🍁தளத்தில் கதைகளை வாசிக்கும் அன்பானவர்களுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றிகள். தங்கள் கருத்தை comments மூலமாக பகிர்ந்து உற்சாகமூட்டவும். பேரன்பும் நன்றிகளும்.🍁  

Ongoing Novels | Rerun Novels Archives - Page 23 of 26 - Praveena Thangaraj Novels
புது தளத்திலும் கதைகள் பதிவிடப்படுகின்றன. Register Login செய்து வாசிக்கவும்.

Category: Ongoing Novels | Rerun Novels

எழுத்தாளர்கள் தங்கள் கதையை அத்தியாயம் அத்தியாயமாக தொகுத்து பதிவிடுவதே ongoing novels என்பார்கள்.

  • தாரமே தாரமே வா-8

    அத்தியாயம்-8

     

    இதுநாள் வரை ஐஸ்வர்யா பற்றி பேசிய பேச்சுகளுக்கு எல்லாம் ஒரே முடிவாக மூன்று முடித்து போட்டு முடித்து வைத்தான் ரித்தீஷ்.

    ஐஸ்வர்யாவின் நடத்தையை குறிப்பிட்டு ஒதுங்கிய வரன் எல்லாம் ரித்தீஷ் மனம் முடித்த அடுத்த கனம் இவளின் முன் பழையபடி மாறி பேசிட செய்தார்கள். தணிகாசலம் தான் அதே போல பேசியதை வைத்து மனம் நிறைந்து கொண்டார்.

    நேற்று கோர்ட் சூட் என ரித்திஷின் தோற்றத்தில் ஐஸ்வர்யா ஆச்சரியமான பார்வையில் பார்க்க செய்தால் என்றால் தணிகாசலம் அதற்கு மேல் வாயை பிளந்து தான் பார்த்தார் எனலாம்.

    இன்று பட்டு வேஷ்டியில் ரித்தீஷ் ஐஸ்வர்யா பட்டு புடவையிலும்  ஜோடி பொருத்தம் அவ்வளவு பாந்தமாக பொருந்தியது. வைதேகி மனம் பூரித்தது. வைதேகிக்கு தம்பிக்கென்று இந்நாள் வரை வரன் பார்க்காமல் இருந்ததுக்கு காரணம் மகள் திருமண வயதில் ஒரு வார்த்தை ஈஸ்வரன் மணமகனாக கேட்க நினைத்ததே ஒரு காரணம்.

    இன்று தம்பியுடன் மகள் மணக்கோலத்தில் நிற்க கண்டு கண்களில் ஆனந்த கண்ணீர் மட்டும் நிற்காமல் வந்தது வைதேகிக்கு.

    ரித்தீஷ் வரவேற்ற எல்லோரையும் ஓர் பொருட்டாக கூட பார்க்காமல் நின்றாள். ஆனால் அதுவே பெண்கள் யாரேனும் வந்து அவனிடம் பேசினாலோ பரிசு பொருள் கொடுத்தாலோ அவர்களை உச்சி முதல் பார்வையில் அலசி தள்ளினாள்.

    யாரையாவது இலக்கியா என்று அறிமுகபடுத்திட செய்வானா?! என ஆவலாக காத்திருந்தாள்.

    ஆனால் ஒருவரையும் அப்படி அவன் அறிமுகபடுத்தவில்லை… ஏமாற்றம் வந்தாலும் அவனோடு முகமும் சுழிக்கவில்லை அதே சமயம் அவள் புன்னகைத்து பூரித்து கொள்ளவும் இல்லை… சாதாரணமாகவே இருந்தாள்.

    இரவு ஒன்று வர அவளின் அறையிலே மல்லி சரம் முதல் அலங்கரித்து இருக்க அவளின் அறையில் இருக்கும் ரித்தீஷ் தான் தலையில் கையில் வைத்து பெறும் போராட்டத்துக்குள் சுழன்றான்.

    முதலில் அறைக்குள் அம்மா தன்னை அனுப்ப பயந்தே போனவள் ரித்திஷின் அதே சாதாரண பார்வையில் தான் நடப்புக்கு வந்தாள்.

    அவன் மட்டும் பார்வை வேறு விதமாக தன்னை தீண்டி இருந்தால் என்ன செய்து இருப்பாளோ என்னவோ அவன் அவனாக இருக்க இவளும் அதே பிடிவாதமான திமிருடன் இருந்தாள்.

    கையில் இருந்த செம்பை அவளின் தனிப்பட்ட வசதிக்கு வைத்த பிரிட்ஜியின் மேலே வைத்தவள். கை முழுதும் வளையலில் ஓசை குலுங்க அவனுக்கு முதுகுக் காட்டி படுத்துக்கொண்டாள்.

    பார்க்க மட்டுமே அமைதியாக படுத்தாலே தவிர அவளின் உதடு மட்டும் ‘எப்படியோ ஒரு வகையில் சொத்து கிடைக்கும் பணம் கிடைக்கும் ஊரில் தனிகாசலத்தின் மாப்பிள்ளை என்ற பெயர் கிடைக்கும் எல்லாம் கிடைக்கும் கூடவே நான்… எனக்கு அங்கே ஒன்னும் நடக்கலை என்று தெரிந்து தான் கூலா இருக்கார் இதுல அம்மா அப்பாகிட்ட தியாகி மாதிரி நடந்து கொல்றார்.. இவர் லவ் பண்றேனு இவரே சொல்லி இருக்கார் ஆனா அதை அவங்க அக்காகிட்ட சொல்ல வேண்டியது தானே… இலக்கியாவாம் இலக்கியா… ஹுக்கும்….” என முனங்கி கொண்டே இருக்க அவன் எதுவும் பேசாமல் இருக்க யோசித்தவள் திரும்பி பார்க்க, அவனோ கீழே போர்வை விரித்து இரு கையை மடக்கி நிமிர்ந்து இமை மூடி படுத்துக் கிடந்தான்.

    அவன் அப்படி படுக்க கை தசை வளைவு முறுக்கேறிய விதமே ஆண் அழகன் என்று சுட்டிக்காட்ட அடுத்த கணம் ”சே நான் ஒரு லூசு இவர் எப்பவும் போல ஒரு ரியாக்சன் இல்லாமல் அமைதியா மாறி தூங்க ஆரம்பித்து விட்டார். என இவளும் அப்படியே படுத்து உறங்கினாள்.

    அதிகாலை விழித்த ரித்தீஷ் இமையை திறக்க, ஐஸ்வர்யா தனது கைகள் இரண்டும் கன்னத்தில் வைத்து கொண்டு கால்களை சுருக்கி படுத்திருந்த திடுக்கிட்டு எழுந்தான்.

    அதன் பின்னே தனக்கும் அவளுக்கும் திருமணம் நடந்த நிகழ்வுகள் தோன்றி மறைய பெருமூச்சொன்றை விடுத்து எழுந்தான். அவளது அறை, அவளது பாத்ரூம், அவளது பால்கனி என்றிருக்க, அதில் பழக கூட ஒரு வித அசௌகரியம் அடைந்தவன், அவள் எழும் முன் குளித்து முடித்து தயாராகி நின்றான். வெளியே போகலாமா வேண்டாமா மாமா என்ன மாதிரி நம்மளை ட்ரீட் பண்ணுவார்? இவ வேற நல்லா தூங்கிட்டு இருக்கா மணி ஏழு ஆகுது என யோசித்தவன் தலையை பிடித்து திரும்ப புயல் ஒன்று தன்னை கடந்தது போல ஐஸூ சென்றதை அதன் பின்னே அறிந்தான்.

    குளிக்காமல் பல் விளக்காமல் தன்னை கண்ணாடியில் கூட பார்க்காமல் அப்படியே சென்ற ஐஸூவை வைதேகி தலை முதல் கால் வரை பார்த்து முடித்து கோபத்தோடு வாயை எடுக்க அதற்கு முன்னே

    ”ம்மா காபி…” என சொல்லியவள் அப்பாவை கண்டு அதே திமிரோடு சோபாவில் அமர்ந்தாள்.

    வைதேகி தலையில் அடித்தபடி காபி கொண்டு வந்தவள் அதனை வாங்கிட ஐஸூ கைகளை நீட்ட வைதேகியோ நேராக தனது தம்பியிடம் நீட்டினார். அவனோ ஐஸூவை பார்த்து சங்கடத்துடன் வாங்கி பருகினான்.

    ”போய் பல் விலக்கிட்டு வா” என்ற வைதேகியின் அதிகார குரலில் ‘சே’ என தரையில் காலை உதைத்து அறைக்கு சென்றாள். வைதேகி கிச்சேனுள் நுழைந்தவுடன் தணிகாசலம் ரித்தீஷிடம் ”அவள் ஹோட்டல் வரை போய் அப்படியே வந்தாலும், அவளுக்கு சில பேரிடம் கெட்ட பெயர் தான்… அதை மாற்ற உடனே என்னால முடியலை… உன்னை கட்டிக் கொண்ட பிறகு அவளுக்கு நல்ல பேர் கொஞ்சம் பழைய நிலையில் திரும்புது… நீ படித்ததை எல்லோரும் பார்த்து என்னோடவே வேலைக்கு இருக்க வேண்டியது தானே சொல்றாங்க… ஏன் எனக்கும் இப்போ உன்னிடம் கேட்டு கூட வச்சிக்க தோணுது”

    ”இல்லை மாமா நான் உங்களிடம் முன்ன சொன்னது போல தான் எனக்கு அப்போ இருந்த, அதே தன்மானம் இன்னும் இருக்கு. நான் இங்க வீட்டோட மாப்பிள்ளையா இருக்க மாட்டேன்…  ஆனா உங்க பொண்ணை உங்க அளவுக்கு இல்லை என்றாலும் ஓரளவு நல்லபடியா பார்த்துப்பேன்.. எனக்கு இப்போ ஆட்டோ ஓட்டற வேலை போதும்… கொஞ்ச நாள் ரிசல்ட் வந்ததும் ஏன் கைக்கு சர்டிபிகேட் வந்த பிறகு உங்களுக்கு அவமானம் ஆகாத வகையில் வேற உத்தியோகத்துக்கு போயிடுவேன் மாமா” என்றான் அதே அடக்கத்துடன்.

    ”அவள் உன்னை கட்டிக்கிட்டதால் தான் இப்போ இப்படி நடந்தாலும் நான் பொறுமையா இருக்கேன்.. நீ அவளை வைதேகி மாதிரி பார்த்துப்ப என்ற நம்பிக்கை தான்… அவள் மேல எனக்கு நம்பிக்கை இல்லாமல் கட்டி கொடுக்கறதா தான் அவள் இன்னும் என் மேல கோவமா திமிரா இருக்கா…. அவளுக்கு பெண்கள் ஒரு முறை சமூகத்துக்கு பேசும் பொருளா மாறினாலே திரும்ப நல்ல விதமா மாறும் வரை உலகம் பேசும் என்பது புரிய மாட்டேங்குது. அதுக்காக அப்பா யோசிச்சு கல்யாணம் செய்தார் என்பத சொன்னாலும் புரியாது… புரிந்து கொள்கின்ற வயசும் இல்லை” என சொல்ல உள்ளிருந்து ஐஸூ வர பேச்சு நின்றது.

    சத்தமாக பாட்டை வைத்து கேட்க தணிகாசலம் கோவதோடு மாடிக்கு சென்றார். வைதேகியை பார்த்து முறைத்து மகளை அடக்க கண்களில் ஆணை பிறப்பித்து போனதும் ரித்தீஷ் தானாகவே வெளியே சென்று இருந்தான்.

    அவர்கள் இருவரும் சென்றதும் ”ஏன் டி உனக்கு அறிவு இருக்கா? நேற்று என்ன சொன்னேன்… காலையில் எழுந்து தலைக்கு குளிச்சு முடிச்சு சேலை கட்டிக்கிட்டு வா என்று தானே சொன்னேன்.. எல்லாம் அமைதியா கேட்டுட்டு காலையில் முகம் கூட கழுவாம அப்படியே வந்திருக்க? அறிவு இருக்கா?” என கத்தினார்.

    ”ஹ்ம் அறிவு உங்களுக்கு இல்லை என்றால் கறிகடையில் போயி கேளுங்க  மூளை ஒன்றுக்கு நாலு வாங்கி நீங்க உங்க புருஷன் உங்க தம்பி எல்லோருக்கும் சேர்ந்து மூளை வறுவல் செய்து சாப்பிடுங்க.. நீங்க சொன்ன ஒரே காரணத்துக்காக தான் காலையில உங்களை வெறுப்பேற்ற அப்படியே வந்தேன்… உங்க புருஷனுக்கு நல்லா வயிறு பத்திட்டு இருக்கும் முதலில் இளநீர் வாங்கி கொடுங்க” என காலை டீ பாயின் மீது வைத்து சேனலை மாற்றி கொண்டு இருந்தாள்.

    வீடே ஒலியின் அதிர்வால் அதிர்ந்தது. உள்ளிருந்து வந்த பரத் கூட ‘சவுண்ட் கம்மி பண்ணு’ என சொல்ல அவனோட மல்லுக்கு முடியாது என வம்பு இழுத்து மேலும் சவுண்டு அதிகமாக வைத்து வீட்டையே அல்லோலப்படுத்தினாள்.

    இதை எல்லாம் பெரிதாக எண்ணாமல் ரித்தீஷ் சிரித்தபடி யாரிடமோ போனில் பேச நேரம் கழித்தே உணர்ந்த ஐஸூ கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஒலியை குறைத்து அவன் பேசும் சத்தம் கேட்குமா என்ற அளவில் வைத்து முடித்தாள்.

    அவனோ பேசுவதில் கூட மெல்ல பேசினான். அதற்காக ரகசியம் போல இல்லை… தெளிவாக எல்லோர் போல தான் பேசினான் அதிலும் ஒரு நிதானம் அமைதி இருந்தது.

    கடைசியாக அவன் ‘ஓகே இலக்கியா நான் வைக்கறேன்’ என்றபடி வீட்டில் நுழைய அவன் பேசியதை கடைசியில் கேட்டவளுக்கு கோவம் கோவமாக வந்தது.

    ”அக்கா நான் வெளியே போகவா?” என சமையல் அறையில் வந்து கேட்க

    ”எதுக்கு டா இரெண்டு நாள் வெளியே போக வேண்டாம் மாமா உன்கிட்ட சொல்லி தானே இருக்கார் ஈஸ்வர்” என்றார்.

    ”ஐயோ அக்கா எனக்கு போரடிக்கு… சும்மா ஆட்டோ எடுத்துட்டு வெளியே போயிட்டு வந்துடறேன்”

    ”சரி டா பார்த்து போ” என சொல்ல அறைக்குள் வந்து சாவி எடுத்தவன் திரும்ப மோதுவது போல வந்து நின்றாள் ஐஸ்வர்யா.

    ”எங்க போறிங்க?” என கேட்க ரித்தீஷ் ‘என்ன இது? புதுசா நான் எங்க போறேனு கேட்கறா?’ என மனதில் நினைத்தவன் அவளை வினோதமாக பார்க்க

    ”ஹலோ உங்களை தானே கேட்கறேன்…. உங்க லவ்வர் அது யாரு இலக்கியா அவளை பார்க்க போறிங்களா?” என்றதும்,

    ”ஏய்… சீ…” என்றவன் அக்கா மகளை அதற்கு மேல் திட்ட கூட முடியாமல் போனது.

    ”என்னது சீ யா? சொல்லுவிங்க சொல்லுவிங்க.. என் அப்பாவே என்னை இழிவா எண்ணினா இப்படி தான் பேசுவிங்க… உங்களுக்கு தெரியும் தானே நான் நல்லவ என்று அங்க போனதும் திரும்பிட்டேன். தெரியும் தானே… எதுக்கு சீ சொல்லறிங்க” என்று அழ ஐஸூ அழுவதை இதுவரை கண்டிராத ரித்தீஷ் கலங்கி போனான்.

    ”அப்படி இல்லை மா ஐஸூ… சாரி உனக்கு ஐஸூ சொன்னா பிடிக்காது..” என்றவன் ”இங்க பாரு எனக்கு இங்க கொஞ்சம் இருக்கவே புதுசா இருக்கு அதனால தான் வெளியே போக யோசிச்சேன்”

    ”இல்லை நீங்க அந்த இலக்கியா பார்க்க தானே போறிங்க” என்று கேட்க அவள் எதுக்கு இவனிடம் இதற்கு பொறாமை கொள்கின்றாள் என்று அவளுக்கே தெரியவில்லை… அதே சமயம் தான் ஏன் ஐஸூவிடம் கலங்கி போக காரணம் சொல்கின்றோம் என்றும் புரியாத நிலையில் தான் ரித்தீஷ் இருந்தான்.

    ”எதுக்கு அழுவற நான் எங்கயும்‌ போகலை அவுட் ஹவுஸ் போறேன் போதுமா?” என மென்மையாக சொல்ல அவளோ தலையை சரியென்றே அசைத்தாள்.

    ரித்தீஷ் வேகமாக வெளியே வந்தவன் இது என்ன புதுசா இருக்கு ஐஸூ இப்படி பேசறா… நானும் ஏதோ சமாதனம் எல்லாம் செய்யறேன்.’ என எண்ணியவன் ‘ஐஸூ மனசல உடைந்து போயிருக்கா… ஐஸூ…சே அவளுக்கு தான் ஐஸூ சொன்னா பிடிக்காதே’ என சோர்ந்தவன் ஐஸ்வர்யா… என்ன மா செய்ய? என்றவன் சிந்தனைக்குள் பேச்சு வழக்கில் ஐசுவரியா என்றதில் ‘ரியா’ என்றவனின் சொல் அவளின் திமிரான நடவடிக்கைக்கு அந்த பெயர் அழகாக பொருந்த ‘ரியா’ என்றே மனதில் சொன்னவன் அவுட் ஹவுஸ் போனான்.

    அங்கே போனை எடுத்து மஸ்தானுக்கு அழைத்து பேசிக் கொண்டு இருக்க திடீரென பின்னால் கொலுசொலி கேட்க திரும்பியவன் அங்கே ஐஸூ அவன் போனை வாங்கி உடைத்து எறிய அது மூன்று நான்கு பாகமாக சிதறியது.

    ”ஏய் ரியா.. என்னாச்சு உனக்கு?’ என ரித்தீஷ் கேட்க அங்கே ஐஸ்வர்யா கோவமும் அழுகையும் மாறி நின்றிருந்தாள்

     

    -தொடரும்.

  • பிரியமானவரே என் தேவதூதனே-14

    அத்தியாயம்-14

     

    “மகிழ்ச்சியுள்ள இருதயம் நல்ல மருந்து.” -நீதிமொழிகள்

     

    “கர்த்தரைத் தேடுகிறவர்கள் நன்மை குறைவடையார்.” -சங்கீதம்

     

    சார்லஸ் இடுப்பில் கை வைத்து நின்றான். இத்தனை பேசியும் தெளிவுப்படுத்தியும் இப்படி பேசி மனதை கொய்கின்றாளே என்றதும் அவன் முகம் முழுக்க கோபமா பொங்கி, அடுத்த தொடியே இயல்பாக்கி தன்னை சமன் கொண்டு வந்து மீண்டும் அடங்கியது.

     

    “சாரா…” அவன் குரல் இப்போ கொஞ்சம் கடினமானது.

     

    “நீ இன்னொரு தடவை உன்னை பேஷண்ட்னு சொல்லி குறை சொல்லிக்கிட்டே இருந்தா… நான் டாக்டரா இல்ல… புருஷனா ரியாக்ட் பண்ணுவேன். எப்படி வசதி?.” என்றான்.

     

    சாரா அதிர்ச்சியுடன் அவனை பார்த்தாள்.

     

    “என்னோட கிளினிக்குல வர்றவங்க எல்லாரும் பேஷண்ட் தான். ஆனா…” ஒரு நொடி அவன் ஆழ்ந்த சுவாசத்தை இழுத்தான்.

     

    “நீ.. என் மனைவி” அவன் வார்த்தையை மெதுவா முடித்தான்.

     

    அந்த ஒரு வார்த்தை…

    சாராவின் உள்ளுக்குள் ஏதோ உடைந்த கண்ணாடியை ஒட்டியது போலிருந்தது.

     

    “ஜோசப் கிட்ட நான் சிட்டிங் எடுக்குறேன். உன்கிட்ட… நான் நம்மளட வாழ்க்கை வாழ்றேன் சாரா இரண்டுத்துக்கும் வித்தியாசம் இருக்கு.” என்றான்.

     

    அவள் கண்களில் நீர் தேங்கியது.

     

    “உனக்கு.‌.. நிறைய குழப்பம் இருக்கலாம். நான் ஒருத்தியை நேசித்திருக்கேன். அது ஃபெயிலியர். அப்பா அம்மாவுக்காக கல்யாணத்துக்கும் வேண்டாவெறுப்பாக சம்மதிச்சு இருக்கேன். இப்பவரை நாம உடலால் இணையலை. அதுக்கூட உன்னை விட்டு விலகி நிற்பதா உன் பார்வைக்கு தோணலாம்.

    அதெல்லாம் இல்லை.

    காதல் என்பது ஒவ்வொருத்தரும் கடந்து வந்திருக்கலாம். சிலருக்கு காதலே வாழ்க்கையில இல்லாம போகலாம். அது பாஸ்ட். பிரசண்ட் உன்னோட வாழறதை நான் கர்த்தரோட விசுவாசி மாதிரி உனக்கும் உண்மையா இருப்பேன். அதுல மாற்றமில்லை.

    மேரேஜ் ஒரு ஆக்சிடெண்டா தான் எனக்கு என் லைப்ல நிகழ்ந்தது. அதுக்காக நீ இப்பவும் வேற்று மனுஷி இல்லை. என்னோட சரிபாதி. நமக்குள்ள பிஸிக்கலா பாண்டிங் கிரியேட் ஆகாம இருக்கலாம். மனசளவில் நான் உன்னை கர்த்தருக்கு நிகரா நேசிக்க ஆரம்பிச்சிட்டேன்.” என்றான்.‌

     

    “துகிரா சேச்சியை நேசித்ததுக்கு நிகரா? நிங்கள் என்னையும் பிரேமிஸ்துன்னா?” என்று சாரா கேட்டு விழிமலர, சார்லஸ் முத்து பற்கள் தெரிய சிரித்து, ‘உனக்கு துகிராவை வச்சி ஈகுவல் பண்ணினா ஓகேன்னா… எஸ்… துகிராவை விட உன்னை அளவுக்கு அதிகமா நேசிக்கறேன். துகிராவையாவது அமுல்யாவுக்காக, இஷானுக்காக விட்டுக்கொடுக்க மனசு வந்துச்சுல்ல.. உன்னை யாருக்காவும் விட்டுக்கொடுக்க என்னால முடியாது‌. இப்ப புரிதா.” என்றவன் அவளது கண்ணை உற்று கவனித்து அவளுக்குள் புதைந்திடும் வேகத்தில் இருந்தான்.

     

    சாரா ஆச்சரியத்துடன் தலைகவிழ, சார்லஸோ வேகமாய் ஹனிமூனுக்கு எடுத்த டிக்கெட்டை எடுத்து அவளிடம் காட்டினான்.

     

    “ஆக்சுவலி ஹனிமூனுக்கு போக சர்பிரைஸ் செய்ய நினைச்சு டிக்கெட் எல்லாம் வாங்கிட்டேன். பட்… இப்ப… ஜோசப் நிலையை பார்த்தும் நமக்குள்ள நிகழற சிட்டுவேஷனும் இரண்டும் என்னை அபெக்ட் பண்ணுச்சு. இப்ப ஜோசப் ஒரு வாரத்துல கண்ணு முழிச்சா. அவனுக்கான ட்ரீட்மென்டுக்கு நான் இருக்கணும். அந்த ஒருவிஷயத்துக்கு தான் போறது தடைப்படுமோனு இருக்கு” என்றான்.

