று கூறினான்.

முன்பு போலவே ப்ரவுஸிங் சென்டருக்கு சென்று தனது மெயிலை செக் பண்ணவும், தந்தை குருபிரசாத்திடமிருந்து மெயில் வந்திருந்தது. மிருதுளா சித்தி திலகா அவர் தந்தை கேசவன் மற்றும் ராஜபாண்டியன் ஆட்கள் எல்லாம் தங்களை ஒன்றாக ஒருயிடத்தில் அழைத்து சென்று சாக்ஷி பிறந்தநாளன்று போலீஸ் விசாரித்தார்கள். எங்களுக்கு தெரியாது என்றதை தான் அனைவரும் உதிர்த்ததாகவும், மென்பனி அண்ணா காரை கண்டறிந்து தர போலீஸிடம் கூறினார் என்றும் எழுதியிருந்தார். சஹானா அப்பா சுகுமார் அம்மா பவானி இருவரும் அவர்கள் மூத்த பெண்ணை காண அமெரிக்க செல்வதாகவும் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

பெரும்பாலும் சஹானா பெற்றோரோடு சாக்ஷி பெற்றோர் நன்கு பழக்கமென்பதால் இருவரும் பெரிதாக தங்களை பற்றி கவலைப்படவில்லையென்று கூறியிருந்தார்கள்.

“தட்ஸ் மை டாட் அண்ட் மாம்” என்று சாக்ஷி மகிழ்ந்தாள்.
வேதாந்த் அதற்குள் மருந்து மாத்திரை வாங்கிவரவும், “அப்பா நாங்க ரொம்ப பாதுகாப்பா இருக்கோம். பயப்படாதிங்க. அநேகமா மிருதுளா எதையும் பேஸ் பண்ணற பொண்ணா அவளே உணர்ந்து, விரைவில் உங்க முன்ன வருவோம். அரசியல்வாதிக்கு அல்வா தருவோம்.’ என்று அனுப்பிட்டு கீழே ‘லவ்யூ டேட் அண்ட் மாம்’ என்று அனுப்பினாள்.

முகத்தில் ஷாலால் கட்டிவிட, வேதாந்த் அவளையும் ஹெல்மெட் அணிந்து திரும்ப வீட்டை நோக்கி அழைத்து சென்றான்.

முன்பு போல செக்கிங் போஸ்ட்டில் புகைப்படம் வைத்து எந்த போலீஸும் மிருதுளாவையோ மற்ற மூவரையோ தேடவில்லை.
முக்கிய காரணம் மென்பனியின் கார் கொடைக்கானல் சந்திப்பிற்குள் நுழையவேயில்லை. அதனால் போலீஸ் சற்று அலட்சியமாக மாறிவிட்டனர்.

போனமுறை போல கொடைக்கானலில் முக்கிய பகுதியை தாண்டியப்பின் ஒருயிடத்தில் வண்டியை நிறுத்தினான் வேதாந்த்.

சாக்ஷி சுற்றிமுற்றி பார்த்து, “கேரட், மக்காசோளம் ன, வேர்கடலை எதுவும் விற்கலையே. வண்டி ஏன் இங்க நிறுத்திட்டிங்க?” என்று போன முறைப்போல ஏதேனும் வாங்க நிறுத்தியிருப்பானோ என கேட்டாள்.

“உங்கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும் சாக்ஷி” என்றவன் தயங்கினான் வேதாந்த்.

வீட்டில் இங்கு ஆதேஷிற்கு தயக்கம் எதுவும் தேவைப்படவில்லை. அதுவும் தமிழிடம் தயக்கம் எதற்கு ஜிகிடி தோஸ்த் அல்லவா!

அதனால் தமிழிடம் “அம்ரிஷ் டோட்டலா மாறிட்டான்டா. நீ நினைச்ச மாதிரி நான் நினைச்ச மாதிரி இல்லை. படுபயங்கரமா மாறிட்டான்.” என்று அம்ரிஷ் மிருதுளா மீது ஒருவித சாப்ட் கார்னர் இருப்பதை கூறினான்.

தமிழ் சட்டென அம்ரிஷ் மாற்றத்தை மறுக்கவில்லை. அம்ரிஷ் மாறுதல் பச்சையாக தெரிகிறது. ஒன்றேகால் வருடம் மனைவி இஷாவுடன் வாழ்ந்தவன், அவள் ஆண்மைஅற்றவன், சைக்கோ, குடிக்காரன், செயின் ஸ்மோக்கர், இத்யாதியை அள்ளி வீச, புத்தரின் மறுவதாரமாக அமைதியாக மாறினான். நண்பனை மாற்ற கடினமென்று நண்பர்கள் நால்வரும் மண்டை குழம்ப, ஆனால் அதற்கு அவசியமின்றி மிருதுளாவின் வாழ்க்கை கஷ்டம் கேட்டு, தன் கஷ்டத்தை மறந்துவிட்டான்.
இரவில் மிருதுளா நிலவை ரசிக்க சென்றதும் அதை அம்ரிஷ் தவறாக எண்ணி காப்பாற்ற போய் விழுந்து புரண்டதும் கேட்க கேட்க, அம்ரிஷ் முகபாவணை மனக்கண்ணில் வந்து சென்றது.

தமிழிடம் ஆதேஷ் பேச வந்த கணம் மென்பனி தமிழின் சம்மதத்தோடு அவன் இருந்த அறையில் ஒளிந்து நின்று கேட்டாள்.

அம்ரிஷ் எப்படியோ மிருதுளா அந்த எண்ணத்துல இல்லை. நீங்க வேண்டுமின்னா வெளியே போன என் பிரெண்ட் சாக்ஷியிடம் கேட்டுப் பாருங்க. அவளுமே இதை தான் சொல்வா. சாக்ஷி வர லேட்டாகும்னா சஹானாவை அழைச்சிட்டு வர்றேன். அவளிடம் சொல்லுங்க. மிருதுளா என்ன நினைப்பானு.” என்று
மென்பனி கூற ஆதேஷோ “இப்ப தான் இங்க வர்றதுக்கு முன்ன சஹானாவிடம் சொன்னேன். அவங்களுமே இதை தான் சொன்னாங்க. சஹானா வாங்க” என்றதும் சஹானாவும் மறைந்து இருந்தவள் வந்தாள்.

எப்பொழுதும் கூட்டாக திருட்டு தனம் செய்யும் தோழிகள் இருவரும் ஒருவரை மாற்றி ஒருவரை இந்த ஆதேஷ், தமிழ் அழைத்து பேச, தோழிகளிடம் கலந்துரையாடாமல் கமுக்கமாய் வந்ததால், ஒருவர் மாற்றி ஒருவருக்கு வேறொரு சந்தேகம் முளைத்தது. ஆனால் பகிரங்கமாக கேட்கவில்லை.

-தொடரும்.
-Praveena Thangaraj

அத்தியாயம்-13

   இஷாவிற்கு அம்ரிஷ் எந்தயிடத்தில் இருக்கின்றானென்று சுத்தமாக தெரியவில்லை. தனது பேட்டியால் அவமானமடைந்து முடங்கிவிடுவான். ஏதேனும் பிரச்சனையை பெரிசுப்படுத்தாதே என்று மாமனார் வந்து ஜீவனாம்சமாக சொத்தும் பணத்தையும் நீட்டுவார். விவாகரத்து பத்திரமும் தயாராக இருக்கும் கையெழுத்து போட்டு காதலனோடு தந்தையின் எதிர்ப்பை மீறி ஆடம்பரமாய் வாழலாமென்ற திட்டம் சரியாக தான் சென்றது.

   ஆனால் அம்ரிஷ் மனமுடைந்து அவமானமாக கருதாமல், ஆட்டம் பாட்டமென இருக்கவும், அதுவும் தன்னிலையை போட்டு மூக்கறுப்பு செய்யவும் திகுதிகுவென எரிந்தது. அதுவும் பெண்களோடு கொட்டம் அடிக்க எரிச்சலானது. இதில் அம்ரிஷ் பி.ஏ சம்பத் வேறு விவாகரத்து பத்திரத்தை நீட்டி ‘அம்ரிஷ் சார்  கையெழுத்து போட சொன்னார்’ என்று அவளை கேவலமாக உற்று நோக்கவும் குன்றிப்போனது என்னவோ அவள் தான்.
  
   ‘அம்ரிஷ் எங்கயிருக்கார்? அவரிடம் பேசணும்’ என்று இஷா கேட்க, “சாரி இஷா. சாரோட பிரைவேஸி ஸ்பாயில் ஆகும். விவாகரத்து வாங்கி விடுதலையாவதால, பத்து நாள் சார் ஹாப்பியா செலிபிரேட் பண்ணணும்னு முடிவெடுத்திருக்கார். எங்க போனார்னு யாருக்கும் தெரியாது. வேண்டுமின்னா அப்பாயின்மெண்ட் தர சாரிடம் பேசி வைக்கறேன் வெயிட் பண்ணுங்க” என்று உரைத்ததும் இத்தனை நாள் ‘மேடம், மேம், ஓகே மேம்’ என்ற பேச்சும் மரியாதையும் நொடியில் தவிடுபொடியாக உறைந்தாள்.

   பரஞ்ஜோதியும் மனீஷாவும் இப்படி இஷா நேரலையில் பேட்டி கொடுத்து தலையில் மண்ணை வாரிப்போட்ட மகளை கண்டு ஒன்றும் கூறமுடியவில்லை.

   இஷாவின் கேரக்டருக்கு யாரும் அம்ரிஷ் இருப்பிடமும் கூற முன்வரவில்லை. யாராவது பணத்தை தந்து அவன் எங்குள்ளான் என்று அறிந்திட முனைந்தாள். சமையல் ஆட்கள் முதல் டிரைவர், பி.ஏ என்று யாரிடமும், முன்பு முகம் கொடுத்து பழகாததால் இன்றும் அதே முகத்திருப்புதலை இவளிடம் காட்டினார்கள்.

   எங்கு சென்றாலும் புருவம் இடுக்கி, ‘இவளா?’ என்ற அலட்சியப் பார்வையையே சந்தித்தாள்.

  பரமசிவன் கழுத்தில் இருக்கும் வரை தான் பாம்பிற்கு மரியாதை. அது போல இஷாவின் மரியாதை நடிகர் அம்ரிஷின் மனைவி என்றதால் மட்டுமே என்பதை தாமதமாக உணர்ந்தாள்.

  உணர்ந்து இப்பொழுது பிரோஜனம் இல்லையே.

   சத்தியதேவனும் சௌந்தர்யாவும் மற்ற ஆகவேண்டிய முடிவுகளை எடுத்தனர்.

   பரஞ்ஜோதி கூட மகள் ‘அறிவில்லாமல் நடக்கின்றாள்’ என்று தோழனிடம் அலைப்பேசியிலேயே மன்னிப்பு கேட்டார்.

   சத்யதேவனோ தோழனை சந்திக்கமால் ‘என் மகனை ஆண்மையற்றவன் என்று மீடியால பேசி அசிங்கப்படுத்தியது போதும். இனி நட்பை முறிச்சிப்போம்.’ என்று நாகரிகமாய் தவிர்த்தார்.

   மனீஷா கூட சௌந்தர்யாவிடம் பதவிசமாய் பேச முனைய சத்யதேவை போல பூசி மொழுகி நட்பை முறிக்கவில்லை.
  மாறாக நேரிடையாகவே ‘என் பையனை இந்தளவு பேசிட்டா. தமிழ்நாட்டு மக்கள் மத்தியில ஓரளவு நல்ல பெயர் எடுத்தவன். கிசுகிசு என்றதுல விழாதவன். கண்ணியமா படம் நடிச்சி நல்லப்பெயரோட வாழறவன்.

   அம்ரிஷ் கூட போட்டோ எடுக்கவே எத்தனை ரசிகர் ரசிகைகள் க்யூவில இருக்காங்க. போயும் போயும் உங்க பொண்ணை கட்டி வச்சி என் மகன் வாழ்க்கை அழிஞ்சது போதும். இனியாவது அவன் நிம்மதியா இருப்பான். பொண்ணா பெத்துவச்சிருக்கிங்க? இதுக்கு நடிகைகளில் ஒருத்தியை கட்டி வச்சாலும் மானத்தோட நடமாட வச்சிருப்பாங்க. டீசண்டா விவாகரத்து வாங்கிட்டு போயிருப்பா. இப்படி மீடியா முன்ன உங்க மகளை அடிக்கடி காட்டி பிரபலமாகணும்னு, என் மகனோட வாழ்வை கொச்சைப்படுத்திட்டா.

  என் வாழ்க்கையில இனி உங்க பொண்ணு வந்தா என் பையன் நலனுக்காக லைசன்ஸ் கன் வச்சி கொண்ணுடுவேன்.’ என்று மிரட்டியிருநதார். என்னயிருந்தாலும் மகனை இப்படி பேசியதன் விளைவு அவ்வாறு பேச வைத்தது.

   சௌந்தர்யாவுக்கு இஷா மீது முதலிலிருந்த நல்ல மதிப்பு கிடையாது. நடிகையை விட ஓவராக சீனை போடும் பெண்ணாக எண்ணினார்.

    சௌந்தர்யா மனதில் வேதாந்த் போனில் சொன்ன பெண்ணை பற்றியே சிந்தனை ஓடத்துவங்கியது.
  
   வேதாந்த் ஆதேஷ் இருவரும் அம்ரிஷ் தாயாரிடம் மிருதுளாவை பற்றி நல்ல மதிப்பாக சொல்லி வைத்திருந்தனர். மிருதுளா என்றில்லை. மத்த மூவரையும் சேர்த்தே உரைத்திருந்தார்கள். சௌந்தர்யாவை பொறுத்தவரை ஆண்பெண் நட்பில் தவறாக எண்ணமாட்டார். அதே காதலென்றால் கூட மனசுக்கு பிடிச்சவங்க சேர்த்து வைத்து பாருங்க என்று தான் சுற்றத்தாரிடம் அறிவுறுத்துவார். அதனாலோ என்னவோ பெண்களோடு தங்குவதை குதர்க்கமாக பூதக்கண்ணாடியில் அலசவில்லை.

  மகன் பத்து நாள் என்ன, ஒரு மாதம் கூட இருந்து ரணத்திலிருந்த மனதை செதுக்கி மீண்டு வரச்சொல்லிவிட்டார்கள்.

   இன்று முழுக்க இன்டோர் கேம் விளையாட ஆரம்பித்தார்கள். சஹானாவும் ஆதேஷும் செஸ் விளையாட, தமிழும் மென்பனியும் கேரம்போர்டு ஆட ஆரம்பித்தார்கள்.

  மற்ற இரண்டு ஜோடிகள் சீட்டு கட்டை விளையாடினார்கள். இதே போல நேரம் கழிய, “வீட்டிலயே இருக்க போரடிக்கு. பேசாம மாட்டினாலும் பரவாயில்லைனு வெளியே போகலாமா? பிகாஸ் ஐந்து நாளுக்கு மேல ஆச்சு, தேடறதை குறைத்திருப்பாங்க.?” என்று சஹானா செஸ் காயினை நகர்த்தி கேட்டாள்.
 
   “அம்ரிஷ் எங்கயும் போகமுடியாது. உங்க பிரெண்ட் மிருதுளாவும் போகமுடியாது. பிறகு எப்படிங்க அறிவா கேட்கறிங்க” என்று ஆதேஷ் வாறினான்.

    “ஏன் போகமுடியாது அம்ரிஷோட டீ எஸ்டேட் இருக்கு. ஆனா அங்க ஆட்கள் நடமாட்டம் இருக்கும். வேண்டுமின்னா லீவு கொடுத்து எஸ்டேட்ல யாரும் வரவேண்டாம்னு சொல்லிட்டு நாம போகலாம். ஆனா இரண்டு நாள் வேலை நின்றிடும்” என்று வேதாந்த் அம்ரிஷை பார்த்தான்.

   “வாவ் மலையுச்சில உட்கார்ந்து கதை எழுதினா எப்படியிருக்கும்?” என்று மென்பனி கேட்க, “நடுங்கிட்டே கீழே விழுந்து பேய் கதை எழுதுங்க” என்று தமிழ் உரைத்திடவும் ‘பச்’ என்று சலித்தாள்.
  
   அம்ரிஷ் சிறிது நேரம் சிந்தித்தவன் “அதெல்லாம் வேலை மூன்றாவது நாள் பார்க்கட்டும். எனக்குமே இங்கயே இருக்கறதா பீல்லாகுது.” என்று உரைத்ததும் “அப்ப டீ எஸ்டேட்ல ப்ராப்பரா லீவு விட்டு வேலைப் பார்க்கறவங்களை அனுப்பிடு” என்று ஆதேஷ் சட்டென கூறவும், அங்கிருந்த டீ எஸ்டேட் நிர்வாகிக்கும் பணியாள் ராஜேந்திரனிடம், இரண்டு நாள் அங்கே தங்க வருவதாக கூறி, மற்றவர்களுக்கு விடுமுறையை அறிவித்திட பணித்தான்.

   அம்ரிஷின் உத்தரவு கிடைக்க பெற்ற டீ எஸ்டேட் நிர்வாகி ராஜேந்திரன் உடனடியாக பணியாட்களுக்கு விடுமுறையை அளித்தார்.

  ஏன் எதுக்கு என்று காரணமேயின்றி விடுமுறை கிடைக்க மக்கள் சந்தோஷம் அடைந்தனர். வேலை செய்யாமல் பணம் மட்டும் வந்திடுமே. சிலர் மட்டும் காரணம் கேட்டு குடைந்தனர். ‘உன் வேலையை பாருப்பா. எஸ்டேட்டுக்கு அதிகாரி வர்றாங்க’ என்று கூறிவிட்டார்கள். அதனால் துணை கேள்விகள் அறுப்பட்டது.

   அடுத்த நாள் அம்ரிஷ் அவன் தோழர்களோடு, ‘பென்டாஸ்டிக் போர்’ என்ற பெண்க்குழுவோடு  வந்தார்கள்.
 
அங்கே வேலைசெய்த முந்நூறு நானுறு தொழிலாளிகள் விடுமுறை என்றதால் எஸ்டேட் காலியாக காட்சியளித்தது.
   
   எஸ்டேட் நிர்வாகியுமே அம்ரிஷை கண்டு வணக்கம் வைத்து பூரித்தார்.

   மீடியா விஷயத்தை கேட்காமல் நாசூக்காக வரவேற்றார் எஸ்டேட் நிர்வாகி ராஜேந்திரன். “நாளை ஒரு நாள் நானும் என் பிரெண்ட்ஸும் இங்க தான் இருக்க போறோம். டிபன் லஞ்ச் டின்னர் அண்ட் ஸ்நாக்ஸ் டையத்துக்கு இங்க வந்துடணும். அரேஞ்ச் பண்ணிடுங்க. அதோட நாங்க இங்க இருக்கறது மீடியாவுக்கு தெரியக்கூடாது.” என்று கட்டளையிட்டான்.

  “அதெல்லாம் யாரும் வரமாட்டாங்க சார். புட் அரேஞ்ச்மெண்ட் எல்லாம் நானே பார்த்துக்கறேன்.” என்று தலைகுனிந்து மகிழ்ச்சியாய் சென்றார்.

    நான்கு ஆண்கள் நான்கு பெண்கள் மட்டும் அந்த எஸ்டேட் வீட்டில் வந்தனர்.

  “என்னப்பா இது? அந்த வீடாவது வீட்டை சுத்தி மரம் செடிகொடினு ரோட்டுக்கு கொஞ்சம் பக்கமா தெரிந்தது. இங்க நாம தனியா மலையுச்சில இருக்கற மாதிரி தெரியுது.” என்று சஹானா பேந்தபேந்த விழித்தாள்.
 
  மென்பனியோ “ஸ்டோரி ரைட் பண்ண செமையான பிளேஸ்.” என்று ரசிக்க தமிழோ “கதையை எப்படி ரைட் பண்ணுவிங்க?” என்று கேட்டான்.

   “ம்ம்ம் கையால தான்” என்று சாக்ஷி சொல்லவும்,

  “சாக்ஷி உதைப்பட போற. லேப்டாப்ல டைப் பண்ணுவேன்ங்க. கதை கான்சப்ட் யோசிச்சிட்டா மத்தது எல்லாம் தானா டைப் பண்ணுவேன்” என்றவள் பதில் தந்தாள்.
 
   “பேய் மாதிரி முழிச்சிட்டு கூட கதை எழுதியிருக்கா?” என்று மிருதுளா வாய் திறந்தாள்.

  “உங்க கதை புக்குக்கு மட்டும் போகுமா ? சினிமாவுக்கு எழுதுவிங்களா? இன்ட்ரஸ்ட் இருந்தா சொல்லுங்க. டைரக்டரிடம் சிபாரிசு பண்ணறேன்.” என்றான் நடிகன் அம்ரிஷ். ஒவ்வொரு எழுத்தாளரும் தங்கள் எழுத்து திறமையால் உயர வேண்டும். சிபாரிசோ, குறுக்கு வழியோ தவிர்த்திடும் நியாயமான எழுத்தாளினி. அவனின் பலத்தில் உயர பிடிக்க முனைவாளா?

  “இதுவரை யோசித்தது இல்ல. அப்படி ஆசை வந்தா உங்களை காண்டெக் பண்ணறேன். உங்க நம்பர்?” என்று நாகரிகமாய் தவிர்த்தே மென்பனி கேட்டாள்.

   ஒவ்வொருத்தரின் அலைப்பேசி எண்ணை மற்றவர்கள் பகிர்ந்தார்கள். நம்பரை பதிவு செய்து அப்படியே பெயரையும் பதிவேற்றினார்கள்.

   அம்ரிஷோ “உங்க போன் நம்பர்?” என்று மிருதுளாவிடம் கேட்கவும், திருதிருவென விழித்தவள், “சாகப்போறேன்னு போனை அங்கயே வச்சிட்டேன். அதோட மயங்கிட்டேனா இவளுங்க வேற என்னை கிட்னாப் பண்ணும் போது போனையும் எடுத்துட்டு வந்திருக்கலாம். அதுல பிளைட் மோடு போட்டுட்டு கேமாவது விளையாட்டிட்டு இருப்பேன்.” என்று வருத்தமாய் பேசியவளை கண்டு முறுவல் புரிந்தான்.

   “போன்ல கேம் தான் விளையாடுவிங்களா?” என்றவனிடம் “இல்லை என் பிரெண்ட் இவளுங்களோட பேசுவேன்.” என்றதும் இதற்கு மேல் அவளிடம் எப்படி எண்ணை வாங்குவது? மற்ற மூவரின் எண்ணை பதிய வைத்தவன், மிருதுளாவின் மதிமுகத்தை தான் இதயத்தில் பதியவைத்தான்.

  இஷாவிடம் பதினான்கு மாதம் வாழ்ந்தவன், விவாகரத்து பெறும் முன், இப்படி புதிதாக அறிமுகமானவளிடம் மனம் சாய்கின்றதே. இது தவறல்லவா? என்று மனசாட்சி குடைய ஆரம்பித்தது.
 
     எப்பொழுதும் தன் இன்பதுன்பத்தினை நண்பர்களோடு பகிர்பவன், இந்தவுணர்வை பகிரலாமா என்று தன் மூன்று நண்பர்களை மாறி மாறி பார்த்தான்.

   ஆதேஷ் தன் அன்னையோடு சுமூகமாக பேச்சு வார்த்தையில் இருக்கின்றான். வேதாந்திடம் தந்தை அடிக்கடி தன் மனநிலையை கேட்டறிந்து கொண்டிருக்கின்றார்.

  தமிழிடம் பகிரலாமா என்று திரும்ப அவனோ மென்பனியை தீவிரமாய் கையை கட்டி ரசிப்பதை கவனித்தான்.

   ரசிக்கின்றானா? சாதாரணமாய்  பார்க்கின்றானா? என்று குழப்பமாய் மாறினான்.