     

    சாராவோ “ஹனிமூன் பின்ன போலாம். எனிக்கு பிரச்சனை இல்லா. முதலில் ஓரு உயிரை காப்பாத்துங்க. கண் எதிர்ல உயிர் போறது நம்ம பிராணம் போறதுக்கு ஸமம் என்று நான் அறியேன்” என்றாள்.

     

    சாராவின் கையை பிடித்து, சார்லஸ் மேத்யூ உங்கம்மா அவங்க உன்னோட மனநிலையை, நடந்ததை சொன்னாங்க. நீ எதுவும் சொல்ல விரும்பலையா?” என்றான்.

     

    சாரா தலை கவிழ்ந்து, “அன்னிக்கு எங்களுக்கு பத்து வயசாயிருக்குன்னு, கிரேஸும் நானும் ஒரு வஸ்திரம் அணிந்து. நாங்கள் இரட்டை சகோதரியாயினும், கிரேஸும் எனிக்கும் கேரக்டர் வித்தியாசமாயி.

    அவளுக்கு ராட்டினம் என்டில் பயம். எனிக்கு அதெல்லாம் பயமில்லா, தைரியசாலியாக்கும்.. ஆனந்தமாய் கொட்டமடிக்கும். அன்னிக்கு வளையல் பிந்தி எல்லாம் இரண்டு இரண்டு வாங்கி ஆனந்தமாய் கைப்பிடிச்சி வந்தில்லே.. ராட்டினத்திலும் போக நின் அடம் பிடிச்சி. கிரேஸ் மறுத்து அழுது. நான் தான் கைப்பிடிச்சு வல்லிய ஆனந்தமாய் இருக்குமின்னு இழுத்து போயி. மேலே ஆகாஷத்தில் ராட்டினம் சுழலும் போது, ஏதோ பழுது வந்து.

    அந்த சமயம் ஆ ராட்டினத்தில் இருந்தவள் மொத்தமாய் கத்தி கூச்சலிட்டு. நான் அதை வேடிக்கையா நினைச்சு, கிரேஸை பயமுறுத்தியது. கிரீஸ் அலறி அடிச்சி பதறி ராட்டினத்தில் நகர, ஸ்லிப்பாகி கீழே விழுந்து. அந்த நேரம் நான்… நான்… கிரேஸோட மரண ஓலத்தை செவியில் கேட்டு.

    என்ட வாழ்வில் அந்த விபத்து அழியா பதிந்து. நான் அந்தஷனமே மயங்கி விழுந்து. கண் திறந்து பின்னே ஹாஸ்பிடலில் இருந்தேன். பட்சே… கிரேஸ் மரிச்சதா என்ட அம்மை, அச்சன், மேத்யூ அழுதபடி பறைஞ்சது.

     

    எனிக்கு அதில் பயம் வந்து. ஆ விபத்தில் நிறைய பெண்குட்டி சிறுமி பாதிப்படைந்து என்று டாக்டர் ரிச்சர்ட் மழுப்பி.

     

    என்னால் அதை ஏற்க இயலா. நான் கட்டாயப்படுத்தி அழைக்காவிடில் கிரேஸ் ராட்டினத்தில் வந்திருக்கவே மாட்டா. நான் தான் என்ட சகோதரி மரிச்சிட காரணமாயி. நான் தான். அச்சன் அம்மே இருக்கற என்னை மட்டுமாவது மீட்டெடுக்க ஹாஸ்பிடல் ஹாஸ்பிடலாய் கூட்டி போயி. பட்சே… நான் செய்த பாவம் என் மனசு அறியும். கர்த்தர் என்னை மன்னிக்க மாட்டார். நான்.. நான்.. பாவி.” என்று முகத்தை மூடி அழுதாள்.

     

    சாராவை சற்று நேரம் அழவிட்டு வேடிக்கை பார்த்தான்.‌

     

    “ஏ… சாரா.. யார் இறப்புக்கும் யாரும் காரணமில்லை. கர்த்தர் இதற்கெல்லாம் உன்னை தண்டிக்கவே மாட்டார்.” என்றான்.‌

     

    சாரா கண்ணீரை துடைத்துக் கொண்டு விரக்தியாக, “இல்லா.. டாக்டர் சாரே ஜோசப் பற்றி என்னிடம் விவாதிச்சப்ப, பறைஞ்சது மறந்து போயி? டேரக்டா ஜோசப்பின் காதலி மரிச்சதுக்கு காரணம் இல்லைனு பறைந்தாலும், அடுத்து இன்டேரக்டா காரணம் என்று நிங்கள் தான் கூழு கழிச்சி போது அன்னிக்கு பறைஞ்சது.” என்றாள்.

     

    சார்லஸ் தலையில் கைவைத்து, “சாரா… தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா. தமிழ்ல சொல்வாங்க.

    நல்லதும் கெட்டதும் மத்தவங்களால கிடையாது. நாம செய்வது தான். அப்படி பார்த்தா ஜோசப்போட காதலி அவசரப்படாம இருந்தா அவளை இந்தளவு காதலிக்கறவனோட மனசு கிடைச்சிருக்கும்.

    அவ அவசரப்பட்டு இறந்துட்டா. இந்த உலகத்துல காதல் மட்டும் தான் இருக்கா சாரா? இப்ப பாரு… அவனோட அப்பா அம்மா ஜோசப்பே கதினு இருக்காங்க.

     

    அதுக்காக கிரேஸ் விஷயத்துல நான் அவங்களை சொல்ல மாட்டேன். பிகாஸ் அவ சின்ன பொண்ணு. நீயும் சின்ன பொண்ணு. பத்து வயசுல என்ன மெச்சூரிட்டி இருக்கும்.

    நீ ஆசையா ராட்டினம் ஏற கூப்பிட்ட. அவ ஒருவிதமான பயத்தோட தான் வந்தா. ராட்டினம் பழுதாகி அவ பயத்தை எக்ஸ்ட்ரா ஆனதுல, அவளை அறியாம தள்ளாடி கீழே விழுந்திருப்பா. நம்ம உடம்புல எப்ப எந்தந்த ஹார்மோன் சுரக்கணுமோ அந்தளவு தான் சுரக்கணும். பயத்தோட ஹார்மோன் அதிகமாக அவ கண்ட்ரோல் இல்லாம நடுங்கி மனசாலயும் பயந்து ராட்டினம் ஷேக் ஆகவும் அவ ஸ்கிட் ஆகியிருக்கலாம்.

    இது விபத்து மட்டும் தான் சாரா. இதுல நீ எந்த பங்கும் வகிக்கலை‌. இதுக்கு பேரு விதி. கிரேஸ் அன்னிக்கு இறக்கணும் என்றது விதி.

     

    சப்போஸ் கிரேஸ் ராட்டினம் ஏறாம ராட்டினம் அப்படியே கிரேஸ் மேல விழுந்து இறந்திருந்தா உனக்கு இந்த தாட்ஸ் வந்திருக்காது.” என்றா கூற, சாரா அவ்விடம் சற்று குழம்பினாள்.

     

    அவள் எதிர்த்து வாதாடாமல் இருக்கவே, அவளது கையை பிடித்து, “இங்க பாரு… அப்படியே நீ தப்பு பண்ணியதா நினைச்சா கர்த்தரிடம் மண்டியிட்டு மன்னிப்பு கேளு. கர்த்தர்‌ மன்னிப்பார். அறியாத வயசுல செய்த விஷயத்தினால் இதெல்வாம் நடந்ததுனு சொல்லு.

    நம்ம ஆண்டவர் எப்பேர்பட்ட பாவங்களை கூட மன்னிச்சி இருக்கார். நீ தப்பு செய்ததா நினைப்பதற்கு மன்னிக்க மாட்டாரா?” என்று கேட்டான்.

     

    சாரா மூக்குறிந்து, “நான் சில சமயம் அப்படி யோசித்து மட்டுமே மனதை மாத்த முயற்சி செய்வேன் கேட்டல்லா. பட்சே… காலேஜ் படிக்கறச்ச அப்படி தான் புத்தியில் கூட்டியது. ஆனில் ஏதாவது ஒரு சம்பவம் கிரேஸை நினைவுப்படுத்திவிடும்.

     

    நம்மட விவாகம் நடக்கறச்ச, மேத்யூ மெர்ஸி விவாகம் நடந்ததே. அப்ப என்ட மனதில் அங்கே மெர்ஸியை என் சகோதரி கிரேஸை நான் கண்டேன். மனசில் கிரேஸுக்கும் எனக்கும் ஒரே நாளில் விவாகம் நடந்தேறியது போல என் கற்பனைக்கு தோனில்லா.” என்றதும், சார்லஸ் கண்கள் சுருங்கியது.

     

    “ஒரிரு வினாடியில் அங்கே மெர்ஸி ஆனி இருப்பது புத்திக்கு தெளிவாயி. கிரேஸ் தான் ஆண்டவருக்கு நெருக்கமாயி.” என்றதும் சார்லஸ் இதயம் நிம்மதியானது. நல்லவேளை கற்பனை உலகத்தில் வாழவில்லை‌.

     

    கிரேஸுக்கு இஷ்டமானதெல்லாம் எனிக்கு நினைவில் உண்டு. அம்மே அச்சனல்லாம் கூட மறந்து போயி. பட்சே என்னால் மறக்கில்லா. மறக்க முடில்லா.

    ஏதாவது அவள் ஞாபகங்கள் என் மூளையில் வந்து வந்து நின்னு. பட்ஷனம் சாப்பிடில்லா, வஸ்திரம் கண்டில்லா, இஷ்டமான நிறம், அவளென்ட ஷேர் செய்தது எதுவும் என் நினைவில்லிருந்து வெளியேறில்லா” என்று கையை விரித்தாள்.

     

    சார்லஸ் தொண்டையை செருமி, “கூடப்பிறந்த பொண்ணோட பிடிச்ச விஷயம் மறக்காது சாரா. இது நேச்சுரல்” என்றான்.‌

     

    “ம்ம்.” என்றாள்.

     

    சார்லஸ் எல்லாம் கேட்டுவிட்டு “வேறெதும் மறைக்கலையே.” என்றதும், “இல்ல… நான் ஒவ்வொரு டாக்டரிடமும் இதையே பறைஞ்சேன். ஒன்னு மட்டும் மாத்தி மறைச்சது. நான் கட்டாயப்படுத்தி கிரேஸை அழைச்சதை மறைச்சேன். இவ்வட நிங்களிடம் மட்டுமே நான் மெய் பறைஞ்சது. வேறெதுமில்லா.” என்றாள்.

     

    சார்லஸோ “அப்ப மத்த டாக்டர்ஸிடம் நீ கிரேஸை வலுக்கட்டாயமா அழைச்சிட்டு போனதை சொல்லாம விபத்துல சிஸ்டர் இறந்ததா ட்ரீட்மென்ட் தந்திருப்பாங்க. அதாவது ட்வின் சிஸ்டர் இறப்புக்கான கவுன்சிலிங் பிளஸ் மெடிஸன்.

     

    ஆனா உனக்கு உள்ளுக்குள்ள கிரேஸை நீ தானே அழைச்சிட்டு போனதால, குற்றவுணர்வும் இருந்திருக்கு. அதனால தான் மனசுல இப்பவரை கிரேஸ் நீங்காம இருக்கா.” என்றதும் சாரா “மேபீ” என்றாள்.‌

     

    “ம்ம்ம்” என்று பிரெட் ஆம்லேட்டை சாப்பிட்டு வாய் துடைக்காமல் இருக்க, அவள் உதட்டை கைகளை துடைத்து விட்டான்.

     

    அனைத்தும் நல்விதமாக கேட்டு பேசியவனிடம், “டாக்டர் சாரே… நிர்மலா ஆன்ட்டியிடம் நிங்கள் என்னை நேசிப்பதா பறைஞ்சதை கேட்டேன். அது பொய்யோ? கர்த்தர் முன்னே கைப்பிடிச்ச காரியத்தால் உங்கள் கடமைனு நிங்கள் எடுத்துக்க வேண்டா. நிங்களுக்கு என் மீது இஷ்டமில்லாயின் நான் என்ட வீட்டுக்கு போயி. நான் உங்களை கஷ்டப்படுத்தில்லா.” என்றாள்.

     

    சார்லஸ் சாரா பேசி முடித்ததும் அவளை நெருங்கி வந்தவன், அவளை தாடையை நிமிர்த்திட, கலக்கத்துடன் ஏறிட்டாள்.

     

    சார்லஸ் சாராவின் இருவிழிகளில் கலந்தவன், அவளிதழில் தன் இதழை பதித்து, அழுத்தமான ஆழ்ந்த முத்தங்களை விதைத்தான்.

     

    சாராவின் மூளைக்குள் இருந்த பல்

    வேறு கேள்விகளும் குழப்பங்களும் நொடியில் மாயமாய் மறைந்து, கண்களை இறுக மூடினாள்.

     

    -தொடரும்.

     

     

     

     

  • பிரியமானவரே என் தேவதூதனே-13

    அத்தியாயம்-13

     

    “அவர் உடைந்த இருதயத்தாரை குணமாக்குகிறார்.” – சங்கீதம்

     

    “கர்த்தர் என் பலமும் கேடகமும்.” – சங்கீதம்

     

    “அன்பு ஒருபோதும் ஒழியாது.” -1 கொரிந்தியர்

     

    சார்லஸ் எழுந்த போது சாரா மெத்தையின் ஓரத்தில் தலையணையை கட்டிப்பிடித்து ஜன்னலை வெறித்தபடி இருந்தாள். அவளிருந்த கோலமே அவள் உறங்கவில்லை என்றதை பறைச்சாற்றியது.

     

    “குட் மார்னிங் சாரா” என்று குரல் தர, சாரா சார்லஸ் குரலில் திரும்பினாள்.

     

    “நைட் தூங்கலையா?” என்றதும் “உறக்கம் வரில்லா” என்றாள்.

     

    “ம்ம்ம்ம… எனக்கு சாயா கிடைக்குமா?” என்றதும், நான் எப்படி போய் கிச்சனில் சாயா போடுவது அங்கே நிர்மலா அத்தை இருப்பாரே என்று முழித்தாள்.

     

    அவள் எண்ணத்தை அனுமானித்தவனோ “ப்ரஷ் பண்ணு.. நான் சாயா கொண்டு வர்றேன்” என்று பேஸ்டில் பிரஷை வைத்தபடி ஹாலுக்கு வந்தான். அங்கே மோஸஸ் பேப்பர் வாசிக்க, நிர்மலா டீயை பருகி கோபமாய் மகனை கவனிக்காதது போல இருந்தார்.

     

    சார்லஸ் தனக்காகவும் சாராவுக்காகவும் டீயை போட்டு கொதிக்க வைத்து பல்லை விளக்கி கிச்சனில் இருந்த, சிங்கில் பாத்திரம் ஏதும் இல்லாததால் அதில் வாயை கொப்பளித்தான்.

     

    இரண்டு டீ கோப்பையில் டீயை வடிகட்டி ஊற்றி எடுத்து செல்ல, “பைத்தியக்காரிக்கு சேவகம் செய்யணும்னு உனக்கு என்னடா தலையெழுத்து. நீ ஒரு டாக்டர். அவளை ஹெல்த் இஸ்ஸூனு சொல்லி  டிவோர்ஸ் செய்துடு வேற பொண்ணை பார்க்கறேன்” என்று சலனமேயில்லாமல் தெரிவித்தார்.

     

    சார்லஸுக்கு கோபம் பன்மடங்காகியது‌. ஆனால் துகிரா விஷயத்திலேயே அமுல்யா குழந்தையை சாத்தான் என்று கூறியது இதே நிர்மலா தான். அதுவுமில்லாமல் அவனுக்கு அவன் அன்னையை பற்றி தெரியாதா? இதுவும் பேசுவார்கள் இன்னமும் பேசுவார்கள் என்று அந்த மனோதத்துவ மருத்துவன் அறிந்ததே!

     

    “அம்மா… நேத்தே வார்ன் பண்ணிட்டேன். அவளை அந்த வார்த்தை சொல்லி பேசாதிங்கன்னு. எனக்கு டிவோர்ஸ் வேண்டுமின்னா நான் பார்த்துக்கறேன். உங்களிடம் எதுவும் உதவி கேட்கலை. அப்பறம் தேவையில்லாம என் மனைவியை பேசாதிங்க. அது நல்லாயிருக்காது. இதை திரும்ப சொல்ல வைக்காதிங்க. அப்பறம் என்னை இழப்பிங்க” என்று கூறிவிட்டு சத்தமின்றி அறைக்கு சென்றான்.

     

    சார்லஸ் குணமே ஆர்ப்பாட்டமில்லாத அழுத்தமானவன். இல்லையென்றால் முன்பு மறுமணம் செய்ய துகிராவுக்காக அன்னையிடம் சம்மதம் வாங்கும் அளவிற்கு செல்வானா. இன்று அதே குணம் தான் சாராவுக்காக நிற்கின்றான்.‌

     

    “சாரா டீ… உன் பாஷையில சாயா” என்றதும் கண்ணீரை கட்டுப்படுத்தி வாங்கி பருகினாள்.

     

    அவள் பருகி முடித்து வைத்ததும், “ஏதாவது இன்னமும் டேபிளட் எடுக்கறியா?” என்று கேட்க, “இல்லை” என்று தலையாட்டினாள்.

     

    “டாக்டர் ரிச்சர்ட்கிட்ட கவுன்சிலிங் போறியா?” என்று கேட்க “கிரேஸ் இறந்த இரண்டு வருஷம் போனேன். பின்னே… டேபிளட் மட்டும் மூன்று வருஷம் எடுத்தது. ரீசண்டா எந்த மாத்திரையும் எடுத்தில்லா. பட்சே… மேரேஜின்னு வந்ததும் திரும்ப மங்களூரில் ஒரு கவுன்சிலின் போயி.” என்றாள்.

     

    “ம்ம்ம்.. உன் கேஸ் சம்மரி இருக்கா?” என்றான்.

     

    “அம்மையிடம் இருக்கலாம்.” என்றாள்.

     

    “ம்ம்ம்… ஐ அம் சாரி… என்னால உன்னை உட்கார வச்சி உன் பிராப்ளம் என்னனு கேட்க முடியலை. ஜோசப் சாக ட்ரை பண்ணி, இப்ப மோசமான கண்டிஷன்ல இருக்கான். அதுவே ஸ்ட்ரஸ் ஆகுது. என்னையே முதல்ல நான் மீட்டெடுக்கணும். எனக்கு என் வேலையில, என் பெர்சனலில, அதிர்ச்சிக்கு மேல அதிர்ச்சி.

    அம்மாவுக்கு தெரியறதுக்கு முன்ன நீயா என்னிடம் உன்னை பத்தி ஷேர் பண்ண நினைச்சிருப்ப தானே?” என்றதும் சாரா அதிர்ச்சியுற்றவளாக மௌனியாக, தலையாட்ட, “அப்ப என்னிடம் எப்ப சொல்லலாம்னு  நினைச்சியோ அப்பவே சொல்லு. இன்னிக்கு நான் தூங்கணும். மச் பெட்டர்… நீயும் தூங்கலாம்” என்று படுத்துக் கொள்ள, கூறினான்.‌

     

    ஜோஸப் கண்டிஸன் என்னானதோ என்று சாரா அதிர்ச்சியடைய, மெதுவாக படுத்துக் கொண்டாள். சார்லஸ் அந்த பையனுக்காக நள்ளிரவை கூட பொருட்படுத்தாமல் சென்றானே. அத்துடன் தன்னிலை தெரிந்ததும் பேரதிர்ச்சி.

     

    இதில் வெளியே செல்லவே அஞ்சியவளாக சாரா கட்டாயத்தில் படுத்தவள் நிஜமாகவே உறங்கிவிட்டாள்.

    மணி ஒன்பது முப்பதாக, நிர்மலா கோபத்தில் அறையிலிருக்க, அவனாக பிரட் ஆம்லேட் செய்தவன், தட்டில் எடுத்து வைத்து, போனில் மெர்ஸியிடம், “அம்மா உடனே சொல்லிட்டாங்களா? மேத்யூ பயப்பட போறார். ஏய்.. மெர்ஸி… சாராவை என் கூட அழைச்சிட்டு வந்துட்டேன்.

    அவரை கவலைப்பட வேண்டாம்னு சொல்லு.

    உனக்கு காரணம் தெரிந்தும் என்னிடம் சொல்லாம என்னை சாராவை மணக்க சரியான பெண் என்று நீ முடிவு செய்தப்ப, நான் ஏன் அவளை பத்தி தப்பா யோசிக்கணும்.” என்றான்.‌

     

    “அண்ணா..‌ மேத்யூ பேசணுமாம்.” என்றாள். “கொடு” என்றான் சார்லஸ்.

     

    “பயப்பட வேண்டாம் மேத்யூ. உங்க தங்கை தூங்கறா. அவளை பார்த்துக்கறது என் கடமை.

     

    பட் எனக்கொரு டீட்டெயில் மட்டும் சொல்லுங்க. கிரேஸ் இறந்ததை இவ எப்படி பாதிப்படைந்தா? Prolonged Grief Disorderல பாதிக்கப்பட்டிருக்கா பார்த்தேன்.. இருந்தாலும்… நீங்க அன்னிக்கு நடந்ததை விளக்க முடியுமா?” என்று கேட்டான்.

     

    எதையும் தெளிவுப்படுத்திக் கொண்டு சாராவை அணுகலாமென்ற எண்ணம் சார்லஸுக்கு.

     

    மேத்யூவோ “சாராவும் கிரேஸும் ட்வின் சிஸ்டர் என்பதால ஒன்னா தான் வளர்ந்தாங்க சார்லஸ். எப்பவும் ஒரே உடை, ஒரேவிதமான உணவு, இப்படி தான். சில நேரம் கிரேஸ் அவளோட உணவு உடை கொஞ்சம் வேண்டுமின்னே ட்ரை பண்ணி வேற மாற்றிப்பா.

    அன்னிக்கு ஒன்னா ராட்டினத்துல ஏறினாங்க. அங்கிருந்து தவறுதலா கீழே விழுந்து கிரேஸ் இறந்துட்டா சார்லஸ்.

    அதுவொரு விபத்து தான். அந்த விபத்துல அன்னிக்கு ராட்டினத்துல இருந்தவங்களில் சிலருக்கு அடிப்பட்டு கால் கூட போயிருக்கு.

    எங்க சைட் கிரேஸ் இறந்துட்டா. அது பெரிய இழப்பு. அதுலயிருந்து சாரா ‘கிரேஸ் விருப்பமில்லாம ராட்டினத்தில ஏறினா நான் தான் கம்பல் பண்ணி வரச்சொன்னேன். இப்ப அவ இறந்தது என்னால தான்‌’னு ஸ்டெபிள் இல்லாம விடாம புலம்பினா.

     

    அப்ப தான் டாக்டர் ரிச்சர்ட்கிட்ட கவுன்சிலிங் போனது. அப்பறம்… இரண்டு வருஷத்துல டேபிளட் கவுன்சீலிங் பிராசசஸ்ல மாறிட்டா. டாக்டர் கூட க்ளியராகிட்டானு ஸ்டேட்மெண்ட் தந்தாங்க.  என்னயிருந்தாலும் இங்க இருக்க வேண்டாம்னு தான் வேற ஸ்கூல் வேற ஏரியானு மங்களூர் போர்டிங் ஸ்கூலா சேர்த்துட்டாங்க.

    இங்கயிருந்தா கிரேஸ் பத்தி ஏதாவது நினைவலைகள் பேசி அம்மாவை கதிகலங்க வச்சி அவளும் பழைய நினைவுகளுக்கு போறான்னு தான்‌, சாரா மங்களுர்ல சேர்த்தோம். புது பிரெண்ட் புது ஊர், டேப்ளட் கொஞ்சமா, இதெல்லாம் சாப்பிட்டு ரொம்ப பெட்டரா மாறினா. ஆனாலும் வளரந்தப்பிறகு அவ இரண்டு இரண்டு பொருளா வாங்கவும் தான் அகைன் டவுட் ஆச்சு. அப்ப கேட்டப்ப தான் சாரா கிரேஸ் கூட இருப்பதா நினைச்சி அவ அவளையே ஏமாத்திட்டு வாழறது தெரிந்தது.

     

    அகைன் மெடிஸன் எடுத்துக்கிட்டா.  இங்க எனக்கு கல்யாண பேச்சு ஆரம்பிக்கவும், அம்மாவுக்கு அவ கல்யாணம் நடக்காதேனு ஒர்ரி பண்ணினாங்க. அப்ப தான் சடனா ஆன்ட்டி உங்களுக்கு சாராவை கேட்டதும், தடுமாறி தயக்கத்தோட கல்யாணம் பண்ணிட நினைச்சாங்க. வீட்ல பிராங்கா சொல்லணும்னா அப்பா அம்மா இரண்டு பேரும், உங்களிடம் கிரேஸ் பத்தி மூச்சு விட கூடாதுன்னு அதட்டி சொன்னாங்க. அத்தோட அவளோட ட்ரீட்மென்ட் போனதும் உலராதேனு சொல்லி விட்டாங்க.

     

    எனக்கு மெர்ஸியிடம் பேசினப்ப அவ உங்க காதல் கதை எல்லாம் சொல்லி பிராங்கா பேசவும், என்னால எதையும் மறைக்க முடியலை. அதான் அவளிடம் சாரா பத்தி ஷேர் பண்ணினேன். மெர்ஸி அதுக்கு பிறகு தான் சாராவிடமும் தினமும் நல்லா பேசினா. சாராவுக்கு எந்தவிதமான நோயும் இல்லைன்னு அவளுக்கு புரிந்துடுச்சு. என்னிடம் உங்க அப்பா அம்மாவிடம் ஏதும் சொல்ல வேண்டாம்னு சொல்லியிருந்தா.

     

    சாராவிடம் ஒரு பிரெண்டா மாறி பேசி உங்களை பத்தி சொல்வா. நீங்க பேசாட்டியும் சாராவுக்கு உங்களை பத்தின நல்லபிப்ராயம் மெர்ஸி மூலமாக தெரியப்படுத்தினா.

    அப்படி தான் துகிரா லவ் மேட்டர் சொன்னது. சாராவுக்கு நீங்க மேட்ச்னு மெர்ஸி தான் பேசி கல்யாணத்துக்கு சம்மதிக்க வச்சது‌

    மெர்ஸி நம்பிக்கை வீண் போகலை. இப்ப நம்பிக்கையானவரா நீங்க தான்‌ ஆண்டவருக்கு நிகரா இருக்கிங்க.” என்று பேசவும், சார்லஸ் “சரி மேத்யூ… டென்ஷன் இல்லாம வாங்க.” என்று கூறினார்.

     

    அத்துடன் போதுமென விட்டுவிட்டான். மரியமும் சாராவுக்கு முதலிலிருந்து பார்த்த ட்ரீட்மென்ட் முதல் கடைசியாக பார்த்தவரை எல்லாவற்றையும் வாட்சப்பில் அனுப்பியிருக்க, அதையெல்லாம் பார்த்தான்.‌

    சாரா புரண்டு படுக்கும் போது சார்லஸ் போனை தீவிரமாக பார்ப்பதை கண்டு எழுந்தாள்.

     

    போனிலிருந்து கண் எடுக்காமல், “சாரா பிரேக்பஸ்ட் சாப்பிடு” என்று அறிவுறுத்தினான்.

     

    சாரா நேற்று பிரட் பால், இன்று  பிரட்ஆம்லேட் என்றதுமே சார்லஸாக தனக்கு உணவை தயாரித்து கொண்டு வந்ததை யூகித்துக் கொண்டாள்.

     

    அவனையே பார்த்து தட்டிலிருந்து எடுத்து விழுங்கினாள்‌.

     

    எல்லாவற்றையும் பார்த்து முடித்து சார்லஸ் போனை ஓரம் கட்டினான்.‌

     

    “சாரா.. உன்னோட கேஸ் சம்மரி பார்த்தேன். பயப்படற மாதிரி எதுவுமேயில்லை. நீ ஆல்ரெடி சரியா தான் இருக்க. பட்… உன்‌ மனசுல ஏதோ ஓடுது பாரு.. அதை மட்டும் என்னனு தெரிந்தா நான் க்ளியர் பண்ணி அதுக்கு ட்ரீட்மென்ட் பார்த்துடலாம். அதர்வைஸ்… எங்கம்மா சொல்லற வார்த்தைக்கு நீ பயந்து சோகமா இருக்க வேண்டியதில்லை.” என்றான்.

     

    சாராவோ பிரட்ஆம்லேட்டை விழுங்கியவளாக, ”டாக்டர் சாருக்கு நான் பிராந்தில் எந்த ஸ்டேஜ்னு தான் ரிப்போர்டில் பார்த்திங்களா?” என்று கேட்க, “நோநோ அப்படியில்லை. நான் ஏதாவது மெடிசன் தந்தா அது எந்த டோஸேஜ் லெவல் தரணும்னு தெரிந்துக்க பார்த்தேன்.

    முதல்ல நீ பிராந்து இல்லை. அதை முதல்ல புரிந்துக்கோ.

    மனோதத்துவ டாக்டரிடம் போனவங்க எல்லாம் பைத்தியம்னு  நீங்களாவே முடிவுக் கட்டிடறதா?

    கைக்கு காலுக்கு இதயத்துக்கு, ஸ்கின்னுக்கு இப்படி தனிதனியா ட்ரீட்மென்ட் பார்க்கற மாதிரி தான் உள்ளயிருக்கற மனதிற்கும் எண்ணத்திற்கும்.” என்றவன் பேச சாராவோ “அதில்லா… நான் பிராந்து. நிர்மலா அத்தை… பறைஞ்சது போல நான் பிராந்து. நான் மேரேஜிக்கு அன்பிட்.” என்று வருந்தினாள்.

     

    சார்லஸ் அவள் தாடை பற்றி அவனை காண வைத்து, “ஏய் சாரா… மனோதத்துவ டாக்டர்கிட்ட வர்றவங்க ‘பைத்தியம்’ன்னு எங்க அம்மா மாதிரி சொல்லற ஒரு கேட்டகிரி மட்டும் இல்ல. ரொம்ப வைட்ரேஜ்ல சாதாரணமா நம்ம வாழ்க்கையில யாருக்கும் வரக்கூடிய மனநிலை பிரச்சனைகள் தான் அதிகம்.

     

    பயம் சார்ந்த பிரச்சனைகள் இருக்கு… Anxiety Disorder

    எப்போதும் டென்ஷன்ல இதயம் வேகமா அடித்துக்கொள்ளும்.

    காரணமே இல்லாமல் பயம் வரும்.

    இதோ… இப்ப நீ பயப்படற டென்ஷன் ஆகறியே‌ இதுப்போல.

     

    அடுத்து நிறைய பேருக்கு இருக்கற மனச்சோர்வு. டிப்ரஷன்… எதிலும் இன்ட்ரஸ்ட் இல்ல.

    அழுகை அதிகமா இருக்கும். எப்ப பாரு… நான் வேஸ்ட் எதுக்கும் லாயிக்கு இல்லைனு புலம்புவாங்க. இந்த உலகத்துல நீ இது போல பாதி பேரை பார்த்திருக்கலாம். அவங்களுக்கு எல்லாம் மோட்டிவேஷனா பேசி தன்னம்பிக்கை தந்து மனதளவுல பிட்டா பேச்சால் மாற்றத்தை தருவது ஒரு கேட்டகிரி.

     

    அடுத்தது துக்கம், இழப்பு பாதிப்பு இது போல. ஒருவர் இறந்ததை அக்சப்ட் பண்ண முடியாம

    அந்த நினைவிலேயே வாழ்றது

    ஜோசப் நீ இதுல சேருவிங்க. அதுலயும் ட்வின் லாஸ் இருந்தா இது ஹெவியா இருக்கும். நீ பத்து வயசுல அனுபவித்த ஸ்டேஜ் அது தான்.

    அடுத்து ஒன்னு இருக்கு, டருமா ஷாக் பாதிப்பு Post-Traumatic Stress Disorder இது ஆக்சிடென்ட் டெத் சீன் எல்லா நினைவு திரும்ப திரும்ப வரும். சடனா பேனிக் ஆவாங்க. சில விஷயங்களை அவாய்ட்  பண்ணுவாங்க.

     

    ஐ திங்க..‌ நம்ம பஸ்ட் நைட்ல நீ ஏதோ இந்த சடன் பேனிக்ல மூழ்கிட்ட. அதான்.‌‌.. சட்டுனு அழுது தூங்க முயன்ற ரைட்?” என்றான்.

     

    சாரா ஆமென்றோ இல்லையென்றோ கூறாமல் அவனை ஏறிட, ஆமென்றே சார்லஸிற்கு புரிந்தது.

     

    “கோபம் பிளஸ் அக்ரிசைவ் இருக்கற கேஸ் ஒரு ரகம். இந்த ஜோசப் மாதிரி. வீட்ல கத்துறது

    அடிக்குறது கண்ட்ரோல் இல்லாம ரியாக்ட் பண்ணி அவன் காம்பிளிகேட் ஆகறது இது ஆங்கர் மேனேஜ்மெண்ட் இஸ்ஸு.” என்றவன் மௌனமானான்.

     

    பெரும்பாலும் ஆங்கர் மேனேஜ்மென்ட் இஸ்ஸுக்கு ரிலேஸன்ஷிப் லவ் மேரேஜ் பீப்பிள் இதுல மிஸ்அண்டஸ்டான்டிங் டிரஸ்ட் இல்லாத இஸ்ஸுவா இருக்கும்.

    Personality issues Personality Disorder

    ஒரே மாதிரி ரியாக்ஷன் ரிப்பீட்டா ஆகும்.

     

    Severe mental illness ரேர் பட் டேஞ்சரஸ் schizophrenia இல்லாததை பார்க்குறது

    குரல் கேட்கும். ரியாலிட்டியை கன்பியூஸ் பண்ணுறது. இதை தான் பொதுவா மக்கள் ‘பைத்தியம்’ன்னு தவறா நினைப்பது. எங்கம்மா நினைக்கறதும் இதான்.

     

    எங்கம்மா மாதிரி ஆட்கள்

    எல்லா மெண்டல் இஸ்ஸுவையும் = ‘பைத்தியம்’ன்னு முத்திரை குத்திடுவாங்க.

    ஆனா என்னை மாதிரி ஒரு டாக்டரோட பார்வை எந்த பேஷண்ட் எந்த விதத்தில் கண்டிஷன்ல இருக்கார்னு பார்த்து ட்ரீட் பண்ண முடியும்.

     

    சாரா க்ரிப் சர்வைவர் கில்ட் பிளஸ் மைல்ட் அன்சியட்இருக்க. இப்ப புரிதா… நீ பிராந்து இல்லை. மனசளவில் காயமடைந்திருக்க. அதுக்கு நாம பேசி தீர்வுக் கண்டுடலாம்.

     

    நீயா ஏதாவது பேசி உன்னை பிராந்தா ட்ரீட் பண்ணிக்காத. சரியா? உனக்கு இருப்பது Prolonged Grief Disorder, நெருக்கமா இருந்த கிரேஸை நீ இழந்ததும் வர்ற பீலிங். ஆல்ரெடி மேரஜிக்கு முன்ன கவுன்சிலிங் போய் ஓகேவா பிட்டானு கேட்டு புரிஞ்சுக்கிட்டியே. அதுவே கண்டினியூ பண்ணிக்கலாம்.” என்றதும், சாரா.

     

    “டாக்டர் சாருக்கு நானும் ஒரு பேஷண்ட் மட்டும். பட்சே… ஜோசப் மாதிரி… டாக்டர் சாரு பாவம். நிங்களுக்கு வல்லிய சுந்தரி மனை

    வியா வந்திருக்கும். நான் வந்து சேர்ந்து லைப்பை கெடுத்தேன்” என்றாள் சாரா.

     

    சார்லஸோ இடிப்பில் கை வைத்து நின்றான்.

     

    -தொடரும்.

     

  • பிரியமானவரே என் தேவதூதனே-12

    அத்தியாயம்-12

    “நான் உன்னை என் உள்ளங்கைகளில் வரைந்திருக்கிறேன்.” -ஏசாயா

    “கர்த்தர் என் வெளிச்சமும் என் இரட்சிப்பும்.” – சங்கீதம்

    சார்லஸ் க்ளினிக் முடிந்து வீடு வந்ததே தாமதமாய் தான். அதில் போட்டில் ஏறி சாராவின் வீட்டிற்கு வரவும் நள்ளிரவு தாண்டியது.
    சாரா வீட்டில் முன் விளக்கொளி மட்டும் மங்கலாய் எரிந்து கொண்டிருந்தது.

    வீட்டுக்குள் யாரும் உறங்கவில்லை. சார்லஸ் வேர்த்து விறுவிறுத்து வந்து நின்ற நேரம், சாரா ஒரு மூலையில் அமர்ந்திருந்தாள்.

    கண்கள் வீங்கி… குரல் காய்ந்த நிலையில். அவளது கோலமே அவனை கொன்றது.

    மரியம் மறுபுறம் கதவு அருகே அமர்ந்து, அவளை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

    என்ன பேசுவது… எப்படி ஆறுதல் சொல்லுவது… தெரியாமல் தவித்தார்.

    வாசல் வெளியே சார்லஸின் செருமல் கேட்டது. மூவரின் பார்வையும் ஒரே நேரத்தில் கதவை நோக்கி திரும்பியது.

    சார்லஸை கண்டு சாராவின் இதயம் துடித்து நின்றது.

    சார்லஸ் வந்திருக்கானா…? அவளுக்காகவா? அல்லது தன்னை திட்டி நிர்மலாவை போல ஏதாவது மனம் நோக பேசி செல்லவா? சார்லஸ் கோலத்தை கண்டால் அப்படி தெரியவில்லையே!

    சார்லஸ் முகம் கடினமாய் இருந்தது.
    கண்களில் சோர்வும்… அதைவிட ஆழமான ஏதோ ஒன்றும் அவளை அவன் உருவத்தை இமை தட்டாமல் பார்த்திட வைத்தது.

    “வாங்க.. வாங்க மாப்பிள்ளை‌” என்று அந்தோனி தயக்கத்துடன் அழைத்தார்.

    சார்லஸ் உள்ளே நுழைந்தான்.
    அவன் பார்வை… நேராக சாராவை தொட்டு மீளவில்லை.  சாரா எழுந்து நின்றாள். அவள் கண்கள் அவனை பார்த்தவுடன்… மீண்டும் நீர்த்தது.
    சார்லஸ் சாராவிடம் ஓடி போகவில்லை. அவளிடம் கேள்வி கேட்கவும் இல்லை. அவன் நின்ற இடத்திலேயே நின்றான்.

    அந்த மௌனம்… அவனுக்கும் அவளுக்கும் மூச்சை அடைக்கும் அளவுக்கு கனமாக இருந்தது.

    “மாப்பிள்ளை” என்று மரியம் குரல் உடைந்து பேச ஆரம்பித்தார்.

    “நாங்கள்…  தவறு பண்ணிட்டோம் மாப்பிள்ளை…” என்று கைகள் ஒன்றாக இணைந்து வந்தார்.

    சார்லஸ் பார்வை அவரை கண்டு சாராவை நோக்கி திரும்பியது.

    “அவளுக்கு இருந்த பிரச்சனை… சொல்லணும்… சொல்லணும் நினைச்சோம்… ஆனா… சொல்ல முடியலை.” என்றவர் வார்த்தையும். சிதறியது.

    “பயம்” அந்த ஒரு வார்த்தை… அந்த வீட்டில் விழுந்தது.

    அந்தோனி மெதுவாக கூறத்துவங்கினார்.‌ “எங்க பொண்ணு சாரா நல்ல பொண்ணு தம்பி… அவ ரொம்ப கஷ்டப்பட்டுட்டா. அவள் தவறு இல்ல” என்றார்.
    மரியம் உடனே “கிரேஸ் விஷயம் நடந்தப்ப… அவ ரொம்ப உடைந்துட்டா… அதனால டாக்டரிடம் கூட்டிட்டு போனோம்… அதுவும் சரியாகிடுச்சு… இப்ப அவ நல்லா தான் இருக்கா. சம்பந்தியிடம் யார் என்ன சொன்னாங்களோ..” என்றவர் குரல் மொத்தமாய் உடைந்து யாசித்தது.

    சார்லஸ் எந்தவிதமான பிரச்சனை என்றாலும் சாரா வாய் திறக்க மாட்டாளா என்று மீண்டும் சாராவை நோக்கி சென்றது.

    சாரா ஏதோ பெரும் தவறு செய்தவளாக தலையை குனிந்திருந்தாள். அவள் கைகள் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது.

    சார்லஸ் மெதுவாக அவளருகே வந்து நின்றான்.‌ சாரா தலை தூக்கவில்லை.

    “கர்த்தர் முன்ன உன்னை கைவிடமாட்டேன்னு கைப்பிடிச்சிருக்கேன். நீ பாட்டுக்கு வந்துட்ட.. கிளம்பு” என்றான்.

    அந்த ஒரு வார்த்தையை கேட்ட சாராவுக்கு அவன் வாய் மொழி கட்டளையா? அல்லது அன்பான அழைப்பா? உரிமையா? என்று சாராவுக்கு மட்டும் புரிந்தும் புரியாமலும் நின்றாள்.

    சார்லஸ் கண்களில் கோபம் இல்லை. அவளை அழைத்து செல்லும் முடிவு இருந்தது.

    சாரா மிகவும் தயங்கினாள். நிர்மலா பேசியதன் தாக்கத்தில்
    அவளது வீட்டை, அம்மாவை அப்பாவை பார்த்தாள்.
    பிறகு… மீண்டும் சார்லஸை ஏறிட்டாள்.

      “நான் ஒரு பேஷண்ட். அத்தை பறைஞ்சது போல நான் பிராந்து.” என்று கூற, “நான் கிளம்புனு சொன்னேன் சாரா. நீ பிராந்தா இருந்தாலும், பேஷண்டா இருந்தாலும் அதை நான் சொல்லணும். நான் என் மனைவினு சொன்னேன்.” என்றதும் உதட்டில் சிறு புன்னகை மொட்டுவிட்டு மெதுவாக எழுந்தாள்.

    அவன் கையை நீட்டவில்லை.
    அவள் பிடிக்கவும் இல்லை. சார்லஸ் அருகே செல்வதற்கு தயாராகி வந்து நின்றாள்.
    “நான் கூட்டிட்டு போறேன் மாமா. அத்தை… பயப்படாதிங்க.” என்று
    சார்லஸ் மெதுவாக சொன்னான்.

    மரியம் கண்ணீர் வடித்தார்.
    “அவளை கவனிச்சுக்கோங்க மாப்பிள்ளை நாங்க மேத்யூவுக்கு கூட எதுவும் சொல்ல வேண்டாம்னு சாரா தடுத்துட்டா”
    சார்லஸ் உடனடியாக “நல்லவேளை நீங்க மேத்யூவுக்கு எதுவும் தெரிவிக்காம இருந்தது நல்லது. அவங்களை வேற டிஸ்அபாயிண்ட் பண்ணிட்டு மூட் ஸ்பாயில் ஆகும். தவிர்த்தது பெட்டர்.” என்றான்.

    இரவு நேரம் கூடயிருக்க கூறியும் சாராவை வீட்டுக்கு செல்வதாக கூறி அழைத்து நகர்ந்தான்.

    ஒரு நொடி கூட பின்னால் பார்க்காமல்… அவனை பின்தொடர்ந்தாள்.
    இரவு காற்று குளிர்ந்தது.
    வண்டியில் இருவரும் அமைதியாக இருந்தனர்.
    சாரா பேசவில்லை.
    சார்லஸ் கேட்கவில்லை.
    அந்த மௌனம்…
    இருவருக்கும் இடையில் ஒரு புதிய தூரத்தை உருவாக்கியது. அது மிகவும் கவிதைத்துவமாக இருந்தது.

    போட்காரன் பீடியை பிடித்து புகைக்க, “ஸ்மோக்கிங் காஸஸ் கேன்சர் சொன்னா கேட்கமாட்டாங்க.” என்று முனங்கினான்.
    சாரா சிரிப்பாளேன எதிர்பார்த்தான். ஆனால் ஏமாந்தவனாக மாறினான்.

    நிர்மலா வாசலிலேயே நின்றிருந்தார். சார்லஸை பார்த்ததும் அதுவும் சாரா கைப்பிடித்து அழைத்து வரவும் முகம் மாறியது.

    “வந்துட்டீங்களா…” என்றார் மோஸஸ் சாதாரணமாக.

    சார்லஸ் எந்த பதிலும் சொல்லவில்லை. அவன் நேராக சாராவை அறைக்கு உள்ளே அழைத்துச் சென்றான். சாராவும் அவனை பின்தொடர்ந்தாள்.
    அந்த இரவும் தனிமையில் ஏன் சென்றாய்? என்ன பிரச்சனை ஆளாளுக்கு ஒன்றை சொல்வதில் எனக்கு புரியவில்லை. என்று எதையும் சாராவிடம் வினாத் துளைக்கவில்லை‌.

    “சாப்பிட்டியா இல்லையா?” என்று கேட்க, மௌனமானாள்.
    “பால் பிரட் எடுத்துட்டு வர்றேன்.” என்று சார்லஸ் வெளியே ஹாலில் வந்தான்.
    நிர்மலா அங்கேயே இருந்தார். அவன் வந்ததும்…
    அவர் முகத்தில் இருந்த அடக்கி வைத்த கோபம் மேலேறியது.
    “என்னடா… அவளை ஏன் மீண்டும் கூட்டிட்டு வந்த?” குரல் இப்போது கடினம்.
    “நம்மளை ஏமாத்திட்டாங்கன்னு சொன்னேன்ல…” சார்லஸ் அமைதியாக நின்றான்.
    “பைத்தியமா இருந்தவளை… இந்த வீட்டுல வைக்கணுமா?” அந்த வார்த்தை மீண்டும் வந்தது.
    இந்த முறை… சார்லஸ் அதை கவனித்தான். அவன் கண்கள் மெதுவாக சுருங்கின.
    சாரா அறைக்குள் இருந்ததால்,
    மீண்டும் நிர்மலாவை பார்த்தான்.

    “அம்மா… அவ என்‌ மனைவி.. கரத்தர் சபையில அவளை கைப்பிடிச்சிருக்கேன். தயவு செய்து ஏன் வந்தா எதுக்கு வந்தானு கேட்காதிங்க. அவ என் ஓய்பை. என் கூட தான் இருப்பா. நாங்க ஹனிமூன் போகாததால அன்னியோன்யம் இல்லாத புரிதல் இல்லாத ஜோடி இல்லைனு நீங்களா முடிவுப் பண்ணாதிங்க. நான் அவளை நேசிக்கறேன். என்னால அவளை விட்டு இருக்க முடியாது‌” என்று எடுத்துரைத்தான்.

    நிர்மலா பேச ஆரம்பித்ததும், சாரா நெஞ்சில் கை வைத்து கதவு திறந்து நிற்க, சார்லஸ் பேசவும் மெய்மறந்து போனாள்.

    சார்லஸ் மனதில் ஒரு எண்ணம் மட்டும் தெளிவாக எழுந்தது.