  நேரங்கள் கடக்க பனியிரவில் குளிருக்கு இதமாய் போர்வைக்குள் நித்திரை பிடியில் மாறினார்கள்.

   இங்கு ஆண்கள் மனம் தான் அலைபாய்ந்ததா? இல்லை பெண்கள் மனமும் அலைப்பாய்ந்தது.

  ஆனால் நட்பென்னும் உறவை தவிர்த்து, யாரிடமும் நேசத்தை பகிராத மிருதுளா மட்டும், எந்தவித அலைபாயும் எண்ணத்தை, மனதிற்குள் இடம் கொடுக்கவில்லை. மாறாக தனிமையை நாடி அந்த இருட்டில் வெளியே வந்திருந்தாள்.
 
   தனியாக குளிரில் நடுங்கி மலையுச்சியில் ஏறத்துவங்கினாள்.

   அம்ரிஷ் ஜன்னல் வழியாக உருவத்தை கண்டவன், பெண்கள் தங்கிருக்கும் இடத்திற்கு வந்து சோதிக்க, அங்கே அவன் எண்ணியது போலவே மிருதுளா இல்லை.

அப்படியென்றால் நடந்து செல்வது அவள் தான் என்பதை மனம் எடுத்துரைக்க, டார்ச் லைட்டை எடுத்து கொண்டு அவளிடம் விரைந்தான். மலையுச்சியிலிருந்து விழுந்து சாகப்போகின்றாள். இன்னுமா அவள் மனம் தைரியத்தை இழுந்து வாடுகின்றது என்று விரைந்து ஓடினான்.

  அதற்குள் மலையுச்சியில் குன்றில் ஏறியவள், அங்கே எட்டி பார்த்தாள்.

     அம்ரிஷோ குதிரையை விட பாய்ந்து ஓடிவந்தான். அவள் குதித்து விடுவாளோயென்று.

   அவளிருக்குமிடம் நிமிடத்திற்குள் வந்தடைந்தவன், அவளை இழுத்து மறுபக்கம் சரித்திருக்க, பிடிமானமின்றி அவனையும் இழுத்து கொண்டவளோடு புரண்டான்.

  நாயகியோடு கட்டி புரண்டு., காதல் செய்த நாயகன் அம்ரிஷ் நிஜத்திலும் உருண்டான்.

  என்ன படப்பிடிப்பில் அவனது உடலில் சிறுகாயமும் நிகழ்ந்திடாது. இங்கோ “ஆஹ் அம்மா” என்று முனங்கலோடு ஆங்காங்கே சிராய்போடு குரல் வந்தது. கல்லும் மண்ணும் சேர்த்து உருளுவது அம்ரிஷ் உணரவும், எங்காவது உருண்டு, மண்டை கல்லில் படுமென மிருதுளாவை காத்திடும் நோக்கில் அவளது தலையில் கைவைத்து தன்நெஞ்சோடுஅணைப்பை இறுக்கினான்.

  -தொடரும்.
பிரவீணா தங்கராஜ்

அத்தியாயம்-8

     மிருதுளா கண்ணீரை உகுத்தி துடைக்க, “ஒவ்வொருத்தருக்கு ஒவ்வொரு பிரச்சனை இருக்குல. நீங்க இதுக்கு பதிலடி கொடுக்கணும்.

   உங்களோட பேன்ஸ் எத்தனை பேர் இருக்காங்க. அவங்க எல்லாம் உங்களை மேரேஜ் பண்ணிக்க எவ்ளோ ஆசைப்படுவாங்க தெரியுமா? நீங்க அவங்க கேட்டது போல டிவோர்ஸ் கொடுத்துட்டு நல்ல ரசிகை இல்லைனா, அழகான நடிகையை கல்யாணம் பண்ணி மூஞ்சில கரியை பூசுங்க” என்று பேசவும் அம்ரிஷ் கலகலவென சிரித்தான்.

     “போட்டிக்காகவோ, நம்ம கேரக்டரை பத்தி பேசவும், நாம நம்ம லைப்பை மாத்த முடியாதே. காதல் கல்யாணம் எல்லாம் மனமுவந்து நடக்கணும்.” என்றதும் மிருதுளா சோகமாய் உருமாறினாள்.

    அம்ரிஷ் சொல்வது போல தனக்கு கல்யாணம் மனமுவந்து நடக்கப் போவதில்லை. ராஜபாண்டியன் தன்னை கண்டறிந்தாளோ, மனமென்ற ஒன்றை மதிக்காமல் மணந்து கொல்வான். ஆம் கொல்வான்… கொன்று புதைப்பது மட்டும் நடக்காது.

   உயிரோடு பிணமாக நடமாடவிடுவான்.

    அம்ரிஷும் அமைதியாக இருக்க, மிருதுளாவும் அமைதியுருவமாக திகழ, இருவரும் மனதில் தங்கள் பிரச்சனையால் வெவ்வேறு  மனநிலையில் திரிந்தனர்.

      “இங்க என்னடா பண்ணிட்டு இருக்க? யாராவது வெளியேயிருந்து உன்னை பார்த்துட்டா கேமிரா மைக் என்று மொத்த மீடியா ஆட்களும் வந்துடுவாங்க. ரிலாக்ஸா இருக்க?” என்று ஆதேஷ் வந்து சேர்ந்தான்.

     “ரிலாக்ஸா இருக்க தானே வந்தது.” என்று அம்ரிஷ் பேசவும், “ஹாய்ங்க?” என்று மிருதுளாவை பார்த்து கையசைத்து அமர்ந்தான்.

   மிருதுளாவுக்கு இதுவரை அம்ரிஷோடு தனியாக பேசும் போது இருந்த மனநிலை மாறி முற்றிலும் தயக்கவுணர்வு பெற்று எழுந்தாள்.

    “நான் போய் என் பிரெண்ட்ஸை எழுப்பி விடறேன்.” என்று சென்றாள்.
    அவள் அம்ரிஷை இரண்டு நொடி பார்த்துவிட்டு வீட்டுக்குள் செல்லவும் “என்னடா நான் வந்ததும் அந்த பொண்ணு போகுது. என்னவாம் வாயை திறந்து பேசுச்சா.. கார்ல மயங்கிட்டே இருந்தது.” என்று ஆதேஷ் படபடவென கேட்டான்.
 
    “ஏன்டா மயக்கம் மருந்தை அடிச்சா, மயங்கி தான் இருப்பாங்க” என்று அம்ரிஷ் நக்கலடித்தான்.

    ஆதேஷிற்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அம்ரிஷ் மனவுளைச்சலில் திணறி சோகமே உருவமாய் இருப்பானென்று எண்ணியிருக்க, அதற்கு மாறாக நக்கலடிக்கின்றானே.

     காரில் ஏறிய கணம் மிகுந்த வருத்தமும் மனழுத்தமும் பெற்றவனாய் இருந்தான்.
   
   ஏனோ இந்த நான்கு பெண்கள் காரில் ஏறியதில் இருந்து அவனது வருத்தம் குறைந்துள்ளது.
  
    இஷாவின் நேரடி பேட்டியை கண்ட தனக்கே கோபம் கோபமாய் பொங்குகின்றது. இவன் எப்படி நிதானமாய் எடுத்துக்கொள்கின்றான்.

      “அம்ரிஷ்… நீ எதுவும் மறுப்பு பேச்சா சோஷியல் மீடியாவுக்கு கொடுக்கலையா?” என்று தயக்கமாய் கேட்டான் ஆதேஷ்.

     நீண்ட நெடிய மூச்சை உள்ளிழுத்து விட்டான்.

  மதியமாக இருந்ததால் லேசான வெயில் மட்டும் இருந்தது.

   கண்களை சுருக்கி, “ஒரு நடிகன் உண்மையை சொன்னாலும் பொய் சொன்னாலும் மக்களுக்கும் ரசிகர்களுக்கும் பலதரப்பட்ட கதைகளா புனையப்பட்டு இல்லாதது இருக்கறதாகவும், இருக்கறது இல்லாததாகவும்னு திரித்து போகும்.

     அவ சொன்ன நான் உடனே என் பக்க நிலைமையை சொல்லணுமா? விடுடா.. நான் கொஞ்சம் மெண்டலி ஸ்டடி ஆனதும் பேட்டி கொடுத்துக்கறேன்.

    இப்ப மறுத்து பேசணும்னு நினைச்சா கூட அவ மேல இருக்கற நேசத்துல வார்த்தை தவறா வராது. தடுமாறுவேன்.

   மொத்தமா நான் முதல்ல ப்ரிப்பர் ஆகிட்டு தைரியமா எந்த கேள்விக்கும் தயங்காம, கூனி குறுகாம ஆன்சர் பண்ணற திடம் வரட்டும்.” என்று தெளிவாக பேசினான்.

   உண்மை தானே… இந்த உலகம் எந்தவொரு நிகழ்ச்சியையும் முன்னுக்கு பின் முரணாக எடுத்து கொண்டு ஆளாளுக்கு தலை கால் வைத்து விடுவார்கள்.

    அதுவும் மீடியாவுக்கு தேவையான நடிகர் நடிகைகள் என சினிமாவின் டிரெண்டிங் ஆட்களின் வாழ்க்கையை மீடியாவே தீர்மானித்துவிடும்.

   முக்கியமாக தனிபட்ட வாழ்க்கையை மூடுவிழா செய்திடும்.

   கொஞ்சம் சுனாமி போன்றதொரு அலைகள் அடித்து ஓயட்டும் என்று தோன்றியது.

    இங்கே மிருதுளா மற்றவர்களை எழுப்பி குளித்து சாப்பிட அழைத்தாள்.

   இங்கே வந்ததும் குளித்து முடித்தது மிருதுளா மட்டுமே. மற்ற மூன்று தேவியர்களும் மட்டமலாக்க படுத்து விட்டார்கள். அவர்களை குறை சொல்ல முடியாது அசதி இருக்க தானே செய்யும்.

    ஒருத்தர் மாற்றி ஒருத்தர் குளித்து முடித்து வரவும் மென்பனி சஹானா எல்லாம் பசிபசி என்று புலம்ப ஆரம்பித்தார்கள்.

  அதனால் ஹாலில் தலையை நீட்டி சாப்பிட வரவும் சாக்ஷியோ ஆண்கள் கும்பலை தேடினாள்.

   அம்ரிஷ் ஆதேஷ் பேசியபடி தோட்டத்து பக்கமிருந்து வந்தார்கள்.
    தமிழோ அப்பொழுது தான் குளித்து முடித்து தலையை சிலுப்பி கொண்டே வந்தான்.
  நீர்த்துளிகள் சாக்ஷி மென்பனி பக்கம் படவும், “சாரி சாரி கேர்ள்ஸ்” என்று அடக்கமாய் பணிந்தான்.

   வேதாந்தோ அவ்விடத்தில் இல்லை. எங்கே என்று சாக்ஷி தேட, அதற்குள் அமர்ந்து உணவினை சாப்பிட எடுத்து வைத்தார்கள்.

    “ஒரு அவசரமும் இல்லைக்கா.. பொறுமையா காய்கறி கட் பண்ணுங்க. வெட்டு சின்னது தான். ஆனா இரத்தம் நிறைய போகுது. அதனால கைக்கு ரெஸ்ட் கொடுங்க” என்று சமையல்கட்டில் வேதாந்த் குரல் கேட்டது.

   சமையல் பெண்மணி கையில் பிளாஸ்திரி இருந்தது. ஏதோ அடிபட்டு கட்டு போட்டிருப்பது தெரிய, ஏதோ வெட்டுகாயம் என்று யூகித்துகொண்டாள்.

   ஆண்கள் நால்வரும், பெண்கள் நால்வரும் அமர்ந்திட, பணியாட்கள் பரிமாறினார்கள்.

    “கூச்சப்படாம சாப்பிடுங்க. செல்வி சமையலில் ஒரு குறையும் இருக்காது.” என்று அம்ரிஷ் தான் பெண்களை சங்கடமின்றி உணவருந்த பேசினான்.

    தமிழுக்கே ஆச்சரியம் தான். இவன் அதிகம் வாய் திறக்க மாட்டானே? என ஆராய்ந்தான்.

    வேதாந்த் மட்டும் பெண்கள் பக்கம் திரும்பி, “உங்க வீட்ல நீங்க பாதுகாப்பா இருப்பதை எப்படி சொல்லப்போறிங்க?” என்று வினவினான்.

    “அது தான் தெரியலையே. போனை ஹாக் பண்ணலாம்னு நீங்க தான் சொன்னிங்க. பிறகு எப்படி பேசறது? போனை ஆன் பண்ணவே பயமாயிருக்கு.

  விளையாட்டா இவளை கிட்னாப் பண்ணி பத்து நாள் கொடைக்கானல்ல தங்கிட்டு பதினோறாவது நாள்ல கல்யாணத்துக்கு குறித்த தேதி முடிந்ததுனு ஹாயா இருக்கலாம்னு பார்த்தா, மாப்பிள்ளை ஆளுங்கட்சி எம்.எல்.ஏ என்பதே காலையில தான் தெரிந்தது. இனி எப்படி பேச?” என்று வருத்தம் காட்டி முடித்தாள் சாக்ஷி.

    மென்பனியோ “எங்க அண்ணா அண்ணி அவங்களே போட்டுத்தர சான்ஸ் இருக்கு. என்ன நான் எங்க போறேன்னு சொல்லலை. காரை திருடிட்டு வந்ததால என் மேல ஏகப்பட்ட கடுப்புல இருப்பான். ஏதோ ரஜினி சார் படத்துக்கு கார்ல போகணும்னு பிளான் எல்லாம் போட்டான்.
   இப்ப காரும் இல்லை. ரஜினி சார் படத்துக்கு எப்படி போவாங்களோ?” என்ற மென்பனி கவலையை உதிர்க்க தமிழோ சிரித்து விட்டான்.

   “இதை நான் சொல்லக்கூடாது… இருந்தாலும் சொல்லறேன். உங்க கேர்ல்ஸ் குழுவுல எல்லாருக்கும் வாய் ஜாஸ்திங்க” என்று ஆதேஷ் மனதார பாராட்டு பத்திரத்தை வாசித்து முடித்தான்.

   தட்டில் டைனிங் டேபிளில் வைத்த உணவுகள் காலியாக இப்படி ஒருத்தருக்கொருவர் கிண்டல் கேலியோடு உண்டு முடித்தனர்.

    “ஈவினிங்கா யாராவது ஒருத்தர் எங்களில் யாரோடவாது பைக்ல போய் பொது தொலைப்பேசில பேசிட்டு வாங்க. பெட்டர். அப்ப கூட எங்களை பற்றியோ அம்ரிஷ் பத்தியோ சொல்லாதிங்க.” என்றதும் இப்பொழுதே யார் போவதென்று சிந்திக்க துவங்கினார்கள்.

   எப்படியும் பெண்களில் மிருதுளா போகப்போவதில்லை. அதே போல துணைக்கு அம்ரிஷ் போவதும் சரியாக வராது.

  மற்ற மூன்று ஜோடிகளில் யார் யாரை அழைத்து செல்வார்கள் என்று தான் விழித்தனர்.

    மென்பனி, சாக்ஷி, சஹானா மூவரில் யார் செல்ல என்று இங்கி பிங்கி போட்டு ஆரம்பித்தார்கள்.

     “சாக்ஷி நீயே போ” என்று மற்றயிருவர் உரைத்திடவும், அவள் பார்வை தமிழை அழைப்பதா வேதாந்த்தை அழைப்பதா என்று வருடியது.
  நிச்சயம் ஆதேஷ் வேண்டாமென்று முடிவோடு இருந்தார்கள்.

    தமிழ் “நான் போறேன்” என்று குழப்பத்தை தவிர்க்க தாமாக முன் வந்து நின்றாள்.

    வேதாந்த் ஏதோ சொல்ல வரும் முன் சாக்ஷி தமிழ் செல்வதாக முடிவானது.
  
    அனைத்து பெற்றோரின் எண்களையும் பெற்றவள் தமிழோடு பைக்கில் ஏறியமர, வேதாந்த் முகம் கறுத்தது.

    தமிழோ அங்கே அம்ரிஷின் இருசக்கர வாகனத்தில் ஏறியமர்ந்தவன் சட்டென இறங்கினான்.

   “மச்சான்… நீ போடா.” என்று வேதாந்திடம் சாவியை நீட்டினான்.

   திடீரென தமிழ் இறங்கிவிட்டு சாவியை தன்னிடம் நீட்டவும், வாங்கியவன் அதன் பின்னரே “ஏன்டா நீ போகலை?” என்று கேட்டு வைத்தான்.

   “இல்லை மச்சான்… அம்ரிஷ் டிப்ரஸன்ல இருக்கான். ஆதேஷ் வேற வாயாடுவான். எனக்கென்னவோ இங்கயிருப்பது நல்லதுனுபடுது.

  இந்த பொண்ணை நீ சேப்பா கூட்டிட்டு போ” என்று அறிவுறுத்தினான்.

   வேதாந்த் நொடியும் தாமதிக்காமல் சாக்ஷியோடு கிளம்பினான்.

    செல்லும் வழியில் துப்பட்டா ஷாலால் முக்காடுயிட்டு ‘மெல்லதிறந்தது கதவு’ அமலாவை போல நின்றிருந்தாள்.
  
    “ஏங்க… அழகான முகத்தை மறைச்சிட்டிங்க?” என்று வேதாந்த் பைக் கண்ணாடி வழியாக அவளது முகத்தை மறைத்ததை கண்டு கேட்டான்.
  
  “ஏன்னா… உங்க கேங்லயாவது அம்ரிஷ் சாரை மட்டும் தான் மக்கள் பார்த்தா சூழ்ந்துடுவாங்க. எங்க நாலு பேர்ல யாரையாவது போலீஸ் பார்த்தது ‘மர்கையா தான்’” என்று கழுத்தில் கைவைத்து நாக்கை வெளியே நீட்டி கூறினாள்.

     “கரெக்ட் தான்” என்றவன் ஏற்றயிறக்க பாதையில் கவனமாய் ஓட்டினான்.

   அப்படியோட்டியும் இறக்கமான இடத்தில் வண்டி செல்ல, பெண்ணவள் தேகம் அவனை மோத வந்து சட்டென தோளை பிடித்து கொண்டாள்.

    “கொடைக்கானல் மெயின் இடத்துலயிருந்து ரொம்ப தூரமோ?” என்று சாக்ஷி கேட்டாள்.

   “பின்ன இல்லையா… அம்ரிஷ் கொடைக்கானலுக்கு மத்தியிலையோ, இல்லை மெயின் பிளாஸ்லயோ தனி வில்லா வாங்கினா மத்தவங்களில் யாருக்காவது தெரிந்து நியூஸ் ரிப்போர்டர் யாராவது மோப்பம் பிடிச்சிடுவாங்களே. அதனால தள்ளி தான் வாங்கியது.

      இன்னும் இருபது நிமிஷம் பொறுங்க எங்கயாவது ரீச்சார்ஜ் பண்ணற இடம் வரும். அங்க பிசிஓ இருக்கும்.” என்றான்.

    “எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. இந்த காலத்துல பி.சி.ஓ இருக்கும்னு. பிச்சையெடுக்கறவன் கூட ஒரு போன் சிம்னு சுத்தறான்.

   எனக்கென்னவோ அப்பாவுக்கு மெயில் பண்ணிடலாம்னு தோணுது. இல்லைனா..  ஒரு நிமிஷம் போனை ஆன் பண்ணி என் நம்பர்லயிருந்தே பேசிட்டு அணைத்து வச்சிடலாம்.” என்று கூறினாள்.

   “உங்க மிருதுளாவை மணக்க அந்த ராஜபாண்டியன் அதிகளவு மெனக்கெடுத்தார்னா இந்த போன் ஹாக்கிங்ல மாட்டிப்பிங்க. நீங்க என்ன நினைச்சிட்டு இருக்கிங்க. ஐநூறு ஆயிரத்துக்கே போன்ல வேலை செய்யறவனுங்க டீடெய்ல் அள்ளி தந்துடுவாங்க. ஹக் பண்ணி இந்த ஏரியாவை ரீச் பண்ணி சிசிடிவில தேடமாட்டாங்களா. அங்க பாருங்க… மூலைக்கு மூலை சிசிடிவி இருக்கு.

  சென்னை சிட்டிமாதிரி ஜனரஞ்சகமான ஏரியா இல்லை. ரொம்ப க்யூக்கா மாட்டிப்பிங்க. மெயில் பண்ணறதாயிருந்தா வீட்லயிருந்து கூட பண்ணலாம். ஆனா ஐபி கூட ஹாக் பண்ண வாய்ப்புண்டு. எனக்கென்ன போன் கால்ஸ் பெட்டர் என்று கூறினான்.

   வேதாந்த் ஹெல்மெட் அணிந்திருக்க சாக்ஷியும் மூடியபடி வந்ததால் “அச்சோ என்னங்க நீங்க ஹாக் பண்ணிடுவாங்கனு சொல்லி சொல்லியே பயமுறுத்தறிங்க” என்று வருந்தினாள்.

   ஒருயிடத்தில் ப்ரவுசிங் செண்டர் மற்றும் பி.சி.ஓ தென்படவும், வேதாந்த் அங்கே நிறுத்தியிருந்தான்.

    சிசிடிவி இருக்க ஹெல்மெட் கழட்டாமல் முகம் மறைத்து தப்பித்து “போன் ஆர் மெயில் எது செய்தாலும் சீக்கிரம்” என்று விரைவுப்படுத்தினான்.
 
  “ம்ம் என்றவள் “ஒரு மெயில் அனுப்பணும்” என்று கேட்டு கணினி முன் அமர்ந்தனர்.

    அப்பொழுதும் கூட வேதாந்த் ஹெல்மெட் கழட்டாமல் முகத்தில் மறைத்த கண்ணாடியை மட்டும் எடுத்து விட்டு, “டைம் ஆச்சு… குயிக்கா அனுப்பிட்டு வா.” என்று தெரிந்தவர்களாக பேசிக்கொண்டார்கள்.

   சாக்ஷியும் மடமடவென தனது மெயிலை கம்போஸ் ஓபன் செய்தாள். போன் வேண்டாமென்று தவிர்த்தார்கள். பெரும்பாலும் எண்களை தான் அதிகமாக ட்ரேஸர் செய்ய வாய்ப்புண்டு என்று.
 
   மடமடவென அவள் தந்தை குருபிரசாத்திற்கும், சஹானா தந்தை சுகுமாருக்கும், மென்பனி அண்ணன் கபிலன் மூவருக்கும் “நாங்கள் நால்வரும் நலம். எங்களை தேடாதீர்கள். பிரச்சனை ஓய்ந்தப்பின் உங்கள் முன் வந்தடைவோம். அதுவரை எங்களை தேடி யார் வந்தாலும், உங்களை துன்புறுத்தினாலும் பொருத்தருள்க. அதை மீறி பிரச்சனை செய்தால் போலீஸில் புகார் அளிக்கவும்.
  நாங்களாக மீண்டும் தொடர்பில் வரும் வரை எங்களை போனில் அழைக்க வேண்டாம். மீறி அழைத்தாலும் அது சுவிட்ச் ஆப் என்றே பதில் தரும்.”
   இப்படிக்கு
   நான்கு திசைகள்.
(சாக்ஷி)
(மென்பனி)
(சஹானா)
(பாவப்பட்ட ஜீவன் மிருதுளா)
   என்று எழுதி முடித்து தட்டிவிட்டாள்.

   கூடவே மதன் என்பவனிடம் “ஏன்டா உங்க அக்காவுக்கு கல்யாணம் வேண்டாம்னு சொல்லியும் விரட்டறிங்க. உங்க அம்மா அப்பாவுக்கு அறிவில்லை. எங்க பிரெண்டை நாங்க பாழங்கிணத்துல தள்ளிடமாட்டோம். மிருதுளா அவயிஷ்டபடி இருப்பா. உங்க அம்மாவிடம் சொல்லி வை. நாங்க இருக்கற வரை மிருதுளாவை இரண்டாம் திருமணம் பண்ணி வைக்க மாட்டோம்.” என்று தட்டிவிட்டாள்.

    வேதாந்த் சாக்ஷி அருகே நெருக்கமாய் அமர்ந்து அனுப்பிய மெயிலை வாசித்திருந்தான்.

  “யாரு மதன்? அந்த பொண்ணு மிருதுளா.. அவளோட தம்பியா?” என்றதும் சாக்ஷி ஆமென்றாள்.

   “மெயில் பார்ப்பாங்களா?” என்று கேட்க, சாக்ஷி முறைக்கவும், “இல்லைங்க சிலருக்கு மெயில் பார்க்கற பழக்கம் இருக்காது. வாரத்துக்கு ஒரு தடவை மாசத்துக்கு ஒரு தடவை எட்டிபார்க்குற ஆட்கள் உண்டு.” என்று எடுத்துரைத்தான்.

   “எங்கப்பா ஏர்டெல்காரன் முதல் ஜோமேட்டோகாரன் போன்ல நோட்டிபிகேஷன் வந்தா கூட முதல் ஆளா செக் பண்ணிடுவார்.
   சஹானா அப்பா அவளோட கல்யாணத்துக்கு மேட்ரிமோனியல்ல சஹானாவை பத்தி டீடெய்ல் போட்டிருக்கார். அதனால தினமும் மெயில் செக் பண்ணுவார்.

  மென்பனி அண்ணா மிருதுளா தம்பி மதன் இந்த காலத்து ஆளுங்க… எந்நேரமும் போன்ல வாழறவங்க. அதெல்லாம் பார்த்திருப்பாங்க. நாம கிளம்பலாம்” என்று அவசரப்படுத்தினாள்.

    வேதாந்த் சாக்ஷி ப்ரவுஸிங் செண்டரில் பணத்தை கொடுத்து வெளிவந்து பைக்கில் திரும்பினார்கள்.

     செக் போஸ்டில் பெண்கள் நால்வரின் சேர்ந்த புகைப்படத்தை கையில் வைத்து வாகனத்தை வழிமறைத்தனர் போலீஸ் ஆட்கள்.

  வேதாந்த் வண்டியை நிறுத்த, சாக்ஷியோ “போச்சி போச்சி” என்று வேதாந்த் முதுகுக்கு பின் மறைந்து முனங்கினாள்.

-தொடரும்.

அத்தியாயம்-12

   அம்ரிஷ் காலை ஏழு மணிக்கு எழுந்து வெளியே ஹாலுக்கு வந்தப்போது, வேதாந்த் ஆதேஷை அடித்து சண்டையிட்டு கொண்டிருந்தனர்.

   தமிழோ விலகிவிட்டு வேடிக்கை பார்க்காமல் தலையை கையால் ஊன்றி அமர்ந்திருந்தான்.
 
   சாக்ஷியோ “வேதாந்த் ஆதேஷை அடிக்காதிங்க.” என்று தடுத்தாள்.

  “அச்சோ நிறுத்துங்க” என்று மென்பனி ஒருபக்கம் தடுக்க பார்த்தாள்.
  
   மிருதுளாவோ சஹானாவிடம் “அவர் அப்படி செய்தா ஏதாவது காரணமிருக்கலாம்.” என்று உரைத்திருக்க சஹானாவோ அடிவாங்குவதை தடுக்கவும் முடியாமல், சங்கடமாய் தவித்தாள்.

   அம்ரிஷ் வரவும் சஹானாவோ “அம்ரிஷ் வர்றார்.” என்றதும் அடிதடியை தடையிட்டது போல நின்றனர்.

   “என்ன பிரச்சனை? வேதாந்த் ஏன் அடிக்கிறான். எப்பவும் பிரச்சனை என்றால் நீ தான் தடுக்க பார்ப்ப, இப்ப நீயே அடிக்கிற? தமிழ் வேடிக்கை பார்க்கறான்?” என்று முகமலம்பி வந்தவன் கேட்டதும் ஆளாளுக்கு தலைகவிழ்ந்தனர்.

   அம்ரிஷ் போன் அடிக்கடி நோட்டிபிகேஷன் சத்தம் கொடுத்து இருப்பை காட்டியது.
  
   தன் ஆருயிர் நண்பர்களையும்,  புதிதாக கிடைத்த தோழிகளையும் பார்வையிட்டவன், மற்றவர்கள் சங்கடமாய், கோபமாய், தவிப்பாய், கையை பிசைவதை கண்டு ‘என்னாச்சு?’ என்று வந்தவன் மற்றவர்கள் விழிகள் அவனது போனில் நிலைப்பெற்றிருக்க, அதன் பின் தன் அலைப்பேசியை எடுத்தான்.

  எடுத்ததும் நோட்டிபிகேஷன் காட்டவும் பார்வையிட்டவன் நெற்றி சுருங்கியது, கண்கள் இடுங்கியது. தாய் தந்தையரின் அழைப்பு வேறு வந்திருந்தது. தனது பி.ஏ சம்பத் வேறு தொடர்ச்சியாக அழைத்திருக்க கண்டான்.
 
   நோட்டிபிகேஷனை மீண்டும் பார்வையிட்டவன், வரிசையாக பல கமெண்ட்ஸை வாசித்தான்.

‘U r a Rock star’
‘லவ் யூ டியர்.’
Good decision hero’
  என்றததை ஒட்டிய கருத்தாக நிறைந்திருந்தது.
 
   இஷாவை கழுவி கழுவி ஊத்தியிருந்தனர். அம்ரிஷ் போனிலிருந்து பார்வையை விடுத்து நண்பர்களை ஏறிட்டான்.

  ஆதேஷ் மட்டும் தலைகுனிந்திருக்க, வேதாந்த் தமிழ் இருவரும், ஒரு சேர ஆதேஷை முறைத்தனர்.
   மற்ற நான்கு பெண்களும் ஆதேஷை கண்டு அம்ரிஷை கையை பிசைந்து இருந்தனர்.

   “உன் வேலையா ஆதேஷ்?” என்று தான் அம்ரிஷ் கேட்டான். ஆதேஷும் மறுத்திடவில்லை. “நான் தான்” என்று கடுகடு முகத்தோடு உண்மையை ஒப்புக்கொண்டான்.

   “ஏன்டா உன் எதிர்ல பேட்டர்ன் போட்டது குத்தமா? இப்படி வச்சி செஞ்சுட்ட? என்ன அவசரம் நானே பதிலடி தந்திருப்பேனே? என்னை விட நீ இஷா மேல கோபமாயிருக்க?” என்று நிதானமாய் பேசினான்.

  மற்ற நண்பர்களோ அம்ரிஷ் இப்படி சவகாசமாய் பேசுவதை கண்டு ஆச்சரியமானார்கள்.

    தமிழ் அருகே வந்து, “உனக்கு ஆதேஷ் மேல கோபமில்லையா?” என்று திகைத்து கேட்டதும், “இருக்கு, கோபமிருக்கு, ஏன்டா இஷா அவளோட லவ்வர் பிக் போட்ட ஓகே. நம்ம சாக்ஷி பெர்த்டே செலிபிரேட் பண்ணின பிக்சரை எதுக்கு போஸ்ட் போட்ட?” என்று அதட்டினான்.
  
   இந்நேரம் ஏன் போட்ட பிரச்சனையை எதுக்கு இழுத்த? என்று ஆர்பரிக்கும் அம்ரிஷை தான் எதிர்பார்த்தார்கள். இவனோ இஷாவின் போட்டோ போட்டதை விடுத்து, இந்த நால்வர்களின் புகைப்படம் போட்டதை கேட்கின்றானே என விழித்தனர்.

  “நான் ஸ்மைலி போட்டிருக்கேன் அவங்க பேஸ் தெரியாது.” என்று ஆதேஷ் கூறவும், “மண்ணாங்கட்டி என்னோட போனை எடுத்து, என் லைப்ல நல்லது செய்ய, நீ இஷா லவ்வர் பிக்சர் போட்டது தப்பில்லை.

இவங்களோட பிக்சர் அப்லோட் பண்ணும் போது இவங்களிடம் பர்மிஷன் வாங்கியிருக்கணுமா? இல்லையா? ஸ்மைலி இருந்தாலும் தப்பில்லையா? மிருதுளாவை வேற தேடிக்கிட்டு இருப்பாங்க. இந்த நேரம் ஊரே பார்க்க போட்டிருக்க?” என்று திட்டி தீர்த்தான்.

  இந்த நால்வரை இப்பொழுது தான் தெரியும். குறைந்தபட்சம் ஒரு வாரம் கூட முழுதாய் ஆகவில்லை. ஆனால் இஷாவோடு கணவன் மனைவியாக வாழ்ந்து வருடங்கள் நெருங்கியது.

  இந்த மாற்றம் நல்லதென எண்ணுவதா? என்று தமிழ் சிந்திக்க, நோட்டிபிகேஷன் சத்தம் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது.
  
   மியூச்சுவல் டிவோர்ஸ் பதிவிடுவதால், இனி இஷா பற்றி கவலைப்பட தேவையில்லை என்று வேதாந்த் எண்ணம்.

  ஆதேஷிற்கு எப்பொழுது இஷா அடிக்கடி சண்டையிட்டு அம்ரிஷை டார்ச்சர் செய்தாலோ, அப்பொழுதே பிடிக்கவில்லை.
  
   அம்ரிஷின் அலைப்பேசியில் அவன் தந்தை சத்தியதேவன் அழைத்திருந்தார்.

  நண்பர்களோடு பேசிக் கொண்டிருந்தவன் சட்டென ”அப்பா” என்றவன் ஏழு பேரை பார்த்து போனை ஏற்று காதில் வைத்தான்.

   “சொல்லுங்கப்பா” என்று ஆரம்பித்தவனிடம், “என்ன அம்ரிஷ் இஷாவை பத்தி பேசியது சரிதான். எதுக்கு மற்றொரு போஸ்ட் போட்ட? செலிபிரேட் பண்ணிட்டு இருக்கனு? உன் ரசிகர்களில் சிலர் ‘நீ அதுக்குள்ள அடுத்த பொண்ணை தேடி போறாதா.’ செய்தி பரவுது. ஆமா அந்த பொண்ணுங்க யாரு? வேதாந்த் ஏதோ நல்ல பொண்ணுங்க கொஞ்சம் பிராப்ளம், கொடைக்கானல்ல அறிமுகமானாங்கனு சொன்னான். அப்படியிருக்க உன்னால அவங்க லைப் ஏதும் ட்ரப்பிள் கொடுத்திடக்கூடாது.” என்று அறிவுறுத்தினார்.

   “ஆதேஷ் தான் அப்லோட் பண்ணிருக்கான் அப்பா. அந்த கேர்ள்ஸ் முகத்தைல ஸ்மைலி போட்டு ஹிட் பண்ணிருக்கான்.
  அதனால பாதிக்கப்பட மாட்டாங்க.

என்ன மீடியாவுல ஏதோ நாலு கேர்ள் பிரெண்ட்ஸ் கூட சுத்தறதா தவறா பேசும். இஷா பேசியதை விட தவறானது இல்லை. நான் இங்கயிருக்கற பொண்ணுக்கிட்ட சாரி கேட்டுக்கறேன்.

   இஷா பத்தி இனி யோசிக்கப்போறது இல்லைப்பா. நீங்க பயப்பட வேண்டாம். மியூச்சுவல் டிவோர்ஸ் கொடுத்துட்டாலும் நான் ஹாப்பியா இருப்பேன். நீங்க பயப்படற அளவுக்கு நான் ஒடுங்கிடமாட்டேன்.
   நான் இந்த இடைப்பட்ட நாட்களில் என் மனசுக்கு பக்குவம் வந்துடுச்சு. நானே பெர்த்டே முடிந்ததும் லைவ்ல வரலாம்னு இருந்தேன். அதுக்குள்ள ஆதேஷ் எனக்காக இப்படி பண்ணிட்டான்.” என்று விவரித்தான்.
அவன் பேசிய தோரணையே தன்மனதில் இஷா என்பவளை உதறிவிடுவது நன்றாக தெரிந்தது.

   அதனால் அம்ரிஷ் மனக்காயமின்றி இருப்பதை உணர்ந்தவராக சத்தியதேவன் இருக்க அவரு அருகேயிருந்த தாய் சௌந்தர்யா மகனிடம் பேச பிரியப்பட்டார்.

   “அம்மா பேசணுமாம் டா” என்று போன் கைமாறியது.

  “அம்மா” என்றதும், “கண்ணா அம்ரிஷ், ஆதேஷ் பதிவு போட்டது தப்பில்லை டா. நான் தான் அவனுக்கு அடிக்கடி போனை போட்டு, என் கஷ்டத்தை சொல்லி புலம்பிட்டே இருந்தேன். நீயும் என்னிடம் சரியா பேசலையா, ஆதேஷெடம் நான் தான் உன் போனை எடுத்து நீ போடறதா ஒரு பதிவாது மீடியா கண்ணுல படற மாதிரி போட சொன்னது. அவனை திட்டி அடிக்காத டா. எதுனாலும் என்னை திட்டு” என்று சௌந்தர்யா மகனிடம் ஆதேஷின் செயலுக்கு விளக்கம் அளிக்கவும், வேதாந்த் சோபாவில் தொப்பென அமர்ந்தான்.

    ஆதேஷ் தான் இப்படி இடக்குமடக்காய் செய்தானென்று திட்ட ஆரம்பித்தாள். இது சௌந்தர்யா ஆன்ட்டி திட்டம் வகுத்து தந்ததை கேட்டதும் இனி ஆதேஷை திட்டி அடித்து புரோஜனம் இல்லையே.

    அம்ரிஷ் “அம்மா போதும் இதோட முடிச்சிப்போம். என்னால் இஷாவோட இனி வாழ முடியாது. ஆதேஷ் பதிவுல மியூச்சுவல் டிவோர்ஸ் போட்டது போல தான் நான் இஷாவை தலைமுழுகறேன்.” என்று திடமாய் கூறியதும் மற்றவர்களும் நிம்மதியடைந்தார்கள்.

    இஷா இஷா என்று பிணத்தியது அவன் தான். என் கெரியர்ல பிளாக் மார்க் வந்துடும் டா. அவளோட வாழணும். அவளை கன்வின்ஸ் பண்ணணும், அவளோட ஹாப்பியா மாலத்தீவுல இருந்தா ஜஸ்ட் என்னை பத்தி யோசிப்பா.’ என்று நண்பன் புலம்ப தானாக சௌந்தர்யா கவலைப்பட்டார்கள். அம்ரிஷ் பேச பேச, “டைய் கண்ணா. நீ பேட்டி கொடுடா. அந்த கழுதை நொந்து போகட்டும்” என்று ஆதரவு தரவும் அம்ரிஷ் சரிம்மா எதுவும் யோசித்து பீல் பண்ணாதிங்க” என்று தெம்பூட்டி அணைத்தான்.

   அம்ரிஷ் பேசி முடித்து திரும்ப ஆதேஷ், வேதாந்த் அம்ரிஷை அணைத்து கொண்டார்கள்.

  தமிழும் கங்ராஜிலேஷன் டா. நல்ல மாற்றம்” என்று தட்டிக்கொடுத்தான்.

  அம்ரிஷ் பெண்கள் பக்கம் வந்து, “சாரி கேர்ள்ஸ், ஆதேஷ் என் நலனை யோசித்து உங்க பிக்சரை மிஸ் யூஸ் பண்ணிட்டான். மீடியாவுல உங்களோட நாங்க என்று கிசுகிசு வந்தா கொஞ்சம் எனக்காக பொறுத்துக்கோங்க” என்றவன் பார்வை சாக்ஷி மென்பனி சஹானா என்று பார்த்துக்கொண்டே வந்து மிருதுளாவிடம் நீண்டது.

   “அட முகம் தெரியலையே விடுங்க” என்று மென்பனி கூற, “யா ரைட் சாக்ஷி கூறினாள்.

  சஹானாவோ “நாங்க ஸ்டேஞ்சர் என்றாலும், இங்க தங்க பர்மிஷன் கொடுத்து, எங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்ணறிங்க. அப்படியிருக்க நாங்களும் சின்ன உதவி பண்ணிட்டோம்னு நினைச்சிக்கறோம். டோண்ட் வொர்ரி அம்ரிஷ் சார். அவரை திட்டாதிங்க” என்று ஆதேஷிற்கு ஆதரவு கரம் நீட்டினாள்.

   மிருதுளா வாயிலிருந்து வார்த்தை எண்ணும் முத்து உதிராமல் இருக்க, அம்ரிஷ் தவிப்பாய் நோக்கவும், “நீங்க பிரச்சனையிலயிருந்து மீண்டாளே போதும்” என்று கூறவும் அம்ரிஷ் புன்னகை விரிந்தது.

  அம்ரிஷின் பி.ஏ சம்பத்திடம் அலைப்பேசியில் அழைத்து, “எந்த மீடியாவுல இருந்து போன் போட்டு, நியூஸ் கேட்டு, என்னை அணுக நினைச்சாலும், அம்ரிஷ் சார் அவர் மனைவியை டிவோர்ஸ் பண்ணறார். பிரெண்ட்ஸோட ட்ரிப் போயிருக்கார். இதை மட்டும் சொல்லு” என்று அறிவுறுத்தினான். 

   “சார் அந்த கேர்ள்ஸ் யாருனு கேட்டா?” என்று தயங்கவும், அம்ரிஷோ “ஒன்லி பிரெண்ட்ஸ்” இதை தான் நீ சொல்லணும். அதை தவிர வேறெந்த வார்த்தையும் விடாதே.” என்று திட்டவட்டமாய் கூறினான்.

     சம்பத் சரிங்க சார்” என்றதும் அம்ரிஷ் அணைத்துவிட்டு, காபி குடிச்சி பிரேக்பஸ்ட் சாப்பிடணும். ஹே கேர்ள்ஸ் இன்னிக்கும் நீங்களே சமைக்க முடியுமா? நேத்து சாக்ஷியோட பெர்த்டே செலிபிரேட். இன்னிக்கு நான் சந்தோஷமா இருக்கறேன். என் சுதந்திர தினம். ப்ளீஸ்” என்று கோரிக்கையாக முகம் சுருக்கி குழந்தையாக கேட்டு நின்றான்.

  அவன் மொத்தமாய் பெண்களிடம் பேசியது. பார்வை மட்டும் அனைவரையும் பார்த்து முடிவில் மிருதுளாவிடமே முடிந்தது.
 
   மிருதுளாவோ “சமையல்? நாங்களா” என்று திணற, “அட நாலு எலிகள் கிடைச்சா சும்மா விடுவோமா. நாங்க சமைக்கறோம். டைம் பாஸ் பண்ண நாங்க ரெடி” என்று சஹானா சட்டென ஒப்புக்கொண்டாள்.

  அதன் பின் என்ன மீண்டும் கொண்டாட்டம் துவங்க ஆரம்பித்தது.

---

  அதற்கு நேர்மாறாக இஷா வீட்டில், “படிச்சு படிச்சு சொன்னோம். சினி ஸ்டார் கல்யாணம் பண்ணி நல்லபடியா இருன்னு. உன் லவ்வர் வேண்டாம்டினு. இப்ப பாரு நீ அவன் ஆண்மகனானு கேட்டு அம்ரிஷ் ஈகோவை தூக்கிவிட்டுட்ட. உன் லவ்வரோட இருக்கற படத்தை போட்டு மீடியால பதிவு பண்ணி உன் மேல தப்புனு பகிரங்கப்படுத்திட்டான்.

  இனி ஜீவனாம்சம் மட்டும் தான் மிஞ்சும். மத்தபடி ஒரு மரியாதையும் கிடைக்காது. உறவுல, நட்பு வட்டத்துல மரியாதை கெட்டு மானம் போனது தான் மிச்சம். உன்னால என் நண்பனை இழந்ததாச்சு” என்று பரஞ்ஜோதி இஷாவை திட்டிவிட, மனிஷாவும் புலம்பி திட்டி சென்றார்.

  ‘அம்ரிஷ் இந்தளவு இறங்கி தரம் தாழ்த்தி பேசமாட்டான். அமைதியா விட்டுடுவான்னு நினைத்தாள். அதற்கு நேர்மாறாக இப்படி தன்னை தன் காதலன் புகைப்படத்தை பதிவிட்டதும் இல்லாமல் நண்பர்களோடு சேர்ந்து யாரோ நான்கு பெண்களோடு கொட்டமடிக்கிறான். யார் அந்த பெண்கள்? விலைக்கு வந்த விலைமகளா? அல்லது பெண் தோழிகள் பழக்கமா? இந்த பழக்கம் மெத்தை வரை செல்லுமா? இப்படி தான் இஷா நினைப்பு ஊர் மேய்ந்தது.

   தான் எத்தனை விதமான அவச்சொல்லை அவமதிப்பை அம்ரிஷிற்கு இழைத்தோமென மறந்து அவன் எங்கேயிருக்கின்றான்? யானோடு இருக்கின்றான் என்று ஆராயும் நோக்கில் எட்டு பேரும் இருக்கும் இடத்தை ஜூம் செய்து செய்து பார்வையிட்டாள்.
  கார்பெட் மற்றும் போர்வையால் மறைந்திருந்த கொடைக்கானல் இடம் அவளால் அறிந்து கொள்ள முடியவில்லை, கேக் கட் செய்ததும் போர்வையோடு இருந்த பேக்கிரவுண்ட் என்பதால் இஷாவுக்கு தான் தலைவிண்ணென்றது.

-தொடரும்.
பிரவீணா தங்கராஜ்

அத்தியாயம்-11

   சாக்ஷி பிறந்த நாளில் எப்பொழுதும் அவள் வீடு அல்லலோலப்படும். அப்படியில்லை என்றால் பீச்,தியேட்டர், எம்.ஜி.எம் குயின்ஸ் லேண்ட் என்று எங்கையாவது நாள் முழுக்க ஊர்ச்சுற்றி திரிவார்கள் இந்த ‘பெண்டாஸ்டிக் போர்’ குழு. சாக்ஷி என்றில்லை இந்த நால்வரில் யார் பிறந்தநாளும் இப்படி தான் கொண்டாடி மகிழ்வார்கள்.

  மிருதுளா ‘காசில்லைடி’ என்று மறுத்தாலும் மற்ற மூவரும் பகிர்ந்து கூட்டி சென்றிடுவார்கள். திலகா மறுத்தாலும், ‘உங்களுக்கு பத்து பைசா செலவுயில்லை ஆன்ட்டி. எங்க பிரெண்டை மட்டும் அனுப்புங்க’ என்று அழைத்து சென்றிடுவார்கள்.

   இன்றோ அம்ரிஷ் இருக்கும் இடம் அனுமதி கேட்டு கார்டனை அலங்காரம் செய்ய ஆரம்பித்தார்கள்.

   இரண்டு மரங்களுக்கு நடுவே பெரிய வண்ண போர்வையை பேக்கிரவுண்ட் போல கட்டினார்கள். பலூன், பூக்கள் என்று அதில் ‘டேப்’ உதவியோடு ஒட்டினார்கள். கீழே பெரிய ‘கார்பெட்’ விரித்தார்கள். இதெல்லாம் மென்பனி, தமிழ், அம்ரிஷ் மேற்பார்வையில் பணியாட்கள் செய்து முடித்தார்கள்.

   சமையலை மறுபக்கம் ‘கேஸ் ஸ்டவ் எடுத்து வைத்து சமைத்து ‘பப்பே’ முறையில் அடுக்கி அலங்கரித்தார்கள். அதற்கு மிருதுளா, சஹானா, ஆதேஷ் மூவரோடு பணியாட்களும் சேர்ந்து சமைத்தார்கள். ஆதேஷ் தான் அடிக்கடி காய்கறி வெட்டும் போது கேரட் பச்சையாய் சுவைத்தான். சமையலில் நிறை குறை ஆராய்கிறேன் என உணவு தயாராகியதும் தட்டில் வைத்து சுவைத்தான்.