       பால் பிரட் இரண்டுடன் அவளிடம் கொடுக்க அவனை அதிசயமாக பார்த்து வாங்கி பருகினாள்.
    “நிங்களுக்கு?” என்றாள்.

    “இரண்டு டம்ளரில் பால் எடுத்துட்டு வந்திருக்கேன். நானும் குடிப்பேன். முதல்ல கசகசனு இருக்கு. குளிச்சிட்டு வந்துடறேன்” என்றவன் குளியலறைக்கு சென்றான்.‌

    சாரா பிரட் பால் என்று முடித்து, கையை பிசைந்திட, சாரா சற்று நேரம் ஏதாவது கேட்பாரோ என்று‌ படுக்கையின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருந்தாள்.
    கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டதும்…
    அவள் தலை தூக்கினாள்.

    சார்லஸ் உடைமாற்றி வந்தான்.
    அவளை பார்த்தான்.
    ஆனால் எதுவும் கேட்கவில்லை. “இன்னிக்கு எது பேசினாலும் நல்லாயிருக்காது சாரா. நீ தூங்கு. நாம நாளைக்கு இல்லை இன்னொரு நாள் பேசுவோம்.
    ஒன்னு மட்டும் நினைவு வச்சிக்கோ. இந்த ஜென்மத்தில அந்த ஆண்டவர் எனக்கான தேவதையா படைச்சது உன்னை தான். காட் இட்” என்றான்.

      சாரா மனதிற்குள் அதையே “எஸ் சார்லஸ்… அந்த ஆண்டவர் எனக்கான தேவதூதனா அனுப்பியது உன்னை தான். நான் பிராந்துனு உன் அம்மா சொல்லியும் என்னை தேடி வந்திருக்க பாரு. என் பிரியமானவரே என் தேவதூதனே.. அது நீ தான்டா.’ என்று மெய்சிலிரிக்க பார்த்து வைத்தாள்.

       “ஏய்… தூங்கு.” என்று கூற சாரா தலையாட்டி அமைதியாக படுத்துக் கொண்டாள்.

    ஏனோ இத்தனை நாள் பாரம் அழுத்த தயக்கமாய் இருந்தாள்.
    இன்று தயக்கம் தாண்டி நிம்மதியாக படுத்திருந்தாள்.
    மெர்ஸி அன்னை சொன்னது போல, தன்னை பற்றி சார்லஸ் அறிந்தாலும், அவரது அன்பு கிடைத்தப்பின், மாற்றம் தெரியும் என்று கூறினாள். அது உண்மை தானே என்று கூட தோன்றியது.

       சாரா சார்லஸ் நள்ளிரவு தாண்டியும் இருவரும் உறங்கினார்கள்.
    ஆனால் நிர்மலா என்ன சொல்லியும் உறங்க மறுத்து நின்றார்.

      ஹாலில் கொதிப்புடன்‌ உறங்காமல் கொள்ளாமல் இருக்க, தண்ணீர் குடிக்க சாரா எழுந்து வந்தாள். கதவை திறந்தப்பின்னரே நிர்மலா இருக்கவும் தண்ணீர் தாகத்தை கூட அடக்கியிருக்கலாமென தோன்றியது. அந்தளவு நிர்மலா கோப பார்வை வீசினார்.
    தண்ணீரை குடித்து அறைக்கு செல்ல, “என்‌பையனை வந்த கொஞ்ச நாளில் கைக்குள்ள போட்டாச்சுனு மிதப்பா இருக்க. நல்லா கேட்டுக்கோ… ஒரு பைத்தியத்தை வைத்தியம் பார்க்க தெரிந்த வித்தைக்காரனா இருக்கலாம்.
    ஆனா என் பையன் சார்லஸ் உன்னை ஒரு பேஷண்டா பாவம் பார்ப்பானே தவிர மனைவியா நேசிக்கறது ரொம்ப கஷ்டம். ஏன்னா அவன் மனசுல வேறொருத்தி தான் இருந்தா. யாருக்கு தெரியும்… இப்பவும் பழைய காதலை சுமந்துட்டு, உன்னை தொடாம இருக்கானோ என்னவோ.?
    புத்திசாலியா இருந்தா உனக்கு புரியும். இப்பவரை அவன் உன்னை சீண்டலை.
    நீ தான் பிராந்தாச்சே. புரியறது கஷ்டம் தான்.” என்றார்.

    சாரா மனதில் வலியுடன் பல்லை கடித்து நிற்க, “என் மகனோட திருமண வாழ்க்கை எப்படி எப்படியோ இருக்க விரும்பினேன். கடைசில என் எண்ணத்தில் மண்ணை அள்ளி போட்டுட்ட. அந்த கர்த்தர் உன்னை மன்னிக்க மாட்டார் டி” என்று பேச, நிர்மலா குரல் கேட்டு மோஸஸ் வந்து மனைவியை அழைத்து சென்றார்.

       “சாரா நீயும் போம்மா” என்றதும், சாரா நிர்மலா பேசியதை கேட்டும் அதிர்ந்தவளாக அறைக்குள் வந்து சார்லஸை பார்த்தாள்.

    லேசாக கொஞ்சம் நஞ்சம் இருந்த நேசமும் நிர்மலா சொன்னது போல பாவப்பட்டு நேசிக்கின்றாரா என்ற வருத்தத்தில் தவித்தாள்.

    சாரா உறங்க முடியாது தவிக்க, சார்லஸ் இன்றைய நாளில் அதிகப்படியாக சோர்ந்திருந்தான். அவன் பார்த்த பேஷண்ட் ஜோசப் தற்கொலைக்கு முயன்று மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டு சோர்ந்திருக்க, இங்கே வந்தால் அன்னை நிர்மலா மனைவியை வீட்டை விட்டு துரத்தி, ஏதேதோ சொல்லி கிரேஸ் மரணத்தில் சாரா ஏன் துவள்கின்றாளென யோசித்து தவித்துவிட்டான். இத்தனைக்கும் காலையில் தான் ஹனிமூனுக்கு டிக்கெட் வாங்கினான். அதை கூட தெரிவிக்க முடியாத அளவிற்கு சார்லஸ் நிலை இருந்தது.

    சாரா இதெல்லாம் தெரியாமல் மொட்டு மொட்டு விழித்தாள்.

    -தொடரும்.

  • தாரமே தாரமே வா-7

    அத்தியாயம்-7
    உங்க இஷ்டம் மாமா என்ற வார்த்தை ரித்தீஷ் மிக கஷ்டத்தோடு தான் சொன்னான். அவனுக்கு இதுவரை தணிகாசலம் கட்டளையிட்டு பேசி பார்த்தவன் தன்னிடம் கேட்க மறுக்க முடியாமல் தான் அப்படி சொல்லிவிட்டான். அதன் பின் ஐஸ்வரியா வேகமாக வந்து
    ”எனக்கு எதுவும் ஆகலை என்று இவருக்கு நல்லா தெரியும் அப்படியிருக்க சொத்தோட நானும் வந்தேனா கசக்குமா? ரொம்ப நல்லவரா அவர் காட்டிக்கலாம்… எனக்கு வேண்டாத கல்யாணம் எதுக்கு இப்படி செய்யறிங்க…. என் மேல நம்பிக்கை இல்லை…. அப்டி தானே… இவர் ஒண்ணும் நல்லவர் இல்லை… இவரும் ஒரு பெண்ணை விரும்பறார் நீங்களே கேளுங்க…. இப்படி பெத்தவங்க இருக்கறதால் தான் இப்ப இருக்கற ஜெனரேஷன் கூட உண்மையா இருக்க முடியலை … நீங்க மட்டும் என்னிடம் இயல்பா பேசி பழகி இருந்தா நானே ஹோட்டலில் பார்ட்டி என சொல்லி இருப்பேன் நம்ம காரிலே நீங்க அனுப்பி வைத்து இருப்பிங்க நான் அந்த காரில் உடனே வந்திருப்பேன். அப்போ நம்பி இருப்பிங்க…. இப்போ எல்லாம் என்னை நம்பாமல் இருக்கிங்க இவர் விரும்பற பெண்ணை விடுத்து என்னை கல்யாணம் செய்தா இவருக்கும் மற்றவர்களுக்கும் என்ன வித்தியாசம்” என்றாள்.
    ”உனக்கு என் தம்பியை பிடிக்கலை என்றால் கல்யாணம் பண்ணாதே… அதுக்காக அவனை இப்படி பேசாதே… அவன் என்னிடம் எதையும் மறைக்க மாட்டான்” என சொல்ல ரித்தீஷ் மனம் அக்கா ‘எதையும் மறைக்க மாட்டான்’ என்ற சொல்லிலே சுழன்றது.
    ”ஓஹ் அவரை அப்போ சொல்ல சொல்லு” என்றாள் ஐஸ்வர்யா.
    ”நிறுத்தறியா நீ இப்படி போனது தப்பு உன் தப்பை மறைக்க பொய் பேசாதே…” என்றார் தணிகாசலம்.
    ”நான் என்னைக்கும் பொய் பேசியதில்லை” என ஐஸ்வர்யா வீராப்புடன் சொல்ல
    ”பார்ட்டி வீட்ல என்று சொன்னதே பொய், பிறந்த நாள் பொண்ணுக்கு சொன்ன ஆனா பையனுக்கு… எத்தனை பொய் கேட்டும் பொய் தானே சொன்ன உன்கிட்ட என்ன பேச்சு.. நீ சம்மதம் சொன்னாலும் சொல்லாவிட்டாலும் கல்யாணம் நடக்கும்…” என்றவர் ரித்திஷை பார்த்து
    ”கல்யாணத்துக்கு ஏற்பாடு செய்யவா வேண்டாமா அதை மட்டும் சொல்லு இல்லை நீயும் ஏதாவது சொல்ல இருக்கா” என கேட்க அவனோ “ஒன்னுமில்லை மாமா, எனக்கு அப்பா அம்மா ஸ்தானம் எல்லாம் நீங்களும் அக்காவும் தான் அதனால உங்க இஷ்டம் போல செய்யுங்க” என்றான்.
    ஐஸ்வர்யாவுக்கு பற்றி கொண்டு வந்தது. எவளோ ஒருத்தியை கையை பிடிச்சு கேட் வரை கொண்டு விட்டான். இப்போ உங்க இஷ்டம் என்று சொல்லி எப்படி நாடகம் ஆடறான் சே ஆண்களே இப்படி தானா? என்றெண்ணியவள்.
    ”எனக்கு படிப்பு முடியும் வரை கல்யாணம் வேண்டாம். இவர் தான் படிக்காமல் இருக்கார் நானும் படிக்க கூடாதா? படிக்கமா இவர் இருப்பார் ஆனா எனக்கு படிப்பு வேணும்” என்றாள்.
    ”நீ படித்து கிழிக்க வேண்டாம் பேசாம போறியா?” என்றார் ஐஸூவை பார்த்து அவளோ அப்பாவின் பிடிவாதம் அப்படியே இருப்பவள் போல
    ”கல்யாணத்துக்கு கூட பெயருக்கு பின்னால போட ஒரு படிப்பு வேணும் அது கூட எனக்கு இல்லையா… இல்லை இவரை போல மொட்டையா ரித்தீஷ்வரன் போட்டா போதும் நினைச்சுக்கிட்டீங்களா? எனக்கு பி‌.பி‌.ஏ கம்ப்ளிட் பண்ணனும்” என சொல்ல பொறுமையாகவே நின்றான் ரித்தீஷ்.
    ”அவள் காலேஜ் போறதில் உனக்கு பிரச்சனை இல்லைனா கல்யாணம் ஆன பிறகும் அவளை அனுப்பு” என தணிகாசலம் சொல்லிட ரித்தீஷ் அதே மௌனத்தில் தலை ஆடினான்.
    ”நானும் கிளம்பபறேன் அக்கா ஸ்கூல் சவாரி இருக்கு” என நகர்ந்தான்.
    ஐஸ்வர்யாவுக்கோ இவனிடம் எல்லாம் படிக்க நாம ஒபினியன் கேட்கும் நிலைக்கு வந்து விட்டோமே’ என்ற கோவம் மட்டுமே வந்தது. சே இந்த லேகா வெங்கட்டால என் வாழ்க்கையே போச்சு என அறைக்குள் அடைந்தாள்.
    இவளோ மனதில் அப்பா படிக்க வைக்கறேன் சொன்னப்போ, வேண்டாம் எனக்கு எல்லாம் படிப்பு ஏறாது சொல்லி படிப்பை கை கழுவினார். எனக்கு ஆட்டோ ஒட்டனும் நானே என்னை பார்த்துக்கறேன் சொல்லி தனியா அவுட் ஹவுஸ் போயிட்டார்…. இங்க இருந்தாலாவது அப்பாவோட தொழிலில் ஒரு வேலை போட்டு இருப்பார் இப்போ இங்க இருந்து தனியா போயிருக்கார்… எதுலயும் முன்னுக்கு வரணும் என்ற எண்ணமே இல்லை இதுல காதல் வேற… ஒருத்தி கையை தாங்கி புடிச்சு கூட்டிட்டு போகற அளவுக்கு இருக்கார்.. அதையும் சொல்லறாரா…
    அதானே அவருக்கு நல்லா கட்டிக்க பொண்ணு காரு பங்களா வருது… என் தம்பி பரத் இன்னும் ஸ்கூல் படிக்கின்றான் என் சொத்தை பாதி போகும் இதெல்லாம் விடுத்து லவ்வுக்காக அவளை கட்டிப்பானா? அப்பா முதல் வெங்கட் வரை இல்லை இந்த ரித்தீஷ் கூட ஆண் வர்க்கம் என்பது காட்டிட்டான்… என்னால இப்போ எந்த முடிவு எடுக்க முடியவில்லை…. அப்பா என்னை நம்பவும் மாட்டார்… பேசாம எங்கயாவது காசு எடுத்து கொண்டு போய் தங்கி இவர்களை பயமுறுத்தி செய்தா என்ன? சே சே இதுக்கே அப்பா என்கிட்ட பேசல.. அப்படி செய்தேன் தலை முழுகி செத்துட்டேனு நினைத்துப்பார்.
    ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் ஐஸ்வர்யா அடுத்த நாள் கல்லூரி செல்ல ரித்தீஷ் தான் அழைக்க வந்தான்.
    போகும் பொழுது ”நீங்க தான் ஒரு பொண்ணை விரும்பறிங்கல அப்பறம் எதுக்கு கட்டிக்க சம்மதம் சொன்னிங்க?” என்று கேட்க அவனோ பாறையை தின்றவன் போல அமைதியாக இருக்க, காலேஜி வர அவனோ இறங்கி எங்கோ பார்ப்பது போல பார்க்க அவளோ அவனின் ஆட்டோ சாவியை எடுத்து தூக்கி எறிந்து வகுப்பை நோக்கி சென்றாள்.
    ரித்திஷோ திமிரு கொஞ்ச நஞ்ச திமிரு இல்லை உடம்பு முழுக்க திமிரு என புலம்பி அவள் வீசி எறிந்த சாவியை எடுத்து ஆட்டோ எடுத்து கிளம்பினான்.
    பூர்வீயிடம் மட்டும் தனக்கு திருமணம் செய்து வைக்க முடிவு எடுத்தார்கள் அதுவும் இந்த வெங்கட் சனியானால் என சொல்லி கவலை கொண்டாள்.
    தினமும் என்ன திமிராக பேசியும் மதிப்பு கொடுக்காமல் போனாலும் ரித்தீஷ் அதனை கண்டு கொண்டதாகவே இல்லை…. அவன் ஏதோ அமைதியின் சிகரமாக வண்டி ஓட்டும் பணியை மட்டும் செவ்வேன செய்தான்.
    ஞாயிறு அதுவும் எதற்காக மாமா அழைக்கின்றார் ஏற்கனவே ஐஸூ என் மேல கொலை வெறியில் இருக்கா.. நான் வேற அங்க போனோமா? என கிளம்பினான்.
    மதியம் உணவு உண்ண வைதேகி தம்பிக்கு பார்த்து பார்த்து பரிமாறிட தணிகாசலம் மாடியில் இருந்து இறங்கி வந்தார்.
    ”இது கல்யாண பத்திரிகை ஏதாவது போட மறந்திருக்கா என்று நீயும் ஒரு முறை பாரு… உனக்கு இந்த டிசைன் பிடிச்சுருக்கா? உனக்கு எத்தனை பத்திரிக்கை வேணும் அதுவும் சொல்லிடு” என தணிகாசலம் கொடுத்து சோபாவில் அமர அவனோ உடனடியாக சாப்பிட்டு கை அலம்பி, பார்த்து முடித்தவன் அங்கு இருந்த பெண் ஸ்டாண்ட்டீல் இருந்து பென்சிலை எடுத்தவன் அவனின் பெயருக்கு பின்னால் எம்‌.பி‌.ஏ என எழுதி, மேலே கொடுபோட்டு இருந்தான். பின்னர் அதனை கொடுத்து விட்டு
    ”எனக்கு 50 போதும் மாமா தனி தனியா எல்லாம் கொடுக்க மாட்டேன்… போதும்.. கிளம்பறேன் மாமா” என்றவன் வைதேகியிடம் தலையசைப்புடன் நகர
    ”நீ எம்‌.பி‌.ஏ படிக்கறியா?” என தணிகாசலம் அதிர்ச்சியாக கேட்க, ஐஸூவோ மனதில் ‘ஆமா ஸ்பெல்லிங்க் மிஸ்டேக் கூட கண்டுப்பிடிக்க தெரியாது.. இதுல இங்கிலீஷ்ல வேற இருக்கற பக்கத்தினை புரட்டி பார்க்குறது’ என முனங்க தந்தை, ரித்திஷிடம் கேட்ட கேள்வியில் அவனையே பார்க்க அவனோ
    ”ஆமா மாமா இன்னும் ஒன் மந்த்ல ரிசல்ட் வரும்..” என்றான் அமைதியோடு.
    ”எப்போ டா படிக்க ஆரம்பிச்ச? படிக்க பணம்?” என்று வைதேகி கேட்டு மலைத்தார்.
    ”மன்னிச்சுடு அக்கா உன்கிட்ட மறைக்கணும் நினைக்கலை… உனக்கு ஆனந்த அதிர்ச்சியா கொடுக்க நினைச்சேன்.. ரிசல்ட் வந்ததும் சொல்ல நினைத்தேன் ஆனா இன்னிக்கு பத்திரிகையில் போட எழுதிட்டேன்… இலக்கியா தான் ஃபார்ம் கொடுத்து வற்புறுத்தி சேர்த்து விட்டா…. அவர் அப்பா சம்பளத்தில் படிக்க அவளே எடுத்து வைக்க சொல்லி அதிலே கட்டிட்டேன்…” என முடிக்க ஐஸ்வர்யா மனதில் ‘அவ யாரு இலக்கியா?’ என்று இப்பொழுதே ஓடி கொண்டு இருந்தது.
    ”ஏன் டா படிக்கற என்று சொன்னா மாமா படிக்க வைக்க நினைக்கும் பொழுதே படித்து இருக்கலாம் தானே?” என்றே வைதேகி கேட்டார்.
    ”அது…. அப்போ தோணலை அக்கா. முதலில் தனியா என் சுயகாலில் நிற்க தான் நினைச்சு ஆட்டோ ஒட்டினேன். அதுல வரும் பணம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா அதிகரிக்க படிக்க சொல்லவும் சரியா தோணுச்சு அதனால படிச்சேன். ” என்றான்
    தணிகாசலத்திற்கு இந்த விஷயம் முகத்தில் அடித்தது போல இருந்தது. இவனை படிக்க வைக்க பெரிதாக வைதேகியிடம் சொல்ல செய்தவர் தான்.. ஆனால் வெளியே சிலரிடம் சுயகாலில் நிற்க தெரியாதவனுக்கு நாம கல்வியாவது கொடுக்கணுமே அதுக்காகவாது படிக்கட்டும்…. ஏற்கனவே சோறு தங்க இடம் துணிமணி அதுயிது செய்துட்டு இருக்கேன் படிப்பும் கொடுக்க செய்துடுவோம்… எவனோ ஒரு அனாதைக்கு செய்யறதா நினைச்சுக்க வேண்டியது தான்” என்று ஒரு முறை யாரிடமோ சொன்ன அன்று ரித்தீஷ் அதற்கு பின் ஒரு வாரம் கழித்து தான் படிக்க மறுத்தான். கல்லூரியில் செல்ல பிடிக்காமல் ஆட்டோ ஓட்ட போனான் என்பதே இப்பொழுது புரிய தலைக்குனிய, ரித்தீஷ் நிமிர்ந்து கிளம்பி சென்றிருந்தான்.
    ஐஸ்வர்யா திகைத்து போனாள். அடுத்த நாள் அவனை பார்க்கும் பொழுது இவன் எம்‌.பி‌. ஏ படிக்கின்றான் நாம இன்னும் பி‌.பி.ஏ இன்னும் படிச்சுட்டு இருந்துட்டு என்னஎன்னமோ பேசிட்டோம்… ஏன் அப்பா படிக்க வைக்கும் பொழுது படிக்கவில்லை என கேட்க துடித்தாள் ஆனால் இலக்கியா யாரு என்ற அதிமுக்கிய கேள்வி தான் அவளால் கேட்க முடிந்தது.
    ”யாரது இலக்கியா?” என கேட்டு அவனை கண்ணாடியில் பார்க்க அவனோ ஒரு பார்வை மட்டும் பார்த்து விட்டு ரோட்டில் கவனம் செலுத்தி ஓட்ட
    ”உங்களை தானே கேட்கறேன்…” என சிடுசிடுக்க கல்லூரி வர இறங்க
    ”ஹ்ம்ம… என் லவ்வர்..போதுமா” என்று சொன்னவன் ஆட்டோவை திருப்பி கிளம்பியிருந்தான்.
    ஐஸ்வர்யாவுக்கு அதன் பின் எதுவும் கேட்கவில்லை என்பதே நிஜம்… அன்றைய நாளில் எப்படி வகுப்புக்கு போனாள். எப்படி வீட்டுக்கு திரும்பினாள் இதோ இரவு என்ன உண்டாள் என்பது வரை அவள் அறியாதது.
    மனம் முழுதும் ஒருவித பாரத்தோடு தலையணையில் இறுக்க பற்றி இருந்தாள்.
  • பிரியமானவரே என் தேவதூதனே-10

    அத்தியாயம்-10

     

    “முதலில் தேவனுடைய ராஜ்யத்தைத் தேடுங்கள்.” -மத்தேயு

     

    “உன் விண்ணப்பங்களை தேவனுக்குத் தெரியப்படுத்துங்கள்.” -பிலிப்பியர்

     

    “கர்த்தர் நல்லவர்.” -சங்கீதம்

     

    வீட்டில் வழக்கமான சத்தங்கள் இருந்தாலும்… சாராவின் மனசு மட்டும் குழப்பத்தில் இருந்தது.  இதில் சார்லஸ் குளித்து வந்து சாப்பாடு மேசையருகே அமர்ந்தான்.

     

    சாரா அவனுக்கு இட்லி வைத்து, குருமா ஊற்றினாள். நிர்மலா மோஸஸ் மெர்ஸியை காண மேத்யூ வீட்டிற்கு சென்றியிருக்க, சார்லஸ் சாரா தனித்து இருந்தனர்

     

    “நேத்து அந்த ஜோசப்… பேஷண்ட் சரியாகி?” என்று அவள் தானாகவே பேச்சை தொடங்கினாள்.

     

    சாரா கை நடுக்கம் இல்லாமல் இருந்தாலும்… மனமோ சார்லஸ் சொல்லப்போவதை கேட்பதற்காக விழித்துக் கொண்டது.

     

    “அவனோட கேஸ் கொஞ்சம் காம்பிளிகேட் சாரா” என்று சுவாசம் இழுத்தான்.