    சாக்ஷியை வெளியே வரக்கூடாதென்று வீட்டுக்குள் வேதாந்த் கூட கதையளக்க விட்டிருந்தனர்.

   வேதாந்த் கிடைத்த தனிமையில் “எத்தனை நாளைக்கு இந்த கண்ணாம்பூச்சி? கையில காசு இருக்கறவரை கொடைக்கானலை சுத்தியிருப்பிங்களா? பிறகு மிருதுளாவை எப்படியும் அவங்க வீட்ல விடுவிங்க தானே? அதுக்கு பிறகு என்னைக்காவது ஒருநாள் அந்த அரசியல்வாதி ராஜபாண்டியன் உங்க பிரெண்ட் கழுத்துல தாலி கட்டினா என்ன பண்ணுவிங்க. எப்பவுமே நீங்க கூடயிருக்க முடியாது.
  அதோட தாலி கட்டி தான் முறையா வாழ்க்கையை ஆரம்பிப்பாங்கனு நம்பிட முடியாது. உங்களுக்கு தெரியாம, உங்க பிரெண்ட் மிருதுளாவை, கையை காலை கட்டி ரூம்ல அடைச்சி ரேப் பண்ணி வாழ்ந்தாலும் தடுக்க முடியாது.

   ஒன்னு உங்க பிரெண்ட் மிருதுளா தைரியமா அவங்க அப்பா சித்தி அந்த அரசியல்வாதியை பேஸ் பண்ணணும். அதுக்கு அவங்களை தயார் செய்யுங்க. எத்தனை நாளுக்கு ஓடி ஒளியறது? எத்தனை நாளைக்கு நீங்க உங்க பிரெண்ட்ஸ் காப்பாத்தறது?” என்றதும் சாக்ஷியோ பெருமூச்சில் வேதாந்தை ஏறிட்டாள்.

     தன் முகத்தில் புரண்ட முடியை ஒதுக்கி “நாங்க நினைச்சது ஒன்னு. ஆனா நடந்தது வேற.
   நாங்க ஏதோ சாதாரண ஆளுக்கு கட்டிக்கொடுக்கறாங்கனு நினைச்சி தான் இப்படி பத்து நாள் கொடைக்கானல் ட்ரிப் போயிட்டு வருவோம்னு பிளான் போட்டது.
   மிருதுளா எங்களிடம் ராஜபாண்டியன் ஒரு அரசியல்வாதினு சொல்லலை. அவளை அவங்க சித்தி யாருக்கோ இரண்டாதாரமா கட்டிக் கொடுக்கறாங்கனு மட்டும் தான் புலம்பிட்டுயிருந்தா.
   ஒருவேளை எங்களிடம் சொன்னா பயந்துடுவோம்னு மறைச்சி சூசைட் ட்ரை பண்ண நினைச்சிருப்பா. மத்தபடி தைரியம் என்பதெல்லாம் அவ சின்ன வயசுலயே தொலைச்சிட்டா.
  இந்த யானைகுட்டி கால்ல சங்கிலி கட்டி வச்சிடுவாங்க. அது நிறைய தடவை ஓடிப்போக ட்ரை பண்ணி முடியாம சலிச்சி போயிடும்.
   பெரிய யானை ஆனப் பிறகும் ஓடிப்போக முயற்சி பண்ணாது. மிருதுளா அந்த கேட்டகிரி.

   சாக கூட ரெடி, ஆனா வாழ பயமாயிருக்கு நினைக்கறா. நாங்க நிறைய தடவை சொல்லியாச்சு. என்ன செய்யறது.

  இந்த டிஸ்னி மூவில சிண்ட்ரெல்லாவை காப்பாத்த ஒரு இளவரசன் வருவானே. அது மாதிரி யாராவது ஒருத்தன் அவனா வந்து நான் இருக்கேன் வான்னு அன்பு செலுத்தினா தான் உண்டு.
    கதைகள்ல வர்ற ஹாப்பி எண்டிங் நம்ம வாழ்க்கையில நடக்காதே.” என்று வருந்தினாள்.

   இன்று அவள் பிறந்த நாள். சோகமாகவும் வேதாந்த் மனம் பொறுக்கமாட்டாது “ஏங்க கதைகளில் சாத்தியமில்லாத விஷயம். நாலு பொண்ணுங்க ஸ்டேஞ்சரோடு ஸ்டே பண்ணறிங்க. இதுவே நடக்கும் போது, இளவரசன் வரமாட்டானா?” என்று கூறவும், “இளவரசன் எல்லாம் வரவேண்டாம். உங்களோட அட்வைஸ் மாதிரி, அவளா சுயமா தனிச்சு முடிவெடுத்து தனித்து வந்தாலே போதும். எங்க மூன்று பேரோட அட்வைஸ் அது தான். எதுவரை போகுதோ அதுவரை என்ன தான் நடக்குதுனு பார்க்கலாம்” என்று கூறியவளின் விழிகளை ரசனையோடு பார்த்தான்.

   “லஞ்ச் ரெடி” என்று மென்பனி சஹானா குரல் யானையின் மணியோசை போல கூச்சலாய் வந்தது.
  
     தமிழோ வேதாந்த் அருகே வந்தவன், “என்னடா டாக்டர் கடலை போட்டு முடிச்சிட்டியா?” என்று கிசுகிசுக்க, வேதாந்த் பதறியவனாக திருட்டு முழி விழித்தான்.

   “பதறாத பதறாத நான் மட்டும் தான் கண்டுபிடிச்சிருக்கேன். மத்தவங்களிடம் மாட்டுற வரை ப்ரீயா இரு” என்று தட்டிக்கொடுத்து செல்லவும் ‘அப்படிலாம் எதுவும் இல்லைடா’ என்று பேச்சுக்கு கூட வாய் வார்த்தையாக கூறவில்லை வேதாந்த்.

     மதியம் கார்பெட்டில் எட்டு சேரை போட்டு, மடக்கும் விதமான மேஜையில் உணவை சாப்பிட ஆரம்பித்தார்கள்.

     ஆதேஷ் அவனது போனில் புகைப்படத்தை எடுத்தான். மென்பனி, சஹானா இருவரும் அவரவர் போனில் புகைப்படத்தை எடுத்தார்கள்.

மிருதுளா சமையலை புகழ்ந்து பாராட்டி சாப்பிட்டார்கள். தமிழ் சாதாரணமாக பாராட்ட, அம்ரிஷும் புகழ்ந்தான்.

   அதன் பின் அம்ரிஷ் நடித்த படத்தின் பிளஸ் மைனஸை கலந்துரையாடி சாப்பிட்டார்கள்.
   அம்ரிஷிடம் ‘உங்களுக்கு நீங்க நடித்த படத்துலயே எது பிடிச்ச படம்? எந்த ஹீரோயினை ரொம்ப பிடிக்கும்? எந்த ஹீரோயினோட கிசுகிசுவை ரொம்ப ரசித்திங்க.?

   படப்பிடிப்பில சண்டைக்காட்சில அடிப்பட்டிருக்கா? இதுவரை எத்தனை இன்டர்வியூ கொடுத்திங்க? லவ் லெட்டர்ஸ் தோராயமா எத்தனை வந்திருக்கும். அதுல ரொம்ப இன்ட்ரஸ்டிங்கா நடந்ததை பகிருங்க’ என்று கலகலப்பாக இரு குழுவும் பொழுதை கழித்தனர்கள்.

      மாலை ஆனதும் கேக் தயாரிக்கின்ற பேர்வழி என்று சஹானா, மென்பனி ஆரம்பித்தார்கள்.

  ஓவனில் செய்வதால் வீட்டுக்குள் சென்றிருந்தனர்.

    வெளியே பனி வேறு கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் இடங்களை ஆக்கிரமித்தது.

    ஆனாலும் இளைஞன் இளைஞிகள் பனியை பொருட்படுத்தாமல் இருந்தார்கள்.

     வண்ண விளக்கின் உதவியால் மாலை ஆறுமணி கூட அவர்கள் போர்வையால் செய்த பேக்கிரவுண்ட், வெளிச்சமாய் தெரிய அங்கே கூடி கேக் கட் நடைப்பெற்றது.
  
   என்னதான் நேற்றிரவு பன்னிரெண்டுக்கு கேக் கத்தரித்தாலும், மாலை நேரம்  கேக் கட் செய்து முடித்தாலே பிறந்தநாள் கொண்டாட்டம் இனிதாக முடிவடையும்.

    கேக் கட் செய்து ஊதி அணைத்து ஊட்டி விட்டு முகத்திலேயே கேக் பேஸியல் செய்து என்று ஆளாளுக்கு விளையாடி மகிழ, அன்றைய நாள் இனிமையாகவே கழிந்தது.

   மறக்க முடியாத நாளாக ஆண்கள் வாழ்வில் இடம் பிடித்தது எனலாம்.

   இரவு உணவை மட்டும் வெளியே ஆர்டர் கொடுத்தனர். வீட்டு தோட்டத்திலேயே ‘ஃபயரை’ உருவாக்கி தீயில் வெப்பமூட்டி குளிரை விரட்டினார்கள். அப்படியிருந்தும் ஸ்வெட்டர் அணிந்த கைகள் நடுங்கியது.
    இதற்கு மேல் வெளியே இருந்தால் சரிவராதென்று வீட்டுக்குள் இருக்கும் ‘ஃபயர் பிளேஸில்’ கூட்டமாய் அமர்ந்தனர்.

  நேற்று போல நடனமாட நினைத்தார்கள். ஆனால் இன்றைய ஸ்பெஷலாக, வெள்ளிதிரை நாயகன் அம்ரிஷ் மற்றும் இன்று பிறந்த நாள் கொண்டாட்டத்தின் நாயகி டான்ஸர் சாக்ஷி இருவரும் ஆடவேண்டும் என்று ஆதேஷ் அறிவிப்பு உதிர்க்க, அம்ரிஷ் “யா சூர்” என்று நடனமாட எழுந்தான்.

  சாக்ஷியோ தோழிகளை பார்க்க, “கமான் சாக்ஷி, ஆக்டர் அம்ரிஷ் கூட டான்ஸ் பண்ணப்போற. வீட்டுக்கு போய் பிரச்சனை எல்லாம் சால்வ் ஆனதும் வீடியோவை நீ இன்ஸ்டால போட்டா டிரெண்டிங் ஆகிடுவ” என்று சஹானாவும் ஊக்குவித்திட, சாக்ஷி வேதாந்தை பார்வையிட்டாள்.

   “பெர்த்டே கேர்ள் டான்ஸ் பண்ணி பார்க்க ஆவலாயிருக்கு” என்றான்.

   அனைவரின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க ஆடினார்கள். அடிக்கடி நெருக்கமாய் வந்து செல்ல, ஆதேஷ் இருவரையும் புகைப்படம் எடுத்தான். மணி பதினொன்றரை ஆனதும், நேற்று போல ஹாலில் உறங்காமல் பெண்கள் தங்களுக்கான அறையில் சென்று படுத்தனர்.

ஆண்களுமே தங்கள் அறைக்கு வந்தனர்.

   அனைவரும் உறங்க, ஆதேஷ் மட்டும் நகம் கடித்தபடி, அம்ரிஷின் போனை எடுத்து ட்விட்டர் பக்கம் சென்றான்.

  மடமடவென இஷா அவள் காதலனோடு கைப்பிடித்து தோளில் சாய்ந்த புகைப்படத்தை போட்டு அதற்கு கேப்ஷனாக, ‘I thought the woman who married me was an angel. I realized too late that the girl was a demon.’ என்று பதிவிட்டான்.

   அடுத்த பதிவாக ‘Soon I will get a legal divorce from my wife.  So now I am celebrating with my friends’ என்று பதிவை போட்டு அதில் சாக்ஷி மென்பனி, மிருதுளா, சஹானா இவர்களோடு ஆடிபாடி எடுத்த புகைப்படத்தில், பெண்களின் முகங்களை ஸ்மைலி வைத்து மறைத்து பதிவேற்றினான்.

    இந்த இரண்டையும் அம்ரிஷ் போனில் அவன் கணக்கு மூலமாக பதிவேற்றி விட்டப்பின்னரே, “என் பிரெண்ட் பதிலடி தரலைனா என்ன. இப்ப சாவுடி” என்று இஷாவை திட்டிவிட்டு படுத்து கொண்டான்.

   இரவில் இளைஞன் இளைஞிகள் அதிகமாக உறக்கமின்றி சோஷியல் மீடியாவில் செலவழிக்கின்றார்கள். புள்ளிவிவரம் அப்படி தான் அறிவிக்கிறது. அதிலும் நைட் ஷிப்ட் என்று இரண்டு மடங்கு சம்பளம் வாங்குபவர்கள் பேய்களுக்கு சொந்தம் என்பது போல கொட்ட கொட்ட விழித்திருப்பார்கள்.

  சாதாரண செய்தியே காட்டுத்தீ போல பரவும். இன்றோ நடிகன் மீது குற்றம் சாட்டிய நடிகரின் மனைவிக்கு எதிராக அம்ரிஷ் போட்ட பதிவு என்று வேகவேகமாய் பரவியது. ஒவ்வொருத்தரும் லைக் கமெண்ட்ஸ் என்று தட்டிவிட்டார்கள்.

    இதில் இந்த கடவுளை இருபது பேருக்கு ஷேர் செய்தால் நல்லது நடக்கும் என்பது போல அம்ரிஷ் போட்ட இருபதிவுகளும் ஷேர் ஆனது.

   இஷாவும் இதனை காண நேர்ந்தது. பதிலுக்கு பதில் இப்படி செய்வானென்று இஷா கனவிலும் நினைக்கவில்லை. அம்ரிஷ் தன்னிடம் அன்பாகவும் காதலோடும்  மென்மையான சுபாவம் கொண்டிருந்தான். அதனால் எந்த பழி தூக்கி போட்டாலும் பொருத்து போகும் புத்தர் என்று தான் நினைத்திருந்தாள்.

  தற்போது அவள் காதலனோடு எடுத்த புகைப்படம் வெளியாக, அம்ரிஷை நாயகன் என்று குறைத்து மதிப்பிட்டு குறை சொன்ன கும்பல் அப்படியே இஷாவை திட்டி தீர்த்தது.

   அம்ரிஷ் பதிவுகள் நிறைய பேரை சின்றடைந்தது. நூறு ஆயிரமாக,  ஆயிரம் பத்தாயிரமாக, பத்தாயிரம் லட்சம் கணக்காக என்று பரவியது.

  கருத்துக்களுக்கு உள்ளே கருத்துவாதம் என்று சூடுப்பிடித்தது.

  இதை அறியாத அம்ரிஷோ ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தான்.

   நாளைய விடியல் அம்ரிஷிற்கு தலைவலி உண்டாக்கலாமென்று அவன் இரவு நீண்டிருந்தது.

-தொடரும்.
-Praveena Thangaraj
 

அத்தியாயம்-10

  அதிகாலை மிருதுளா தான் முதலில் விழித்தது.

   வலது கையால் கண்ணை கசக்கி எழுந்தவளுக்கு இடது கை யாரோ பிடித்து வைத்திருக்க, தன் கையை கோர்த்திருப்பது அம்ரிஷ் என்றதும் இதயப்பகுதியில் கைவைத்து சுற்றி நோட்டமிட்டாள்.

   தொண்டையில் எச்சிலை விழுங்கி அம்ரிஷ் கையிலிருந்து தன் கையை விடுவித்துக்கொள்ள போராடினாள்.

     “இஷா” என்ற முனங்கலோடு கைப்பிடிமானம் கூடுதலானது.

    மிருதுளாவிற்கு என்ன செய்வதென்று விளங்காமல், பொறுமையாக ஒவ்வொரு விரலாக நீக்கி கையை நழுவியெடுத்தாள்.

   சோஷியல் மீடியா, டிவி பேட்டியில் அம்ரிஷை இஷா எப்படி பேசி வைத்திருக்கின்றாள். அவள் பெயரை உறக்கத்திலும் உளறுபவனை கண்டு வியந்தாள்.

   மெதுவாக “சாக்ஷி… சஹானா… மென்பனி” என்று ஒவ்வொருத்தியாய் எழுப்பினாள்.
 
   எவளும் அசைந்தப்பாடில்லை. மென்பனியை இரண்டு ‘கிள்கிள்ளவும் எழுந்தவள் கொட்டாவி விடுத்து “என்னடி… சன்டே தானே தூங்கவிடேன்” என்று படுக்க சென்றவளை, தோளை தட்டி “மென்பனி எழுந்து சுத்தியிருக்கற இடத்தை பாரு. டான்ஸ் பண்ணிட்டு அப்படியே தூங்கியிருக்கோம்.” என்றதும் ஆண்கள் இருப்பதை கண்டு “சோ வாட்.” என்று உறங்க சென்றாள்.

   “சாக்ஷிக்கு பெர்த்டே இப்படியே தூங்கி வழியுங்க டி” என்று கூறியதும் மென்பனி விசுக்கென எழுந்தாள்.

     சஹானாவை எழுப்பி குளிக்க சென்றார்கள்.
   சாக்ஷி எழுந்து கண்ணை கசக்கும் போது ஆதேஷ் மட்டும் காபியை கையில் வைத்து “குட் மார்னிங் ஹாப்பி பெர்த்டே” என்றான்.

    ஆதேஷ் கையோடு பெட்காபியை வேறு நீட்டவும் “தேங்க்யூ சோ மச். விஷ் பண்ணியது விட, காபி கொடுத்திங்க பாருங்க தேங்க்ஸ் எ லாட்” என்று பருக எடுக்கும் நேரம், வேதாந்தோ காபியை பிடுங்கிவைத்து, “பெர்த்டே அதுவுமா பிரஷ் பண்ணாம. முதல்ல போய் பிரஷ் பண்ணிட்டு வாங்க” என்று அதட்டவும் சாக்ஷி உதடு பிதுங்கி, குளிக்க சென்றாள்.

  “பத்மாவை விட மோசமானாவரா இருக்கிங்க” என்று உதிர்த்தவளை கண்டு புருவம் சுருக்கி யாரது என்பது போல பார்த்தான்.

  “எங்கம்மா பத்மா அப்பா குருபிரசாத்” என்றதும் “ஓ ஓகே நல்லது” என்று கூறவும் சாக்ஷியோ நமுட்டு சிரிப்போடு தங்கள் அறைக்கு சென்றாள்.

அவளும் குளித்து முடித்து கொண்டு வந்த டிரஸை அணிந்து, அவளது போனை எடுத்தாள்.

    “மம்மி டேடி விஷ் பண்ண ஆசையா இருப்பாங்க, பச் பேசணும் போல இருக்கு” என்று போனையே கையில் வைத்து கூறினாள்.

   மென்பனியோ திடுக்கென பிடுங்கி வைத்து, அதெல்லாம் ஆன்ட்டி அங்கிள் எல்லாம் காலையிலேயே கோவிலுக்கு போய் அர்ச்சனை பண்ணி உன்னை வாழ்த்திட்டு இருப்பாங்க. அதோட சேர்த்து மிருதுளாவோட சித்தி வேற அர்ச்சித்துட்டு இருப்பாங்க மூடிட்டு உட்காரு.” என்றதும் தமிழ் வரவும் “கொஞ்ச நாள் போன் இல்லாம வாழறாளா?” என்று மேதாவியாய் பேச முயன்றாள். என்ன முயன்றும் ‘மூடிட்டு உட்காரு’ என்ற வார்த்தையை தமிழ் கேட்டுவிட்டானே.

    “ரைட்டர் இப்படிலாம் பேசுவாங்களா?” என்று கேட்டு அவள் பதிலை எதிர்நோக்க, “ரைட்டரும் மனுஷங்க தான்பா. பிரெண்ட்ஸ் இருக்கறப்ப டீசன்ஸி மெயின்டெயின் பண்ணணும்னு அவசியமா? நீங்க ஏன் அநியாயத்துக்கு பயங்கற ரூல்ஸோட, ஒரு மாதிரி இருக்கிங்க?” என்று வந்ததிலிருந்து அதிகப்படியான முதிர்ச்சியை கொண்டிருக்க கேட்டாள்.

    அதிகப்படியான அமைதியை தான் முதிர்வு என்கின்றாளென்று புரிந்த தமிழோ, “தனியா பனிப்பிரதேசத்துல இருந்ததால பேச்சு ஆட்டோமெடிக்கா குறைந்திடுச்சு” என்று அம்ரிஷை தேடிச் சென்றான்.

   அம்ரிஷோ தனியாக வேதாந்த் அக்கவுண்ட் மூலமாக முகநூலில் சோஷியல் மீடியாவில் ட்விட்டர் இன்ஸ்டாவில் இஷா தன்னை பற்றி பேசியதும், அதற்கு கீழ் வந்த இழிவான கமெண்ட்ஸ், தன்னை கேலியாக சித்தரித்த மீம்ஸ், என்று வரிசையாக பார்த்தபடியிருந்தான்.

   அனைத்து கமெண்ட்ஸும் அவனை இழிவாக போடவில்லை. சிலது இஷா மீது வன்மத்தோடும் வந்திருந்தது.

‘உனக்கு எங்க அம்ரிஷ் அதிகப்படி.’,

‘எங்க அம்ரிஷ் விட்டு போனதுக்கு தேங்க்ஸ் இனி நாங்க ஹாப்பியா லவ்ஸ் விடுவோம்’

‘உன்னை தாலி கட்டறப்பவே அம்ரிஷ் ஓடிப்போயிருக்கணும்.’

‘கங்கிராஜிலேஷன் திருமணத்திற்கு வாழ்த்துக்கள்.’

‘இந்த சினிமாக்காரங்க எல்லாம் நீ கல்யாணம் பண்ணிருக்க கூடாது’ அப்படியிப்படி வந்திருந்தது.

  சில ஆண்கள் ‘நீ அவனுக்கு எத்தனாவதோ அதனால் கழட்டி விட்டிருப்பான்.’

‘அவன் எத்தனை பேரோட ஜல்சால இருப்பானோ’

  ‘நீ வா செல்லம் நான் இருக்கேன்’ என்று இன்னமும் தகாத வார்த்தைகள் எல்லாம் வந்திருந்தது.

  தமிழ் அவன் போனை பிடுங்கி வைத்து, “என்னடா முடிவெடுக்காம இருக்க? ஏதாவது மறுப்பு பேட்டி கொடுத்தா பெட்டரா இருக்கும்னு பீல் பண்ணினா அதையாவது செய். இப்படி இருந்தா என்ன அர்த்தம். வர்ற கமெண்ட்ஸை பார்த்து பல்லு கடிச்சிட்டு உட்கார்ந்துட்டு இருக்க,

   அந்த கேங்கல ஒரு பொண்ணுக்கு பிறந்த நாள். சாகப்போனவ மிருதுளா சாக்ஷியோட ஆட்டம் பாடி சேஞ்ச் ஆக ட்ரை பண்ணறா. உனக்கென்னடா?” என்றான் கோபத்தோடு.

ஆதேஷும் அருகே வந்தவன் “இஷா அவ லவ்வர் கூட சேர்ந்த பிக் உன்னிடம் இருக்கு தானே? அதை மீடியாவுக்கு கொடுத்திருக்கலாம்.” என்று திட்டம் வகுத்து தந்தான்.

   அம்ரிஷோ “ஏன்டா அவ தான் பொய்யும் புரட்டுமா பேட்டி தர்றா, அதை மீடியாவும், சினிமா ஆட்களும் மாறி மாறி ரீல்ஸ் போட்டு சாகடிக்கறாங்க. நாமளுமா?

  முதல்ல வீட்டு விஷயம் இப்படி தான் சோஷியல் மீடியால அம்பலப்படுத்தி சண்டையை உலகத்துக்கு சொல்லணுமா? நீ சொல்வியா? பிறகு நான் ஏன்டா சொல்லணும். இத்தனை நாள் வீட்டுக்குள்ள போட்ட சண்டையை, பதிலுக்கு பதில் என்று சோஷியல் மீடியாவோட போடணுமா? அதுக்கு ஆயிரம் பேர் லைக், ஷேர், கமெண்ட்ஸ் தட்டுவான்.

  இதுல தங்கள் கருத்துனு ஆளாளுக்கு ஒரு பதிவு போடுவாங்க. சிலர் அவ பக்கம், சிலர் என் பக்கம் என்று பாஸிடிவ்-நெகட்டிவ் என்று சில அரைவேக்காடு கருத்து சொல்லறேன்னு போஸ்ட் போடுங்க அது வேற நாலா பக்கம் பறக்கணும். கொஞ்ச காலம் நான் தான் ஹாட்-டாபிக்கா மாறுவேன்.
  என்னை மாதிரி ஒர் இளிச்சவாயனோ இளிச்சவாயோ அவங்க பெர்சனல் மீடியால அம்பலம் ஆகறப்ப, ஆளாளுக்கு வேற வேற சேனலும், யூடூயுப்னு அதையே பேசி தள்ளறது. இதே பொழப்பா இருக்கு.

  ஒவ்வொருத்தரும் அவங்க அவங்க பெர்ஸனல், பத்தி நியூடா வந்தா ரசிப்பாங்களா? அடுத்தவங்களையே நோண்டறது.” எரிச்சலாய் மொழிந்துவிட்டு, ”சாரிடா இப்பவே எதையும் மனசுல போட்டு என்னால பெரிசுப்படுத்த முடியாது. ஆனா இங்கிருந்து போகறப்ப நிச்சயம் பதில் சொல்லிடுவேன்.” என்று முடிவை தெளிவாக உணர்த்தினான்.

  சாக்ஷி பிறந்த நாள் கொண்டாட்டம் என்று ஆளாளுக்கு புத்தாடையோடு கண்ணுக்கு குளிர்ச்சியாக திரிந்தனர். “வெளியே தான் போகமுடியாது வீட்லயே ஏதாவது செய்யணும். நாங்களா குக்கிங் பண்ணட்டுமா?? அதுவும் அவுட் டோர்ல?” என்று அம்ரிஷிடம் மென்பனியும், சஹானாவும் முன்னே வந்து அம்ரிஷிடம் அனுமதி  கேட்டார்கள்.
  சாக்ஷி பிறந்தநாள் என்பதால் அவள் மறுத்து அடக்கி வேண்டாமென்றாள்.

  அம்ரிஷ் மிருதுளாவை காண, அவளோ சாக்ஷியோடு ஒன்றினாள். அவளுக்கு ஆண்களோடு பழக இன்னமும் தயக்கமுண்டு. அதுவும் அம்ரிஷ் இன்று காலை அவனறியது அவள் கையை பிடித்திருக்க சற்று ஒளிந்தபடியிருந்தாள்.

   இந்த பொண்ணும் என்ன மாதிரி வேறொரு கஷ்டத்துல தான் இருக்கு. அவளுக்காவது ஏதாவது ஃபன் மோட்ல நேரம் போனா நல்லதென்று மனதில் எண்ணியவன் ”என்னவோ பண்ணுங்க. எங்களுக்கு ஃபுட் தருவிங்களா? சாப்பிடற மாதிரி செய்யணும்?” என்று சொன்னான்.

  தமிழும் ஆதேஷும் அம்ரிஷை கண்டு கண்களால் ஏதோ பேசினார்கள்.

  ஆதேஷ் ஆர்வம் தாளாமல் தமிழை அழைத்து கொண்டு தனித்து சென்றான்.

  “என்னடா அவன் இந்த பொண்ணுங்களுக்காக ஓவரா தான் ஃப்ரீடம் தர்றான். அவன் பிரச்சனையை கூட மறந்துடறான். நம்மிடம் இரண்டு செகண்ட் முன்ன பீல் பண்ணிட்டு இருந்தான். அந்த கேர்ள்ஸ் வந்ததும் அப்படியே மெல்ட் ஆகிட்டான்.” என்று தமிழிடம் கேட்டான்.

    வேதாந்தோ மறுபக்கம் வந்தவன் எல்லாருக்காகவா? இல்லை அந்த பர்டிக்குலர் பொண்ணு மிருதுளாவுக்காகவானு பாருங்கடா. அவனை மாதிரியே பிரச்சனையோட அல்லாடறானு அவளுக்கு இவன் ஆறுதலா இருக்கான்.

   அவன் கஷ்டத்துல இருக்கறப்ப நாம எல்லாம் அவனுக்கு ஆறுதல் என்று வந்துயிருக்கோம். ஆனா மனுஷங்கறோட சைக்காலஜி  ‘கஷ்டத்துலயிருக்கறவனுக்கு, இன்னோரு கஷ்டப்படற மனஷங்களை பார்த்ததும் இவன் கஷ்டம் தேவலைனு யோசிக்கறான்.’ அதுவும் பொண்ணு எப்படி பாதிக்கப்படுவாளோனு அக்கறை வருது.

   அவனோட கஷ்டம் இப்ப ஜீரணிக்க எளிதா இருக்கு. நாம நினைச்சதை விட அம்ரிஷை இங்கிருந்து போகறப்ப ரொம்ப தெளிவா இருப்பான் டா. அதுக்காக தான் அம்ரிஷிடம் அடிக்கடி அந்த பொண்ணை உதாரணம் காட்டி பேசறேன். அவனும் அதை ரியலைஸ் பண்ணறான்.

   நிஜாமாவே இந்த பொண்ணுங்க நம்ம லைப்ல வந்தது, ஒரு மிராக்கல் தான்.” என்றவன் பார்வை சாக்ஷியை வட்டமிட்டது.

  தமிழ் நான்கு பெண்களை பார்வையிடும் நேரம் மென்பனி இதழ் பிரித்து சிநேகமாய் புன்னகைத்தாள்.

  ஆதேஷோ ‘மிராக்கல்லா? மெடிக்கல் மிராக்கல் தானேடா கேள்விப்பட்டிருக்கேன். ரோட்ல வந்து மோதி, விடாது கருப்பா பிடிச்சி ஆடுதுங்க… இல்லை குதிக்குதுங்க இதுங்க மிராக்கல்லா’ என்று முனங்க வேதாந்த், தமிழ் இருவரும் ஒருசேர ஆதேஷை துளைக்கவும், “மிராக்கல் தான்டா ஏன் முறைக்கறிங்க?” என்று கமுக்கமாய் அங்கிருந்து கழண்டான்.

---

   இங்கு சாக்ஷியை பெற்றவர்களோ, மகளுக்கு போனை போட்டு அது சுவிட்ஆப் என்றதிலேயே பதில் தர சோர்வாய் அமர்ந்தனர். மென்பனி நினைத்தது போல கோவிலுக்கு சென்று, சாக்ஷி பெயரில் அர்ச்சனை செய்தார்கள்.

   போலீஸா கட்சி ஆட்களா என்று தான் தெரியவில்லை. மிருதுளாவின் சித்தி திலகா வந்து மகளை பற்றி கேட்க, ”எனக்கு தெரியாதுங்க அவ்ளோ சொல்லியும் திருட்டுத்தனமா பணம் நகைனு எடுத்துட்டு ஓடியிருக்கா” என்று தான் போலீஸிடமே உரைத்தார்கள் பத்மா-குருபிரசாத்.

  போலீஸோ “எதுக்கு நகையை திருடினாங்க?” என்று குறுக்கு விசாரணை நடத்த, “என் மகளுக்கு இன்னிக்கு பிறந்த நாள் சார். ஆசையா கிப்ட் கொடுக்க, வாங்கி வச்சது. அதையும் எடுத்துட்டு போயிட்டா” என்று அழுவாத குறையாக பத்மா பேசினார். கோவிலிலிருந்து அப்படியே ஸ்டேஷனுக்கு அழைத்து வந்ததால் அதிருப்தியடைந்தனர் குருபிரசாத்தும்.

  இதில் மென்பனி அண்ணன் அண்ணியோ “என் காரை திருடிட்டு போயிருக்கா சார். முதல்ல அதை மீட்டு கொடுங்க. என் சம்பளத்துல சேர்த்து வச்சி வாங்கியது.” என்று புலம்பினார்.

   சஹானாவின் பெற்றோர் சுகுமார் பவானி இருவருமே, “என் பெரிய பொண்ணு அமெரிக்கால இருக்கா. இந்த வாரம் போகணும்னு டிக்கெட் எல்லாம் எடுத்து வச்சிருக்கேன். இந்த நேரம் பார்த்து இவங்க பொண்ணு மிருதுளாவுக்காக, மொத்த பிரெண்ட்ஸ்ஸும் இப்படி மறைந்திருக்கிங்க. நியாயபடி கட்டாய கல்யாணம் பண்ணறாங்கனு நீங்க தான் அவங்க மேல ஆக்ஷன் எடுக்கணும்.
   நீங்க எங்களை கூட்டிட்டு வந்து உட்காரவச்சி கேள்விக்கேட்கறிங்க. இதே மாதிரி போனா, நாங்க எங்க சங்கத்துல புகாரளிக்க வேண்டும்.

   எங்களுக்குனு தனிக்குழு இருக்கு. சங்கத்துல சொன்னா ஆளாளுக்கு டிவி மீடியா, செய்தி அரசியல் கட்சினு எங்களுக்கும் ஆட்கள் இருக்காங்க. 

   போலீஸ் துறையிலும் ஆட்கள் உண்டு. இப்படி தேவையில்லாம மிரட்டினா நாங்க மேலிடத்துக்கும், எதிர்கட்சி ஆட்களிடமும் பேசவேண்டியதாக போயிடும். அப்பறம் கட்சி ஆட்கள், போலீஸ் என்று பின்னாடி மிரட்ட முடியாது. எங்களுக்கும் சட்டம் தெரியும்.

    அந்த பொண்ணு மிருதுளா சித்தி கொடுமையால தனியா போயிட்டா. அவளுக்கும் பதினெட்டு வயசு ஆகிடுச்சு சார்” என்று சற்று குரல் உயர்த்தினார்.

  சஹானாவின் தந்தை சுகுமாருக்கு எதிர்கட்சி ஆட்களில் சிலர் அறிந்திருக்க, புலியை பிடித்த வாலாக நீளுமோயென ஆளுங்கட்சி ஆட்களில் விசாரிக்க இருந்தவர்கள் பயந்தனர்.

   போலீஸ் என்ன செய்ய என்று வேடிக்கை பார்த்தனர். இதில் மென்பனி அண்ணன் வண்டியை கண்டுபிடித்து தர கூறவும், சாக்ஷி பெற்றோர் நகையை எடுத்துட்டு போயிட்டா சார்’ என்றதும் கேட்டு “ஏம்மா புகார் வச்சி விசாரிக்க வந்தா நீங்க எங்களிடமே எக்ஸ்ட்ரா புகாரை நீட்டறிங்க.

  உங்கப்பொண்ணுங்களில் யாராவது உங்களை கான்டெக் பண்ணினா எங்களுக்கு தகவல் கொடுங்க. அது போதும். இப்ப தயவு செய்து வீட்டுக்கு போங்க. உங்க கார் நம்பர் சொல்லுங்க சார் கொடைக்கானல் செக்போஸ்ட்ல எங்கயாவது க்ராஸ் ஆனா நோட் பண்ண உதவும் காரும் கண்டுபிடிச்சி தர்றோம்” என்று மென்பனி அண்ணன் கார்த்திக்கிடம் கேட்டு நம்பரை பெற்றுக்கொண்டு பெரிய கும்பிடு போட்டு அனுப்பினார்கள்.

மிருதுளாவின் தந்தை கேசவன் மகள் தப்பித்தது ஒருவிதத்தில் குழப்பத்திலிருந்தார்.

   என்னயிருந்தாலும் மனைவி திலகா சொல்லுக்கு செவிமடுத்து பெத்தமகளை பேரம் பேசியிருக்க கூடாது. என்னதான் வாழ்வாதாரம் நிறைவுப்பெற்று நன்றாக வசதி வாய்ப்பு அமையுமென்றாலும், அவளுக்கு பிடிக்காத திருமணம் என்று உருத்தியது. இதில் திலகாவை போல இரண்டாதாரம் என்றதும் அதிருப்தி தான்.
   ‘இரண்டாதாரம் எல்லாம் எதுக்கு திலகா?’ என்று கூட மறுத்தார். திலகாவோ ‘ஏன் நான் உங்களை கட்டிக்கிட்டு சந்தோஷமா வாழலையா?’ என்று பேச்சை மாற்றி தானாக தன்னையே தலையாட்ட வைத்த பெருமை திலகாவையே சாரும். அதற்கேற்றது போல புது கார், பணம், வசதி வாய்ப்பு, ஏசி, டிவி என்று மார்க்கெட்டில் வந்த புதுமையானதை வீட்டுக்குள் நிரப்பியதும் மாயம் உண்டாகி கண்ணில் கருப்புதுணி போடப்பட்டது. மதனுக்கு ரேஸ் பைக் என்று வாங்கி தந்தனர். எல்லாமே கண்ணை மறைத்தது எனலாம்.

  மதன் அவனுக்கு வந்த ஜிமெயிலை பார்த்துவிட்டு போலீஸிடம் தெரிவிக்கலாமா என்று யோசனையில் திளைத்தான்.

-தொடரும்.
-Praveena Thangaraj

அத்தியாயம்-9

   சாக்ஷி வேதாந்த் போலீஸை கண்டு நிதானமாய் நின்றனர்.
   “யோவ் ஆம்பளைங்களை விடு. இரண்டு இரண்டு பொண்ணுங்களா வந்தா பிடிச்சி நிறுத்துயா? என்று போலீஸ் டிராபிக் ஆவதால் பெண்களை மட்டும் கண்காணிக்க வலியுறுத்தினார்.

   “அப்ப நியூ மேரிட் லவ்வர்ஸை விட்டுடலாமா? சார்?” என்று கேட்க, டீயை குடித்தபடி பஜ்ஜியை விழுங்கிய போலீஸ் திரும்பாமலேயே போக சொல்லி அனுமதி தந்தார்.

   சாக்ஷி வேதாந்த் இருவருக்கு முன்னே இருந்த புதுமண தம்பதிகள் காதலர்கள் என்று வண்டியில் கலைந்து போக, சாக்ஷியையும் வேதாந்தும் காதலர்கள் அல்லது தம்பதிகளென்று விடுவித்தார்கள்.

  அவனும் சட்டென மின்னலாய் வண்டியை இயக்கி அவ்விடம் விட்டு புறப்பட்டான்.
  
  சற்று தள்ளி வந்ததும் தான் சீரான மூச்சை வெளியிட்டு, “முட்டாள் பசங்க… ஸ்கூட்டில வர்ற இரண்டு இரண்டு கேர்ஸையும் கார்ல நாலு கேர்ள்ஸையும் தேடறாங்க.” என்று பேச, ”அதானே.. ஜோடியா போனா லவ்வர்ஸாம்?” என்று சிரிக்க, வேதாந்தோ ‘லவ்வர்ஸ்’ என்று உதட்டசைத்து மலர்ந்த முகமாய் வண்டியை நிறுத்தினான்.

     “சோளம் சாப்பிடறியா?” என்று தள்ளுவண்டியில் தீப்பொறி பறக்க மக்காசோளம் சுட்டுக் கொண்டிருப்பதை காட்டி கேட்டான்.

   “இதெல்லாம் கேட்க கூடாது. வாங்கி தரணும்” என்று அமர்த்தலாய் கூறியிறங்கினாள்.

    மக்காசோளம் வாங்கி விட்டு பணத்தை பேக்கெட்டில் வைக்க, “உங்களுக்கு?” என்றதும் மறுத்தான்.

     “வேர்கடலை?” என்றதும் தான் அவள் இரண்டையும் வாங்கியதை கண்டான்.

  அவள் வாங்கியப் பின்னும் சுவைக்காமல் இருக்க “சாப்பிடலையா?” என்று கேட்டான்.

  “பிரெண்ட்ஸை விட்டு எப்படிப்பா சாப்பிட.?” என்று மொழிந்தாள்.

    அவளை ஆச்சரியமாக பார்த்தவன் ஹெல்மெட் அணிந்து வண்டியை இயக்கினான்.

  வழிநெடுக இயற்கை அழகை ரசித்தாள்.

   “தினமும் ஒரு இடத்துக்கு போகலாம்னு பிளான் எல்லாம் போட்டோம். இப்படி கார்ல இருந்து இறங்கறதுக்கு முன்னயே சஹானாவோட ரிலேட்டிவ் வீட்டில் போலீஸ் ரெடியா இருப்பாங்கனு கனவுலயும் நினைக்கலை.
   
   நீங்க உங்க பிரெண்ட்ஸ் இல்லைனா கஷ்டம் தான். மிருதுளா மாட்டிருப்பா.” என்றதும், வேதாந்த் செருமிக்கொண்டான்.

  “சென்னையிலயிருந்து கார்ல ஏறும் போதே அம்ரிஷ் முகம் செத்துடுச்சு. அந்தளவு ரொம்ப அப்சட். பட் கெட்டதுலயும் நல்லதுனு சொல்வாங்களே.. அது மாதிரி தான். உங்களை சந்திச்சதும் முட்டி மோதி சண்டைப்போட்டு வாக்குவாதம் செய்து அவன் நார்மலா இருக்கான்.
  
     இல்லைனா தனியா விடுங்கடானு ரூம்ல அடைந்துகிடப்பான்.

    இங்க வர்றதுக்கு முன்ன அவனை சமாதானம் செய்யறது கஷ்டம்னு நினைச்சோம். இப்ப இஷா பேட்டியை பார்த்தும் பெரிசா ரியாக்ட் பண்ணலை.” என்று கூறினான்.
  
   சாக்ஷியோ “ரியாக்ட் பண்ணலைனு முடிவு பண்ணிட முடியாது. அவருக்கு இதான் சொல்லப்போறாங்கனு முன்னவே தெரியும். மானத்தை ஏலமிடப்போறாங்க அதனால மனசுல ப்ரிப்பர் ஆகிட்டார். பேட்டி பார்க்கறப்ப கோபம் இருந்தாலும் இப்ப அவர் பெரிசா பாதிப்பை அடைந்ததா காட்டிக்கலை.

   சீக்கிரமா இதுக்கு பதிலடி தருவார். தந்தா தான் மாஸா இருக்கும்.” என்று வேதாந்திற்கு ஆறுதலாய் அம்ரிஷிற்கு ஆதரவாய் பேசியவளை கண்டு முறுவலித்தான்.

   “ஆமா… கேட்கணும்னு நினைச்சேன். டான்ஸர்னு சொன்னிங்க? வேற தகவல் இல்லையா?” என்றதும் உதட்டு கோணித்து கூறவேண்டுமா என்று சோர்வடைந்தாள்.

  ஆனாலும் வேகத்தடையில் அவன் தோளில் கையை பதித்ததில் நட்பான எண்ணம் உதிக்க, “புரசைவாக்கம்ல ‘ஆதவ நாட்டிய பள்ளி’ கேள்விப்பட்டிருக்கிங்களா? அங்க பரதம் வெஸ்டர்ன் இரண்டும் சொல்லித்தர்றேன். ஒரு ஐம்பது எழுபது ஸ்டூடண்ட் டைம் ஷட்டூல் பண்ணி மார்னிங் ஈவினிங் என்று வரச்சொல்லிடுவேன். இந்த மந்த் லாங்க் லீவு சொல்லிட்டு வந்திருக்கேன்.
       மிருதுளாவுக்காக.” என்றதும் வண்டி அவர்கள் இருந்த இடத்திற்கு திரும்பியது.

    லேசான பனிமூட்டம் அதற்குள் சூழ்ந்திருந்தது.
    
  இவர்கள் இருவரும் வந்தவுடன் தான் மிருதுளா, மென்பனி, சஹானாவிற்கே உயிர் திரும்பியது.

    மிருதுளா சாக்ஷியை கட்டி அணைத்து இருக்கவும், “எல்லார் வீட்டுக்கும் போன்ல தகவல் சொல்லலை. மெயில்ல அனுப்பியிருக்கேன்.” என்று கூற “மெயில்ல சொல்லணும்னு அவசியமில்லை சாக்ஷி எல்லாருக்கும் நம்ம நட்பு நல்லாவே தெரியும்.
   ஒன்னு அண்டர்ஸ்டாண்டிங் பண்ணிப்பாங்க. இல்லையா இதுங்க எங்கயோ ஒளிஞ்சியிருக்கும்னு அறிவா அவங்க எஸ்ஸாயிடுவாங்க. இத்தனை வருட அனுபவம். நம்மளை பத்தி தெரியாதா?” என்று சஹானா எதையோ திண்று கொண்டே பேசினாள்.

   “கரெக்ட் அப்ப எதுக்கு அவ போகறப்ப வேடிக்கை பார்த்த. எதுக்கும் தெளிவுப்படுத்திட வேண்டும்ல” என்று மென்பனி கூறவும் ஆமோதித்தனர்.

  பின்னர் அதிகப்படியான குளிரென்று வீட்டுக்குள் வந்து அறைக்கு அடைந்தார்கள். 
 
   சாக்ஷியோ வேதாந்தை திரும்பி பார்த்து கடக்க, இருவருக்குள் சிறு நட்புரசல் உருவாகியது.

   அன்றைய இரவு மாறி மாறி கேலியும் கிண்டலுமாய் பேசினார்கள். பணியாட்கள் உணவை சமைத்து கொடுத்து அவுட்ஹவுஸிற்கு சென்று விட்டார்கள்.

   அம்ரிஷ் ஆக்டர் என்பதால் அப்படியொன்றும் பழகுவதை தவிர்க்கவில்லை. காரிலிருந்த போது சிடுசிடுத்தவனுக்கு கொடைக்கானலில் என்ன உற்சாகமோ, தன் மாபெறும் கஷ்டத்தை ஒதுக்கி வைத்து மகிழ்ந்தான்.

  அவனே தன்நிலையை மறந்து சகஜமாக இருக்க, மற்றவர்களும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தார்கள்.

   பெண்களுமே தங்கள் தப்பித்த விதத்தை எண்ணி மகிழ்ந்தார்கள். ராஜபாண்டியன் அரசியல் அறிக்கை போல பேச்சு தான் இருக்கும். எப்படியும் மிருதுளாவை தேடி சலிப்படைவானென்று நகைத்தார்கள்.

    இப்படியே பேசி பேசி ஆளாளுக்கு உறங்க செல்லவும் பெண்கள் தங்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட இடத்தில் உறங்க சென்றார்கள்.

  புது இடமென்று தாழ்பாளிட்டு பெண்கள் கவனமாக தான் இருந்தார்கள்.

  அப்பொழுது தான் மெதுவாக பூட்டிய கதவு திறந்தது.
   வேதாந்த் தமிழ் இருவரும் உதட்டில் கைவைத்து “சைலண்ட்டா வாடா. சொதப்பிடாதே.” என்று கூறி சாக்ஷியை பிடித்து கொள்ள, சாக்ஷி திமிரவும் ஆதேஷ் கண்ணை கட்டினான்.

  “கீழே போட்டுடாம தூக்கிட்டு வாடா” என்ற அம்ரிஷ் கூறவும் வேதாந்த் “பஞ்சு மாதிரி இருக்காங்க. கீழே போடுவேனா?” என்று கிசுகிசுக்க, “என் பிரெண்ட் பஞ்சு மாதிரி இருங்காளா? ஹலோ டாக்டர் என் பிரெண்டை கீழே இறக்குங்க” என்று சஹானா அதட்டினாள்.

   “ஏங்க பொண்ணுங்க வெயிட் இல்லாம லைட்டா இருக்கறதை பஞ்சு மாதிரினு சொல்லிட்டான். இதுல என்ன தப்பு? சும்மா சண்டைப்போடாதிங்க. பத்து நாளைக்கு மேல எங்களோட தான் குப்பை கொட்டணும்” என்றான் ஆதேஷ். அதில் தன் தவறையும் உணர்ந்து நின்றாள் சஹானா.
 