    “என்னாச்சு?” என்று அவள் மெதுவாக கேட்டாள்.

     

    சார்லஸ் ஒரு நிமிடம் சிந்தித்தான்.

    பிறகு டாக்டர் போல இல்லாமல், ஒரு மனிதன் போல உணர்வுக்கு ஆட்பட்டு பேச ஆரம்பித்தான்.

     

    ”அவன் ஒரு பொண்ணை லவ் பண்ணிருந்தான். அவளும் அவனை ரொம்ப லவ் பண்ணியிருக்கான் சாரா

    ஆனா..” என்று சிறிது பேச்சை நிறுத்தினான்.

    “அந்த பொண்ணு லவ் சொன்னப்ப அவன் அதை விளையாட்டுக்கு எடுத்துக்கிட்டு அவளிடம் நான் உன்னை விரும்பலைனு பொய் சொல்லிட்டான். அந்த பொண்ணு உடனே அந்தயிடத்துல இருந்து  வேகமா ஓடிடுச்சு.

    அடுத்த கொஞ்ச நேரம் அந்த பொண்ணோட ரியாக்ஷனை ஒளிந்து நின்று ரசிச்சிட்டு, அடுத்து அப்பா அம்மாவிடம் இவன் காதலை சொல்லி, இவ லவ்வை அக்சப்ட் பண்ண நினைச்சிருக்கான். அப்பா அம்மாவோட வந்து அந்த பொண்ணு போற சர்ச்ல, அவங்க பேரண்ட்ஸிடம் விவாகம் செய்ய பர்மிஸன் கேட்கலாம்னு பிளான் எல்லாம் போட்டிருக்கான். ” என்று கூறிவிட்டு இட்லியை விழுங்கினான்.

     

    சாரா உள்ளுக்குள் ஏதோ சுருண்டது. “பின்னே?” அவள் குரல் கிட்டத்தட்ட கேட்காத அளவுக்கு மெலிதாயிருந்தது.

     

    “என்னத்த சொல்ல.. அந்த பொண்ணு அவசரப்பட்டு காலேஜ் மாடிலயிருந்து இவன் கண்முன்ன குதிச்சிடுச்சு. அதை பார்த்து மனசளவில ஆடிப்போயிட்டான். ‘அய்யோ நானும் இவளை லவ் பண்ணறேன்னு அப்பா அம்மாவிடம் சொல்லி சர்ச்ல விவாகம் செய்ய நினைச்சேனே.. இன்னிக்கு மட்டும் ஒரே ஒரு நாள் அவளை அழவிடலாம்னு நினைச்சிருக்கான்.” என்றவன் தட்டில் கையலம்பி, “ஒரு நாள்… இன்னிக்கு ஒரு நாள்.. காதலிச்ச பொண்ணை அழவிடணும்னு நினைச்சான். அவ.. மொத்தமா அழவச்சிட்டு போயிட்டா.” என்றதும்

    சாராவின் விரல்கள் தட்டில் சற்று இறுகப் பிடித்தது.

     

    ‘ஒரு நாள்.. இன்னிக்கு ஒரு நாள்…’  இந்த வரி சாராவின் மார்புக்குள் நேராக விழுந்தது. சார்லஸ் தொடர்ந்து பேசினான்.

    “இப்போ அவன் என்ன பேசுறான்னா… ‘நான் தான் காரணம்… நான் தான் காரணம்…’ன்னு

    அவளோட அவசர முடிவுல அந்த இறப்பை முழுக்க தன்னாலன்னு கில்டியா இருக்கான்.” சாரா கண்கள் மெதுவாக கீழே சரிந்தது.

     

    சில நொடிகள் அவள் பேசவே இல்லை.

    தானும் கிரேஸிடம் இதை தானே சொன்னோம். ‘ஒரு நாள்.. இன்னிக்கு ஒரு நாள்’ என்று கட்டாயப்படுத்தினோமே. இன்று அவளும் உலகத்தில் இல்லையே.

     

    பிறகு மெதுவாக, “டாக்டர் சாரே” என்று சார்லஸ் முகத்தை பார்த்தாள்.

    “அந்த சேச்சி இறப்புக்கு ஜோசப்பினே காரணமா? ஜோசப் பத்தி நிங்கள் அபிப்ராயம்” என்று கேட்டாள்.

     

    அந்த கேள்வி என்னவோ  சின்னதுதான். சார்லஸை பொறுத்தவரை சாராவுக்கு ஏதோ கதை கேட்ட உணர்வு. உண்மையில் சாராவுக்கு சார்லஸ் தரும் பதிலில் முழு உயிரும் இருந்தது.

     

    சார்லஸ் சிரித்தான். ஆனால் அது கசப்பான சிரிப்பு.

    “முட்டாள்.” என்றான் நேராக.

    சாரா கண்கள் சற்று விரிந்தது.

     

    “ஒருத்தி இவ்வளவு லவ் பண்ணியிருக்கா… அவனும் காதலிச்சியிருக்கான்.  அப்ப அவ கேட்டதும் எஸ் சொல்லலாம்ல?”

    அவன் குரல் இப்போ கடினமாயிருந்தது.

     

    “அதுக்குப் பதிலா நோ சொல்லி பின்னாடி ‘ஓகே’னு சொல்லிடலாம்னு என்ன விளையாட்டு? அவன் தான் அவளோட லைப்னு புரியாதா?” என்றதும் சாராவின் மூச்சு மெதுவாக வேகமாயிற்று.

     

    “அல்லா.. நான் ஜோடிக்காயினு ஒரு ஜீவன் மரிச்சுபோயி. அதுக்கு காரணம் ஜோசப். நிங்கள் அவனை எங்கனும் மனசில் காணும்.?

    ஆ பெண்குட்டி வளர திடுக்கென பேருமாயி. மறிச்சும் போயி… அதுக்கு ஜோசப் காரணமின்னு நினைக்கிறில்லோ” என்று கேட்டாள்.

     

    அதாவது..‌ ஒரு உயிர் அதுவாக தான் அவசரப்பட்டு இறந்துவிட்டது. ஆனால் இறப்புக்கு காரணம் ஜோசப் என்று நம்புகின்றனரா? மேலும் ஜோசப்பை பற்றி தங்கள் எண்ணம் என்னவோ?’ என்று சார்லஸ் கூறுவதை கேட்க ஆவலாக இருந்தாள்.

     

    சார்லஸ் தட்டில் கை வைத்தபடி சொன்னான்.

    “டேரக்டா பார்த்தா… அந்த இறப்புக்கு அந்த பொண்ணோட அவசரம் தான் காரணம். காதலிச்ச உடனே ஓகே சொல்லனும்னு எதிர்பார்த்திருக்க கூடாது. வெயிட் பண்ணிருக்கணும். பட் இன்டேரக்டா பார்த்தா…

    அவளோட இறப்புக்கு ஜோசப் காரணம் தான். என்னயிருந்தாலும் ஒரு உயிர் போயிடுச்சே..” என்றான்.

     

    சாராவுக்கு உலகமே நின்றது போலானது. அவள் காதில் அந்த வார்த்தை மட்டும் மீண்டும் மீண்டும் ஒலித்தது.

     

    “அவனால தான் அந்த பொண்ணு இறந்தா.. அவனால தான்… அதனால தான் ஒவ்வொரு நாளும் அப்பா அம்மாவிடம் முகம் திருப்பிட்டு சரியா பேசமாட்டேங்கறான். வீட்ல கோபப்படறான். வீட்டையே அலங்கோலமா மாத்திடறான். இரண்டு முறை சூசைட் அட்டன் செய்தான். கவுன்சீலிங் வந்துட்டு இருக்கான். கொஞ்சம் சரியாகற மாதிரி இருக்கு. ஆனா என்ன கிறுக்குத்தனமா செய்யறான்னு தெரியலை‌. அகைன் நேத்து எல்லாரையும் பார்த்து கத்தி கூச்சலிட்டு சாகறேன்னு கதவை தாழிட்டு அக்கப்போர் பண்ணிருக்கான்.” என்று

    சார்லஸ் சாப்பிடத் தொடங்கிவிட்டான்.

    அவனுக்கு இது ஒரு பேஷண்ட் கேஸ் மட்டுமே. ஆனால்

    சாராவுக்கு இது ஒரு தீர்ப்பு போல மாறியது.

    கிரேஸ் இறப்புக்கு தான் காரணம் என்ற எண்ணம் மேலும் தூண்டிவிடப்பட்டு விட்டது. கிரேஸ் விபத்தால் இறந்தாள் என்ற எண்ணத்தை விட, தன்னால் மட்டுமே இறந்துவிட்டாளென நெஞ்சம் அழுத்த சாரா மெதுவாக எழுந்தாள்.

    “எனிக்கு தலை பாரமாயி” என்று சொல்லி அறைக்குள் சென்றாள். சார்லஸ் சாராவின் உள்ளுணர்வு வெளிப்பாட்டை அறியாதவனாக “ஓகே சாரா.. டேக் கேர்” என்று டிவியை போட்டு கேளிக்கையில் மனதை செலுத்தினான்.

     

    கதவை மூடியவுடன், சாரா மூச்சு உடைந்து போனது, வாயை அடைத்துக் கொண்டாள். கண்ணீர் தன்னாலேயே வழிந்தது.

    “கிரேஸ்” என்று அவள் உதடு துடித்தது.

    ‘நான்… நான் தான் காரணமா?’

    சார்லஸ் சொன்ன வார்த்தை

    அவள் மனசுல தீர்ப்பாக மாறிவிட்டது. ‘நானும்… அதே மாதிரி தானே’ என்று

    அவளையே குழப்பிக் கொண்டாள்.

     

    சாரா சுவரை பிடித்து நின்றாள்.

    கண்ணீர் கட்டுப்படவில்லை.

    ‘நான் தான்… நான் தான் அவளை கட்டாயப்படுத்தியது. கிரேஸ் மரிச்சு போனதுக்கு நான்‌ மட்டுமே காரணமாயி.’ என்று புலம்பி மெதுவாக தரையில் அமர்ந்தாள்.

     

    நேரங்கள் செல்ல செல்ல, மேத்யூவிடமிருந்து அழைப்பு வந்தது. விமானத்தில் செல்லப்போவதாக கூறி, தங்கைக்கு அழைத்தான்.

     

    சார்லஸ் தான் கதவை திறந்தான்.  ‘ஏய்.. சாரா தரையில அப்படியே..’ என்றவன் சாரா முட்டிக்கட்டி அமர்ந்திருப்பதை பார்த்து, “உங்கண்ணா மேத்யூ ஏர்போர்ட்ல இருக்கானாம். உன்னிடம் சொல்ல போன் பண்ணினான். இந்தா” என்று கொடுக்க, சாரா அழுகையை துடைத்து “ஆ.. சேட்டா.. குலுமனாலியோ.. ஆங்..‌ நல்லது” என்றாள். அவ்வூருக்கு சென்றதும் மெர்ஸி அன்னியோடு நிறைய போட்டோஸ் எடுத்து என்ட போனுக்கு அனுப்பு. நான் நோக்கா” என்றாள்.‌

     

    மேத்யூவிடம் பேசி கத்தரித்ததும், போனை சார்லஸிடம் நீட்டினாள். அவனோ சாராவையே பார்க்க, “என்ட நோக்கிட்டு இருக்கே.. நிங்கள் போன்” என்றாள்.

     

    சார்லஸ் போனை வாங்கிக்கொண்டு , “தரையில உட்கார்ந்து அழுவற? என்னாச்சு.. ஏய்.. சாரா.. என் மனசுல சத்தியமா துகிரா இல்லை.

    நான் ஆண்டவர் முன்ன சர்ச் சபையில உன்னை மனசார தான் சரிபாதியா ஏற்றுக்கிட்டேன்.

    ஹனிமூன் போறது உனக்கு கஷ்டமாயிருக்கும்னு நினைச்சேன். நீயும் நானும் பேசி அன்டஸ்டாண்ட் ஆகணும்னு ஆசைப்படறேன்.

    நான் இரண்டு வாரத்துல எங்கயாவது போகலாம்னு கூட யோசித்துட்டேன்.

    உனக்கு பிடிச்ச பிளேஸ் எதுனு ஏதாவது பேசறப்ப நைஸா கேட்டு தெரிந்து அழைச்சிட்டு போகலாம்னு நேத்து நைட் தான் நினைச்சேன்.” என்றான்.‌

     

    “அய்யடா.. இது அதுக்கில்லா. நிங்கள் என்னை மனசார விவாகம் செய்தது நான் அறியும்” என்றாள்.

     

    “பின்ன.. புரியலை. ஏன் இந்த அழுகை. அன்னிக்கும் இப்படி தான் அழுத. என்னனு சொல்லு. சொன்னா தானே தெரியும்.” என்றான்.‌

     

    “ஒன்னுமில்லா.. நான் ஒரு பிராந்து. ஏதாவது நினைச்சி கிறுக்குத்தனமா யோசிச்சு.” என்று நழுவ முற்பட்டாள்.

     

    அதற்கேற்ற விதமாக யாரோ விவாக பத்திரிக்கை வைக்க வந்து சேர்ந்தனர்.

     

    “மிஸ்டர் மோஸஸ்.” “நிர்மலா சேச்சி” என்ற குரலில், சார்லஸ் நான் என்னனு பார்க்கறேன். நீ பேஷ் வாஷ் பண்ணிக்கோ” என்று ஹாலுக்கு விரைந்தான்.

     

    சாரா உடனடியாக தலையாட்டி முகம் அலம்பி லேசான ஒப்பனையுடன் வெளிவந்தாள்.

     

    அதற்குள் சார்லஸ் குடிக்க தண்ணீரும், ஜூஸும் ஊற்றி வந்தவருக்கு தந்திருக்க, “புதுமண தம்பதிகளை டிஸ்டர்ப் செய்து. வேற வழியில்லா… நாங்கள் நிர்மலா மோஸஸ் இருந்தால் விவாக பத்திரிக்கை வச்சிட்டு போக வந்தோம். எப்படியிருக்கம்மா?” என்று கேட்க, “ஆண்டவர் புண்ணியத்தில் ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட இடத்தில் வந்து.” என்று கூறி சார்லஸை ஏறிட்டாள்.

     

    சார்லஸோ கண்கள் சுருக்கி சாராவை கவனிக்க வந்தவன் மற்றவர்கள் காண்பதால் சுதாரித்து விட்டான்.‌

     

    அதற்கு பிறகு வந்தவர்கள் பேசி செல்லவே அரை மணி தாண்டியது. சார்லஸ் திருமணத்தை தான் புகழ்ந்து பேசினார்கள். இரண்டு திருமணத்தை எப்படி தான் நிர்மலா ஒரே நேர்ததில் நடத்தி காட்டினார்களோ? விவாக பத்திரிக்கை வைத்துவிட்டு அலைவதற்கே இங்கே இடுப்பு ஓடிவதாக பேசினார்கள்.

     

    எல்லாம் தந்தை தாயின் சாமர்த்தியம் என்பதா? இல்லை.. தான் திருமணம் செய்யாமலேயே காலம் கடத்துவேனென சாராவை பிடித்து இக்கட்டை கூட்டி விவாகம் நட்ததினார்களா? இரண்டும் தானே.

     

    சார்லஸ் அதை இங்கே வந்திருப்பவருக்கு கூறமுடியுமா? அசட்டையாக சிரித்து நின்றான். சாராவும் மென்முறுவலிட்டு வந்தவர்கள் செல்லும் வரை நடித்தாள்.

     

    இதில் அவர்கள் செல்லவும், மீண்டும் வில்லியம்ஸ் கால் செய்ய, சாராவிடம் பேச வேண்டியதை கூட மறந்து, ஜோஸபை காண போவதாக ஓடினான்.

     

    செல்லும் பொழுது இந்தமுறை “என்ன கிறுக்குத்தனமோ? ஆண்டவா.. நல்ல திடமான மனதை எல்லாருக்கும் ஒன்னா தரலாம்ல” என்று கூறி விரைந்தான்.

     

    சாராவுமே சார்லஸ்

    சென்றதும் தனித்து இருந்தவள் கிரேஸை பற்றி நினைத்து நினைத்து, பழைய நினைவுகளுடன் சிக்கி கொண்டாள்.

     

    -தொடரும்.

     

     

     

     

     

     

  • தாரமே தாரமே வா-6

    அத்தியாயம்-6

     

    ஐசு ஆட்டோ ஏறி அம்ர்ந்தவள் எப்பொழுதும் இடக்காக பார்க்கும் கண்ணாடியில் கூட ரித்திஷை பார்க்காமல் இருந்தாள். ஆனால் உள்மனம் அவனுக்கு ஒரு நன்றியை தெரிவிக்க சொல்லி நச்சரித்து கொண்டியிருக்க குனிந்தவள் பார்வை நிமிரவே இல்லை.

    தந்தையே தன்னை நம்பாமல் பேசிய விதம் அவளுக்குள் தலைநிமிர செய்யவில்லை. நல்ல வேளை அங்கே ரித்தீஷ் மாமா இருந்தமையால் அவருக்கு தனது நிலமை புரிந்தது என நிம்மதியில் இருந்தாள்.

    இறங்கும் இடம் வந்த பின்னும் அவள் இறங்காமல் இருக்க கண்டவன்

    ”ஐ..ஸூ.. என்றவன் பேச்சு காற்றில் மெல்ல கரைந்தது. அவளுக்கு ஐஸூ என்று எல்லோரும் கூப்பிடுவது போல ரித்தீஷ் கூப்பிடுவது பிடிக்காது என உணர்ந்தவன் பெயரை தவித்து

    ”காலேஜ் வந்துடுச்சு இறங்கு…” என்றதும் நிமிர்ந்து சுற்றி சுற்றி பார்த்தாள்.

    நிதானமாக இறங்கியவள் செருமிக்கொண்டு ”ரொம்ப நன்றி மா… மாமா. அது.. நீங்க எனக்கு சப்போர்ட் பண்ணுவிங்க என்று எதிர்ப்பார்க்கலை…. தேங்க்ஸ்” என்றாள்.

    அவனோ ”நல்லவங்க கெட்டவங்க இங்க நிறைய பேர் இருக்காங்க. யார் எப்படி என்று பார்த்து பழகு…. உனக்கு பிடிச்ச ஃப்ரெண்ட் மற்றவர்களோட பழகறாங்க அவங்களும் நல்லவங்க என்று நாமளா நினைச்சுக்க கூடாது… யோசி” என வண்டியை எடுத்து கிளம்பினான்.

    ஐஸூ தனது வகுப்பிற்கு சென்று கொண்டிருந்தாள். தூரத்திலே திலீப், பிரபு, வெங்கட் மூவரும் அவளை பார்த்து விட்டு நெருங்கி வந்தார்கள்.

    ஆட்டோவில் வெளிகேட்டுக்கு சென்ற ரித்தீஷ் மனம் அவளிடம் மறுபடியும் அவனுங்க வந்து பேசி பிரச்சனை பண்ணினா என்ன செய்ய, நாம ஒரு வார்னிங் செய்யாமல் வந்துட்டோமே… இல்லை அவளிடம் கொஞ்சம் புத்திமதி சொல்லி எப்படி சமாளிக்க என்றாவது சொல்லிட்டு வந்து இருக்கணுமோ.. என இறங்கி அவளை நோக்கி சென்றான்.

    ”ஹாய் ஐஸூ அன்னிக்கு நான்.. டிரிங்க்ஸ் பண்ணியதில் உன்கிட்ட தப்பா நடந்துக்க பார்த்தேன் பட் தண்ணீ இல்லாமல் இருந்தா உன்னிடம் ஜெனுவா தான் இருந்திருப்பேன்” என வெங்கட் முதல் மன்னிப்பு கேட்க அதனை தொடர்ந்து திலீப்

    ”யெஸ் ஐஸூ…. அன்னிக்கு ரூம் புக் என்று இவன் தெளிவா சொல்லாமல் விட்டுட்டானா நான் நீ ஓக்கே சொல்லி..’ ஐஸூ பார்வை அவனை சுட வாயை மூடினான்.

    ”மன்னிச்சுடு இனி இப்படி நடக்காது” என பிரபு சொல்ல மூவரையும் பார்த்து

    ”ஏன் டா உங்களுக்கு தண்ணீ அடிச்சா தப்பா நடக்க தோணுமா என் இடத்தில உன் அம்மா அக்கா இருந்தாலும் இதே மாதிரி நடக்க முயற்சி செய்விங்களா?” என்றதும் மூவரும்

    ”ஏய்…” என கத்த

    ”சீ… கத்தாதிங்கடா… உண்மையை சொன்னா உரைக்குதோ… எப்படி எப்படி ரூம் புக் என்றதும் உங்களுக்கு நான் வேற மாதிரி நினைச்சியா? அடிச்செருப்பாளா… நீங்க பெர்த்டே என்ற காரணத்துல தான் நான் அங்க வந்ததே… நீங்க எந்த அளவுக்கு அயோக்கியன் என்று நேரில பட்டு தெரிந்து கொண்டேன். இனி நல்லவன் வேஷம் போட்டு என்கிட்ட பேச வந்து நின்னிங்க… செருப்பாலே அடிப்பேன்… உங்களிடம் நட்பு வச்சேன் பாரு என்னை சொல்லணும்… இனி நான் இருக்கற பக்கம் வந்து நிற்காதிங்க” என கிளம்பி போனாள்.

    ரித்தீஷ் இன்றைய ஐஸூவை பார்த்து பிரம்மித்து தான் போனான். அவள் இவர்களிடம் பேசிட பயந்து போவாள் என வந்து நிற்க, அவளோ இப்படி பேசி அவர்களை எதிர்க்க செய்ய, இவனோ சத்தமில்லாமல் திரும்பினான். வகுப்பில் லேகா பூர்வீ வந்து நிற்க லேகா வந்து ”ஹாய் ஐஸூ என்ன டி நேற்று வரலை” என்றாள்.

    பூர்வீ எங்கே?” என்ற கேள்வியில் லேகா அவள் இன்னும் வரலை” என சொல்ல ஐஸூவிற்கு உள்ளம் கொதித்தது.

    பூர்வீ வகுப்பு தொடங்க முதல் பீரியட் முடிய வந்து நின்றாள்.

    ஐஸ்வர்யா பார்வை தன்னை துளைக்க அடுத்த வகுப்பும் முடிய கேண்டீன் நேரம் வர ஐஸ்வர்யா அருகாமை வந்த பூர்வீ அழ துவங்கினாள்.

    ”ஐஸூ…. என்னையும் இவர்களோட தப்பா நினைக்காதே… என் போனை திலீப் என்னிடம் இருந்து திருடிட்டு போயிட்டான். அதனை போன் பண்ணி கேட்கும் பொழுது நாளைக்கு வந்து வாங்கிக்கோ தான் சொன்னான். சரி அவனிடம் தானே இருக்குனு இருந்துவிட்டேன். எனக்கு அவனுங்க இப்படி பிளான் போட்டு இருப்பானுங்கனு நினைக்கலை…. லேகா தான் திலீப் கூட நேற்று உன்னை பற்றி பேசிட்டு இருக்கும் பொழுது கேட்டேன். என்னால அதுக்கு பிறகு உன்னை பார்க்க நினைச்சேன் முடியலை… இவங்க முகம் தெரிந்ததால் என்னால தாங்கிக்க முடியலை… திலீபை நான் விரும்பினேன் அதனால கூட இருக்கலாம்.. ஆனா இன்னமும் விரும்ப நான் முட்டாள் இல்லை….” என அழ லேகா இங்கு இல்லை என்பதை தாமதமாக உணர்ந்தாள் ஐஸ்வ்ர்யா.

    தவறு செய்தவர்கள் ஓடி ஒளிவார்கள் என்பதை அறிந்து கொண்டு பூர்வீயை ஐஸூ தேற்றினாள்.