   மென்பனியோ “சும்மாயிரு சஹானா” என்று அதட்டியவள் சாக்ஷியை நிறுத்தியதும், “சாக்ஷியோ கத்தாமல் சுகமாய் தூக்கி வந்தவன் கைவளைவில் கட்டுண்டாள்.
 
   “ஏய் என் பெர்த்டே கேக் இருக்கா டி” என்று துள்ளவும், “பார்டா நாலு பசங்க இருக்கற இடம். ஒருத்தன் கையில தூக்கிட்டு போறான். பயமில்லாமா பெர்த்டே கேக் கேட்கறிங்க” என்று வேதாந்த் பெண்ணவளை இறக்கி விட்டான்.

    சாக்ஷிக்கு இன்று பிறந்தநாள் வீட்டிலிருந்து கிளம்பும் போதே பெற்றோர் வாங்கி வைத்த மோதிரமும் பிரேஸ்லெட்டும் அணிந்துவிட்டாள்.

  தோழிகள் எப்பொழுதும் கேக் எடுத்து வந்து இரவு வெட்டுவது வழக்கம். அடுத்த நாள் முழுக்க நால்வரும் ஊர்ச்சுற்றுவது தான்.

   “அட எல்லா வருடமும் தூங்காம இருப்போம். விடிய விடிய பேசி கேக் கட் பண்ணி ரகளை பண்ணறது தான். இன்னிக்கு சூழ்நிலை செலிபிரேட் கேக் இருக்காதுனு பார்த்தேன்.
   ஆனா” என்றவள் வேதாந்த் கைகளால் தூக்கப்பட்டதில் வார்த்தையை விழுங்கினாள்.

    “ஆனா என்ன கேக் கட் பண்ணுடி. டிசைன் டிசைனா பிராப்ளம்ஸ் வில் கம் அண்ட் கோ. கொஞ்சம் சில் பண்ணு மாப்பி’” என்று மென்பனி பாட, கூடவே சஹானாவும் பாடியபடி சாக்ஷியை வட்டமிட்டாள்.

   கூடவே மிருதுளாவை இழுத்து கொள்ளவும் தவறவில்லை.

   “கேக் கட் பண்ணுங்க சாக்ஷி” என்றதும் சாக்ஷி அவசரமாய் சிகையை முன்னுக்கு இழுத்துவிட்டு மெழுகை ஊதி அணைத்தாள்.

   ஆண்கள் எல்லாம் கைத்தட்டி பிறந்த நாள் பாடலை பாட, கேக் மிருதுளாவுக்கும் மென்பனி சஹானாவுக்கு ஊட்டிவிட்டாள்.

  மடமடவென் ஆண்களுக்கும் கட் செய்ததை நீட்டவும் அம்ரிஷ், “தேங்க்ஸ்” என்று பெற்றுக் கொண்டான்.

  வேதாந்தோ “மெனி மோர் ஹாப்பி ரிட்டர்ன்ஸ் ஆப் தி டே” என்று கைக்குலுக்கினான்.

   தமிழோ தமிழில் பிறந்த நாள் வாழ்த்தை தெரிவித்தான்.

  ஆதேஷோ ”போலீஸ் பிடிச்சி அடைச்சி உங்க வீட்டுக்கு அனுப்பாம அந்த அரசியல்வாதி கட்டிப்போட்டு வச்சிருந்து டார்ச்சர் பண்ணி களி திண்ண வேண்டியது. பாருங்க.. கூலா கேக் சாப்பிடறிங்க. நேரம் தான்” என்று கேக்கை நக்கி திண்ணும் நேரம் பெண்கள் ஆளாளுக்கு ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்து கண் சிமிட்டினார்கள்.
 
  அடுத்த நொடி ஆதேஷ் முகம் கேக்கால் மொழுவப்பட்டது.

   மூன்று பெண்களும் கைகளில் இருந்த கேக் மிச்சத்தை எடுத்து பூசவும் முதலில் திகைத்தாலும் பின்னர் “ஏய் ஏய்.. அச்சோ.. உங்களிடம் வச்சிக்கவே கூடாது” என்று பின்னடைந்தான் ஆதேஷ்.
  
  தமிழும் வேதாந்தும் தேவை தான் என்பது போல வேடிக்கை பார்த்தனர். அம்ரிஷோ மனம் விட்டு சிரித்தான்.

     நண்பனின் துன்பத்தில் பகிர்ந்து கொள்ள வந்தவர்கள் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தனர்கள்.

   “என் பேஸுக்கு பேஸியல் பண்ணியது போதும். பாட்டு டான்ஸ், எதுவும் இல்லையா? ஒருத்தர் டான்ஸர் ஒருத்தர் பாடறவங்க.” என்று எடுத்து கொடுத்தான்.

   “யா டான்ஸ் ஆடுங்களேன்.” என்று வேதாந்த் ஆசையாக சாக்ஷியிடம் வேண்டுதல் வைத்தான்.

     ஆதேஷோ “பாட்டு வருமா? இல்லை ஊரை ஏமாத்தறியா?” என்று புருவம் ஏற்றி சஹானாவை வம்பிழுக்க, அவளுமே “யூ” என்று பாடலோடு ஆடவும் வந்தாள்.

  மிருதுளா நிலைக்கு ஆடவோ பாடவோ மறுத்திட மூவரும் நைட் சூட்டில் ஆடினார்கள்.

“எங்கே என் புன்னகை
எவர் கொண்டு போனது.
தீப்பட்ட மேகமாய்
என் நெஞ்சு ஆனது

மேகத்தின் தீயணைக்க
வா வா வா வா
தாளத்தில் நீ சேரவா..
தாளிசை நான் பாடவா..

எங்கே என் புன்னகை
எவர் கொண்டு போனது.
தீபட்ட மேகமாய்
என் நெஞ்சு ஆனது

மேகத்தின் தீயணைக்க
வா வா வா வா
தாளத்தில் நீ சேரவா..
தாளிசை நான் பாடவா.” என்று பாடியபடி ஆடவும் ஆதேஷ் பங்கமாய் சிரித்து விட்டான்.

   பெண்கள் ஆடுவதை நிறுத்திவிட்டு இடுப்பில் கைவைக்க, டிசு பேப்பரால் முகத்தில் வழிந்த கேக்கை துடைத்தவன் “ஜெயிலர் படத்துல வர்ற வில்லன் ஆடியது மாதிரி அழகா ஆடறிங்க.” என்று சிரிக்கவும் மாறி மாறி அவனை அடிக்க பெண்கள் துரத்தவும், ஆதேஷ் ஓடவும், தோழனை காப்பாற்ற தமிழும் வேதாந்தும் குறுக்கே வர அவர்களையும் மொத்தியபடி விளையாடியதில், அன்றிரவு வேடிக்கையாக தான் இருந்தது.

   இந்த இரண்டு நாள் பழக்கம் இந்தளவு மகிழ்வை தருமென்று கனவிலும் நினைக்கவில்லை.

   அம்ரிஷும் மகிழ்ச்சியாக பார்த்திருக்க, மிருதுளா அருகே வந்து, “சாரி உங்களுக்கு இருக்கற கஷ்டத்துக்கு, இவளுங்க வேற எப்பவும் போல ஆடறாளுங்க. ஆனா நாங்க இங்கிதம் தெரியாதவங்கயில்லை. எங்களோட கேங்கே இப்படி தான். சட்டுனு கவலையை மாத்தணும். அவ்ளோ தான். பிரச்சனை இருந்தா அதற்கான தீர்வும் இருக்கும். தீர்வு எப்ப வருதோ அப்ப பார்ப்போம்னு ஸ்கிப் பண்ணிட்டு லைப்பை பார்க்கறவங்க.   
   அதனால தான் இந்த ரணகளத்துலயும் ஆட்டம் போட முடியும். இந்த குரூப்லயே நான் தான் சிடுமூஞ்சி.” என்று பேசினாள்.

   அம்ரிஷோ, “அட இது நல்லாயிருக்கு. நான் ஆக்டர் என்றதால ஒதுங்கி கிசுகிசுத்து பிரச்சனையை பெருசாக்காம, என்னோட என் பிரெண்ட்ஸோட நல்ல நட்பை உருவாக்கறது. ரியலி இந்த மாதிரி தோழிகள் ஆவ்சம்.
   நான் சந்தோஷமா இருக்கேன். எனக்கு எந்த வருத்தமும் இல்லை.

  ஆமா நீ சிடுமூஞ்சினு யார் சொன்னா. பிரச்சனைனா ஒதுங்கற. ஆட்டம் பாட்டத்தை ரசிக்கற ஆனா கலந்துக்க மாட்டேங்குற. அவ்ளோ தான். அவங்க மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தறாங்க. நீ உள்ளுக்குள்ள அதை வெளிப்படுத்திக்கற.
  
   என்னடா, சோஷியல் மீடியா பக்கம் போனா தலைவலிக்குமே, இந்த நாட்களை எப்படி கடத்துவேன்னு நினைச்சேன். ஆனா பிரச்சனையை ஈஸியா சமாளிக்க முடியுமோ என்னவோ சந்தோஷமா இருப்பேன்” என்று உரைத்தவனின் வார்த்தையில் அத்தனை நம்பிக்கை படர்ந்தது.
  
    இரவெல்லாம் “பயர் பிளேஸில்’ நெருப்பு எரிய, அங்கே ஆளாளுக்கு மாறி மாறி தனிதனியாக ஆடிபாடி நடனமிட நேரங்கள் கழிந்தது. தனித்தனி அறையில் உறங்குவதற்கு பதிலாக எட்டு பேரும் அங்கே தான் உறங்கி வழிந்தனர்.

-தொடரும்.
Praveena Thangaraj

அத்தியாயம்-7

     பெண்கள் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட அறைக்கு வந்தார்கள்.
   லக்கேஜை ‘தொப்பென’ போட்டுவிட்டு பெரிய மெத்தையில் ‘பொத்’தென்று விழுந்தனர்.

    “அம்மாடி… கார்ல உட்கார்ந்துட்டு வந்ததுக்கே இடுப்பு காலு வலிக்குது. நல்ல வேளை கார் பஞ்சர். இல்லைனா அதை வேற ஓட்டிட்டு வந்திருக்கணும். கை வலிச்சிருக்கும்” என்று சாக்ஷி தீமையிலும் நன்மையை கண்டெடுத்தாள்.

   “ஆமா நான் கூட அவரை(ஆதேஷை) திட்டினேன். பட் காட் கிரேஸ். இப்ப பஞ்சர் ஆகாம இருந்திருந்தா, நாம ஓட்டிட்டு வந்திருக்கணும். கூடவே எங்க அத்தை வீட்ல போலீஸ் இருந்தது. மென்பனி கார் என்றதும் கண்டுபிடிச்சி நம்மளை கோழி அமுக்கற மாதிரி அமுக்கியிருப்பாங்க. இங்க வந்து இப்படி சேப்பா தங்கியிருக்க முடியாது.” என்று சஹானா ஆமோதித்தாள்.

    மென்பனி மட்டும் “இது சேப் தானா? அம்ரிஷ் ஆக்டர், வேதாந்த் டாக்டர், தமிழ் ஆர்மி மேன், அந்த ஆதேஷ் முதல்லயிருந்தே ஒரு மார்க்கமா லுக்கு விடறான்.
    முதல்ல அம்ரிஷ் பத்தி ஏதோ அவன் ஓய்ப் பேட்டி கொடுத்திருக்காளாமே அது என்னனு பார்ப்போம்” என்று அவ்வறையிலிருந்த டிவியை ஆன் செய்து முடித்தார்கள்.

    செய்தி அலைவரிசையை தேடி வைக்க, அதில் இஷா முகம் க்ளோஸப் ஷாட்டில் காட்டப்பட்டது.

  “ஒரு வருஷம் அம்ரிஷோட வாழ்ந்திருக்கேன். அவன் எல்லாம் சைக்கோ. தினமும் டிரிங்க்ஸ் ஸ்மோக்கிங் ஹாபிட்ஸ் இருக்கு. இதுல அவனுக்கு அப்பாவாகற தகுதி இல்லை. அது தெரிந்தும் ஏமாத்தி கல்யாணம் பண்ணி வச்சிட்டாங்க அவங்க பேரண்ட்ஸ். என் லைப் வேஸ்டா போச்சு.

  நானும் குழந்தை இல்லாதது தான் லைப்பா? சேர்ந்து அன்பா வாழ்வோம்னு நினைச்சேன். பட் அவன் சைக்கோ சார் சைக்கோ. சினிமால ஹீரோவா இருக்கலாம். வெள்ளையா இருக்கறவன் பொய் பேச மாட்டான்னு நம்புவிங்க. அதோட அவனோட பால்வடியற முகம் அவனை கெட்டவன காட்டாது.
  ஆனா உண்மையில அவன் கடைந்து எடுத்த அயோக்கியன். எனக்கு மியூச்வல் டிவோர்ஸ் வேண்டும்.” என்று கூறிக்கொண்டிருக்க, “டிவிய நிறத்தறிங்களா” என்று கர்ஜிணையாக அம்ரிஷ் குரல் அந்த அறையை கிடுகிடுக்க வைத்தது.

   வேதாந்த் தான் வேகமாய் மென்பனி கையிலிருந்த ரிமோட்டை பிடிங்கி டிவியை அணைத்தான்.
 
    “ஏங்க?” என்று பெண்களை கண்டு சோர்ந்து போனவனாய் கேட்டான்.

   “இல்லை சார்… ஆக்டர் அம்ரிஷ் என்றதும் என்ன பிரச்சனைனு ஒரு எதிர்பார்ப்பு.” என்று சஹானா விளக்கினாள்.

   கதவருகே நின்றிருந்த ஆதேஷ் புயலாய் வந்து சஹானாவை அவன் புறம் திருப்பினான். 

  “ஏய் அவன் ஆக்டர் என்றால் அவன் பிரச்சனை கடை பரப்பனுமா? அவன் ஒன்னும் வானத்துல இருந்து குதிக்கலையே. அவனும் நம்மளை போல மனுஷன் தானே? அதென்ன எதிர்பார்ப்பு? 

  உன் ஃபிரண்ட் மிருதுளா லைப்ல கூட தான் பிரச்சனை இருக்கு. நாங்க என்ன ஏதேனு தோண்டி துருவினோமா? ஏதோ பிரச்சனை என்று அம்ரிஷ் அமைதியா இருந்து, இருக்க இடமெல்லாம் தந்தான். நடிகன் வாழ்க்கை மட்டும் வெல்ல கட்டியா?” என்று பேசவும் மென்பனி மற்றும் சாக்ஷி மன்னிப்பு கேட்டார்கள். 

     கார் பஞ்சர் என்றதும் காசு கொடுத்துவிட்டு அம்போவென விட்டு செல்லாமல், ஆண்களின் பிரைவேசி போனாலும் பரவாயில்லை என்று ஏற்றி கொண்டார்களே. தற்போது கூட உங்க இடம் வந்துடுச்சு கார் ஆன் தி வே என்று கழட்டி விடாமல் அப்படியே இங்கே வந்து தங்க வைத்து கொண்டார்கள். 

     ஒரு பெண் அதுவும் மனைவி கட்டிய கணவனை அதுவும் சினி ஸ்டார் ஒருவனை ஆண்மை அற்றவன் என்று நேரடியில் கூறி அவமானம் செய்கின்றாள். நடிகனான அவனுக்கே எத்தனை கஷ்டமோ அதை தாண்டி மனிதநேயம் கொண்டவனாக இருக்க சத்தம் வைத்து டிவியை வைத்தது தவறு தானே?!

    ”ஸாரி ரியல்லி ஸாரி ஸார்.  எங்க தப்பு புரியுது. பிளீஸ் டோன்ட் மிஸ்டேக் மீ. டிவி வைக்கவும் இப்படி ஒரு நியூஸ் மனசை சங்கடப்படுத்தும்னு நினைக்கலை.” என்றதும் பெண்கள் ஆளாளுக்கு அம்ரிஷிடம் மன்னிப்பு வேண்டினார்கள். 

           அம்ரிஷ் அவனாகவே நிதானித்து, “ஸாரி கேர்ள்ஸ்” என்று வெளியேறிவிட்டான். 

       மற்ற ஆண்களும் சென்றிட, முதல்ல எதை பற்றியும் யோசிக்காம ரெஸ்ட் எடுப்போம். மிருதுளா எதையும் யோசிக்காதே இரண்டு மூன்று  நாள் தேடிட்டு விட்டுடுவாங்க.” அந்த நேரம் ஆறுதல் உரைத்து பெண்கள்  மெத்தையில் விழுந்தார்கள். 

    பயண களைப்பா? அல்லது சொகுசான மெத்தையின் சுகமா? நள்ளிரவு உறங்காமல் வந்ததன் விளைவா பேச்சு சத்தமின்றி  உறங்கி வழிந்தார்கள். 

     அதே போல ஆண்கள் குழுவிலும் வண்டியோட்டி வந்ததால் வேதாந்த், மற்றும் தமிழ் உறங்கி வழிய, இரவு எல்லாம் நான்கு பெண்களில் ஒருத்தியை சைட் அடித்து வந்த ஆதேஷ் அவனுமே உறங்கி விட்டான். 

     வெவ்வேறு பிரச்சனையில் சிக்கி தவிக்கும் மிருதுளாவும் அம்ரிஷ் மட்டும் உறங்காமல் இருந்தனர்.    

         தோட்டத்து பக்கம் மெதுவாக நடந்து தன் கவலையை மறக்க முயன்றாள். 

       ‘ஜெகரண்டா மலர்கள்’ பூத்து குலுங்க அந்த மரத்திற்கு கீழே அமர்ந்தாள்.   
    லாவண்டர் நீலநிறத்தில் பூத்து உதிர, கீழே விழுந்த மலரை, கையில் எடுத்து ஒவ்வொன்றாய் சேகரித்தாள்.

  ‘பொயின் செட்டியா’ என்னும் சிவப்பு நிற மலர்செடிக்கு அருகே அம்ரிஷ் வந்து நின்றான்.
 
    அவன் வந்ததை கூட அறியாதவளாக மிருதுளா தாமரை மலராக வீற்றிருந்தாள்.

    தொண்டையை செருமிக்கொண்டு “தூக்கம் வரலையா?” என்றதும் தான் திடுக்கிட்டு திரும்பினாள்.

   “நேத்து முழுக்க நான் நல்லா தான் தூங்கினேன். மயக்கமருந்து கொடுத்தும் தூங்காம இருக்க முடியுமா?” என்று இலகுவாக பேச முயன்றாள்.

    அம்ரிஷ் உதட்டில் லேசான புன்னகை அரும்பியது.

   “ஆர் யூ ஓகே” என்று கேட்டான்.

   “தெரியலை சார். பயமாயிருக்கு. தூக்கு மாட்டி செத்திடலாம்னு லெட்டர் எல்லாம் எழுதி வச்சேன். ஆனா சாகற அளவுக்கு தைரியம் பத்தலை. இவளுங்க தான் என் புலம்பல் தாங்காம என்னை கிட்னாப் பண்ணிட்டு வந்து பிரச்சனையை…” என்று முடிக்காமல் நிறுத்தினாள்.

   “பிரச்சனை இன்கிரிஸ் ஆகிடுச்சுனு நினைக்கிறிங்களா?” என்று கேட்டான். அவனுக்கே அபத்தமாய் இருந்தது. தன்னை விட இவள் மானமோ மனமோ சற்று குறைவான விகிதத்தில் இருக்கும்.

“இல்லை சார். அங்கிருந்தா உடனடியா கல்யாணமாகி அந்த ராஜபாண்டியனிடம் சிக்கியிருப்பேன். இப்ப கொஞ்ச நாள் தள்ளி மாட்டுவேன். அதுவரை சந்தோஷம். ஆனா கண்டிப்பா மாட்டுவேன்.” என்றவள் கண்கள் லேசாக கலங்கியது.

    அம்ரிஷ் அவளருகே இடைவெளியிட்டு அமர்ந்து, “ஏன் அப்படி சொல்லறிங்க?” என்று கேட்டான். மூன்று தோழிகள் முயற்சியெடுத்து காப்பாற்றியிருக்க எப்படியும் மாட்டுவாளென்று உரைப்பது மடத்தனமாக தோன்றியது.

    “எங்கப்பா சித்தி விடமாட்டாங்க. சித்தி என்னை வச்சி அவங்க பையனுக்கு சகல வசதியோட வீடு வாசல்னு வாங்கிட்டாங்க. அதனால எப்படியும் அந்த எம்.எல்.ஏ ராஜபாண்டியன் என்னை துரத்துவான்.

   எனக்கு ஏற்கனவே அரசியல்கட்சி ஆளுங்கனு தெரியும். அதனால தான் சாக முயன்றேன்.

   என்ன… நான் மாட்டியப்பிறகு என் பிரெண்ட்ஸோட பேச கூட விடமாட்டாங்க.
   நான் சாப்பிடாம கூட இருப்பேன். என் பிரெண்ட்ஸோட பேசாம இருக்க மாட்டேன். ஏன்னா… என் பிரெண்ட்ஸ் தான் எனக்கு எல்லாமே.” என்று மனம் போன போக்கில் உரைத்தாள்.

   “சும்மா சாகறேன்… சாக ஆசைப்பட்டேன்னு சொல்லாதிங்க. வாழ்ந்து பாருங்க. ஒரு அடி முன்ன எடுத்து வச்சா நாலடி பின் வாங்குவாங்க” என்றதும் மிருதுளா விரக்தியாய் சிரித்து “அந்த ஒரு அடி தான் எடுத்து வைக்க முடியலையே. பல அடிகள் வாங்கி அனுபவிச்சு, ஒரு கூட்டுக்குள்ள அடைந்து, அடிமையா வாழ ஆரம்பிச்சு நான் கூன் விழுந்த பறவையா மாறிட்டேன். என்னால என் சிறகுகள் வளைந்து கிடக்கு. திரும்ப பறக்கற சக்தி எனக்குயில்லை.

தங்க கூண்டுல சிறகை வெட்டி சோறு தண்ணி வச்சி, அவங்க சொல்லறதை கேட்டு அப்படியே நடக்கற இனமா மாத்திட்டாங்க.” என்று பேசினாள்.

   அம்ரிஷ் போனிலிருந்து தொடர்ச்சியாக நோட்டிபிகேஷன் சத்தம் வந்து சேர, பேண்ட் பேக்கெட்டை துழாவி போனை எடுத்தான்.
    “ஷிட்.” என்று போனை கண்டு எரிச்சலானான்.

   “என்னாச்சு சார்?” என்று மிருதுளா இம்முறை கேட்டதும், “நத்திங் ரூம்ல பார்த்திருப்பிங்களே ஒர் நேரடி ஒளிபரப்பு பேட்டி அதை போன்ல அகைன் பார்த்துட்டு, பிளைட் மோட் போட்டிருந்தேன். லாக்ல போடாம விட்டதால, உட்காரும் போதும் தெரியாம டச்சாகி பிளைட் மோட் ஆப் ஆகிடுச்சு. நோட்டிபிகேஷன் குவியுது.” என்றவன் போனை இம்முறை அணைத்து விட்டு புல் தரையில் அலைப்பேசியை வைத்தான்.

  அதில் அம்ரிஷை சைக்கோ, செக்ஸ் டார்ச்சர், ஆண்மை அற்றவன் என்று குற்றம் சுமத்தி பேசிய அவன் துணைவி இஷா புகைப்படமே இடம் பெற்றிருந்தது.

   மிருதுளாவிற்கு நடிகனின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை என்றதை தாண்டி அவன் பிரச்சனை அறிய எண்ணம் உதித்தது.

   அதனை பற்றி கேட்டால் எரிந்து விழுவாரோ? என்று பயந்தாள்.

  மிருதுளா பேசாமல் தனது அலைப்பேசியை காணவும் இரண்டு நொடிக்கு மேலாக வால்பேப்பரில் இஷா புகைப்படம் இருந்து ஒளியை தந்து கருமை தரவும், இஷாவை பற்றி கேட்க வந்து தயங்குவது அம்ரிஷ் புரிந்துக் கொண்டான்.

    “நடிச்ச பதினாலு படத்துல எட்டு படம் சூப்பர் ஹிட் கொடுத்தேன். கூட நடிக்கிற நடிகையை வச்சி நிறைய கிசுகிசு வரவும் அப்பா அம்மா ரொம்ப அப்செட். அதனால அவசரமா பொண்ணு பார்த்தாங்க. அவசரமா பொண்ணு பார்த்தாலும் அதிகமா வரன் தேடினாங்க. நிறைய பொண்ணுங்க டிஸ்குவாலிப்பிகேஷன் ஆகிட்டாங்க.

   அப்ப தான் அப்பாவோட பிரெண்ட் J.Pஅங்கிள் சந்திப்பு அமைந்தது.

   ஜெ.பரஞ்ஜோதி-மனீஷா இவங்களோட பொண்ணு இஷா. இஷா அவங்களுக்கு ஒரே பொண்ணு. ஜெ.பி அங்கிள் அப்பாவோட பழகிய நெருக்கத்தில உன் பையனுக்கு என் பொண்ணை பிடிச்சிருந்தா கட்டிக் கொடுக்கறதுனு தானா முன் வந்தார்.

  அப்பாவுக்கு ரொம்ப சந்தோஷம்.

  இப்ப மென்பனி சாக்ஷியோட பசங்க பொண்ணு உன்னோட குழந்தை கல்யாணம் செய்துப் பார்த்தா நீ விருப்பப்படுவ தானே. நல்ல சிநேகிதிகள். தயக்கமில்லாம சந்தோஷப்படுவ தானே?” என்றதும் ஆமென்று தலையாட்டவும், “அதே போல தான் அப்பா நினைச்சி எனக்கும் இஷாவுக்கும் மேரேஜ் பண்ணி வச்சார்.

    ஒரு வருஷம் ரியலி ஹாப்பியா… அதுவந்து.. ஹாப்பியா இருந்தோம்.

     ஹாப்பினா இந்த பார்க் பீச் தியேட்டர் ஹோட்டல், நகை நட்டு பணம் ஜாலியா ஊர்சுத்தறது இது மட்டும் இல்லை. திகட்ட திகட்ட ஹனிமூனும் நடந்தது.

   அவ என்னை குற்றம் சுமத்தி சொல்லியதுக்கு என்னால ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஆதாரம் தரமுடியாது. நான் ஆண்மை உள்ளவனா இல்லையானு வாழ்ந்த அவளுக்கு தெரியும். பொய் சொல்லறா என்பதால டாக்டர் சர்டிபிகேட் தர முடியாது. அப்படியே தந்தாலும் என் பிரெண்ட் டாக்டர் பணத்தை கொடுத்து சர்டிபிகேட் தந்தேன்னு பொய் சொல்வா.
   
   நான் அவளை தங்க தட்டுல தாங்கியிருக்கேன். என்னை சைக்கோனு சொல்லிட்டா. ஐ அம் எ டீ டோட்டலர். நான் குடிப்பேன்னு சொல்லிருக்கா, படத்துல கூட சண்டைக்காட்சியை தவிர்க்க முடியாதானு கேட்பேன். நான் அவளை அடிச்சதா அள்ளி விட்டுயிருக்கா.

   அவளுக்கு தேவையானது கழுத்து வரை பணமும், அவளோட பிரேக்கப் ஆன லவ்வரோட வாழணும். அதுக்கு நான் பலிகாடு” என்று நேற்று மயக்கத்தில் பார்த்தவளிடம் பத்து நிமிடம் கூட பேசாதவளிடம், தன் மனகாயத்தை பகிர்ந்து கொண்டிருந்தான்.

-தொடரும்.

பிரெண்ட்ஸ்…

சமீபத்தில் நடக்கும் விஷயத்திற்கும் கதைக்கும் தொடர்பு இல்லை. இது ஒரு வருடத்திற்கு முன் எழுதிய கதை.

அத்தியாயம்-6

    போலீஸ் கையில் இருந்த புகைப்படத்தில் பெண்களின் நால்வர் இருக்கவும், கீழே இறங்க தயங்கினார்கள்.

   தமிழ் தான் “ஆதேஷ்… அங்க என்னாச்சுனு பாரு” என்று அனுப்ப, “இவரையா எங்களை போட்டுக் கொடுத்திடுவார்” என்று சஹானா சட்டென வாய் துடுக்கில் வார்த்தை விட்டாள்.

    வேதாந்தோ “அதெல்லாம் பக்குவமா பேசுவான். ஆதேஷ் போ,” என்று அனுப்ப, ஆதேஷ் சஹானாவை மார்க்கமாக முறைத்தபடி சென்றான்.

   அங்கே கூட்டத்தில் ஒருவனாக கலந்து வேடிக்கையாளராக முதலில் நின்றான். பின்னர் போலீஸ் ஒருவரிடம் சிகரெட்டை பற்ற வைத்து ஏதேதோ பேச, தலையாட்டினான்.

   சற்று தூரத்தில் கார் இருக்க, அதுவும் வெளியாட்கள் உள்ளேயிருப்பவரை காணாத வகையில் மறைத்திருக்கவும் நகம் கடித்தபடி மென்பனி ஏறிட்டாள்.

    இருபது இருபத்தியைந்து நிமிடம் உலாவியவன் மெதுவாக தங்கள் வண்டியின் அருகே வந்து ஏறினான்.
  
  அதற்குள் ஆயிரம் முறை சஹானாவும் மிருதுளாவும் அவனை வரச்சொல்லுங்க. போயிடலாம்  அச்சோ ஏதாவது உலறிடப்போறார். எங்க மேல கோபமா வேற இருந்தார்.” என்று மாறி மாறி புலம்பி தள்ளினார்கள்.

  ஆதேஷ் காருக்கு நெருக்கமாய் வந்து, “மச்சான் வண்டியை எடுத்துட்டு நம்ம தங்கற இடத்துக்கு போயிடுவோம். அப்பறம் பேசலாம்” என்றான்.

   தமிழும் சட்டென வண்டியை பின்னால் இயக்கினான்.

   சற்று தொலைவு செல்லவும் சாக்ஷியே தயங்கி “என்னங்க ஆச்சு?” என்று பரிதவிப்பாய் கேட்டாள்.

     “ஏங்க..  இந்த பொண்ணை யார் கல்யாணம் பண்ணிக்க முன்வந்தாங்க?” என்று புரியாமல் கேட்டான் ஆதேஷ்.

   “ஏதோவொரு கிழவன் செகண்ட் மேரேஜ் பண்ண கேட்டான். ஏன்?” என்று மென்பனி கூறவும், “நீங்க உங்க பிரெண்டை கிட்னாப் பண்ணிட்டு வந்ததா சொல்லறிங்க. அங்க இந்த பொண்ணு அவளோட தோழிகளோட சேர்ந்து திருமணத்துக்கு பயந்து ஓடிவந்துடுச்சுனு தேடறாங்க. இந்த இடத்துக்கு நீங்க வருவது எப்படியோ தெரிந்து வச்சிருக்காங்க.

  அங்க காலையில இந்த பொண்ணை காணோம் என்றதும், உங்க மூன்று பேர் வீட்லயும் போலீஸ் விசாரிக்க போயிருக்காங்க.

அங்க காரை திருடிட்டு வந்ததா அவர் சொல்லிருக்கார்.
   கொடைக்கானல் போனா போயிருப்பாங்கனு இடத்தை எப்படியோ ஸ்மெல் பண்ணிட்டாங்க. பொண்ணு காணோம்.
நீங்க இங்க வந்தா பிடிச்சி வச்சி அனுப்ப உடனடியா கொடைக்கானல் போலீஸுக்கு தகவல் தந்திருக்காங்க.
  
   என் கெஸ் கரெக்ட்னா உங்க வீட்ல எல்லாம் யாராவது இப்ப வாட்ச் பண்ணி இந்த பொண்ணை பத்தி தகவலை தேட ஆர்வமா இருக்கலாம்.
   யார் கண்டா போனை கூட ஹாக் பண்ண வாய்ப்பு இருக்கு” என்று ஆதேஷ் விளக்கினான்.
 
    “காரை எடுத்தாந்ததை அண்ணா தான் திருடியதா சொல்லிருப்பார்.” என்று மென்பனி யூகித்து உரைத்தாள்.

   நான் தடுக்கி விழுந்தா கொடைக்கானல் போவேன். எங்க அத்தை வீடுனு அடிக்கடி சொல்லிருக்கேன். மேபீ… அதை மிருதுளா சித்தி நோட் பண்ணிருக்கலாம்.” என்று சஹானா உரைத்தாள்.

    வேதாந்த் சாக்ஷியை காணவும், “நான் அப்பா அம்மாவிடம் நேத்தே சொல்லிட்டேன். அவங்க இதெல்லாம் தேவையில்லாத ஆணி. மரியாதையா மிருதுளாவை தைரியமா கல்யாணத்தை பண்ணிக்க மாட்டேன்னு மறுத்து பேச சொன்னாங்க.

   இந்த எருமை தைரியம் வந்து வாய் திறக்காதுனு நான் தான் அப்பா அம்மா தூங்கியதும் பணத்தை எடுத்துட்டு நகை எடுத்துட்டு கிளம்பிட்டேன்.  
   அப்பா அம்மாவுக்கு நானும் கூட்டுனு தெரியும். என்ன பத்தி தப்பும் தவறுமா மாட்டிவிடமாட்டாங்க.  உலறவும் மாட்டாங்க. என்ன… நாளைக்கு என் பெர்த்டே மகள் கூட இல்லையேனு ஓயாம புலம்புவாங்க.” என்றவள் போனை எடுத்து அழைக்க சென்றாள்.

   “ஹலோ ஹாக் பண்ணிட்டு இருக்கலாம்.” என்று தடுத்தான் ஆதேஷ்.

    “அந்தளவு போகாதுங்க” என்று சஹானா கூறவும், “நினைச்சிட்டு இரு. நீங்க என்ன பண்ணிட்டு வந்திருக்கிங்க தெரியுமா? வேளச்சேரி எம்.எல்.ஏ ராஜபாண்டியனுக்கும் உங்க பிரெண்டுக்கும் கல்யாணம் பண்ண பேசியிருக்கிங்க. அவர் அரசியல் செல்வாக்கை வச்சி தேடறார்.
 
    இந்த ஆட்சி அவங்களோடது. அதனால எந்தளவு வேண்டுமென்றாலும் இறங்கி தேடறாங்க. முதல்ல போனை சுவிட்ச் ஆப் பண்ணுங்க” என்று சீரியஸாக கூறினான்.

    பெண்கள் மூவரும் அவரவர் போனை சுவிட்ஆப் செய்யும் நேரம், “உங்க பேரண்ட்ஸ் நம்பரை நீங்க யாரிடமாவது பேச நினைக்கிற நம்பரை இதுல ஸ்டோர் பண்ணுங்க” என்று வேதாந்த் நீட்டவும், மடமடவென டைப் செய்து பதிய வைத்தார்கள். அப்படியே ஷேர் செய்தால் இவர்கள் எண்ணும் அகப்படுமென்று முன்னெச்சரிக்கையாக வேதாந்த் தெளிவுப்படுத்தினான்.

    அந்த இடத்தில் ச்விட்ச் ஆப் செய்துவிட்டு அலைப்பேசிக்கு மூடுவிழா செய்து கைப்பையில் வைத்தார்கள்.

    “இப்ப எங்க போறது?” என்று மென்பனி கூறவும் தான், பெண்களுக்கு பயமும் உருவானது.

   தமிழோ “இப்ப நாங்க தங்கற இடத்துக்கு அழைச்சிட்டு போறோம். இன்னிக்கு சூழ்நிலை பார்த்துட்டு முடிவெடுங்க. அம்ரிஷ் ஓகே வாடா?” என்று நண்பனிடம் ஆலோசனை கேட்டான்.
  
    அம்ரிஷ் இருக்கும் மனநிலைக்கு என்ன சொல்வது. அவன் யாரென மிருதுளா அறிவாள். எப்படியும் தோழியிடம் பகிரலாம். தற்போது தாங்கள் தங்கள் இடத்திற்கு அழைத்து சென்று பின்னர் தெரியப்படுத்தினால் என்னவாகும்.

    இந்த பொண்ணு வேற அழுதுட்டு இருக்கா’ என்று அவன் மனம் மிருதுளாவுக்காக பாவம் பார்த்தது.

   “நோ பிராப்ளம் டா.” என்று ‘பார்த்துக்கலாம்’ என்று இமை மூடி அறிவித்தான்.

    பெண்கள் மூவருமே அமைதியாகிட, மிருதுளா அழுது கரைந்தாள்.

    அதற்குள் ஒரு பெரிய காம்பவுண்ட் கேட்டில் தமிழ் நிறுத்தி, ஹாரன் கொடுத்திடவும் கேட் வேகமாய் திறக்கப்பட்டது.

    சுற்றிலும் ஆறடி உயரத்திற்கு சுவர்கள். பெரிய தோட்டம் ஆங்காங்கே பச்சை பசேலென்ற செடிகொடிகள் அளவாக கத்தரித்து கண்ணிற்கு நிறைவாய் காட்சிதந்தது.

   வண்ண வண்ண பூக்கள் வரிசையாக காண்போருக்கு மகிழ்ச்சியை அள்ளி தெளிக்கும் விதமாக வைக்கப்பட்டிருந்தது.

சின்னதாய் செயற்கை நீரூஊற்று வேறு மனதை கவர்ந்தது.

    கார் போர்டிகா இருக்குமிடம் செல்லவே நேரமெடுத்தது.

    ஒரு பெரிய வில்லா போன்று வீடு இருந்தது. 
  
    தமிழ் காரை நிறுத்தவும், ஆதேஷ் இறங்கினான்.

   சாக்ஷி பயத்தோடு இறங்கினாள். இல்லையா பின்ன, முன்பாவது தைரியம் இருந்தது. தற்போது முன்பின் தெரியாத நான்கு ஆடவர்கள். இதில் மிருதுளாவை மணக்க போவது ராஜபாண்டியன் என்ற அரசியல் பிரமுகர். அவரிடம் மோதி அழைத்து வந்ததை அறிந்தால் தங்களின் நிலை.

    அரசியல்வாதியிடம் மோதும் அளவிற்கு தங்களுக்கு தைரியம் உண்டா? என்பதை இனி வரும் சூழ்நிலைகள் வேண்டுமாயின் தீர்மானிக்கலாம். ஆனால் தற்போது இந்த நொடி மறைக்காமல் கூறவேண்டுமாயின் பயம் பயம் பயம் இது மட்டும் ஆட்சி புரிந்தது.
   
    “அம்மா அப்பாவை ஏதாவது பண்ணிடுவாங்களா?” என்று கேட்டாள் சாக்ஷி.
  
   “வாய்ப்பு குறைவு. அரசியல் பலம் வச்சி மத்த இலக்கா அதிகாரியிடம் வேலையை வேண்டும்னா வாங்குவாங்க. ஒரு தனிப்பட்ட குடும்பத்தை ஏதாவது பண்ணறது வாய்ப்பு குறைவு. பிகாஸ் ஒர் குடும்பம் இல்லை. மூன்று குடும்பம். மூன்று குடும்பத்துலயும் உறவுகள் நட்புகள் தெரிந்தவங்கனு ஆதரவு வந்தா அரசியல்கட்சில பெயர் கெடும். அதனால வீட்டுல பெரியவங்களை குடைச்சல் தரமாட்டாங்க. ஆனா கொடைக்கானல்ல இருந்தா மாட்டறதுக்கு வாய்ப்புண்டு.” என்றான்.

    பேசிக்கொண்டே லக்கேஜை இறக்கவும் ஆட்களை பணித்தார்கள்.  பெண்களும் இறங்கி தங்கள் உடைமையை எடுத்தார்கள்.

        “என்னால உங்களுக்கு எல்லாம் கஷ்டம். என்னை விடுங்க. நான் இங்க சூசைட் பாயிண்ட்ல தற்கொலை பண்ணிக்கறேன். நீங்க உங்க வீட்டுக்கு போங்க” என்று மிருதுளா முட்டாளின் மறுவதாரமாக உரைத்தாள்.

  அம்ரிஷ் கோபமாய் திரும்பி பார்த்தான்.
   “வாழ்க்கையில கஷ்டம் வந்தா செத்திடணுமா? லூசா நீ. உனக்காக யோசித்த மூன்று பிரெண்ட்ஸை  பாரு. மூன்று பேரோட பலம். உனக்கான பலவீனத்தை தூக்கி போடு.

   இப்ப இதை யோசிக்காம வந்து ரெப்பிரஷ் ஆகிட்டு ரெஸ்ட் எடுப்போம்” என்று அதட்டினான்.

     “எங்களால் உங்களுக்கு கஷ்டமில்லையே” என்று மென்பனி கேட்டாள்.
 
   “ஏங்க நாலு முரட்டு ஆட்கள் கூட தங்க நீங்க தான் கஷ்டப்படணும். விடுங்க… வீடு பெரிசா இருக்கு.நீங்க ஒருபக்கம் போய் தங்குங்க.” என்று அனுப்பினான் வேதாந்த்.

     பணியாட்கள் ஆண்களுக்கு முன்பே அறையை ஒதுக்கி இருந்தார்கள்.

  அதனால் பெண்களுக்கு தான் தங்க இடத்தை ஒதுக்க கூறினான் அம்ரிஷ்.

   அகலமாய் நீண்டிருந்த ஹாலில் நுழையவும், அம்ரிஷ் புகைப்படம் வரவேற்பறையில் வரவேற்றது.

    இனியும் முகமூடி போட்டு மறைத்து என்ன செய்வது? இங்கே வந்தாயிற்றே என்று முகமூடி அவிழ்த்தான்.

   மிருதுளாவை தவிர மூன்று பெண்களும் வாயை பிளந்து, “ஆக்டர் அம்ரிஷ்?” என்று கேட்க, “ஆமா” என்று உரைத்துவிட்டு குஷன் இருக்கையில் அமர்ந்தான்.

    “இதுக்கு தான் முகத்தை மறைச்சிட்டே வந்திங்களா?” என்று மென்பனி கேட்கவும், “கூட்டத்தை அவாய்ட் பண்ணவும், பிரச்சனையை தவிர்க்கவும் தான்.” என்று இலகுவாக கூறினான்.

     பணியாட்கள் சூடான காபி எடுத்து வந்து தரவும் ஆண்கள் வாங்கி பருக, பெண்களோ பருக பயந்தனர்.

     “மயக்க மருந்துலாம் இல்லைங்க. நூறு சதம் நம்பி குடிங்க.
  நீங்க எப்படி ஒரு தோழியோட பிரச்சனையை சால்வ் பண்ணி அவளுக்கான மன ஆறுதலுக்கு வந்திங்களோ!? அதே போல தான் நாங்களும் அம்ரிஷிற்காக வந்தோம். அவனுமே சில பிரச்சனையை தவிர்க்கவும் அதோட வலி வேதனையை மறக்கவும் தான் இங்க வந்திருக்கான் புரிஞ்சுக்கோங்க.

   எங்களை பார்த்து பயப்பட வேண்டாம்.” என்று வேதாந்த் தான் விரிவுரையாற்றினான்.

  மென்பனியோ “எங்க கார் அப்ப?” என்று கூறவும், தமிழோ “மச்சி… கார் வச்சி கேப்சர் பண்ணுவாங்க. கார் வேதாந்த் வீட்ல விடச்சொல்லிடு. இல்லைனா அது வேற பிரச்சனை கிளம்பும். கார் உன்னோட டிரைவர் ஓட்ட, அப்படியே எங்கயாவது பார்த்து இங்க ஸ்மெல் பண்ணிட்டு வந்துடுவாங்க” என்றதும் அம்ரிஷ் உடனடியாக போனை எடுத்து பி.ஏ சம்பத்திற்கு அழைத்து,  மெய்யப்பனை மென்பனி காரை வேதாந்த் வீட்டிற்கு கொண்டு சென்று விடக்கூறினான்.
  
   சம்பத்தும் “ஓகே சார். மெய்யப்பனுக்கு கால் பண்ணி சொல்லறேன். சார்… இஷா மேடம் பேட்டி கொடுத்திருக்காங்க பார்த்திங்களா?” என்று தயங்கி தயங்கி கேட்டான்.

    “பார்க்கலை சம்பத். பார்த்துட்டு தேவைப்பட்டா கூப்பிடறேன்” என்று உரைத்துவிட்டு, நண்பர்களை பார்த்து “இஷா டிவில பேட்டி தந்துட்டாளாம்.” என்று சுரத்தையின்றி கூறினான்.
  
   “என்னடா இதை மறந்துட்டோமே. டிவி போடு” என்று வேதாந்த் பேச, “வேண்டாம் டா. மிஞ்சி மிஞ்சி போனா தனியா பேசியதை அனவுன்ஸ் பண்ணி பிரகடனம் செய்திருப்பா. விட்டு தள்ளு… எதுனாலும் லேட்டா பார்த்துக்கலாம்.” என்று கூறிவிட்டான். ஆதேஷும் ‘பார்றேன் இஷா அம்ரிஷ் பிரச்சனையே கொஞ்ச நேரம் மறந்துட்டோம். இந்த பொண்ணு மிருதுளா பத்தியே யோசித்துவிட்டோம்’ என்று புலம்பி செல்ல, அம்ரிஷிற்கும் ‘அதானே.. என் மனதை அழுத்தி வதைத்த பெரிய பிரச்சனையை மறந்து போனேன். எப்படி? இந்த பொண்ணு பத்தி யோசித்து இருந்தோம். இப்ப கூட சம்பத் சொல்லலைனா இஷா பத்தி திங்க் பண்ணிருக்கவே மாட்டேன். அவ்வளவு எளிதில் மறக்க முடிந்ததா?’ என்று அம்ரிஷ் மனம் ஆச்சரியப்பட்டது.

-தொடரும்.

அத்தியாயம்-5

  “மிருது…மிருது? என்று சஹானா உலுக்க அவளோ நன்றாக  உறக்கத்திலிருந்தாள்.

   “அவங்க இன்னும் தூக்கத்துல தான் உடலை முறுக்கிட்டு இருக்காங்க. இன்னும் டூ ஹவர்ஸ்ல எழுந்திட வாய்ப்புண்டு.” என்று வேதாந்த் உரைத்திடவும் சாக்ஷி சஹானா இருவரும் பார்த்து கொண்டார்கள்.

   “எழுந்ததும் கத்தினா நீங்க முழிக்காதிங்க. கிட்னாப் பண்ணியதால க்ரீன் க்ரீனா திட்டலாம்” என்று மென்பனி முன்னெச்சரிக்கையாக உரைத்தாள்.

    “நல்லப்பொண்ணுனு சொன்னிங்க பச்சையா பேசுமா?” என்று ஆதேஷ் ஆர்வமானான்.

  அம்ரிஷோ “ஆதேஷ் ஷட் அப்” என்று அடக்கினான்.

    பெண்கள் முறைக்க, ஆதேஷின் நட்புகளும் அதே போல முறைக்கவும் “நான் தூங்கறேன் டா” என்று சாய்ந்து ஐ-மாஸ்க் போட்டுக் கொண்டு சாய்ந்தான்.

   அதோடு காரில் பாடலை மட்டும் இசைக்கவிட்டு, அமைதியாக பயணத்தை மேற்கொண்டனர்.

   இடையில் கொடைக்கானல் மலையேற்ற பாதைக்கு முன்னரே காலை உணவை முடித்திட ஓரிடத்தில் வண்டியை நிறுத்தினார்கள்.