    ஆறுதலாக ஒன்றும் பேசாவிட்டாலும் அவளின் தோளில் தொடுகையே பூர்வீக்கு நிம்மதியளித்தது.

    இரு தினம் கழிய மீண்டும் பிரச்சனை ஆரம்பமாகியது. தணிகாசலம் தொழில் வட்டாரத்தில் வரன் தேட, சொந்ததில் இருக்கும் பொழுது வெளியே தேடுவது பெண்ணின் குணத்தில் குறை தேடும் உலகமகா கேள்வி கேட்க சாதாரணமாக கேட்கும் கேள்வி கூட தணிகாசலத்திற்கு வேதனையை கூட்டியது.

    கல்லூரி வேண்டாம் என்று மறுக்க அதற்கு ஐஸூவோ ”தப்பு செய்த அவர்களே வந்து நிற்கும் பொழுது ஒரு தப்பும் செய்யாமல் நான் ஏன் கல்லூரி செல்ல கூடாது வெளியே போக கூடாது” என்ற கைதி நிலையில் வாதிட்டாள். தணிகாசலமோ ”ஊரே உன்னை ஒழுக்கம் கெட்டவள் என்று சொல்ல, நீயே இப்படி இருப்பியா எதுக்கும் வீட்டுக்குள் இருக்க என்னவாம் உன் அம்மா எல்லாம் அந்த காலத்தில் அப்படி தானே இருந்தாங்க” என வெடிக்க

    ”அப்பா நான் தப்பு பண்ணாமலே எதுக்கு தண்டனை? எதுக்கு இப்படி அவசரமா கல்யாணம் பண்ண வரன் பார்க்கறிங்க?” என்றாள்.

    ”உன்னை ஒருத்தன் கையில் பிடித்து கொடுத்தா, நீ எவனோடவும் பிறந்த நாள் அது இது சுற்ற மாட்ட” என சொல்ல தந்தை தன்னை புரிந்து கொண்டார் என்ற எண்ணம் மீண்டும் தவிடு பொடியாக அமைதியாக அமர்ந்தாள்.

    நான் நல்லவள் நான் நல்லவள் என்று எத்தனை முறை சொல்ல வேண்டும்? அப்படி சொல்லி கிடைக்கும் எனது புனிதம் தான் மற்றவர்களுக்கு தெரிய வேண்டுமா? அதுக்கு நான் கெட்டவ என்று அப்படியே நினைச்சுக்கிட்டு ஏதோ வரனுக்கு நான் கழுத்தை நீட்டனும் அதானே இவர்களுக்கு வேணும்? என்றே மனதிலே பேசியே முடித்து இருந்தவள் முடிவாக

    ”கல்யாணம் செய்யுங்க கருமாதி செய்யுங்க” என அறையில் முடங்கி கொண்டாள்.

    வேண்டாத வெறுப்பாக அடுத்த நாள் பெண் பார்த்து விட்டு சென்றனர். வெளியூர் மாப்பிள்ளை ஒருவன்… அடுத்த நாள் அதுவும் தவிடு பொடியாக போனது.

    யாரோ ஒரு புண்ணியவான் ரித்தீஷ் இது நாள் வரை இங்கே இருந்த கதையும், தற்பொழுது வரன் தேட அவன் இங்கு இருக்கும் பொழுது அவனுக்கு நெருங்கிய சொந்தம் இருப்பின் எதற்கு வெளியே மாப்பிள்ளை தேடல் என கேட்க அதற்கு தனிக்காசலம் உறவுகளுக்குள் திருமணம் வேண்டாம் என்பதை சொல்ல அதற்கு அவரோ ‘இல்லை உங்க பெண்ணை பற்றி விசாரிச்சதில் கூட படிக்கின்ற பையனோட..’ என்ற பேச்சை கேட்க முடியாமல் தணிகாசலம்

    ”உங்களுக்கு என் மகளை பிடிக்கலை என்றால் விடுங்க அதுக்கு எதுக்கு இப்படி பேசறிங்க” என போனை தூண்டித்தார்.

    சுற்றி சுற்றி வெளியே தேட அதில் தணிகாசலமே வெறுப்பை கொண்டார்.

    ரித்தீஷ் அன்று எதச்சையமாக அக்கா வீட்டுக்கு வர ”உன் தம்பி வர்றான் நீயே கேளு…” என தணிகாசலம் எழுந்து அறைக்குள் புகுந்து கொண்டார்.

    ஒரு பக்கம் ஐஸ்வர்யா மறுபக்கம் தணிகாசலம் என இரு அறையில் இருவர் இருக்க வைதேகி தம்பியை அழைத்து உட்கார சொல்லி அவனை அமரவைத்தார்.

    ”என்ன அக்கா? ஏதோ ஃபிரிஜ் தண்ணீர் லீக் ஆகுது கரெண்ட் அடிக்கு சொன்ன பார்த்தா அப்படி தெரிலையே….” என்றவன் அதனை ஆராய்ந்தான்.

    ”உன்கிட்ட பேசணும் தான் வர சொன்னேன்” என வைதேகி மொழிந்தார்.

    ”பேசறத்துக்கா? பேச என்ன இருக்கு?” என்றார்.

    ”இருக்கு ஐஸூ பத்தி என்ன நினைக்கற..?” என்று கேட்கவும்,

    ”வளர்ந்த குழந்தைக்கா அவள்… ஆனா சமீப காலமாக அவள் நல்ல முடிவு எடுக்கறா? அந்த பசங்க கூட எல்லாம் பழக்கறது இல்லை… அதே போல அவனுங்க வந்து மறுபடியும் நல்லவங்க போல பேச முயற்சி பண்ணினாங்க இவளுக்கு அது வேஷம் என்று எல்லாம் புரிந்துடுச்சு… அவளுக்கு பக்குவம் வருது அக்கா” என்று சொன்னான்.

    தணிகாசலம் மகளின் இந்த நடவடிக்கை அறியாமல் தான் பேசியது தவறே என தவித்தார். ஏனென்றால் கொஞ்ச நேரம் முன் மறுபடியும் அந்த பசங்க கூட பேசி பழக்குறியே?’ என கத்த செய்தார்.

    ”சரி அப்போ வளரந்த குமரி என்று சொல்ற?” என வைதேகி கேட்டு நின்றார்.

    ”கிட்டதட்ட… எதுக்கு அக்கா கேட்கற”

    ”அவளை கல்யாணம் செய்ய உனக்கு இஷ்டமா?” என்றதும் கேட்டுஅதிர்ந்து போனான்.

    ”என்ன அக்கா நீ… முதலில் இப்படி பேசறதை நிறுத்து” என்றான்.

    ”ஏன் ஏன் பொண்ணு ஒழுக்கத்தில் உனக்கும் சந்தேகமா அவள் தான் திரும்ப வந்தா சொன்ன”

    ”ஐயோ அக்கா ஐஸூவுக்கு எவ்ளோ நல்ல வரன் மாமா தேடிட்டு இருக்கார் நீ என்ன என்னை போயி… நான் ஆட்டோக்காரன் அக்கா… எனக்கும் அவளுக்கும் எப்படி?” என பதறினான்.

    கொஞ்ச நேரம் முன் இதுவும் ஐஸ்வர்யா சொல்லிய அதே வார்த்தை தான். தணிகாசலம் எங்கும் வெளியே வரன் தேட தேட எல்லோரும் ஒன்று போலவே ரித்தீஷ் பற்றியும் கேட்க அவரோ மகள் இப்படி சமூகத்தில் பெயர் வாங்கிய பின் ரித்திஷை கட்டி கொடுக்க யோசித்தார். முன்பு அவருக்கே பிடிக்காத இந்த யோசனை தற்பொழுது வேறு வழியில்லை என்றெண்ணி அவர் சொல்ல அதற்கு தான் ‘அவன் ஆட்டோக்காரன் அவனை எல்லாம் எனக்கு கட்டிக்க முடியாது’ என ஐஸூ சொல்ல நேர்ந்தது.

    ”ஏன் டா நீயே ஆட்டோக்காரன் என்று ஒதுங்கற…. உனக்கு அவ அக்கா பொண்ணு அவளை கட்டிக்க உனக்கு எல்லா உரிமையும் இருக்கு தானே அப்பறம் என்ன நீயே மாமாவிடம் கட்டிக்க கேட்க கூட செய்யலாம்” என்றார் வைதேகி. தம்பி தன் மகளுக்கு மணவாளன் ஆக விரும்பினார்.

    ”நீ புரியாம பேசற அக்கா.. நான் ஐஸூக்கு தகுதியான ஆளே இல்லை… அவளுக்கு மாமா நல்ல வரனா கொண்டு வருவார்… நீ இப்படி என்னை அவளோட முடிச்சு போட்டு கேட்கறதே தப்பு. மாமா காதில் விழுந்தா உனக்கு தான் திட்டு விழும்… நானே ஆட்டோ ஒட்டுறவன்… எனக்குனு என்ன தகுதி இருக்கு? முதலில் இப்படி பேசறதை விடு… நீ இப்படி கூப்பிட்டு கேட்க செய்வனு இருந்தா இங்க வந்திருக்கேவே மாட்டேன்” என திரும்ப இவன் பேசிய வார்த்தை எல்லாம் ஒரு நேரத்தில் தணிகாசலமே எண்ணியது தான். இதோ ஐஸூ கூட கொஞ்ச நேரம் இதை தான் தொண்டை வத்த சொன்னாள்.

    இதில் என்ன ஆச்சரியம் என்றால் இதுவரை தணிகாசலம் ரித்தீஸ்வரனை மகளின் துணைவன் என்ற கண்ணோட்டதில் பார்த்ததும் இல்லை பேசியதும் இல்லை இன்று தான் அந்த முடிவு எடுத்து அவளிடம் அவனை மணக்க பேச்சு எடுத்தார். அதற்கு ஐசுவரியா மறுக்க அவர் கோவம் கொள்ள மீண்டும் மகளின் பேச்சில் கடுப்பாகி வைதேகி அழைத்து ரித்திஷை அழைத்து அவனின் மனதில் என்ன உள்ளது என்றறிய எண்ணினார்.

    அவன் மட்டும் ஐஸ்வர்யாவின் ஒழுக்கம் பற்றி பேசி, அவளை மணக்க வேண்டாம் என்றால், தானே கொல்ல போவதாக உறுமி தான் அறைக்குள் சென்றார்.

    அவனோ ஐஸ்வர்யா பற்றி அப்படி பேசுபவனா? அவளின் தகுதி இன்னும் அதே நிலையில் இருக்கு என் தகுதி அப்படியே இருக்கு என மறுத்தான்.

    ”என் மகள் ஒழுக்கம் கெட்டவள் என்று மறுக்கறியா ஈஸ்வர்?” என்ற தணிகாசலம் குரலில்

    ‘அப்படி எல்லாம் இல்லை மாமா அவள் குழந்தை…” என இதுவரை தெளிவான குரலில் சொன்னவன் இப்பொழுது மெல்ல சொன்னான்.

    ”எனக்கு ஐஸ்வர்யாவ உனக்கு கட்டி கொடுக்க சம்மதம்.. நீயும் மற்றவங்க மாதிரி மறுக்க செய்வதா இருந்தா சொல்லு இருக்கற விஷத்தை குடிச்சு செத்து போறோம்” என்று சொல்ல மாமா இதுவரை மிடுக்கோடு பேசி பார்த்த ரித்தீஷ் அமைதியானான்.

    ”உங்க இஷ்டம் மாமா..” என சொல்ல வேகமாக ஐஸ்வர்யா கோபத்தோடு வெளியே வந்து நின்றாள்.

    -தொடரும்.

  • பிரியமானவரே என் தேவதூதனே-9

    அத்தியாயம்-9

     

    “சிறிய விசுவாசமாயினும் மலைகளை அசைக்கும்.” -மத்தேயு

     

    “கர்த்தருடைய வார்த்தை என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும்.” – 1 பேதுரு

     

    “கர்த்தர் உன்னை ஆசீர்வதித்து காக்கக்கடவர்.” – எண்ணாகமம்

     

    அடுத்த நாள் காலை சாரா

    ஜன்னல் வழியாக வந்த மெல்லிய வெளிச்சம் அறையை மெதுவாக ஒளிரச் செய்தது. அதில் சாரா விழித்துக் கொண்டவள், முதலில் வழக்கம்போல் அருகில் கையை நீட்டினாள்.

     

    இந்த முறை அவள் கை வெறுமையைத் தொடவில்லை.

    சார்லஸ் அவளருகே இருந்தான்.

    சிறிது நிமிடம் அவள் அசையாமல் அவனை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

     

    தான் உறங்கியப்பின் இரவு எப்போது வந்தான்… எப்படி படுத்தான்… அவளுக்கே தெரியவில்லை.

     

    சார்லஸ் முகத்தில் லேசான சோர்வு.

    அவன் கண்கள் மூடியிருந்தாலும், நிம்மதியான தூக்கம் இல்லை என்பது தெரிந்தது.

     

    இவள் காணவும், உடலை முறுக்கி திரும்பி படுக்க முனைந்தவன் அவளது பார்வையால் அவளை காண, சாராவோ “டாக்டர் சாரே… எப்ப வந்திங்கள்?” என்று மெதுவாக கேட்டாள்.

     

    சார்லஸ் கண்களை மெதுவாகத் திறந்து, “லேட்டா தான் வந்தேன்… நீ தூங்கிட்டே இருந்த. எழுப்பலை” என்றான்.

    “என்ன ஆச்சு… அவசரம்னு போனிங்கலே…” என்றவள் குரலில் அக்கறை.

     

    சார்லஸ் ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சு விட்டான். “ஒரு காலேஜ் பையன் சாரா. பெயர் ஜோசப், கொஞ்ச நாள் முன்னே பார்த்த பேஷண்ட்.

    அவனுக்கு ஆங்கர் இஸ்ஸூ. அக்ரிசைவ் பிஹேவியர். நேத்து ரொம்ப மோசமா ஆகிடுச்சாம்.

    வீட்டுல எல்லாரையும் அடிச்சுட்டு, ரூம்ல பூட்டிக்கிட்டிருந்தான்” என்று சார்லஸ் பேசும்போது, குரலில் இருந்த சோர்வு அப்பட்டமாய் தெரிந்தது.

    “அவனோட அப்பா ரொம்ப பேனிக் ஆகி கால் பண்ணினார்.

    நான் போயிட்டு பேசினேன்.

    அவனை காம் பண்ணி, செடக்ஷன் கொடுத்து தூங்க வச்சேன்

    இப்போ ஸ்டபிள் தான்… ஆனா இன்னும் ட்ரீட்மென்ட் தேவை”

    அவன் பேச்சு மெதுவாக குறைந்தது.

     

    அவன் தலையை மெத்தையில் சாய்த்தான்.

    “மனசு உடம்பை விட கஷ்டமா இருக்கும்னு பீல் ஆகுது.” என்றவன் அசதியில் உறங்கத்தை தொடர்ந்தான்.

    அந்த ஒரு வரி சாரா உள்ளுக்குள் ஏதோ ஒன்றைத் தட்டி எழுப்பியது.

    அவள் அமைதியாக அவனை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

    ‘மனசு’அந்த வார்த்தை அவளுக்குள் ஒலித்தது.

    அவளுக்கும் ஒரு மனசு இருக்குதே…

    அதுல எவ்வளவு சொல்லாத விஷயங்கள் இருக்கின்றது.

     

    ஒரு நொடி அவள் உதடுகள் திறந்தது. ஏதாவது சொல்லலாமென வேகம் எழுந்தது.

    ஆனால் சார்லஸ் முகத்தில் இருந்த அந்த சோர்வை பார்த்ததும், அவள் வார்த்தை திரும்பிப் போனது.

     

    ‘இப்ப சொன்னா.. என்னாகும்?’ என்று சாரா மனசே அவளை கேள்வி கேட்டது. ‘சார்லஸ் என்ன நினைப்பான்?

    சார்லஸ் ஆல்ரெடி நிறைய பேஷண்ட் நிறைய பிரச்சனை என்று நடைமுறையிதல் பார்த்துட்டு இருக்கார். அதனால மனசும் உடலும் சோர்வாகுது.

    இதுல நான் வேற புதுசா என் பிரச்சனையை சேர்த்தா?’ என்றவள் பார்வை மெதுவாக கீழே சரிந்தது.

     

    ‘சார்லஸ் டாக்டர்… நோயாளி பிரச்சனைய நிறைய கேட்கறான், அனலைஸ் பண்ணறான், சால்வ பண்ணறான். நான் கிரேஸை பத்தி சொன்னா, அதையும் ஒரு கேஸ் மாதிரி தான் பார்ப்பாரா? என்னையும் அப்படியே ட்ரீட் பண்ணிட்டா?’ என்ற

    அந்த எண்ணம் எழவும் அவள் மனம் சற்றே வலித்தது. இத்தனை குழப்பத்தில் சார்லஸ் அவளை ஹாலிலிருந்து அறைக்கு தூக்கிக் கொண்டு வந்ததை நினைவில் கூட தோன்றாமல் நின்றாள்.

     

    அத்துடன் இரவு முழுக்க ஓடி வந்து… ஒரு உயிரை சமாதானப்படுத்தி வைத்து, இப்போ இங்கே வந்து சாய்ந்து கிடக்கின்றான்.

     

    ‘இவருக்கு இப்ப ரெஸ்ட் தான் வேணும். அம்மை சொன்ன மாதிரி நான் இவரிடம் ஏதாவது விளிச்சு பிரச்சனையை தோண்டி துருவ கூடாது.’ என்று நினைத்து அவள் மெதுவாக எழுந்தாள்.

    சார்லஸை தொல்லை செய்யாமல், அவன் மேல் இருந்த போர்வையை சரி செய்தாள்.

    தன்னையும் ஒரு பேஷண்ட் கேஸ் என்று எண்ணிவிட்டால் தன்னிடம் அன்பு செலுத்துவது குறைந்திடுமா? அந்த கேள்விக்கு சாராவிடம் பதில் இல்லை.

    ஒரு விஷயம் மட்டும் அவள் மனதில் தெளிவாக இருந்தது.

     

    தானாக எந்தவிதமான முட்டாள்தனத்தையும் செய்துவிடக்கூடாதென.

     

    மனதை மாற்ற அவளுக்கு சாயா தேவைப்படவும், பல்லை விலக்கி கிச்சனை உருட்ட சென்றாள்.

     

    நிர்மலா சத்தம் கேட்டு வந்து சேர, “சார்லஸ் எப்ப வந்தான் சாரா?” என்று கேட்க, “நான் உறங்கில்லோ. சேட்டன் லேட் நைட் வந்ததாயி சம்சாரிச்சு.” என்றவள் கூடுதலாக ஏதோ கல்லூரி படிக்கும் பையன் ஆங்கர் இஸ்ஸூ என்று பெற்றவர்களையும் வீட்டையுமே இரண்டாக்க, அவனை கட்டுப்படுத்தி வந்து சேர்ந்ததாக எடுத்துக்கூறினாள்.

     

    “ம்ம்ம் இவனுக்கு இதே வேலை. பைத்தியத்துக்கும், மூளை குழம்பியவங்களுக்கும் ட்ரீட்மென்ட் ட்ரீட்மென்ட்னு ஓடியே இவன் காலம் போகுது.

     

    டாக்டர் படிக்கணும்னு சொன்னான். நானும் சரின்னு சொன்னேன். இவன் இந்த பிரிவுல படிக்க போய் இப்படியான பேஷண்டை பார்த்துட்டு இருக்கான். இதெல்லாம் தேவையா?” என்று சலித்தார்.

     

    ஒரே நொடியில் மனோதத்துவ டாக்டர் என்றாலே பைத்தியத்திற்கு வைத்தியம் பார்ப்பதாக முடிவு கட்டிவிட்டதில் சாரா கூடுதலாக உடைந்துவிட்டாள்.

     

    டீ கொதிக்க, சாராவை தட்டி சுட்டி காட்டவும், “சோரி” என்றாள்.

     

    “ம்ம்ம். காலகாலத்துக்கு கல்யாணம் ஆனதும் ஹனிமூன் போனா நீயேன் சிந்தனையை எங்கங்கே யோசித்துட்டு டீயை கொதித்து சிந்தவிட போற. எல்லாம் இவனை சொல்லணும்.

     

    காதலிச்சான் பாரு… குழந்தையை வச்சிட்டு இருந்தவளை.” என்று துகிராவை தேவையற்று திட்டினார்.

     

    சாராவுக்கு துகிரா சேச்சி இங்கு தேவையற்று வார்த்தையில் விழவும், சாயாவை அறைக்கு எடுத்து செல்வதாக அவ்விடம் விட்டு நகர்ந்தாள்.

     

    காலை நேரம் இன்னும் முழுவதும் விழித்திருக்கவில்லை. சாரா அவளுக்கான சாயாவை, அறையின் திரைச்சீலை வழியாக சூரிய ஒளி மெதுவாக உள்நுழைவதை கண்டு, மிடறு மிடறாய் பருகினாள்.

     

    சார்லஸ் பாதி உறக்கத்தில் திரும்பிக் கொண்டிருந்தான்.

    அந்த நேரம் பால், ஏலக்காய் கலந்த டீயில் இஞ்சி நறுமணம் என்று அனைத்தும் கலந்த அந்த சூடான டீயின் வாசனை அறையை நிரப்பியது.

     

    அவன் புருவம் சுருக்கினான்.

    மூக்கால் வாசம் இழுத்தான்.

     

    “ம்ம்ம்…” என்று மெதுவாக கண்களைத் திறந்தான். அவனது பார்வை நேராக ஜன்னல் கதவு அருகே நின்றிருந்த சாராவை தொட்டது. கையில் டீ கப். அவனுக்கான டீயும் பெட்டிற்கு அருகேயிருந்த மேஜையில் இருக்க களைப்புக்கு எடுத்தான்.

     

    சாராவின் முகம் பேரமைதியில் கிடந்தது. சார்லஸ் எழுந்து டீக்கப்பை எடுத்து பருகியதை கூட அவள் கவனிக்காமல் இருந்ததை கவனித்தான்.

     

    “சாரா” என்றதும் திரும்பினாள்.

     

    அவன் டீயை பருகியது அதுவும் பல் விலக்காமல் பருகியது கூட சாரா சிந்தித்து கேள்வி எழுப்பவில்லை.

     

    “டீ ஏ ஓன். சோர்வை எல்லாம் உறிந்து எடுத்தும் போலயே” என்றான். சாராவிடம் அதே அமைதி. சார்லஸ் அவளை கூர்ந்து  பார்த்தான். சாரா அவளாக பேசவே இல்லை. ஏதேனும் பேசினால் முகத்தில் காட்டும், சிறு சிரிப்பும்  இல்லை. சாரா கண்கள் கூட நேராக அவனை பார்க்கவில்லை.

    ஜன்னல் புறமே வெறித்திருந்தது.

     

    சார்லஸ் புருவம் சுருங்கியது.

    “என்னாச்சு?” என்றான்.

    சாரா உடனே தலையசைத்து

    “ஒன்னுமில்லா…” என்றாள்‌

    “ஒன்னுமில்லனா இப்படி அமைதியா இருப்பியா? நான் பிரஷ் கூட பண்ணலை. டீ குடிச்சேன். நீ நோட் பண்ணலை. கேள்வி கேட்கலை” என்று சற்று சிரிப்போடு கேட்டாலும், கவனிப்பு இருந்தது.

     

    சாரா சற்றே தடுமாறினாள்.

    “அல்லா… அப்படி ஒன்றும் இல்லா”

    சார்லஸ் கப்பை கீழே வைத்தான்.

     

    “சாரா…” என்றவன் குரல் கொஞ்சம் மென்மையுடன் விளித்தான்.

    “நீ… ஹனிமூன் விஷயத்தால தானா இப்படி இருக்கே?”

    அந்த ஒரு கேள்வி…

    சாரா முகம் ஒரு நொடி மாறியது.

     

    “எந்தா?”

    “அது… நேத்து அம்மா பேசினாங்கலே… மேத்யூ மெர்ஸி குலுமனாலி போறாங்க. நாமலும் வெளிய போகலாம்… ஹனிமூன்… அதுயிதுனு..” என்று கூறியதில் சார்லஸ் சற்றே பின்னங்கழுத்தை தடவினான்.

    “நான் இப்ப ஹனிமூன் வேண்டாம்னு சொன்னதுக்காக… உனக்கு ஹர்ட் ஆயிடுச்சா?” என்றான்.

     

    அவளது கண்களில் இருந்தது

    குழப்பமா? இல்லை சின்ன ஏமாற்றமா? டாக்டர் அவனுக்கே புரியவில்லை. சாரா மனம் திறந்து பேசவில்லையே. இது தான் காரணம் என்று சார்லஸாக வேறு காரணங்களை அல்லவா நினைத்துக் கொண்டுள்ளான்.

     

    “அய்யோ… அதெல்லாம் அல்லா…”

    அவள் மெதுவாக சிரிக்க முயன்றாள்.

    “எனிக்கு அப்படி ஒன்றும் தோன்னில்லா…” என்று கூறியவளை சார்லஸ் இன்னும் நம்பவில்லை.

    “சூரா?” என்றான்

     

    “ம்ம்ம்…” என அவள் தலையசைத்தாள்.

     

    “நிங்கள் பிஸி ஆயிருந்தாலே…

    அது ஓகே அல்லோ… பின்னே போயிட்டு வராம்” அவள் சொன்ன வார்த்தைகள் நேற்று போல இதத்தை தருவித்தது.

    ஏனோ நேற்று அரவணைத்து மகிழ்ந்தவனால் இன்று சாராவை கூர்ந்து பார்த்திடும் போது அதில் ஏதோ ஒட்டாத தன்மை இருந்ததை சார்லஸ் கவனித்தான்.

     

    “அப்படின்னா… ஏன் இப்படி அமைதியா இருக்க. நீ மறுபடியும் ஒரு மாதிரி இருக்க” என்றதும் சாரா உடனே பதில் சொல்லவில்லை.

     

    சார்லஸின் கண்ணை நேரிடையாக பார்ப்பதை தவிர்த்தாள்.

    “ஒன்னுமில்லா… லேசா டயர்ட்” என்று அவள் சொல்லும்போது கூட, குரல் நேராக வரவில்லை.

     

    சார்லஸ் உள்ளுக்குள் சிரித்தான்.

    ‘இவளுக்கு ஹனிமூன் போகாதது வருத்தம் தருது. வாயை திறந்து சொல்ல மாட்டாளே தவிர… இவளுக்கு என் மேல இஷ்டம். அப்படியிருக்க வருத்தம் வர்றது இயல்பு தான்” என்று

    டீயை முழுதாக குடித்து முடித்து வைத்தவன், “சாரா ஒன்னுமில்லை ஒன்னுமில்லைனு நீ சொல்லைனா நான் ஹனிமூன் போகாதது தான் வருத்தம்னு முடிவு பண்ணிட்டேன்.” என்றான்.

     

    சார்லஸின் விளையாட்டுத்தனமான பேச்சால்,

    சாரா கண்கள் லேசா பெரிதானது.

    “அய்யடா” என அவள் மெதுவாக சிரித்தாள்.

    “டாக்டர் சாரு… நிங்கள் ஓவரா என்னி அனலைஸ் செய்யுதே, பட்சே தப்பாய் கெஸ் செய்து” என்றாள்.

    “அது தான் என் புரபஷன் மா. தப்பா இருக்காது. நிச்சயமா ஹனிமூன் போவாதது உனக்கு கஷ்டமா இருக்கு. நம்ம கூடவே மேரேஜ் ஆனா உன் அண்ணா என் தங்கை எல்லாம் ஹாப்பியா குலுமனாலி போறாங்க. நான் உன்னை எங்கயும் கூட்டிட்டு போகலைனு நீ பீல் ஆகற” என்றதும் மறுப்பாய் தலையசைத்தாள்.

     

    “நீ பீல் ஆகுறா. சம்திங் அது உன்  முகத்துல அப்பட்டமா தெரியுது சாரா” என்றதும் சாரா சற்றே அமைதியானாள்.

     

    ஆம் முகம் வருத்தத்தை காட்டுகின்றதே… அந்த வருந்தம் வேறு என்று கூற தான் சாராவுக்கு தொண்டைக்குள் பாறாங்கல் ஏற்றிய உணர்வு.

     

    சாராவுக்கு சார்லஸ் தனது வருத்தத்தை வேறு விதமான ஹனிமூன் செல்லாததற்கு என்று எண்ணியதால்.. அவள் மெதுவாக, ஒரு நொடி நின்று “எனிக்கு…” என்று ஆரம்பித்தவள் தயங்கி தயங்கி வார்த்தையை நிறுத்தினாள்.

    “எனிக்கு.. அப்படி ஹனிமும் எக்ஸ்பெக்டேஷன்  இல்லா…”

    சார்லஸ் அவளை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

     

    “பட்சே… சில சமயம்…

    என்னோட மனசு… நிங்களிடம் நிறைய பறையணும்னு இருக்கு.” என்றாள். சார்லஸ் புருவம் சுருங்கியது.

    “அப்போ சொல்லலாமே… என்ன பேசணும்” என்றதும் சாரா உடனே தலை குனிந்தாள்.

     

    “அதெல்லாம்… இன்னிக்கு இவ்விட சொல்லணும்னு தோணில்லா… நிங்கள் ஒரு நாளைக்கு எத்தனை பேஷண்டை கண்டு?” என்று சிரித்து மழுப்பி, “நிங்கள் ரெஸ்ட் எடுத்துகக்கல்லே நேத்து ரொம்ப டையர்ட் அல்லோ…” என்று தன்னையும் ஒரு பேஷண்டாக தான் முன் வைத்து கூற, அவன் பேச்சு சுவாரசியத்தில்

    சார்லஸ் அவளை கவனிக்க தவறிப் பார்த்தான்.

     

    சாரா பேச்சை திசைத்திருப்புவதை  கண்டறிந்ததாக நினைத்தவன், உள்ளுக்குள் ‘ஹ்ம்ம்…

    டெபனட்லி ஹனிமூன் போகாதது வருத்தம் தான். ஒரு பொண்ணா ஆமானு சொல்வா? பட் உடனே போகலாம்னு சொன்னா அது அம்மா சொன்னதற்காகவும், மெர்ஸி மேத்யூ போறாங்க என்று நானும் அழைச்சிட்டு போவதா குழப்பிப்பா. சோ… அடுத்து இரண்டு வாரத்துல ஏதாவது பேச்சு வாக்குல பிடிச்ச பிளேஸ் எதுனு கேட்டு, சர்பிரைஸா அங்க கூட்டிட்டு போகணும். பார்க்கலாம்’ என்று முடிவு செய்தான்.

     

    சாரா சார்லஸ் பேச்சு முடிய, அவள் திரும்பி நடக்க ஆரம்பித்ததும், அவள் முகத்தில் இருந்த அந்த சின்ன சிரிப்பும் மறைந்தது.

    ‘நான் சொன்னாலும்…

    டாக்டர் சாரே புரிஞ்சிப்பாரா?’ என்று அவள் மனம் அவளையே கேள்வி கேட்டது.

     

    முதலில் மனோதத்துவ டாக்டரிடம் வரும் பேஷண்ட் எல்லாம் நிர்மலா அத்தையை பைத்தியம் என்ற ரேஞ்சிற்கு அல்லவா பேசினார். சார்லஸ் அவரது பேஷண்டை என்ன விதமாக அணுகின்றார் என்று ஆராய்ந்தே பின்னர் பேச முடிவெடுத்தாள்.

     

    தனது வாழ்வு துவங்கும் முன், அவளது பேச்சால் மூடுவிழா

    அடைவதை சாரா விரும்பவில்லை‌. அவளுக்கு இந்த சார்லஸை அந்தளவு பிடித்திருந்தது. அவனோடு பேசுவது அவன் முகத்தை பார்ப்பதை கூட கர்த்தர் அணுகிரகம் என்று நம்புகின்றாள்.

     

    -தொடரும்.

     

  • பிரியமானவரே என் தேவதூதனே-8

    அத்தியாயம்-8

     

    “அன்பினால் ஒருவருக்கொருவர் சேவை செய்யுங்கள்.”-கலாத்தியர்

     

    “கர்த்தருடைய நாமம் பலத்த துருகம்.” – நீதிமொழிகள்

     

    சார்லஸ் சாரா மணமுடித்து ஒரு வாரம் இருந்த நிலையில் பொன் மாலை நேரம் புலர்ந்தது.

     

    வீட்டின் முன் நீண்ட நிழல்கள் படர ஆரம்பித்திருந்தது. கேரளாவின் அந்த ஈரமான காற்று, சூரியன் மறையும் நேரத்தில் ஒரு விதமான அமைதியை கொண்டு வந்தது.

    சாரா சிற்றுண்டி செய்வதற்கு சமையலறையில் நிர்மலாவுக்கு உதவிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் கைகள் வேலையில் ஈடுபடுத்தினாலும், மனம் ஏதோ வேறு எண்ணத்தில் இருந்தது.

     

    அந்த நேரத்தில் ஹாலில் இருந்த நிர்மலாவின் போன் கர்த்தரின் பாடலை இசைத்து ஒலித்தது.

     

    எந்நாளுமே துதிப்பாய்… என் ஆத்துமாவே நீ

    எந்நாளுமே துதிப்பாய்…

    இந்நாள் வரையிலே உன்னதனார் செய்த

    எண்ணில்லா நன்மைகள் யாவும் மறவாது

     

    பாவங்கள் எத்தனையோ நினையாதிருந்தார்; உன்

    பாவங்கள் எத்தனையோ

    பாழான நோயை அகற்றிக் குணமாக்கிப்

    பாரினில் வைத்த மாதயவை நினைத்து

     

    எத்தனையோ கிருபை – உன் உயிர்க்குச் செய்தாரே

    எத்தனையோ கிருபை

    நித்தமுனை முடி சூட்டினதுமன்றி நித்தியமான ஜீவனை மீட்டதால்

     

    பூமிக்கும் வானத்துக்கும் – உள்ள தூரம் போலவே

    பூமிக்கும் வானத்துக்கும்

    சாமி பயமுள்ளவர் மேல் அவர் அருள்

    சாலவும் தங்குமே சத்தியமேயிது’ என்ற நேரம் அதனை உயிர்பித்து “ஆங்… சொல்லு மெர்ஸி” என்றார்.

     

    அந்த பக்கம் இருந்து மெர்ஸியின் குரல் சந்தோஷத்தோடு ஒலித்தது.

    “அம்மா நல்லாயிருக்கிங்களா? அப்பா அண்ணா, சாரா நல்லாயிருக்காளா?” என்று குதுகலமாக குரல் தந்தாள்

     

    “எல்லாரும் சௌக்கியம் மெர்ஸி. குரல் ரொம்ப துள்ளலா,  சந்தோஷமா  இருக்கே. என்ன விசேஷம்?” என்றார்.

     

    “அம்மா… இங்க மேத்யூ ஆபிஸில் குலுமனாலிக்கு இரண்டு பிளைட் டிக்கெட் தந்திருக்காங்க.

    நாங்க நாளைக்கு குலுமனாலிக்கு ஹனிமூன் போறோம். மேத்யூ எல்லாம் ஆல்ரெடி பிளான் பண்ணிட்டாரு.

    அங்க ஒரு ரிசார்ட் கூட புக் பண்ணிருக்காரு. சோ… நாங்க அங்க போக டிரஸெல்லாம் எடுத்து வைக்கறேன். அதை சொல்ல தான் கால் பண்ணறேன்.” என்று அந்த வார்த்தைகளில் இருந்த உற்சாகம் நிர்மலாவுக்கு புரிந்தது.

     

    திருமணமாகி ஹனிமூன் செல்லவில்லையா என்று நிர்மலாவே கேட்க நினைத்தார். இன்று மகள் சொல்லவும், சந்தோஷம் கொண்டார்.

     

    “அட… நல்லா இருக்கு. போங்க மா… ஹனிமூன் போயிட்டு வாங்க. கர்த்தர் உங்களை ஆசீர்வதிப்பார்.” என்றார்.

     

    “அம்மா…” என்று சற்று தயங்கி,

    “சார்லஸும் சாராவையும் எங்கயாவது ஹனிமூன் போக சொன்னிங்களா அம்மா. அவங்களும் கொஞ்சம் வெளிய போயிட்டு வரலாம். அண்ணாவிடம் கேட்டு பாருங்களேன்” என்றாள்.

    நிர்மலா கண்கள் சிந்தனையும் சற்று மாறின.

     

    “அதான் நானும் யோசிச்சுட்டே இருந்தேன். உங்கண்ணா இங்க அவளோட நல்லா தான் பேசறான். அவளுமே சார்லஸை நேசிக்கறா. சொல்லி பார்க்கணும். உங்கண்ணா மனசுல இன்னும் என்ன இருக்கோ?” என்றார் மெதுவாக.

     

    “அண்ணா மனசுல யாருமில்லைம்மா. நீயா ஏதாவது முடிந்துப்போன விஷயத்தை பேசாதிங்க.

    சாராவோட போகறதுக்கு நீங்க கொஞ்சம் புஷ் பண்ணுங்க. அது போதும்.” என்றாள்.

     

    சரி சரி என்று பேச்சை முடித்துவிட்டு, போனை வைத்தார்.

     

    சில நிமிடங்களில்,

    “சார்லஸ்” என்று அழைத்தார்.

    சார்லஸ் ஹாலுக்கு வந்தான்.

    “ம்ம் என்னம்மா?” என்றான்

     

    “மெர்ஸி, மேத்யூ நாளைக்கு குலுமனாலி ஹனிமூன் போறாங்களாம்” என்றார்.

     

    “வாவ் சூப்பர்மா.” என்றான் ஆனந்தமாக.

     

    “நீயும் சாராவை எங்காவது வெளியே அழைச்சிட்டு போயிட்டு வரலாம்லடா” என்றார்.

     

    சார்லஸ் முகத்தில் உடனே ஒரு சிறிய மாற்றம். “அம்மா… இப்ப என்ன அவசரம்.” என்றான்.

     

    “அது என்னடா கேள்வி? புதுசா கல்யாணம் ஆனவங்க. வெளிய போகணும். ஒருத்தர ஒருத்தர் புரிஞ்சிக்கலாமே. மெர்ஸி-மேத்யூ போறார் என்றதும் சூப்பர்னு சொல்லற. நீங்களும் தான் புதுமண தம்பதி.” என்றார்.

     

    சாரா அங்கே அமைதியாக நின்றாள். அவள் எதுவும் பேசவில்லை. ஆனால் அவளது பார்வை மட்டும் சார்லஸை நோக்கி இருந்தது. சார்லஸ் அதை கவனித்தான்.

    “அதெல்லாம் போகலாம் மா… கொஞ்சம் நாள் ஆகட்டும். எனக்கு வேலை இருக்கு.” என்று மெதுவாக தள்ளிப் போட்டான்.

     

    “பின்னாடி… பின்னாடி…ன்னு சொல்லிட்டு போவே மாட்டீங்க. இப்போதே போங்க.” என்றார் நிர்மலா.

     

    மோஸஸும் பேச ஆரம்பித்தார். “அம்மா சொல்றது சரிதான் டா. வேலை எப்பவும் இருக்கும். வாழ்க்கைல இந்த டைம் திரும்ப வராது.” என்றதும் சார்லஸ் சிரித்தான்.

    “நான் தான் சைக்காலஜிஸ்ட். எனக்கே பாடம் நடத்தறிங்களா?” என்றதும் நிர்மலா சற்று கடிந்து பார்த்தார்.

    “சைக்காலஜிஸ்ட் அப்படின்னா உன் லைப்பையும் அனைலைஸ் பண்ணிக்கோ. கல்யாணமாகி ஹனிமூன் போக கூட என்ன தயக்கம்? சாரா நீ ஏதும் கேட்க மாட்டியா?.” என்றதும் சார்லஸ் உடனே பதில் சொல்லவில்லை.

     

    சார்லஸ் தடுமாறவும், சாரா மெதுவாக, அவனுக்கு ஆதரவு தரும் நோக்கத்துடன் “இவர் பிஸியாக ஆயிருந்தால்… பின்னே போகலாம்…” என்று சொன்னாள்.

    அந்த ஒரு வரி சார்லஸிற்கு இதம் தந்தது. அதில் இருந்த மென்மை, எதிர்பார்பில்லா அன்பு, இரண்டும் சார்லஸை தெம்பூட்டியது.

     

    “ஆங்… நீயும் அவனோட சேர்ந்துக்கோ… அப்பறம் அவன் மனைவி குடும்பம்னு ஆகவேண்டாமா?” என்று கடுகடுக்க, அந்த நேரத்தில் சார்லஸின் போன் ஒலித்தது.

     

    அவன் திரும்பி பார்த்தான். அதில் வில்லியம்ஸ் நம்பராக இருந்தது.

    “ஹலோ” என்று அன்னை பேசும் வார்த்தையில் சலிப்பை இதில் காட்டினான்.

    அந்த பக்கம் இருந்து பதட்டமான குரல். “டாக்டர்… நான் வில்லியம் பேசுறேன். நீங்க லாஸ்ட் மந்த் பார்த்த பேஷண்ட் ஜோசப்போட தந்தை. டாக்டருக்கு நினைவிருக்கா? உங்க சர்ச் பாதர் மூலமாக அறிமுகமானேன். அடுத்த கவுன்சீலிங் கூட வரச் சொல்லியிருந்திங்க” என்றதும் சார்லஸ் உடனே சீரியஸாக மாறினான்.

    “ஆ..ஆமா… உங்க பையன் ஜோஸபோட ரிப்போர்ட் வந்துடுச்சு… கொஞ்ச நாள் முன்ன பார்த்தேன். நானே கால் பண்ண நினைச்சேன். பட் என்னோட மேரேஜ் இஸ்ஸூல இருந்தேன். நீங்களும் அதுக்குப் பிறகு கால் பண்ணலை. இப்ப ஜோஸப் எப்படியிருக்கான்.” என்றான். அவன் சாராவுக்கு க்ளினிக் சென்ற போது கூட அந்த கேஸ் பைலை கவனித்து கொண்டான். அதனால் பேஷண்ட் நினைவு இருந்தது.

     

    “டாக்டர்… அவன் ரொம்ப அக்ரஸிவ் ஆகிட்டான். வீட்டில எல்லாரையும் அடிக்கிறான். இப்போ ரூம்ல பூட்டிக்கிட்டிருக்கான். ப்ளீஸ்… நீங்க உடனே வந்து பார்க்க முடியுமா?” என்றார்.

    சார்லஸின் முகம் மாறியது.

    ஒரு நொடி கூட யோசிக்கவில்லை.

    “நான் வர்றேன். பட் அரை மணி நேரம் ஆகுமே. சரி… நீங்க அவனை சமாதானமா பேசி உட்கார வையுங்க. வந்துடறேன்.” என்றவன் மறுபக்கம் வில்லியம்ஸின் குரலில் உடனே கிளம்புவதாக போனை வைத்தான்.

     

    அன்னை நிர்மலா சார்லஸை பார்த்தார். “என்னடா? திரும்பவும் க்ளினிக் பேஷண்ட்னு சாக்கா சொல்லி ஓட பார்க்கற.” என்றார்.

    “அம்மா… ஒரு அர்ஜெண்ட் கேஸ் மா. பேஷண்ட் ஸ்டேபிளா இல்ல. நான் சாக்கு போக்கு சொல்லி ஓடலை.” என்றுரைத்தான்.

     

    “அதுக்கு இப்பவே போகணுமா? இப்படி தான் கல்யாணம் செய்ய பேச்சை ஆரம்பித்தப்ப ஓடின. இப்ப ஹனிமூன் என்றதும் இதுக்கும் நழுவற. அப்ப இது சாக்கு போக்கு இல்லையா?” என்றார்.

     

    “மா… இது பேஷண்ட் நிலை தெரிந்தும் டிலே பண்ணக்கூடிய விஷயம் இல்ல. அதனால இந்த பேச்சை இப்ப விடுங்க.” என்று தாமதிக்காமல சார்லஸ் தனது வண்டி சாவியை எடுத்துவிட்டான்.

     

    சாராவை ஒரு நொடி பார்த்தான்.

    “நான் கிளினிக்குப் போயிட்டு வர்றேன். லேட்டா ஆகலாம். சாப்பிட்டு தூங்கு. எனக்காக வெயிட் பண்ணாத” என்று கூற

    சாரா தலையசைத்தாள்.

     

    அவள் முகத்தில் ஏமாற்றம் இல்லை. ஹனிமூன் பற்றிய ஏக்கம் இல்லை. அவளுக்கும் அவள் மறைந்திருக்கும் விஷயத்தை சார்லஸிடம் பேச வேண்டுமென்ற எண்ணம் மனதில் மிதக்கின்றதே.

     

    சார்லஸ் வெளியே போக,

    நிர்மலா அவனை கோபமாக பார்த்துக்கொண்டே நின்றார்.

    “பார்… பேஷண்ட் என்று வந்தா எல்லாம் சரி. ஆனா வீட்டுல இருக்குறவங்களையும் கவனிக்கணும். இவன் இன்னமும் அவனிஷ்டத்தில் தான் இருக்கான்.” என்று மெதுவாக சொன்னார்.

     

    மோஸஸ் சிரித்தார். “அவன் தனியா இல்லை இனிமேல் கத்துப்பான் நிர்மலா. நீ சார்லஸ் விஷயத்தில் ரொம்ப மூக்கை நுழைக்கிற” என்றார்.

    சாரா மக்கள் ஏறும் பெரிய போட்டில் தனது இருசக்கர வாகனத்தை ஏற்றி பேசுவது தூரத்திலிருந்து கவனித்தாள்.

     

    போட்டில் ஏறி அமர்ந்ததும் போட் புறப்பட கண்டாள். நிர்மலா மோஸஸ் அவர்களுக்குள் பேசி சென்றதால், வீட்டுக்குள் அமைதி திரும்பியது.

     

    இரவு உணவு உண்ணும் நேரம் சார்லஸிற்கு அழைத்து பார்த்தாள். அவன் சைலண்டில் போட்டுவிட்டு பேஷண்டை கவனிப்பான். போன் போடுவது எல்லாம் தேவையற்றதென நிர்மலா தன் மகன் சார்லஸை வைதார்.

     

    அதனால் சாரா உணவை சாப்பிட்டு முடிக்க, இரவு சார்லஸும்  உறங்க கூறியதால், மூன்று பேரும் பிரார்த்தனை செய்ய அமர்ந்தனர்.

     

    நிர்மலா மெதுவாக சாராவை நோக்கி, “சாரா… நீ ஒரு ஜெபம் பண்ணுமா மா… எல்லாருக்காக…” என்று சொன்னார்.

    சாரா சற்று திடுக்கிட்டு அவரை பார்த்தாள். பிறகு அமைதியாக தலையசைத்து, மெதுவாக மண்டியிட்டு அமர்ந்தாள். கைகளை இணைத்துக் கொண்டு, கண்களை மூடியவள், மெதுவாக ஜெபித்தாள்.