    ஆண்களில் அம்ரிஷும், பெண்களில் மிருதுளாவும் தவிர்த்து ஏனையோர் இறங்கி சென்று ஒரு உயர்தர ஹோட்டலில் சாப்பிட ஆரம்பித்தனர்.

  முதலில் ஆர்டர் தந்த உணவை அம்ரிஷிடம் கொண்டு வந்து கொடுத்திட அவன் பூட்டிய காரிலேயே தனியாக சாப்பிட்டான்.
  மிருதுளா கண்விழித்தால் சாப்பிட தயாராய் அவளுக்கும் பார்சல் கொடுத்து விட்டனர்.

   மூன்று ஜோடிகளும் ஏசி அறையில் ஆளாளுக்கு தேவையானதை வாங்கி சுவைத்தபடி கிசுகிசுத்தார்கள்.

    மென்பனி தமிழ் ஆர்மி என்றதால் அவனின் பணிகளை பற்றி துருவி கேட்டாள்.

     “ஏங்க… நீங்க கதை எழுதினா வாசகர்கள் படிக்கணுமா வேண்டாமா? ஆர்மி பத்தி தெரிந்து எழுதினா யார் படிப்பா? இரத்தமும்,  சதையும், போரும், துப்பாக்கி சூடு, கட்டுக்கோப்பான வாழ்க்கை, குளிர்ல மழையில பனிச்சரிவுல இதோ இந்த மாதிரி ருசியான உணவுக்கு ஏங்கி, இதெல்லாம் விட யாருக்கு வாழறோம்னு ரோபோ மாதிரி ஒரு கதை எழுதினா அது டாக்குமெண்ட்ரியா போயிடும்.

      நானாவது பரவாயில்லை… தனியா தனிமையை தேசத்துக்கு உயிரை கொடுத்துட்டு நிம்மதியா இருப்பேன்.
   அவனவன் குழந்தை குடும்பம் அப்பா அம்மானு உறவுகளை நினைச்சி ஏங்கிட்டு, எந்த நேரம் எப்ப உயிர் போகும்னு வாழணும்.

   இதுல உங்களை மாதிரி கதை எழுதறவங்களுக்கு சுவாரசியம் தர்ற மாதிரி காதலோ, காவியமோ சுத்தமா எங்க லைப்ல இருக்காது. உப்பு சப்பில்லாத லைப். கதை எழுதி புக் போட்டா யாரு வாங்கறது? ஆன்லைன்ல எழுதினாலும் ஒரு விமர்சனமும் தேறாது.

   இதோ இவனை பத்தி எழுதுங்க. டாக்டர் வேதாந்த். நர்ஸ், ஹாஸ்பிடல்ல சந்திக்கற லேடி டாக்டர்ஸ் ஏன் வர்ற பேஷண்ட்ஸ் கூட இவனை சைட் அடிக்கிறாங்க. லாட் ஆப் லவ் சீன்ஸ், இன்ட்ரஸ்டிங் சீன்ஸ் இருக்கும்” என்று தமிழ் வேதாந்தை கோர்த்து விட்டான்.

   மென்பனியோ தமிழின் வார்த்தையை உள்வாங்கியவளுக்கு  ஒன்று புரிந்தது. அவனுக்காக துடிக்க நட்புகள் இருந்தாலும் அவன் கைகளை பிணைத்து காதலில் திளைக்க தனக்கே தனக்காக, தன்னை மட்டும் உலகமென வாழும் ஒரு உறவுக்கு ஏங்குகின்றானென புரிந்தது. அதன் காரணமாக “ஆர்மி லைப்ல லவ் இருக்காது, சுவாரசியம் இருக்காதுனு யார் சொன்னா? காதலிச்சு கல்யாணம் பண்ணி பாருங்க.

   புயல், மழை, பனிச்சரிவு உப்புசப்பில்லாத சாப்பாடு எதுனாலும் ஒரு மாயவுலகத்துல இருப்பிங்க. தனியா வாழுவிங்க. ரத்தம் சதையுமா போர்ல இருந்தா கூட உங்க மனசுல உங்களுக்கான ஒருத்திக்காக ஜெயிக்கணும், வாழணும் ஆசை வரும். அந்த ஆசை வந்துட்டா லைப் இன்ட்ரஸ்டிங்கா காதலோடு பயணிக்கும்” என்று விவரித்தாள்.

  “நல்லா சொல்லுங்க… பிரெண்ட்ஸ் நாங்கபல முறை சொல்லிட்டோம்.
மேரேஜ் பண்ணுடானா தலை தெறிக்க ஓடறான். லேடிஸ் சொன்னா வேல்யூ இருக்குதானு பார்ப்போம்.” என்று முதல் முறை பெண்கள் பேச்சுக்கு ஆதரவாக கொஞ்சம் போல முடித்திருந்தான் ஆதேஷ்.

   இங்கே இவர்கள் பேச்சு நட்பாய் தொடர, அங்கே அம்ரிஷ் கால் நீட்டி கர்ச்சீபை ஹாண்ட் டவலாக மாற்றி ஸ்பூனால் மினி இட்லி நெய் சாம்பார் என்று பிளாஸ்டிக் பௌவுலில் ஸ்பூனால் சாப்பிட்டு கொண்டிருந்தான்.
பின்னால் மிருதுளா தன்னிரு கைகளால் தலையை தாங்கி மெதுவாய் எழுந்தாள்.

  கண்கள் இன்னமும் மசமசவென எதிரே தெரியே, கண்ணை இரண்டு மூன்று முறை படபடத்து நிதானமாய் திறந்தாள்.

   ஏதோவொரு காரில் இருப்பதை உணர்ந்தவள் முன்னால் ஒருவன் சாப்பிட்டு கொண்டிருக்க, தன்னை யாரோ கர்ச்சீப்பால் முகத்தை மூடி மயக்கப்படுத்தியது நினைவு வரவும், “ஹெல்ப்..ஹெல்ப்” என்று கத்திக்கொண்டு கார் கதவை திறக்க முயன்றாள்.
  
  ஏற்கனவே காருக்குள் யார் இருந்தாலும் வெளியே தெரியாது. ஆனாலும் கதவு சரியாக பூட்டாமல் பட்டென திறந்து யாரேனும் பார்த்திடக்கூடாதென்று லாக் செய்திருந்தான்.
  அதனால் மிருதுளா படபடத்தாலும் கதவு திறக்காமல் போனது.
  அம்ரிஷ் நொடியில் அதிர்ந்தவன் மடியிலிருந்த உணவை கார் சீட்டில் வைத்துவிட்டு பெண்ணவளின் பட்டு போன்ற வாயை தன் கைகளால் மூடினான்.

    “ஹே… லுக்.. மிருதுளா..  இங்க யாரும் உன்னை கிட்னாப் பண்ணலை. உன் பிரெண்ட்ஸ் தான்  உன்னை இங்க அழைச்சிட்டு வந்தாங்க.

  பேர் கூட சாக்ஷி, மென்பனி, அண்ட்.. சஹானா..” என்று கூற விடுபட போராடி திமிரியவள் பட்டாம்பூச்சியாக கண்களை படபடவென அடித்து எதிரே தன் வாயை பொத்தியவனை அளவிட்டாள்.

   மிருதுளா அமைதியாக இருக்கவும், “இங்க பாரு… என் பிரெண்ட்ஸோட உன் பிரெண்ட்ஸ் சாப்பிட போயிருக்காங்க. என்னால பப்ளிக் ஹோட்டல்ல போக முடியாது. சோ கார்லயே இருக்கேன். நீ மயக்கத்துல இருந்ததால நீயும் இங்க இருக்க, மத்தபடி எதுனாலும் உன் பிரெண்ட்ஸ் வந்துடுவாங்க அவங்களிடம் கேளு. எக்ஸ்பிளைன் பண்ணுவாங்க” என்றதும் மிருதுளாவோ பேச்சற்று திகைத்து இருந்தாள்.

  “நான்.. நான் கையை எடுத்தா கத்தக்கூடாது” என்றதும் மாட்டேன் என்று தலையசைத்தாள் மிருதுளா.

     மெதுவாக அவள் வாயிலிருந்து கையை அகற்றினான். “நீ…நீங்க… ஆக்டர் அம்ரிஷ் தானே?” என்றாள்.
 
   நிதானமாக மூச்சு விட்டு “ஆமா.” என்று மட்டும் பதில் அளித்துவிட்டு அவள் சாப்பிட ஒரு பார்சலை தந்தான்.
  பிளாஸ்டிக் பாக்ஸில் இவனுக்கு வைத்திருந்தது போலவே மினி இட்லி நெய்சாம்பார் என்று இருந்தது. நீண்ட நேரமாக சாம்பாரில் ஊறியது.

   இங்கப்பாரு ரொம்ப ஆச்சரியமோ அதிர்ச்சியோ வேண்டாம். நார்மலா இரு.” என்று அவன் சலிப்படைந்து முகம் காட்டி கூறவும் மிருதுளாவுக்கு ஒரு மாதிரி ஆனது. ‘பெரிய இவன்’ என்று தனக்குள் கூறிக்கொண்டு தலையாட்டினாள்.

   ஸ்பூனால் உணவை விழுங்க ஆரம்பித்து காரிலிருந்தபடி ஹோட்டலை கவனித்தாள்.

   மேலே கண்ணாடி டோர் கொண்ட ஹோட்டல் என்றதால் தோழிகள் மூவரின் தலைகள் தென்பட்டது.

   அதனால் அச்சமின்றி இருந்தாள். ஆனாலும் ஒரு நடிகனோடு எவ்வாறு பயணத்தில் இணைந்தோமென்று அறிந்திட பேராவல் வந்தது.

     அம்ரிஷ் அவனாக மிருதுளாவிடம் பேச்சை ஆரம்பிக்கவில்லை.
  மிருதுளாவோ, ஒரு பிரபல நடிகனின் காரில் தான் எப்படி?

    வீட்டில் சாக முடிவெடுத்து கோழையாக சாகவும் முடியாமல் தவித்து சேலையெல்லாம் பேனில் தொங்க விடாடு கிறுக்குத்தனம் செய்து, கடைசியில் அழுதழுது சித்தி சொல்லிய வரனையே மணந்து எக்கேடோ வாழ்க்கையை வாழ்ந்து தொலைவோமென இருந்தவளை யாரோ முகமூடி அணிந்து மயக்கப்படுத்தினார்கள்.
   அதன் பின் கண் விழித்தாள் இங்கே இருக்கின்றாள், தோழிகள் இருப்பதால் இது அவர்கள் வேலையென்றும் புரிப்பட்டது.
  
   நேற்றிரவு சாப்பிடாமல் பசியில் இருந்தவள் உணவை மிச்சம் வைக்காமல் விழுங்கினாள்.

   அம்ரிஷும் உணவை விழுங்கிவிட்டு நீரை அருந்தி, முகமூடி அணிந்திட, அவன் முகம் பார்த்த மிருதுளாவோ பேச அஞ்சினாள்.

      ஆடி அசைந்து மூன்று ஜோடிகளும் தனி தனியாக ஆண்கள் குழு, பெண்கள் குழுவென்று நடையிட்டு காரை அடைந்தனர்.

    “ஹேய்… மிருது முழிச்சிட்டியா? இட்லி சாப்பிடுடி” என்று சஹானா மகிழ்ச்சியாய் கூறினாள்.

   “எருமைகளா.. என்னை ஏன் கிட்னாப் பண்ணிட்டு வந்திங்க? இது எந்த ஏரியா? எங்க சித்தி என்னை காணோம்னு தேடி அலைய போறாங்க. அவங்க இப்ப போலீஸ்ல கம்பிளைன் பண்ணிருப்பாங்க.

   நான் செகண்ட் மேரேஜ் பண்ணிக்கறேன்னு முடிவெடுத்துட்டேனே. பிறகு ஏன் புதுபிரச்சனையை க்ரியேட் பண்ணி வச்சிருக்கிங்க?” என்று அழுதாள்.

   “வாயை மூடு. இரண்டாதாரமா அந்த கிழவனை கல்யாணம் பண்ணிப்பியா? முகறகட்டை… இந்த லட்சணத்துல மேடம் பேன்ல சேலை வச்சி தூக்குலாம் செட் பண்ணிருக்கிங்க. அப்படி சாகணும்னு நினைச்சி தானே லெட்டர்லாம் எழுதி வச்ச, நீ ஆல்ரெடி செத்துட்ட, இனி நீ புதுசா எங்களால் மறுபிறவி எடுத்தாச்சு. நாங்க சொல்லறதை கேளு. நாங்க சொல்லறப்படி நட.

  நாம எல்லாம் கொடைக்கானல் போறோம். டென் டேஸ் சஹானாவோட ஆன்ட்டி வீட்ல தங்கறோம். பிறகு என்ன பண்ணலாம்னு பொறுமையா முடிவெடுக்கலாம். அதுக்குள்ள லூசு மாதிரி அழுது சீன் க்ரியேட் பண்ணி சொதப்பாத.” என்று சாக்ஷி அதட்டவும் மிருதுளா மெதுவாக சிந்திக்க ஆரம்பித்தாள்.

   இதற்கு இடைப்பட்ட கணத்தில் அம்ரிஷ் வேதாந்த் காதில் “மச்சி அந்த மிருதுளா என் பேஸை பார்த்துட்டா. ஆக்டர் அம்ரிஷ்னு தெரிந்துடுச்சு. மத்த பொண்ணுங்களிடம் சொல்லறதுக்குள்ள கொடைக்கானல் மலை மேல ஏறி, அவங்க இறங்க வேண்டிய இடத்துல விட்டுடலாம்.” என்று கூறவும் வேதாந்தோ அதுவும் சரியென்று உரைத்தான்.

   “கேர்ள்ஸ்… இங்கயிருந்து பேசறது சேப் கிடையாது. கொடைக்கானல் போக டூஹவர்ஸ் இருக்கும். உங்களை உங்க இடத்துல விட்டுட்டு நாங்க கிளம்பறோம். நீங்க அப்பறம் தனியா டிஸ்கஸ் பண்ணிக்கோங்க. இப்ப ஏறுங்க” என்று அமர்த்தலாக பேச்சை மாற்ற முயன்றான் வேதாந்த்.

   மென்பனியும் “போகறப்ப பேசிட்டே போகலாம்.” என்று அவரவர் இடம் வந்து அமர்ந்தார்கள்.

     தமிழ் வண்டியோட்ட, ஆதேஷ் முன்னே அமர வேதாந்த் அம்ரிஷ் மற்றும் சாக்ஷி நடுவிலிருக்க, பின்னாடி மென்பனி, சஹானா, மற்றும் மயக்கத்திலிருந்து விடுபட்ட மிருதுளா என்று அமர்ந்திருந்தார்கள்.

   வத்தலகுண்டு வழியாக கொடைக்கானல் போக சிறந்த வழியாக அமைந்தது. அப்படியிருந்தும் மிருதுளாவிற்கு சிறு அச்சம் இதயத்தில் தாக்கியது.

     “மென்பனி… நாம உன் கார்ல வந்திருந்தாலும் இந்தளவு சேப்பா வண்டியை செலுத்தியிருப்போமானு டவுட் தான்” என்று சாக்ஷி பாதையின் வளைவு நெளிவுகளை கண்டு நிதர்சனத்தை உணர்த்தினாள்.

    “அதெல்லாம் நானும் டிரைவ் பண்ணுவேன்.” என்று சாக்ஷியிடம் உரைத்துவிட்டு, “சார்… என்னோட காரை உங்க பி.ஏ. எடுத்துட்டு போயிருப்பாரா?” என்று ஐயத்தை கேட்டாள்.

   அம்ரிஷோ உடனடியாக போனை இயக்கி ஸ்பீக்கரில் போட்டு அவன் பி.ஏ.விற்கு அழைத்தான்.

   “சம்பத்… நான் ஷேர் பண்ணின லொகேஷன்ல இருந்த காரை எடுத்துட்டு போயாச்சா?” என்று அதிகாரமாக கேட்டான் அம்ரிஷ்.

    சம்பத் என்பவனோ, “ஆமா சார் கூடவே கார் மெக்கானிக்கை கூட்டிட்டு வந்து டயரை மாத்திட்டு நம்ம கேரேஜ்ல காரை கொண்டு வந்து வச்சாச்சு. டிரைவர் மெய்யப்பன் வந்துட்டார்னா கொடைக்கானலுக்கு பெட்ரோல் டாங்க் பில் பண்ணிட்டு அங்க வந்துடுவார் சார்.” என்று பவ்யமாக உரைத்தான்.

   அம்ரிஷோ போதுமா என்பது போல மென்பனியை ஏறிட, “சார்… இஷா மேடம் மார்னிங் எட்டுக்கு அனவுன்ஸ் பண்ணிடப் போறாங்களாம். அப்படி நியூஸ் கொடுத்துட்டா அடுத்து உங்களை தான்…” என்று சம்பத் ஏதோ பேசவரும் முன், அம்ரிஷ் ஸ்பீக்கரிலிருந்து மியூட் போட்டு காதில் வைத்தான்.

   “சார் ஷூட்டிங் போயிருக்கார் அவ்ளோ தான். எங்க ஏதுனு கேட்டா நோ கமெண்ட்ஸ் சொல்லிடுங்க” என்று மெதுவாக கூறிவிட்டு அணைத்தான்.

  வேதாந்த் அம்ரிஷ் கையை ஆறுதலாக தீண்டினான்.

   அம்ரிஷோ கைகடிகாரத்தை பார்த்தான். மணி ஏழானது.

      மிருதுளாவோ அடிக்கடி அம்ரிஷை தான் எட்டி பார்த்தாள்.

   தோழிகளுக்கு அவன் ஆக்டர் அம்ரிஷ் என்று அறியாதது மிருதுளாவுக்கு தெரியாதே.

  ஏதோ தன் தோழிகளும் அம்ரிஷ் பற்றி தெரிந்திருக்கும் என்று எண்ணியிருந்தாள்.

   சஹானாவிடம் “இவர் கார்ல எப்படி? என்று கிசுகிசுக்க ஆரம்பித்தாள். சஹானாவோ அவள் சரியாக கேட்காமல் ஆண்கள் காரில் எப்படி வந்தோமென கேட்கின்றாளென்று தவறாக அர்த்தம் செய்து கொண்டாள்.

   “மென்பனி கார்ல சாக்ஷி கிட்னாப் பண்ணி உன்னை கூட்டிட்டு வந்தோம். சென்னை க்ராஸ் ஆகறப்பவே பஞ்சர் ஆகிடுச்சு. எல்லாம் முன்னாடி இருக்கறவன் தான் நம்ம காரை இடிக்கிறாப்ள ஓட்டிட்டு வந்தான். அதனால தான் அதுக்கு தண்டனையா மென்பனி காரை அங்க நிறுத்திட்டு இந்த கார்ல வந்தோம்.

  மென்பனி கார் இனி தான் கொடைக்கானலுக்கு கொண்டு வர்றாங்க. நல்லது… இரண்டு வேலை படட்டும்.” என்று சஹானா அவள் பாட்டிற்கு பேசி முடித்தாள்.

   மிருதுளாவுக்கு அப்பொழுது கூட இவர் கார்ல ஏறியும் அமைதியா இருக்கோம். ஒரு வேளை டீசன்ஸி மெயின்டெயின் பண்ணறாளுங்களா?’ என்று அவளும் அமைதிக்காத்தாள்.

   அம்ரிஷ் மிருதுளா பேசவும் ஓட்டு கேட்டவன் தன் பெயரை அவள் விளிக்காமல் பேச சஹானா பேச எதிலும் நடிகன் என்று வராததால் நிம்மதியடைந்தான்.

  மிருதுளா மட்டும் வளைவு நெளிவு பாதையில் கண்ணை மூடி சஹானா மடியிலேயே படுத்துக் கொண்டாள்.

   சஹானாவோ சாப்பிட்டதெல்லாம் வாமிட் எடுத்திடுவோமா? என்ற திகிலோடு இருந்தாள். 

  நான்கு அழகான வாலிபர்கள் முன் வாந்தியை எடுத்தால் அது வேறு வாழ்நாள் முழுக்க கண்ணில் வந்து செல்லும் என்று புளிப்பு மிட்டாய் ஒன்றை வாயில் அதக்கினாள்.

      மென்பனியோ வழிநெடுக பரந்துவிரிந்த இயற்கை பேரழகை கண்டு ரசித்தாள்.

    பாதையின் வளைவு நெளிவுகளில் கார் செல்லும் நேரம் சாக்ஷி தோளும், வேதாந்த் தோளோடு உரசியது. அவளுமே அவனை உரசக்கூடாதென்று தள்ளி தள்ளி செல்ல, மாறாக பாதையின் திருப்பத்தில் அவன் தோளில் எதச்சையமாக உரசியது.

  “இட்ஸ் ஓகே… போற பாதை இப்படி தான். நாம வேண்டுமின்னே இடிச்சிக்கறது இல்லையே” என்றதும் தான் அவனும் திருப்பத்தில் தோளோடு உரசுவதை உணர்ந்தாள்.

  ஏதோவொரு உணர்வு சங்கடமாய் தருவிக்க, தலையாட்டிக் கொண்டாள்.

   மலைகளின் இளவரசி கொடைக்கானல் உங்களை அன்புடன் வரவேற்கின்றது என்ற போர்ட் பக்கம் நுழைந்தனர்.

     தமிழ் வண்டியை செலுத்தியவாறு, “மென்பனி… எங்க இறக்கி விடணும்னு சொன்னா முதல்ல அங்க கொண்டு போய் விட்டுடுவோம்” என்று கேட்கவும் மென்பனியோ சட்டென யார் தன்னை அழைத்தது என்று திகைத்து அது தமிழ் என்றதும், “சஹானா… சஹானா.. உன்னோட ஆன்ட்டி வீட்டு அட்ரஸ் சொல்லு” என்று உசுப்பினாள்.

  சஹானாவோ வாட்சப்லில் இருந்த லொகேஷனை காட்டவும் ஆதேஷ் அந்த போனை வாங்கி காரின் முன் பக்கம் போன் தாங்கி நிற்க வைத்திருக்கும் இடத்தில் வைத்தான்.

  தமிழ் அந்த பாதை காட்டும் திசைக்கு வண்டியை செலுத்தினான்.

   இருபது நிமிஷத்துல அங்க ரீச் ஆகிடுவோம். அதுக்கு பிறகு சந்திக்க முடியாது. உங்களோட பயணம் செய்தது புது அனுபவம்” என்று தமிழ் பேசவும் சாக்ஷியுமே ஆமோதிப்பாக தலையசைத்தாள்.

   மென்பனியோ “நீங்க எங்க தங்குவிங்கனு சொல்லுங்க. நாங்க ரிலாக்ஸா ஒரு நாள் வந்து பார்க்கறோம். நீங்க இங்க எத்தனை நாள் தங்குவிங்க? எங்க கார் இந்த வீட்ல கொண்டு வந்து விட்டுடுவிங்க தானே?” என்று மென்பனி கேட்க வேதாந்த் அம்ரிஷை பார்க்க, தமிழோ “தெரியலை அநேகமா டென் டேஸுக்கு மேல இருப்போம். உங்க கார் உங்கவீட்ல கொண்டு வந்துவிட சொல்லிடறேன் டோண்ட் வோர்ரி.” என்று கூறினான்.

    நம்பர் ஷேர் பண்ணலாமா வேண்டாமா? என்று குழப்பத்தில் இருக்க அவ்விடம் வந்தது.

   “கேர்ள்ஸ்… கொஞ்சம் முன்ன பாருங்க” என்றான் தமிழ்.

   சஹானா உடனடியாக, “என்னப்பா அத்தை வீட்ல போலீஸ் வண்டி இருக்கு?” என்று கூற, வண்டியை தமிழ் அப்பொழுதே தூரமா நிறுத்தினான். என்ன பிரச்சனை என்று தெரியலையே?” என்று பெண்கள் மாறி மாறி பார்த்துக் கொண்டனர்.

-தொடரும்.