     

    “எண்டே கர்த்தாவே…

    இந்நாளிலே எங்களுக்கு தந்த எல்லா நன்மைகளுக்கும் நன்றி பறையுன்னு ஆண்டவரே…

    எண்டே வீடும்…

    சார்லஸ் வீட்டும்…

    இரண்டு குடும்பங்களையும் நீ கரங்களில் எடுத்து ஆசீர்வதிக்கனே ஆண்டவரே…

    அம்மச்சியும் அச்சனும்…

    அத்தையும் அச்சனும்…

    எல்லாருக்கும் நல்ல ஆரோக்கியமும் சமாதானமும் தரனே… எங்க வீட்டிலே எந்த துக்கமோ, பிரச்சினையோ வராதபடி நீ காத்திடணும். நாட்டில் எல்லையில்லா வளமும் பாதுக்காத்திடணும். மக்கள் ஜீவித்திட அருளுமைய்யா…

     

    என்ட சேட்டன்

    அவர் பார்க்க போயிருந்த அந்த பேஷண்டை… திடக்காத்திரமாக மனதையும் நலத்தையும் அமைதியும் தாரும்.

     

    எங்கள் வாழ்க்கை நீயே நடத்தனே…

    இயேசு நாமத்தில் ஜீவத்த அனைத்து உயிருக்காகவும் வேண்டுகின்றோம்

    ஆமேன்…” சாரா கண்களை திறந்ததும், அவள் முகத்தில் ஒரு அமைதி இருந்தது.

     

    நிர்மலா அவளை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

    அவள் சொன்ன வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் மனசுக்கு உட்பட்டது.

     

    “ஆமேன்…” என்று மெதுவாக சொன்னார்.

     

    மோஸஸ் நிர்மலா உறங்க செல்லவும், சாரா மொட்டு மொட்டு விழித்தபடி, சார்லஸிற்காக உறங்காமல் காத்திருந்தாள்.

     

    ஆனால் நேரம் போக சோபாவிலேயே உறங்கி வழிந்தாள்.

     

    சார்லஸ் வரும் நேரம் மெதுவாக கதவை திறந்து வந்த சமயம் உறங்கி வழிந்த சாராவை தான் கவனித்தான்.

     

    அன்னை தந்தை அறையை கவனிக்க அது தாழிடப்பட்டிருந்தது.

    தனக்கு போனில் அழைத்து பார்த்து, வாசலில் எதிர்பார்த்து, அப்படியே உறங்கியிருப்பாளென்று யூகித்தான்.

     

    அவளை தொட்டு எழுப்ப முனைய, சாராவோ ஆழ்ந்த நித்திரையில் இருந்தாள்.

     

    வாசல் கதவை தாழிட்டவன், உறங்கும் சாராவை இரு கைகளில் ஏந்திக்கொண்டு அறையில் மெத்தையில் கிடத்தினான்.

     

    “டாக்டர் சாரே… எனிக்கு நின்னோடு ஒரு காரியம் பறையணும்.” என்று உறக்கத்தில் உலறினாள்.

     

    “பறையலாம் பறையலாம்.” என்று நெற்றியில் முத்தமிட்டான்.

     

    சாராவுக்கு தரப்படுகின்ற கன்னத்து முத்தம் இன்று இடம் மாற்றம் பெற்று நெற்றியில் விழுந்தது.

     

    பேஷண்டை பார்த்துவிட்டு வந்ததால் லேசான சோர்வும் வாட்ட, குளித்து முடித்து வந்தான்.

     

    மெத்தையில் படுத்ததும், பாரம் களைய, சாரா அவளது வலது காலை சார்லஸ் மீது போட்டபடி, கையையும் சார்லஸ் நெஞ்சில் போட்டாள்.

     

    சார்லஸோ, கழுத்தை திருப்பி, சாராவை கண்டான்.

    சின்ன ஒளியில், சாரா முகம் பிரகாசமாக தெரிந்தது.

     

    ஹனிமூன் போக கூறி அன்னை கூறுகின்றார். தங்கை மேத்யூவுடன் போனால் தானும் சாராவுடன் செல்ல வேண்டுமா? மனம் மாறி பேச வேண்டும். அதெல்லாம் நன்றாக தான் இயல்பாக பேச வருகின்றது. அதை தாண்டி நெருக்கமாய் முன்னேற எது தடுக்கின்றது? என்று யோசித்தான்.

     

    தனக்கு மட்டுமில்லை இந்த விஷயத்தில் சாராவுமே அவசரம் காட்டவில்லை என்ற விஷயமும் புரிந்தது.  அவளும் ஏதோவொரு காரணத்திற்காக ஹனிமூன், நெருக்கம், இரண்டிலும் அமைதியாக தான் இருக்கின்றதாக புரிந்தது.

     

    ஒருவேளை காதல் தாண்டி காமம், இயல்பாக மலருமோ? தினம் தினம் புரிதலோடு ஆரம்பிக்க வேண்டுமென்ற எண்ணம் மனதில் கட்டாயத்தில் அமைகின்றதால் தான் இத்தனை தடுமாற்றம் ஏற்படுகின்றதா?

     

    சார்லஸ் இதையெல்லாம் யோசிக்க, சா

    ராவோ சார்லஸை நெருக்கமாய் தலையணை போல கட்டியணைத்து கொள்ள, சார்லஸோ ‘போற போக்கை பார்த்தா ஹனிமூனுக்கு டிக்கெட் எடுக்க வச்சிடுவா போலயே’ என்று புன்னகை பூத்தான்.

     

    -தொடரும்.

     

     

     

     

     

  • தாரமே தாரமே வா-5

    அத்தியாயம்-5

     

    காலையிலே தனிகாசலத்திற்கு போன் வந்தது. அவரின் நண்பர் ஒருவரிடம் அந்த பக்கம் என்ன பேசி இருப்பாரோ, என்னவோ இங்கே தணிகாசலம் முகம் ரௌத்திரமாக மாறியது.

    வீடே அதிரும் வகையில் ”ஐஸ்வர்யா… ஐஸ்வர்யா….” என கத்த ஓடி வந்தது என்னவோ வைதேகி தான்.

    ”என்னங்க? எதுக்கு இப்படி கத்தறிங்க?” என பதறினார்.

    ”எங்க உன் பொண்ணு?” என அதிகார தோணியில், பதறிய வைதேகி

    ”அவ அவ அவளோட ரூமில் தான் இருக்கா கொஞ்சமா காய்ச்சல் போல அதான் தூங்காற கல்லூரிக்கு போகலை.” என்றதும் விறுவிறுவென்று அவளின் அறைக்கு போனார். தணிகாசலம் போகும் விதமே வைதேகிக்கு கலக்கம் தர அவரும் கூடவே வந்தார்.

    ”ஐஸ்வர்யா என மீண்டும் கத்த அவ்வறையில், அதுவும் தந்தை குரல், இந்த அளவு தன்னை கோவத்தோடு அழைக்க, புரியாமல் எழுந்து நின்றாள்.

    நேற்றைய அதிர்ச்சியின் பாதிப்பில் காய்ச்சலும், பயமும் நண்பர்கள் மேலே இழந்த நம்பிக்கையும் ஒரு சேர தள்ளாடி எழ செய்தாள். அவளின் தள்ளாட்டில், பழமையா குணம் கொண்ட தணிகாசலம் மகளை பற்றி போனில் வந்த செய்தியும் சேர்த்து வைத்து அவளை அருவருப்புடன் நோக்கினார்.

    ”என் என்னப்பா?” என்றால் குரல் சுரத்தை குறைந்து

    ”நேற்று பார்ட்டி போனியே… பார்ட்டி எங்க நடந்தது?” என கேட்க ஐஸூவோ நேற்றே ஏற்பட்ட கலக்கம் போகட்டும், இன்று அப்பாவிடம் உண்மை சொல்லி அதுக்கும் திட்டு வங்க வேண்டுமா? என அஞ்சி நேற்றைய பொய்யையே சொன்னாள்.

    ”ஃப்ரெண்ட் வீட்ல அப்பா…” என சொல்லி எச்சி விழுங்க

    ”உண்மையை சொல்லு..” என்று அவர் திரும்பி கோவத்தோடு கேட்க

    ”வீட்ல தான் அப்பா…” என்ற அடுத்த நொடி தன் தந்தை தன்னை அடித்து விட்டது புரிந்தது. இதுவரை அவரிடம் அடிவாங்கி பழக்கம் இல்லாமல் இருந்த ஐஸூவிற்கு கன்னம் எல்லாம் எரிந்தது.

    ”அப்பா..” என ஐஸூ பேச வைதேகியோ ”எதுக்கு இப்ப அவளை அடிக்கறிங்க… என்ன செய்தா?” என்றார்.

    ”கேளு இவளிடமே கேளு… செல்லம் கொடுத்து வளர்த்ததுக்கு என் முகத்தில கரியை அள்ளி அள்ளி பூசிட்டா.” என்று கோபம் குறையாமல் கூறினார்.

    ”புரியற மாதிரி பேசுங்களே… ஐஸூ என்ன ஆச்சு… நீயாவது சொல்லேன்” என கேட்க ஐஸூவிற்கு அழுகை மட்டுமே அருவியாக பொழிந்தது.

    ”அவள் சொல்வாளா…. அதான் திரும்ப திரும்ப பொய் பேசறாலே… உன் மகள் நேற்று பார்ட்டி சொன்னது வீட்ல இல்லை… அதுவும் பொம்பள பிள்ளைக்கு பார்ட்டி இல்லை… அவ கூட படிக்கற பையனுக்கு… அந்த பையனுக்கு பிறந்த நாளுனு போயிருக்கா” என்றார்.

    ”அதனால என்ன பையன் பொண்ணு யாராயிருந்தாலும் பிறந்த நாளுக்கு அழைப்பு கொடுத்தா போக தானே செய்வாங்க..” என்று வைதேகி விவரம் அறியாது பேசினார்.

    ”உன் பொண்ணு போனது வீடாயிருந்தா, உன்னை, என்னை போல அப்பா அம்மா இருப்பாங்க அவங்க கேள்வி கேட்பாங்களே… ஆண் பெண் சேர்ந்து கேக் வெட்ட மட்டும் செய்தா வீட்ல நடக்கும். இங்க தான் சொசைட்டி மாறி போச்சு நாகரீகம் அப்படி இப்படி சொல்லிட்டு தண்ணி தம்மு இருக்கங்களே… அது எல்லாம் வீட்ல சரி சொல்லுவாங்களா….”

    ”என்ன…” என அதிர்ந்த வைதேகி மகளிடம் திரும்பி ”ஐஸூ… குடி கும்பளாம் என்று இருக்கற இடத்துக்கு தான் போனியா? நீயும் அப்படி?” என்று கேட்க மகளின் முகம் அமைதியிலும் அழுகையிலும் இருக்க வைதேகி கணவனை பார்த்தாள்.

    ”அது மட்டுமா அங்க இருக்கற பசங்களுக்கு ஆளுக்கு ஒரு பொண்ணு ரூமுணு புக் பண்ணி இருக்காங்க…. உன் பொண்ணு படுக்கை வரை போயிருக்கா…. ” என்றதும் ஐஸூ பதறி கொண்டு

    ”அப்பா அப்படி எல்லாம் இல்லைப்பா… அங்க போனேன் தான். ஆனா அங்கே என் ஃப்ரெண்ட் லேகா, பூர்வீ வருவாங்கனு நினைச்சேன் ஆனா அவளுங்க ஏன் வரலைனு தெரிலை… என்னை அங்க வரவைக்கிறது தான் அந்த பசங்க திட்டம் பா… தவிர இதுல எனக்கு வேற எதுவும் தெரியாதுப்பா” என முடிக்க தணிகாசலம் அவளை எரிப்பது போல பார்த்தார்.

    ”இன்னும் எதுக்கு பொய் சொல்ற… நீயும் உன் கூட படிக்கற பையனும் சேர்ந்து தான் ஹோட்டலுக்கு போனிங்க?” என்று தணிகாசலம் கேள்வி கேட்க

    ”இல்லை அப்பா அது….” என ஐஸூ பேச வரும் முன்

    ”நான் உன்னை ஒழுங்கா வளர்த்தேனானு எனக்கே சந்தேகமா இருக்கு? எத்தனை பொய்…. உனக்கு எவ்ளோ சுதந்திரம் கொடுத்தேன் எல்லாம் மண்ணா ஆகிட்டீயே…. என் முகத்திலே விழிக்காதே… கூடிய சீக்கிரம் ஒருத்தனை கட்டி வைக்கறேன். அவனோட ஒழுக்கமா வாழு” என தணிகாசலம் மகளை வெறுப்போடு உமிழ்ந்து கடந்தார்.

    ”அப்பா அப்பா நான் சொல்றதை கேளுங்க” என பின்னாலே வந்த மகளை சட்டை செய்யாமல் வைதேகியை பார்த்து,

    ”நான் சொல்ற வரை இவளை காலேஜி மண்ணங்கட்டிக்கு எல்லாம் அனுப்பாதே…. காலையில் போனில் என் பிரெண்ட் ராஜிவ் போன் செய்து என்னவெல்லம் சொன்னான் தெரியுமா? சே காதுல கேட்க முடிலை… இவளுக்கு முதலில் ஒரு வரன் பார்த்து விட்டு தான் மறுவேலை” என நகர்ந்தார்.

    தனது தந்தை முகம், தன் மீது இத்தகைய வெறுப்பை உமிழ்ந்தது இதுவே முதல் முறை அதில் இருந்தே ஐஸூவால் மீளமுடியவில்லை… வைதேகி தான் மனம் பதைக்க

    ”என்ன அச்சு ஐஸூ… ஏன் போன? அப்பா இப்படி பேசறார்?” என்றே கேட்க அம்மாவை கட்டி பிடித்து அழுது கரைந்தாள்.

    ”அம்மா உனக்கு என் ப்ரெண்ட்ஸ் லேகா, பூர்வீ தெரியும் தானே.? அவர்களோட வெங்கட், திலீப், பிரபு மூன்று பெரும் ஒரு குரூப் தானே.. வெங்கட் பிறந்த நாள் என்று ஹோட்டலில் பார்ட்டி கொடுக்கறேன். லேகா, பூர்வீ எல்லாம் வருவாங்க என்று சொல்லி தான் வர சொன்னான் ஆனா அங்க யாருமே வரலை. அவன் என்னை வரவழைச்சு என்கிட்ட அத்துமீற பார்த்தான். நான் உடனே சுதரிச்சு தள்ளிட்டு வந்துட்டேன்… ஆனாலும் அப்பாவிடம் சொன்ன ஆளு நானும் திலிபனும் சேர்ந்தே போனப்பா நண்பர்களா தானே போனோம் அதனால தப்பா சொல்லி இருக்கார்.. அவனுங்க வேணுமின்னா அப்படி ரூம் புக் பண்ணி இருக்கலாம். எனக்கு அது எல்லாம் தெரியாது அம்மா… நானே அங்க இருந்து ஓடி வந்து தான் சேர்ந்தேன் அப்படி இருக்க நானே அப்படி எல்லாம் தப்பு செய்ய போவேனா… அப்பா மற்றவர்கள் பார்த்து பேசியதை வைத்து என்னை கேவலமா நினைக்கின்றார்.. நான் அப்படி இல்லை மா… நான் உங்க பொண்ணு.. கொஞ்சம் கேலி கிண்டல் திமிர் இருக்குமே தவிர ஒழுக்கம் கேட்டு எல்லாம் போக மாட்டேன்…மா..” என கதறி அழும் மகளை நம்பாமல் இருக்க முடியாது. அதே சமயம் கணவரின் பேச்சையும் மீற முடியாது தவித்தார் வைதேகி.

    அன்றைய நாளில் எங்கும் போகாமல் வீட்டில் அதுவும் அறையில் முடங்கினாள் ஐஸூ. தவறு செய்த வெங்கட் மற்றும் திலீப் கல்லூரியில் அவள் வந்து இருங்கின்றாளா என நோட்டம் விட மற்ற தோழனின் உதவியால் போனில் கேட்டு அவள் கல்லூரிக்கு வரவில்லை, அவள் வீட்டில் சொல்லவில்லை என்றதும் நிம்மதியோடு வந்து சேர்ந்தார்கள்.

    இங்கே ரித்தீஷ் அவள் இன்று தெளிவாக வந்து சேர்ந்தால் வீட்டில் அவள் நலமாக இருக்கின்றாள் என்றெண்ணி வந்தவனுக்கு அங்கே ஐஸ்வர்யா வரவில்லை என்றதும் தவித்துப் போனான்.

    அடுத்த நாளும் சென்று கல்லூரியில் பார்க்க அங்கே ஐஸ்வர்யா வரவில்லை என்றதும் மாலையில் அக்கா வீட்டுக்கு போகலாம் என தணிகாசலம் வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தான்.

    வாசலிலேயே தணிகாசலம் குரல் உயர்ந்து ஒலித்தது.

    ”சே இவளால் இன்னிக்கு தான் வருத்தபடறேன்… ஒவ்வொருத்தனும் வரன் கேட்டு நிற்கும் பொழுது கேட்கற கேள்வி இருக்கே, நாக்கை பிடுங்கி சாகலாம்…. இதுவரை எனக்கு சம்மந்தி ஆக துடிச்சவன் எல்லாம், அந்த ராஜிவ் அசோசியட் மீட்டிங் வந்து இவளை பற்றி பேசியதும் எல்லாம் போச்சு. என் காதுபட என்ன பேசறாங்க தெரியுமா?” என எரிந்து விழுந்தார்.

    ”யாரோ சொல்றதை கேட்டு நீங்க நம்பறீங்க… நான் சொல்றதை ஏன் அப்பா காது கொடுத்து கேட்க மாட்டேங்கறிங்க? உங்களுக்கு அப்போ சமூகத்தில என்ன சொல்வாங்க என்று தான் யோசிச்சிங்க என்னை பற்றி யோசிக்கலை” என பேசியவள் விறுவிறுவென்று கிட்சன் சென்றவள் சமையல் அறைக்கதவை மூடி கேஸ் திறந்து விட ரித்தீஷ் நொடியில் பதறி போனான்.

    ‘அக்கா அக்கா… ஐஸூ கேஸ் திறந்து வைத்து இருக்கா…” என சொல்ல அவனின் அக்கவோ… கணவருக்கும் மகளுக்கும் நடுவில் போராடி இருந்தவர் தம்பி வருகையில் “அவளை தடுத்து நிறுத்து ஈஸ்வர்” என்றார்.

    ரித்தீஷ் கிச்சன் கதவை உடைக்க முயன்று கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தாழ்ப்பாள் லேசாக உடைத்து உள்ளே வந்தவன் முதலில் அங்கே இருந்த கேஸை மூடி லைட்டர் கையில் வைத்து இருந்த ஐஸூவை முறைத்து அதனை பிடுங்கி எறிந்து ஜன்னல் கதவை திறந்து விட்டு நின்றான்.

    தணிகாசலம் இன்னமும் மனம் இறங்காமல் அதே நிலையில் தான் இருந்தார். வைதேகி தான் மகளை தோளிலும் முதுகிலும் அடித்து அழதார்.

    ”உன்னை நெருப்புக்கு கொடுக்கவா டி இப்படி வளர்த்தேன்….” என அழ இம்முறை ரித்தீஷ் கோவமாக தான் இருந்தான்.

    ”மாமா என்ன இது? ஐஸூ மேல நீங்க எவ்ளோ பாசம் வைத்து இருக்கிங்க எப்படி உங்க கண் எதிரில் சாக போறா கல்லு மாதிரி இருக்கிங்க? என்ன ஆச்சு?” என்றான்.

    ”உனக்கு எல்லாம் சொன்னா புரியாது… உனக்கும் நான் கேட்ட அசிங்கம் எல்லாம் காதில் வரும் பொழுது உங்க அக்கா பொண்ணு செத்து போயிருக்கலாம் யோசிப்ப” என்றார் விரக்தியாக.

    ”என்ன காதில் வரும்… ஐஸூ மாமா என்ன சொல்றார்? அக்கா சொல்லேன்” என்றதும் நடந்தவையை வைதேகி தனது தம்பியிடம் ஒப்பாரியாக சொல்லி முடித்தார்.

    ”மாமா அன்னிக்கு என் ஆட்டோவில் தான் அந்த திலீப் வந்தான் அவன் இறங்கி நின்று பேசி பிறகு தான் ஐஸூவை அழைச்சுட்டு போனான். எனக்கு நீங்க பிறந்த நாளுக்கு என்று அனுப்பி இருப்பிங்க என்று தான் நான் ஆட்டோ திருப்பி நின்றேன். ஐந்து நிமிஷம் கூட இருக்காது ஐஸூ அழுதுட்டே வந்து என் ஆட்டோவில் ஏறி இங்க நம்ம வீட்டுக்கு வந்துட்டா. இங்க வரும் வரை கூட அவள் என் ஆட்டோவில் தான் ஏறினா என்று கூட அவளுக்கு தெரியாது. அந்த அளவு அவள் அழுகையோட தான் வந்து சேர்ந்தா… அவள் போனதை சொன்ன உங்க ஃப்ரெண்ட் அவள் ஐந்து நிமிஷம் கூட அங்க இல்லை அழுது திரும்பி வந்து விட்டதை சொல்லலையா.?

    ஏன் மாமா யாரோ ஒருத்தர் சொல்வதை எல்லாம் கேட்டு நம்ம ஐஸ்வர்யா மேல கோவப்படறிங்க? அவள் தப்பு செய்ய போவாளா? ஒரு நிமிஷம் யோசிச்சிங்களா?” என்றதும் தணிகாசலம் மகள் போனது போலவே திரும்பி இருக்கின்றாள் என்று நிம்மதி அடைந்தாலும் மற்றவர்கள் பேசிய விதம் எல்லாம் மாறுமா? பொண்ணு பற்றிய நிகழ்வுகள் தான் எல்லோருக்கும் சொல்லி புரிய வைக்க முடியுமா? என்ற அயற்சியில் அப்படியே இருந்தாலும் கொஞ்சம் போல அவரின் கோவம் தனிவதை கண்டு கொண்டான் ரித்தீஷ்.

    ”என்ன மாமா யோசிக்கறிங்க?”

    ”அவளை இது வரை பொண்ணு கேட்டு போட்டி போட்ட எல்லாரும்…” என்று முடிக்க முடியாமல் நிற்க ரித்திஷிற்கு அது சொல்லாமலே புரிந்தது.

    போட்டி போட்ட எல்லோரும் தானாக அவளை வேண்டாம் என்று சொல்லி இருப்பர்கள். வேறென்ன…. இங்கு சேலை எப்படி பாழ் ஆகும் என்று உதற தான் மக்கள் இருக்கின்றார் ஆனால் சேலை எந்த தவறும் இல்லாமல் காற்றில் கூட கிழிப்படும் என்பதை யாருமறியார்.

    ”அவளை எதுக்கு காலேஜிக்கு அனுப்பாமல் இருக்கிங்க?” என்றான் ரித்தீஷ்.

    ”அவளை இனியும் அனுப்பனுமா?” என தணிகாசலம் கேட்டார்.

    ”ஆமா அவள் மீது எந்த தப்பும் இல்லை. அப்ப நீங்களே பூட்டி வச்சி போகாம இருக்க செய்திங்க என்றால் எப்படி? ஊர் அப்போ தப்பா தான் பேசும்.. முதலில் நாளைக்கு அவளை காலேஜ் அனுப்ப வழியை பாருங்க” என்றான்.

    ”யோசிக்கணும்,…..தனியா அவளை இனி அனுப்ப முடியாது” என்றார்.

    வைதேகியோ ”டேய் நீ பழைய மாதிரி அவளை இங்க இருந்து கூட்டிட்டு போ டா…” என்றார்,

    ரித்தீஷ் அக்கா மகளை தான் பார்த்தான். அவளோ அவனை ‘சரி சொல்லுங்க எனக்கு இங்க இருக்க பிடிக்கலை. ஜெயில் போல இருக்கு’ என்பதாய் பார்ப்பது போல தோன்ற ஹ்ம்ம் என்றான்

    -தொடரும்

    பிரவீணா தங்கராஜ்.